ԵԴ1/1594/01/25




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՊՐԱԶՅԱՆԻ,
Մասնակցությամբ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ռ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ,
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ` Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

2025 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքում` դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հարություն Զավենի Սարգսյանի` ծնված 1998 թվականի հուլիսի 18-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված՝ ք. Երևան, Կուրղինյան փողոց, 1-ին շենք, բն. 28 հասցեում, բնակվում է՝ ք. Երևան, Բաղրամյան պողոտա, 25-րդ շենք, բն. 19 հասցեում: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի մարտի 10-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Կոստանդյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով թիվ 60206025 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին քննիչ Մ.Կոստանդյանը որոշում է կայացրել Հարություն Զավենի Սարգսյանի՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012553, 8180159359 արձանագրությունների, ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնների և ստուգաչափման վկայականների, Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթղթի պատճենները թիվ 60206025 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2025 թվականի ապրիլի 22-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ.Հարությունյանը որոշում է կայացրել թիվ 60206025 քրեական վարույթով Հարություն Զավենի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ քրեական օրենսգրքով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ նա ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180159359 վարչական իրավախախտման գործով 2022 թվականի օգոստոսի 30-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպոտրային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2022 թվականի օգոստոսի 30-ից մինչև 2023 թվականի օգոստոսի 30-ը, որի մասին վերջինս ծանուցվել է: Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետն ավարտվելուց հետո Հարություն Զավենի Սարգսյանը, չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 5-րդ մասի իմաստով համարվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, 2025 թվականի փետրվարի 26-ին՝ ժամը 21:50-ին, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության վիճակի զննման կտրոնի համարը՝ 05111)՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.553 մգ/լ (առնվազն՝ 0.4977 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստոգաչափող թիվ 91100997 ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 37 EC 053 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012553 արձանագրությունը:
2025 թվականի ապրիլի 25-ին քննիչ Մ.Կոստանդյանը որոշում է կայացրել թիվ 60206025 քրեական վարույթով Հարություն Զավենի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 08-ին թիվ 60206025 քրեական գործը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստացել է թիվ ԵԴ1/1594/01/25 դատական համարը:

Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
2025 թվականի սեպտեմբերի 24-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանը հայտնեց, որ օգտվելով իր իրավունքից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալուց:
/դատական նիստի արձանագրություն՝ 24.09.2025թ./
Նախաքննության ընթացքում որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Հարություն Զավենի Սարգսյանը հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, օգտվելով իր իրավունքից՝ հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
/Հատոր 1, գ.թ. 38-40/
Զննում կատարելու մասին 18.04.2025թ. արձանագրության համաձայն՝
«Զննությամբ պարզվեց՝
1. Սույն քրեական վարույթի 4-րդ էջում առկա է 8259012553 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության պատճեմը, որի զննությամբ պարզվեց, որ 26.02.2025թ Երևան քաղաքի Պոոշյան փողոցում՝ ժամը 22:05-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Հմայակ Սառիկյանը /կրծքանշանի համար 06335/ Հարություն Զավենի Սարգսյանի նկատմամբ կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն, ըստ որի Հարություն Քավենի Սարգսյանը 26.02.2025 թվականին՝ ժամը 21:50-ին Երևան քաղաքի Պոոշյան փողոցում վարել է «Տոյոտա» մանիշի 37 EC 053 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և ոչ սթափ վիճակում: Նշված արձանագրության տակ վարորդը ստորագրել է:
2. Սույն քրեական վարույթի 5-րդ էջում առկա է ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի պատճեն, որի զննությամբ պարզվեց, որ սարքի համարն է 91100997, զննման համարը՝ 05111, զննման ամսաթիվը՝ 26.02.2025, ժամը՝ 22:01-ին, ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.553 մգ/լ, վարորդի անունը՝ Հարություն, ազգանունը՝ Սարգյան, տրանսպորտային միջորցի համարանիշը՝ 37 EC 053, ՊԾ ազգանունը՝ Սառիկյան, կրծքանշանի համար 063335, ստորաբաժանում՝ 3-րդ գումարտակ 2-րդ վաշտ: Առկա են պարեկային ծառայողի և վարորդի ստորագրությունները:
3. Սույն քրեական վարույթի 6-րդ էջում առկա է սթափության սարքի ստուգաչափման թիվ 135703 վկայականի պատճենը, որի զննությամբ պարզվեց, որ ստուգաչափման թվականն է՝ 23.09.2024թ., այն ուժի մեջ է մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ը: Չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ Ալկոմետր, գործարանային համարը՝ 91100997, տեսակը՝ Jupiter XIRP, չափման տիրույթը՝ 0.000-2.000 մգ/լ, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանություն:
4. Սույն քրեական վարույթի 7-րդ էջում առկա է Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթղթի պատճեն, որի զննությամբ պարզվեց, որ Հարություն Զավենի Սարգսյանը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկվել է 30.08.2022 թվականից մինչև 30.08.2023 թվականը:
5. Սույն քրեական վարույթի 8-րդ էջում առկա է 8180159359 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության պատճենը, որի զննությամբ պարզվեց, որ 30.08.2022թ Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում՝ ժամը 04:28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արմեն Օրդուխանյանը /կրծքանշանի համար 06832/ Հարություն Զավենի Սարգսյանի նկատմամբ կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն, ըստ որի Հարություն Զավենի Սարգսյանը 30.08.2022 թվականին՝ ժամը 04:28-ին Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում վարել է «Լեքսուս» մակնիշի 55 ZV 550 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ ոչ սթափ վիճակում: Նշված արձանագրության տակ վարորդը ստորագրել է: Նույն օրը կայացված որոշմամբ Հարություն Զավենի Սարգսյանը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկվել է մեկ տարի ժամկետով, որի տակ վարորդը ստորագրել է:
6. Սույն քրեական վարույթի 9-րդ էջում առկա է ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի պատճեն, որի զննությամբ պարզվեց, որ սարքի համարն է 91100997, զննման համարը՝ 00424, զննման ամսաթիվը՝ 30.08.2022, ժամը՝ 04:38-ին, ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.613 մգ/լ, վարորդի անունը՝ Հարություն, ազգանունը՝ Սարգյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 55 ZV 550, ՊԾ ազգանունը՝ Օրդուխանյան, կրծքանշանի համար 06832, ստորսբաժանում՝ 3-րդ գումարտակ 3-րդ վաշտ:
7. Սույն քրեական վարույթի 10-11-րդ էջերում առկա է սթափության սարքի ստուգաչափման թիվ 074605 վկայականի պատճենը, որի զննությամբ պարզվեց, որ ստուգաչափման թվականն է՝ 13.07.2022թ., այն ուժի մեջ է մինչև 2023 թվականի հուլիսի 13-ը: Չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ Ալկոտեստեր, գործարանային համարը՝ 9100997, տեսակը՝ Jupiter, չափման տիրույթը՝ 0.000-2.000 մգ/, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է՝ ՀՀ ՊԾ:»:
/Հատոր 1, գ.թ. 16-17/
Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց են ճանաչվել Հարություն Զավենի Սարգսյանի՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012553, 8180159359 արձանագրությունների, ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնների և ստուգաչափման վկայականների, Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթղթի պատճենները:
/Հատոր 1, գ.թ. 4-11, 18-19/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...)
2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...)
5. Սույն օրենսգրքի իմաստով՝ անձը համարվում է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող, եթե նա սահմանված կարգով չի ստացել տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական կամ սահմանված կարգով ստացել է վարորդական վկայական, սակայն օրենքով սահմանված կարգով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, և զրկման ժամկետը լրանալուց հետո սահմանված կարգով չի վերականգնել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը, բացառությամբ ուսումնական վարման դեպքերի:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:»:
Վերլուծելով մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանի կողմից այդ արարքը կատարելը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան այլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ՝ հանրային աշխատանքների, կարճաժամկետ ազատազրկման և ազատազրկման ձևով:
Ուսումնասիրելով մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանի անձը` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ վերջինս ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքի փաստական հանգամանքները, ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու համար իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Հաշվի առնելով մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը` Դատարանը գտնում է, որ Վահե Վարդանի Համբարձումյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանը չի աշխատում, Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել արարքը կատարելու պահի նվազագույն աշխատավարձի չափով: Անդրադառնալով պատժաչափի հարցին և հաշվի առնելով, որ Հ.Սարգսյանը նախկինում նույնաբնույթ արարքի համար դատապարտվել է, Դատարանը գտնում է, որ նվազագույն չափով պատիժ նշանակելով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը, ուստի Դատարանը գտնում է, որ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի չափով տուգանք նշանակելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Քննարկելով դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը, Դատարանն արձանագրում է, որ թիվ ԵԴ1/2433/01/24 գործով նշանակված պատիժն արդեն իսկ գումարվել է թիվ ԵԴ1/1989/01/25 գործով նշանակված պատժին, սակայն այդ դատավճիռը դեռևս օրինական ուժի մեջ չի մտել, ուստի Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հիմքերը բացակայում են:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելը՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը, իսկ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը՝ կատարված հանցանքի բնույթի հետ կապված որոշակի գործունեությամբ զբաղվելն արգելելն է:
(…)
5. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը որպես լրացուցիչ պատիժ կարող է նշանակվել այն դեպքում, երբ դատարանը, ելնելով հանցավորի պաշտոնավարության կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու ժամանակ նրա կատարած հանցանքի բնույթից, հնարավոր չի համարում անձի կողմից հետագա ժամանակահատվածում որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելը:
(…)»:
Քննարկելով մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը` Դատարանը փաստում է, որ վերջինս չունի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք: Ուստի Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ չի կարող նշանակվել լրացուցիչ պատիժ:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հարություն Զավենի Սարգսյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված Հարություն Զավենի Սարգսյանի՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012553, 8180159359 արձանագրությունների, ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնների և ստուգաչափման վկայականների, Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթղթի պատճենների պահպանման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է թողնել կցված քրեական գործին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հարություն Զավենի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Հարություն Զավենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ