Հետ

Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/1593/01/25

Վիճակագրական տողի համար : 2.1

Պատասխանող

Յուրիկ Շամոյան Թոռնիկի

Քյարամ Սադոյան Սաշայի

Յուրիկ Շամոյան

Յուրիկ Ալոյան

Քյարամ Սադոյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Արմինե Մելիքսեթյան

Քրեական վերաքննիչ

Վազգեն Ռշտունի

Հոդվածներ

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված 254-րդ Մաս 2

Հոդված 166 Մաս 2

Հոդված 254 Մաս 2

Հոդված 166 Մաս 2

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Արմինե Մելիքսեթյան

Քրեական վերաքննիչ

Վազգեն Ռշտունի

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2025 թվականի հունվարի 19-ին' ցերեկային ժամերին, Երևան քաղաքի «Կիլիկիա ավտոկայան» կոչվող տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ Քյարամ Սադոյանին, որի ընթացքում վերջններիս գարեջուր են խմել և զրուցել: Զրույցի ընթացքում Յուրիկ Շամոյանին է զանգահարել իր մտերիմը' Արտաշես Մաժինյանը և առաջարկել է ոգելից խմիչք օգտագործելու և ժամանակ անցակացնելու համար հյուրընկալվել իր բնակության վայր, որը Յ. Շամոյանն ընդունել է և հայտնել, որ իր հետ է նաև ծանոթը' նկատի ունենալով Ք. Սադոյանին: Իր հերթին Արտաշես Մաժինյանը հայտնել է, որ խնդիր չունի և համաձայնել է, որ Ք. Սադոյանը ևս 3. Շամոյանի հետ գնա իր բնակության վայր, քանի որ օղին բոլորին հերիք է եղել: Նույն օրը' ժամը 19:00-ի սահմաններում, Արտաշես Մաժինյանի բնակության վայր են գնացել Քյարամ Սադոյանը և Յուրիկ Շամոյանը' իրենց հետ տանելով նաև 1 շիշ օղի: Ներս մտնելուն պես վերջինս ծանոթացրել է Ա. Մաժինյանին և Ք. Սադոյանին, և միասին զրուցել են, ոգելից խմիչք են օգտագործել: Զրույցի ընթացքում նախաքննությամբ դեռևս չպարզված պատճառով կողմերը միմյանց չեն հասկացել, որի ընթացքում վիճաբանություն է առաջացել Ա. Մաժինյանի, Ք. Սադոյանի և Յ. Շամոյանի միջև, որի ընթացքում վերջիններս, ալկոհոլի ազդեցության տակ, Ա. Մաժինյանին ապօրինաբար կյանքից ղրկելու դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ինչպես նաև Ք. Սադոյանը նշված վայրում առկա թավայով, իսկ Յ. Շամոյանը' աթոռակով, բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել Արտաշես Մաժինյանի կենսական կարևոր օրգան հանդիսացող գլխին, ինչպես նաև մարմնի այլ հատվածներին և ապօրինաբար զրկել են կյանքից: Նշված գործողություններից հետո Ք. Սադոյանը և Յ. Շամոյանը գիշերել են Երևան քաղաքի Նոր Խարբերդ Աջափնյակ փողոցի 13-րդ տանը, և առավոտյան արթնանալով' Ա. Մաժինյանի «SAMSUNG А12» մոդելի մանր չափի' 8.000 ՀՀ դրամ գումար արժեքով բջջային հեռախոսն ապօրինի, անհատույց իրենցը դարձնելու ուղղակի դիտավորությամբ, խմբի կազմում, հափշտակել են այն և հեռացել Ա. Մաժինյանի բնակության վայրից, որը հետագայում գումարի դիմաց տվել են նախաքննությամբ դեռևս չպարզված տաքսի մեքենայի վարորդին, ով, իր հերթին, հեռախոսը վաճառել է Հարություն Ղուբանյանին:

Դատարան	Օր	Ժամ	Դատարանի դահլիճի համար	Ստատուս
Երևանի քրեական դատարան	2026-07-08	14:30	3	Չի կայացել
Երևանի քրեական դատարան	2026-05-20	14:30	3	Կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2026-05-05	14:30	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2026-04-06	14:30	3	Նշանակվել է դատական նիստ
Տվյալների կենտրոն	2026-03-20	17:00	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2026-03-17	15:30	3	Նշանակվել է դատական նիստ
Տվյալների կենտրոն	2026-02-26	15:00	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2026-02-12	16:00	3	Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն	2026-01-21	15:30	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2025-12-18	15:00	3	Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն	2025-12-04	16:30	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2025-11-17	15:00	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2025-10-28	15:00	3	Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն	2025-10-09	16:00	3	Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն	2025-09-26	16:30	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2025-08-22	16:30	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2025-08-19	15:00	3	Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն	2025-07-31	15:00	3	Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան	2025-06-27	17:00	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2025-05-22	15:30	3	Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն	2025-01-15	15:00	3	Նշանակվել է դատական նիստ

Բարձրագույն դատական խորհրդի 27․09․2018թ․ թիվ ԲԴԽ-40-Ո-105 որոշման համաձայն ապանձնավորված դատական ակտի տարբերակը։
Իսկականի հետ ճիշտ է։
————————————————————————————————————————

ԵԴ1/1593/01/25

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ

<<30>> ապրիլի 2026թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Վազգեն Ռշտունի (այսուհետ նաև Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Քյարամ Սաշայի Սադոյանի (ծնված՝ 1992 թվականի մարտի 20-ին Արտենի գյուղում, ազգությամբ՝ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է ■ ■ ■) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2026 թվականի մարտի 20-ի որոշման դեմ պաշտպան Յուրիկ Ալոյանի բողոքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի մարտի 20-ի որոշմամբ մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 ամիս ժամկետով՝ սահմանափակելով վերջինի հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների։ Պաշտպանի միջնորդությունը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժվել է։
2026 թվականի ապրիլի 6-ին վերը նշված որոշման դեմ մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի պաշտպան Յուրիկ Ալոյանը ներկայացրել է հատուկ վերանայման բողոք, որը Վերաքննիչ դատարանում մուտքագրվել է 2026 թվականի ապրիլի 7-ին։
Թիվ ԵԴ1/1593/01/25 նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել են 2026 թվականի ապրիլի 16-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել են 2026 թվականի ապրիլի 17-ին):
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպան Յուրիկ Ալոյանը բողոքում նշել է, որ գրեթե նույն մտավախություններն է արտահայտել դատարանը դեռևս Քյարամ Սադոյանի նկատմամբ կալանքը, որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ, ինչին հղում է արել նաև տվյալ որոշմամբ: Ստացվում է, որ արդեն տասն ամիս անց դատարանի համար ոչինչ չի փոխվել, ամեն բան նույնն է մնացել: Դատարանը չի ցանկացել գտնել տարբերություն ապացույցների հետազոտումից առաջ և արդեն տասն ամիս անց առաջացած իրավիճակների միջև:
Եթե քրեական վարույթի բոլոր ապացույցները հետազոտվել են և մնացել է մեկ տաքսու վարորդի հարցաքննությունը, որին ոչ դատարանը և ոչ էլ ոստիկանության համապատասխան ստորաբաժանումները չեն կարողանում հայտնաբերել, ապա Քյարամ Սադոյանն ինչպես կարող է գտնել և ուղղորդել նրա ցուցմունքներն, երբ դրա մասին ինքն արդեն տվել է ցուցմունք: Նկատենք, որ տրված առաջին իսկ ցուցմունքով Քյարամ Սադոյանը հայտնել է դեպքի հանգամանքների մասին և դրանով օգնել է վարույթն իրականացնող մարմնին: Դատարանում նույնպես տվել է ցուցմունքներ, հայտնելով, որ իր և հանգուցյալ Արտաշես Մաժինյանի միջև վիճաբանություն տեղի չի ունեցել, ինքը նրան հարվածներ չի հասցրել: Նրա ցուցմունքը հիմնավորվել է նաև մեղադրյալ Յուրիկ Շամոյանի ցուցմունքներով և Դատարանում հետազոտված այլ ապացույցներով:
Դատարանին հայտնի է այն հանգամանքը, որ Քյարամ Սադոյանի խնամքին են գտնվում նրա երկու մանկահասակ աղջիկները, որոնց խնամքն իրականացնում է Քյարամ Սադոյանի վատառողջ մայրը: Նկատի ունենալով այն, որ քրեական վարույթով առկա բոլոր ապացույցները հետազոտվել են, քրեական վարույթը մտնում է եզրափակիչ փուլ, ելնելով մանկահասակ երեխաների լավագույն շահերից, դատարանից խնդրել են կիրառել տնային կալանք և բացակայելու արգելք, որպեսզի դրանով հնարավորություն տրվի Քյարամ Սադոյանին զբաղվելու իր աղջիկների դաստիարակությամբ:
Քյարամ Սադոյանը 2025 թվականի հունվարի 25-ից (փաստացի` ավելի շուտ) գտնվում է անազատության մեջ, ուստի դատարանի պատճառաբանությունները որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետի երկարաձգման համար հիմնավորված չեն, քանի որ այդ մտավախություններն իրավաչափ չեն և դիտարկվել են վերացականորեն, քանի որ գոյություն չունեն դրանք հաստատող ստույգ փաստացի հանգամանքներ:
Հնարավոր չէ փաստել, թե մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու` քրեական վարույթին խոչընդոտելու ռիսկը շարունակում է գոյություն ունենալ կամ վերը թվարկված հանգամանքներում և պայմաններում այնչափ մեծ ու էական է, որ ազատությունից զրկելու հետ չկապված այլընտրանքային խափանման միջոցները չկարողանան ապահովել նրա պատշաճ վարքագիծը և դրանք չկիրառելը լինի համաչափ և արդարացված:
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել դատարանի որոշումը, մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրա նկատմամբ համակցությամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ` տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված նյութերը և քննարկելով բողոքը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:
Տվյալ դեպքում դատարանն արձանագրել է, որ նախորդ որոշմամբ դատարանն առկա է համարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով՝ հաշվի առնելով խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, և այն, որ ինչպես վկայի, այնպես էլ մեղադրյալների հարցաքննությունը դեռևս ավարտված չէ:
Տվյալ միջնորդության քննության պահին թեև մեղադրյալները հարցաքննվել են, սակայն վկան դեռևս չի հարցաքննվել, ուստի խոչընդոտելու ռիսկն առկա է:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր արարք կատարելու ռիսկին՝ դատարանը, գնահատելով ձև 8 տեղեկանքը, արձանագրել է նաև նոր արարք կատարելու ռիսկը:
Քննելով կալանքից զատ այլ խափանման միջոցով մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը, և այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ ընդհուպ երեխաների լավագույն շահով պայմանավորված այլընտրանքային խափանման միջոցներով մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծը չեզոքացնելուն, դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող արարքների բնույթն ու վտանգավորությունը, ինչպես նաև խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, գտել է, որ խափանման միջոցի նշված հիմքերի առկայության պարագայում բացառիկ խափանման միջոցից բացի այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու հիմքին, արձանագրում է, որ թեև ի տարբերության նախաքննության փուլի, դատաքննության փուլում ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու ավելի նվազ հավանականություն է առկա, սակայն միաժամանակ պետք է հաշվի առնել, որ դատաքննությունը դեռևս ընթացքի մեջ է, պետք է հարցաքննվի վկան։ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ապացույցների հետազոտումից հետո առկա են դեռևս ապացույցների ծավալը լրացնելու, ապացույցների անթույլատրելիության հարցը որոշելու, եզրափակիչ ելույթների, օրենքի կիրառման և մեկնաբանման հարցեր, ինչպես նաև օրենքով նախատեսված է ապացույցների հետազոտման վերսկսման հնարավորություն։ Բացի այդ, գործի քննությունը չի ավարտվում առաջին ատյանի դատարանում, այլ որպես կանոն, դրան հաջորդում են բողոքարկումներ վերաքննիչ և վճռաբեկ ատյաններ, որպիսի պայմաններում, մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, կարող է վարույթի բնականոն ընթացքի համար խոչընդոտներ առաջացնել:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությանը, արձանագրում է, որ ըստ Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերի՝ այդ հիմքի բարձր առկայությունը հնարավոր չէ հաստատված համարել։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի՝ տևական ժամանակ անազատության մեջ գտնվելուն, հարկ է համարում նշել, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2023 թվականի մարտի 22-ի թիվ ԵԴ/0137/01/22 որոշմամբ արձանագրել է, որ խափանման միջոցի կիրառման տևողությունը դրա համաչափության գնահատման ինքնավար գործոն չէ և պետք է գնահատման ենթարկվի` հաշվի առնելով նաև գործի բնույթն ու բարդության աստիճանը: Անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխարգելող միջոցների կիրառման համատեքստում համանման մոտեցում ունի նաև Եվրոպական դատարանը։ Bulea v. Romania գործով 2013 թվականի դեկտեմբերի 3-ի վճռով Եվրոպական դատարանը նշել է, որ ինքնին կանխարգելիչ միջոցների կիրառման տևողությունը բավարար չէ եզրահանգելու համար, որ այն համաչափ չէ:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի անձը բնութագրող տվյալներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թեև նշված հանգամանքները ևս ունեն կարևոր նշանակություն մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի ընտրության հարցում, սակայն գործի քննության տվյալ փուլում դրանք դեռևս բավարար չեն գալու հետևության, որ մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ:
Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ կալանքի կիրառման հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր, լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ դատաքննության տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի պատշաճ վարքագիծը, ուստի առաջին ատյանի դատարանի որոշումն օրինական է ու հիմնավոր, և այն բեկանելու առերևույթ հիմքեր առկա չեն։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Պաշտպան Յուրիկ Ալոյանի բողոքը մերժել՝ մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի մարտի 20-ի ԵԴ1/1593/01/25 թվակիր որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ

Դատական գործ N: ԵԴ1/1593/01/25

Երևանի քրեական դատարան

Նոր քրեական գործ

Մեղադրյալ
Երբ է գործը ստացվել	08-05-2025
Ինչ կարգով է գործը ստացվել	Առաջին անգամ
Դատախազություն	Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը	11113225
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն	Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2025 թվականի հունվարի 19-ին' ցերեկային ժամերին, Երևան քաղաքի «Կիլիկիա ավտոկայան» կոչվող տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ Քյարամ Սադոյանին, որի ընթացքում վերջններիս գարեջուր են խմել և զրուցել: Զրույցի ընթացքում Յուրիկ Շամոյանին է զանգահարել իր մտերիմը' Արտաշես Մաժինյանը և առաջարկել է ոգելից խմիչք օգտագործելու և ժամանակ անցակացնելու համար հյուրընկալվել իր բնակության վայր, որը Յ. Շամոյանն ընդունել է և հայտնել, որ իր հետ է նաև ծանոթը' նկատի ունենալով Ք. Սադոյանին: Իր հերթին Արտաշես Մաժինյանը հայտնել է, որ խնդիր չունի և համաձայնել է, որ Ք. Սադոյանը ևս 3. Շամոյանի հետ գնա իր բնակության վայր, քանի որ օղին բոլորին հերիք է եղել: Նույն օրը' ժամը 19:00-ի սահմաններում, Արտաշես Մաժինյանի բնակության վայր են գնացել Քյարամ Սադոյանը և Յուրիկ Շամոյանը' իրենց հետ տանելով նաև 1 շիշ օղի: Ներս մտնելուն պես վերջինս ծանոթացրել է Ա. Մաժինյանին և Ք. Սադոյանին, և միասին զրուցել են, ոգելից խմիչք են օգտագործել: Զրույցի ընթացքում նախաքննությամբ դեռևս չպարզված պատճառով կողմերը միմյանց չեն հասկացել, որի ընթացքում վիճաբանություն է առաջացել Ա. Մաժինյանի, Ք. Սադոյանի և Յ. Շամոյանի միջև, որի ընթացքում վերջիններս, ալկոհոլի ազդեցության տակ, Ա. Մաժինյանին ապօրինաբար կյանքից ղրկելու դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ինչպես նաև Ք. Սադոյանը նշված վայրում առկա թավայով, իսկ Յ. Շամոյանը' աթոռակով, բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել Արտաշես Մաժինյանի կենսական կարևոր օրգան հանդիսացող գլխին, ինչպես նաև մարմնի այլ հատվածներին և ապօրինաբար զրկել են կյանքից: Նշված գործողություններից հետո Ք. Սադոյանը և Յ. Շամոյանը գիշերել են Երևան քաղաքի Նոր Խարբերդ Աջափնյակ փողոցի 13-րդ տանը, և առավոտյան արթնանալով' Ա. Մաժինյանի «SAMSUNG А12» մոդելի մանր չափի' 8.000 ՀՀ դրամ գումար արժեքով բջջային հեռախոսն ապօրինի, անհատույց իրենցը դարձնելու ուղղակի դիտավորությամբ, խմբի կազմում, հափշտակել են այն և հեռացել Ա. Մաժինյանի բնակության վայրից, որը հետագայում գումարի դիմաց տվել են նախաքննությամբ դեռևս չպարզված տաքսի մեքենայի վարորդին, ով, իր հերթին, հեռախոսը վաճառել է Հարություն Ղուբանյանին:
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն	Քյարամ Սաշայի Սադոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2025 թվականի հունվարի 19-ին' ցերեկային ժամերին, Երևան քաղաքի «Կիլիկիա ավտոկայան» կոչվող տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ Յուրիկ Շամոյանին, որի ընթացքում վերջիններս գարեջուր են խմել և զրուցել: Զրույցի ընթացքում Յուրիկ Շամոյանին է զանգահարել վերջինիս մտերիմը' Արտաշես Մաժինյանը և առաջարկել է ոգելից խմիչք օգտագոիծելու և ժամանակ անցկացնելու համար հյուրընկալվել իր բնակության վայր, որը 3. Շամոյանն ընդունել է և հայտնել, որ իր հետ է նաև ծանոթը' նկատի ունենալով Ք. Սադոյանին: Իր հերթին Արտաշես Մաժինյանը հայտնել է, որ խնդիր չունի և համաձայնել է, որ Ք. Սադոյանը ևս Յ. Շամոյանի հետ գնա իր բնակության վայր, քանի որ օղին բոլորին հերիք է եղել: Նույն օրը' ժամը 19:00-ի սահմաններում, Արտաշես Մաժինյանի բնակության վայր են գնացել Քյարամ Սադոյանը և Յուրիկ Շամոյանը' իրենց հետ տանելով նաև 1 շիշ օղի: Ներս մտնելուն պես վերջինս ծանոթացրել է Ա. Մաժինյանին և Ք. Սադոյանին, և միասին զրուցել են, ոգելից խմիչք են օգտագործել: Զրույցի ընթացքում միմյանց չեն հասկացել, և վիճաբանություն է առաջացել Ա. Մաժինյանի, Ք. Սադոյանի և Յ. Շամոյանի միջև, որի ընթացքում վերջիններս, ալկոհոլի ազդեցության տակ, Ա. Մաժինյանին ապօրինաբար կյանքից ղրկելու դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, ինչպես նաև Ք. Սադոյանը նշված վայրում առկա թավայով, իսկ Յ. Շամոյանը' աթոռակով և դրանից կոտրված մասերով, բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել Արտաշես Մաժինյանի կենսական կարևոր օրգան հանդիսացող գլխին, կրծքավանդակին, ինչպես նաև մարմնի այլ հատվածներին, որի արդյունքում Ա.Մաժինյանին պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս առաջացնող, կյանքին վտանգ սպառնացող կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի շրջաններում արյունազեղումների և սալջարդ վերքի, ձախից' առպատային թոքամզի վնասումով, ձախակողմյան հեմոթորաքսի, թոքերի տրավմատիկ դիսթրես համախտանիշի /դատահյուսվածաբանորեն/ առկայություններով' աջից' 6-7-8-րդ, ձախից' 6-7-8-9-10-11-րդ կողոսկրերի ուղղակի կոտրվածքների ձևով, ինչպես նաև առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառած գլխի, զույգ վերին, զույգ ստորին վերջույթների, որովայնի շրջաններում արյունազեղումների, քերծվածքների, սալջարդ վերքերի, գլխի մաշկի տակ' արյունազեղման, աջ և ձախ քունքամկաններում, գլխուղեղի փափուկ թաղանթներում, ուղեղանյութում, ձախ դաստակի 2-3-4-5-րդ նախադաստակային ոսկրերի կոտրվածքների ձևով մարմնական վնասվածքներ, որի արդյունքում ապօրինաբար վերջինիս զրկել են կյանքից: Նշված գործողություններից հետո Ք. Սադոյանը և Յ. Շամոյանը գիշերել են Երևան քաղաքի Նոր Խարբերդ Աջափնյակ փողոցի 13-րդ տանը, և առավոտյան արթնանալով' Ա. Մաժինյանի «SAMSUNG А12» մոդելի մանր չափի' 8.000 ՀՀ դրամ գումար արժեքով բջջային հեռախոսն ապօրինի, անհատույց իրենցը դարձնելու ուղղակի դիտավորությամբ, խմբի կազմում, հափշտակել են այն և հեռացել Ա. Մաժինյանի բնակության վայրից, որը հետագայում գումարի դիմաց փոխանցել են Երևան քաղաքի Նոր Խարբերդ թաղամասից իրենց տեղափոխած տաքսու վարորդ Արթուր Կարապետյանին, ով, իր հերթին, հեռախոսը վաճառել է Հարություն Ղուբանյանին:
Անձ
Անուն	Յուրիկ
Ազգանուն	Շամոյան
Հայրանուն	Թոռնիկի
Հասցե	---------------
Ծննդյան օր	---------------
Սոցիալական քարտ	---------------
Հոդված_1
Հոդված	155-րդ Մաս 2-րդ Կետ 8-րդ
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն	Քյարամ
Ազգանուն	Սադոյան
Հայրանուն	Սաշայի
Հասցե	---------------
Ծննդյան օր	---------------
Սոցիալական քարտ	---------------
Հոդված_1
Հոդված	155-րդ Մաս 2-րդ Կետ 8-րդ
Վիճակագրական տողի համարը	2.1
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար	Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ	1.4
Չափահաս	Այո
Չափահաս	Այո

Մակագրել

Նախագահող դատավոր
Երբ	08-05-2025
Անուն	Արմինե
Ազգանուն	Մելիքսեթյան

Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր

Ամսաթիվ	01-07-2022

Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում

Դատավարության կողմեր
Որոշման ամսաթիվ	14-05-2025
Որոշում	Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ԵԴ1/1593/01/25 «14» մայիսի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ա. Մելիքսեթյանս, ուսումնասիրելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ըստ մեղադրանքի՝ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի` Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի մայիսի 08-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից ստացված նախաքննական 11113225 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ըստ մեղադրանքի՝ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1593/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 12-ին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի` Թիվ ԵԴ1/1593/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ըստ մեղադրանքի՝ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ստանձնել վարույթ և նշանակել նախնական դատալսումներ 2025 թվականի մայիսի 22-ին, ժամը 15։30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Ավան նստավայրում (ք.Երևան, Գյուլիքևխվյան 20, դահլիճ N 4): Գործը վարույթ ստանձնելու պահից երկու օրվա ընթացքում այդ մասին տեղյակ պահել հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակցին՝ նրան ուղարկելով սահմանված ձևի հուշաթերթիկ` հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված հարցերի կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի պարզաբանմամբ: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ

Նախնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	22-05-2025
Ժամ	15:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	22-05-2025
Նիստը	Կայացել է

Նախնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	27-06-2025
Ժամ	17:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	27-06-2025
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	27-06-2025
Ժամ	17:55
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	27-06-2025
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	31-07-2025
Ժամ	15:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	31-07-2025
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	19-08-2025
Ժամ	15:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը չի կայացել

Նիստի ամսաթիվ	19-08-2025
Նիստը	Չի կայացել
Պատճառը	դատական նիստը չի կայացվել մեկ այլ դատական նիստով ծանրաբեռնված լինելու հանգամանքով պայմանավորված

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	22-08-2025
Ժամ	16:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	22-08-2025
Նիստը	Կայացել է

Խափանման միջոցի հարցի քննարկում

Ամսաթիվ	22-08-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում	Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն	Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/1593/01/25 «22» օգոստոսի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Է․ Պողոսյանի, պաշտպաններ՝ Ա․ Ջուվանովայի, Յ․ Ալոյանին, մեղադրյալներ՝ Յ․ Շամոյանի, Ք․ Սադոյանի՝ քննելով մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11113223 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանը ձերբակալվել է։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանը ձերբակալվել է։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11114125 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել թիվ 11114125 քրեական վարույթը թիվ 11113223 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11113223 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին՝ դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանին՝ դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը: 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 474-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին ազատ արձակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։ 2025 թվականի մարտի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: 2025 թվականի մարտի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը: 2025 թվականի ապրիլի 25-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 474-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 06-ին որոշում է կայացվել Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 06-ին որոշում է կայացվել Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի մայիսի 08-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից ստացված նախաքննական 11113225 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ըստ մեղադրանքի՝ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1593/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 12-ին: 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1593/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի մայիսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի մայիսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: Դատական նիստի մասնակիցների հայտարարությունները. Հանրային մեղադրող Էդ. Պողոսյանը միջնորդեց երկարաձգել կալանքի ժամկետն առավելագույն չափով, հաշվի առնելով այն, որ դեռևս վարույթը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում: Նաև պետք է արձանագրել, որ պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ են նաև հետազոտվել տեսագրությունները, որոնք ևս լրացուցիչ ժամանակ են պահանջել: Անդրադառնալով Սահմանադրական դատարանի որոշմանը՝ նշեց, որ իր գնահատմամբ դատարանը ձեռնարկել է բավարար ջանասիրությունը, այդ թվում՝ աշխատանքային ժամից դուրս նիստեր անցակացնելով, վարութը ողջամիտ ժամկետում քննելու համար: Պաշտպան Յու. Ալոյանն առարկեց միջնորդությանը դեմ նշելով, որ թեև դատարանը դրսևորել է պաշտշաճ ջանասիրություն, սակայն իր վստահորդի շարունակական կալանքն իրավաչափ չէ: Քննությունը չի գտնվում սկզբնական փուլում, ապացուցման բազան արդեն իսկ հետազոտվել է, ուստի, հաշվի առնելով նաև այն, որ իր վստահորդի խնամքի տակ են գտնվում 2 անչափահաս աղջիկները, միջնորդում է փոփոխել խափանման միջոցը և կիրառել տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը: Մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: Քննարկելով մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, Հաշվի առնելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումը, Դատարանը հիմնավոր կասկածի չի անդրադառնում: Անդրադառնալով խափանման միջոցի իրավաչափության մյուս պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով խափանման միջոցի հիմքերին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Հաշվի առնելով այն, որ կողմերն ըստ էության դատարանի կողմից դրսևորած ջանասիրության մասով մտահոգություններ չհայտնեցին, Դատարանն այդ հարցին չի անդրադառնում: Դատարանն արձանագրում է , որ իր նախորդ որոշմամբ արձանագրել էր ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով՝ հաշվի առնելով խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, և այն, որ գործով դեռևս չեն հարացաքննվել մեղադրյալները /առավել ևս երբ առերևույթ առկա է շահերի բախում/ և վկաները: Այս համատեքստում քննության սույն փուլում դեռևս որևէ անձի հարցաքննություն չի իրականացվել, ուստի ոչ պատշաճ վարքագծի դրսևորման ռիսկը չի նվազել: Այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի այն դիտարկամը, որ ապացուցման բազան հետազոտվել է, ուստի խոչընդոտման ռիսկը նվազել է, Դատարանի համար ընդունելի չէ, քանզի չհարցաքննված անձանց վրա ազդեցության ռիսկով է պայմանավորված եղել դատարանի մտահորգությունը, որը քննության այս պահին ևս արդիական է: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր արարք կատարելու ռիսկին՝ Դատարանը, գնահատելով ձև 8 տեղեկանքը, արձանագրում է նաև նոր արարք կատարելու ռիսկ: Անդրադառնալով փախուստի դիմելու ռիսկին՝ Դատարանն իր նախորդ որոշմամբ չի անդրադարձել այդ ռիսկին այն պատճառաբանությամբ, որ դեպքի վայրից հեռանալուն տրված ցանկացած գնահատական կարող է ռիսկեր պարունակել կանխակալության համար, ուստի սույն փուլում ևս այդ ռիսկին չի անդրադառնանում: Քննելով կալանքից զատ այլ խափանման միջոցով մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը, և այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ ընդհուպ երեխաների լավագույն շահով պայմանավորված այլընտրանքային խափանման միջոցներով մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծը չեզոքացնելուն, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող արարքների բնույթն ու վտանգավորությունը, ինպես նաև խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, գտնում է, որ խափանման միջոցի նշված հիմքերի առկայության պարագայում բացառիկ խափանման միջոցից բացի այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, ուստի կալանքը հիմնավոր է, և ժամկետը ենթակա է երկարաձգման առավելագույն ժամկետով: Միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով խոչընդոտելու բարձր ռիսկը՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է սահմանափակել նաև մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցման իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/1593/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի /ծնված 20․03․1992թ․/ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Պաշտպանի միջնորդությունը՝ խափանման միջոց կալանքը վերացնելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ

Խափանման միջոցի հարցի քննարկում

Ամսաթիվ	22-08-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում	Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն	Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/1593/01/25 «22» օգոստոսի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Է․ Պողոսյանի, պաշտպաններ՝ Ա․ Ջուվանովայի, Յ․ Ալոյանին, մեղադրյալներ՝ Յ․ Շամոյանի, Ք․ Սադոյանի՝ քննելով մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11113223 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանը ձերբակալվել է։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանը ձերբակալվել է։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11114125 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել թիվ 11114125 քրեական վարույթը թիվ 11113223 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11113223 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին՝ դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանին՝ դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը: 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 474-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին ազատ արձակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։ 2025 թվականի մարտի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: 2025 թվականի մարտի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը: 2025 թվականի ապրիլի 25-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 474-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 06-ին որոշում է կայացվել Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 06-ին որոշում է կայացվել Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի մայիսի 08-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից ստացված նախաքննական 11113225 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ըստ մեղադրանքի՝ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1593/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 12-ին: 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1593/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի մայիսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի մայիսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: Դատական նիստի մասնակիցների հայտարարությունները. Հանրային մեղադրող Էդ. Պողոսյանը միջնորդեց երկարաձգել կալանքի ժամկետն առավելագույն չափով, հաշվի առնելով այն, որ դեռևս վարույթը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում: Նաև պետք է արձանագրել, որ պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ են նաև հետազոտվել տեսագրությունները, որոնք ևս լրացուցիչ ժամանակ են պահանջել: Անդրադառնալով Սահմանադրական դատարանի որոշմանը՝ նշեց, որ իր գնահատմամբ դատարանը ձեռնարկել է բավարար ջանասիրությունը, այդ թվում՝ աշխատանքային ժամից դուրս նիստեր անցկացնելով, վարույթը ողջամիտ ժամկետում քննելու համար: Պաշտպան Ա. Ջուվանովան նշեց, որ նախ ընդունելի չէ հանրային մեղադրողի այն դիրքրոշումը, որ պաշտպանական կողմի միջնորդության /տեսագրությունները հետազոտելու/ հետևանքով է նիստերը տևել երկար, քանզի բերված միջնորդությունն ուղղված է արդյունավետ պաշտպանությանը: Անդրադառնալով ջանասիրությանը նշեց, որ թեև Դատարանի ջանասիրության առումով որևէ խնդիր չի տեսնում, միևնույն ժամանակ կարծում է , որ մեղադրանքի կողմը պետք է շահագրգռված լինի, ինչու չէ նաև ակտիվ միջոցներ ձեռնարկի, որպեսզի իր կողմից միջնորդված վկաները հարցաքննվեն: Սույն դատական նիստն ըստ էության արդյունվետ չկայացավ, քանզի որևէ վկա չի ներկայացել: Ելնելով վերոգրյալից միջնորդում է փոփոխել իր վստահորդի խափանման միջոցը և որպես խափանման միջոց համակցված կիրառել տնային կալանքը, գրավը՝ 2․000․000 ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելք: Մեղադրյալ Յուրիկ Շամոյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: Նշեց նաև, որ նախաքննության ընթացքում աջակցել է վարույթն իրականացնող մարմնին: Քննարկելով մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպայի որոշումը, հիմնավոր կասկածին չի անդրադառնում: Անդրադառնալով խափանման միջոցի իրավաչափության մյուս պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով խափանման միջոցի հիմքերին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Հաշվի առնելով այն, որ կողմերն ըստ էության դատարանի կողմից դրսևորած ջանասիրության մասով մտահոգություններ չհայտնեցին, Դատարանն այդ հարցին չի անդրադառնում: Դատարանն արձանագրում է, որ իր նախորդ որոշմամբ արձանագրել էր ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով՝ հաշվի առնելով խմբային հնացավորության մեղսագրման փաստը, և այն, որ գործով դեռևս չեն հարցաքննվել մեղադրյալները /առավել ևս երբ առերևույթ առկա է շահերի բախում/ և վկաները: Այս համատեքստում քննության սույն փուլում դեռևս որևէ անձի հարցաքննություն չի իրականացվել, ուստի ոչ պատշաճ վարքագծի դրսևորման ռիսկը չի նվազել: Այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի այն դիտարկամը, որ նիստն արդյունավետ չի իրականացվել, քանզի հանրային մեղադրողը չի ապահովել իր կողմից միջնորդված վկաների ներկայությունը, Դատարանն արձանագրում է, որ հանրային մեղադրողը նման նորմատիվ պարտավորություն չունի, և ըստ գործող իրավակարգավորումների՝ վարույթն իրականացնող մարմնի /տվյալ դեպքում՝ Դատարանի/ պարտականությունն է ապահովել վկաների ներկայությունը: Անդրադառնալով նաև հանրային մեղադրողի այն դիտարկմանը, որ պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ պայմանավորված է, որ նիստերը երկար են տևում, Դատարանի համար ընդունելի չէ, քանզի տեսագրությունը հետազոտելու միջնորդությունը պայմանավորված է պաշտպանության անհրաժեշտությամբ: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր արարք կատարելու հանգամանքին՝ Դատարանը, գնահատելով առնվազն նախորդ դատարանի կողմից հաստատված փաստական տվյալն առ այն, որ մեղադրյալը ՌԴ-ում եղել է դատապարտված, արձանագրում է նաև նոր արարք կատարելու ռիսկ: Անդրադառնալով փախուստի դիմելու ռիսկին՝ Դատարանն իր նախորդ որոշմամբ չի անդրադարձել այդ ռիսկին այն պատճառաբանությամբ, որ դեպքի վայրից հեռանալուն տրված ցանկացած գնահատական կարող է ռիսկեր պարունակել կանխակալության համար, ուստի սույն փուլում ևս այդ ռիսկին չի անդրադառնանում: Քննելով բացառիկ խափանման միջոցից զատ այլ խափանման միջոցով մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը, և այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներով, ընդհուպ տնային կալանքի կիրառմամբ, չեզոքացնելու մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծը, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող արարքների բնույթն ու վտանգավորությունը, ինչպես նաև խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, գտնում է, որ խափանման միջոցի նշված հիմքերի առկայության պարագայում բացառիկ խափանման միջոցից բացի այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, ուստի կալանքը հիմնավոր է, և դրա ժամկետը ենթակա է երկարաձգման առավելագույն ժամկետով: Միևնույն Ժամանակ հաշվի առնելով խոչընդոտելու բարձր ռիսկը՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է սահմանափակել նաև մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցման իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/1593/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի /ծնված՝ 13․07․1993թ․/ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Պաշտպանի միջնորդությունը՝ խափանման միջոց կալանքը վերացնելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	26-09-2025
Ժամ	16:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	26-09-2025
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	09-10-2025
Ժամ	16:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը չի կայացել

Նիստի ամսաթիվ	09-10-2025
Նիստը	Չի կայացել
Պատճառը	դատական նիստը չի կայացվել թարգմանչի աշխատանքային ծանրաբեռնվածությամբ պայմանավորված չներկայանալու հիմքով

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	28-10-2025
Ժամ	15:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը չի կայացել

Նիստի ամսաթիվ	28-10-2025
Նիստը	Չի կայացել
Պատճառը	դատական նիստը չի կայացվել դատավորի անաշխատունակության մեջ գտնվելու հանգամանքով պայմանավորված

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	17-11-2025
Ժամ	15:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	17-11-2025
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	04-12-2025
Ժամ	16:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	04-12-2025
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	18-12-2025
Ժամ	15:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը չի կայացել

Նիստի ամսաթիվ	18-12-2025
Նիստը	Չի կայացել
Պատճառը	դատական նիստը չի կայացվել թարգմանչի չներկայանալու հանգամանքով պայմանավորված

Անավարտ գործեր

Հաշվետու ժամանակահատված	2025 թվական
Տեսակը	Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	15-01-2025
Ժամ	15:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	15-01-2026
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	21-01-2026
Ժամ	15:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	21-01-2026
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	12-02-2026
Ժամ	16:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը չի կայացել

Նիստի ամսաթիվ	12-02-2026
Նիստը	Չի կայացել
Պատճառը	դատական նիստը չի կայացվել թագմանչի բացակայության հիմքով

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	26-02-2026
Ժամ	15:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	26-02-2026
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	17-03-2026
Ժամ	15:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	01-03-2026
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	20-03-2026
Ժամ	17:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	20-03-2026
Նիստը	Կայացել է
Այլ նշումներ	Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/1593/01/25 «20» մարտի 2026թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Է․ Պողոսյանի, պաշտպաններ՝ Ա․ Ջուվանովայի, Յ․ Ալոյանի, թարգմանիչ՝ Լ․ Հարությունյանի, մեղադրյալներ՝ Յ․ Շամոյանի, Ք․ Սադոյանի՝ քննելով մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11113223 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանը ձերբակալվել է։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանը ձերբակալվել է։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11114125 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել թիվ 11114125 քրեական վարույթը թիվ 11113223 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11113223 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին՝ դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանին՝ դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը: 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 474-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին ազատ արձակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։ 2025 թվականի մարտի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: 2025 թվականի մարտի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը: 2025 թվականի ապրիլի 25-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 474-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 06-ին որոշում է կայացվել Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 06-ին որոշում է կայացվել Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի մայիսի 08-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից ստացված նախաքննական 11113225 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ըստ մեղադրանքի՝ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1593/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 12-ին: 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1593/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի մայիսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի մայիսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի օգոստոսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի օգոստոսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2026 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2026 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: Դատական նիստի մասնակիցների հայտարարությունները. Հանրային մեղադրող Էդ. Պողոսյանը միջնորդեց երկարաձգել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ պաշտպանական կողմն առնվազ հայտարարությունների մակարակում նշեց, որ ունի ապացույցների ծավալը լրացնելու միջնորդությունը, ուստի խոչընդոտելու ռիսկն առկա է, իսկ մյուս հիմքը շարունակվում է պահպանվել, միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով, որ վարույթը գտնվում է ավարտական փուլում, միջնորդեց երկարաձգել 2 ամիս ժամկետով: Պաշտպան Ա. Ջուվանովան առարկեց միջնորդության դեմ՝ նշելով, որ պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ իրավաչափ չէ երկարաձգել խափանման միջոցի ժամկետը, միևնույն ժամանակՙ հաշվի առնելով անազատության մեջ գտնվելու ժամկետըՙ միջնորդում է կիրառել տնային կալանք՜ համակցված գրավի և բացակայելու արգելքի հետ: Մեղադրյալ Յուրիկ Շամոյանը միացավ պաշտպանի դիրքրոշմանը։ Քննարկելով մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…):»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։(…):»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…):»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: (…) 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: (…)»: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպայի որոշումը, հիմնավոր կասկածին չի անդրադառնում: Անդրադառնալով խափանման միջոցի իրավաչափության մյուս պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով խափանման միջոցի հիմքերին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Նախ անդրադառնալով Դատարանի կողմից դրսևորած ջանասիրությանը Դատարանը, հաշվի առնելով, որ կողմերն այն չվիճարկեցին, այդ հարցին չի անդրադառնում։ Դատարանն արձանագրում է, որ իր նախորդ որոշմամբ արձանագրել էր ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով՝ հաշվի առնելով խմբային հնացավորության մեղսագրման փաստը, և այն, որ ինչպես վկայի, այնպես էլ մեղադրյալների հարցաքննությունը դեռևս ավարտված չէ : Սույն միջնորդության քննության պահին թեև մեղադրյալները հարցաքննվել են, սակայն վկան դեռևս չի հարցաքննվել, ուստի խոչընդոտելու ռիկն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր արարք կատարելու հանգամանքին՝ Դատարանը, գնահատելով առնվազն նախորդ դատարանի կողմից հաստատված փաստական տվյալն առ այն, որ մեղադրյալը ՌԴ-ում եղել է դատապարտված, արձանագրում է նաև նոր արարք կատարելու ռիսկ: Անդրադառնալով փախուստի դիմելու ռիսկին՝ Դատարանն իր նախորդ որոշմամբ չի անդրադարձել այդ ռիսկին այն պատճառաբանությամբ, որ դեպքի վայրից հեռանալուն տրված ցանկացած գնահատական կարող է ռիսկեր պարունակել կանխակալության համար, ուստի սույն փուլում ևս այդ ռիսկին չի անդրադառնանում: Քննելով բացառիկ խափանման միջոցից զատ այլ խափանման միջոցով մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը, և այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներով, ընդհուպ տնային կալանքի կիրառմամբ, չեզոքացնելու մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծը, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող արարքների բնույթն ու վտանգավորությունը, ինչպես նաև խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, գտնում է, որ խափանման միջոցի նշված հիմքերի առկայության պարագայում բացառիկ խափանման միջոցից բացի այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, ուստի կալանքը հիմնավոր է, և դրա ժամկետը ենթակա է երկարաձգման առավելագույն ժամկետով: Միևնույն Ժամանակ հաշվի առնելով խոչընդոտելու բարձր ռիսկը՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է սահմանափակել նաև մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցման իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/1593/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի /ծնված՝ ***թ․/ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երկու ամիս ժամկետով՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Պաշտպանի միջնորդությունը՝ խափանման միջոց կալանքը վերացնելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/1593/01/25 «20» մարտի 2026թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Է․ Պողոսյանի, պաշտպաններ՝ Ա․ Ջուվանովայի, Յ․ Ալոյանի, մեղադրյալներ՝ Յ․ Շամոյանի, Ք․ Սադոյանի՝ քննելով մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11113223 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանը ձերբակալվել է։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանը ձերբակալվել է։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11114125 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել թիվ 11114125 քրեական վարույթը թիվ 11113223 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11113223 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանին՝ դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանին՝ դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը: 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 474-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին ազատ արձակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 26-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանին նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։ 2025 թվականի մարտի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: 2025 թվականի մարտի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը: 2025 թվականի ապրիլի 25-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Հաբետնակի Մխեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 474-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 06-ին որոշում է կայացվել Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 06-ին որոշում է կայացվել Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի մայիսի 08-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից ստացված նախաքննական 11113225 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ըստ մեղադրանքի՝ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1593/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 12-ին: 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1593/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի մայիսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի մայիսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի օգոստոսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի օգոստոսի 22-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2026 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: 2026 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը /բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների/: Դատական նիստի մասնակիցների հայտարարությունները. Հանրային մեղադրող Էդ. Պողոսյանը միջնորդեց երկարաձգել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ պաշտպանական կողմն առնվազ հայտարարությունների մակարակում նշեց, որ ունի ապացույցների ծավալը լրացնելու միջնորդությունը, ուստի խոչընդոտելու ռիսկն առկա է, իսկ մյուս հիմքը շարունակվում է պահպանվել, միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ վարույթը գտնվում է ավարտական փուլում, միջնորդեց երկարաձգել 2 ամիս ժամկետով: Պաշտպան Յու. Ալոյանն առարկեց միջնորդության դեմ՝ նշելով, որ կալանքի իրավաչափությունը չի կարելի պայմանավորել պաշտպանական մարտավարությամբ: Տևական ժամանակ է, ինչ իր վստահորդը գտնվում է անազատության մեջ, ուստի, հաշվի առնելով մեղադրյալի 2 անչափաս աղջիկ երեխաների և տարեց ծնողների առողջական խնդիրները՝ միջնորդում է կիրառել տնային կալանք՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: Մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: Քննարկելով մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…):»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։(…):»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…):»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: (…) 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: (…)»: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, Հաշվի առնելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումը, Դատարանը հիմնավոր կասկածի չի անդրադառնում: Անդրադառնալով խափանման միջոցի իրավաչափության մյուս պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումն իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով խափանման միջոցի հիմքերին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Դատարանն արձանագրում է, որ իր նախորդ որոշմամբ արձանագրել էր ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով՝ հաշվի առնելով խմբային հնացավորության մեղսագրման փաստը, և այն, որ ինչպես վկայի, այնպես էլ մեղադրյալների հարցաքննությունը դեռևս ավարտված չէ : Սույն միջնորդության քննության պահին թեև մեղադրյալները հարցաքննվել են, սակայն վկան դեռևս չի հարցաքննվել, ուստի խոչընդոտելու ռիկն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր արարք կատարելու ռիսկին՝ Դատարանը, գնահատելով ձև 8 տեղեկանքը, արձանագրում է նաև նոր արարք կատարելու ռիսկ: Անդրադառնալով փախուստի դիմելու ռիսկին՝ Դատարանն իր նախորդ որոշմամբ չի անդրադարձել այդ ռիսկին այն պատճառաբանությամբ, որ դեպքի վայրից հեռանալուն տրված ցանկացած գնահատական կարող է ռիսկեր պարունակել կանխակալության համար, ուստի սույն փուլում ևս այդ ռիսկին չի անդրադառնանում: Քննելով կալանքից զատ այլ խափանման միջոցով մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը, և այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ ընդհուպ երեխաների լավագույն շահով պայմանավորված այլընտրանքային խափանման միջոցներով մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծը չեզոքացնելուն, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող արարքների բնույթն ու վտանգավորությունը, ինպես նաև խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, գտնում է, որ խափանման միջոցի նշված հիմքերի առկայության պարագայում բացառիկ խափանման միջոցից բացի այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, ուստի կալանքը հիմնավոր է, և ժամկետը ենթակա է երկարաձգման առավելագույն ժամկետով: Միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով խոչընդոտելու բարձր ռիսկը՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է սահմանափակել նաև մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցման իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/1593/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի /ծնված 20․03․1992թ․/ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 2 /երկու/ ամիս ժամկետով՝ սահմանափակելով վերջինիս հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Պաշտպանի միջնորդությունը՝ խափանման միջոց կալանքը վերացնելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	06-04-2026
Ժամ	14:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	06-04-2025
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	05-05-2026
Ժամ	14:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	05-05-2026
Նիստը	Կայացել է

Հիմնական դատալսումներ

Ամսաթիվ	20-05-2026
Ժամ	14:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը կայացել է

Նիստի ամսաթիվ	20-05-2026
Նիստը	Կայացել է

Վերդիկտ

Ամբաստանյալ
Ամսաթիվ	20-05-2026
Անուն	Յուրիկ
Ազգանուն	Շամոյան
Հասցե	---------------
Սոցիալական քարտ	---------------
Ամբաստանյալ
Անուն	Յուրիկ
Ազգանուն	Ալոյան
Հասցե	---------------
Սոցիալական քարտ	---------------
Ամբաստանյալ
Անուն	Քյարամ
Ազգանուն	Սադոյան
Հասցե	---------------
Սոցիալական քարտ	---------------
Ամբաստանյալ
Անուն	Քյարամ
Ազգանուն	Սադոյան
Հասցե	---------------
Սոցիալական քարտ	---------------
Կայացվել է վերդիկտ	Արդարացման
Կայացվել է վերդիկտ	Մեղադրական
Կայացվել է վերդիկտ	Արդարացման
Կայացվել է վերդիկտ	Մեղադրական
Օրենսգիրք	Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք	Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք	Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք	Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Հոդված
Հոդված
Հոդված

Լրացուցիչ դատալսումներ

Ամսաթիվ	03-07-2026
Ժամ	14:00
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը չի կայացել

Նիստի ամսաթիվ	03-07-2026
Նիստը	Չի կայացել
Պատճառը	Դատավորի` Դատավորների ընդհանուր ժողովին մասնակցելու հանգամանքով պայմանավորված։

Լրացուցիչ դատալսումներ

Ամսաթիվ	08-07-2026
Ժամ	14:30
Նիստերի դահլիճի համարը	3

Նիստը չի կայացել

Նիստի ամսաթիվ	08-07-2026
Նիստը	Չի կայացել
Պատճառը	ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Երևան քաղաքի ուղեկցման աշխատանքների իրականացման բաժնի ծանրաբեռնվածության հետևանքով մեղադրյալները չեն ներկայացվել Դատարան։

Դատական գործ N: ԵԴ1/1593/01/25

Քրեական վերաքննիչ

Ստացվել է վերաքննիչ բողոք

Բողոքը բերող անձը
Ամսաթիվ	07-04-2026
Ամսաթիվ	06-04-2026
Ում կողմից է բերվել բողոքը	Պաշտպան
Անուն	Յուրիկ
Ազգանուն	Ալոյան
Հասցե	---------------
Սեռ	0
Բողոքի բովանդակությունը	Քյարամ Սադոյան մյուսը Յուրիկ Շամոյան Յուրիկ Թոռնիկի Շամոյան Բեկանել , փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 20.03.2026թ. որոշումը , մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրա նկատմամբ համակցությամբ կիրառել տնային կալանք և բացակայելու արգելք :
Բողոքի ստացման կարգը	Հանձնվել է փոստին
Չափահաս	Այո

Գործը ստացվել է

Գործի ստացման ամսաթիվ	16-04-2026
Վիճակագրական տողի համարը	2.1
Գործը ստացվել է	Երևանի քրեական դատարան

Միջանկյալ դատական ակտի դեմ

Միջանկյալ դատական ակտեր	Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում

Մակագրել

Նախագահող դատավոր
Ամսաթիվ	16-04-2026
Անուն	Վազգեն
Ազգանուն	Ռշտունի

Ընդունվել է վարույթ

Ամսաթիվ	17-04-2026

Գրավոր ընթացակարգ

Ամսաթիվ	30-04-2026

Դատական ակտ

Դատական ակտ	Բարձրագույն դատական խորհրդի 27․09․2018թ․ թիվ ԲԴԽ-40-Ո-105 որոշման համաձայն ապանձնավորված դատական ակտի տարբերակը։ Իսկականի հետ ճիշտ է։ ———————————————————————————————————————— ԵԴ1/1593/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ <<30>> ապրիլի 2026թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Վազգեն Ռշտունի (այսուհետ նաև Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Քյարամ Սաշայի Սադոյանի (ծնված՝ 1992 թվականի մարտի 20-ին Արտենի գյուղում, ազգությամբ՝ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է ■ ■ ■) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2026 թվականի մարտի 20-ի որոշման դեմ պաշտպան Յուրիկ Ալոյանի բողոքը, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի մարտի 20-ի որոշմամբ մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 ամիս ժամկետով՝ սահմանափակելով վերջինի հաղորդակցության իրավունքը՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների։ Պաշտպանի միջնորդությունը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժվել է։ 2026 թվականի ապրիլի 6-ին վերը նշված որոշման դեմ մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի պաշտպան Յուրիկ Ալոյանը ներկայացրել է հատուկ վերանայման բողոք, որը Վերաքննիչ դատարանում մուտքագրվել է 2026 թվականի ապրիլի 7-ին։ Թիվ ԵԴ1/1593/01/25 նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել են 2026 թվականի ապրիլի 16-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել են 2026 թվականի ապրիլի 17-ին): Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպան Յուրիկ Ալոյանը բողոքում նշել է, որ գրեթե նույն մտավախություններն է արտահայտել դատարանը դեռևս Քյարամ Սադոյանի նկատմամբ կալանքը, որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ, ինչին հղում է արել նաև տվյալ որոշմամբ: Ստացվում է, որ արդեն տասն ամիս անց դատարանի համար ոչինչ չի փոխվել, ամեն բան նույնն է մնացել: Դատարանը չի ցանկացել գտնել տարբերություն ապացույցների հետազոտումից առաջ և արդեն տասն ամիս անց առաջացած իրավիճակների միջև: Եթե քրեական վարույթի բոլոր ապացույցները հետազոտվել են և մնացել է մեկ տաքսու վարորդի հարցաքննությունը, որին ոչ դատարանը և ոչ էլ ոստիկանության համապատասխան ստորաբաժանումները չեն կարողանում հայտնաբերել, ապա Քյարամ Սադոյանն ինչպես կարող է գտնել և ուղղորդել նրա ցուցմունքներն, երբ դրա մասին ինքն արդեն տվել է ցուցմունք: Նկատենք, որ տրված առաջին իսկ ցուցմունքով Քյարամ Սադոյանը հայտնել է դեպքի հանգամանքների մասին և դրանով օգնել է վարույթն իրականացնող մարմնին: Դատարանում նույնպես տվել է ցուցմունքներ, հայտնելով, որ իր և հանգուցյալ Արտաշես Մաժինյանի միջև վիճաբանություն տեղի չի ունեցել, ինքը նրան հարվածներ չի հասցրել: Նրա ցուցմունքը հիմնավորվել է նաև մեղադրյալ Յուրիկ Շամոյանի ցուցմունքներով և Դատարանում հետազոտված այլ ապացույցներով: Դատարանին հայտնի է այն հանգամանքը, որ Քյարամ Սադոյանի խնամքին են գտնվում նրա երկու մանկահասակ աղջիկները, որոնց խնամքն իրականացնում է Քյարամ Սադոյանի վատառողջ մայրը: Նկատի ունենալով այն, որ քրեական վարույթով առկա բոլոր ապացույցները հետազոտվել են, քրեական վարույթը մտնում է եզրափակիչ փուլ, ելնելով մանկահասակ երեխաների լավագույն շահերից, դատարանից խնդրել են կիրառել տնային կալանք և բացակայելու արգելք, որպեսզի դրանով հնարավորություն տրվի Քյարամ Սադոյանին զբաղվելու իր աղջիկների դաստիարակությամբ: Քյարամ Սադոյանը 2025 թվականի հունվարի 25-ից (փաստացի` ավելի շուտ) գտնվում է անազատության մեջ, ուստի դատարանի պատճառաբանությունները որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետի երկարաձգման համար հիմնավորված չեն, քանի որ այդ մտավախություններն իրավաչափ չեն և դիտարկվել են վերացականորեն, քանի որ գոյություն չունեն դրանք հաստատող ստույգ փաստացի հանգամանքներ: Հնարավոր չէ փաստել, թե մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու` քրեական վարույթին խոչընդոտելու ռիսկը շարունակում է գոյություն ունենալ կամ վերը թվարկված հանգամանքներում և պայմաններում այնչափ մեծ ու էական է, որ ազատությունից զրկելու հետ չկապված այլընտրանքային խափանման միջոցները չկարողանան ապահովել նրա պատշաճ վարքագիծը և դրանք չկիրառելը լինի համաչափ և արդարացված: Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել դատարանի որոշումը, մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրա նկատմամբ համակցությամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ` տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված նյութերը և քննարկելով բողոքը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ: Տվյալ դեպքում դատարանն արձանագրել է, որ նախորդ որոշմամբ դատարանն առկա է համարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով՝ հաշվի առնելով խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, և այն, որ ինչպես վկայի, այնպես էլ մեղադրյալների հարցաքննությունը դեռևս ավարտված չէ: Տվյալ միջնորդության քննության պահին թեև մեղադրյալները հարցաքննվել են, սակայն վկան դեռևս չի հարցաքննվել, ուստի խոչընդոտելու ռիսկն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր արարք կատարելու ռիսկին՝ դատարանը, գնահատելով ձև 8 տեղեկանքը, արձանագրել է նաև նոր արարք կատարելու ռիսկը: Քննելով կալանքից զատ այլ խափանման միջոցով մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը, և այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ ընդհուպ երեխաների լավագույն շահով պայմանավորված այլընտրանքային խափանման միջոցներով մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծը չեզոքացնելուն, դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող արարքների բնույթն ու վտանգավորությունը, ինչպես նաև խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, գտել է, որ խափանման միջոցի նշված հիմքերի առկայության պարագայում բացառիկ խափանման միջոցից բացի այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները։ Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու հիմքին, արձանագրում է, որ թեև ի տարբերության նախաքննության փուլի, դատաքննության փուլում ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու ավելի նվազ հավանականություն է առկա, սակայն միաժամանակ պետք է հաշվի առնել, որ դատաքննությունը դեռևս ընթացքի մեջ է, պետք է հարցաքննվի վկան։ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ապացույցների հետազոտումից հետո առկա են դեռևս ապացույցների ծավալը լրացնելու, ապացույցների անթույլատրելիության հարցը որոշելու, եզրափակիչ ելույթների, օրենքի կիրառման և մեկնաբանման հարցեր, ինչպես նաև օրենքով նախատեսված է ապացույցների հետազոտման վերսկսման հնարավորություն։ Բացի այդ, գործի քննությունը չի ավարտվում առաջին ատյանի դատարանում, այլ որպես կանոն, դրան հաջորդում են բողոքարկումներ վերաքննիչ և վճռաբեկ ատյաններ, որպիսի պայմաններում, մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, կարող է վարույթի բնականոն ընթացքի համար խոչընդոտներ առաջացնել: Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությանը, արձանագրում է, որ ըստ Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերի՝ այդ հիմքի բարձր առկայությունը հնարավոր չէ հաստատված համարել։ Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի՝ տևական ժամանակ անազատության մեջ գտնվելուն, հարկ է համարում նշել, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2023 թվականի մարտի 22-ի թիվ ԵԴ/0137/01/22 որոշմամբ արձանագրել է, որ խափանման միջոցի կիրառման տևողությունը դրա համաչափության գնահատման ինքնավար գործոն չէ և պետք է գնահատման ենթարկվի` հաշվի առնելով նաև գործի բնույթն ու բարդության աստիճանը: Անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխարգելող միջոցների կիրառման համատեքստում համանման մոտեցում ունի նաև Եվրոպական դատարանը։ Bulea v. Romania գործով 2013 թվականի դեկտեմբերի 3-ի վճռով Եվրոպական դատարանը նշել է, որ ինքնին կանխարգելիչ միջոցների կիրառման տևողությունը բավարար չէ եզրահանգելու համար, որ այն համաչափ չէ: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի անձը բնութագրող տվյալներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թեև նշված հանգամանքները ևս ունեն կարևոր նշանակություն մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի ընտրության հարցում, սակայն գործի քննության տվյալ փուլում դրանք դեռևս բավարար չեն գալու հետևության, որ մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ: Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ կալանքի կիրառման հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր, լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ: Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ դատաքննության տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալ Քյարամ Սադոյանի պատշաճ վարքագիծը, ուստի առաջին ատյանի դատարանի որոշումն օրինական է ու հիմնավոր, և այն բեկանելու առերևույթ հիմքեր առկա չեն։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Պաշտպան Յուրիկ Ալոյանի բողոքը մերժել՝ մեղադրյալ Քյարամ Սաշայի Սադոյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի մարտի 20-ի ԵԴ1/1593/01/25 թվակիր որոշումը թողնելով անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
Դատական ակտի ամսաթիվը	30-04-2026

Գործը հանձնվել է գրասենյակ

Ամսաթիվ	29-06-2026
Էջերի քանակը	2 հատոր, 1-ին հատորը 73 թերթ, 2-րդ հատորը 52 թերթ

Գործն ուղարկվել է

Գործն ուղարկվել է	29-06-2026
Էջերի քանակը	2 հատոր, 1-ին հատորը 73 թերթ, 2-րդ հատորը 52 թերթ
Ուր	Երևանի քրեական դատարան
Գրության համարը	57217/26