ԵԴ1/1559/01/25


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

23 մայիսի 2025թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ․Գևորգյանի

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Գ․Մուրադյանի
մեղադրյալ՝ Ռ․Գովերդհանի
պաշտպան՝ Ա․Խառատյանի

դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգով՝ արագացված վարույթի շրջանակներում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանի /ծնված՝ 09.10.1999 թվականին, ազգությամբ հնդիկ, Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի, չամուսնացած/ նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 3-րդ մասի 2-րդ կետերով։

Դատավճռի նկարագրական մաս.
2025 թվականի մարտի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 12151425 քրեական վարույթը:
Մեղադրյալ Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանը ազատությունից փաստացի զրկվել է 2025թ. մարտի 30-ին ժամը 22:00-ին:
2025 թվականի մարտի 31-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 12152425 քրեական վարույթը:
2025թ. մարտի 31-ին որոշում է կայացվել թիվ 12152425 քրեական վարույթը թիվ 12151425 քրեական վարույթին միացնելու և թիվ 12151425 քրեական վարույթի շրջանակներում շարունակելու մասին:
2025 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Գ.Մուրադյանը որոշում է կայացրել Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետրով և 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 06-ին Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 12151425 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհան՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, որին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1559/01/25 համարը։
2025 թվականի մայիսի 06-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1559/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ։
Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 07-ին:
Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանին մեղադրանք է ներկայացվել, որ նա «2025 թվականի մարտի 29-ին՝ ժամը 14:00-ից 14.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, ուրիշի գույքն ապօրինի, անհատույց իրենը դարձնելու ուղղակի դիտավորությամբ, օգտվելով մուտքի դուռը կողպված չլինելու հանգամանքից, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 14 շենքի 6-րդ հարկում գտնվող 23 բնակարան և նախասրահում գտնվող Դեղձանիկ Ստեփանյանի պայուսակից հափշտակել է կապույտ կաշվե դրամապանակ, որի մեջ եղել են մեկ հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամ, 7831 ՀՀ դրամին համարժեք 20 ԱՄՆ դոլար և 2109 ՀՀ դրամին համարժեք 5 Եվրո և բանկային քարտեր:
Այսինքն՝ Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում։
Բացի այդ, Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանիին 2025 թվականի մարտի 29-ին օգտագործելով Դեղձանիկ Ստեփանյանի դրամապանակի մեջ գտնվող նրա անվամբ թողարկված «Արդշինբանկ» բանկի քարտը ք. Երևան Ազատամարտիկների 78/11 հասցեում տեղակայված «Էրեբունի մարկետ» խանութից 1.300 և 3.394 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ապրանքներ գնելով գաղտնի հափշտակել է Դեղձանիկ Ստեփանյանին պատկանող ընդհանուր 4694 ՀՀ դրամ գումար՝ վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում։»:
Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների ընթացքում արագացված վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցի քննարկման ժամանակ մեղադրյալ Ռահուլ Գովերդհանն և վերջինիս պաշտպան Ա․Խառատյանը ներկայացրեցին դատաքննությանը հատուկ կարգ կիրառելու՝ գործի քննությունն արագացված դատաքննություն կարգով անցկացնելու միջնորդություն։
Հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացվեց մեղադրանքի փաստական հիմքն և մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականն, որից հետո մեղադրյալ Ռահուլ Գովերդհանը հայտնեց, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հետևանքներն և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող՝ Գ․Մուրադյանը դատական նիստում հայտնեց, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկում։
Պատշաճ ծանուցված տուժողը դատական նիստին չներկայանալով ինքն իրեն զրկել է միջնորդության վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելու իր իրավունքից:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, արձանագրային որոշմամբ բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդությունը և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ:
Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումները․
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ փաստաթղթերը․
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանք Ձև 8-ը, համաձայն որի՝ Ռ․Գովերդհանը չունի դատվածություն։
Դատավճռի պատճառաբանական մաս․
Դատարանի իրավական վերլուծությունը, դատարանի հետևությունները և իրավական հիմնավորումները.
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Ռահուլ Գովերդհանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, մեղադրանքի որոշման մեջ նկարագրված փաստական հանգամաների պարագայում այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի 2-րդ կետին, որի համաձայն՝ /․․․/1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը` պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:/․․․/3. Գողությունը, որը կատարվել է՝ /․․․/2) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով, պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:/․․․/
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Ռահուլ Գովերդհանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին,
2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։
Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…),(…)2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Ռահուլ Գովերդհանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտարկում այն, որ՝
-առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել՝ նախաքննության ընթացքում տվել խոստովանական ցուցմունքներ, մասնակցել քննչական գործողությունների կատարմանը՝ այդ կերպով աջակցել նախաքննությանը, զղջացել է իր կատարած արարքի համար,
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ռահուլ Գովերդհանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝
-զղջացել է իր կատարած արարքի համար,
-նախկինում դատված չի եղել (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը),
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Ռահուլ Գովերդհանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջինս ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․)4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն /.../3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:/.../:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են
ա)օրինականությունը,
բ)արդարությունը,
գ)պատժի անհատականացումը,
դ)մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
Դատարանը ցանկանում է անդրադառնալ կատարված արարքի հանրային վտանգավորությանը, մասնավորապես գնահատելով, որ սույն հանցանքների կատարման արդյունքում խաթարվում է տուժողի բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքն և սեփականության իրավունքը:Նման պարագայում հանցավորը ապօրինի մուտք է գործել տուժողի անձնական տարածք ու այնտեղից կատարել հափշտակություն և միաժամանակ բնակարան ապօրինի մուտք գործելով կատարվող հանցանքների բարձր հանրային վտանգավորությունը կայանում է նաև նրանում, որ հանցավորն ապօրինի մուտք գործելով անձի մասնավոր տարածք՝ նրա բնակարան, չի կարող միանշանակ կանխատեսել, որ այնտեղ բնակվող անձիք չեն վերադառնա ու չեն հայտնաբերի հանցավորին և նման պարագայում բնակարանում հանցավորը կարող է հանդիպել այնտեղ բնակվող անձանց և դա էլ կարող է հանգեցնել էլ ավելի բացասական հնարավոր հետևանքների:Այսինքն բնակարան ապօրինի մուտք գործելով կատարվող ցանկացած հանցանք իր մեջ պարունակում է նաև հնարավոր խիստ բացասական հետևանքների կանխատեսում:Նման պարագայում նմանատիպ հանցանքներն օժտված են հանրային բարձր վտանգավորությամբ:
Դատարանը, հաշվի առնելով կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, Ռահուլ Գովերդհանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ անհրաժեշտ է նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 տարի 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ /…/ 1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին/…/:Սույն դատական ակտում արարքի հանրային վտանգավորության վերաբերյալ բերված պատճառաբանությունների համատեքստում և մեղադրյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների համատեքստում Դատարանը եզրահանգում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի բխի պատժի նպատակներից, կլինի ինքնանպատակ, հետևաբար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը սույն դեպքում կիրառելի չէ:Եթե մեղադրյալի անձը բնութագրող և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները բավարար էին նրա նկատմամբ իրեն վերագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժաչափ նշանակելու համար, ապա այդ հանգամանքները հարաբերակցվելով արարքի հանրային վտանգավորության հետ, Դատարանի մոտ չեն ստեղծում պատկեր, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, մասնավորապես Դատարանը գտնում է, որ սոցիալական արդարությանը վերականգնման, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացման և հանցագործությունների կանխման համար մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ անհրաժեշտ է հաշվակցել դատապարտված-մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը 1 ամիս 24 օրը պատժի սկիզբը հաշվելով 2025 մարտի 30-ից։
Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված կապույտ գույնի կաշվե դրամապանակը, «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից թողարկված Դեղձանիկ Ստեփանյան անվամբ թիվ 4454 3000 0303 3872 բանկային քարտը, «Արդշինբանկ» ՓԲ կողմից թողարկված Դեղձանիկ Ստեփանյան անվամբ թիվ 5471 2800 3045 0438 բանկային քարտը, թվով 1 «20.000» դրամանոց թղթադրամը, թվով 1 «5.000» դրամանոց թղթադրամը, թվով 1 «1.000» դրամանոց թղթադրամը, թղթի վրա գրիչով կատարված գրառումները, մանկահասակ երեխայի լուսանկարը, վճարման կտրոնները, Թոնիր հաուս, դեղատների, BD RETAIL GROUP, Քալաջյան բենզալցակայան, Էրեբունի հանրախանութ, Մադեմոիսելլե ֆրանսիական հագուստ, ավտոլվացում, Ռոսգոսստրախ բժշկական ապահովագրական քարտերը վերադարձնել ըստ պատկանելիություն։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 346-350-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանին՝ մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանին՝ մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար և պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել դատապարտված-մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը 1 ամիս 24 օրը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2025 մարտի 30-ից։
Ռահուլ Պրիտամկումար Գովերդհանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2․ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված կապույտ գույնի կաշվե դրամապանակը, «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից թողարկված Դեղձանիկ Ստեփանյան անվամբ թիվ 4454 3000 0303 3872 բանկային քարտը, «Արդշինբանկ» ՓԲ կողմից թողարկված Դեղձանիկ Ստեփանյան անվամբ թիվ 5471 2800 3045 0438 բանկային քարտը, թվով 1 «20.000» դրամանոց թղթադրամը, թվով 1 «5.000» դրամանոց թղթադրամը, թվով 1 «1.000» դրամանոց թղթադրամը, թղթի վրա գրիչով կատարված գրառումները, մանկահասակ երեխայի լուսանկարը, վճարման կտրոնները, Թոնիր հաուս, դեղատների, BD RETAIL GROUP, Քալաջյան բենզալցակայան, Էրեբունի հանրախանութ, Մադեմոիսելլե ֆրանսիական հագուստ, ավտոլվացում, Ռոսգոսստրախ բժշկական ապահովագրական քարտերը վերադարձնել ըստ պատկանելիություն։
3․ Վարույթային ծախսերի, գույքային հայցի հարցը համարել լուծված:
4․ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով):

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ