Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ԵԴ1/1518/01/25

«16» սեպտեմբերի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝

նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ս․ Ջավադյանի,

մասնակցությամբ.՝
հանրային մեղադրող՝ Բ․ Ղազինյանի,
պաշտպան՝ Հ․ Ապրեսյանի,

դռնբաց դատական նիստում, արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանի (ծնված՝ ***, հաշվառված և բնակվող՝ *** հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրեսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1.1. 2025 թվականի հունվարի 04-ին՝ ժամը 03։35-ին, Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանը հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է։
1․2․ 2025 թվականի հունվարի 04-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 10101225 քրեական վարույթը:
1․3․ 2025 թվականի հունվարի 04-ին որոշում է կայացվել Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալելու մասին:
1.4. 2025 թվականի հունվարի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 10101225 քրեական վարույթով Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցվելու մասին:
1.5. 2025 թվականի հունվարի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանի նկատմամբ վարչական հսկողությունը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, որը Դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 06-ի որոշմամբ մերժվել է, և Գեղամ Սողոմոնյանն անհապաղ ազատ է արձակվել ձերբակալումից:
1․6․ 2025 թվականի հունվարի 06-ին որոշում է կայացվել Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։
1․7․ 2025 թվականի ապրիլի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 10101225 քրեական վարույթով Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցվելու մասին ։
1․8․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի մայիսի 02-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 10101225 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1518/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 05-ին:
1․9․ 2025 թվականի մայիսի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1518/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Արագացված վարույթով դատական քննությունը.
2.1. Մեղադրյալ Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանը նախնական դատալսումների ժամանակ միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Նա հայտարարել է, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
2.2․ Հանրային մեղադրող Բ․ Ղազինյանն արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդության դեմ չի առարկել:
2.3. Դատարանը, հաշվի առնելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները, որոշում է կայացրել մեղադրյալի միջնորդությունը բավարարելու և արագացված վարույթ կիրառելու մասին:

3․ Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանը, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ ապօրինի պահել ռազմամթերք հանդիսացող՝ 33 հատ 7,62 մմ /7,62*39/ տրամաչափի գործարանային արտադրության մարտական փամփուշնտեր նախատեսված «AK-47» տեսակի ինքնաձիգերից, «PIK» տեսակի ձեռքի գնացիրներից և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ /բացի որսորդական ակոսափող/ զենքերից կրակվելու համար, որոնցից թվով 23 հատ 7,62 մմ /7,62*39/ տրամաչափի մարտական փամփուշնտերը հայտնաբերվել են Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանին սեփականության իրավունքով պատկանող և իր կողմից շահագործվող «Տոյոտա» մակնիշի 36 TC 904 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում 2025 թվականի հունվարի 04-ին կատարված խուզարկության արդյունքում՝ վարորդի համար նախատեսված դռան ձախակողմյան հատվածից՝ թվով 2 ստվարաթղթե տուփերով փաթեթավորված վիճակում, իսկ թվով 10 հատ 7,62 մմ /7,62*39/ տրամաչափի մարտական փամփուշտները՝ Կալաշնիկովի կոնստրուկցիայի զենքերի /կարաբինների, ինքնաձիգերի և այլն/ համար նախատեսված գործարանային արտադրության պահեստատուփի մեջ, հայտնաբերվել են Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանին սեփականության իրավունքով պատկանող և իր կողմից շահագործվող «Տոյոտա» մակնիշի 36 TC 904 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում 2025 հունվարի 04-ին կատարված խուզարկության արդյունքում՝ վարորդի համար նախատեսված դռան ձախակողմյան հատվածից:

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Դատարանը արագացված վարույթ կիրառում է հանրային մեղադրանքով նախնական դատալսումների ընթացքում՝ մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա:
2. Արագացված վարույթ չի կարող կիրառվել, եթե՝
1) մեղադրյալը մեղադրվում է առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու համար.
2) վարույթում ներգրավված մի քանի մեղադրյալից առնվազն մեկն առարկում է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ.
3) մեղադրյալը չունի պաշտպան կամ միջնորդությունը ներկայացրել է առանց պաշտպանի հետ խորհրդակցելու.
4) արագացված վարույթ կիրառելու դեմ փաստարկված առարկում է հանրային մեղադրողը կամ տուժողը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.2-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը դատարանը քննարկում է նախնական դատալսումների ընթացքում՝ մեղադրյալի, նրա պաշտպանի, հանրային մեղադրողի պարտադիր մասնակցությամբ: Դատարանը միջոցներ է ձեռնարկում արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության վերաբերյալ տուժողի կարծիքը պարզելու համար:
2. Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացնում է մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
3. Միջնորդությունը քննարկելիս դատարանը մեղադրյալին հարցնում է, թե արդյոք նրան պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է արդյոք նա մեղադրանքի հետ, պնդում է արդյոք արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, արդյոք միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը արդյոք նա խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արդյոք արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
4. Դատարանը բավարարում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև եթե մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները:
5. Դատարանը որոշում է կայացնում արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը մերժելու և նախնական դատալսումները ընդհանուր կարգով շարունակելու մասին, եթե՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) սույն հոդվածի 3-րդ մասի հարցերից որևէ մեկին տրվում է ժխտական պատասխան:
6. Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.3-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հարցերի քննարկումն ավարտելուց հետո դատարանը հեռանում է առանձին սենյակ` հայտարարելով դատավճռի հրապարակման վայրը, տարին, ամիսը, օրը և ժամը:

4.1 Ելնելով վերոնշված իրավական կարգավորումներից՝ Դատարանը, առանց ապացույցները հետազոտելու, հաշվի առնելով հատուկ վարույթի առանձնահատկությունները, արձանագրում է, որ
- ապացուցված են մեղադրյալ Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրեսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանի կողմից ՀՀ քրեական օրեսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրեսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:

4.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
« (...) 4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
(...)
7. Համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ կիրառելն արգելք չէ լրացուցիչ պատիժ կամ անվտանգության միջոց նշանակելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
« 1. Ապօրինի կերպով հրազեն (բացառությամբ քաղաքացիական ողորկափող հրազենի, դրա փամփուշտների կամ դրա բաղկացուցիչ մասերի), դրա հիմնական բաղկացուցիչ մաս, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտ, պայթուցիկ նյութ կամ պայթեցման սարք ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ կրելը՝
պատժվում է ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով»:

Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրն արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
4.3.Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել:
Մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրում։
4.4. Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձևը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է պատժի ազատության սահմանափակ ձևով:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրեսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի ազատության սահմանափակում 6 ամիս ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
Այս համատեքստում անդրադառնալով հանրային մեղադրողի միջնորդությանը՝ մեղադրյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու վերաբերյալ, Դատարանն արձանագրում է, որ այնքանով, որքանով առկա չեն պատիժը ծանրացնող հանգամանքեր, ավելին՝ լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում պաշտպանական կողմից ներկայացվեց նաև մեղադրյալի՝ զենք կրելու իրավունքը հավաստող փաստաթուղթ, ուստի Դատարատը գտնում է, որ վերոգրյալն էապես նվազեցնում է մեղադրյալի կողմից կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, ուստի ազատազրկման ձևով պատիժը տվյալ դեպքում անհամեմատ խիստ և անհամաչափ կլինի։
4.5 Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի՝ 3 /երեք/ օր անազատության մեջ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է այն հաշվակցվի մեղադրյալի նկատմամբ ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին և մեղադրյալին թողնել կրելու 5 /հինգ/ ամիս 24 /քսանչորս/ օր ժամկետով ազատության սահմանափկման ձևով պատիժը։
Պատժի կրման ընթացքում մեղադրյալի նկատմամբ դնել պարտականություն՝ առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության չփոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը։
4.6. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
4.7 Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթով դատավճիռ կայացնելիս նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4.8. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ թիվ 10101225 քրեական վարույթով 2024 թվականի հունվարի 22-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գեղամ Սողոմոնյանին պատկանող Տոյոտա մակնիշի 36 TC 904 հաշվառման համարանիշի ամտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 30 հատ ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտները պետք է հանձնել ՀՀ ներքին գործերի նախարարության համապատասխան ստորաբաժանմանը, իսկ թվով 3 հատ փամփուշտերի փորձարարական կրակվելու արդյունքում ստացված գնդակները և պարկուճները՝ ոչնչացնել:
4.9. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մեղադրյալ Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և որպետ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հաշվակցել մեղադրյալի՝ անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 /երկու/ օրը, և թողնել կրելու 5 /հինգ/ ամիս 24 /քսանչորս/ օր ժամկետով ազատության սահմանափկման ձևով պատիժը։
Մեղադրյալին արգելել առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը։
Մեղադրյալ Գեղամ Նորիկի Սողոմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ, այնուհետև՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 30 հատ ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտները հանձնել ՀՀ ներքին գործերի նախարարության համապատասխան ստորաբաժանմանը, իսկ թվով 3 հատ փամփուշտերի փորձարարական կրակվելու արդյունքում ստացված գնդակները և պարկուճները՝ ոչնչացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ