ԵԴ1/1419/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2025 թվականի մայիսի 07-ին Երևան քաղաքում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական
դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ դատավոր՝ Տիգրան Ոսկանյանի
Քարտուղարությամբ՝ Սյուզաննա Բադալյանի

Մասնակցությամբ
Մեղադրող՝ Նարեկ Բարեկյանի
Մեղադրյալ` Վարդան Վարդանյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վարդան Դանիելի Վարդանյանի (ծնված՝ 06.11.1985 թվականին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած՝ խնամքին երկու անչափահաս երեխա, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ ք.Երևան, Աջափնյակ վարչական շրջան, Մազմանյան փողոց, 18 շենք, 22Ա բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունվարի 31-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի ՃՏՀ քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60150425 քրեական վարույթը:
2025 թվականի մարտի 25-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն.Բարեկյանի որոշմամբ՝ թիվ 60150425 քրեական վարույթով Վարդան Դանիելի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մարտի 25-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանի որոշմամբ՝ թիվ 60150425 քրեական վարույթով մեղադրյալ Վարդան Դանիելի Վարդանյանի նկատմամբ կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը:
Թիվ 60150425 քրեական վարույթի նյութերն ըստ մեղադրանքի Վարդան Դանիելի Վարդանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 2025 թվականի ապրիլի 17-ի գրությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, մուտքագրվել է 21.04.2025 թվականին և նույն օրն էլ համակարգչային ծրագրի միջոցով իրականացվող գործերի բաշխմամբ, գործը մակագրվել է դատավոր Տիգրան Ոսկանյանին:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1419/01/25 համարը:
Քրեական գործը դատավորին հանձնվել է 2025 թվականի ապրիլի 22-ին։
2025 թվականի ապրիլի 23-ին որոշում է կայացվել Վարդան Դանիելի Վարդանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով թիվ ԵԴ1/1419/01/25 քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումների նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Վարդան Դանիելի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, 2025 թվականի հունվարի 3-ին վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Վարդան Վարդանյանը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Արսեն Մնացականյանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 19-ի թիվ 8400708689 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և միաժամանակ գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության վիճակի զննման կտրոնի համարը՝ 03063)՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.270 մգ/լ (առնվազն՝ 0.243 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 91100981 ալկոմետր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), որը «Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ» ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն համարվում է անձի ոչ սթափ վիճակում գտնվել, 2025 թվականի հունվարի 3-ին՝ ժամը 21:53-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի 37 BL 288 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Վլադիկ Բաբաջանյանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 21:55-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012204 արձանագրությունը:
3.Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Մեղադրյալ Վարդան Դանիելի Վարդանյանը, հիմնական դատալսումների ժամանակ օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց, միաժամանակ հայտնեց, որ ընդունում է մեղքը և զղջում:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Հետազոտվել են.
Վարչական իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ թիվ 8259012204 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2025 թվականի հունվարի 03-ին՝ ժամը 21։55-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 1-ի վաշտի պարեկ Վլադիկ Գրիգորի Բաբաջանյանը կազմել է վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ 8259012204 արձանագրությունն այն մասին, որ Վարդան Դանիելի Վարդանյանը (ծնված 06.11.1985թ., քաղաք Երևան, Մազմանյան փողոց, 18-րդ շենք, 22-րդ բնակարան, ՀԾՀ՝ 1611850053) 2025 թվականի հունվարի 03-ին՝ ժամը 21։53-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում վարել է Վազ» 37 BL 288 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված և ոչ սթափ վիճակում:
Արձանագրությանը կցվում է հատվածում առկա է գրառում՝ «վ/վ RA122690, ս/հ 91100981»։
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն և ազգանուն։
Արձանագրությանը, իրավունքներին և պարտականություններին ծանոթանալու հատվածում առկա է ստորագրություն և ազգանուն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր/կոդ նշված՝ 201.1 թիվը։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 4)
Վարորդի սթափության վիճակի զննության կտրոնի պատճենը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100981, զննման համարը՝ 03063, զննման ամսաթիվը՝ 03.01.2025թ., զննման ժամը 21։53։09-ին, ստուգաչափման վերջին ամսաթիվը՝ 24.12.2024թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.270 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Վարդան, ազգանունը՝ Վարդանյան՝ ստորագրություն, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 BL 288, վ/վ RA 122690, Պ/Ծ տեսուչ՝ Բաբաջանյան, կրծքանշանի համարը՝ 08141, ստորաբաժանումը՝ 1-ին գումարտակ, 1-ին վաշտ: Վերջնամասում առկա է ստորագրություն։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 5)
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ի կողմից տրված թիվ 143237 ստուգաչափման վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ վկայականն ուժի մեջ է 2024 թվականի դեկտեմբերի 24-ից մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 24-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91100981, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000÷2,000մգ/լ, ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ 0-0,1±5-%, 0,1-0,15±8%>0,15±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությանը, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Վ. Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ պետը անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Գ. Մարտիրոսյան:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 6)
ՀՀ ՆԳՆ էլեկտրոնային ռեգիստրի հաշվառման շտեմարանից Վարդան Դանիելի Վարդանյանի RA թիվ 122690 վարորդական իրավունքի վկայականի քաղվածի պատճենը, համաձայն որի՝ Վարդան Դանիելի Վարդանյան (ՀԾՀ՝ 1611850053) տվյալներով առկա է վարորդական իրավունքի վկայական՝ կարգավիճակը զրկված՝ սկիզբը՝ 19-10-2024 թվական, ավարտը՝ 19.10.2025 թվական։ Կասեցումներ՝ սկիզբը՝ 10.01.2022 թվական, ավարտը՝ 10.07.2022 թվական։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 7)
Վարչական իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ թիվ 8400708689 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 22։31-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի կրտսեր պարեկ Արսեն Մնացականյանը կազմել է վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ 8400708689 արձանագրությունն այն մասին Վարդան Դանիելի Վարդանյանը (ծնված 06.11.1985թ., քաղաք Երևան, Մազմանյան փողոց, 18-րդ շենք, 22-րդ բնակարան, ՀԾՀ՝ 1611850053) 2024 թվականի հոկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 22։20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիչինայի փողոցում վարել է OPEL VECTRA» 37 AB 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ոչ սթափ վիճակում:
Արձանագրությանը կցվում է հատվածում գրառում առկա չէ։
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում գրառում առկա չէ։
Արձանագրությանը, իրավունքներին և պարտականություններին ծանոթանալու հատվածում առկա է գրառում՝ «հրաժարվում է»:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր/կոդ նշված՝ 73.1 թիվը։
Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ 8400708689 արձանագրության որոշման հատվածում առկա է՝ ՎԻՎ ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ քաղաքացի /ուհի/ Վարդան Դանիելի Վարդանյանին 1985-11-06-ին զրկել տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով։
Որոշման պատճենը և կատարման կարգի մասին հատվածում առկա է գրառում՝ «հրաժարվում է»:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 8)
Վարորդի սթափության վիճակի զննության կտրոնի պատճենը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100879, զննման համարը՝ 03368, զննման ամսաթիվը՝ 19.10.2024թ., զննման ժամը 22։24։08-ին, ստուգաչափման վերջին ամսաթիվը՝ 25.06.2024թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.248 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Վարդան, ազգանունը՝ Վարդանյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 AB 894, վ/վ RA 122690, Պ/Ծ տեսուչ՝ Մնացականյան, կրծքանշանի համարը՝ 05703, ստորաբաժանումը՝ 1-ին գումարտակ, 2-րդ վաշտ: Վերջնամասում առկա է ստորագրություն։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 9)
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ի կողմից տրված թիվ 128152 ստուգաչափման վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ վկայականն ուժի մեջ է 2024 թվականի հունիսի 25-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 25-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91100879, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000÷2,000մգ/լ, ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ 0-0,1±5-%, 0,1-0,15±8%>0,15±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությանը, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Վ. Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Գ. Մարտիրոսյան:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 10)
Վարչական իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ թիվ 8180288565 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի մարտի 02-ին՝ ժամը 22։17-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Կոտայքի մարզի գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի կրտսեր պարեկ Սասուն Արամայիսի Հովհաննիսյանը կազմել է վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ 818 0288565 արձանագրությունն այն մասին Վարդան Դանիելի Վարդանյանը (ծնված 06.11.1985թ., քաղաք Երևան, Մազմանյան փողոց, 18-րդ շենք, 22-րդ բնակարան, ՀԾՀ՝ 1611850053) 2024 թվականի մարտի 02-ին՝ ժամը 22։16-ի սահմաններում, Կոտայքի մարզ, Աշտարակի խճուղում վարել է OPEL VECTRA» 37 AB 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ոչ սթափ վիճակում:
Արձանագրությանը կցվում է հատվածում առկա է գրառում՝ «Վ/վ RA 122650, Alcovisor համար 91101222։
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն։
Արձանագրությանը, իրավունքներին և պարտականություններին ծանոթանալու հատվածում առկա է ստորագրություն և ազգանուն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր/կոդ նշված՝ 68 թիվը։
Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ 818 0288565 արձանագրության որոշման հատվածում առկա է՝ ՎԻՎ ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ քաղաքացի Վարդան Դանիելի Վարդանյանին տուգանել 29.000/քսանինը հազար/ ՀՀ դրամ։
Որոշման պատճենը և կատարման կարգի մասին հատվածում առկա ստորագրություն և ամսաթիվ՝ 07.03.2024թ.:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 11)
Վարորդի սթափության վիճակի զննության կտրոնի պատճենը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91101222, զննման համարը՝ 01320, զննման ամսաթիվը՝ 02.03.2024թ., զննման ժամը 22։16։37-ին, ստուգաչափման վերջին ամսաթիվը՝ 11.12.2023թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.370 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Վարդան, ազգանունը՝ Վարդանյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 AB 894, վ/վ RA 122690, Պ/Ծ տեսուչ՝ Հովհաննիսյան, կրծքանշանի համարը՝ 11258, ստորաբաժանումը՝ ՊԾ Կոտայքի գումարտակ, 2-րդ վաշտ, 2-րդ դասակ: Վերջնամասում առկա է ստորագրություն։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 12)
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ի կողմից տրված թիվ 102307 ստուգաչափման վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ վկայականն ուժի մեջ է 2023 թվականի հուլիսի 28-ից մինչև 2024 թվականի հուլիսի 28-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91100879, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000÷2,000մգ/լ, ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ 0-0,1±5-%, 0,1-0,15±8%>0,15±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությանը, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Ա. Գուլքանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Գ. Մարտիրոսյան:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 13)
Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշումը:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 22-25)
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշումը:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 26-27)
4.Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված են համարվում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
-Վարդան Դանիելի Վարդանյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 19-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8400708689 որոշմամբ ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով՝ սկիզբ 19.10.2024թ., ավարտ 19.10.2025թ․։
-Վարդան Դանիելի Վարդանյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 19-ին կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8400708689 արձանագրությամբ իրազեկվել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկվելու մասին,
-Վարդան Դանիելի Վարդանյանը պատշաճ տեղեկացված լինելով իր վարորդական իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկվելու մասին, 2025 թվականի հունվարի 3-ին՝ ժամը 21:53-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, 37 BL 288 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի արդյունքում կայացվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012204 արձանագրությունը:
5.Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Վարդան Դանիելի Վարդանյանին վերագրվող արարը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Վարդան Դանիելի Վարդանյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը։
Վարդան Դանիելի Վարդանյանի մեղքը հիմնավորվում է ինչպես կայացված վարչական իրավախախտման մասին արձանագրություններով, այնպես էլ սույն դատավճռի 3-րդ բաժնում թվարկված թույլատրելի ապացույցներով: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը ընդունել է իր մեղքը, Դատարանը գտնում է, որ վերոնշյալ հանգամանքների ապացուցված լինելու վերաբերյալ մանրամասն վերլուծություններ անելու անհրաժեշտություն չկա:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Վարդան Դանիելի Վարդանյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
-ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
-ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
-դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգիրք) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Այսպիսով, պատիժ նշանակելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը: Հանցագործության այս հատկանիշներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ՝ իրավական դիրքորոշում արտահայտելով այն մասին, որ «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Արմեն Սուրիկի Շահբազյանի վերաբերյալ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կողմից արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի բացահայտումը սերտորեն կապված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների հետ՝ թե՛ արդարացի պատիժ նշանակելու և թե՛ պատժի անհատականացման համատեքստում: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից՝ հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով (տե՛ս mutatis mutandis Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը): Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա՝ առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա: (…)»:
Օրենսդրի կողմից կոնկրետ հոդվածով սահմանված պատիժների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…)այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով: (…)»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը, որպես մեղադրյալ Վարդան Դանիելի Վարդանյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է արձանագրում՝ մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը և զղջալը, խնամքին երկու անչափահաս երեխայի առկայությունը։
Միաժամանակ, Դատարանը մեղադրյալ Վարդան Դանիելի Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների համատեքստում արձանագրում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը,
(…)»
-ըստ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքի և Դատալեքս դատական տեղեկատվական համակարգում առկա տեղեկատվության՝ Վարդան Դանիելի Վարդանյանը Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի հունվարի 09-ի թիվ ԵՄԴ/0044/01/16 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, նշանակված պատժին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով մասնակի գումարվել է Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.11.2016 թվականի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատժից և 800.000 ՀՀ դրամ տուգանքից՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և 800.000 ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով և տուգանք 800.000 ՀՀ դրամի չափով:
-թիվ ԵՄԴ/0044/01/16 դատավճիռը 2018 թվականի փետրվարի 19-ին մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ ըստ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքի՝ ազատազրկման ձևով պատժից ազատվել է 17.12.2019 թվականին, իսկ պատժի կրման վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն առկա չէ:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն հանցանքը կատարելու պահին, Վարդան Դանիելի Վարդանյանի նկատմամբ առկա է եղել օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռ, որով պատիժը՝ տուգանքի գումարը, դատապարտյալը չի վճարել, ուստի առկա է մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք։
Վերոգրյալ իրավական նորմերի լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Վարդան Դանիելի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի և չափի հարցերին, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Վարդան Դանիելի Վարդանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ տուգանքի ձևով՝ նվազագույն ամսական աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: Սահմանված պատիժը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
Միաժամանակ անդրադառնալով դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցին Դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
-մեղադրյալ Վարդան Դանիելի Վարդանյանը Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի հունվարի 09-ի թիվ ԵՄԴ/0044/01/16 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որպիսի պատժին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով մասնակի գումարվել է Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.11.2016 թվականի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատժից և 800.000 ՀՀ դրամ տուգանքից՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և 800.000 ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով և տուգանք 800.000 ՀՀ դրամի չափով,
-թիվ ԵՄԴ/0044/01/16 դատավճիռը 2018 թվականի փետրվարի 19-ին մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ ըստ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքի՝ ազատազրկման ձևով պատժից ազատվել է 17.12.2019 թվականին,
-ըստ 02.05.2025 թվականին ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից ստացված գրության՝ «ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 26․07․2018թ․ թիվ ԱՐԴ/0017/15/18 որոշմամբ բավարարվել է Վ․Վարդանյանի կողմից 18․06․2018թ․ ներկայացված միջնորդությունը և Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 09․01․2018թ թիվ ԵՄԴ/0044/01/16 դատավճռով նշանակված 800․000 /ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարված մասը՝ 670․000 /վեց հարյուր յոթանասուն հազար/ ՀՀ դրամը թույլատրվել է վճարել մաս առ մաս 2018թ օգոստոսի 01-ից մինչև 2019թ․ հուլիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում՝ յուրաքանչյուր 10 ամսվա մինչև վերջին աշխատանքային օրը 60․000 /վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ, իսկ երկու ամսվա մինչև վերջին աշխատանքային օրը 35․000 /երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ։
Վ․Վարդանյանը 17․12․2019թ․ ազատվել է ՀՀ ԱՆ «Արմավիր» ՔԿ հիմնարկում կրող ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից՝ պատիժն ամբողջությամբ կրելու հիմքով։
13․01․2020թ․ Վ․Վարդանյանը հաշվառվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 08․05․2020թ․թիվ ԵԴ/0014/13/20 որոշմամբ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 09․01․2018թ թիվ ԵՄԴ/0044/01/16 դատավճռով Վ․Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված տուգանք պատիժը հանրային աշխատանքներ պատժով փոխարինելու վերաբերյալ Պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի կողմից ներկայացված միջնորդությունը մերժվել է։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 19․06․2024թ․ թիվ ԵԴ/0852/13/22 որոշմամբ մերժվել է Վ․Վարդանյանի կողմից 19․10․2022թ․ ներկայացված՝ դատական ակտի կատարման վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով պատժից ազատելու վերաբերյալ միջնորդությունը։
15․07․2024թ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ներկայացվել միջնորդություն՝ Վ․Վարդանյանի նկատմամբ թիվ ԵՄԴ/0044/01/16 դատական ակտով նշանակված տուգանք պատժի չկրած մասի՝ 670․000 /վեց հարյուր յոթանասուն հազար/ ՀՀ դրամի չափին համարժեք գույք բռնագանձելու վերաբերյալ, որը գտնվում է դատավոր Կ․Ֆարխոյանի վարույթում։
Վ․Վարդանյանի կողմից առ 29.04.2025թ․-ը կատարվել է 130.000 /մեկ հարյուր երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի վճարում»: (տե՛ս քրեական գործի նյութեր):
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալը Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտություն առկա չէ, քանի որ թեև առկա է եղել դատապարտյալի կողմից դրամական տուժանքի վճարման պարտավորություն՝ 670.000 (վեց հարյուր յոթանասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, սակայն ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի կողմից ներկայացվել է միջնորդություն՝ մեղադրյալի նկատմամբ թիվ ԵՄԴ/0044/01/16 դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասին համարժեք գույք բռնագանձելու մասին, որպիսի միջնորդության հիման վրա հարուցվել է դատական վարույթ, իսկ վարույթի արդյունքում կայացված դատական ակտի վերաբերյալ տեղեկատվություն առկա չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածի համաձայն դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
-գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
-որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
-վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
-ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
-դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
-ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք, վարութային ծախսեր, ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցեր առկա չեն, դատարանը այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վարդան Դանիելի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն ամսական աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450․000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ թույլատրել Վարդան Դանիելի Վարդանյանին դատավճռով նշանակված նվազագույն ամսական աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450․000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ դատապարտյալի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնի կողմից համատեղ սահմանած վճարման ժամանակացույցի:
Վարդան Դանիելի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԻԳՐԱՆ ՈՍԿԱՆՅԱՆ