ԵԴ1/1591/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

08 օգոստոսի 2025թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Ա․Եղիազարյանի
մեղադրյալ՝ Ա․Մելքոնյանի
պաշտպան՝ Ռ․Սիրեկանյանի

դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգով՝ համաձայնեցման վարույթի շրջանակներում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի /ծնված՝ 01.06.1977թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, հանդիսանում է ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրող անձ/։
Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512–րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 13156324 քրեական վարույթը և կատարվում է նախաքննություն:
2025 թվականի ապրիլի 29-ին որոշում է կայացվել Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 08-ին Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 13156324 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2025 թվականի մայիսի 08-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1591/01/25 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի՝ Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512-րդ հոդվածի 1-ին մասով մակագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Մ․Արամյանին:
Գործը դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 12-ին:
Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «հանդիսանալով քրեակատարողական հիմնարկում պահվող անձ, նույն հիմնարկում ձեռք է բերել և պահել է առողջությանը վնաս պատճառելու համար առարկա:
Այսպես.
ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկում պահվող անձ հանդիսացող Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանը, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում, ձեռք է բերել և ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկում պահել է ինքնաշեն բռնակով, գործարանային արտադրության աղանդերային դանակ, որը 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին հայտնաբերվել է հիշյալ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների կողմից նույն հիմնարկի «հոգեբուժական» բաժանմունքի 13-րդ սենյակում կատարված խուզարկությամբ՝ Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի մահճակալի տակ գտնվող վերջինի պայուսակից:
Այսինքն՝ Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512-րդ հոդվածի 1-ին մասով»:

Դատական քննության ընթացքում․
Նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ՝ Ադիբեկ Մելքոնյանը միջնորդեց կիրառել համաձայնեցման վարույթ և հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն ամբողջությամբ պարզ է և հասկանալի, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է հատուկ կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթը և հետևանքները:
Դատավարության հանրային և մասնավոր մասնակիցները չառարկեցին միջնորդության դեմ։
Դատարանը բավարարեց ներկայացված միջնորդությունը՝ կողմերին ժամանակ տրամադրելով համաձայնեցման գալու համար:
Դատարանը ստացավ հանրային մեղադրող Ա․Եղիազարյանի, մեղադրյալ Ա․Մելքոնյանի և պաշտպան՝ Ռ․Սիրեկանյանի միջև տեղի ունեցած համաձայնեցման գալու վերաբերյալ արձանագրությունը։
Դատարանը՝ հաշվի առնելով, որ արձանագրությունը համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի պահանջներին, ընդունեց վերը նշված համաձայնեցման արձանագրությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին, այնուհետև հանրային մեղադրողի կողմից հրապարակվեց արձանագրությունը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․
«Սույն արձանագրությունը կազմվել է 2025 թվականի հուլիսի 30-ին, Երևան քաղաքում, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող՝ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ՝ Արսեն Եղիազարյանի, մեղադրյալ Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի (ծնված 01.06.1977թ, Մարտունի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, մայրենի լեզուն՝ հայերեն, նախկինում դատապարտված, ամուսնացած, հանդիսանում է ՀՀ ԱՆ «Արթիկ» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրող անձ) և պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի։
Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանին 2025 թվականի ապրիլի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով քրեակատարողական հիմնարկում պահվող անձ, նույն հիմնարկում ձեռք է բերել և պահել է առողջությանը վնաս պատճառելու համար առարկա:
Այսպես.
ՀՀ ԱՆ «դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկում պահվող անձ հանդիսացող Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանը, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում, ձեռք է բերել և ՀՀ ԱՆ «դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկում պահել է ինքնաշեն բռնակով, գործարանային արտադրության աղանդերային դանակ, որը 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին հայտնաբերվել է հիշյալ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների կողմից նույն հիմնարկի «հոգեբուժական» բաժանմունքի 13-րդ սենյակում կատարված խուզարկությամբ՝ Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի մահճակալի տակ գտնվող վերջինի պայուսակից:
Այսինքն՝ Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանն ներկայացված մեղադրանքում իրեն ճանաչել է մեղավոր և զղջացել է նման արարք կատարելու համար:
2025 թվականի մայիսի 08-ին քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
Ադիբեկ Մելքոնյանը 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով /համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետին/ նախատեսված հանցանք կատարելու համար Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից թիվ ԳԴ1/0046/01/21 քրեական գործով 2023 թվականի մայիսի 25-ին դատապարտվել է 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի սկիզբը հաշվարկվել է 2021 թվականի հուլիսի 05-ից:
Պատժի չկրած մասը 2025 թվականի օգոստոսի 08-ի դրությամբ կազմում է 10 (տաս) ամիս 28 (քսանութ) օր:
Այսպիսով` հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Ադիբեկ Մելքոնյանը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 տարի ժամկետով, որին մասնակի գումարվելով թիվ ԳԴ1/0046/01/21 քրեական գործով նշանակված պատժի չկրած մասը, որպես վերջնական պատիժ սահմանել 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճռի կայացման պահից»:
Արձանագրությունը հրապարակելուց հետո կողմերը պնդեցին կնքված համաձայնությունը։

Եզրափակիչ մաս․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երկու երրորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երկու երրորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։/…/,/…/7. Սույն հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված կանոններով պատժի նշանակման դեպքում սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները կիրառելի չեն։/…/:»
Առաջադրված մեղադրանքն մեղադրյալ՝ Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի կողմից ընդունելու և համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքները ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածներով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի համաձայն`
«1.Համաձայնեցման վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2.Մեղադրական դատավճիռը պարունակում է համաձայնության մասին արձանագրության տեքստի բառացի շարադրանքը:
3.Մեղադրական դատավճռով դատարանը նշանակում է համաձայնության մասին արձանագրությամբ համաձայնեցված պատիժը (պատժատեսակն ու պատժաչափը), սահմանում է բռնագրավման ենթակա գույքը և դրա չափը:
4. Եթե առկա է գույքային հայց, ապա այն թողնվում է առանց լուծման:
5.Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
6.Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:»
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի, պատժաչափի, պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցերը պետք է լուծել ըստ համաձայնության մասին արձանագրության:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, խափանման միջոց չի կիրառվելսահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 345-348-րդ, 349-րդ և 458-464-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ադիբեկ Վեսմիրի Մելքոնյանի մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 512-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար և նրան դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով 1 տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին մասնակի գումարվել թիվ ԳԴ1/0046/01/21 քրեական գործով նշանակված պատժի չկրած մասը, որպես վերջնական պատիժ սահմանել 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճռի կայացման պահից։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ինքնաշեն բռնակով, գործարանային արտադրության շեղբով, սառը զենք չհանդիսացող աղանդերային դանակը պահել քրեական գործին կից այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում։
Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված գործի նյութերին։
Գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով չի կարող բողոքարկվել։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ