Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ԵԴ1/1534/01/25

«22» մայիսի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի,

մասնակցությամբ.
հանրային մեղադրող՝ Ա․ Եղիազարյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի՝ /ծնված՝ 16․02․2002թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված՝ Կոտայքի մարզ, գ․ Մրգաշեն, 7-րդ փողոց, 2-րդ շենք, բն․ 6 հասցեում, բնակվող՝ Կոտայքի մարզ, գ․ Մրգաշեն, 7-րդ փողոց, տուն 22 հասցեում/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական պատմությունը.
1.1․ 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60137725 քրեական վարույթը:
1.2․ 2025 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.3․ 2025 թվականի ապրիլի 16-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1.4․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի մայիսի 16-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 60137725 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1534/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 06-ին:
1.5․ 2025 թվականի մայիսի 06-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/1534/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալասումներ նշանակելու մասին:


2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2025 թվականի հունվարի 03-ին՝ ժամը 00:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում ծառայություն իրականացնելիս, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի աշխատակիցների կողմից կանգնեցվել է «Վազ» մակնիշի 37 FY 082 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և պարզվել է, որ հիշյալ տրանսպորտային միջոցի վարորդը՝ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք, հարբած վիճակում (մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.418մգ/լ, ստուգաչափի հնարավոր 10% սխալանքը հաշվի առնելով՝ 0,376մգ/լ) վարել է վերոհիշյալ տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկ Մերի Վառյանի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424139 արձանագրությունը։


3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1 Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2025 թվականի հունվարի 03-ին՝ ժամը 01:17-ին, Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Հովհաննես Մանուկյանի /կրծքանշան թիվ 04951/ կողմից կազմվել է է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 180424139 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանը (ծնված՝ 16.02.2008թ.) չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ժամը 00։45-ին Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում՝ ոչ սթափ վիճակում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 FY 082 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավուքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն։
3․2. Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի զննությունը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100941 զննման համարը՝ 03526, զննման ամսաթիվը՝ 03.01.2025թ., զննման ժամը՝ 00:53:25, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը՝ 23.09.2024թ., դատարկ թեստ՝ 10.000 գ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.418մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Հովհաննես, ազգանունը՝ Մանուկյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 FY 082, անձ.՝ AU0293022, Պ/Ծ ազգանունը՝ Վառյան, կրծքանշանի համարը՝ 04951, ստորաբաժանում՝ 2-րդ գումարտակ, 3-րդ վաշտ:
3․3. ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 135702 ստուգաչափման վկայականի զննությունը, համաձայն որի՝ վկայականն ուժի մեջ է 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ից մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91100941, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.00+2.000մգ/լ, ճշտության դասը, կարգը սխալանքը/ +10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՊԾ-ին, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի M2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրութուն և նշված է Ա.Մանուկյան, իսկ բաժնի լաբորատորիայի վարիչ անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
3․4. ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության զննությունը, համաձայն որի՝ սոցիալական քարտ՝ 2622020031 վարորդական վկայական առկա չէ։
3․5. Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ զննության ենթարկված՝ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424139 արձանագրությունը, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 03526 կտրոնը, ստուգաչափման թիվ 135702 վկայականը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենները։
3․6. Մեղադրյալ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանը, օպգտվելով իր իրավունքից, դատարանում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն չհրաժարվեց նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքից, ուստի հրապարակվեց Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 17-ի մեղադրյալի կարգավիճակով տված ցուցմունքը՝ հետրյալ բովանդակությամբ․՝
(…)Ինձ ներկայացված մեղադրանքի շուրջ հայտնում եմ, որ ընդունում եմ մեղավորությունս կատարվածում և օգտվելով իմ իրավունքից, չեմ ցանկանում ցուցմունք տալ։
Ցուցմունքիս ավելացնելու ոչինչ չունեմ(…)

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
2025 թվականի հունվարի 03-ին՝ ժամը 00:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում ծառայություն իրականացնելիս, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի աշխատակիցների կողմից կանգնեցվել է «Վազ» մակնիշի 37 FY 082 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և պարզվել է, որ հիշյալ տրանսպորտային միջոցի վարորդը՝ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք, հարբած վիճակում (մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.418մգ/լ, ստուգաչափի հնարավոր 10% սխալանքը հաշվի առնելով՝ 0,376մգ/լ) վարել է վերոհիշյալ տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկ Մերի Վառյանի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424139 արձանագրությունը։

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
5.1. Վերլուծելով մեղադրյալ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, մասնավորապես մեղադրյալ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի կողմից տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալու պայմաններում ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Վահագն Վարազդատի Մանուկյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:

5.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:

5.3. Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում վերջինիս առողջական խնդիրներ ունենալու հանգամանքը, ինչպես նաև այն, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել:
Դատարանը մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
5.4. Վերոգրյալ իրավանորմերի համատեքստում քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցագործության անմիջական օբյեկտի՝ հասարակության անվտանգության դեմ ուղղված ոտնձգության բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանն իր կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքների կատարման համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, իսկ առավել խիստ պատիժ նշանակելու հիմքերը բացակայում են:
Այս համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ, թեև նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը հրաժարվել էր համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի իրականացումից՝ հետագայում հանրային աշխատանքներ պատժատեսակի նշանակման վերաբերյալ միջնորդություն ներկայացնելու հիմնավորմամբ, սակայն լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում վերջինս հրաժարվեց հանրային աշխատանքներ պատժատեսակի նշանակումից և խնդրեց իր նկատմամբ նշանակել տուգանք։
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չի աշխատում, չունի եկամուտներ, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատժի չափը որոշելիս պետք է հաշվի առնել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սահմանված է 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Դատարանը գտնում է, որ 2025 թվականի հունվարի 03-ին կատարված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
5.5. Դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չի աշխատում, չունի եկամուտներ, ինչպես նաև ունի որոշակի առողջական խնդիրներ, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետով՝ թույլատրելով վերջինիս յուրաքանչյուր ամիս վճարել առնվազն 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար:
5.6. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
5.7. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424139 արձանագրությունը, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 03526 կտրոնը, ստուգաչափման թիվ 135702 վկայականը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
5.8. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.9. Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այդպիսիք առկա չեն:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մեղադրյալ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգապատիկի` 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 375.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս, 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար:
Մեղադրյալ Հովհաննես Հովսեփի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը պահպանել՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ