ԵԴ1/1441/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«01» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Սամինե Պետրոսյանի,
պաշտպան՝ Էդուարդ Աղաջանյանի,
մեղադրյալ՝ Հովհաննես Մովսեսյանի,

դռնբաց դատական նիստում, արագացված կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի՝
ծնված՝ 31.12.1989թ. Արմավիրի մարզի Ոսկեհատ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, աշխատում է «Օստ շին» ՍՊԸ-ում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված է և բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ, Ոսկեհատ գյուղ, Անդրանիկի փողոց, 8-րդ տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 16110825 քրեական վարույթը:
2025 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Ս.Պետրոսյանի որոշմամբ՝ թիվ 16110825 քրեական վարույթով Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ թիվ 16110825 քրեական վարույթից անջատվել Հ. Մովսեսյանին անհայտ անձի կողմից թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 16155825 համարը:
2025 թվականի ապրիլի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1441/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 25-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի ապրիլի 28-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1441/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված վայրում, ինքնությունը չպարզված անձից, իր անձնական օգտագործման համար ձեռք է բերել և պահել ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 107-րդ կետում ընդգրկված «Մեթամֆետամին» տեսակի 0.55 գրամ քաշով խոշոր չափերի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 2025 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնում վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:»:

3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Ս. Պետրոսյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանը դատվածություն չունի:
 Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի երեխաների ծննդյան պետական վկայականների պատճենները, համաձայն որոնց՝ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի խնամքին են գտնվում 01.01.2018 թվականին ծնված՝ Սուրիկ Հովհաննեսի Մովսեսյանը և 02.03.2023 թվականին ծնված՝ Սարգիս Հովհաննեսի Մովսեսյանը:
 Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի ստացած եկամուտը կազմում է 2.362.008 ՀՀ դրամ:

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանը դատվածություն չունի, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել կատարածի համար, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը պակաս է նվազագույն աշխատավարձի չափից:

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Հովհաննես Մովսեսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը)։ Բացի այդ՝ Հովհաննես Մովսեսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նրա խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայությունը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հովհաննես Մովսեսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Հովհաննես Մովսեսյանի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում դատված լինելու և դատվածությունները մարվելու հանգամանքը, ինչպես նաև գործի նյութերում առկա՝ նրա վերաբերյալ «ՕՍՏ–ՇԻՆ» ՍՊԸ–ի կողմից տրված դրական բնութագիրը։
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Հովհաննես Մովսեսյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Հովհաննես Մովսեսյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև տուգանքի ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նշված հանցագործության կատարման համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի` 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Հովհաննես Մովսեսյանը 2025 թվականի հունվարի 16-ից մինչև 2025 թվականի հունվարի 19-ը գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Միաժամանակ հաշվի առնելով Հովհաննես Մովսեսյանի գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանին պետք է թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի։
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Հովհաննես Մովսեսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ կետերով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական վարույթով բացակայում է:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հովհաննես Մովսեսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձագետի թիվ 234 Ք-25 եզրակացությամբ ստացված «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին` թիվ 16110825 քրեական վարույթից անջատված թիվ 16155825 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Հովհաննես Մովսեսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի` 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հովհաննես Մովսեսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձագետի թիվ 234 Ք-25 եզրակացությամբ ստացված «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին` թիվ 16110825 քրեական վարույթից անջատված թիվ 16155825 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար:
Հովհաննես Սուրիկի Մովսեսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ