ԵԴ1/1414/01/25


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


«12» Մայիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝
նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով գրավոր ընթացակարգով քննելով Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանի (1) վերաբերյալ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. ՄԵՂԱԴՐԱՆՔԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ.
Թիվ 60192825 քրեական վարույթով Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել հետևյալ արարքի համար.
«Նա սահմանված կարգով չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական, 2025 թվականի փետրվարի 5-ին՝ ժամը 04:02-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Եղիշե Թադևոսյան փողոցում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,411 մգ/լ, վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 68 UU 321 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012201 արձանագրություն»:
2. ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅԱՄԲ ՏՈՒԳԱՆՔ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՎԱՐՈՒՅԹՈՎ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ԻՐԱՎԱԿԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ, ՀԵՏԵՎՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐԸ.
2.1 Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, սահմանելով, որ մեղադրյալի կատարած արարքի նկատմամբ ենթակա է կիրառման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասը:
2.2 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59 հոդվածի 3-րդ մասի և 77 հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով Դատարանը մեղադրյալ Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ հնգապատիկը։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59 հոդվածի 5-րդ մասը և հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանի եկամտի վերաբերյալ տվյալների բացակայությունը, (2) Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
• Այսպիսով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59 հոդվածի 8-րդ մասը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանի եկամտի վերաբերյալ ստացված տվյալը, ինչպես նաև տուգանքի վճարման համար ժամկետ սահմանելու մասին վերջինի խնդրանքը՝ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված տուգանքի վճարման ժամկետ պետք է սահմանել առավելագույնը՝ 1 (մեկ) տարի:
2.3 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348 հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
2.4 Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրա իրավաչափության պայմանների փոփոխումը՝ բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ այն բավարար է մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որևէ գործողություն կատարելու ռիսկերը չեզոքացնելու համար։
2.5 Վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167 հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276, 347, 348, 349, 464.9 և 464.10 հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
2. Նշանակված տուգանքի վճարման ժամկետ սահմանել առավելագույնը՝ 1 (մեկ) տարի:
3. Էդուարդ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրա իրավաչափության պայմանների փոփոխումը՝ բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, սակայն չի կարող բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 373 հոդվածով, 375 հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377 հոդվածով նախատեսված հիմքերով:


ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ


(1)Ծնված՝ 2001 թվականի մարտի 24-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Շահամիրյանների փողոցի 1/1 շենքի թիվ 19/1 բնակարանում, որպես խափանման միջոց է կիրառված բացակայելու արգելքը:
(2)ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի 2025 թվականի ապրիլի 30-ի գրության համաձայն Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանը հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող։ Հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա չեն նաև Էդուարդ Արթուրի Մարտիրոսյանի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտի (շահաբաժնի, տոկոսի, ռոյալթիի, վարձակալական վճարի) վերաբերյալ տվյալներ: