ԵԴ1/1477/01/25



Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ԿՈՂՄԵՐԻ ՄԻՋԵՎ ԿԱԶՄՎԱԾ ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՀԱՍՏԱՏԵԼՈՒ, ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«02» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մ.Մելքոնյանի, քարտուղարությւամբ՝ Ս.Սուքիասյանի, տուժող /հայցվոր/՝ Ս.Աբրահամյանի, տուժողի ներկայացուցիչ՝ Լ.Ավետիսյանի, մեղադրյալ Ա.Առաքելյանի, պաշտպան Մ.Մանգասարյանի, դռնբաց դատական նիստում, մասնավոր մեղադրանքի վարույթով քննության առնելով թիվ ԵԴ1/1477/01/25 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Միասնիկի Առաքելյանի ծնված՝ 23.03.1982թ., հաշվառված և բնակվող՝ ք․Երևան Դավթաշեն 4-րդ թաղամաս 49 շենք 9 բնակարան հասցեում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1․ Վարույթի դատավարական նախապատմությունը․
1․1․ 2025 թվականի ապրիլի 29-ին բողոքաբեր Սիմոն Մարտինի Աբրահամյանը քրեական հայց է ներկայացրել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ քրեական վարույթ սկսելու և Արտյոմ Միասնիկի Առաքելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչելու պահանջով։
1․2․ Ներկայացված քրեական հայցը ԵԴ1/1477/01/25 համարի ներքո 29․04․2025 թվականին մուտք է արվել դատարան և դատավորների միջև գործերի բաշխման համակարգչային ծրագրի միջոցով 2025 թվականի ապրիլի 29-ին մակագրվել և ապրիլի 30-ին հանձնվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանի աշխատակազմին:
1․3․ Տուժող Սիմոն Մարտիկի Աբրահամյանի կողմից քրեական հայցին կից դատարան է ներկայացվել 1․ «Հանս Քրիստիան Կոֆոեդ» բարեգործական հիմնադրամի անօթևանների ժամանակավոր կացարանի պահակ Հակոբ Սոլակյանի բացատրությունը՝ 1 թերթից, 2․ «Վիվա Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված 094-34-42-22 հեռախոսահամարի մուտքային զանգերի վերծանումները՝ 15 թերթից, 3․ ՃՈ Երևան քաղաքի քննական-հաշվառման բաժանմունքի աշխատակցուհու կողմից քննության հերթագրելուց հետո թղթի կտորի վրա արված գրառումը, 4. հանցագործության մասին հաղորդման հիման վրա ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Մուրադխանյանի վարույթում կազմված փաստաթղթերը՝ 5 թերթից, 5․ ՀՀ ՓՊ ՀՊԳ դիմելու և իրավաբանական խորհրդատվության վերաբերյալ փաստաթղթերի պատճենները՝ 9 թերթից, 6․ դատվածության վերաբերյալ տեղեկանքի պատճենը՝ 2 թերթից, 7․ քրեական հայցի էլեկտրոնային կրիչը։
1․4․ 2025 թվականի ապրիլի 30-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանը /Դատավոր՝ Մ.Մելքոնյան/ որոշում է կայացրել Սիմոն Աբրահամյանի քրեական հայցի հիման վրա վարույթ սկսելու մասին: Վարույթով նշանակվել է նախնական դատալսումներ:
1․5․ 2025 թվականի հոկտեմբերի 02-ին նախնական դատալսումների ժամանակ Դատարանը ի թիվս այլ հարցերի քննարկել է նաև կողմերի միջև համաձայնության հարցը: Տուժողի ներկայացուցիչ Լ.Ավետիսյանը և պաշտպան Մ.Մանգասարյանը հայտարարել են, որ իրենց վստահորդների միջև առկա է գրավոր համաձայնություն:
1․6․ Դատարան է ներկայացվել ձեռագիր գրված փաստաթուղթ հետևյալ բովանդակությամբ Պարտավորագիր. Ես՝ Արտյոմ Միասնիկի Առաքելյանս /անձնագիր AR0255143 պարտավորվում եմ մինչև 2026 թվականի մարտի 1-ը Սիմոն Մարտինի Աբրահամյանին վճարել 100.000 ՀՀ դրամ գումար՝ յուրաքանչյուր ամիս 20.000 ՀՀ դրամով: Սկսած 05.09.2025 թ-ից: Որից 20.000 ՀՀ դրամը արդեն վճարվել է: Ա.Առաքելյան /ստորագրություն/, Սիմոն Աբրահամյան /ստորագրություն/, 02.10.2025թ.:
1․7․ Դատարանի հարցերին ի պատասխան կողմերը հայտնեցին, որ համաձայնությունը կնքվել է կամավոր, փոխադարձ համաձայնությամբ և նրանք գիտակցում են դրա հետևանքները:
2.Մեղադրանքի փաստացի նկարագրությունը և իրավաբանական որակումը.
Արտյոմ Միասնիկի Առաքելյանը Սիմոն Մարտինի Աբրահամյանի վարորդական իրավունքի վկայականը վերականգնելու, նրան նոր վարորդական իրավունքի վկայական տրամադրելու պատրվակով, իր անձական կապերն օգտագործելու խոստումով, 2024 թվականի հուլիս ամսից մինչև 2025 թվականի փետրվար ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի տարբեր վայրերում Սիմոն Աբրահամյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով նրանից վերցրել է 150․000 /մեկ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ, սակայն տրված խոստումը չկատարելով՝ խաբեությամբ տիրացել է այդ գումարներին։ Արտյոմ Միասնիկի Առաքելյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի ենթադրյալ կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
3.1. ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածը սահմանում է դատական պաշտպանության իրավունքը և մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային մարմիններ դիմելու իրավունքը, համաձայն որի՝ 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք: 2. Յուրաքանչյուր ոք, Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերին համապատասխան, ունի իր իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության խնդրով մարդու իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության միջազգային մարմիններ դիմելու իրավունք:
3.2. ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածը սահմանում է արդար դատաքննության իրավունքը, համաձայն որի՝ 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք: 2. Դատական վարույթը կամ դրա մի մասը, օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով, դատարանի որոշմամբ կարող է անցկացվել դռնփակ` վարույթի մասնակիցների մասնավոր կյանքի, անչափահասների կամ արդարադատության շահերի, ինչպես նաև պետական անվտանգության, հասարակական կարգի կամ բարոյականության պաշտպանության նպատակով: 3. Հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օգտագործումն արգելվում է:
3.3. Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածը սահմանում է արդար դատաքննության իրավունքը, համաձայն որի՝ 1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք: Դատավճիռը հրապարակվում է դռնբաց նիստում, սակայն մամուլի ներկայացուցիչների և հանրության ներկայությունը կարող է չթույլատրվել ամբողջ դատաքննության կամ նրա մի մասի ընթացքում՝ ժողովրդավարական հասարակության մեջ բարոյականության, հասարակական կարգի կամ պետական անվտանգության շահերից ելնելով, երբ դա են պահանջում անչափահասների շահերը կամ կողմերի մասնավոր կյանքի պաշտպանությունը, կամ` այնքանով, որքանով դա, դատարանի կարծիքով, հատուկ հանգամանքների բերումով խիստ անհրաժեշտ է, եթե հրապարակայնությունը կխախտեր արդարադատության շահերը: 2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ, համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքին համապատասխան: 3. Քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները. ա. իրեն հասկանալի լեզվով անհապաղ ու հանգամանորեն տեղեկացվելու իրեն ներկայացված մեղադրանքի բնույթի և հիմքի մասին, բ. բավարար ժամանակ ու հնարավորություններ` իր պաշտպանությունը նախապատրաստելու համար, գ. պաշտպանելու իրեն անձամբ կամ իր ընտրած դատապաշտպանների միջոցով կամ, եթե նա բավարար միջոցներ չունի դատապաշտպանի ծառայության դիմաց վճարելու համար, ունենալու անվճար նշանակված դատապաշտպան, երբ դա պահանջում են արդարադատության շահերը, դ. հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության, և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները, ե. օգտվելու թարգմանչի անվճար օգնությունից, եթե ինքը չի հասկանում դատարանում գործածվող լեզուն կամ չի խոսում այդ լեզվով։
3.4. ՀՀ քրեական օրևենսգրքի 15-րդ հոդվածը սահմանում է քրեական պատասխանատվությունը հանցագործությունից տուժածի քրեական հայցի հիման վրա, համաձայն որի՝ 1. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 168-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 169-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 170-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 171-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 172-րդ հոդվածով, 173-րդ հոդվածով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 180-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 227-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 228-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 256-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 257-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 259-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 263-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 265-րդ հոդվածով կամ 266-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքը կատարած անձը կարող է ենթարկվել քրեական պատասխանատվության միայն հանցագործությունից տուժածի քրեական հայցի հիման վրա, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքերի:
3.5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածը սահմանում է խարդախությունը համաձայն որի՝ 1. Խարդախությունը` խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակությունը` պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
3.6. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 454-րդ հոդվածը սահմանում է մասնավոր մեղադրանքով նախնական դատալսումները, համաձայն որի՝ 1. Նախնական դատալսումներն անցկացվում են սույն օրենսգրքի 42-րդ գլխի վերաբերելի դրույթների կիրառմամբ` սույն հոդվածով սահմանված առանձնահատկություններով: 2. Սույն օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով սահմանված հարցի փոխարեն դատարանը քննարկում է տուժողի և մեղադրյալի հաշտության հնարավորության հարցը: Եթե կողմերը հաշտվում են, ապա նրանց կազմած համաձայնության հիման վրա դատարանը կայացնում է այն հաստատելու մասին որոշում` համոզվելով, որ այն համապատասխանում է օրենքին, կայացվել է կամավոր, հաշտության էության և իրավական հետևանքների գիտակցմամբ: Հակառակ դեպքում նախնական դատալսումները շարունակվում են: 3. Եթե մինչև հիմնական դատալսումները սկսելը մեղադրյալը տուժողի դեմ քրեական հայց է ներկայացնում դատարան, երկու մեղադրանքները քննվում են մեկ վարույթում: Այդ դեպքում տուժողներից յուրաքանչյուրը միաժամանակ հանդիսանում է նաև մեղադրյալ և ունի ինչպես տուժողի, այնպես էլ մեղադրյալի իրավունքներ և պարտականություններ:
3.7. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 455-րդ հոդվածը սահմանում է մասնավոր մեղադրանքով հիմնական դատալսումները, համաձայն որի ՝ 1. Մասնավոր մեղադրանքով հիմնական դատալսումներն անցկացվում են սույն օրենսգրքի 43-րդ և 44-րդ գլուխների վերաբերելի դրույթների կիրառմամբ` սույն հոդվածով սահմանված առանձնահատկություններով: 2. Մասնավոր մեղադրանքով հիմնական դատալսումների ընթացքում որպես մեղադրող հանդես է գալիս տուժողը, որը կրում է քրեական հայցում ներկայացված մեղադրանքն ապացուցելու պարտականություն: 3. Հիմնական դատալսումներն սկսվում են տուժողի կողմից քրեական հայցի ներկայացմամբ: Այնուհետև դատարանը մեղադրյալին հարցնում է` արդյոք նրան հասկանալի է մեղադրանքը, և արդյոք նա իրեն մեղավոր ճանաչում է: Դատարանը կողմերին բացատրում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար առանձին սենյակ հեռանալը հաշտության համաձայնություն կնքելու նրանց իրավունքը: 4. Հաշտության դեպքում նրանց կազմած համաձայնության հիման վրա դատարանը կայացնում է այն հաստատելու մասին որոշում` համոզվելով, որ այն համապատասխանում է օրենքին, կայացվել է կամավոր, հաշտության էության և իրավական հետևանքների գիտակցմամբ: Հակառակ դեպքում հիմնական դատալսումները շարունակվում են: 5. Մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի առանձին սենյակ հեռանալը տուժողն իրավունք ունի լրիվ կամ մասնակի հրաժարվելու մեղադրանքից: Եթե մեղադրյալը ներկայացրել է իր գրավոր բացատրությունները և միջնորդել հիմնական դատալսումներն անցկացնել առանց իր մասնակցության, ապա տուժողի կարծիքը լսելուց հետո դատարանն իրավասու է հիմնական դատալսումներն իրականացնելու մեղադրյալի բացակայությամբ: 6. Մասնավոր մեղադրանքի վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ չեն անցկացվում:
3.8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 456-րդ հոդվածը սահմանում է հիմնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը դադարեցնելը և քրեական վարույթը կարճելը, համաձայն որի ՝ 1. Հիմնական դատալսումների ընթացքում մասնավոր կարգով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցվում է, և քրեական վարույթը կարճվում է, եթե` 1) տուժողը և մեղադրյալը հաշտվել են. 2) տուժողը հրաժարվել է մեղադրանքից. 3) տուժողը և նրա ներկայացուցիչն առանց հարգելի պատճառի երկու անգամ չեն ներկայացել դատական նիստին:
3.9. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 457-րդ հոդվածը սահմանում է եզրափակիչ դատական ակտերը, համաձայն որի ՝ 1. Մասնավոր մեղադրանքով կայացվում է միասնական դատավճիռ` առանց վերդիկտի: Դատավճռի պատճենը եռօրյա ժամկետում ուղարկվում է կողմերին, ինչպես նաև դատախազություն: 2. Հաշտության համաձայնությունը հաստատելու մասին դատարանի որոշումը կամովին չկատարելու դեպքում այն կատարվում է «Դատական ակտերի հարկադիր կատարման մասին» օրենքով սահմանված կարգով: 3. Եթե հիմնական դատալսումների արդյունքով պարզվում է, որ ապացուցված արարքի կապակցությամբ քրեական հետապնդումը կարող էր իրականացվել միայն հանրային կարգով, ապա դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ` կիրառելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը: 4. Արդարացման դատավճիռ կայացնելու, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կամ 3-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական վարույթը կարճելու դեպքում դատարանը լուծում է նաև տուժողի գործողությունների հետևանքով մեղադրյալին պատճառված վնասի հատուցման հարցը:
3.10. Ամփոփելով վերլուծված իրավանորմերը, դրանք համադրելով թիվ ԵԴ1/1477/01/25 քրեական վարույթի փաստական հանգամանքների հետ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի և մեղադրյալի միջև առկա է օրենքին համապատասխան կազմված հաշտության համաձայնություն, կնքված կողմերի կամքի և հետևանքների նկատմամբ գիտակցությամբ մանրամասները սույն որոշման 1.6-րդ կետում, ուստի Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է հաստատել տուժող Սիմոն Աբրահամյանի և մեղադրյալ Արտյոմ Առաքելյանի միջև կնքված համաձայնությունը: Սույն դեպքում կիրառելի է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 456-րդ հովածի 1-ին մասի 1-ին կետը՝ մեղադրյալ Արտյոմ Առաքելյանի նկատմամբ առկա քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ թիվ ԵԴ1/1477/01/25 քրեական վարույթը՝ կարճման:
Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 15-րդ, 33-րդ, 454-րդ, 455-րդ, 456-րդ, 457-րդ հոդվածներով, ինչպես նաև սույն որոշման 3.1-3.10-րդ կետերով արված իրավական վերլուծություններով. Դատարանը՝

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Հաստատել կողմերի միջև կնքված հաշտության համաձայնությունը:
2. Թիվ ԵԴ1/1477/01/25 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտյոմ Միասնիկի Առաքելյանի նկատմամբ մասնավոր կարգով իրականացվող քրեական հետապնդումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով դադարեցնել տուժողի հետ հաշտվելու և համաձայնություն կնքելու հիմքով:
3. Թիվ ԵԴ1/1477/01/25 քրեկան վարույթը կարճել:
4. Որոշման օրինակը տրամադրել վարույթի կողմերին և պարզաբանել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կարգավորումները՝ Հաշտության համաձայնությունը հաստատելու մասին դատարանի որոշումը կամովին չկատարելու դեպքում այն կատարվում է «Դատական ակտերի հարկադիր կատարման մասին» օրենքով սահմանված կարգով:
5. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ Ա Ս Ի Ս Մ Ե Լ Ք Ո Ն Յ Ա Ն