Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/1402/01/25
Վիճակագրական տողի համար : 3.1

Պատասխանող

Արման Աղաջանյան Աշոտի
Արման Աղաջանյան Աշոտի
Արման Աղաջանյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Մուշեղ Արամյան

Քրեական վերաքննիչ

Արսեն Նիկողոսյան

Վազգեն Ռշտունի

Տաթևիկ Գրիգորյան

Հոդվածներ

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված 166 Մաս 2

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված 166 Մաս 2

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Մուշեղ Արամյան

Քրեական վերաքննիչ

Արսեն Նիկողոսյան

Վազգեն Ռշտունի

Տաթևիկ Գրիգորյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արման Աշոտի Աղաջանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում, դիտավորությամբ Գառնիկ Այվազյանի առողջությանը պատճառել է կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործողությւոնների արդյունքում անզգուշությամբ՝ հանցավոր անփութության ձևով, առաջացրել է հանցագործությունից տուժող Գառնիկ Այվազյանի մահը։
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2026-02-18 15:00 5
Քրեական վերաքննիչ 2026-02-12 17:00 5 Կայացել է
Քրեական վերաքննիչ 2026-01-29 15:00 5 Չի կայացել
Քրեական վերաքննիչ 2026-01-14 16:30 5 Չի կայացել
Քրեական վերաքննիչ 2025-12-11 17:00 4 Չի կայացել
Երևանի քրեական դատարան 2025-10-08 10:45 9 Կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-09-29 17:00 9 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-09-16 11:00 9 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-09-08 10:30 9 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-25 10:30 9 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-15 10:30 9 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-01 15:00 9 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-07-17 16:00 9 Չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-06-25 14:00 9 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-06-18 14:30 9 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-06-05 16:00 9 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-05-29 14:30 9 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-05-08 14:30 9 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-04-29 15:00 9 Նիստը կայացել է
ԵԴ1/1402/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

08 հոկտեմբերի 2025թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)


նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Էդ․ Պողոսյանի
մեղադրյալ՝ Ա․Աղաջանյանի
պաշտպան՝ Ա․Թորոսյանի
տուժող՝ Հ․Չիչյանի

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արման Աշոտի Աղաջանյանի /ծնվել է 1981 թվականի հունվարի 6-ին, ազգությամբ հայ ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, չդատապարտված, հաշվառված է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ շենքի 7-րդ բնակարան հասցեում, բնակվում է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 36-րդ շենքի 28-րդ բնակարան հասցեում/։
Արման Աշոտի Աղաջանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:

Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի հուլիսի 2-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11148624 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ հասցեի բակում տեղի է ունեցել վիճաբանություն Գառնիկ Այվազյանի և Արման Աշոտի Աղաջանյանի միջև, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը բռունցքներով հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանին՝ այդ կերպ պատճառելով մարմնական վնասվածքները և որոնք էլ գտնվել են ուղղակի պատճառական կապի մեջ վերջինիս մահվան պատճառի հետ։
2024 թվականի նոյեմբերի 17-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11813124 քրեական վարույթը։
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 11813124 քրեական վարույթը թիվ 11148624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11148624 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 11148624 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Աշոտի Աղաջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1402/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ։
Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 21-ին:
Արման Աշոտի Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է ներկայացվել հանրորեն վտանգավոր այն հանցանքների համար, որ նա 2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում, դիտավորությամբ Գառնիկ Այվազյանի առողջությանը պատճառել է կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործողությունների արդյունքում անզգուշությամբ՝ հանցավոր անփությության ձևով, առաջացրել է հանցագործությունից տուժող Գառնիկ Այվազյանի մահը։
Այսպես՝
Արման Աշոտի Աղաջանյանը, 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00:30-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակության՝ Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 38-րդ շենքի բակային հատվածում, որտեղ նկատել է Գառնիկ Վազգենի Այվազյանին, ով լինելով ալկոհոլի ազդեցության տակ ոչ սթափ (հարբած՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.454 մգ/լ) վիճակում և վրդովված իր բնակարանի վարձակալության գումարի հետ կապված խնդրից, անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելով քայլել է դեպի իր բնակության վայր: Տվյալ վայրում Արման Աղաջանյանի և Գառնիկ Այվազյանի միջև քննությամբ չպարզված պատճառով առաջացել է վիճաբանություն, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը դիտավորությամբ բռունցքներով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանի մարմնի տարբեր՝ հիմնականում գլխի և դեմքի հատվածներին, որի արդյունքում վերջինիս պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող՝ աջ ակնակապճային, գագաթոսկրերի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, գլխի մաշկի տակ գագաթ-ծոծրակ-քունքային, աջ հետին գագաթային շրջանների արյունազեղումների, ենթաոստայնային, միջգալարային, ներուղեղային ենթակարծրենային, արյունազեղումների, արյունահավաքների, գլխուղեղի ծանր սալջարդի, ռետրոբուլբար արյունահավաքի, քթոկրերի, մաղոսկրի, աջ ակնակապճի վերին պատի, ձախից ակնակապճի ստորին պատի կոտրվածքների, աջից՝ ծոծրակոսկրի կոտրվածք՝ տարածումով գագաթոսկր և ճակատոսկր առկայություններով՝ բաց, բութ գանգուղեղային վնասվածքի ձևով առողջությանը ծանր վնաս, ինչպես նաև՝ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող աջից՝ բերանի խոռոչում` թշային և ձախ բազկի շրջաններում արյունազեղումների ձևով, բերանի խոռոչում սալջարդ վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որից հետո Գառնիկ Այվազյանին շտապօգնության մեքենայով տեղափոխել են «Արմենիա» ՀԲԿ: Արման Աղաջանյանի վերը նկարագրված արարքները, որոնց հետևանքների նկատմամբ վերջինս դրսևորել է անզգուշություն՝ հանցավոր անփութություն՝ տվյալ իրադրությունում պարտավոր է եղել և հնարավորություն է ունեցել նախատեսել իր վերը նկարագրված արարքի հետևանքով Գառնիկ Այվազյանի մահվան առաջացման հնարավորությունը, չի նախատեսել այն, չնայած նշված բժշկական կենտրոնում 3 օր ստացած անհրաժեշտ բուժօգնության հանգամանքին, 2024 թվականի հուլիսի 2-ին՝ ժամը 05:00-ի սահմաններում, առաջացրել է հանցագործությունից տուժած անձ Գառնիկ Այվազյանի մահը:
Այսինքն Արման Աշոտի Աղաջանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով»։

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Վկա Ծաղիկ Այվազյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Ամսի 28-ից եղբայրս տանից դուրս է եկել, մինչև 29 առավոտյան տեղեկություն չկար։ Այդ ժամին ես աշխատանքի եմ եղել ասացին «Հանրապետական» հիվանդանոցում է, գնացին, նա շատ վատ վիճակում էր։ Ասացին, որ նա դրսում ընկել է, բայց ես ներքևում ճշտեցի, գրված էր ծեծված դեպք։ Լուրերից ենք իմացել, ով է եղել անողը։ Կողքից ենք լսել, ասել են, որ ծեծել են, եղել է բակում դեպքը։ Երբ ես գնացի հիվանդանոց, այնտեղ եղել են, զոքանչը նրա, իր տղան, հետո Հերմին է եկել, ընտանիքի անդամներն են եղել, այլ անձանց չեմ տեսել։ Իրերը ինձ փոխանցեցին ես նայել եմ, ուսումնասիրել եմ իրերը, շորերն էր նրա թաց, արյունոտ հագուստն էր, ժամացույցն ու հեռախոսն էլ չկաին։ Հստակ չեմ ուսումնասիրել, տեսանք միայն, որ ցեխոտ է, արյունոտ է նետել ենք։ Հստակ լսել ենք, որ բակում վեճ է եղել, շենքի ժողովուրդը տեսել են ասել են Արմանն է եղել, նա էլ պատժվելու է, հստակ ինձ չեն ասել, քրոջս են ասել, քույրս էլ տեղեկացրել է։ Դեպքից հետո ես Արմանին տեսել եմ այն ժամանակ, երբ գնում էինք հիվանդանոց, նա հարցրեց ինչ է եղել կնոջից, հարցուփորձ է արել ու մենք գնացել ենք, այդ պահին միայն Արման Աղաջանյանն էր։ Ես Արման Աղաջանյանին որպես հարևան գիտեմ, այլ ձև չգիտեմ։ Եղբորից չեմ լսել, որ Արման Աղաջանյանի հետ որևէ խնդիր ունենա, քանի որ եղբայրս շատ շփում չուներ բակի տղաների հետ։ Եղբայրս չեմ իշում մոտավոր որքան ժամանակ չէր աշխատում։ Նրա առողջական վիճակի մասին կասեմ, որ ճշման խնդիր ուներ ու սիրտն էլ ստենդավորված էր, նա հիվանդանոցում բուժում է ստացել, այն որ դրա հետևանոքով նա ընկել է կասեմ, որ չի ընկել պարզապես զգացել են, որ վատ է զգում, շտապօգնություն են կանչել նրան տարել են։ Հստակ անուն չեմ կարող ասել, թե ով է ասեկոսեներ տարածել, բայց առաջինը լսել եմ «ԴՈԳ»-ի ասածները, հետո լսել եմ քրոջիցս և Նարինեից։ Իմ տեղեկության աղբյուրը «ԴՈԳ»-ն է, Նարինեն է և Հերմինեն է։ Ասել են, որ Արման Աղաջանյանն այնքան է ծեծել, որ մահացել է եղբայրս։ Շենքի բնակիչներն են ասել, հստակ թե ով չեմ կարող ասել, բայց ասել են, որ հարվածել է։ Ես չեմ հետաքրքրվել հարևաններից։ Իմ եղբոր և Արման Աղաջանյանի մասով կասեմ հետևյալը․ Ասել են, որ տեսնող է եղել, որ կռիվ է եղել, ծեծել է Արմանը եղբորս, կողքին շատ մարդիկ են եղել։ Այն թե ինչ են ասել մեզ եղել է հետևյալը․ եղբայրս հեռախոսով խոսելով մտել է դալան, տան հետ խնդիր է եղել, Արմանը տեսել է, որ խոսում է Գառնիկը, հեռախոսը վերցրել է Արմանը խոսել է, հետո եղել է դեպքը՝ եղբորս այնքան է Արմանը ծեծել, որ Գառնիկը մահացել է։ Տեսել են, որ կռիվ է եղել, Արամնը ծեծել է եղբորս»։
Վկա Նարինե Այվազյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Երբ եղբայրս չկար, Արմանը ինձ ասաց, որ ես չեմ տեսել, բայց նկարագրելով ասել են, որ իմ եղբայրն է, ես էլ ասացի, որ որքան ժամանակ է նրան չենք գտնում, հետո ասեցի, հայտնի ինչ է եղել, Արմանն էլ ասաց ես ոչինչ չեմ ասի, քանի որ կընկնեմ «քաղմաս»։ Ասեցին, որ այնքան են ծեծել, որ մահացել է, հետո զանգահարեցինք ոստիկանություն, ասացին, որ «Հանրապետական» հիվանդանոցում է։ Երբ հանդիպեցինք Արմանի հետ ես մենակ եմ եղել Արմանը Սոսի հետ։ Ես դուրս էի եկել տեսնելու որտեղ է եղբայրս, Արմանը Սոսի հետ դրսում էր, ցերեկվա ժամ էր։ Երկար չենք խոսել Արմանի հետ, բայց ասել է ես ներկա չեմ եղել, միջադեպ է եղել։ Ասաց, որ ցայտաղբյուրի մոտ մի տղայի են ծեծել, որին նմանեցնում են քո եղբորը, ես էլ ասացի ինչ զուգադիպություն է։ Ես ասացի ինչ որ բան, եթե գիտեք ասեք, քանի որ մայրս վատ վիճակում է, ասաց իմանամ էլ չեմ ասի։ Հետո ես գնացի տուն, փեսաս զանգեց ասաց, որ Գաառնիկին գտել են հիվանդանոցում, պառկած է ու գնացինք։ Ես ականատես չեմ եղել։ Մեր շենքի բնակիչ Կարինեն ասաց, որ Արմանն է արել ու նա այնքան մարդու գլուխ է կերել, վերևն Աստված կա, պատասխան են տալու։ Կարինեն անընդհատ հարցնում էր ինչ է եղել ասում էր, որ միայն քո եղբորով չի այլ մարդկանց էլ է վատություն արել, ասել է ինչ քո եղբոր հետ է արել նույնն էլ ուրիշների հետ է արել։ Գառնիկ Այվազյանի հետ մի տան մեջ ենք ապրել, երբ նա տանից դուրս է եկել, ես տանը չեմ եղել, չգիտեմ որ ժամին է դուրս եկել։ Նա ուշ ժամերի էր գալիս տուն, մենք երեկոյան քնել ենք հետո արթնացել տեսել ենք, որ տուն չի եկել։ Այդ օրը ինձ չի զանգահարել Գառնիկը, Հերմինեին զանգահարել է։ Գառնիկի վատ զգալու մասին որևէ տեղեկատվություն չունեմ։ Արմանին, այո ճանաչում եմ, այն որ Գառնիկը Արմանի հետ խոսակցություն ունեցել է երբևէ, թե ոչ կասեմ, որ նա ոչ ոքի հետ շփում չի ունեցել բակում։ Այն բակում որտեղ մենք բնակվում ենք շատ շենքեր կան, բայց հստակ բնակիչներից ոչ ոք չի ասել, ինչ է եղել, լսել եմ, որ ասել են որ ծեծել են։ Սոսի խանութում աշխատող Կարինեն է ասել, որ ծեծել է։ Կարինեն հստակ ինձ ասել է հետևյալը «Մենակ քո ախպորով չի, որ ծեծել են, գլուխը կերել են», հստակ անուն չի տվել, որ Արմանն է, բայց ես գիտեմ, որ Արմանի հետ էր, նրա մասին էր խոսում։ Առերես հարցաքննության ժամանակ Կարինեն ասում է, որ նման բան չի ասել, բայց նա նման բան ասել է։ Իմ եղբայրը առողջական խնդիրներ ուներ, սիրտը ստենդավորված էր, դեպք չի եղել, որ նա առողջական խնդիրներով պայմանավորված ընկնի դրսում։ Այն թե ինչու եմ մտածել, որ Արմանի մասին էին խոսում, կասեմ, որ այդ քանի օրերի ընթացքում Արմանի մասին էին խոսում, այդ իսկ պատճառով ես ենթադրեցի Արմանի մասին է։ Այն որ ասում եմ բոլորը խոսում էին և ինչ էին խոսում, ասում էին Արմանն է սպանել, ծեծել սպանել են, ինձ տեղեկությունը հասու է դարձել այն ժամանակ, երբ խոսել եմ Կարինեի հետ և երկու հոգի էին կանգնած խոսում։ Իմ տեղեկատվության աղբյուրը «ԴՈԳ»-ն է եղել և այն որ ասում եմ բոլորը խոսում էին այդ մասին նկատի ունեի նրան»։
Վկա Ստելա Եգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Բավակականին ժամանակ է անցել այդ դեպքից, մենք էլ աշխատանքից ելնելով շատ ենք առնչվում նման դեպքերի հետ և հիմնականում ամեն հաջորդից հետո նախորդը մոռացվում է։ Հիշում եմ, որ դեպքը Բագրատունյաց փողոցի վրա էր, դալանով շենք էր, հիշում եմ, որ գիշերը ուշ ժամ էր, քանի որ շատ շարժ չկար։ Մոտեցել ենք տեսանք, որ կիսանստած վիճակում էր «պացիենտը», առաջին հայացքից հասկանալի էր, որ բաց ու փակ վնասվածքներ էին գանգուղեղյային, պետք էր հիվանդանոց տեղափոխել։ Տեղափոխել ենք «Հանրապետական» հիվանդանոց մակսիմալ արագ։ Մեքենայի մեջ որևէ միջամտություն չենք արել, նրա վերաբերյալ որևէ տվյալ չեմ ունեցել։ Երբ հասանք դեպքի վայր հավաքված արական սեռի ներկայացուցիչներ կային նրա մոտ, կանչը սակայն ինչպես հասկացա կին էր տվել, քանի որ հասնելու համար ես հետ զանգեցի նրան, որ հստակ տեղը բացատրի, սակայն կին չենք տեսել տարածքում։ Երբ հասանք ասացին հավաքվածները, որ այդ մարդուն չեն ճանաչում, ես էլ խնդրեցի, որ եթե գիտեն հարազատներին ասեն, քանի որ տանում ենք հիվանդանոց։ Այն հարցին, թե հավաքվածներին, եթե հիմա տեսնեմ կհիշեմ, կասեմ, որ չեմ հիշի, շատ մարդ է եղել։ Մենք տուժողի հագուստը չենք պատռել, սակայն դեմքը և հագուստը ամբողջությամբ արյունոտ էին։ Իր անձնական իրերը չեմ հիշում իր հետ էր, թե ոչ, եթե լինում է տանում ենք հիվանդանոց «պացիենտի» հետ։ Տվյալ վայրը լավ լուսավորված չէր, մենք երբ նրան տեսանք նա գետնին կիսապառկած էր գլխով հենված դեպի գետնին։ Խոսակցություններ չեմ լսել, որ կռիվ է եղել կամ այլ բան։ «Պացիենտը» չէր խոսում՝ ազդակներին էր արձագանքում, սակայն չէր խոսում։ Տարածքում շշեր կային, նրա վրայից էլ ալկոհոլի հոտ էր գալիս։ Տարածքը առանձնացված հատված էր։ Ես «պացիենտի» մոտ էի մեքենայի մեջ, նրա վրա որևէ պատռվածք չեմ նկատել, ծեծի հետքեր և այլն, սակայն հիշում եմ, որ փոշոտ էր հագուստը։ Հավաքվածներից չեմ հիշում, որևէ մեկը ինչ որ տեղեկություն տար դեպքի հետ կապված։ Այլ տեսանելի վնասվածքներ միայն գլխի վրա էր, զգացվում էր, որ պետք է որ քիթը կոտրված լինի։ Բավականին շատ արնահոսել էր զգացվում էր հագուստի արյունից»։
Վկա Լիանա Հարությունյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Դեպքի հետ կապված համարյա ոչինչ չգիտեմ։ Մեր խոսակցությունը Արմանի հետ եղել է հետևյալը․ հարցրել եմ Արման ինչու ես տխուր, ասաց, որ «ԴՈԳ»-ը իմ մասին բաներ է խոսել, հարցրել եմ ինչ է ասել, ասել է «ոչինչ»։ Արմանի հետ ունեցել ենք մոտ ընկերական հարաբերություններ։ Մեր խոսակցությունը «ԴՈԳ»-ի խոսելուց մեկ օր առաջ է եղել, ասաց, որ անկապ չեմ ուզում խոսի։ Արմանին չեմ հարցրել ինչ է եղել ինչ պիտի խոսեր, քանի որ ինձ չեր հետաքրքրում։ Արմանն ասաց որ խնդիր է եղել, ընկել եմ խնդրի մեջ։ Ես չեմ իմացել ով է, տուժողը։ Ես և Արմանը որևէ մեկին հարվածելու վերաբերյալ որևէ խոսակցություն չի եղել։ Ինձ ոչինչ չի հայտնել Արմանը։ Արմանի հետ այդքան էլ հաճախ չէինք հանդիպում։ Այն թե Արմանը որտեղից գիտեր, որ «ԴՈԳ»-ը պիտի իր մասին խոսեր, չեմ հիշում։ Նախաքննության ընթացքում քննիչի մոտ ես այն ամենն եմ ասել ինչը, որ ասել է «ԴՈԳ»-ը, սակայն Արմանը ինձ ոչ մի բան չի ասել։ Ես քննիչի մոտ իմ իմացածը միացրել եմ իրար ու ասել եմ, սակայն Արմանը ինձ չի ասել ոչինչ։ «ԴՈԳ»-ի ելույթից հետո Արմանի հետ հանդիպել ենք, սակայն չենք խոսել դեպքի մասին»։
Հաշվի առնելով որ վկա՝ Լիանա Վարդանի Հարությունյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ Դատարանը որոշեց հրապարակել վկային նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը համաձայն որի՝ 2024 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսների ընթացքում աշխատել է Կայարանում գործող «ֆրեշի» կրպակում, որպես վաճառողուհի։ Որպես հաճախորդ և որպես կրպակի տիրոջ ընկեր ճանաչել է Արման Աղաջանյանին։ Վերջինիս հետ շփումը վերածվել է սիրային հարաբերությունների։ 2024 թվականի՝ հունիս ամսից մինչև օգոստոս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, հերթական անգամ Արման Աղաջանյանի հետ հանդիպել է հյուրանոցային համալիրում։ Հանդիպման ժամանակ Արման Աղաջանյանը եղել է նեղսրտված։ Այն հարցին, թե ինչ է պատահել, վերջինս պատմել է, որ իրենց բակում կռիվ է արել, որտեղ մեկին հարվածել է, ով ընկել է գետնին, ապա նրան տեղափոխել են հիվանդանոց, իսկ 2 օր անց այդ տղամարդը մահացել է։ Հավելել է նաև, որ «Վարդան Ղուկասյան» բլոգերը իր մասին խոսել է, հայտնել, որ որ ինքն է սպանել այդ տղամարդուն, սակայն նշել է, որ իր դեմ փոստեր չունեն։ Արման Աղաջանյանի հետ ունեցած զրույցից հետո ինքն անձամբ դիտել է այդ ելույթը, որտեղ բլոգերը ասել է, որ Արմանը հարվածելով սպանել է Գառնիկին, ապա նկարել և գլուխ է գովացել իր շրջապատում, որ ինքը ֆիզիկապես ուժեղ է։Վ.Թ-Հ4 100-103
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վկան հայտնեց, որ «Ես ինչ հիշել եմ փորձել եմ այդ ամենը ասել, հետո երբ, որ հարցրել են ասել եմ թաթալոշի մասին։ Այդ օրը Արմանը խմած էր, բայց ես չեմ հիշում ինչ ենք խոսել, միայն մի հատված եմ հիշում, երբ նա ասել է դեպք է եղել ես իջել խառնվել եմ ընկել եմ շառի մեջ։ Այն, որ նշում եմ, որ Արմանը ինձ չի ասել ոչինչ կռիվ լինելու մասին, սակայն ես ցուցմունք եմ տվել, կասեմ, որ սխալ եմ այն ժամանակ հիշել ասել։ Արամանի մասին պետք է խոսեին, ես էլ հարցրի Արմանին ասացի դու կապ ունես էդ դեպքի հետ, կան փաստեր իր դեմ, ասաց, որ ոչ, չկան։ Այն թե ինչու եմ այն ժամանակ այլ բան ասել, կասեմ, որ դա կապված էր իմ հիշողության հետ, այն ժամանակ ես «ԴՈԳ»-ի ասածներն եմ հիմնականում ասել։ Ես կասեմ, որ հստակ հիշում եմ հետևյալը․ Արմանն ինձ ասաց, որ ընկել է «շառի» մեջ, «թաթալոշ»-ի մասով էլ կասեմ, որ հարցրի, ինչ է եղել այդ մարդուն, ասաց, որ հեչ մի «թաթալոշ» ա կերել ընկել ա։ Առերես հարցաքննության ժամանակ, Արմանը մի քանի բան ինձ հիշեցրեց և ես հասկացա, որ սխալ եմ ասել։ Արմանը ինձ չի ասել, որ հարվածել է, ինձ չի հայտնել արդյոք ինքը եղել է դեպքի վայրում թե ոչ, ես ուղակի մտածել եմ, որ Արմանն է այդ կռվի մեջ եղել ու հարվածել, հետո էլ, որ ԴՈԿ-ը ասաց ես այդպես մտածեցի, որ Արմանն է եղել, իմ ենթադրությունն է, որ նա եղել է դեպքի վայրում։ Իմ և Արմանի մեջ խոսակցություն չի եղել, որ հարցնեմ իջել խառնվել ես թե ոչ, ես այդպես մտածել եմ, որ նա իջել խասնվել է։ Ես հիմա դեպքի մասին հիմա ավելի լավ եմ սկսում հիշել»։
Դատարանի գնահատմամբ վկան բավար պատճառաբանություններ է ներկայացրել նախաքննական սկզբնական ցուցմունքի և հետագա ցուցմունքներում առկա հակասությունների պատճառի վերաբերյալ:
Դատարանն առկա պատճառաբանությունների պայմաններում առժանահվատ է համարում վկայի դատաքննական ցուցմունքները, քանի որ բերված պատճառաբանությունները հերքող գնահատելի հստակ ապացույցներ առկա չեն:
Հատուկ պաշտպանության միջոց կիրառված անձը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Փողոցը անցնելիս աղմուկ լսեցի, նկատեցի որ մի քանի մարդ ծեծում են ինչ որ մեկին, տեսա Արմանին, ում «Ցար» են ասում հարվածեց անձը ընկավ։ Այդքանը նկատելով որոշեցի ճանապարհս փոխել։ Զուտ իմանալով խոսակցություններով, ով է այդ անձը որոշեցի ճանապարհս փոխեմ։ Արման Աղաջանյանի դիմային նկարագիրը ներկայացնելով կասեմ, որ 1․60 սմ-ից մի քիչ բարձր հասակ ունի, մի քիչ «պլոտնի» կազմվածքով, քաչալոտ, շեկ մազերով։ Հարված ստացողը հայհոյում էր, սեռական բնույթի հայհոյանքներ էր տալիս, որի համար նրան հարվածեցին։ Հարված ստացողը մի քիչ «թմբլիկոտ» մոտ 1,70 հասակով տղամարդ էր, Արմանից բոյով չէր, կարծես թե նույն բոյի էր։ Ես տեսել եմ միայն մեկ բռունցքով հարված, ծնոտի մասին։ Ընկավ տեսա հարվածներ են տալիս, բայց թե ինչպես ոնց չգիտեմ, բայց ցավից գոռգոռում էր։ Հարվածողը չեմ կարող մանրամասն ասել որ ձեռով էր հարվածում կամ թե ոտքով, ժամանակ է անցել չեմ հիշում ինչպես է հարվածել, բայց տեսա, որ գլխի կողմն էր հարվածներ հասցվում։ Մի հարված ստացավ ընկավ, հետո մի քանի հարվածներ տեսա նույն անձն էր հարվածում, 3-4 հոգի էլ կային, սակայն նրանք փորձում էին բաժանել։ Երկրորդ հարված ստանալու պահին տուժողը ձեռքով հարվածներ նորից ստացել է ընկած վիճակում։ Ես այդ ամենը տեսել եմ դալանից մտնելուց ներս և տեսել եմ ցայտաղբյուրի մոտ կռիվ էր, երկար չեմ մնացել, քանի որ մտածել եմ, կարող է ես էլ ընկնեի խնդիրների մեջ։ Արմանին հեռակա կարգով ճանաչում եմ, առերես շփում չեմ ունեցել նրա հետ, կարող եմ միայն նկարագրե, որ տվյալ անձը կարողանում է որոշակի հարցեր լուծել։ Նրա հետ որևէ կոնֆլիկտ չեմ ունեցել։ Դեպքը եղել է նախորդ տարի, ամիսը չեմ կարող հիշել՝ ժամը 00։00-ից 01։00-ի հատվածում է եղել դեպքը։ Ես այդ ժամին գնում էի ծխախոտ գնելու, գիշերային կրպակ կա դալանի դիմացը, ես ծխախոտը գնել եմ, ետ վերադառնալիս։ Անցնելիս ես մարդկանց չեմ տեսել, քանի որ եկել եմ այլ վայրից։ Դալան մտնելուց եմ տեսել, երբ պետք է արդեն դալանից դուրս գայի այդ ժամանակ պտտվել եմ ետ եմ գնացել։ Լուսավորությունը այնպես էր, որ իդեալական չէր, բայց լույս կար։ Մեքենաների հետ կապված հստակ ասել, թե կար չեմ կարող ասել, քանի որ բավականին ժամանակ է անցել։ Այն թե ես տուժողին տեսել եմ կրպակում, երբ գնացել էի ծխախոտ գնելու, կասեմ, որ ոչ։ Հստակ ասել, թե ում էր հայհոյում կամ ինչի համար էր հայհոյում տուժողը չեմ կարող ասել։ Տուժողի դեմքը չեմ տեսել, հարվածը ծնոտի հարտվածներին էր։ Այն թե տուժողը ինչ հագուստով էր չեմ կարող հստակ հիշել, քանի որ բավականին ժամանակ է անցել։ Գլխին գլխարկ չեմ հիշում կար, թե ոչ, հագուստը պատռված էր, թե ոչ դա էլ չեմ հիշում։ Հարված հասցնողը ինչ հագուստով էր կար գլխարկ թե ոչ չեմ կարող ասել։ Մարմնակազմությունը տուժողը ավելի չաղոտ էր։ Հարված հասցնող անձին նմանեցրել եմ Արմանին, նրա մազերի ձևով՝ գլխի վերևի հատվածում քաչալ մասը, ու քանի որ Արմանին ճանաչել եմ, այդպես ճանաչեցի, այն թե հնարավոր էր այլ մարդ լիներ Արմանի փոխարեն կասեմ, որ չէր կարող այլ մարդ լիներ, քանի որ 99 տոկոսով Արմանն էր։ Առաջին հարվածից հետո թուլացավ, ընկավ, հետո թե ինչ եղավ չեմ իմացել, քանի որ ես գնացել եմ, ես տեսել եմ մի հարվածը միայն։ Տուժողի դեմքին արյուն չեմ տեսել։ Իմ կանգնել, տեսնել ետ գնալը տևել է 40 վարկյանի չափ, 1 րոպե էլ չի տևել։ Այն թե ինչու չեմ զանգահարել որևէ տեղ, կասեմ, քանի որ չէի ցանկանում խնդիրներ ունենալ։ Հետագայում լսեցի «ԴՈԳ»-ի հաղորդումը որտեղ հայհոյում էր տեղում ներկա անձանց ովքեր տեսել են և չեն արձագանքել, այդ իսկ պատճառով հետո եմ խոսել։ Ես ոստիկանությունում եղել եմ, հարցաքննվել եմ 3 անգամ, դիմում եմ ներկայացրել, որ անձս չբացահայտվի։ Տուժողի մահվան մասին իմացել եմ 10-նը քանի օր անց։ Իմ տեսած դեպքը և «ԴՈԳ»-ի նկարագրածը նույնն է եղել։ Այն հարցին, թե ես արդյոք նկարել կամ ձայնագրել եմ դեպքը, կասեմ, որ ոչ։ Հնարավոր չէ որ շփոթած լինեմ այդ անձին, քանի որ ճանաչել եմ նրան։ Արմանի դեմքը հստակ տեսել եմ։ «ԴՈԳ»-ի ելույթը հստակեցրեց, որ Արմանն է։ Հարվածներից երկրորդը եղել է ձեռքով։ 2 և 3 հարվածները հստակ չեմ կարղ ասել որտեղ է հարվածել, սակայն գլխի հատվածում չէին, մարմնին տեսել եմ, որ հարվածները դիպել են մարմնին, կրծքավանդակին եմ տեսել, որ հարվածել է, ձեռքի շարժումներն եմ տեսել, որ կպել են մարմնին, սակայն առաջինը հաստատ դեմքին է կպել, դա տեսել եմ։ Տուժողն ու հարվածողը իրար դեմ դիմաց կանգնած էին, դա հստակ հիշում եմ հարվածողը ինձ կանգնած է եղել մեջքով, տուժողը ինձ կանգնած է եղել դեմքով, հետո հարվածողը թեքվել է, նոր եմ տեսել դեմքը։ Տուժողին առաջին անգամ եմ տեսել։ Ընդհանուր ամփոփելով կասեմ, որ ես մտել եմ դալան, տեսել եմ անձի ով հետագայում պտտվել է ու տեսել եմ, որ Արմանն է, տեսել եմ տուժողին և ևս 2-3 հոգու, ովքեր ուղակի կանգնած էին նրանց կողքին, տեսել եմ, որ Արմանը մեկ անգամ հարվածել է տուժողի դեմքին, որից հետո եղել են հարվածներ, սակայն ոչ դեմքին, այլ մարմնի հատվածներին, հետո ես ետ եմ եկել ու գնացել, այդ ամբողջ ընթացքում տուժողը հայհոյում էր։ Տեսականորեն կարող էր լինել, որ այս դեպքը այդ դեպքը չլիներ, սակայն «ԴՈԳ»-ի նկարագրելուց հետո հասկացա, որ այդ դեպքն է։ Արմանի կողմից այլ անձանց ծեծելու դեպքեր չեմ լսել, սա առաջին դեպքն է եղել»։
Վկա Կարինե Բաբայանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Գառնիկը իմ խանութ է եկել, այդ օրը, ձեռքին օղի էր, մի քիչ հարբած էր, ասում էր որ ինչ որ բան է ուզում ասել, ասացի գնա վաղը առավոտյան կասես, դրսում էր, խոսում էր ես չէի լսում գիշերը 12 ի կողմերն էր, համոզեցի, որ գնա տուն, փոքր փողոց կար մի կերպ անցավ ու չգիտեմ մտավ դալան թե ոչ, ու ես գնացել եմ իմ գործերով։ Չգիտեմ ինչ էր ուզում պատմեր։ Հաջորդ օրը կինն ու քույրը մոտեցան հարցրին Գռնիկը ինձ մոտ է եղել, ասացի այո տեղեկացրին, որ ընկել է ու ինսուլտ է խփել։ Մի քանի օր անց որդին եկավ հարցրի ինչպես է հայրը ասաց, որ մահացել է։Մոտավոր 5 տարի ճանաչել եմ Գառնիկին, ինձ այցելել է նրա հետ մոտիկություն չեմ ունեցել, սակայն տղայից հարցնում էի քանի , որ տղան ծառայում էր։ Այն թե կռվի հետքեր նրա վրա չեմ տեսել, միայն թափթփված էր, վերնաշապիկի պահն էր կեսը տաբատի մեջ էր կեսը դուրսը։ Հագուստը պատռված չի եղել, եթե լիներ ես կտեսնեյի։ Դալանից մեր խանութ հեռու է, բայց եթե աղմուկ լիներ, կամ գոռոցներ լիներ կլսեի։ Եթե բակում տեղի ունենար ինչ որ բան ես ոչինչ չէի լսի, քանի որ հեռու էինք մենք։ Այդ ժամերին և Գագիկից առաջ և հետո եղել են հաճախորդներ։ Արման Աղաջանյանին որպես հաճախորդ եմ ճանաչում, այդ օրը հիշում եմ, որ չի եկել, Գագիկի գալուց առաջ կամ հետո չի եկել, չեմ տեսել։ Գնացող եկողներից դեպքի վերաբերյալ ոչինչ չեմ լսել, չեմ էլ հետաքրքրվել ոչ էլ որևէ մեկը եկել պատմել է։ Երբևէ չեմ լսել, որ մեր մոտ Արման Աղաջանյանը մարդ ծեծի»։
Վկա Քաջիկ Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Գիտեմ որ Գառնիկը ընկել է գիտակցության չի եկել մահացել է, սկզբնական շրջանում գիտեինք, որ ընկել սակայն քրեական գործ է հարուցվել։ Վերջին անգամ Գառնիկի հետ կապի եմ դուրս եկել հունիսի 28-ին 27-28 ին, վերջին անգամ հեռախոսով այդ ժամանակ եմ նրա հետ խոսել։ Ես նրա հետ ֆինանսական խնդիր եմ ունեցել, քանի որ ապրել են մեր տանը կոմունալների հետ կապված խնդիր է եղել չեն վճարել հետո համաձայնության ենք եկել 3-4 ամսվա մասին է եղել։ Պայմանավորվածությունը եղել է այն, որ նրանք պետք է դուրս գային տանից և ժամկետ կար, որ պետք է գումարը տային, ընդհանուր պայմանավորվածություն է եղել։ Օր ենք պայմանավորվել սակայն գումարի վճարման ժամկետին չհասանք։ Այդ օրը, երբ մենք խոսել ենք 00։00-ին մոտ էր կամ անց։ Նա էր զանգահարել, չեմ հիշում որքան ենք խոսել, շատ կարճ է եղել, ինձ ասում էր վարձի հետ կապված երբ տա ինչ անի, վիրավորական ոչ մի բան չի եղել ոչ իմ կողից, ոչ իր կողմից, երկար չենք խոսել, ասել եմ, որ հետո կխոսենք։ Երբ խոսում էինք հիշեցի, որ կարծես թե բարձրախոսով էր խոսում, Արման Աղաջանյանն էլ խնդրեց, որ ժամկետ տրամադրվի, որ կարողանան վճարել։ Ես Արման Աղաջանյանի հետ խոսել եմ այդ օրը, Գառնիկի հետ խոսելու ընթացքում Արմանն էլ է ինձ հետ խոսել»։
Հաշվի առնելով, որ վկա Քաջիկ Գրիգորյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ Դատարանը որոշեց հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքը համաձայն որի՝  իրենց՝ Բագրատունյաց փողոցի 34-րդ շենքի 25-րդ բնակարանը բաղկացած է եղել երկու մասից, որոնցից մեկը իրենց կողմից վարձակալությամբ տրամադրված է եղել Գառնիկ Այվազյանին և վերջինիս ընտանիքի անդամներին։ Ամսական վարձավճարը կազմել է 60 000 ՀՀ դրամ։ 2024 թվականի մարտ ամսից վարձավճարը չվճարելու հարցի կապակցությամբ ինքը 2024 թվականի հունիս ամսին հեռախոսազրույց է ունեցել Գառնիկ Այվազյանի հետ, վերջինիս խնդրել է ազատել իրենց բնակարանը։ Նշված հարցի շուրջ դրան հաջորդող օրերի ընթացքում հանդիպել է Գառնիկ Այվազյանի հետ, նրա հետ ունեցել է տհաճ խոսակցություն, իսկ վերջինս իրենից ժամանակ է խնդրել՝ նոր բնակարան գտնելու, բնակարանը ազատելու ինչպես նաև չվճարված ամիսների վարձավճարը վճարելու համար։ Արդեն 2024 թվականի հունիսի 28-ին, ժամը՝ 23։30-ի սահմաններում, ինքը գտնվել է Դիլիջան քաղաքում, երբ ստացել է հեռախոսազանգ Գառնիկ Այվազյանի հեռախոսահամարից։ Հեռախոսազանգի ընթացքում Գառնիկ Այվազյանը, ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնվելով, իր հետ վատ տոնայնությամբ փորձել է զրուցել վարձավճարի հարցի շուրջ, իսկ ինքը նրան մի քանի անգամ ասել է, որ գտնվում է առիթի մեջ, ուստի հորդորել է այդ հարցի շուրջ հետո զրուցել, այնուհետև զգացել է, որ Գառնիկ Այվազյանը իր բջջային հետախոսը փոխանցել է այլ անձի, կամ բարձրախոսով այլ անձ է իր հետ խոսել, սակայն չհասկանալով, թե ով է իր հետ զրուցողը, կրկին հայտնել է, որ առիթի մեջ է գտնվում, ուստի հորդորել է հետո զրուցել։Վ.Թ- Հ1 203-206, Հ4 221-223
Վկա Ալինա Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Տուժողի վրա եղած վնասվածքները ունեցել են 3 օրվա վաղեմություն, սակայն հնարավոր չէ որոշել որը երբ է եղել, սակայն կասեմ, որ իրարից րոպեներ հետո են հասցվել, հաշվի առնելով վնսվածքների ծանր վնասվածքներ են։ Քանի վնասվածք է եղել չեմ կարող ասել հստակ, սակայն գրված է։ Առնվազն 3 ներգործություն է եղել, գլխի հատվածում, որը մահվան պատճառ է եղել։ Քթոսկրի կոտրվածքը հնարավոր չէ որ եղած լինի ավելի վաղ, քանի որ դա թարմ կոտրվածք էր։ Հարվածի ներգործությամբ կարող է եղած լինի կամ բութ առարկաներից։ Եթե գետնին ընկներ պետք է վնասվածքներ ունենար, որոնք չենք ունեցել։ Տվյալ պարագայում բութ առարկայով ներգործություն կարող է եղած լինի, ինչպիսինն է օրինակ հարվածը։ Նստարանն էլ է հանդիսանում բութ առարկա, բռունցքն էլ է հանդիսանում բութ առարկա։ Գանգոսկրի կոտրվածքը՝ գագաթային չեմ հիշում, սակայն չեն եղեկ կապված գագաթայինի հետ։ Գանգուղեղային վնասվածքն է եղել մահվան պատճառ՝ գլխուղեղի վնասվածքային ախտահարում, համակցությամբ միուս թվարկածս վնասվածքների հետ, բերել են գլխուղեղի ախտահարման, իրենց անջատել հնարավոր չէ, բոլորն էլ առանձին կարող էին առաջացնել մահ։ Մի հարված հետևից է մի հարված դիմացից, մեկն էլ դեմքի շրջանում։ Վայր ընկենոլու հետևանքով միայն, որ նման վնասվածքներ առաջանային քիչ հավանական է, քանի որ մենք ունենք վնասվածք, որը բնորոշ չի վայր ընկնելու արդյունքում առաջանալուն։ Ծոծրակոսկրի կոտրվածը չի բացառվում, որ ընկնելու հետևանքով առաջանար։ Ինքնուրույն կարող էր բղավել կամ որոշակի գրծողությունների կատարումը չի բացառվում, քանի որ կյանքի հետ անհամատեղելի չեն եղել տվյալ պահին ստացված վնասվածքները, սակայն ինչ գործողություններ են կասեմ, որ շատ կորդինացված գործողություններ չէր կարող կատարել։ Եթե օրինակ բոլոր վնասվածքները միասին ստանար հետո կանգներ կամ նստած գտնեին դա քիչ հավանական է։ Այն թե հնարավոր է որոշել, թե հարվածի ուժգնությունը ինչքան է եղել, չեմ կարող նշել, սակայն ուժեղ է եղել, քանի որ կոտրվածք է առաջացել։ Ամենայն հավանականությամբ եղել է առաջնային հարվածը հետո նոր հետևի հարվածը, հավանական է վայր ընկնելուց առաջացած լինի, սկզբից դիմացի հարվածը հետո վայր ընկնելուց հետևի կոտրվածը, շատ բնորոշ է մեր ունեցած արդյունքին, սովորաբար նման վնասվածքները առաջանում են, սկզբից դիմացից հարվածից հետո ընկնլուց ստացված ծոծրակի հարվածը։ Գառնիկ Այվազյանի մահվան պատճառ է եղել գլխուղեղի ծանր վնասվածքը, իսկ այն հիվանդությունները որոնք, որ նա ունեցել է կենդանության օրոք, ոչ մի կերպ չեն կարող մահվան պատճառ դարձած լինեն տվյալ պարագայում, դրանք ախտահարումներ են։ Դիմային հատվածում եղած վնասվածը հնարավոր է միայն մեկ ներգործությամբ։ Արյունազեղում մեկ ներգործությամբ կարող է առաջանա։ Երկու վնասվածքներն էլ բերում են գլխուղեղի ախտահարման և դրանք չենք կարող տարանջատել, երկուսն էլ ծանր են ու կարող են բերել մահվան, եթե առանձին էլ լինեին։ Տվյալ պարագայում հնարավոր չէր լինի, որ անձը ընկներ ծոծրակային հատվածի հարվածից հետո ուղեղի այսպես ասած «ամորտիզացիա» լիներ և դիմային հատվածում էլ ունենայինք նման պատկեր, քանի որ դիմային հատվածում ունենք կոտրվածք։ Թե դիմային, թե ծոծրակային հատվածում եղած վնասվածքները ծանր են և կարող էին առաջացնել գլխուղեղային ախտահարում, այդ իսկ պատճառով դրանք տարանջատել չենք կարող։ Մենք ունենք գանգի հիմի վնասվածք և այդ կոտրվածքն ինքն իրենով կարող է բերի գլխուղեղի ախտահարման, որը հանդիսանում է ծանր վնասվածք։ Հետևի վնասվածքը բնորոշ է, որ կարող է վայր ընկնելուց կոտրվածքը լիներ, սակայն դիմայինը ոչ, քանի որ քերծվածքներ էլ կլինեին։ Հնարավոր էր, որ միայն առաջին կամ երկրորդ վնասվածքը լիներ և առաջացներ մահ, քանի որ երկուսն էլ ծանր վնասվածքներ են, սակայն, քանի որ մենք ունենք երկուսն էլ, այդ իսկ պատճառով տարանջատել չենք կարող։ Այն հարցին, թե արդյոք, եթե դիմային վնասվածքը չլիներ այլ միայն ծոծրակայինը լիներ, օրինակ մարդը քայլեր ընկներ ծոծրակը կոտրեր կառաջանար ուղեղի ախտահարում, կասեմ, որ այո, հնարավոր է լիներ։ Անձը չի կարող ծոծրակային հատվածում հարված ստանա և դրանից առաջանար դիմային հատվածի վնասվածքը, արյունազեղում հրարավոր է առաջանար, սակայն այս պարագայում մենք ունենք դիմային հատվածում կոտրվածք»։
Վկա Լիլիթ Պետրոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Վերոնշյալ դեպքերը եղել են իմ հիշելով մեկ տարի առաջ, այդ ժամանակ նոր էի ընդունվել աշխատանքի շտապ օգնությունում, երևի մեկ ամսվա աշխատող էի, դեպքը տեղի է ունեցել ուշ ժամի, բայց հասնելու հստակ ժամը չեմ կարող մտաբերել, կանչը եղել է՝ «փողոցում ընկած»։ Ինչ որ մութ տարածք էր, իմ հիշելով թունել էր, մոտ 10-15 հոգի հաստատ կային, հստակ չեմ կարող հիշել ովքեր էին, միայն գիտեմ, որ ասում էին այնտեղ ուղղակի պատահական անցորդներ էին, որ տեսել էին այդ մարդուն ընկած ու մարդկային քայլ էին արել՝ կանչել էին շտապ օգնություն։ Հաստատ հիշում եմ, որ շատ մութ էր, որովհետև մենք հեռախոսի «ֆանարիկներով» էինք կողմնորոշվել տեղանքում, քանի որ ես բուժքույր էի, զննելու հետ կապ չունեի, ուղղակի կատարում էի բժշկուհու հրահանգները, հիշում եմ, որ կիսաընկած վիճակում էր, բայց մեր ներկա գտնվելու ժամանակ գիտակցությունը մթագնած էր, հաստատ մահացած չէր մեր գտնվելու ժամանակ, աչքերը բացում փակում էր ու մինչև հոսպիտալ հասցնելը եղել է ողջ։ Անհրաժեշտ օգնությունը ցուցաբերելուց հետո տեղափոխել ենք շտապ օգնության մեքենան ու տարել հիվանդանոց։ Որևէ արտառոց դեպք տեղի չի ունեցել։ Այն հարցին, թե ի՞նչ դիրքով են տեսել տուժածին կպատասխանեմ, որ տեսել են դալանում կիսահենված վիճակում, «բորդյուրին» եղել է թիկունքով հենված։ Տարածքում շենքեր կային, ցայտաղբյուր, բայց արդեն իրենից մի քիչ հեռու, այդտեղ հաստատ կային նստարաններ, բայց իր կողքին չեմ կարող հստակ ասել։ Գիտեմ, որ կիսահենված դիրքում էր։ Ի պատասխան այն հարցին, թե եթե հիմա տեսնեի դեպքի վայրը կհիշեմ որտե՞ղ եմ տեսել մարմինը, կասեմ, որ՝ գուցե։ Դեպքի վայրում արյան հետքեր կամ նմանատիպ վկայող բաներ գետնին չեմ տեսել, միայն շորերի վրա են եղել, իսկ մարմինն ամբողջությամբ թաց էր, ջուր էր և իմ կարծիքով տուժածի մոտ տեղի էր ունեցել՝ «ակամա միզարձակում», որովհետև իրեն մեքենան նստեցնելու ժամանակ «կատալկայի» վրա թաց էր։ Իմ հիշելով արյունը բերանից էր եկել, որովհետև այլ տեղից նկատելի արնահոսություն չի եղել, հստակ է դա, քանի որ վիրակապի ենթակա վերք չի եղել, որ վիրակապեինք։ Այլ խոսակցություններ չեմ հիշում, հիշում եմ, որ ասացին իրեն գտել են այդտեղ ընկած ու զանգել են մեզ, այլ բան չի եղել։ Դեպքի վայրում կին որպես այդպիսին չեմ հիշում։ Ճանապարհին անընդհատ փորձում էինք խոսեցնել տուժածին, որ հանկարծ չքնի, այդ պահին ասում էինք՝ «աչքերը չփակեք, փորձեք չքնել», բայց վստահ չեմ, որ մեզ լսում էր, քանի որ գիտակցություն չուներ մեզ հասկանալու, մթագնած էր այդ պահին։ Դեպքի հետ կապված հարցադրումներ չէինք կարող անել, քանի որ նա կոնտակտի մեջ չեր մտնում ու մենք իրեն «նաշադիրով» ամեն կերպ փորձում էինք այնպես անել, որ չքնի ու գիտակցությունն ամբողջովին չգնա, ինքը ո՛չ հաղորդակցվել է, ո՛չ էլ կարողացել ենք իրենից ինչ որ բան իմանալ։ Այն հարցին, թե անձի մոտ դեպքի վայրում առարկաներ նկատել ենք, օրինակ՝ հեռախոս, կպատասխանեմ, որ ոչ, միայն հիշում եմ իր պայուսակը, որովհետև իր անձը հաստատող փաստաթուղթն էր հարկավոր, քանի որ այն գտնվում էր իր պայուսակի մեջ, բայց մենք իրավունք չունեինք մտնել իր պայուսակի մեջ և ինչ որ իր ման գալ կամ հանել։ Տեղափոխելուց պայուսակը մեր հետ տարել ենք ու մինչև վերջ մեր հետ է եղել։ Ներկաներին հարցրել ենք, թե ով է տվյալ մարդը, հավաքվածները պատասխանել են, որ չեն ճանաչում, հարցնողը ես չեմ եղել այլ բժշկուհին։ Ես այդտեղ պետք է ուղղակի կատարեի իր հրահանգները։ Քանի որ մեզ այդ պահին հարկավոր էր իրենից որևէ հարազատ, ով մեր հետ կգար հիվանդանոց կամ որևէ կերպ կտար իր տվյալները պլանշետում լրացնելու համար, դրա համար էլ բժշկուհին հարցրել է, թե ով է նրան հարազատ, ինչին էլ պատասխանել են, որ ծանոթ չեն ու նրան ուղղակի տեսել են այստեղ։ Դեպքի վայրում հեռախոսի առկայություն չեմ հիշում, միայն հստակ պայուսակը կարող եմ հիշել, բայց հեռախոս չեմ հիշում։ Պայուսակը ի սկզբանե եղել է իր վրա, մենք իրավունք չենք ունեցել հանել իր վրայից կամ կպնել իր իրերին, այն ձևով ոնց դրել ենք «կատալկային» նենց էլ տեղափոխել ենք հիվանդանոց, ես չեմ մտնում հիվանդի հետ հիվանդանոց միայն բուժքույրն է մտել, իմ գործը միայն հիվանդանոցի բակ հասցնելն է հիվանդին, դրանից հետո բուժքույրն իրավունք չունի մտնի։ Իմ կարծիքով դեպքի վայրում գտնվող անձինք այդ շենքի բնակիչներ էին, իրենց ուղղված հարցը միայն եղել է՝ «հարազատ կա՞ թե ոչ»։ Մեղադրյալին դեպքի վայում չեմ հիշում, չգիտեմ տեսել եմ, թե ոչ: Վնասվածքներ միայն այն էր, որ բերանից արյուն էր հոսում, որպես այդպիսին ուրիշ վնասվածք չեմ հիշում, քանի որ զննողը ես չեմ եղել բուժքույրն է եղել, մեքենայի մեջ ոչ արյուն կար ոչ էլ այլ բան, միայն թացությունն եմ հիշում, որը արդեն նշել եմ։ Շորերի հետ որևէ խնդիր չի եղել․ նորմալ վիճակում են եղել, դա հստակ հիշում եմ, քաշքշած ու ճղված հետքեր չեն եղել, վնասված հետքեր չեմ հիշում։ Դեպքի վայրի խոսակցություններից հիշում եմ միայն, որ ասել են մենք այս մարդուն տեսել ենք այստեղ ընկած, չենք ճանաչում։ Նախնական ախտորոշում անողը ես չեմ, բայց այն իմ կարծիքով պետք է, որ դրված լիներ «գանգուղեղային վնասվածք» հստակ հիշել չեմ կարող։ Ախտանիշներից եմ ասում, եթե տեսնում ենք դեմքի վրա ինչ որ վնասվածք, իսկ այդ ժամանակ բերանի, ու եթե հարված է եղել կամ ընկել է, ապա անպայման նշում ենք գանգուղեղային վնասվածք հարցականով, ընկած էր այդ պատճառով էլ նախնական նշել ենք ընկած, իսկ այդ ժամանակ չէինք կարող ասել անձը հարվածել է՞ր գլխով ինչին որ հենված էր եղել, թե ոչ»։
Տուժող Հերմինե Չիչիյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «2024թ․ հունիսի 25-ից ունեցել ենք ընտանեկան խնդիրներ՝ տան վարձի հետ կապված, որ չենք կարողացել վարձը վճարել և այդ դրությամբ պայմանավորված տան տիրոջ հետ խնդիրներ ունեցանք, որ պետք է դուրս գանք, տեղ չկար մնալու։ Անցավ 25, 26-ը ամուսոնուս հետ քննարկում էինք, թե ինչ պետք է անենք տղաս բանակից մեկ ամսից գալու էր, իսկ մյուսին պետք է ճանապարհեինք ու այդ ժամանակ ընդամենը 3-4 օրվա ընթացքում ամուսնուս հետ որոշել էինք դուրս գալ ու որոշ ժամանակ մնալ բարեկամների տանը՝ միչև տեսնենք ինչ ենք անելու։ Հետո տան տերը զանգեց՝ Քաջիկ Գրիգորյանը, ասեց «գումարը ե՞րբ եք տալու», ամուսնուս համարը ուզեց զանգեց իրեն, խոսեցին այդ օրը հանդիպեցին չգիտեմ վիճել են, խոսել են, թե ինչ են արել, հետո եկան տուն ասեցին վեշերը հավաքեք 28-ին առավոտյան վեշերը հավաքած լինի։ Ամուսինս ասում էր, որ «ես հնարավորություն չունեմ, ո՞նց խոստանամ որ դուրս եմ գալու, ու՞ր առնեմ էսքան մարդու դուրս գամ»։ Ասեց մինչև ամսի 5-և էդ հարցը լուծեք, իրերը հավաքեք դուրս եկեք գումարն էլ քիչ-քիչ կտաք, ամուսինս էլ ասեց, որ դուրս եկանք գումարդ չեմ տալու, ես պետքա տուն վարձեմ, որ տամ։ Ես 13 տարի ապրել եմ այդ շենքում, որ ասեմ վատ մարդիկ էին չէ՛, վատ մարդիկ չէին, եղել է վճարել եմ, ուշացրել եմ, բայց 13 տարի կեսրայրս է վճարել, հետո ամուսինս, հետո առողջական խնդիրների պատճառով ես եմ սկսել վճարել, էդ ամեն ինչը քննարկել եմ իր մայրիկի հետ ու վճարել ենք, ապրել ենք։ Ամսի 27-ին էլի թեթև «լեզվախոսություն», վիճաբանություն չէի ասի, բայց տենց որոշվեց, որ ամսի 5-ին մենք դուրս գանք, բայց ամուսինս ասեց «տեսնենեք, պետքա տուն ճարեմ»։ 28-ի առավոտյան ես աշխատանքի էի, ամուսինս զանգեց, նեղված էի մի քիչ, դե ամուսիններ ենք բոլորս էլ նեղվում ենք, վիճում ենք։ Ասեց «Հեմ արի գնանք մի հատ հայաթ՝ հայրիկիս բակում, հասկանանք տեսնենք ի՞նչ ենք անում»։ Գնացինք որոշեցինք, որ պետքա դուրս գանք, ասինք դուրս գանք ի՞նչ անենք 28-ի երեկոյան մենք արդեն մեր բակում էինք՝ հայրիկիս տանը, հայաթում նստած էինք, մենք որտեղ ապրում ենք ամուսինս այնտեղ ընդհանրապես չի լինում, ոչ էլ ճանաչում է։ Երեկոյան ժամ էր, ես պետք է ընկերուհուս տեսնեի, ժամը 11-ի կողմն էր, Գառնիկը դեղ էր խմում ու դրանք անձնագրով ու իր ամեն ինչով միշտ իր պայուսակի մեջ էր։ Ասեց «հաց ուտելուց մի քիչ խմեմ» ասեցի ինչի՞ ես խմում սիրտդ լավ չի, այդ օրը լավ չէր ինքը, երկար նեղվեց, սակայն խմեց։ Խմեց, ժամը 11-ն էր նստած էինք, ես դուրս եկա, ասացի գնում եմ մնու՞մ ես դու, ասեց «գնա կգամ» չեկավ հետս։ Ու ես դեպի տան կողմ գնացի։ Հասա արդեն տուն, ամուսինս զանգեց ասեց «ԷՄ Ջի»-ի մոտ եմ, գալիս եմ, տաքսի նստեմ գամ» դե մի քիչ նեղվեցի, ասեցի «ԷՄ ՋԻ»-ի մոտ ես, չես կարող գալ, ինքը միշտ էլ եկելա, հասելա, մեկ էլ կարող է ընկերոջ տուն գնալ ուրիշ տեղ չունի գնալու, որ ասեմ կարող էր գնալ: 00:30-ի կողմերում էր ինքը չզանգեց ես էլ սովոր եմ, որ ուշ է գալու ես էլ չեմ զանգում, արդեն այդ տարիքը անցել է, որ զանգեմ ասեմ ուր ե՞ս, կամ ե՞րբ կգաս։ Մի քիչ ուշացավ տղայիս զանգեցի, որը որ հիմա զինվոր է, երեխեն գնացել էր «Էմ Ջի»-ի մոտ ման էր եկել, ասել էի զանգում եմ չի պատասխանում մի հատ գնա նայի պապան էդ կողմերն է։ Տղաս գնում նայում, գալիս է, այդ ժամանակ, որ տղաս մտներ դալանով գար բակ ես կարող է ավելի վատ բաների սպասեի, չգիտեմ երեխես ինչ կարող էր տեսներ այդ ժամանակ։ Էլի հետ է գնում ինչպես եկել է՝ 3-րդ մասով։ Գառնիկը ուշ է գալիս, կամ չի գալիս գնում է ընկերոջ մոտ, չեկավ ես էլ առավոտ շուտ զարթնեցի, գնացի իմ աշխատանքին։ Ժամը արդեն 12-ի կողմն էր ինքը չեր կարող ինձ չզանգել, կարող է գիշերը չզանգի, բայց ցերեկը հաստատ կզանգի։ Չի զանգում, 12-ն էր մտածեցի քնած է, մամայիս եմ զանգում արդեն խառնվեցինք, որ տեսնենք որտեղ է։ Զանգում ենք չէր պատասխանում, ընկերոջը զանգեցինք էլի չկա։ Հետո որ զանգեցի մյուս ընկերոջը իր կինը պատասխանեց ասեց «Հեմ գիշերը զանգել է Արոին, վերցրել եմ ասել է Արոին հանի, քնած է եղել 00։00-ի կողմերն է եղել, որ զանգել է Քաջիկին»։ Անջատել է ու ասաց, որ զանգը դա է եղել, դրանից հետո էլ ոչ մեկիս հետ կապ չի հաստատել։ Օրվա կեսին արդեն մայրս, ես, սկեսուրս, տալս բոլորս փնտրել ենք, ես զանգել եմ տարբեր հիվանդանոցներ։ Զանգեցինք ոստիկանություն ասեցին 72 ժամում նոր կփնտրենք։ Հետո մայրս զանգեց ոստիկանություն ասացին, որ «Հանրապետականումա», դա եղել է իմ զանգից մոտավորապես 15 րոպե հետո։ Հասանք արդեն հիվանդանոց ես մտա առաջինը, ինքը մահացած էր արդեն այդպես ասեմ, որովեհետև լեզուն դուրս ընկած էր, կապտած ու շատ վատ վիճակում էր, բժշկին ասում եմ ասում է, որ «չէ դա ուղղակի սրտից լեզուն ուռել է»։ Տալիս հետ մտանք ինչ որ «ոստիկանական տեղ կա» այդտեղ, գրված էր, որ «ծեծված դեպք», հասցեն սխալ էր գրված, ընդունարանում գրած էր Բագրատունյաց 22, բժշկի մոտ գրված էր Բագրատունյաց 28 ու գրված էր ծեծված դեպք, իրենք այդպես են ընդունել։ Արդեն, որ էդ ծեծված դեպքը տեսանք ասեցին, որ դա է։ Հետո ընթացքում արդեն ժամանակ անցավ արդեն ամսի 30-ին ես չգիտեմ ինչի որոշեցի մի խնդրանքով մոտենամ Արմանին՝ տան հարցով։ Մոտեցա խնդրեցի որ «կլինի տան տիրոջ հետ խոսեք, ինքնել ասեց մոտիկ չենք այդքան, բայց ճանաչում եմ ինչ որ հարցով կարող եմ օգնել» ու այդ պահին ինքը ասեց, որ ամուսնուս տեսել է ու այդ ժամանակ ասեց եկավ հայհոյանքներով, ահավոր բառերով մտավ բակ, ես ընդառաջ մոտեցա իրեն, ամուսինս էլ հարգանքով իրեն է մոտեցել, զրուցել են, ասել է, որ տան վարձ եմ տալու, տնից հանել են, նշել է, որ 265․000 ՀՀ դրամ, Արմանն ասեց գումարի չափը չի իմացել, իմ ամուսինն է ասել։ Ամուսինս, որ խոսում է Քաջիկի հետ այդ ժամանակ չեմ իմանում զանգել է, թե ընթացքում է զանգել, Արմանն էլ ասաց ձեռքից էդ ժամանակ վերցրի, որ հայհոյանք չլինի, վեճ չլինի, վերցրի, որ ես խոսեմ, ասում եմ ի՞նչ եք խոսել դու ու Քաջիկը, չասաց, նշեց միայն, որ «քուր ջան ոչինչ տղամարդկային խոսակցությունա, հեչ» ասում եմ ուրա՞ հեռախոսը, ձեռքդ է եղել, եթե խոսացել ես պետք է հետ տաս տիրոջը, նշեցի, որ ամեն բան կա, բացի հեռախոսից։
Արմանն ինձ ասաց, որ ամուսինս խմած էր, ինքն էլ «ցրելու» համար ուզեցել է գնա, հետը ինչ որ մեկն էլ է եղել՝ իր ընկերը, առաջացել են, որ գնան, մեր բակում դաշտ կա, որ պտտվում ես գալիս ես էլի նույն տեղը, կլոր բակ է, իմ ամոսինը ուղիղ ուր գնում է մինչև մեր շքամուտք Արմանենց շքամուտքն է, ու Արմանն ասում է ես իրեն ասեցի ամեն ինչ լավ է, գնա ախպեր, ճանապարհել է։ Ես ասեցի ամուսինս չի եկել, դեպքը այդ օրն է եղել ու հիմա հիվանդանոցում է։ Արմանը պետք է խոսար Քաջիկի հետ, բայց ինձ էլ պետք չէր, ամուսինս ամսի 2-ին մահացավ, արդեն մի շաբաթ էր անցել, իրերս էի հավաքում Քաջիկը զանգեց ասեց՝ «Չես դուրս գալի՞ս» ասեցի չէ ես մինչև չկարգավորվեմ դուրս չեմ գա, ամուսնուս «յոթը» նոր եմ տվել։ Դրանից հետո «Դոգ»-ի՝ Վարդան Ղուկասյանի, հաղորդումն են ուղարկում ինձ։ Հետո արդեն, որ ինձ զանգեցին, կանչեցին տարան ոստիկանություն ես այդքան բանը պատմեցի ու դատախազը ինձ ասել էր, որ Արմանին հանկարծ չտեսնես, չէին թույլատրել, նման խոսակցություն եղավ, որ ինձ կանչեցին հարցաքննության, բայց դե որոշեցի, որ պետք է տեսնեի Արմանին ու իրենից պատասխան ստանայի, թե ինչ է ասում Վարդան Ղուկասյանը։ Ես տեսա Արմանին, խոսեցի դե ինքն էլ էլի երդվելով, ասելով, որ ինքը թողել գնացել է, էդ ուղղակի խոսում են, ասաց շտապ օգնությունը, որ եկավ ես իջել եմ ներքև, ասում եմ բա որ իջել ես ներքև ընկած է եղել չե՞ս տեսել, որ ընկած է, ասում է «դե ես հավես չունեի, համ էլ կարողա վիճած էիք հելել էր դուրս նստել էր, գետնին», մեզ չեն ասել ոչ ոք ոչինչ, որից հետո կասկածը արդեն ներխուժեց մեր մեջ։ Երբ որ մենք գտնվում էինք իմ հայրական տանը Գառնիկը հաց էր ուտում համ էլ խմում էր, բայց չէր ասում, որ ինչ որ պլանավորված հանդիպման է, զանգում էր ինչ որ մեկին, բայց հետո իմացա, որ Քաջիկին էր զանգում, մարմնի վրա վնասվածքներ չուներ։ Առավոտվանից եղել է հայրիկիս տանը։ Դեպքի գիշերը ես եղել եմ տանը, առաջին դեպքը չէ, որ տուն չի գալիս գիշերը դա սովորական երևույթ է՝ սովոր ենք, որ ուշ է գալիս, գնում է ընկերոջ տուն։ Պարտադիր չէ, որ խմած լինի նոր տուն չգա, եղել է, որ սթափ վիճակում էլ տուն չի եկել։ Վերջին անգամ իր հետ խոսել եմ ժամը 23։50, նա ասեց «ԷՄ ՋԻ»-ի մոտ է, տուն է գալիս, այդ ժամանակ ինձ չի ասել, որ վնասվածք ունի կամ նման մի բան, միայն ասել եմ, թե ինչի ես խմել, ինքնել նեղված էր մի քիչ։ Մենք բնակվում ենք նույն շենքում, որտեղ որ ցայտաղբյուրն է, մեր տնից մինչև ցայտաղբյուր 50-100 մետր կարող է լինել, մեր բնակարանը առաջին հարկում է։ Մեր շքամուտքը ելք ունի դեպի բակ, մեր տուն մտնել դուրս գալու համար անպայման հայտնվում են բակում, շենքի կողային հատված ելք չունենք։ Որդիս եղել է Շենգավիթ մետրոյի մոտ, բակով չի անցել դալան չի մտել, նորից հետ է գնացել։ Շտապ օգնության ձայները և դրսի մյուս ձայները մեր մոտ չի լսվել։ Ինքը կարող էր «ԷՄ-ՋԻ»-ից մտափոխվեր ու գնար ուրիշ տեղ։ Իմ ու Արմանի հանդիպումը եղել է այսպես՝ աշխատանքից գալուց զանգեցի, ասեցի, որ ուզում եմ հանդիպենք ասեց խնդիր չկա, իմ նախաձեռնությամբ է եղել, ես ուզում էի հասկանայինք ինչ է կատարվում ու ինչի է «ԴՈԳ»-ը իր անունը տալիս, ես էլ դրա համար որոշեցի, որ խոսենք։ Հանդիպել ենք աշխատավայրում՝ Եռաբլուրի մոտ։ Ես եթեր էի տեսել ու իմ մեջ հարցեր էին առաջացել, Արմանը դրա վերաբերյալ ասեց «դե խոսում է էլի, բոլորի վերաբերյալ էլ խոսում է, երեխաներիս արև, եթե ես արած լինեի կամ խփած լինեի, կգայի կասեի կներեք ստացվել է, բայց ես չեմ արել, ես էդ մարդը չեմ, էդ մարդու հետ ես խնդիր չեմ ունեցել այսքան ժամանակ» ասեցի հա ես հասկանում եմ, նույնիսկ ինքը օգնություն էր խնդրել տան համար դե որ մեզ տանից հանում են, այդքանը․ իմ ասածը միայն նա էր, որ կարող էր մեզ տեղյակ պահել շտապ օգնության համար կամ մարդ ուղարկեր գային, ասեին։ Խոսակցության ժամանակ Արմանը ինձ չի հայտնել, որ ընկած է տեսել ամուսնուս, միայն ասել է, որ շտապ օգնության ժամանակ է տեսել, առավոտյան տալիս էլ ասել էր՝ ախպորդ նման չաղ-չաղ մարդ են տարել շտապ օգնությունով, բայց Արմանն ասում է չէ ես ասել եմ եղբորդ են տարել։ Հաջորդ հանդիպման ժամանակ Արման Աղաջանյանը ինձ հայտնել է, որ տեսել է Գառնիկին ընկած վիճակում, երբ որ շտապ օգնություն է եկել, ես իրեն չեմ հարցրել, թե ինչի նախկին հանդիպման ժամանակ դա չի հայտնել միայն ասել եմ, որ կարող էր գար կամ մարդ ուղարկեր մեզ տեղյակ պահեին ինքնել ասել էր «գործ չունեմ նման բաների մեջ, դա ինձ չի վերաբերում, հեռու եմ մնում»։ Հայրական տուն գնալուց իմ ու Գառնիկի միջև վիճաբանություն եղել է, դե ամուսիններ ենք պատահում է, ընկերուհուս մոտ գնացել եմ իրեն տեսել եմ, բայց չեմ մնացել արդեն նշել էի, որ մոտակայքում էր բնակվում։ Իր օգտագործած ալկոհոլի քանակը չեմ հիշում կոնկրետ, 0,5 մոտավորապես։ Տանից դուրս գալիս նորմալ քայլում էր չէր ճոճվում, ինքը ինչքան էլ խմած լիներ չէր ճոճվում, առողջական խնդիր իր ճնշման խնդիրն է, սիրտը ստենդավորել էինք ճնշման խնդիրներ ուներ։ Վայր ընկնելու դեպքեր չեն եղել, ուղղակի ճնշում է բարձրացել ընկել չի եղել նույնիսկ պատահական։ Նախկինում դեպքեր եղել են մեկ մեկ, որ իրեն վատ զգա զանգի ասի իրեն վատ է զգում օրինակ մայրիկիս տանը, կամ դրսում պատահել է։ Նման դեպքերում վատ է զգացել, ինչ որ տեղ նստել է, ասել է արի տար, ճնշման հետ կապված են եղել դրանք։ Դեպքի օրը, երբ որ ինձ զանգել է «ԷՄ-ՋԻ»-ի մոտից ինձ բառացի ասել է «ես հասնում եմ «Էմ-Ջի» մի քիչ լավ չեմ» ես էլ ասել եմ հասնում ես «ԷՄ-ՋԻ» արի տուն։ Իր զանգից անցել է մոտավորապես կես ժամ կամ 40 րոպե, որից հետո տղայիս եմ ասել արդեն, անմիջապես ասելուս պատճառը եղել է առօրյա գործերը, որ տուն եմ մտել փոխվել եմ մինչև դես-դեն հետո զանգել եմ նոր ասել եմ գնա պապային բերի։ Այդ օրը իմ ու Գառնիկի միջև մեկ զանգ է եղել այդ պահից հետո երբ, որ ասել է «լավ չեմ»։ Այն հարցին, թե հիմա բնակվում ենք տվյալ հասցեում, թե ոչ կպատասխանեմ, որ այս պահին այդ շենքում այլևս չենք բնակվում։ Արմանը նույնպես կարող էր իմանալ մեր բնակարանի համարը, քանի որ երկար ժամանակ է բնակվում էր այդտեղ, այնտեղի բնակվող մարդ է, անձնական պատճառ չուներ իմանալու։ Ինքը դեպքից առաջ ուղղակի է զանգել Արոին, ինչպես ամեն անգամ է զանգում կամ կզանգեր։ Նշածս հանդիպումները Արմանի հետ եղել են երկու անգամ դրանից հետո Արմանի կողմից ցանկություններ կամ նախաձեռնություններ չեն եղել ինձ հետ հանդիպելու։ Գառնիկին ընկնելուց տեսնող և ինձ հայտնող մարդիկ չեն եղել իմ ազգականներից։ Որևէ մեկից դեպքից հետո տեղեկատվություն չեմ լսել, դատարանից եմ լսել, իսկ այլ անձանց հետ չեմ խոսել և նման տեղեկություններ ինձ չեն հայտնվել։ Արման Աղաջանյանը մոտիկ չէր ամուսնուս հետ, նրանք նորմալ հարաբերությունների մեջ են եղել որպես հարևաններ։ Երբևէ ինձ չի ասել, որ Արմանին դիմել է ինչ որ խնդրանքով։ Ըստ իս չգիտեմ, չեմ կարող ասել, թե ինչ կարող էր առաջանալ իրենց մեջ, որ նման բան աներ Արմանը։ Երբ որ Արմանը ընդառաջ է եկել նրա բակ մտնելուց իրենք մոտեցել են իրար, ինքս ընդունում եմ, որ հայհոյանքներով բակ մտնելը նորմալ չէ։ Նման դեպք առաջին անգամ է լինում, որ նա այդ կերպ մտնի հայաթ նման վարքագիծ չի ունեցել նախկինում։ Արմանենց բնակարանը գտնվում է մինչև մեր շքամուտքը, ու հայհոյանքները իրենց տան մոտ են եղել հենց Արմանի մոր սենյակի պատուհանի տակ մի հատ էլ իր եղբոր տան մոտ՝ ցայտաղբյուրի վերևը։ Հայհոյանքների մասին իմանալուց չեմ պատկերացրել, որ կարող է վեճ առաջանալ, բայց օրինակ եթե ինքը Գառնիկին ասեր մի հայհոյիր ինքը չէր հայհոյի։ Արմանը ինձ ասել է, որ Քաջիկի հետ խոսել է հեռախոսով, ընդունել է տվյալ փաստը ու չի հերքել, դրանից հետո ինձ տեղեկություն հայտնել է միայն այն, որ ասել է «ես վռազում եմ» ու գնացել է։ Օգնություն ինձ չեն առաջարկել իմ վիճակով պայմանավորված։ Մեր բակում ավանդույթ կա տղաները գումար են հավաքում նման դեպքերում ու օգնում են տան անդամներին, ամուսինս էլ է մասնակցել նման արարողության մեր բակում։ Հետո նույն դեպքը արդեն ամուսնուս համար եղավ, բակի տղաները հավաքել էին, Արմանը զանգեց, ասեց «քուր ջան գումար ենք հավաքել բակով, ուզում ենք տանք, ինչ որ բանով օգտակար լինենք» դե ես բնականաբար դուրս չեկա համ էլ ասեցի կարիք չկա, եղբորս աղջկան ուղակեցի հետո, գնաց բերեց։ Գումարի չափը կազմել է 160․000 դրամ»։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո տուժողը նշեց, որ «Հակասության մասով կասեմ, որ հնարավոր է Կարինեն է ասել, որ գլորվում էր, ընկել է։ Սոնան ամուսնուս պապայի հորաքրոջ աղջիկն է, բնակվում է մեր տան մոտ։ Այն հատվածը որտեղով անցել է Գառնիկը Սոնայենց տանից տեսանելի չէ։ Երբ ես խոսում էի Կարինեի հետ ով աշխատում է հացի փռում և նա խոսել է Սոնայի հետ։ Սոնան ասել է, որ իր ծանոթն է Գառնիկին տեսել գլորվելուց, չեմ հիշում իր ծանոթը ով էր, քանի որ չեմ հիշում ընդհանրապես այդ ամենը։ Քննիչի մոտ, որ ասել եմ ընկել է Գառնիկը չեմ հիշում ընդհանրապես նման բան։ Այն որ ասել եմ Արմանն ասել է, որ Գառնիկը հայհոյելով մտել է բակ, որը լսել է իր մայրը, կասեմ, որ հստակ չեմ իշում, կարող է եղած լինի։ Այն հարցին, թե արդյոք լսելով, որ ամուսինս ընկել է ինչու որևէ հարցուփորձ չեմ արել, կասեմ, քանի որ «ԴՈԳ»-ի հաղորդումից հետո, ամեն մեկը իր կարծիքն էր ասում, քննարկում էր։ Այն որ հնարավոր էր, որ տեղեկություններ հայտնեի քննիչի մոտ, որոնք սխալ լինեին կասեմ, որ չեմ հիշում հստակ, ընկնելու վերաբերյալ ոչ մի բան, հնարավոր է, որ տարբեր բաներ ասած լինեմ, քանի որ ամեն մեկը մի բան էր ասում։ Սոնայի ծանոթը չգիտեմ ճանաչում էր ամուսնուս, թե ոչ»։
Մեղադրյալ Արման Աղաջանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Դեպքից հետո էլ դրանից առաջ էլ գտնվել եմ Երևան սիթիյում, 2009 թվականին հորս հիշատակի համար ես հուշարձան եմ կառուցել, այդտեղ նստարան կար նստեցինք՝ տղաներն էին հավաքվել, տեսան ինձ գնացին մենք նստեցինք այդտեղ, գարեջրի շշեր կային տարածքում, այդ տղաները գնացին մի քիչ հեռու նստեցին։ Գառնիկին ես շատ լավ եմ ճանաչում, նորմալ հարաբերությունների մեջ էինք, նա փնփնթալով էր գալիս դեպի մեր կողմ, հայհոյախառը փնթփնթում էր, հետո եմ ես իմացել, որ մայրս էլ է դա լսել, երբ որ հասավ մեզ սթափվեց, եկավ մեր մոտ նստեց՝ իմ կողքին, հստակ չեմ կարող ասել անուններ, սակայն շատ մարդ կար։ Գառնիկը ինձ մոտեցավ տան հարցով դիմեց, ասաց, որ տանից հանում են, հեռու բարեկամներ ենք եղել Գառնիկի հետ, ասացի նրան, որ Քաջիկի հետ շատ մոտ չէինք, ասացի որ վաղը կխոսեմ Քաջիկի հետ, Գառնիկը զանգեց Քաջիկին, մի քիչ խոսեց վերցրի հեռախոսը ես շարունակեցի խոսել, քանի որ արդեն ավել բաներ էր խոսում, ես խոսեցի ասացի, որ մնա այդ հարցը հետո կքննարկենք երեքով, քանի որ Քաջիկի մոտ էլ էր աղմուկ, խոսեցինք անջատեցի հեռախոսը տվեցի Գառնիկին, ասաց, որ ուզում է հյուրասիրի՝ գնա գարեջուր բերի, ասացի, որ պետք չի քանի որ արդեն իսկ հարբած էր: Երբ ես նրան տեսա հագուստը անկոկիկ վիճակում էր, խոսելուց տեսա, որ իր թուքը արյունոտ էր, երբ եկավ լվացվեց ցայտաղբյուրի մոտ, արդեն ընկնում էր, ընկերներիցս մեկը նրան բռնեց: Այդ խոսակցությունից հետո, այն ընկերս ով իմ հետ նույն շքամուտքում էր բնակվում, ասացի ՙՙթռանք՚՚: Դաշտի կողմով մեր շքամուտք տեղ կար գնալու։ Մենք քայլել ենք, Գառնիկենց շքամուտք 15 մետր էր, ես գնացել եմ մեր տուն, բարձրացել եմ տուն։ Անցել է մի 20 րոպե, գնացել եմ խոհանոց ջուր խմելու, տեսել եմ շտապօգնության մեքենա կա, ես էլ զանգել եմ տղայիս և մորս քանի որ մտածել եմ մորս համար է եկել։ Ես Հերմինեին չեմ ասել, որ Գառնիկին գետնին եմ տեսել։ Ես անկեղծ չգիտեմ, թե դեպքի վայրում ինչ է եղել, ես ներկա չեմ եղել, չեմ էլ լսել։ Ես եթե մասնակցած էլ լինեի դեպքի վայրում տեղի ունեցածին ես հաստատ դրա մասին Գառնիկի քրոջը չէի ասի, որ նա հայտարարեց, որ ես որոշակի տեղեկություններ եմ ասել իրեն, որ իբրև եղբորը ծեծել են և այլն։ Ես Գառնիկի քրոջ հետ հանդիպել եմ «ԴՈԳ»-ի ելույթից հետո։ Այն թե որտեղից գիտեինք, որ պետք է իմ մասին խոսի «ԴՈԳ»-ը կասեմ, երբ որ նա պետք է ինչ որ բան խոսի մեկ օր առաջ անոնս է հրապարակում, որտեղ իմ և ընտանիքիս նկարն է եղել։ Հերմինեի մասով կասեմ, որ այո հանդիպում ունեցել ենք նրա հետ, սակայն ոչ մի նյութական պահանջ չի եղել, այլ բարոյահոգեբանական խորհուրդների համար էր նա եկել, նաև նշում էր «ինչու դու», հետո մեկ անգամ էլ հարցրեց, բա դու ինչու ես դրսում, ինչի քեզ չեն բռնել, ասացի ես նման բան չեմ արել, որ կալանքի տակ լինեմ, նաև ասեմ, որ հարցրեց բա որ տեսել էիր ինչ այսպես, ասացի որ մտածել եմ եկել է տուն վիճել եք և եթե այդ մարդուն տարել են կգնաք, քանի որ 30 մետր էր իրենց տանից, բոլորը շտապօգնությունը լսել են իրենք չեն լսե՞լ։ Շտապօգնության գալու ժամանակ շատ մարդիկ են եղել։ Իմ խոսակցությունը Գառնիկի հետ, որ լսել են, եղել է մի քանի հոգի։ Ցայտաղբյուրի շրջակայքը այդ ժամանակ այդքան էլ լուսավոր չէր, ստոլբաներից ինչ լույս ընկնի այդքանն է։ Մանրամասն բան Գառնիկից չեմ ճշտել ինչ խոսակցություններ են եղել, ինչ խնդիրներ է ունեցել։ Ընկերուհի ասված Լիանային չեմ ասել, կարծում եմ լսել է որևէ տեղից։ Այն թե ինչու է իմ անունը շոշափվում այս գործով, չեմ կարող ասել ինչու։ Այն թե ինչու եմ ասել «տղերք թռանք» կասեմ, քանի որ Գառնիկը ասում էր գնամ ինչ որ բան բերեմ խմենք, ես էլ չէի ուզում նրանց հետ մնալ դա է եղել հիմնական պատճառը։ Հետո որ տեսավ կոպիտ ասած «ցրում եմ» իրեն, տպավորություն էր, որ նա հեռախոսով տեսազանգով խոսելով գնում էր, դեպի իր տուն։ Ես որևէ տեղեկություն չունեմ Գառնիկը ինչպես է վնասվածքներ ստացել, սակայն խոսակցություներ լսել եմ, ասել են, որ 46 դպրոցի բակում նրան ծեծել են և այլ բաներ էլ եմ լսել։ Փակ վկան, որ նշում էր «բոյով, ջանով շեկ մազերով մարդ է եղել», դուք ինձ տեսնում եք, ես շեկ մազեր չունեմ, «բոյով, ջանով չեմ», Գառնիկն էլ ինձանից մոտավոր 10 սմ բոյով է եղել։ Շտապօգնության գալը չեմ տեսել, երբ գնացի խոհանոց ջուր խմելու այդ ժամանակ ես նրանց տեսա, միգալկաները դալանի մոտ եմ նկատել։ Դալանից աջ կողմ ցայտաղբյուրն է, շենքին զուգահեռ կանգնած էր շտապօգնության մեքենան։ Դալանից երբ մտնում ենք նստարանը տեսնել հնարավոր չէ, քանի որ պետք է մոտենաս նոր տեսնես նստարանը։ Դեպքը, որ եղել է մի քանի շենքերի բակում է։ Մեր տանից մինչև ցայտաղբյուր 25 մետր է։ Դալանից մտնում են բակ, թեքվում աջ 10 մետր այն կողմ ցայտաղբյուրն է և իմ հայրական տունը, մի քիչ այն կողմ իմ տունն է, մի քանի մետր այն կողմ էլ Գառնիկենց տունն է։ Երբ ես նայել եմ Գառնիկին չեմ տեսել պառկած, երբ իջա Գառնիկին արդեն պատգարակի վրա էին պառկեցրել, տանում էին։ Իմ և Լիանայի մեջ եղած խոսակցությունը եղել է միայն «ԴՈԳ»-ի մասով, Գառնիկի մասին էլ չեմ խոսել ընդհանրապես միայն ասել եմ, որ «ԴՈԳ»-ը իմ մասին է խոսելու։ Մտքովս չի անցել, որ Գառնիկի կնոջը ինչ որ բան ասեմ, երբ նրան տանում էին շտապօգնությունով։ Գառնիկը հայհոյանքներ տալով գնում էր, սակայն, երբ ինձ տեսել է դադարեցրել է, դրանից հետո ես ասել եմ, որ նա հանգստանա, հստակ չեմ հիշում ասել եմ, թե ոչ, սակայն ասած կլինեմ։ Քաջիկի հետ եղել եմ նույն հարաբերությունների մեջ ինչ Գառնիկի հետ։ Երբ որ նա Քաջիկի հետ էր խոսում ես հեռախոսը ասել եմ տա ինձ խոսել եմ հետ եմ վերադրաձրել նրան, չեմ հրել։ Այն որ նշում եմ այլ անձինք են եղել նրանց վերաբերյալ ես կարող եմ որևէ տվյալներ ներկայացնել, սակայն ոչ այս պահին։ Գառնիկի տեսքի մասով ուզում եմ նշել, որ նա դեմքին վնասվածք ուներ վաղուցվանից, դեմքը մի քիչ ուռած էր ու եթե ծեծվեր էլ դա ոչ ոք չէր նկատի, եթե արտահայտիչ բան չեմ նկատել, բերանը անընդհատ լվանում էր ու արյուն եմ տեսել թքի հետ։ Հերմինեյին չեմ հիշում, որ ասած լինեմ, որ Գառնիկը ընկել է, ասեկոսեներ կան, ասում են, որ ծեծվել է և այլն, ես անձամբ չեմ տեսել։ Այն թե ինչու է Լիանան նախաքննության ընթացքում ասել, որ ես նրան պատմել եմ, ասել եմ, որ «թաթալոշ» եմ տվել, կասեմ, որ մտածում եմ, որ այդպես է ասել, քանի որ ճնշված է եղել, անընդհատ նրան զանգել կանչել են քննչական և այլն։ Գառնիկի հետ մոտավորապես 7-8 րոպե ենք շփվել, դրանից հետո 20 րոպե անց եմ ես շտապօգնության մեքենան տեսել։ Երբ Գառնիկին տանում էին, մտքովս չի անցել, որ կարող է Գառնիկի տանեցիներին տեղյակ պահեմ, քանի որ ես մտածել եմ, որ տանից են տանում։ Գառնիկը երբ հայհոյելով եկավ բնականաբար ընդունելի չի եղել ինձ համար այդ պահվածքը, սակայն երբ ինձ տեսել է արդեն լռել է, հնարավոր է նկատողություն արած լինեմ, մի քիչ բարձր ասած լինեմ, սակայն վեճ չի եղել։ Քաջիկի և Գառնիկի հետ նույն հարաբերությունների մեջ ենք եղել։ Գառնիկին հնարավոր չէ, որ հրած լինեմ կամ ասեմ գնա էն կողմ թող խոսեմ։ Մեր մոտ շատ մարդ կար այդ ժամանակ»։
Վկա Արմեն Ասլանյանը ցուցմոնք տվեց այն մասին, որ «Այդ օրը պատուհանից նայելուց Արմանին տեսա, որ իրենց պատուհանից նայում էր, միգալկաներ տեսա, Արմանին հարցրի, կարող է Սեդա տոտայի հետ կապված է՝ իր մոր, ասաց, որ ոչ, նշեց որ իջնում է, ես էլ իջա։ Քայլեցինք դալանի կողմ, տեսանք, որ նասիլկան արդեն շտապօգնության մեքենայի մեջ էր, մարդիկ կային հավաքված, հարցրի ինչ է եղել ասացին, որ խմել էր ընկել էր, շտապօգնությունն ենք կանչել, ճանաչեցի, որ Գառնիկն էր։ Արմանին հարցրի, ինչ է եղել, ասաց չգիտեմ, մի քիչ խմած էր մեզ էլ էր հանդիպել, ուզում էր հյուրասիրեր, մենք եկանք մնաց ինքը։ Տարածքում երիտասարդներ կային շատ, որոնց չեմ ճանաչել, հետո եկանք մենք տուն։ Երիտասարդները մի քանի հոգի էին։ Մեր և Արմանենց շենքը նույն հարթության վրա է մեր տունը գտնվում է իրենցից դեպի աջ։ Այն երիտասարդները որոնք այնտեղ էին ինձ ծանոթ չեն եղել։ Արմանին ես հարցրի ասացի, կարող է ինֆակտ է եղել, ասաց չէ, խմած էր, քեֆը լավ էր ուզում էր գարեջուր հյուրասիրել, մի կերպ եմ ճանապարհել տուն։ Ես գիտեի, որ Գառնիկը առողջական խնդիրներ ունի սրտի հետ կապված։ Արմանը չի ասել ովքերով են եղել այդտեղ։ Մեր բնակության վայրից որ իջնում ենք, Գառնիկենց տունը անկյունային հատվածում է, մեր մոտով էր անցնում։ Այդ օրը երբ իջանք տանեցիներին չեմ տեսել, նույնիսկ ես հարցրի արդյոք Գառնիկի տանեցիները տեղյակ են, մեկը ասաց այո տեղյակ են, բայց ով ասաց չեմ հիշում։ Երբ հասանք Գառնիկը շտապօգնության մեքենայի մեջ էր։ Երիտասարդները ասացին, որ Գառնիկը խմած էր ընկել է, բերել են այստեղ, ցայտաղբյուրի մոտակայքն էին ցույց տալիս, ասում էին այդտեղից են բերել շտապօգնության մեքենայի մոտ։ Երբ շտապօգնությունը գնաց ես ու Արմանը քայլեցինք դեպի տուն, այդ ժամանակ էլ ասաց, որ Գառնիկը ցանկանում էր գարեջուր հյուրասիրել։ Հավաքվածները 10-ից ավել կլինեին, ավելի շատ տղամարդիկ էին և շտապօգնության բժիշկներն էին՝ երիտասարդ աղջիկներ էին։ Գառնիկի հագուստենրը չեմ ֆիկսել, քանի որ միայն դեմքին եմ նայել, որ տեսնեմ ով է։ Այն հարցին, թե արդյոք ինչու չեմ մտել Գառնիկենց տուն, որ ասեմ խնդիր է եղել, կասեմ, որ մտածել եմ ժամը ուշ է, հիվանդ մայր ունեն և նմանատիպ հարցեր։ Մինչ իմ պատուհանից նայլը ոչ մի ազդանշան չեմ լսել։ Երբ ես նայեցի պատուհանից Արմանն արդեն պատուհանից նայում էր։ Բակից որևէ ձայն չեմ լսել, քնած եմ եղել, սակայն հաստատ, եթե ինչ որ ձայներ լիներ կլսեի։Այն թե տեղեկություններ ունեմ արդյոք, որ Գառնիկին հարվածեն և այլն, կասեմ, որ ոչ։ Դալանից որ մտնում ենք բակ աջ ենք գնում ու ձախ հատվածում ցայտաղբյուրն է, դալանից որ մտնենք միանգամից ցայտաղբյուրը չի երևա, մի քանի քայլ պետք է անենք, որ կարողանանք տեսնել ցայտաղբյուրը։ Ցայտաղբյուրը Արմանի հայրիկին է նվիրված այդ հատվածում բոլորս էլ նստում ենք։ Արմանին չեմ հարցրել թե որտեղից է ճանապարհել Գառնիկին։ Երբ ես գառնիկին տեսա նա անձայն, անշարժ պառկած էր։ Աշխատանքի բերումով, քանի որ ուշ եմ գալիս շուտ եմ գնում, ինչպես նաև որոշակի խնդիրներ եմ ունեցել չեմ հետաքրքրվել ոչինչով հետագայում»։
Վկա Թևոս Եղիազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Նախորդ տարվա ամառն էր հուլիս ամսվա վերջ։ Քանի որ իմ տղան ուշ ժամի է գալիս ես Արմանենց հետ զրուցում էի, եկել էինք ցայտաղբյուրից ջուր խմելու, երիտասարդներն էին նստած, զրուցում էինք, գնացինք «մոյակայի» մոտ նսեցինք խոսում էինք, Կարնն ու Էդգարը եկան։ Խոսում էինք, երբ մեկը քթի տակ խոսելով վիրավորական արտահայտություներով քայլում էր, տեսա Գառնիկն եկավ հասավ մեզ բարևեց, ոչինչ չասաց, հագուստը վատ վիճակում էր, ջուր խմեց ուզում էր ընկնել բռնել եմ, հետո հեռախոսով ուզում էր մեկին զանգել, խոսեց, հետո մինչ Արմանը խոսում էր հեռախոսով ասում էր, տարեք ինձ 3-րդ մաս, Արմանը եկավ ասաց, որ ամեն բան լավ է լինելու, տրամադրությունը բարձրացավ, ասաց գնամ գարեջուր բերեմ, ասացինք պետք չէ, Արմանն էլ ասաց, որ գնանք։ Արմանը Գուգոն և Կարենը գնացին դեպի ձախ, նա ուղիղ, ես ու Էդոն էլ դալանով, լույս կար դրա տակ Գառնիկը կանգնեց, հետո ես բարձրացա տուն։ Այն հարցին, թե ինչ էր ասում Գառնիկը կասեմ, որ ասում էր էսպես չի մնալու, հայոհոյանք թեթև մի բան ասել է, սովորական բարձրության էր ձայնը, որ կարող էինք լսել։ Այն թե որտեղ է դեմքը լվացել կասեմ, որ ցայտաղբյուրի մոտ։ Ինքը ընկնում էր, սակայն չեմ թողել ընկնի, բռնել եմ։ Այն թե ում հետ էր Արմանը խոսում այդ ժամանակ չեմ իմացել, միայն իմացել եմ հետո։ Այն որ Արմանը ասաց «ցվրվանք» ինչ էր ասում, կասեմ, որ պետք է գործ անեին, չէին ցանկանում գնալ։ Իմ բնակարանը դալանի շենքում է 4-րդ հարկում։ Մեր տանից տեսանելի է ցայտաղբյուրի հատվածը։ Ներքևում մենք եղել ենք 3 հոգով, հետո նոր մեզ են միացել մնացածը։ Այն թե ինչպես Արմանը ներգրավվեց հեռախոսային խոսակցությանը, կասեմ, որ Գառնիկը հեռախոսը տվեց Արմանին, հենվեց մեքենային, Արմնն էլ հեռախոսը ձեռքին գնաց այլ ուղությամբ։ Չի եղել, որ Արմանը Գառնիկի վրա ձայնը բարձրացնի։ Մեր մոտ Գառնիկը հայհոյանքներ չի հնչեցրել, հայհոյելով դալանից ներս է մտել, սակայն մեր մոտ չի հայհոյել։ Արմանի և Գառնիկի միջև կոնֆլիկտային ոչինչ չի եղել, Արամնը չի գոռացել նրա վրա։ Ես հաջող եմ արել, Գառնիկը գնացել է դալանի մոտ, կանգնել է լույսի մոտ ես էլ տղայիս եմ սպասել նոր բարձրացել եմ տուն, մոտավոր 3-4 րոպե, երբ մենք բարձրանում էինք Գառնիկը դեռ այդ լույսի մոտ կանգնած էր։ Ես շտապօգնությունը չեմ տեսել, ոչ էլ ձայներ եմ լսել։ Ես մահվան մասին իմացել եմ, մեր հարևանից, դեպքից 10 օր հետո։ Գառնիկը վատ վիճակում է եկել, փոշոտ հագուստով և այն։ Ես նրա վրա վնասվածքներ չեմ տեսել, քանի որ մութ է եղել։ Ես Գառնիկին վաղուցվանից եմ ճանաչել, իրենց հին բակից, կնոջը չեմ ճանաչել, բակում Գառնիկին տեսել եմ կարելի է ասել 4-5 ամիսը մեկ։ Իր խոսելը մոտավոր 15-20 մետրի վրա կլսվեր, ես Գառնիկին նկատողություններ չեմ արել, քանի որ շատ չէր լսվում։ Արմանի մորը այդ օրը չեմ տեսել։ Կարելի է ասել, որ ես վերջին մարդն եմ եղել, որ տեսել եմ Գառնիկին։ Գառնիկին որևէ մեկը չի հրել, ինքն էլ չի ընկել։ Երբ ես նրան բռեցի նրա հետևի հատվածում փոշի կար՝ նստատեղի հատվածում, կամ մի տեղ նստած էր եղել, կամ ընկել էր հստակ ասել չեմ կարող։ Արման Աղաջանյանին իր գնալուց հետո չեմ տեսել։ Արման Աղաջանյանենք դիտմամբ այլ ճանապարհով գնացին, որ Գառնիկից հեռու գնան։ Երբ ես նրան տեսա լույսի մոտ կանգնած ես էլ գնացել եմ, երիտասարդները որոնք նստած էին «մոյկայի» մոտ դեռ այնտեղ էին։ Երիտասարդեներին չեմ ճանաչել ես, քանի որ մեր բակից չէին։ Մեզանից ոչ ոք Գառնիկին ոչ մի նախատանք չի տվել։ Ամբողջ ընթացքում Գառնիկն ու Արմենը մեր տեսադաշտում են եղել։ Այն թե մեզ ասել է, որ իրեն հարվածել են և այլն կասեմ, որ ոչ, միայն այդ հեռախոսով խոսակցությունն է եղել։ Արման Աղաջանյանի վերաբերյալ իմացել եմ մի բլոգեռից, որ նա է մեղադրվում։ Ես Արմանի մորը ասել եմ, որ, եթե պետք լինի ես կգնամ կասեմ, ինչ պետք է։ Դեպքի վերաբերյալ բակի բանկիչների հետ խոսակցություններ չեմ ունեցել»։
Վկա Գուրգեն Գասպարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Այդ օրը Արմանի հետ դալանի մոտ կանգնած էինք, եկավ Թևոսը, միասին գնացինք ջուր խմելու, «բիսետկայում» երիտասարդ տղաներ կային, մեզ զիջեցին, հետո մեզ միացան միուս ընկերները մեր։ Այդ ընթացքում դալանով գալիս էր Գառնիկը, հայհոյելով և խոսելով, հասավ մեզ և լռեց, նեղված էր ու այլայլված նաև շատ հարբած էր, Արմանը հարցեր տվեց, հետո Գառնիկին զանգեցին, Գառնիկը տվեց Արմանին, Արմանը մի քիչ այն կողմ խոսեց, եկավ ասաց, որ Գառնիկը գնա տուն ամեն բան լավ կլինի, վաղը կխոսենք, հետո Գառնիկը գնացել է, մենք էլ գնացել ենք մեր ճանապարհներով։ Հետագայում իջել ենք ներքև մոտեցել ենք Գառնիկի տղային, հարցրել ենք ինչ է եղել, ասել են պապային ինֆակտ կամ ինսուլտ է խփել, ես էլ ցավակցել եմ անցել։Մեր խոսակցությունը եղել է դալանի մոտ, երիտասարդները վեր կացան գնացին, մի 10 մետր հեռավորության վրա նստեցին, նրանք նստել մնացել են այնտեղ, չեմ հիշում գարեջուր էին խմում, թե սուրճ։ Գառնիկը հայհոյանքներ էր տալիս, մեզանից որևէ մեկը դիտողություն կամ նկատողություն չի արել։ Գառնիկն է վերցրել զանգել, հետո տվել Արմանին, Արմանը որ խոսեց եկավ ասաց տան խնդիր է։ Գառնիկը շատ խմած էր, այլայլված և հագուստն էլ թափթփված էր իր վրա։ Գառնիկը Արմանի համեմատ համ բոյով էր համ էլ «չաղ»։ Երբ հասանք մեր մուտքի մոտ Գառնիկին չենք տեսել։ Ես և Արմանը նույն հարկում ենք բնակվում։ Իմ ծննդյան օրը հուլիսի 2-ին է։ Այդ երիտասարդներին չեմ ճանաչել, քանի որ բակի բնակիչներ չէին։ Մենք երեքով էինք այդ ուղությամբ գնացել, ես և Արմենը մտանք տուն, Կարենն էլ գնաց իր ուղությամբ։ Գառնիկը երբ հասավ մեզ բարևեց, հետ նստեց, ասաց «պատասխան եք տալու», նյարդայնացած խոսում էր, հետո, որ զանգեց արդեն հասկացանք ինչ է եղել։ Ես չեմ հիշում Գառնիկը, որ լվացվի։ Հագուստի մասով կասեմ, որ թափթփված վիճակ էր, այն թե պատառոտված էր հագուստը, թե ոչ կասեմ, որ չեմ հիշում, քանի որ մութ էր։ Այն թե ինչպես Արմանը հեռախոսազանգի մասնակից եղավ կասեմ, որ ասաց տան թեմա է զանգեց մի քանի բառ խոսեց տվեց Արմանին, հստակ բան չեմ լսել, քանի որ մենք այլ թեմայից էինք խոսում։ Այն թե եղել է, որ Գառիկը ընկնի նրան բռնեն կասմե, որ չեմ հիշում։ Գիշերը լավ լուսավորություն չկա մեր բակում։ Ստոլբաներ կան, սակայն առանձին որևէ լույս չկա։ Երբ մենք մտանք շքամուտք Գառնիկին չեմ նկատել, որևէ վիճաբանություն չի եղել։ Մեր հանդիպման ժամանակ Արմանը նախատել կամ այլ բաներ չի ասել Գառնիկին, հանգիստ խոսակցություն է եղել։ Մեր մոտ նա էլ չի հայհոյել։ Այն թե ես ունեմ տեղեկություններ, թե ինչպես է Գառնիկը իր վնասվածքները ստացել, կասեմ, որ չգիտեմ, չեմ էլ իմացել, հետագայում եմ բակային խոսակցություններից եմ լսել։ Արմանին ճանաչում եմ 44 տարի, նույն բակից ենք։ Գառնիկին ճանաչում եմ 10 տարի, ընտանիքին էլ գիտեմ։ Իմ աշխատանքի բերումով ես բակում շատ չեմ լինում։ Ես Գառնիկից կոնֆլիկտ չեմ տեսել, մեկ անգամ եմ պատուհանից տեսել, որ լավ խմած էր։ Այդ օրը ինքը շատ բարձր չէր խոսում, որ մենք նկատողություն անեինք նրան։ Տեսանելի վնասվածքներ Գառնիկի վրա չենք տեսել մենք։ Չեմ հիշում, որ մեկի հետ մեր մոտ վիճաբաներ։ Մեզանից որևէ մեկը բացառում եմ, որ նրան կարող էր հրել, հարվածել։ Եթե ես տանը լինեի Արմանը դուրս գար ես չէի լսի, մենք համ բակային հատվածում ունենք պատուհաններ համ էլ փողոցի կողմից։ Դեպի այն ճանապարհը որտեղով Գառնիկն էր գալիս տեսանելի էր մեր շքամուտքից։ Մեր հասած հատվածից՝ շքամուտքից տաղավարի ներսը չենք տեսել։ Մենք հասել ենք շքամուտք ոչ մի աղմուկ չեմ լսել։ Այն թե ինչից հետո մենք որոշեցինք գնանք, կասեմ, որ այն ժամանկ երբ Գառնիկն ասում էր գնամ գարեջուր առնեմ, մենք էլ ասեցինք գնա տուն մենք էլ գործեր ունենք գնանք։ Երիտասարդները, որ այնտեղ էին, գարեջուր էլ էին ոնց որ խմում, սուրճ էլ, նրանք նստել էին՝ զրուցում էին, մեր գնացած երկար ճանապարհից երևում էին նրանք»։
Վկա Կարեն Գիշյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Երեկոյան ուշ ժամի տեսել եմ Էդգարին, միասին մտանք բակ, տեսանք տղաները նստած են ցայտաղբյուրի մոտ, մի քանի երիտասարդներ էլ կային, մի քիչ անցավ մի քիչ բարձր ձայնով հայհոյախառն Գառնիկը հեռախոսը ականջին ինչ որ մեկի հետ խոսում էր։ Եկավ մեզ տեսավ լռեց, բարևեց Արմանին, նստեց կողքին, Արմանը ասաց նորից խմած ես ասաց մի քիչ հարցեր կան, զանգեց հեռախոսը տվեց Արմանին Արմանը խոսեց ասաց Գառնիկ ջան գնա դե մենք էլ գնանք մենք գնացինք խոսում էինք:Ես, Արմանը, Գուրգենն ուղիղ գնացինք, պտտվեցինք եկանք ցայտաղբյուրի մոտ ես ջոր խմեցի իրենք էլ բարձրացան տուն ես էլ գնացի։ Տղաները բակում նստած խոսում էին երբ ես ու Էդգարը մոտեցանք։ Գառնիկը երբ հասավ մեզ ընդհանուր բարևեց ու նստեց արմանի մոտ, մեզանից որևէ մեկը նրան նկատողություն չի արել, հատկապես Արմանը, քանի որ այդքան էլ բարձր չէր նրա խոսելը։ Գառնիկը խնդիրներ ուներ, սակայն թե ինչի հետ կապված չեմ կարող ասել։ Արմանը ասաց գնանք՝ Գառնիկն ուղիղ գնաց, մենք էլ այլ կողմով գնացինք, դանդաղ քայլելով էինք գնում, երևի թե 7 րոպե կլիներ։ Մոյկա կար դրա դիմացը տեղ կար նստած էին 10-12 հոգի երիտասարդներ, ձեռքներին բան կար խմում էին։ Մուտք մտնելը չեմ կարող ասել, բայց լսել եմ Գուգոն էր, թե Արմանը ասաց բացի ես եմ ես էլ թեքվել գնացել եմ։ Գառնիկի հագուստը փոշոտ էր, դեմքը չեմ տեսել, մթոտ էր։ Գառնիկին շուտվանից եմ տեսել, տաքսի էր մի ժամանակ քշում։ Գառնիկը Արմանից բոյով, թափով էր։ Երբ Արմանենց հրաժեշտ տվեցի գնում էի «Կակա» հանրակացարանի մոտ, ճանապարհը անցնում է այլ կողմով։ Գառնիկը կարճ ճանապարհով է գնացել, մենք երկար, իսկ վերջում ես լրիվ այլ ճանապարհով եմ գնացել, քանի որ պետք է գնայի հետևի «մայլեն»։ Գառնիկը երբ գալիս էր ձայնից ես պտտվեցի, հեռախոսով խոսելով գալիս էր, հասավ մեզ, հեռախոսը անջատեց, բարևեց, եկավ նստեց։ Որքանով որ հիշում եմ Արմենը, Արմանը, Թևոսը և մնացածը նստած էին։ Գառնիկը, որ եկավ հագուստը փոշոտ էր, հագուստն էլ թափթփված էր։ Հետևից նրան չեմ տեսել։ Իմ համար նկատելի է եղել, որ նա ճոճվելով քայլում էր, ինչ որ բանից նեղված էր, եկավ միանգամից Արմանին մոտեցավ ու սկսեց Արմանի հետ խոսել։ Հստակ չեմ հիշում Արմանը ինչպես մտավ հեռախոսային խոսակցության մեջ, բայց Արմանն ասաց գնա վաղը կգաս կզանգենք կխոսենք, սակայն Գառնիկը զանգեց հեռախոսը փոխանցեց Արմանին, տեղում հենց խոսեց Արմանը, քանի որ հիշում եմ, որ Արմանն ասեց տեսար լավ կլինի, գնա վաղը կգաս էլի կխոսանք, հետո ասեց դե գնա Գառնիկ ջան, Արմանն էլ մեզ ասեց եկեք խոսելու բան կա քայլելով խոսել ենք։ Գառնիկն որքանով որ հիշում եմ ցանկանում էր գարեջուր հյուրասիրեր։ Այդտեղ հավաքվածներով ով ուր գնաց կասեմ, որ ես, Ռուբենը, Արմանը քայլել ենք, Թևոսը նստած է մնացել, Արմենը չեմ տեսել որտեղ է մնացել, Էդգարն էլ կանգնած սուրճ էր խմում։ Երբ մենք հասանք շքամուտքի մոտ ցայտաղբյուրն ու տաղավարը այդքան էլ տեսանելի չեն եղել, քանի որ բավականին հեռու էր, մոտավոր 300 մետր կլինի։ Այդ հատվածը լուսավոր չի եղել, մութ էր, խաղահրապարակում լույս կար դա է եղել, հստակ չեմ կարող ասել, որ լույս կար, թե ոչ։ Երբ Արման Աղաջանյանն ու Գուրգենը մտան շքամուտք, պուրակի հատվածը լուսավոր չի եղել, Գառնիկ Այվազյանին չեմ տեսել այդ հատվածում»։
Վկա Էդգար Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Այդ օրը երեկոյան ծանոթիս եմ հանդիպել, սուրճ ենք վերցրել, բակի ցայտաղբյուրի մոտ ենք մոտեցել տղաներին բարևեցի, մի քանի բառ խոսելուց հետո մտավ Գառնիկը, մի քանի րոպե հետո մոտեցավ ցայտաղբյուրին լվացվեց, խնդիր ուներ ոնց հասկացա, քանի որ գալիս հայհոյանքներ էր տալիս, մի պահ էլ նույնիկս սայթակեց՝ Թևոսը բռնեց, նստեցրեց, հեռախոսը հանեց զանգեց: Արմանը վերցրեց գնաց խոսելու, հետո հարցրեց ասեց ով կա մեքենայով Երորդ մաս էր ուզում գնար ինչ որ հարց լուծելու։ Արմանը խոսեց հեռախոսը վերադարձրեց Գառնիկին, ասաց վաղը կգաս կխոսենք, ամեն բան նորմալ է։ Մի քանի րոպե հետո Արմանը ընկերների հետ գնաց դեպի դաշտի կողմ, ես և Թևոսն էլ գնացինք դեպի դալանի կողմ։ Իմ ծանոթը Կարենն է, նրա հետ միասին ենք բակ մտել։ Այն որ նշեցի տղաները նստած են, կասեմ, որ Արմանն էր, Թևոսն էր, Գուգոն էր և մի տղա կար ով գնում գալիս էր, հստակ չեմ ճանաչում, այդ բակի տղա էր ոնց որ, նստած խոսում էին, մոտեցանք, Արմանը մեքենա էր գնել՝ դա էինք քննարկում, երբ Գառնիկը մտավ ընդհատվեց խոսակցությունը։ Արմանը նկատողություն չի արել Գառնիկին, մոտեցավ լվացվեց, ձեռքն էր փոշոտ։ Ցայտաղբյուրի մոտ Գառնիկը սայթակեց, սակայն չընկավ, քանի որ Թևոսը նրան բռնեց։ Գառնիկի վրա վնասվածքներ չեմ նկատել, հագուստն էր թափթփված և փոշոտ։ Գառնիկն էր զանգել, իրեն չէին զանգել, հեռախոսը տվեց Արմանին, Արմանն էլ գնաց դեպի մոյկայի կողմ խոսեց եկավ, ասաց, որ գնա տուն, ամեն բան լավ է։ Տարածքում մի քիչ հեռու նստարան կա դրված, տղաներ էին հավաքված, մի 10 մետր հեռու՝ մոյկայի պատի տակ։ Արմանը հեռախոսը տվեց Գառնիկին, գնացին այլ կողմ՝ դեպի դաշտի ուղությամբ։ Գառնիկն էլ այլ ուղությամբ գնաց։ Թևոսն էլ ասեց դուրս գանք, եկանք դալանի կողմ ես դալանը դուրս եկա, Թևոսը մնաց։ Արմանենց գնալուց հետո մենք դեռ մի քանի րոպե մնացինք տաղավարում, Գառնիկ Այվազյանը այլ ուղությամբ գնաց մի քիչ գնաց կանգնեց, հեռախոսի մեջ ինչ-որ բան էր նայում, ես էլ թեքվել եմ, Թևոսին հաջողություն եմ մաղթել գնացել եմ։ Ես այլ փողոցում եմ բնակվում, հաճախ չեմ եկել այդ բակ, Գառնիկ Այվազյանին դեմքով եմ միայն ճանաչել, նրա հետ շփում չեմ ունեցել։ Գառնիկ Այվազյանի ստացված վնասվածքներից ոչ մի տեղեկություն չունեմ։ Ես Գառնիկի մահվան մասին չեմ հիմացել, հետո, որ տղաները ասեցին, «ԴՈԳ»-ը խոսել է, դրել նայել եմ, իմացել եմ, որ Գառնիկի հետ նման դեպք է եղել։ Ես հիմա պատմում եմ այն դեպքը, որ վերջին անգամ Գառնիկին տեսել եմ։ Ամառ էր, քանի որ մենք թեթև էինք հագնված։ Դեպքի մասին վերհիշեցի, երբ որոշակի խոսակցություններ եղան։ Ես գնացել եմ Թևոսը մնացել է, քանի որ սպասում էր իր երեխային»։
Գրավոր ապացույցներ.
Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0852 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Գառնիկ Այվազյանի մահը վրա է հասել գլխուղեղի վնասվածքային ախտահարումից՝ բաց, բութ գանգուղեղային վնասվածք ստանալու հետևանքով, որն էլ գտնվում է ուղղակի պատճառական կապի մեջ՝ մահվան անմիջական պատճառի հետ: Սույն հետևությունը հիմնավորվում է դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված՝ աջ ակնակապճային, գագաթոսկրերի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, գլխի մաշկի տակ գագաթ ծոծրակ-քունքային, աջ հետին գագաթային շրջանների արյունազեղումների, ենթակարծրենային, ենթաոստայնային, միջգալարային, արյունազեղումների ներուղեղային արյունահավաքների, գլխուղեղի ծանր սալջարդի, ռետրոբուլբար արյունահավաքի, քթոկրերի, մաղոսկրի, աջ ակնակապճի վերին պատի, ձախից՝ ակնակապճի ստորին պատի կոտրվածքների, աջից՝ ծոծրակոսկրի կոտրվածք տարածումով գագաթոսկր և ճակատոսկր առկայություններով, որոնք առաջացել են՝ կենդանության օրոք. բութ առարկաների ներգործության արդյունքում նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ, սովորական ընթացքի դեպքում, համարվում են` առողջությանը ծանր վնաս պատճառող՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ տվյալ դեպքում` բերել են մահվան: Փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև՝ արյունազեղումներ՝ աջից բերանի խոռոչում՝ թշային և ձախ բազկի շրջաններում, սալջարդ վերք բերանի խոռոչում` թշային շրջանում, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկաների ներգործության արդյունքում, նման մարմնական վնասվածքները, կենդանի անձանց մոտ, սովորական ընթացքի դեպքում, համարվում են առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող և տվյալ դեպքում, չեն գտնվում ուղղակի պատճառական կապի մեջ մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերվել են նաև օջախային շճաթարախային թոքաբորբ, լյարդի սպիտակուցաճարպային դիստրոֆիա, որոնցով տառապել է հանգուցյալը կենդանության օրոք, որոնք սակայն չեն գտնվում պատճառական կապի մեջ մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Ըստ հիվանդության պատմագրի տվյալների՝ Գ.Այվազյանի մահը վրա է հասել 02.07.24թ.-ին, ժամը՝ 05։00-ին: Գ.Այվազյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է և երկրորդ/ խմբին: Գ.Այվազյանի դիակից վերցված արյան մեջ դատաքիմիական ուսումնասիրությամբ՝ հայտնաբերվել 0.149 %% էթիլ սպիրտ, որը կենդանի անձանց մոտ համարվում է ալկոհոլի ազդեցության բացակայություն կամ ֆիզիոլոգիական նորմա, ինչպես նաև ստացիոնար ընդունման պահին արտաշնչած օդում հայտնաբերվել է 0.454 մգ/լ ալկոհոլ: Վնասվածքները ստանալուց հետո որոշակի ինքնուրույն գործողությունների կատարումը չի բացառվում։ Հաշվի առնելով վնասվածքների տեղակայությունները և բնույթը վերջիններիս առաջացումը իրենց համակցությամբ սեփական մարմնի բարձրությունից հատակներին վայր ընկնելու հետևանքով հնարավոր չէ։Վ.Թ- Հ2, 184-193
Լրացուցիչ դատաբժշկական փորձքննության թիվ 85/Լ եզրակացությունը, համաձայն որի՝ հիմնվելով դիակի դատաբժշկական փերձաքննության, հիվանդության պատմագրի, դատահյուսվածքաբանական ուսումնասիրության տվյալների վրա և առաջնորդվելով՝ որոշմամբ առադրված հարցերով, գալիս եմ հետևության, որ Գառնիկ Այվազյանի մոտ հայտնաբերված վնասվածները ունեն մոտ շուրջ 2-3 օրվա վաղեմություն։ Վնասվածքները իրենց համակցությամբ չէին կարող առաջանալ սեփական մարմնի հասակի բարձրությունից վայր ընկնելու հետևանքով, քանի որ վերջիններս տեղակայված են մարմնի հակադիր մակերեսների վրա։Վ.Թ- Հ4, 171-177,
«Արմենիա» ԲԿ-ից ստացված հաղորդումը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 02։10-ին, <<Արմենիա>> ՀԲԿ-ից ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժին հաղորդում է ստացվել այն մասին, որ Բագրատունյաց 38 հասցեից անհայտ հանգամանքներում <<գլխուղեղի վնասվածք և տրավմա>> ախտորոշմամբ շտապօգնության 63 խումբը Բագրատունյաց 38 հասցեի մոտից բուժօգնության է տեղափոխել Գառնիկ Վազգենի Այվազյանին /ծնվ․17․02․1979թ․/։Վ.Թ- Հ1, 11,
«Արմենիա» ԲԿ-ից ստացված հաղորդումը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հուլիսի 2-ին, ժամը՝ 09։35-ին, <<Արմենիա>> ՀԲԿ-ից ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժին հաղորդում է ստացվել այն մասին, որ 2024 թվականի հունիսի 39-ին, Բագրատունյաց 38 հասցեի մոտից իրենց մոտ բուժօգնության տեղափոխված Գառնիկ Վազգենի Այվազյանը /ծնվ․17․02․1979թ․/ 02․07․2024թ․ ժամը՝ 05։00-ին մահացել է։Վ.Թ- Հ1, 4,
Օպերատիվ-հետախուզական գործունեություն իրականացնող մարմնից ստացված հաղորդումը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հուլիսի 2-ին՝ ժամը 09:30-ին, ՀՀ ոստիկանության ՕԿԿ-ից հաղորդում է ստացվել այն մասին, որ հունիսի 29-ին «գլխուղեղի վնասվածք» ախտորոշմամբ շտապօգնության 63 խումբը Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 28 հասցեից «Արմենիա» ԲԿ բուժօգնության է տեղափոխվել Գառնիկ Վազգենի Այվազյանը, ով տվյալ օրը՝ ժամը 05:00-ին վերակենդանացման բաժանմունքում մահացել է։Վ.Թ- Հ1, 1,
Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը և կից լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 38 հասցեի բակը։Վ.Թ- Հ1 21-24,
Կրիմինալ մատյանի զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 01։27-ին, «Արմենիա» ՀԲԿ «գլուխուղեղի վնասվածք» ախտորոշմամբ, բուժօգնության է տեղափոխվել Գառնիկ Վազգենի Այվազյանը։Վ.Թ- Հ1 107,
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Գառնիկ Այվազյանի 044597044 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 23։32-ից մինչև 23։44-ն Գառնիկ Այվազյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Եղիշե Թադևոսյան փողոցի 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից, իսկ ժամը՝ 23։59-ին սպասարկվել է Եղիշե Թադևոսյան փողոցի 1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ Ժամը՝ 23։44-ին, Գառնիկ Այվազյանը զանգահարել է Հերմինե Չիչիյանի հեռախոսահամարին, իսկ ժամը՝ 23։59-ին Քաջիկ Գրիգորյանի հեռախոսահամարին, իսկ այնուհետև վերջինիս հեռախոսը գտնվել է անհասանելի վիճակում։Վ.Թ. Հ2 2-9, 10
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Հերմինե Չիչիյանի 055597044 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 23։35-ից մինչև 29․06․2024թ․ ընկած ժամանակահատվածում, Հերմինե Չիչիյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Եղիշե Թադևոսյան փողոցի 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ Ժամը 23։44-ին, ստացել է հեռախոսազնագ Գառնիկ Այվազյանի հեռախոսահամարից, իսկ 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00։23-ին, Հերմինե Չիչիյանը զանգահարել է որդու՝ Արտակ Այվազյանի հեռախոսահամարին։ 2024 թվականի հուլիսի 1-ին և 2-ին Հերմինե Չիչիյանը զանգահարել է Արման Աղաջանյանի հեռախոսահամարին և հակառակը, իսկ մինչ այդ վերջիններս հեռախոսային շփում չեն ունեցել։Վ.Թ. Հ2 12-31, 32,
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Արտակ Այվազյանի 041334362 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 21։51-ից մինչև 21։54-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արտակ Այվազյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Եղիշե Թադևոսյան փողոցի 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից, իսկ ժամը 22։46-ից մինչև 2024 թվականի հունիսի 29-ն սպասարկվել է Բագրատունյաց 22/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։Վ.Թ. Հ2 34-43, 44,
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Արման Աղաջանյանի 099340000 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 23։13-ից մինչև 29․06․2024թ․ ժամը 01։16-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արման Աղաջանյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Բագրատունյաց փողոցի 39 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ Արման Աղաջանյանը 2024 թվականի հունիս-հուլիս ամիսների ընթացքում, օրվա կտրվածքով բազմիցս հեռախոսազանգեր է կատարել Լիանա Հարությունյանի՝ 099148111 հեռախոսահամարին։Վ.Թ. Հ2 46-63, 64,
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Քաջիկ Գրիգորյանի 093305350 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 17։32-ից մինչև ժամը 23։59-ն ընկած ժամանակահատվածում, Քաջիկ Գրիգորյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Դիլիջան քաղաքում։ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 23։59-ին, Քաջիկ Գրիգորյանը ստացել է հեռախոսազանգ Գառնիկ Այվազյանի հեռախոսահամարից, որի տևողությունը 2 րոպե 2 վայրկյան է եղել։Վ.Թ. Հ2 90-115, 116,
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Գառնիկ Այվազյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը, որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 10-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ։ Վ.Թ. Հ-4 230, Հ-2 10
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Հերմինե Չիչիյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 32-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ:Վ.Թ. Հ-4 231, Հ-2 34
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Արտակ Այվազյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը, որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 44-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ:Վ.Թ. Հ-4 232, Հ-2 44
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Արման Աղաջանյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը, որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 44-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ:Վ.Թ. Հ-4 233, Հ2 64
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Քաջիկ Գրիգորյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը, որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 116-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ:Վ.Թ. Հ-4 234, Հ-2 116
Դատարանն արձանագրում է, որ կողմերը եզրափակիչ ելույթներով չվկայակոչեցին տեղեկություններ որոնք նոր էին՝ հայտնի չէին մինչդատական վարույթի ընթացքում, վկայակոչված բոլոր տեղեկությունները առկա էին սույն քրեական գործում դեռևս նախաքննության ընթացքից, բացառությամբ պաշտպանության կողմի դատաքննության ընթացքում միջնորդած վկաների ցուցմունքները:Դատարանի դիտարկմամբ կողմերն իրենց եզրափակիչ ելույթներով չհայտնեցին նոր տվյալներ, տեղեկություններ, որը կվերաբերեր սույն քրեական գործով հանցանք կատարող անձի ինքնության պարզմանը, հետևաբար, թեպետ եզրափակիչ ելույթը պարունակում էր քողարկված միջնորդություն քրեական գործով ապացույցների հետազոտումը վերսկսելու, այնուամենայնիվ Դատարանը արձանագրում է, որ չներկայացվեցին նոր տեղեկություններ, այն էլ այնպիսի տեղեկություններ որոնք կվերաբերեին հանցանք կատարած անձի ինքնությանը պարզմանը:Նշվածով պայմանավորված Դատարանը հիմնական դատալսումների վերսկսումը չի համարում նպատակահարմար, քանի որ ստեղծված իրավիճակը չի հանդիսանում նման գործընթաց ձեռնարկելու համար հիմք և առկա չէ վարույթի արդարացիության անհրաժեշտությամբ պայմանավորված հիմնական դատալսումները վերսկսելու պայման:
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Գառնիկ Վազգենի Այվազյանն՝ ալկոհոլի ազդեցության տակ (հարբած՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.454 մգ/լ) վիճակում, 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00:19-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակության՝ Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 38-րդ շենքի բակային հատվածում, անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելով քայլել է դեպի իր բնակության վայր:
-Դատարանը արձանագրում է, որ չհաստատված հանգամանքներում Գառնիկ Այվազյանը ստացել է կյանքին վտանգ սպառնացող՝ աջ ակնակապճային, գագաթոսկրերի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, գլխի մաշկի տակ գագաթ-ծոծրակ-քունքային, աջ հետին գագաթային շրջանների արյունազեղումների, ենթաոստայնային, միջգալարային, ներուղեղային ենթակարծրենային, արյունազեղումների, արյունահավաքների, գլխուղեղի ծանր սալջարդի, ռետրոբուլբար արյունահավաքի, քթոսկրերի, մաղոսկրի, աջ ակնակապճի վերին պատի, ձախից ակնակապճի ստորին պատի կոտրվածքների, աջից՝ ծոծրակոսկրի կոտրվածք՝ տարածումով գագաթոսկր և ճակատոսկր առկայություններով՝ բաց, բութ գանգուղեղային վնասվածքի ձևով առողջությանը ծանր վնաս, ինչպես նաև՝ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող աջից՝ բերանի խոռոչում` թշային և ձախ բազկի շրջաններում արյունազեղումների ձևով, բերանի խոռոչում սալջարդ վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որից հետո Գառնիկ Այվազյանը Բագրատունյաց 38-րդ շենքի բակային հատվածից շտապօգնության մեքենայով տեղափոխել է «Արմենիա» ՀԲԿ: Գառնիկ Այվազյանը չնայած նշված բժշկական կենտրոնում 3 օր ստացած բուժօգնության հանգամանքին, 2024 թվականի հուլիսի 2-ին՝ ժամը 05:00-ի սահմաններում, ստացած մարմնական վնասվածքների պատճառով մահացել է:
-Դատարանը արձանագրում է, որ դեպքի վայրից տուժողին «Շտապօգնության» մեքենայով տեղափոխել են կես գիշերն անց՝ երբ մութ է եղել:Արձանագրվել է, որ դեպքի վայրում բավականին վատ լուսավորություն է եղել:
Նշվածի վերաբերյալ տեղեկություններ են հայտնել հարցաքննված գրեթե բոլոր վկաները, ընդուպ տուժողին տեղափոխող «Շտապօգնության» աշխատակիցները:
-Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով հետազոտված ապացույցներից միայն և բացառապես անվտանգության միջոց կիրառած վկայի ցուցմունքով է առկա ուղղակի տեղեկություն առ այն, որ մեղադրյալը հարվածել է տուժողին, այն էլ հստակ չնշելով դեպքի օրը և ժամանակահատվածում
-Դատարանը գնահատման է ենթարկում նշված ցուցմունքի առժանահավատությունը և արձանագրում է, որ վկան հայտնել է խիստ հակասական, երբեմն իրարամերժ տեղեկություններ դեպքի կատարման հանգամանքների և այն կատարող անձին իդենտիֆիկացնելու վերաբերյալ:
Նախ վկան հայտնել է, որ ինքը դեպքը տեսել է շատ կարճ ժամանակահատվածում՝ երբ մտել է դալանից դեպի բակ, սակայն հաստաված է քրեական գործի քննության արդյունքում, որ դեպքի վայրը եղել է վատ լուսավորված և հարցաքննված գրեթե բոլոր վկաները հաստատել են այդ փաստը, դեռ ավելին, վկան մեկ հայտնել է, որ տեսել է, թե ինչպես են տուժողին մի քանի հարված հասցնում, քիչ հետո նույն ցուցմունքով հայտնում, որ մեկ հարված է տեսել ինչից հետո հեռացել է, մեկ հայտնում է, որ ծնոտին է հարվածը դիպել, մեկ հայտնում է, որ չի տեսել թե հստակ որտեղ է դիպել, մեկ հայտնում է, որ «տեսա Արմանին, ում «Ցար» են ասում հարվածեց անձը ընկավ», մեկ հայտնում է, որ իրեն մեջքով է հարվածողը եղել և նրա դեմքը տեսել է երբ որ հարվածել է և դրանից հետո պտտվել է:Նման պարագայում վկան միայն մեկ հանգամանքն է հստակ նշել, որ 99 տոկոսով ճանաչել է մեղադրյալին առանց այդ ճանաչման հանգամանքը նկարագրելու, դեռ ավելին վերջինիս նկարագրելիս նշել է, որ նրա մազերը շեկ են, սակայն մեղադրյալը վերջինիս անձնագրային լուսանկարը և դատաքննության ընթացքում արտաքին դիտարկմամբ համադրելով արձանագրվում է, որ վերջինիս մազերը նոսր են և աջքի չի ընկնում շեկությամբ:Դատարանը արձանագրում է, որ վկան հայտել է, որ երբևիցե շփում չի ունեցել մեղադրյալի հետ, սակայն նրան հստակ ճանաչում է:Նախաքննության ընթացքում վերջինիս ճանաչման չի ներկայացվել մեղադրյալը կամ առնվազն չի կատարվել լուսանկարով ճանաչում հաստատելու համար, թե արդյոք վկան հստակ ճանաչում է մեղադրյալին և արդյոք նրա մասին է խոսքը:
Տվյալ հանգամանքների պարագայում Դատարանը արձանագրում է, որ հանդիսանալով միակ ուղղակի ապացույցը՝ վկայի ցուցմունքը, աջքի է ընկնում խիստ էական հակասություններով:Նման պարագայում Դատարանը արձանագրում է, որ միայն սույն վկայի հարցաքննությունը ինքնին չի կարող հանդիսանալ բավար մեղադրյալի մեղքը հաստատելու համար, առանց դրա իսկությունը հաստատող այլ ծանրակշիռ գործոնների, քանի որ վերջինիս ցուցմունքը աջքի չի ընկնում առժանահավատության բարձր մակարդակով:
-Բացի այդ, քանի որ վկան հարցաքննվել է մեղադրյալի տեսողական դիտարկումից դուրս և նրա անձը գաղտնի է պահվում, ուստի հնարավոր չէ նաև ստուգել, թե իրականում վկան ճանաչել է մեղադրյալին, արդյոք վերջինս տեսականորեն և գործնականորեն կարող էր նշված ժամանակահատվածում գտնվեր դեպքի վայրում:Դատարանը նշվածը արձանագրում է հաշվի առնելով այն փաստը, որ, ըստ էության, միայն քննարկվող վկան է հայտնել մեղադրյալի դեպքի հետ առնչություն ունենալու հանգամանքը հաստատող տեղեկություններ, իսկ քրեական գործը մինչդատական վարույթում քննվել է տևական ժամանակ ու նշված ցուցմունքից բացի այլ որևէ ուղղակի ապացույց չի ձեռք բերվել:Մինչդատական մարմինը որևէ վերաբերելի միջոց չի գործադրել վկայի ցուցմունքի իսկությունը ստուգելու և այն առժանահավատ դիտարկելու համար:Դատարանը գտնում է, որ նման դեպքերում, երբ մեղադրյալի առնչության վերաբերյալ տեղեկությունները ստացվում են բացառապես պաշտպանության միջոց կիրառված, ինքնությունը գաղտնի պահվող վկայի ցուցմունքով, անհրաժեշտ է նշված ցուցմունքի առժանահավատությունը հաստատելու ուղղությամբ գործադրել բավարար գործողություններ, ինչը սույն դեպքում չի գործադրվել:Ստացվում է, որ մեղադրանքի կողմը ցանկացել է մեղադրյալի մեղքը հաստատել վկայի հակասական, իրարամերժ տեղեկություններ պարունակող ցուցմունքով, առանց այդ ցուցմունքի առժանահավատությունը ստուգելու, ինչը Դատարանի գնահատմամբ ընդունելի չէ:Քննարկվող ցուցմունքի առժանահավատությունը չի կարող համարվել ստուգված նաև վկա Լիանա Հարությունյանի ցուցմունքների պարագայում, քանի որ վերջինս ևս տվել է իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներ:Ստացվում է, որ մեղադրյալի առնչությունը իրեն վերագրվող արարքին մինչդատական մարմինը հաստաված է համարել հակասական, իրարամերժ, առժանահավատությունը չհաստատաված, իսկ վկա Լ.Հարությունյանի պարագայում նաև հենց նախաքննության ընթացքում վերջինիս պատճառաբանություններով բովանդակային առումով փոխված ցուցմունքների հիման վրա:
-Դատարանը արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով ստացվել են անանուն տեղեկություններ չճշտված օգտատիրոջ կողմից ուղարկված էլեկտրոնային նամակ, որը պարունակում էր տեղեկություններ դեպքը կատարող անձի վերաբերյալ:Դատարանը այս հանգամանքը դիտարկում է, հաշվի առնելով այն փաստը, որ դեպքից հետո նախքան անանուն տեղեկությունների ստացումը և դրանից հետո տևական ժամանակ սույն քրեական վարույթով ձեռք չէր բերվել որևէ գնահատելի ապացույց ինչպես դեպքի կատարման այնպես էլ այն կատարողի վերաբերյալ, սակայն անանուն տեղեկություններից և մասնավորապես համացանցային տիրույթում ոմն բլոգերի կողմից քննարկվող դեպքի և այն կատարող անձի վերաբերյալ հրապարակումներ կատարելուց և հերարձակում անելուց և հատկապես դատաբժշկան փորձաքննության եզրակացությունը ստանալուց հետո է միայն քրեական վարույթով հարցաքննվել պաշտպանության միջոց կիրառված վկան, ով ևս հաստատեց իր կողմից նշված հրապարակումը տեսնելու հանգամանքը:Ստացվում է, որ մինչ այդ հրապարակումը և հաղորդումը, որը վերաբերելի տեղեկություն մինչդատական մարմինը չի ունեցել և այդ հաղորդումից հետո նոր ի հայտ է եկել վկան:Դատարանը այս հանգամանքը գնահատում է, միևնույն ժամանակ նշում է, որ քրեական վարույթում թեպետ առկա չէ հիշատակված հեռարձակման որևէ արտացոլում, սակայն հարցաքննված վկաները հայտնել են տեղեկություն, որը իրենց հայտնի է եղել նշված հերարձակումից:Ստացվում է, որ վկան հարցաքննվել է հիշատակված հաղորդումը արդեն իսկ դիտած, ուստի հնարավոր չէ միանշանակ փաստել, թե վկայի հայտնածը հանդիսանում է իրականում իր տեսածը, թե նշված բլորգերի հայտնածի իմպլեմենտացիան:Դա այն պարագայում է Դատարանը նշում, որ մինչդատական մարմինը որևէ այլ եղանակով չի փորձել վկայի ցուցմունքի իսկությունը ստուգել՝ նրա գտնվելու վայրը ստուգելու նպատակով չեն ստացվել նրա վերծանումները, չի պարզվել նրա այլուրեքությունը:Դատարանի կողմից դատաքննության ընթացքում նման գործողությունների կատարումը առաջինը կհակասի մրցակցության սկզբունքին, քանի որ Դատարանը փաստացի կդառնա նախաքննության ընթացքում թույլ տված թերությունների շտկող, ինչը անթույլատրելի է, բացի այդ դատաքննության ընթացքում դա կարող է հանգեցնել պաշտպանության միջոց կիրառված վկայի ինքնության բացահայտմանը, որը կարելի էր կանխել քննարկվող գործողությունները նախաքննության ընթաքում կատարելու պարագայում, ինչը ևս Դատարանի կողմից գործողություններ կատարելու համար խոչնդոտ է, բացի այդ նաև մեղադրանքի կողմը նմանօրինակ միջնորդություն չի ներկայացրել:
Տվյալ պարագայում դատարանի մոտ ստեղծվում է պաշտպանության միջոց կիրառված վկայի ցուցմունքների առժանահավատության վերաբերյալ գնահատելի կասկած, ինչը քրեական գործում առկա մյուս ապացույցներով չի փարատվում և ցուցմունքի առժանահավատությունը չի հաստավում:
-Ինչ վերաբերում է վկա Լիանա Հարությունյանի ցուցմունքին, ապա Դատարանը համադրելով վերջինիս նախաքննական ցուցմունքի այն էլ սկզբնական առաջին ցուցմունքով հայտնածը վերջինիս կողմից նախաքննության ընթացքում տրված հետագա, այնպես էլ դատաքննության ցուցմունքների հետ արձանագրում է, որ վերջինս ևս տվել է ոչ միանշանակ ցուցմունք, մասնավորապես սկզբնական ցուցմունքով հայտնել է տեղեկություն, որը հետագայում հերքել է:Վկան իր հետագա ցուցմունքներով պատճառաբանել է իր սկզբնական ցուցմունքում առկա հակասությունը չհիշելով, խառնելով, ինչպես նաև իրմոտ տպավորված ընթացքում ստացած ոչ պաշտոնական տեղեկություններով և լուրերով և դրանով հանդերձ շփոթելով:
Դատարանը քննարկվող հակասական ցուցմունքը գնահատելով դրա առժանահավատության դաշտում արձանագրում է, որ վկան չի պնդել իր սկզբնական ցուցմունքը, այն փոխել է դեռևս նախաքննության ընթացքում, հետևաբար առկա պայմաններում հնարավոր չէ հաստաված համարել, որ առժանահավատ է վկայի ցուցմունքներից առաջինը, քանի որ այն չի հաստատվում ոչ հակասական, միանշանակ գնահատելի և առժանահավատ այլ ապացույցներով:
-Դատարանը արձանագրում է, որ քրեական գործում բացակայում են գնահատելի ապացույցներ որոնց համակցությամբ կարելի կլիներ հաղթահարված համարել մեղադրյալի անմեղության կանխավարկածը և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատել նրա մեղքը իրեն վերագրվող հանցանքում:Ստացվում է, որ մեղադրյալին մեղադրող են պաշտպանության միջոց կիրառված վկայի ցուցմունքը, ինչի առժանահավատությունը չի հաստավել բարձր երաշխիքների կիրառմամբ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վկան հարցաքննվել է մեղադրյալի տեսողական դիտարկումից դուրս և նրա անձի և մեղադրյալի հետ ունեցած հարաբերությունների մասին հնարավոր չէ դիտարկում կատարել, ինչպես նաև մի ակնարկ է պարունակում հարցաքննված վկա Լիանա Հարությունյանի նախաքննական առաջին ցուցմունքը:Դատարանը արձանագրում է, որ վկան հաստատեց, որ ինքը ևս դիտել է հիշատակված բլոգերի հաղորդումը և հարցաքննվել է դրանից հետո, հերքեց իր առաջին ցուցմունքը՝ բերելով համապատասխան պատճառաբանություններ, որոնք Դատարանը չի կարող գնահատել ակնհայտ անհիմն կամ անառժանահավատ:Նման պարագայում մեղադրյալի մեղքի ապացուցման բաժինը ընկել է երկու ապացույցի վրա որոնց համակցությամբ հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշի կիրառմամբ հաստաված համարել մեղավորություն, քանի որ այդ ապացույցների առժանահավատությունը ինքնին արդեն իսկ ունի կասկած:
-Դատարանը հաստաված է համարում, որ տուժողի մահը վրա է հասել արտաքին ներգործության հետևանքով՝ նրա ստացած վնասվածքների պատճառով, սակայն այդ վնասվածքների պատճառող անձի ինքնությունը դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հաստավում:

Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
Մեղադրյալներ Արման Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը և ապացուցվածությունը պարզելու համար Դատարանը պետք է պարզի ապացուցված է արդյո՞ք, որ վերջինիս կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքը և երկրորդ՝ արդյոք նրա կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի՝ իրեն վերագրվող հանցանքի հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարույթային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:
2. Մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքը փաստական հանգամանքների մասով առաջին ատյանի դատարանում կարող է փոփոխվել կամ լրացվել միայն հանրային մեղադրողի կողմից, եթե հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվել են այնպիսի փաստական հանգամանքներ, որոնք հայտնի չէին մինչդատական վարույթում, և որոնք ինքնին կամ այլ փաստական հանգամանքների հետ միասին անհրաժեշտ են դարձնում մեղադրյալին նոր մեղադրանք ներկայացնելը:
3. Մինչև վերդիկտ կայացնելու համար առաջին ատյանի դատարանի` առանձին սենյակ հեռանալը հանրային մեղադրողն իրավասու է փոխելու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
4. Դատարանն իրավասու է հաստատված կամ հերքված համարելու միայն մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքները: Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը, դուրս չգալով մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքների շրջանակից, կարող է փոխել մեղադրյալին վերագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականը, եթե տարբերվող իրավական գնահատականի հարցը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում քննարկել է կողմերի հետ/․․․/:
Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով (տե՛ս, mutatis mutandis, Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 և Հմայակ Դավթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները)։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
(տես` Ա.Ավագյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշումը)
Վճռաբեկ դատարանը Դ.Սիմիդյանի գործով նշել է.(...) Միայն օրենքը կարող է սահմանել հանցանքը և նախատեսել պատիժը (...): Արարքի հանցավորությունն ու պատժելիությունը պետք է նախատեսված լինեն իրավական որոշակիության չափանիշին բավարարող օրենքով: Այս առումով Եվրոպական դատարանն իր նախադեպային իրավունքում ձևավորել է օրենք հասկացությանն առաջադրվող այնպիսի որակական չափանիշներ, ինչպիսիք են հասանելիությունը և կանխատեսելիությունը (...): Որակական այս պահանջները պետք է ապահովվեն ինչպես հանցագործության, այնպես էլ դրա համար պատժի նշանակման ժամանակ (...): Անձը համապատասխան դրույթի տառացի ընկալումից և, անհրաժեշտության դեպքում, դրա կապակցությամբ դատարանների տված մեկնաբանությունից պետք է հասկանա, թե որ գործողությունների և անգործության համար է քրեական պատասխանատվություն նախատեսվում և ինչ պատիժ կնշանակվի այդ գործողությունների կատարման և/կամ անգործության համար (...):
Վճռաբեկ դատարանը Արկադի Պապյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ մեղադրանքի ձևակերպումը պետք է արտացոլի մեղսագրվող գործողությունների կամ անգործության բովանդակությունը, հետևաբար պետք է ներառի հանցակազմի բոլոր պարտադիր հատկանիշները բնութագրող փաստական տվյալները: Փաստական տվյալների ներառումն անհրաժեշտ նախապայման է, որպեսզի մեղադրանքի մեջ նշվի այն քրեական օրենքը, որով նախատեսված են հանրության համար վտանգավոր, հակաիրավական և քրեորեն պատժելի արարքի հատկանիշները, այսինքն` հանգեցնի մեղադրանքում ձևակերպված արարքին համապատասխան իրավաբանական գնահատական տալուն:
Վճռաբեկ դատարանը, վերահաստատելով նախկինում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, արձանագրել է, որ պաշտպանության իրավունքը` որպես անմիջականորեն գործող իրավունք, չպետք է լինի վերացական և պատրանքային, այլ պետք է լինի կոնկրետ և իրական: Իսկ պաշտպանության իրավունքի պատշաճ ապահովումը նախ ենթադրում է, որ առաջադրված մեղադրանքը քրեաիրավական որակումից զատ պետք է պարունակի նաև այդ որակման հիմքում դրված փաստերը՝ անձին դրանից յուրաքանչյուրն արդյունավետ կերպով վիճարկելու հնարավորություն ընձեռելով: Հետևաբար, պաշտպանության իրավունքի երաշխավորման նպատակով թե՛ առաջին ատյանի, թե՛ վերաքննիչ և թե՛ Վճռաբեկ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ գործը քննելիս և լուծելիս, չեն կարող դուրս գալ նրան առաջադրված մեղադրանքի հիմքում ընկած փաստական հանգամանքների շրջանակից։ Ավելին` դատարանը` որպես արդարադատություն և ոչ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմին, սահմանափակված է ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավալով: Այսինքն` ինչպես քրեական գործի քննության ընթացքում, այնպես էլ դրա արդյունքում դատական ակտ կայացնելիս, դատարանը չի կարող քննարկման առարկա դարձնել այնպիսի փաստական հանգամանքներ, որոնք արտացոլված չեն եղել անձին առաջադրված մեղադրանքում:Հակառակ պարագայում կարող է վտանգվել անձի պաշտպանության իրավունքը, քանի որ վերջինս հնարավորություն չի ունեցել պաշտպանվելու դատական ակտով անձին մեղսագրված, սակայն ի սկզբանե մեղադրանքի ծավալում չընդգրկված փաստական տվյալներից։
Անդրադառնալով դատական քննության ընթացքում մեղադրանքի փոփոխության հնարավորության հարցին՝ Եվրոպական դատարանը Zhelezov v. Bulgaria գործով նշել է, որ ներպետական դատարանի՝ արարքը վերաորակելու լիազորության գործադրումը պետք է կազմակերպվի այնպես, որ ապահովի մեղադրանքից ժամանակին (in good time) և արդյունավետ (effective) պաշտպանվելու հնարավորությունը: Ընդ որում` եվրոպական դատարանը, հատկապես ուշադրություն է դարձրել այն հանգամանքին, որ նախաքննության մարմինների ջանքերն ուղղված չեն եղել անձի գործողություններում հիմնավորելու այն արարքը, որի կատարման մեջ ներպետական դատարանը վերաորակման արդյունքում մեղավոր է ճանաչել անձին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է՝
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
2. Հանցանք չի համարվում այն արարքը, որը թեև ձևականորեն պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հատկանիշներ, սակայն իր նվազ վտանգավորության պատճառով ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձին, հասարակությանը կամ պետությանն էական վնաս չի պատճառել և չէր կարող պատճառել»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետը սահմանում է՝ «1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ նրա առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որը` 1) վտանգավոր է կյանքի համար,/…/ 15) անզգուշությամբ առաջացնելով հանցագործությունից տուժած անձի մահ՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ հինգից տասը տարի ժամկետով»:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա հաստատված հանգամանքների պարագայում Դատարանն առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալ Արման Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս կայացրել է արդարացման վերդիկտ:
Հաշվի առնելով, որ վերջինս իրեն մեղսագրվող հանցանքում արդարացվել է Դատարանը պարզաբանում է, որ նա Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված կարգով իրավունք ունի ստանալ հատուցում։ Մասնավորապես՝ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1063-րդ հոդվածի համաձայն՝
Քաղաքացուն կամ իրավաբանական անձին պետական մարմինների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դրանց պաշտոնատար անձանց ապօրինի գործողություններով (անգործությամբ)` ներառյալ պետական կամ տեղական ինքնակառավարման մարմնի` օրենքին կամ այլ իրավական ակտին չհամապատասխանող ակտ հրապարակելու հետևանքով, պատճառված վնասը հատուցում է Հայաստանի Հանրապետությունը կամ համապատասխան համայնքը:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1064-րդ հոդվածի համաձայն
1. Ապօրինի դատապարտելու, քրեական պատասխանատվության ենթարկելու, կալանք, տնային կալանք, վարչական հսկողություն կամ բացակայելու արգելք խափանման միջոց կիրառելու, վարչական տույժի ենթարկելու հետևանքով պատճառված վնասը օրենքով սահմանված կարգով լրիվ ծավալով հատուցում է Հայաստանի Հանրապետությունը` անկախ նախաքննության մարմնի, դատախազության և դատարանի պաշտոնատար անձանց մեղքից:
2. Քաղաքացուն կամ իրավաբանական անձին նախաքննության, դատախազության մարմինների ապօրինի գործունեությամբ պատճառված վնասը, որը չի հանգեցրել սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հետևանքներին, հատուցվում է սույն օրենսգրքի 1063-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով և կարգով:
3. Արդարադատություն իրականացնելիս պատճառված վնասը հատուցվում է միայն այն դեպքում, երբ դատավորի մեղքը հաստատվել է օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել Արման Աղաջանյանի անմեղությունը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը, պայմանը վերացել է, ուստի` նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, պետք է վերացնել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 282-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
/…/2. Եթե արդարացման դատավճիռ կայացնելիս անհայտ է մնում հանցանքը կատարած անձը, ապա դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց կամ վերադաս ատյանից գործը վերադարձվելուց հետո՝ երեք oրվա ընթացքում, դատարանը քրեական գործն ուղարկում է իրավասու դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը/…/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սույն քրեական գործով վարույթային ծախսեր չի նշվել, մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը․
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արման Աղաջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անպարտ և արդարացնել` իրեն մեղսագրված արարքը կատարած չլինելու հիմքով:
Արման Աղաջանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ տնային կալանքը, վերացնել:
Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված գործի նյութերին։
Վարույթային ծախսերի, գույքային հայցի, իրեղեն ապացույցների հարցը համարել լուծված:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործն ուղարկել իրավասու դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1402/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 18-04-2025
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 11148624
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արման Աշոտի Աղաջանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում, դիտավորությամբ Գառնիկ Այվազյանի առողջությանը պատճառել է կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործողությւոնների արդյունքում անզգուշությամբ՝ հանցավոր անփութության ձևով, առաջացրել է հանցագործությունից տուժող Գառնիկ Այվազյանի մահը։
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արման
Ազգանուն Աղաջանյան
Հայրանուն Աշոտի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 166 Մաս 2 Կետ 15/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Վիճակագրական տողի համարը 3.1
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.3
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 18-04-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Մուշեղ
Ազգանուն Արամյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Ամսաթիվ 22-04-2025
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 22-04-2025
Որոշում ԵԴ1/1402/01/25
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ
ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

22 ապրիլի 2025 թվական ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մ.Արամյանի, ստանալով քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Արման Աշոտի Աղաջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով։

Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի՝

2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 11148624 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Աշոտի Աղաջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1402/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ։
Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 21-ին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 34-րդ և 310-րդ հոդվածներով,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի

Քրեական գործը վարույթ ստանձնել և 2025 թվականի ապրիլի 29-ին՝ ժամը 15։00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Աջափնյակ-1 նստավայրում (ք. Երևան, Նազարբեկյան թաղամաս 40, թիվ 9 դահլիճ) նշանակել նախնական դատալսումներ՝ դատավոր Մ․ Արամյանի նախագահությամբ։
Երկօրյա ժամկետում որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին, մեղադրյալին, ինչպես նաև վկային` դրան կցելով մեղադրյալի իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ, ներառյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը և դրանց կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի մասին պարզաբանում։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ․ ԱՐԱՄՅԱՆ
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Ժ
Ազգանուն Թովմասյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Արման
Ազգանուն Աղաջանյան
Հայրանուն Աշոտի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Անի
Ազգանուն Թորոսյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Հերմինե
Ազգանուն Չիչյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 29-04-2025
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 29-04-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 29-04-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 29-04-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 29-04-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1402/01/25

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ, ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԿԱՄ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

29 ապրիլի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Մուշեղ Արամյանի, քարտուղարությամբ՝ Մ․Գևորգյանի, մասնակցությամբ հանրային մեղադրող՝ Էդ․Պողոսյանի, պաշտպան՝ Ա․Թորոսյանի, տուժող՝ Հ․Չիչիյանի, մեղադրյալ՝ Արման Աշոտի Աղաջանյանի /ծնվել է 1981 թվականի հունվարի 6-ին, ազգությամբ հայ ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, չդատապարտված, հաշվառված է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ շենքի 7-րդ բնակարան հասցեում, բնակվում է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 36-րդ շենքի 28-րդ բնակարան հասցեում/ քննարկելու մեղադրյալ՝ Արման Աղաջանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի հուլիսի 2-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11148624 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ հասցեի բակում տեղի է ունեցել վիճաբանություն Գառնիկ Այվազյանի և Արման Աշոտի Աղաջանյանի միջև, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը բռունցքներով հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանին՝ այդ կերպ պատճառելով մարմնական վնասվածքները և որոնք էլ գտնվել են ուղղակի պատճառական կապի մեջ վերջինիս մահվան պատճառի հետ։
2024 թվականի նոյեմբերի 17-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11813124 քրեական վարույթը։
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 11813124 քրեական վարույթը թիվ 11148624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11148624 համարի ներքո շարունակելու մասին։
Արման Աշոտի Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է ներկայացվել հանրորեն վտանգավոր այն հանցանքների համար, որ նա 2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում, դիտավորությամբ Գառնիկ Այվազյանի առողջությանը պատճառել է կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործողությունների արդյունքում անզգուշությամբ՝ հանցավոր անփությության ձևով, առաջացրել է հանցագործությունից տուժող Գառնիկ Այվազյանի մահը։
Այսպես՝
Արման Աշոտի Աղաջանյանը, 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00:30-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակության՝ Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 38-րդ շենքի բակային հատվածում, որտեղ նկատել է Գառնիկ Վազգենի Այվազյանին, ով լինելով ալկոհոլի ազդեցության տակ ոչ սթափ (հարբած՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.454 մգ/լ) վիճակում և վրդովված իր բնակարանի վարձակալության գումարի հետ կապված խնդրից, անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելով քայլել է դեպի իր բնակության վայր: Տվյալ վայրում Արման Աղաջանյանի և Գառնիկ Այվազյանի միջև քննությամբ չպարզված պատճառով առաջացել է վիճաբանություն, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը դիտավորությամբ բռունցքներով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանի մարմնի տարբեր՝ հիմնականում գլխի և դեմքի հատվածներին, որի արդյունքում վերջինիս պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող՝ աջ ակնակապճային, գագաթոսկրերի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, գլխի մաշկի տակ գագաթ-ծոծրակ-քունքային, աջ հետին գագաթային շրջանների արյունազեղումների, ենթաոստայնային, միջգալարային, ներուղեղային ենթակարծրենային, արյունազեղումների, արյունահավաքների, գլխուղեղի ծանր սալջարդի, ռետրոբուլբար արյունահավաքի, քթոկրերի, մաղոսկրի, աջ ակնակապճի վերին պատի, ձախից ակնակապճի ստորին պատի կոտրվածքների, աջից՝ ծոծրակոսկրի կոտրվածք՝ տարածումով գագաթոսկր և ճակատոսկր առկայություններով՝ բաց, բութ գանգուղեղային վնասվածքի ձևով առողջությանը ծանր վնաս, ինչպես նաև՝ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող աջից՝ բերանի խոռոչում` թշային և ձախ բազկի շրջաններում արյունազեղումների ձևով, բերանի խոռոչում սալջարդ վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որից հետո Գառնիկ Այվազյանին շտապօգնության մեքենայով տեղափոխել են «Արմենիա» ՀԲԿ: Արման Աղաջանյանի վերը նկարագրված արարքները, որոնց հետևանքների նկատմամբ վերջինս դրսևորել է անզգուշություն՝ հանցավոր անփութություն՝ տվյալ իրադրությունում պարտավոր է եղել և հնարավորություն է ունեցել նախատեսել իր վերը նկարագրված արարքի հետևանքով Գառնիկ Այվազյանի մահվան առաջացման հնարավորությունը, չի նախատեսել այն, չնայած նշված բժշկական կենտրոնում 3 օր ստացած անհրաժեշտ բուժօգնության հանգամանքին, 2024 թվականի հուլիսի 2-ին՝ ժամը 05:00-ի սահմաններում, առաջացրել է հանցագործությունից տուժած անձ Գառնիկ Այվազյանի մահը:
Այսինքն Արման Աշոտի Աղաջանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով:
2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:(...)
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի համաձայն.
(...)1. Նախնական դատալսումների ընթացքում սույն հոդվածով սահմանված հաջորդականությամբ դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում՝
1) ինքնաբացարկի, բացարկի և վարույթին մասնակցելուց ազատելու հարցը.
2) վարույթի ընդդատության հարցը.
3) քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ վարույթը կարճելու հարցը.
4) մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը.
5) գույքային հայց հարուցված լինելու դեպքում` գույքային պատասխանող ճանաչելու հարցը.
6) միջնորդության դեպքում` համաձայնեցման վարույթ կամ արագացված վարույթ կամ համագործակցության վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցը.
7) հետազոտման ենթակա ապացույցների ծավալի հարցը.
8) ապացույցների թույլատրելիության հարցը.
9) այլ վերաբերելի հարցեր:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված հարցը կողմի միջնորդությամբ կամ դատարանի նախաձեռնությամբ կարող է քննարկվել առաջնահերթության կարգով(...):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝
Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը:
Դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1402/01/25 քրեական գործով որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Մեղադրյալի խափանման միջոցի վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելով՝ հանրային մեղադրողը նշել է, որ անհրաժեշտ է անփոփոխ թողնել ընտրված խափանման միջոց՝ կալանավորումը և երկարացնել այն երկու ամիս ժամկետով:
Պաշտպանը Ա․Թորոսյանը նշել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է փոփոխվի՝ բերելով իր դիրքորոշումը հիմնավորող պատճառաբանություններ, նշել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կարող է կիրառվել կալանավորումից բացի այլընտրանքային խափանման միջոցներ որպիսին կարող են լինել՝ տնային կալանքը։
Մեղադրյալը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Այսպիսով՝ Դատարանը լսելով վարույթի մասնակիցների կարծիքները, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ դրա ժամկետը պետք է երկարաձգել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(...)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:
Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.(...)
գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:(...)
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն
1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:(...)4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից: Կալանքի տակ պահելու ժամկետի մեջ հաշվակցվում է նաև այն ժամանակը, երբ մեղադրյալը դատարանի որոշմամբ գտնվել է բժշկական հաստատությունում` փորձաքննություն կատարելու համար կամ նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել է բժշկական հսկողությունը:
7. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր ժամկետի մեջ չի հաշվակցվում այն ժամանակը, որի ընթացքում անձը արգելանքի տակ է գտնվել այլ պետության տարածքում` պայմանավորված վարույթի փոխանցմամբ կամ անձի հանձնմամբ:
Արա Հարությունյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով 2016թ. հոկտեմբերի 20-ի վճռի (գանգատ թիվ 629/11) Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից արտահայտված իրավական դիրքորոշման համաձայն` Դատարանի նախադեպային իրավունքում <<հիմնավոր>> և <<բավարար>> պատճառներ համարվող հիմնավորումները ներառել են այնպիսի հիմքեր, ինչպիսիք են թաքնվելու վտանգը, վկաների վրա ներգործելու նպատակով ճնշում գործադրելու կամ կեղծված ապացույցների ռիսկը, նախնական համաձայնության գալու ռիսկը, կրկին հանցագործություն կատարելու ռիսկը, հասարակական կարգը խախտելու ռիսկը և կալանավորված անձին պաշտպանելու անհրաժեշտությունը:
Համահունչ լինելով Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի դրույթներին և Եվրոդատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում զետեղվել են խափանման միջոցներ կիրառելու իրավաչափությունը, որոնք պայմանավորվել են ինչպես նշվեց վերևում` հիմնավոր կասկածով և երեք չափորոշիչներով: Այսինքն, երբ դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Նշված չափորոշիչներից վերջինի մեջ կարող են մտնել մեղադրյալի կողմից գործով ճշմարտության բացահայտման խոչընդոտումը, վարույթի մասնավոր մասնակից տուժողի, օժանդակող մասնակից վկայի նկատմամբ իր օգտին ճնշումների գործադրումը: Այլ խոսքով ասված դրսևորվում են քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունների չկատարմամբ, որի մեջ կարող է դիտարկվել նաև քրեական վարույթին չխոչընդոտելը, այդ թվում` ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտել և այլ հանգամանքներ:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից: Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։
Դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության հարցին, արձանագրում է, որ մինչդատական վարույթում նախորդ որոշմամբ արձանագրված պայմանները և հիմքերը դեռևս իրատեսական են:
Բացի այդ Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործը Դատարանում գտնվելու պարագայում, երբ մեղադրյալին հասու են քրեական գործի ողջ նյութերը և առավելևս իր ցուցմունքի հետ հակասության մեջ գտնվող ցուցմունքները, ապա իրեն վերագրվող հանցանքի առկայության պարագայում առկա է կանխատեսական ենթադրություն, որ վերջինս կարող է ներազդել գործով անցնող անձանց վրա իր համար նպաստավոր դատավարական իրավիճակ ստեղծելու, իր համար ձեռնտու ցուցմունքներ տալու առումով:Նշված ենթադրությունը առարկայանում է այն կասկածով, որ գործով անցնող անձինք և մեղադրյալը հարևաններ են կամ ունեն որոշակի միջանձնային հարաբերություններ ու միջանձնային կապեր ու այդպիսի հարաբերություններ ունենալու հանգամանքը մեծացնում է հավանականությունը Արման Աղաջանյանի կողմից իր համար շահեկան դատավարական իրավիճակ ստեղծելու համար գործով անցնող անձանց վրա ներազդելու կասկածը:
Նմանատիպ դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ՇԴ/0231/06/17 քրեական գործով մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը, որպես խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափությունը գնահատելիս այն դեպքում, երբ մեղադրյալը և գործով անցնող վկաները ունեն որոշակի միջանձնային հարաբերություններ և դա դիտարկվել է որպես կալանքի քննարկվող հիմքը առարկայացնող տվյալ:
Վերոգրյալը կալանքի կիրառման իրավաչափության տեսանկյունից փաստում է, և Դատարանը գտնում է, որ ներկա փուլում ընտրված խափանման միջոցը պետք է թողել անփոփոխ:
Հաշվի առնելով քրեական գործի քննության նախնական ծավալը անհրաժեշտ է երկարացնել մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մաuին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 116-րդ, 117-րդ, 122-125, 270-րդ, 316-րդ և 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Արման Աղաջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 05-ը:
Որոշումը կարող է բողոքարկել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու պահից 10-օրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-05-2025
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-05-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 29-05-2025
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 29-05-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 05-06-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 05-06-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 18-06-2025
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 18-06-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 18-06-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1402/01/25

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ, ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԿԱՄ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

18 հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Մուշեղ Արամյանի, քարտուղարությամբ՝ Մ․Գևորգյանի, մասնակցությամբ հանրային մեղադրող՝ Էդ․Պողոսյանի, պաշտպան՝ Ա․Թորոսյանի, տուժող՝ Հ․Չիչիյանի, մեղադրյալ՝ Արման Աշոտի Աղաջանյանի /ծնվել է 1981 թվականի հունվարի 6-ին, ազգությամբ հայ ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, չդատապարտված, հաշվառված է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ շենքի 7-րդ բնակարան հասցեում, բնակվում է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 36-րդ շենքի 28-րդ բնակարան հասցեում/ քննարկելու մեղադրյալ՝ Արման Աղաջանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի հուլիսի 2-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11148624 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ հասցեի բակում տեղի է ունեցել վիճաբանություն Գառնիկ Այվազյանի և Արման Աշոտի Աղաջանյանի միջև, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը բռունցքներով հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանին՝ այդ կերպ պատճառելով մարմնական վնասվածքները և որոնք էլ գտնվել են ուղղակի պատճառական կապի մեջ վերջինիս մահվան պատճառի հետ։
2024 թվականի նոյեմբերի 17-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11813124 քրեական վարույթը։
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 11813124 քրեական վարույթը թիվ 11148624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11148624 համարի ներքո շարունակելու մասին։
Արման Աշոտի Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է ներկայացվել հանրորեն վտանգավոր այն հանցանքների համար, որ նա 2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում, դիտավորությամբ Գառնիկ Այվազյանի առողջությանը պատճառել է կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործողությունների արդյունքում անզգուշությամբ՝ հանցավոր անփութության ձևով, առաջացրել է հանցագործությունից տուժող Գառնիկ Այվազյանի մահը։
Այսպես՝
Արման Աշոտի Աղաջանյանը, 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00:30-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակության՝ Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 38-րդ շենքի բակային հատվածում, որտեղ նկատել է Գառնիկ Վազգենի Այվազյանին, ով լինելով ալկոհոլի ազդեցության տակ ոչ սթափ (հարբած՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.454 մգ/լ) վիճակում և վրդովված իր բնակարանի վարձակալության գումարի հետ կապված խնդրից, անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելով քայլել է դեպի իր բնակության վայր: Տվյալ վայրում Արման Աղաջանյանի և Գառնիկ Այվազյանի միջև քննությամբ չպարզված պատճառով առաջացել է վիճաբանություն, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը դիտավորությամբ բռունցքներով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանի մարմնի տարբեր՝ հիմնականում գլխի և դեմքի հատվածներին, որի արդյունքում վերջինիս պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող՝ աջ ակնակապճային, գագաթոսկրերի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, գլխի մաշկի տակ գագաթ-ծոծրակ-քունքային, աջ հետին գագաթային շրջանների արյունազեղումների, ենթաոստայնային, միջգալարային, ներուղեղային ենթակարծրենային, արյունազեղումների, արյունահավաքների, գլխուղեղի ծանր սալջարդի, ռետրոբուլբար արյունահավաքի, քթոկրերի, մաղոսկրի, աջ ակնակապճի վերին պատի, ձախից ակնակապճի ստորին պատի կոտրվածքների, աջից՝ ծոծրակոսկրի կոտրվածք՝ տարածումով գագաթոսկր և ճակատոսկր առկայություններով՝ բաց, բութ գանգուղեղային վնասվածքի ձևով առողջությանը ծանր վնաս, ինչպես նաև՝ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող աջից՝ բերանի խոռոչում` թշային և ձախ բազկի շրջաններում արյունազեղումների ձևով, բերանի խոռոչում սալջարդ վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որից հետո Գառնիկ Այվազյանին շտապօգնության մեքենայով տեղափոխել են «Արմենիա» ՀԲԿ: Արման Աղաջանյանի վերը նկարագրված արարքները, որոնց հետևանքների նկատմամբ վերջինս դրսևորել է անզգուշություն՝ հանցավոր անփութություն՝ տվյալ իրադրությունում պարտավոր է եղել և հնարավորություն է ունեցել նախատեսել իր վերը նկարագրված արարքի հետևանքով Գառնիկ Այվազյանի մահվան առաջացման հնարավորությունը, չի նախատեսել այն, չնայած նշված բժշկական կենտրոնում 3 օր ստացած անհրաժեշտ բուժօգնության հանգամանքին, 2024 թվականի հուլիսի 2-ին՝ ժամը 05:00-ի սահմաններում, առաջացրել է հանցագործությունից տուժած անձ Գառնիկ Այվազյանի մահը։
Այսինքն Արման Աշոտի Աղաջանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն.
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:(...)
Դատարանը վերստին քննարկման առարկա է դարձնում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարացնելու հարցը։
Մեղադրյալի խափանման միջոցի վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելով՝ հանրային մեղադրողը նշել է, որ անհրաժեշտ է անփոփոխ թողնել ընտրված խափանման միջոց՝ կալանավորումը և երկարացնել այն երկու ամիս ժամկետով:
Պաշտպանը Ա․Թորոսյանը նշել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է փոփոխվի՝ բերելով իր դիրքորոշումը հիմնավորող պատճառաբանություններ, նշել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կարող է կիրառվել կալանավորումից բացի այլընտրանքային խափանման միջոցներ որպիսին կարող են լինել՝ տնային կալանքը։
Մեղադրյալը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Այսպիսով՝ Դատարանը լսելով վարույթի մասնակիցների կարծիքները, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ դրա ժամկետը պետք է երկարաձգել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(...)4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:
Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.(...)
գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:(...)
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն
1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:(...)4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից: Կալանքի տակ պահելու ժամկետի մեջ հաշվակցվում է նաև այն ժամանակը, երբ մեղադրյալը դատարանի որոշմամբ գտնվել է բժշկական հաստատությունում` փորձաքննություն կատարելու համար կամ նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել է բժշկական հսկողությունը:
7. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր ժամկետի մեջ չի հաշվակցվում այն ժամանակը, որի ընթացքում անձը արգելանքի տակ է գտնվել այլ պետության տարածքում` պայմանավորված վարույթի փոխանցմամբ կամ անձի հանձնմամբ:
Արա Հարությունյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով 2016թ. հոկտեմբերի 20-ի վճռի (գանգատ թիվ 629/11) Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից արտահայտված իրավական դիրքորոշման համաձայն` Դատարանի նախադեպային իրավունքում <<հիմնավոր>> և <<բավարար>> պատճառներ համարվող հիմնավորումները ներառել են այնպիսի հիմքեր, ինչպիսիք են թաքնվելու վտանգը, վկաների վրա ներգործելու նպատակով ճնշում գործադրելու կամ կեղծված ապացույցների ռիսկը, նախնական համաձայնության գալու ռիսկը, կրկին հանցագործություն կատարելու ռիսկը, հասարակական կարգը խախտելու ռիսկը և կալանավորված անձին պաշտպանելու անհրաժեշտությունը:
Համահունչ լինելով Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի դրույթներին և Եվրոդատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում զետեղվել են խափանման միջոցներ կիրառելու իրավաչափությունը, որոնք պայմանավորվել են ինչպես նշվեց վերևում` հիմնավոր կասկածով և երեք չափորոշիչներով: Այսինքն, երբ դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Նշված չափորոշիչներից վերջինի մեջ կարող են մտնել մեղադրյալի կողմից գործով ճշմարտության բացահայտման խոչընդոտումը, վարույթի մասնավոր մասնակից տուժողի, օժանդակող մասնակից վկայի նկատմամբ իր օգտին ճնշումների գործադրումը: Այլ խոսքով ասված դրսևորվում են քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունների չկատարմամբ, որի մեջ կարող է դիտարկվել նաև քրեական վարույթին չխոչընդոտելը, այդ թվում` ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտել և այլ հանգամանքներ:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից: Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։
Դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության հարցին, արձանագրում է, որ մինչդատական վարույթում նախորդ որոշմամբ արձանագրված պայմանները և հիմքերը դեռևս իրատեսական են:
Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործը Դատարանում գտնվելու պարագայում, երբ մեղադրյալին հասու են քրեական գործի ողջ նյութերը և առավելևս իր ցուցմունքի հետ հակասության մեջ գտնվող ցուցմունքները, ապա իրեն վերագրվող հանցանքի առկայության պարագայում առկա է կանխատեսական ենթադրություն, որ վերջինս կարող է ներազդել գործով անցնող անձանց վրա իր համար նպաստավոր դատավարական իրավիճակ ստեղծելու, իր համար ձեռնտու ցուցմունքներ տալու առումով, թեպետ սույն որոշում կայացնելու դրությամբ հարցաքննվել են մի շարք վկաներ, այնուամենայնիվ դեռևս կան հարցաքննման ենթակա անձիք և առկա ենթադրությունը չի վերացել:Նշված ենթադրությունը առարկայանում է այն կասկածով, որ գործով անցնող անձինք և մեղադրյալը հարևաններ են կամ ունեն որոշակի միջանձնային հարաբերություններ ու միջանձնային կապեր ու այդպիսի հարաբերություններ ունենալու հանգամանքը մեծացնում է հավանականությունը Արման Աղաջանյանի կողմից իր համար շահեկան դատավարական իրավիճակ ստեղծելու համար գործով անցնող անձանց վրա ներազդելու կասկածը:
Նմանատիպ դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ՇԴ/0231/06/17 քրեական գործով մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը, որպես խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափությունը գնահատելիս այն դեպքում, երբ մեղադրյալը և գործով անցնող վկաները ունեն որոշակի միջանձնային հարաբերություններ և դա դիտարկվել է որպես կալանքի քննարկվող հիմքը առարկայացնող տվյալ:
Վերոգրյալը կալանքի կիրառման իրավաչափության տեսանկյունից փաստում է, և Դատարանը գտնում է, որ ներկա փուլում ընտրված խափանման միջոցը պետք է թողել անփոփոխ:
Հաշվի առնելով քրեական գործի քննության նախնական ծավալը անհրաժեշտ է երկարացնել մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանքը՝ 1 ամիս ժամկետով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մաuին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 116-րդ, 117-րդ, 122-125, 270-րդ, 316-րդ և 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Արման Աղաջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգել 1 (մեկ) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 05-ը:
Որոշումը կարող է բողոքարկել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու պահից 10-օրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 25-06-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 25-06-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Նշանակված դատական նիստը չի կայացել մեղադրյալին չներկայացնելու հանգամանքով պայմանավորված։
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 17-07-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 17-07-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Նշանակված դատական նիստը չի կայացել, Դատարանի շենքի հոսանքազրկման և տեխնիկական խնդիրների պատճառով։
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 01-08-2025
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 01-08-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 01-08-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի փոխելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1402/01/25

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ, ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԿԱՄ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

01 օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Մուշեղ Արամյանի, քարտուղարությամբ՝ Մ․Գևորգյանի, մասնակցությամբ հանրային մեղադրող՝ Էդ․Պողոսյանի, պաշտպան՝ Ա․Թորոսյանի, տուժող՝ Հ․Չիչիյանի, մեղադրյալ՝ Արման Աշոտի Աղաջանյանի /ծնվել է 1981 թվականի հունվարի 6-ին, ազգությամբ հայ ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, չդատապարտված, հաշվառված է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ շենքի 7-րդ բնակարան հասցեում, բնակվում է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 36-րդ շենքի 28-րդ բնակարան հասցեում/ քննարկելու մեղադրյալ՝ Արման Աղաջանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի հուլիսի 2-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11148624 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ հասցեի բակում տեղի է ունեցել վիճաբանություն Գառնիկ Այվազյանի և Արման Աշոտի Աղաջանյանի միջև, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը բռունցքներով հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանին՝ այդ կերպ պատճառելով մարմնական վնասվածքները և որոնք էլ գտնվել են ուղղակի պատճառական կապի մեջ վերջինիս մահվան պատճառի հետ։
2024 թվականի նոյեմբերի 17-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11813124 քրեական վարույթը։
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 11813124 քրեական վարույթը թիվ 11148624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11148624 համարի ներքո շարունակելու մասին։
Արման Աշոտի Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է ներկայացվել հանրորեն վտանգավոր այն հանցանքների համար, որ նա 2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում, դիտավորությամբ Գառնիկ Այվազյանի առողջությանը պատճառել է կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործողությունների արդյունքում անզգուշությամբ՝ հանցավոր անփութության ձևով, առաջացրել է հանցագործությունից տուժող Գառնիկ Այվազյանի մահը։
Այսպես՝
Արման Աշոտի Աղաջանյանը, 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00:30-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակության՝ Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 38-րդ շենքի բակային հատվածում, որտեղ նկատել է Գառնիկ Վազգենի Այվազյանին, ով լինելով ալկոհոլի ազդեցության տակ ոչ սթափ (հարբած՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.454 մգ/լ) վիճակում և վրդովված իր բնակարանի վարձակալության գումարի հետ կապված խնդրից, անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելով քայլել է դեպի իր բնակության վայր: Տվյալ վայրում Արման Աղաջանյանի և Գառնիկ Այվազյանի միջև քննությամբ չպարզված պատճառով առաջացել է վիճաբանություն, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը դիտավորությամբ բռունցքներով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանի մարմնի տարբեր՝ հիմնականում գլխի և դեմքի հատվածներին, որի արդյունքում վերջինիս պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող՝ աջ ակնակապճային, գագաթոսկրերի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, գլխի մաշկի տակ գագաթ-ծոծրակ-քունքային, աջ հետին գագաթային շրջանների արյունազեղումների, ենթաոստայնային, միջգալարային, ներուղեղային ենթակարծրենային, արյունազեղումների, արյունահավաքների, գլխուղեղի ծանր սալջարդի, ռետրոբուլբար արյունահավաքի, քթոկրերի, մաղոսկրի, աջ ակնակապճի վերին պատի, ձախից ակնակապճի ստորին պատի կոտրվածքների, աջից՝ ծոծրակոսկրի կոտրվածք՝ տարածումով գագաթոսկր և ճակատոսկր առկայություններով՝ բաց, բութ գանգուղեղային վնասվածքի ձևով առողջությանը ծանր վնաս, ինչպես նաև՝ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող աջից՝ բերանի խոռոչում` թշային և ձախ բազկի շրջաններում արյունազեղումների ձևով, բերանի խոռոչում սալջարդ վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որից հետո Գառնիկ Այվազյանին շտապօգնության մեքենայով տեղափոխել են «Արմենիա» ՀԲԿ: Արման Աղաջանյանի վերը նկարագրված արարքները, որոնց հետևանքների նկատմամբ վերջինս դրսևորել է անզգուշություն՝ հանցավոր անփութություն՝ տվյալ իրադրությունում պարտավոր է եղել և հնարավորություն է ունեցել նախատեսել իր վերը նկարագրված արարքի հետևանքով Գառնիկ Այվազյանի մահվան առաջացման հնարավորությունը, չի նախատեսել այն, չնայած նշված բժշկական կենտրոնում 3 օր ստացած անհրաժեշտ բուժօգնության հանգամանքին, 2024 թվականի հուլիսի 2-ին՝ ժամը 05:00-ի սահմաններում, առաջացրել է հանցագործությունից տուժած անձ Գառնիկ Այվազյանի մահը։
Այսինքն Արման Աշոտի Աղաջանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն.
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:(...)
Դատարանը վերստին քննարկման առարկա է դարձնում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարացնելու հարցը։
Մեղադրյալի խափանման միջոցի վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելով՝ հանրային մեղադրողը նշել է, որ անհրաժեշտ է անփոփոխ թողնել ընտրված խափանման միջոց՝ կալանավորումը և երկարացնել այն երկու ամիս ժամկետով:
Պաշտպան Ա․Թորոսյանը նշել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է փոփոխվի՝ բերելով իր դիրքորոշումը հիմնավորող պատճառաբանություններ, նշել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կարող է կիրառվել կալանավորումից բացի այլընտրանքային խափանման միջոցներ որպիսին կարող են լինել՝ տնային կալանքը։
Մեղադրյալը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Այսպիսով՝ Դատարանը լսելով վարույթի մասնակիցների կարծիքները, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը պետք է չերկարացնել, ժամկետը լրանալուց հետո կիրառված կալանք խափանման միջոցը փոխել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(...)4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:
Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.(...)
գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:(...)
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն
1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:(...)4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից: Կալանքի տակ պահելու ժամկետի մեջ հաշվակցվում է նաև այն ժամանակը, երբ մեղադրյալը դատարանի որոշմամբ գտնվել է բժշկական հաստատությունում` փորձաքննություն կատարելու համար կամ նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել է բժշկական հսկողությունը:
7. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր ժամկետի մեջ չի հաշվակցվում այն ժամանակը, որի ընթացքում անձը արգելանքի տակ է գտնվել այլ պետության տարածքում` պայմանավորված վարույթի փոխանցմամբ կամ անձի հանձնմամբ:
Արա Հարությունյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով 2016թ. հոկտեմբերի 20-ի վճռի (գանգատ թիվ 629/11) Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից արտահայտված իրավական դիրքորոշման համաձայն` Դատարանի նախադեպային իրավունքում <<հիմնավոր>> և <<բավարար>> պատճառներ համարվող հիմնավորումները ներառել են այնպիսի հիմքեր, ինչպիսիք են թաքնվելու վտանգը, վկաների վրա ներգործելու նպատակով ճնշում գործադրելու կամ կեղծված ապացույցների ռիսկը, նախնական համաձայնության գալու ռիսկը, կրկին հանցագործություն կատարելու ռիսկը, հասարակական կարգը խախտելու ռիսկը և կալանավորված անձին պաշտպանելու անհրաժեշտությունը:
Համահունչ լինելով Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի դրույթներին և Եվրոդատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում զետեղվել են խափանման միջոցներ կիրառելու իրավաչափությունը, որոնք պայմանավորվել են ինչպես նշվեց վերևում` հիմնավոր կասկածով և երեք չափորոշիչներով: Այսինքն, երբ դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Նշված չափորոշիչներից վերջինի մեջ կարող են մտնել մեղադրյալի կողմից գործով ճշմարտության բացահայտման խոչընդոտումը, վարույթի մասնավոր մասնակից տուժողի, օժանդակող մասնակից վկայի նկատմամբ իր օգտին ճնշումների գործադրումը: Այլ խոսքով ասված դրսևորվում են քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունների չկատարմամբ, որի մեջ կարող է դիտարկվել նաև քրեական վարույթին չխոչընդոտելը, այդ թվում` ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտել և այլ հանգամանքներ:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից: Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։
Դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության հարցին, արձանագրում է, որ տեղի է ունեցել իրավիճակի փոփոխություն և հիմքի խիստ նվազում:Նախորդ որոշմամբ Դատարանը արձանագրել էր, որ քրեական գործը Դատարանում գտնվելու պարագայում, երբ մեղադրյալին հասու են քրեական գործի ողջ նյութերը, ապա իրեն վերագրվող ծանր հանցանքի առկայության պարագայում առկա է կանխատեսական ենթադրություն, որ վերջինս կարող է ներազդել վկաների և տուժողի վրա իր համար նպաստավոր դատավարական իրավիճակ ստեղծելու, իր համար ձեռնտու ցուցմունքներ տալու առումով:Նշված ենթադրությունը առարկայանում է այն կասկածով, որ մեղադրյալը վկաների մի մասի հետ ուներ հարևանական որոշակի հարաբերություններ և միջանձնային կապեր ու այդպիսի հարաբերություններ ունելալու հանգամանքը մեծացնում էր հավանականությունը մեղադրյալի կողմից իր համար շահեկան դատավարական իրավիճակ ստեղծելու համար տուժողի և վկաների վրա ներազդելու կասկածը:
Միևնույն ժամանակ արձանագրվում է, որ ներկայումս հարցաքննվել են տուժողը և բոլոր վկաները:Նման պարագայում փոխվել է նշված հիմքի կանխատեսական հավանականության աստիճանը, դրա հավանականությունը խիստ նվազել է, որի պարագայում պետք է նաև քննարկման առարկա դարձվի այլ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության հարցը:
Դատարանը ներկա փուլում գտնում է, որ մեղադրյալի կալանքի ժամկետը երկարացնելու նախկին որոշմամբ արձանագրված վկաների և տուժողների վրա ներազդման հավանականությունը վերացել է, գործի քննությանը ներազդելու հավանականությունը խիստ նվազ է:Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալի կալանաքի տակ գտնվելու տևական ժամանակահատվածի պարագայում նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի խստությունը կարող է նվազեցվել սահմանելով համապատասխան երաշխիքներ, քանի որ նույն խափանման միջոցի տևական կիրառումը իր մեջ կարող է պարունակել պատժի տարրեր, և արդեն իսկ բոլոր ապացույցների հետազոտումը ավարտելու հանգամանքով մեղադրայլի նկատմամբ կիրառված առավել խիստ խափանման միջոցը կարող է փոփոխվել:
Վերոգրյալի համատեքստում անդրադառնալով տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման առանձնահատկություններին՝ նախևառաջ հարկ է նկատել, որ այն այլընտրանքային խափանման միջոց է, որն իր խստության աստիճանով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով ամրագրված խափանման միջոցների համակարգում գտնվում է կալանքի և վարչական հսկողության միջև: Իբրև այլընտրանք` այն պետք է դիտարկվի որպես արդյունավետ միջոց` հակակշռելու համար մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը՝ նրա տնային կալանքի տակ գտնվելու դեպքում։ Այն դատարանի որոշմամբ նշանակվում է բացառապես մեղադրյալի նկատմամբ, ուղեկցվում է վերջինի անձնական ազատության սահմանափակմամբ, մասնավորապես՝ բնակության վայրը չլքելու պարտականությամբ, նամակագրությունից, հեռախոսային խոսակցություններից, փոստային առաքումից և հաղորդակցության այլ ձևերից օգտվելու արգելքով, ինչպես նաև որոշակի անձանց հետ շփվելու և նրանց իր բնակության վայրում հյուրընկալելու արգելքով, և որի նկատմամբ վերահսկողությունը իրականացնում է իրավասու մարմինը՝ հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը՝ Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի գործով հստակ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ տնային կալանքի նկատմամբ տարածվում են Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածով սահմանված երաշխիքները։ Մասնավորապես՝ չնայած այն հանգամանքին, որ տնային կալանքն ավելի քիչ սահմանափակումներ, նվազ անհարմարություններ և տառապանք է առաջացնում անձի համար, քան կալանավորումը քրեակատարողական հիմնարկում, քանի որ կալանավորված անձը ստիպված է ինտեգրվել նոր և որոշ դեպքերում նաև անբարեհաճ միջավայրում, կիսել իր ռեսուրսներն ու գործունեությունը այլ խցակիցների հետ, հետևել կարգապահությանն ու իշխանությունների կողմից ենթարկվել տարբեր աստիճանի վերահսկողության ողջ օրվա ընթացքում, սակայն որևէ տարբերություն չկա ազատազրկման տարբեր տեսակների միջև։ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն ընդգծել է, որ ազատազրկման աստիճան ու ինտենսիվություն արտահայտությունները՝ որպես Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի կիրառման չափանիշներ, վերաբերում են բացառապես անձի ազատության իրավունքի սահմանափակմանը, այլ ոչ ազատազրկման վայրերի ներքին ռեժիմի կամ հարմարավետության տարբերություններին։
Սա նշանակում է, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն, ըստ էության, տնային կալանքի կիրառումը դիտում է ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքի համատեքստում` տնային կալանքը դիտելով կալանքի համար նախատեսված երաշխիքների լույսի ներքո։
Սույն պարագայում հաշվի է առնվում, որ մեղադրյալի նկատմամբ տևական ժամանակ կիրառված է եղել խափանման միջոցներից ամենախիստ խափանման միջոցը՝ կալանքը և այն հանգամանքը, որ արձանագրվել է իրավիճակային փոփոխություն, որը առկա չի եղել նախորդ որոշման կայացման դրությամբ, ուստի փոխվել է մեղադրյալի նկատմամբ առավել խիստ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը սահմանող իրադրությունը:
Նման պարագայում Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալի շարունակական կալանքի տակ պահելը կախված տևական ժամանակ անցնելով և արդեն իսկ նախորդ որոշումների կայացման ժամանակ առկա հիմքի հավանականության աստիճանի նվազման դեպքում արդեն իսկ կարող է պատժի տարրեր պարունակել, որն անընդունելի է:Նման պարագայում Դատարանի գնահատմամբ խափանման միջոցներից խստությամբ երկրորդը՝ տնային կալանքը, որը ունի նույն սահմանափակումները ինչը որ կալանքը կարող է ապահովել վերոնշյալ հիմքերի չեզոքացումը և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, միևնույն ժամանակ փախուստի հավանականությունը կարող է կանխվել բացակայելու արգելք խափանման միջոցի կիրառմամբ:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ եթե անգամ խոչընդոտելու վերաբերյալ ենթադրությանը հիմնված լինի իրական մտավախությունների վրա, ապա արդարացված է լինում միայն նախաքննության սկզբնական փուլում, իսկ անգամ առանձնահատուկ բարդություն ներկայացնող գործերի դեպքում «խոչընդոտելու» մտավախությունը ժամանակի ընթացքում նվազում է և այլևս չի կարող հիմք հանդիսանալ շարունակական կալանքն արդարացնելու համար, առավել ևս այն դեպքում, երբ կատարվել են ստուգումները և հարցաքննվել են վկաներ:
Վերոնշյալը հաշվի առնելով, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը ունի սոցիալական ամուր կապեր, ընտանիք, մշտական բնակության վայր և այն, որ քրեադատավարական գործիքակազմի կիրառելիությունը պետք է իրականացվի այն ծավալով, որ հնարավորության դեպքում բացասաբար չանդրադառնա նաև մեղադրյալի ընտանիքի վրա, տվյալ դեպքում մեղադրյալը ունի ընտանիք, մանկահասակ երեխաներ ուստի Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ խափանման միջոցներից ամենախիստի շարունակական ընտրությունը տվյալ պարագայում անթույլատրելի է, քանի որ դրա կիրառելիության պարագայում չի արձանագրվել քրեական գործի քննության արագությունը և տևական ժամանակ մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի առկայությունը փաստում է, որ նրա նկատմամբ հնարավոր է խստությամբ երկրորդ խափանման միջոցի կիրառմամբ հասնել այն նույն իրավիճակի, որը որ առկա է եղել կալանքի ժամանակ, առանց անձի և նրա ընտանիքի համար բացասական հետևանքներ առաջացնելու և բացառելով կալանք խափանման միջոցը պատժի հետ ասոցացնելու ընկալումը։ Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցությամբ հնարավոր է հասնել մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովմանը:
Վերոգրյալն արձանագրելիս, Դատարանը հաշվի է առնում նաև այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման անբավարարության մասին հիմնավոր պատճառաբանությունների բացակայությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը:
2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները:(…)
5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4.Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:
2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մաuին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մաuում ամրագրված իրավանորմից բխում է, որ անձի կալանավորման հարցը լուծելիu ՀՀ իրավաuու դատարանները լիազորված են քննարկել դատաքննությանը մեղադրյալի ներկայանալը երաշխավորող այլընտրանքային միջոցների կիրառման հնարավորությունը, իuկ գործող ՀՀ քրեական դատավարության oրենuգրքով այդպիuի միջոց է նաև գրավը:
Դատարանն արձանագրում է, որ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը կարող են չեզոքացնել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծը: Այլ կերպ՝ Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի դատաքննության տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցների, այն է՝ տնային կալանքի, բացակայելու արգելքի համակցված կիրառումը կարող են գործուն երաշխիք հանդիսանալ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար:
Դատարանը արձանագրում է, որ Օրենսդիրը որևէ սահմանափակում չի նախատեսել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման համակցության մեջ մտնող խափանման միջոցների համար, դեռ ավելին յուրաքանչյուր այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառումը լրացուցիչ երաշխիք է հանդիսանում մեղադրյալի կողմից որևէ ոչ պատշաճ վարքագծի դրսևորման վերաբերյալ կանխատեսական ենթադրությունը չեզոքացնելու և խափանման միջոց կիրառելու նպատակի կենսագործման համար:
Դատարանը նաև հարկ է համարում արձանագրել ու պարզաբանել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի այլընտրանքային խափանման միջոցներով, մասնավորապես՝ տնային կալանքով, գրավով և բացակայելու արգելքով փոփոխելու որոշումը՝ մեղադրյալի կողմից ցանկացած ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու դեպքում կարող է վերանայվել՝ մասնավորապես փոխարինվելով առավել խիստ խափանման միջոցով:
Անդրադառնալով տնային կալանքի ժամկետին Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է սահմանել երեք ամիս ժամկետով, սկիզբ հաշվել կիրառված կալանքի ժամկետը ավարտվելու օրվանից՝ 2025 թվականի օգոստոսի 05-ից մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 05-ը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մաuին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 116-րդ, 117-րդ, 119-րդ, 122-125, 270-րդ, 316-րդ և 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Արման Աղաջանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը չերկարացնել, ժամկետը լրանալուց հետո կիրառված կալանք խափանման միջոցը փոխել և նրա նկատմամբ 2025 թվականի օգոստոսի 05-ից համակցված կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելք:
Տնային կալանքի ժամկետը սահմանել 2 (երկու) ամիս՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 05-ը: Մեղադրյալը տնային կալանք պետք է կրի քաղաք Երևան Բագրատունյաց 36 շենք բնակարան 28 հասցեում:
Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելել մեղադրյալ Արման Աղաջանյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից։ (Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում նրա պաշտպանին և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի 55-րդ կետով սահմանված մերձավոր ազգականների, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին)։
Միևնույն ժամանակ կիրառված սահմանափակումը չի վերաբերում Դատարանի կամ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ուղարկված նամակագրությանը և նշված նամակագրությունը պետք է հանձնվի մեղադրյալին, որի վերահսկողությունը դնել «Պրոբացիայի մասին» ՀՀ օրենքի 12-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պրոբացիայի շահառուի վրա դրված պարտականությունների կատարման նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող մարմնի՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության վրա)։
Տնային կալանք խափանման միջոցի կատարումը և սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել վարույթն իրականացող մարմնին և ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշման կատարումը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության մեղադրյալի բնակության վայրի մարմնին:
Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 15-08-2025
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 15-08-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 25-08-2025
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 25-08-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-09-2025
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-09-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 16-09-2025
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 16-09-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 29-09-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 29-09-2025
Նիստը Կայացել է
Վերդիկտ
Ամսաթիվ 29-09-2025
Ամբաստանյալ
Անուն Արման
Ազգանուն Աղաջանյան
Հայրանուն Աշոտի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Կայացվել է վերդիկտ Արդարացման
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-10-2025
Ժամ 10:45
Նիստերի դահլիճի համարը 9
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-10-2025
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 08-10-2025
Արդարացման
Ամսաթիվ 08-10-2025
Ամբաստանյալ
Անուն Արման
Ազգանուն Աղաջանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԴ1/1402/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

08 հոկտեմբերի 2025թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)


նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Էդ․ Պողոսյանի
մեղադրյալ՝ Ա․Աղաջանյանի
պաշտպան՝ Ա․Թորոսյանի
տուժող՝ Հ․Չիչյանի

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արման Աշոտի Աղաջանյանի /ծնվել է 1981 թվականի հունվարի 6-ին, ազգությամբ հայ ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, չդատապարտված, հաշվառված է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ շենքի 7-րդ բնակարան հասցեում, բնակվում է՝ ք․Երևան Բագրատունյաց փողոցի 36-րդ շենքի 28-րդ բնակարան հասցեում/։
Արման Աշոտի Աղաջանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:

Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի հուլիսի 2-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11148624 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 38-րդ հասցեի բակում տեղի է ունեցել վիճաբանություն Գառնիկ Այվազյանի և Արման Աշոտի Աղաջանյանի միջև, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը բռունցքներով հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանին՝ այդ կերպ պատճառելով մարմնական վնասվածքները և որոնք էլ գտնվել են ուղղակի պատճառական կապի մեջ վերջինիս մահվան պատճառի հետ։
2024 թվականի նոյեմբերի 17-ին, ՀՀ ՔԿ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11813124 քրեական վարույթը։
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 11813124 քրեական վարույթը թիվ 11148624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11148624 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 11148624 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Աշոտի Աղաջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1402/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ։
Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 21-ին:
Արման Աշոտի Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է ներկայացվել հանրորեն վտանգավոր այն հանցանքների համար, որ նա 2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 00։30-ի սահմաններում, դիտավորությամբ Գառնիկ Այվազյանի առողջությանը պատճառել է կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործողությունների արդյունքում անզգուշությամբ՝ հանցավոր անփությության ձևով, առաջացրել է հանցագործությունից տուժող Գառնիկ Այվազյանի մահը։
Այսպես՝
Արման Աշոտի Աղաջանյանը, 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00:30-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակության՝ Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 38-րդ շենքի բակային հատվածում, որտեղ նկատել է Գառնիկ Վազգենի Այվազյանին, ով լինելով ալկոհոլի ազդեցության տակ ոչ սթափ (հարբած՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.454 մգ/լ) վիճակում և վրդովված իր բնակարանի վարձակալության գումարի հետ կապված խնդրից, անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելով քայլել է դեպի իր բնակության վայր: Տվյալ վայրում Արման Աղաջանյանի և Գառնիկ Այվազյանի միջև քննությամբ չպարզված պատճառով առաջացել է վիճաբանություն, որի ընթացքում Արման Աղաջանյանը դիտավորությամբ բռունցքներով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել Գառնիկ Այվազյանի մարմնի տարբեր՝ հիմնականում գլխի և դեմքի հատվածներին, որի արդյունքում վերջինիս պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող՝ աջ ակնակապճային, գագաթոսկրերի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, գլխի մաշկի տակ գագաթ-ծոծրակ-քունքային, աջ հետին գագաթային շրջանների արյունազեղումների, ենթաոստայնային, միջգալարային, ներուղեղային ենթակարծրենային, արյունազեղումների, արյունահավաքների, գլխուղեղի ծանր սալջարդի, ռետրոբուլբար արյունահավաքի, քթոկրերի, մաղոսկրի, աջ ակնակապճի վերին պատի, ձախից ակնակապճի ստորին պատի կոտրվածքների, աջից՝ ծոծրակոսկրի կոտրվածք՝ տարածումով գագաթոսկր և ճակատոսկր առկայություններով՝ բաց, բութ գանգուղեղային վնասվածքի ձևով առողջությանը ծանր վնաս, ինչպես նաև՝ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող աջից՝ բերանի խոռոչում` թշային և ձախ բազկի շրջաններում արյունազեղումների ձևով, բերանի խոռոչում սալջարդ վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որից հետո Գառնիկ Այվազյանին շտապօգնության մեքենայով տեղափոխել են «Արմենիա» ՀԲԿ: Արման Աղաջանյանի վերը նկարագրված արարքները, որոնց հետևանքների նկատմամբ վերջինս դրսևորել է անզգուշություն՝ հանցավոր անփութություն՝ տվյալ իրադրությունում պարտավոր է եղել և հնարավորություն է ունեցել նախատեսել իր վերը նկարագրված արարքի հետևանքով Գառնիկ Այվազյանի մահվան առաջացման հնարավորությունը, չի նախատեսել այն, չնայած նշված բժշկական կենտրոնում 3 օր ստացած անհրաժեշտ բուժօգնության հանգամանքին, 2024 թվականի հուլիսի 2-ին՝ ժամը 05:00-ի սահմաններում, առաջացրել է հանցագործությունից տուժած անձ Գառնիկ Այվազյանի մահը:
Այսինքն Արման Աշոտի Աղաջանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով»։

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Վկա Ծաղիկ Այվազյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Ամսի 28-ից եղբայրս տանից դուրս է եկել, մինչև 29 առավոտյան տեղեկություն չկար։ Այդ ժամին ես աշխատանքի եմ եղել ասացին «Հանրապետական» հիվանդանոցում է, գնացին, նա շատ վատ վիճակում էր։ Ասացին, որ նա դրսում ընկել է, բայց ես ներքևում ճշտեցի, գրված էր ծեծված դեպք։ Լուրերից ենք իմացել, ով է եղել անողը։ Կողքից ենք լսել, ասել են, որ ծեծել են, եղել է բակում դեպքը։ Երբ ես գնացի հիվանդանոց, այնտեղ եղել են, զոքանչը նրա, իր տղան, հետո Հերմին է եկել, ընտանիքի անդամներն են եղել, այլ անձանց չեմ տեսել։ Իրերը ինձ փոխանցեցին ես նայել եմ, ուսումնասիրել եմ իրերը, շորերն էր նրա թաց, արյունոտ հագուստն էր, ժամացույցն ու հեռախոսն էլ չկաին։ Հստակ չեմ ուսումնասիրել, տեսանք միայն, որ ցեխոտ է, արյունոտ է նետել ենք։ Հստակ լսել ենք, որ բակում վեճ է եղել, շենքի ժողովուրդը տեսել են ասել են Արմանն է եղել, նա էլ պատժվելու է, հստակ ինձ չեն ասել, քրոջս են ասել, քույրս էլ տեղեկացրել է։ Դեպքից հետո ես Արմանին տեսել եմ այն ժամանակ, երբ գնում էինք հիվանդանոց, նա հարցրեց ինչ է եղել կնոջից, հարցուփորձ է արել ու մենք գնացել ենք, այդ պահին միայն Արման Աղաջանյանն էր։ Ես Արման Աղաջանյանին որպես հարևան գիտեմ, այլ ձև չգիտեմ։ Եղբորից չեմ լսել, որ Արման Աղաջանյանի հետ որևէ խնդիր ունենա, քանի որ եղբայրս շատ շփում չուներ բակի տղաների հետ։ Եղբայրս չեմ իշում մոտավոր որքան ժամանակ չէր աշխատում։ Նրա առողջական վիճակի մասին կասեմ, որ ճշման խնդիր ուներ ու սիրտն էլ ստենդավորված էր, նա հիվանդանոցում բուժում է ստացել, այն որ դրա հետևանոքով նա ընկել է կասեմ, որ չի ընկել պարզապես զգացել են, որ վատ է զգում, շտապօգնություն են կանչել նրան տարել են։ Հստակ անուն չեմ կարող ասել, թե ով է ասեկոսեներ տարածել, բայց առաջինը լսել եմ «ԴՈԳ»-ի ասածները, հետո լսել եմ քրոջիցս և Նարինեից։ Իմ տեղեկության աղբյուրը «ԴՈԳ»-ն է, Նարինեն է և Հերմինեն է։ Ասել են, որ Արման Աղաջանյանն այնքան է ծեծել, որ մահացել է եղբայրս։ Շենքի բնակիչներն են ասել, հստակ թե ով չեմ կարող ասել, բայց ասել են, որ հարվածել է։ Ես չեմ հետաքրքրվել հարևաններից։ Իմ եղբոր և Արման Աղաջանյանի մասով կասեմ հետևյալը․ Ասել են, որ տեսնող է եղել, որ կռիվ է եղել, ծեծել է Արմանը եղբորս, կողքին շատ մարդիկ են եղել։ Այն թե ինչ են ասել մեզ եղել է հետևյալը․ եղբայրս հեռախոսով խոսելով մտել է դալան, տան հետ խնդիր է եղել, Արմանը տեսել է, որ խոսում է Գառնիկը, հեռախոսը վերցրել է Արմանը խոսել է, հետո եղել է դեպքը՝ եղբորս այնքան է Արմանը ծեծել, որ Գառնիկը մահացել է։ Տեսել են, որ կռիվ է եղել, Արամնը ծեծել է եղբորս»։
Վկա Նարինե Այվազյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Երբ եղբայրս չկար, Արմանը ինձ ասաց, որ ես չեմ տեսել, բայց նկարագրելով ասել են, որ իմ եղբայրն է, ես էլ ասացի, որ որքան ժամանակ է նրան չենք գտնում, հետո ասեցի, հայտնի ինչ է եղել, Արմանն էլ ասաց ես ոչինչ չեմ ասի, քանի որ կընկնեմ «քաղմաս»։ Ասեցին, որ այնքան են ծեծել, որ մահացել է, հետո զանգահարեցինք ոստիկանություն, ասացին, որ «Հանրապետական» հիվանդանոցում է։ Երբ հանդիպեցինք Արմանի հետ ես մենակ եմ եղել Արմանը Սոսի հետ։ Ես դուրս էի եկել տեսնելու որտեղ է եղբայրս, Արմանը Սոսի հետ դրսում էր, ցերեկվա ժամ էր։ Երկար չենք խոսել Արմանի հետ, բայց ասել է ես ներկա չեմ եղել, միջադեպ է եղել։ Ասաց, որ ցայտաղբյուրի մոտ մի տղայի են ծեծել, որին նմանեցնում են քո եղբորը, ես էլ ասացի ինչ զուգադիպություն է։ Ես ասացի ինչ որ բան, եթե գիտեք ասեք, քանի որ մայրս վատ վիճակում է, ասաց իմանամ էլ չեմ ասի։ Հետո ես գնացի տուն, փեսաս զանգեց ասաց, որ Գաառնիկին գտել են հիվանդանոցում, պառկած է ու գնացինք։ Ես ականատես չեմ եղել։ Մեր շենքի բնակիչ Կարինեն ասաց, որ Արմանն է արել ու նա այնքան մարդու գլուխ է կերել, վերևն Աստված կա, պատասխան են տալու։ Կարինեն անընդհատ հարցնում էր ինչ է եղել ասում էր, որ միայն քո եղբորով չի այլ մարդկանց էլ է վատություն արել, ասել է ինչ քո եղբոր հետ է արել նույնն էլ ուրիշների հետ է արել։ Գառնիկ Այվազյանի հետ մի տան մեջ ենք ապրել, երբ նա տանից դուրս է եկել, ես տանը չեմ եղել, չգիտեմ որ ժամին է դուրս եկել։ Նա ուշ ժամերի էր գալիս տուն, մենք երեկոյան քնել ենք հետո արթնացել տեսել ենք, որ տուն չի եկել։ Այդ օրը ինձ չի զանգահարել Գառնիկը, Հերմինեին զանգահարել է։ Գառնիկի վատ զգալու մասին որևէ տեղեկատվություն չունեմ։ Արմանին, այո ճանաչում եմ, այն որ Գառնիկը Արմանի հետ խոսակցություն ունեցել է երբևէ, թե ոչ կասեմ, որ նա ոչ ոքի հետ շփում չի ունեցել բակում։ Այն բակում որտեղ մենք բնակվում ենք շատ շենքեր կան, բայց հստակ բնակիչներից ոչ ոք չի ասել, ինչ է եղել, լսել եմ, որ ասել են որ ծեծել են։ Սոսի խանութում աշխատող Կարինեն է ասել, որ ծեծել է։ Կարինեն հստակ ինձ ասել է հետևյալը «Մենակ քո ախպորով չի, որ ծեծել են, գլուխը կերել են», հստակ անուն չի տվել, որ Արմանն է, բայց ես գիտեմ, որ Արմանի հետ էր, նրա մասին էր խոսում։ Առերես հարցաքննության ժամանակ Կարինեն ասում է, որ նման բան չի ասել, բայց նա նման բան ասել է։ Իմ եղբայրը առողջական խնդիրներ ուներ, սիրտը ստենդավորված էր, դեպք չի եղել, որ նա առողջական խնդիրներով պայմանավորված ընկնի դրսում։ Այն թե ինչու եմ մտածել, որ Արմանի մասին էին խոսում, կասեմ, որ այդ քանի օրերի ընթացքում Արմանի մասին էին խոսում, այդ իսկ պատճառով ես ենթադրեցի Արմանի մասին է։ Այն որ ասում եմ բոլորը խոսում էին և ինչ էին խոսում, ասում էին Արմանն է սպանել, ծեծել սպանել են, ինձ տեղեկությունը հասու է դարձել այն ժամանակ, երբ խոսել եմ Կարինեի հետ և երկու հոգի էին կանգնած խոսում։ Իմ տեղեկատվության աղբյուրը «ԴՈԳ»-ն է եղել և այն որ ասում եմ բոլորը խոսում էին այդ մասին նկատի ունեի նրան»։
Վկա Ստելա Եգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Բավակականին ժամանակ է անցել այդ դեպքից, մենք էլ աշխատանքից ելնելով շատ ենք առնչվում նման դեպքերի հետ և հիմնականում ամեն հաջորդից հետո նախորդը մոռացվում է։ Հիշում եմ, որ դեպքը Բագրատունյաց փողոցի վրա էր, դալանով շենք էր, հիշում եմ, որ գիշերը ուշ ժամ էր, քանի որ շատ շարժ չկար։ Մոտեցել ենք տեսանք, որ կիսանստած վիճակում էր «պացիենտը», առաջին հայացքից հասկանալի էր, որ բաց ու փակ վնասվածքներ էին գանգուղեղյային, պետք էր հիվանդանոց տեղափոխել։ Տեղափոխել ենք «Հանրապետական» հիվանդանոց մակսիմալ արագ։ Մեքենայի մեջ որևէ միջամտություն չենք արել, նրա վերաբերյալ որևէ տվյալ չեմ ունեցել։ Երբ հասանք դեպքի վայր հավաքված արական սեռի ներկայացուցիչներ կային նրա մոտ, կանչը սակայն ինչպես հասկացա կին էր տվել, քանի որ հասնելու համար ես հետ զանգեցի նրան, որ հստակ տեղը բացատրի, սակայն կին չենք տեսել տարածքում։ Երբ հասանք ասացին հավաքվածները, որ այդ մարդուն չեն ճանաչում, ես էլ խնդրեցի, որ եթե գիտեն հարազատներին ասեն, քանի որ տանում ենք հիվանդանոց։ Այն հարցին, թե հավաքվածներին, եթե հիմա տեսնեմ կհիշեմ, կասեմ, որ չեմ հիշի, շատ մարդ է եղել։ Մենք տուժողի հագուստը չենք պատռել, սակայն դեմքը և հագուստը ամբողջությամբ արյունոտ էին։ Իր անձնական իրերը չեմ հիշում իր հետ էր, թե ոչ, եթե լինում է տանում ենք հիվանդանոց «պացիենտի» հետ։ Տվյալ վայրը լավ լուսավորված չէր, մենք երբ նրան տեսանք նա գետնին կիսապառկած էր գլխով հենված դեպի գետնին։ Խոսակցություններ չեմ լսել, որ կռիվ է եղել կամ այլ բան։ «Պացիենտը» չէր խոսում՝ ազդակներին էր արձագանքում, սակայն չէր խոսում։ Տարածքում շշեր կային, նրա վրայից էլ ալկոհոլի հոտ էր գալիս։ Տարածքը առանձնացված հատված էր։ Ես «պացիենտի» մոտ էի մեքենայի մեջ, նրա վրա որևէ պատռվածք չեմ նկատել, ծեծի հետքեր և այլն, սակայն հիշում եմ, որ փոշոտ էր հագուստը։ Հավաքվածներից չեմ հիշում, որևէ մեկը ինչ որ տեղեկություն տար դեպքի հետ կապված։ Այլ տեսանելի վնասվածքներ միայն գլխի վրա էր, զգացվում էր, որ պետք է որ քիթը կոտրված լինի։ Բավականին շատ արնահոսել էր զգացվում էր հագուստի արյունից»։
Վկա Լիանա Հարությունյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Դեպքի հետ կապված համարյա ոչինչ չգիտեմ։ Մեր խոսակցությունը Արմանի հետ եղել է հետևյալը․ հարցրել եմ Արման ինչու ես տխուր, ասաց, որ «ԴՈԳ»-ը իմ մասին բաներ է խոսել, հարցրել եմ ինչ է ասել, ասել է «ոչինչ»։ Արմանի հետ ունեցել ենք մոտ ընկերական հարաբերություններ։ Մեր խոսակցությունը «ԴՈԳ»-ի խոսելուց մեկ օր առաջ է եղել, ասաց, որ անկապ չեմ ուզում խոսի։ Արմանին չեմ հարցրել ինչ է եղել ինչ պիտի խոսեր, քանի որ ինձ չեր հետաքրքրում։ Արմանն ասաց որ խնդիր է եղել, ընկել եմ խնդրի մեջ։ Ես չեմ իմացել ով է, տուժողը։ Ես և Արմանը որևէ մեկին հարվածելու վերաբերյալ որևէ խոսակցություն չի եղել։ Ինձ ոչինչ չի հայտնել Արմանը։ Արմանի հետ այդքան էլ հաճախ չէինք հանդիպում։ Այն թե Արմանը որտեղից գիտեր, որ «ԴՈԳ»-ը պիտի իր մասին խոսեր, չեմ հիշում։ Նախաքննության ընթացքում քննիչի մոտ ես այն ամենն եմ ասել ինչը, որ ասել է «ԴՈԳ»-ը, սակայն Արմանը ինձ ոչ մի բան չի ասել։ Ես քննիչի մոտ իմ իմացածը միացրել եմ իրար ու ասել եմ, սակայն Արմանը ինձ չի ասել ոչինչ։ «ԴՈԳ»-ի ելույթից հետո Արմանի հետ հանդիպել ենք, սակայն չենք խոսել դեպքի մասին»։
Հաշվի առնելով որ վկա՝ Լիանա Վարդանի Հարությունյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ Դատարանը որոշեց հրապարակել վկային նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը համաձայն որի՝ 2024 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսների ընթացքում աշխատել է Կայարանում գործող «ֆրեշի» կրպակում, որպես վաճառողուհի։ Որպես հաճախորդ և որպես կրպակի տիրոջ ընկեր ճանաչել է Արման Աղաջանյանին։ Վերջինիս հետ շփումը վերածվել է սիրային հարաբերությունների։ 2024 թվականի՝ հունիս ամսից մինչև օգոստոս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, հերթական անգամ Արման Աղաջանյանի հետ հանդիպել է հյուրանոցային համալիրում։ Հանդիպման ժամանակ Արման Աղաջանյանը եղել է նեղսրտված։ Այն հարցին, թե ինչ է պատահել, վերջինս պատմել է, որ իրենց բակում կռիվ է արել, որտեղ մեկին հարվածել է, ով ընկել է գետնին, ապա նրան տեղափոխել են հիվանդանոց, իսկ 2 օր անց այդ տղամարդը մահացել է։ Հավելել է նաև, որ «Վարդան Ղուկասյան» բլոգերը իր մասին խոսել է, հայտնել, որ որ ինքն է սպանել այդ տղամարդուն, սակայն նշել է, որ իր դեմ փոստեր չունեն։ Արման Աղաջանյանի հետ ունեցած զրույցից հետո ինքն անձամբ դիտել է այդ ելույթը, որտեղ բլոգերը ասել է, որ Արմանը հարվածելով սպանել է Գառնիկին, ապա նկարել և գլուխ է գովացել իր շրջապատում, որ ինքը ֆիզիկապես ուժեղ է։Վ.Թ-Հ4 100-103
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վկան հայտնեց, որ «Ես ինչ հիշել եմ փորձել եմ այդ ամենը ասել, հետո երբ, որ հարցրել են ասել եմ թաթալոշի մասին։ Այդ օրը Արմանը խմած էր, բայց ես չեմ հիշում ինչ ենք խոսել, միայն մի հատված եմ հիշում, երբ նա ասել է դեպք է եղել ես իջել խառնվել եմ ընկել եմ շառի մեջ։ Այն, որ նշում եմ, որ Արմանը ինձ չի ասել ոչինչ կռիվ լինելու մասին, սակայն ես ցուցմունք եմ տվել, կասեմ, որ սխալ եմ այն ժամանակ հիշել ասել։ Արամանի մասին պետք է խոսեին, ես էլ հարցրի Արմանին ասացի դու կապ ունես էդ դեպքի հետ, կան փաստեր իր դեմ, ասաց, որ ոչ, չկան։ Այն թե ինչու եմ այն ժամանակ այլ բան ասել, կասեմ, որ դա կապված էր իմ հիշողության հետ, այն ժամանակ ես «ԴՈԳ»-ի ասածներն եմ հիմնականում ասել։ Ես կասեմ, որ հստակ հիշում եմ հետևյալը․ Արմանն ինձ ասաց, որ ընկել է «շառի» մեջ, «թաթալոշ»-ի մասով էլ կասեմ, որ հարցրի, ինչ է եղել այդ մարդուն, ասաց, որ հեչ մի «թաթալոշ» ա կերել ընկել ա։ Առերես հարցաքննության ժամանակ, Արմանը մի քանի բան ինձ հիշեցրեց և ես հասկացա, որ սխալ եմ ասել։ Արմանը ինձ չի ասել, որ հարվածել է, ինձ չի հայտնել արդյոք ինքը եղել է դեպքի վայրում թե ոչ, ես ուղակի մտածել եմ, որ Արմանն է այդ կռվի մեջ եղել ու հարվածել, հետո էլ, որ ԴՈԿ-ը ասաց ես այդպես մտածեցի, որ Արմանն է եղել, իմ ենթադրությունն է, որ նա եղել է դեպքի վայրում։ Իմ և Արմանի մեջ խոսակցություն չի եղել, որ հարցնեմ իջել խառնվել ես թե ոչ, ես այդպես մտածել եմ, որ նա իջել խասնվել է։ Ես հիմա դեպքի մասին հիմա ավելի լավ եմ սկսում հիշել»։
Դատարանի գնահատմամբ վկան բավար պատճառաբանություններ է ներկայացրել նախաքննական սկզբնական ցուցմունքի և հետագա ցուցմունքներում առկա հակասությունների պատճառի վերաբերյալ:
Դատարանն առկա պատճառաբանությունների պայմաններում առժանահվատ է համարում վկայի դատաքննական ցուցմունքները, քանի որ բերված պատճառաբանությունները հերքող գնահատելի հստակ ապացույցներ առկա չեն:
Հատուկ պաշտպանության միջոց կիրառված անձը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Փողոցը անցնելիս աղմուկ լսեցի, նկատեցի որ մի քանի մարդ ծեծում են ինչ որ մեկին, տեսա Արմանին, ում «Ցար» են ասում հարվածեց անձը ընկավ։ Այդքանը նկատելով որոշեցի ճանապարհս փոխել։ Զուտ իմանալով խոսակցություններով, ով է այդ անձը որոշեցի ճանապարհս փոխեմ։ Արման Աղաջանյանի դիմային նկարագիրը ներկայացնելով կասեմ, որ 1․60 սմ-ից մի քիչ բարձր հասակ ունի, մի քիչ «պլոտնի» կազմվածքով, քաչալոտ, շեկ մազերով։ Հարված ստացողը հայհոյում էր, սեռական բնույթի հայհոյանքներ էր տալիս, որի համար նրան հարվածեցին։ Հարված ստացողը մի քիչ «թմբլիկոտ» մոտ 1,70 հասակով տղամարդ էր, Արմանից բոյով չէր, կարծես թե նույն բոյի էր։ Ես տեսել եմ միայն մեկ բռունցքով հարված, ծնոտի մասին։ Ընկավ տեսա հարվածներ են տալիս, բայց թե ինչպես ոնց չգիտեմ, բայց ցավից գոռգոռում էր։ Հարվածողը չեմ կարող մանրամասն ասել որ ձեռով էր հարվածում կամ թե ոտքով, ժամանակ է անցել չեմ հիշում ինչպես է հարվածել, բայց տեսա, որ գլխի կողմն էր հարվածներ հասցվում։ Մի հարված ստացավ ընկավ, հետո մի քանի հարվածներ տեսա նույն անձն էր հարվածում, 3-4 հոգի էլ կային, սակայն նրանք փորձում էին բաժանել։ Երկրորդ հարված ստանալու պահին տուժողը ձեռքով հարվածներ նորից ստացել է ընկած վիճակում։ Ես այդ ամենը տեսել եմ դալանից մտնելուց ներս և տեսել եմ ցայտաղբյուրի մոտ կռիվ էր, երկար չեմ մնացել, քանի որ մտածել եմ, կարող է ես էլ ընկնեի խնդիրների մեջ։ Արմանին հեռակա կարգով ճանաչում եմ, առերես շփում չեմ ունեցել նրա հետ, կարող եմ միայն նկարագրե, որ տվյալ անձը կարողանում է որոշակի հարցեր լուծել։ Նրա հետ որևէ կոնֆլիկտ չեմ ունեցել։ Դեպքը եղել է նախորդ տարի, ամիսը չեմ կարող հիշել՝ ժամը 00։00-ից 01։00-ի հատվածում է եղել դեպքը։ Ես այդ ժամին գնում էի ծխախոտ գնելու, գիշերային կրպակ կա դալանի դիմացը, ես ծխախոտը գնել եմ, ետ վերադառնալիս։ Անցնելիս ես մարդկանց չեմ տեսել, քանի որ եկել եմ այլ վայրից։ Դալան մտնելուց եմ տեսել, երբ պետք է արդեն դալանից դուրս գայի այդ ժամանակ պտտվել եմ ետ եմ գնացել։ Լուսավորությունը այնպես էր, որ իդեալական չէր, բայց լույս կար։ Մեքենաների հետ կապված հստակ ասել, թե կար չեմ կարող ասել, քանի որ բավականին ժամանակ է անցել։ Այն թե ես տուժողին տեսել եմ կրպակում, երբ գնացել էի ծխախոտ գնելու, կասեմ, որ ոչ։ Հստակ ասել, թե ում էր հայհոյում կամ ինչի համար էր հայհոյում տուժողը չեմ կարող ասել։ Տուժողի դեմքը չեմ տեսել, հարվածը ծնոտի հարտվածներին էր։ Այն թե տուժողը ինչ հագուստով էր չեմ կարող հստակ հիշել, քանի որ բավականին ժամանակ է անցել։ Գլխին գլխարկ չեմ հիշում կար, թե ոչ, հագուստը պատռված էր, թե ոչ դա էլ չեմ հիշում։ Հարված հասցնողը ինչ հագուստով էր կար գլխարկ թե ոչ չեմ կարող ասել։ Մարմնակազմությունը տուժողը ավելի չաղոտ էր։ Հարված հասցնող անձին նմանեցրել եմ Արմանին, նրա մազերի ձևով՝ գլխի վերևի հատվածում քաչալ մասը, ու քանի որ Արմանին ճանաչել եմ, այդպես ճանաչեցի, այն թե հնարավոր էր այլ մարդ լիներ Արմանի փոխարեն կասեմ, որ չէր կարող այլ մարդ լիներ, քանի որ 99 տոկոսով Արմանն էր։ Առաջին հարվածից հետո թուլացավ, ընկավ, հետո թե ինչ եղավ չեմ իմացել, քանի որ ես գնացել եմ, ես տեսել եմ մի հարվածը միայն։ Տուժողի դեմքին արյուն չեմ տեսել։ Իմ կանգնել, տեսնել ետ գնալը տևել է 40 վարկյանի չափ, 1 րոպե էլ չի տևել։ Այն թե ինչու չեմ զանգահարել որևէ տեղ, կասեմ, քանի որ չէի ցանկանում խնդիրներ ունենալ։ Հետագայում լսեցի «ԴՈԳ»-ի հաղորդումը որտեղ հայհոյում էր տեղում ներկա անձանց ովքեր տեսել են և չեն արձագանքել, այդ իսկ պատճառով հետո եմ խոսել։ Ես ոստիկանությունում եղել եմ, հարցաքննվել եմ 3 անգամ, դիմում եմ ներկայացրել, որ անձս չբացահայտվի։ Տուժողի մահվան մասին իմացել եմ 10-նը քանի օր անց։ Իմ տեսած դեպքը և «ԴՈԳ»-ի նկարագրածը նույնն է եղել։ Այն հարցին, թե ես արդյոք նկարել կամ ձայնագրել եմ դեպքը, կասեմ, որ ոչ։ Հնարավոր չէ որ շփոթած լինեմ այդ անձին, քանի որ ճանաչել եմ նրան։ Արմանի դեմքը հստակ տեսել եմ։ «ԴՈԳ»-ի ելույթը հստակեցրեց, որ Արմանն է։ Հարվածներից երկրորդը եղել է ձեռքով։ 2 և 3 հարվածները հստակ չեմ կարղ ասել որտեղ է հարվածել, սակայն գլխի հատվածում չէին, մարմնին տեսել եմ, որ հարվածները դիպել են մարմնին, կրծքավանդակին եմ տեսել, որ հարվածել է, ձեռքի շարժումներն եմ տեսել, որ կպել են մարմնին, սակայն առաջինը հաստատ դեմքին է կպել, դա տեսել եմ։ Տուժողն ու հարվածողը իրար դեմ դիմաց կանգնած էին, դա հստակ հիշում եմ հարվածողը ինձ կանգնած է եղել մեջքով, տուժողը ինձ կանգնած է եղել դեմքով, հետո հարվածողը թեքվել է, նոր եմ տեսել դեմքը։ Տուժողին առաջին անգամ եմ տեսել։ Ընդհանուր ամփոփելով կասեմ, որ ես մտել եմ դալան, տեսել եմ անձի ով հետագայում պտտվել է ու տեսել եմ, որ Արմանն է, տեսել եմ տուժողին և ևս 2-3 հոգու, ովքեր ուղակի կանգնած էին նրանց կողքին, տեսել եմ, որ Արմանը մեկ անգամ հարվածել է տուժողի դեմքին, որից հետո եղել են հարվածներ, սակայն ոչ դեմքին, այլ մարմնի հատվածներին, հետո ես ետ եմ եկել ու գնացել, այդ ամբողջ ընթացքում տուժողը հայհոյում էր։ Տեսականորեն կարող էր լինել, որ այս դեպքը այդ դեպքը չլիներ, սակայն «ԴՈԳ»-ի նկարագրելուց հետո հասկացա, որ այդ դեպքն է։ Արմանի կողմից այլ անձանց ծեծելու դեպքեր չեմ լսել, սա առաջին դեպքն է եղել»։
Վկա Կարինե Բաբայանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Գառնիկը իմ խանութ է եկել, այդ օրը, ձեռքին օղի էր, մի քիչ հարբած էր, ասում էր որ ինչ որ բան է ուզում ասել, ասացի գնա վաղը առավոտյան կասես, դրսում էր, խոսում էր ես չէի լսում գիշերը 12 ի կողմերն էր, համոզեցի, որ գնա տուն, փոքր փողոց կար մի կերպ անցավ ու չգիտեմ մտավ դալան թե ոչ, ու ես գնացել եմ իմ գործերով։ Չգիտեմ ինչ էր ուզում պատմեր։ Հաջորդ օրը կինն ու քույրը մոտեցան հարցրին Գռնիկը ինձ մոտ է եղել, ասացի այո տեղեկացրին, որ ընկել է ու ինսուլտ է խփել։ Մի քանի օր անց որդին եկավ հարցրի ինչպես է հայրը ասաց, որ մահացել է։Մոտավոր 5 տարի ճանաչել եմ Գառնիկին, ինձ այցելել է նրա հետ մոտիկություն չեմ ունեցել, սակայն տղայից հարցնում էի քանի , որ տղան ծառայում էր։ Այն թե կռվի հետքեր նրա վրա չեմ տեսել, միայն թափթփված էր, վերնաշապիկի պահն էր կեսը տաբատի մեջ էր կեսը դուրսը։ Հագուստը պատռված չի եղել, եթե լիներ ես կտեսնեյի։ Դալանից մեր խանութ հեռու է, բայց եթե աղմուկ լիներ, կամ գոռոցներ լիներ կլսեի։ Եթե բակում տեղի ունենար ինչ որ բան ես ոչինչ չէի լսի, քանի որ հեռու էինք մենք։ Այդ ժամերին և Գագիկից առաջ և հետո եղել են հաճախորդներ։ Արման Աղաջանյանին որպես հաճախորդ եմ ճանաչում, այդ օրը հիշում եմ, որ չի եկել, Գագիկի գալուց առաջ կամ հետո չի եկել, չեմ տեսել։ Գնացող եկողներից դեպքի վերաբերյալ ոչինչ չեմ լսել, չեմ էլ հետաքրքրվել ոչ էլ որևէ մեկը եկել պատմել է։ Երբևէ չեմ լսել, որ մեր մոտ Արման Աղաջանյանը մարդ ծեծի»։
Վկա Քաջիկ Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Գիտեմ որ Գառնիկը ընկել է գիտակցության չի եկել մահացել է, սկզբնական շրջանում գիտեինք, որ ընկել սակայն քրեական գործ է հարուցվել։ Վերջին անգամ Գառնիկի հետ կապի եմ դուրս եկել հունիսի 28-ին 27-28 ին, վերջին անգամ հեռախոսով այդ ժամանակ եմ նրա հետ խոսել։ Ես նրա հետ ֆինանսական խնդիր եմ ունեցել, քանի որ ապրել են մեր տանը կոմունալների հետ կապված խնդիր է եղել չեն վճարել հետո համաձայնության ենք եկել 3-4 ամսվա մասին է եղել։ Պայմանավորվածությունը եղել է այն, որ նրանք պետք է դուրս գային տանից և ժամկետ կար, որ պետք է գումարը տային, ընդհանուր պայմանավորվածություն է եղել։ Օր ենք պայմանավորվել սակայն գումարի վճարման ժամկետին չհասանք։ Այդ օրը, երբ մենք խոսել ենք 00։00-ին մոտ էր կամ անց։ Նա էր զանգահարել, չեմ հիշում որքան ենք խոսել, շատ կարճ է եղել, ինձ ասում էր վարձի հետ կապված երբ տա ինչ անի, վիրավորական ոչ մի բան չի եղել ոչ իմ կողից, ոչ իր կողմից, երկար չենք խոսել, ասել եմ, որ հետո կխոսենք։ Երբ խոսում էինք հիշեցի, որ կարծես թե բարձրախոսով էր խոսում, Արման Աղաջանյանն էլ խնդրեց, որ ժամկետ տրամադրվի, որ կարողանան վճարել։ Ես Արման Աղաջանյանի հետ խոսել եմ այդ օրը, Գառնիկի հետ խոսելու ընթացքում Արմանն էլ է ինձ հետ խոսել»։
Հաշվի առնելով, որ վկա Քաջիկ Գրիգորյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ Դատարանը որոշեց հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքը համաձայն որի՝  իրենց՝ Բագրատունյաց փողոցի 34-րդ շենքի 25-րդ բնակարանը բաղկացած է եղել երկու մասից, որոնցից մեկը իրենց կողմից վարձակալությամբ տրամադրված է եղել Գառնիկ Այվազյանին և վերջինիս ընտանիքի անդամներին։ Ամսական վարձավճարը կազմել է 60 000 ՀՀ դրամ։ 2024 թվականի մարտ ամսից վարձավճարը չվճարելու հարցի կապակցությամբ ինքը 2024 թվականի հունիս ամսին հեռախոսազրույց է ունեցել Գառնիկ Այվազյանի հետ, վերջինիս խնդրել է ազատել իրենց բնակարանը։ Նշված հարցի շուրջ դրան հաջորդող օրերի ընթացքում հանդիպել է Գառնիկ Այվազյանի հետ, նրա հետ ունեցել է տհաճ խոսակցություն, իսկ վերջինս իրենից ժամանակ է խնդրել՝ նոր բնակարան գտնելու, բնակարանը ազատելու ինչպես նաև չվճարված ամիսների վարձավճարը վճարելու համար։ Արդեն 2024 թվականի հունիսի 28-ին, ժամը՝ 23։30-ի սահմաններում, ինքը գտնվել է Դիլիջան քաղաքում, երբ ստացել է հեռախոսազանգ Գառնիկ Այվազյանի հեռախոսահամարից։ Հեռախոսազանգի ընթացքում Գառնիկ Այվազյանը, ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնվելով, իր հետ վատ տոնայնությամբ փորձել է զրուցել վարձավճարի հարցի շուրջ, իսկ ինքը նրան մի քանի անգամ ասել է, որ գտնվում է առիթի մեջ, ուստի հորդորել է այդ հարցի շուրջ հետո զրուցել, այնուհետև զգացել է, որ Գառնիկ Այվազյանը իր բջջային հետախոսը փոխանցել է այլ անձի, կամ բարձրախոսով այլ անձ է իր հետ խոսել, սակայն չհասկանալով, թե ով է իր հետ զրուցողը, կրկին հայտնել է, որ առիթի մեջ է գտնվում, ուստի հորդորել է հետո զրուցել։Վ.Թ- Հ1 203-206, Հ4 221-223
Վկա Ալինա Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Տուժողի վրա եղած վնասվածքները ունեցել են 3 օրվա վաղեմություն, սակայն հնարավոր չէ որոշել որը երբ է եղել, սակայն կասեմ, որ իրարից րոպեներ հետո են հասցվել, հաշվի առնելով վնսվածքների ծանր վնասվածքներ են։ Քանի վնասվածք է եղել չեմ կարող ասել հստակ, սակայն գրված է։ Առնվազն 3 ներգործություն է եղել, գլխի հատվածում, որը մահվան պատճառ է եղել։ Քթոսկրի կոտրվածքը հնարավոր չէ որ եղած լինի ավելի վաղ, քանի որ դա թարմ կոտրվածք էր։ Հարվածի ներգործությամբ կարող է եղած լինի կամ բութ առարկաներից։ Եթե գետնին ընկներ պետք է վնասվածքներ ունենար, որոնք չենք ունեցել։ Տվյալ պարագայում բութ առարկայով ներգործություն կարող է եղած լինի, ինչպիսինն է օրինակ հարվածը։ Նստարանն էլ է հանդիսանում բութ առարկա, բռունցքն էլ է հանդիսանում բութ առարկա։ Գանգոսկրի կոտրվածքը՝ գագաթային չեմ հիշում, սակայն չեն եղեկ կապված գագաթայինի հետ։ Գանգուղեղային վնասվածքն է եղել մահվան պատճառ՝ գլխուղեղի վնասվածքային ախտահարում, համակցությամբ միուս թվարկածս վնասվածքների հետ, բերել են գլխուղեղի ախտահարման, իրենց անջատել հնարավոր չէ, բոլորն էլ առանձին կարող էին առաջացնել մահ։ Մի հարված հետևից է մի հարված դիմացից, մեկն էլ դեմքի շրջանում։ Վայր ընկենոլու հետևանքով միայն, որ նման վնասվածքներ առաջանային քիչ հավանական է, քանի որ մենք ունենք վնասվածք, որը բնորոշ չի վայր ընկնելու արդյունքում առաջանալուն։ Ծոծրակոսկրի կոտրվածը չի բացառվում, որ ընկնելու հետևանքով առաջանար։ Ինքնուրույն կարող էր բղավել կամ որոշակի գրծողությունների կատարումը չի բացառվում, քանի որ կյանքի հետ անհամատեղելի չեն եղել տվյալ պահին ստացված վնասվածքները, սակայն ինչ գործողություններ են կասեմ, որ շատ կորդինացված գործողություններ չէր կարող կատարել։ Եթե օրինակ բոլոր վնասվածքները միասին ստանար հետո կանգներ կամ նստած գտնեին դա քիչ հավանական է։ Այն թե հնարավոր է որոշել, թե հարվածի ուժգնությունը ինչքան է եղել, չեմ կարող նշել, սակայն ուժեղ է եղել, քանի որ կոտրվածք է առաջացել։ Ամենայն հավանականությամբ եղել է առաջնային հարվածը հետո նոր հետևի հարվածը, հավանական է վայր ընկնելուց առաջացած լինի, սկզբից դիմացի հարվածը հետո վայր ընկնելուց հետևի կոտրվածը, շատ բնորոշ է մեր ունեցած արդյունքին, սովորաբար նման վնասվածքները առաջանում են, սկզբից դիմացից հարվածից հետո ընկնլուց ստացված ծոծրակի հարվածը։ Գառնիկ Այվազյանի մահվան պատճառ է եղել գլխուղեղի ծանր վնասվածքը, իսկ այն հիվանդությունները որոնք, որ նա ունեցել է կենդանության օրոք, ոչ մի կերպ չեն կարող մահվան պատճառ դարձած լինեն տվյալ պարագայում, դրանք ախտահարումներ են։ Դիմային հատվածում եղած վնասվածը հնարավոր է միայն մեկ ներգործությամբ։ Արյունազեղում մեկ ներգործությամբ կարող է առաջանա։ Երկու վնասվածքներն էլ բերում են գլխուղեղի ախտահարման և դրանք չենք կարող տարանջատել, երկուսն էլ ծանր են ու կարող են բերել մահվան, եթե առանձին էլ լինեին։ Տվյալ պարագայում հնարավոր չէր լինի, որ անձը ընկներ ծոծրակային հատվածի հարվածից հետո ուղեղի այսպես ասած «ամորտիզացիա» լիներ և դիմային հատվածում էլ ունենայինք նման պատկեր, քանի որ դիմային հատվածում ունենք կոտրվածք։ Թե դիմային, թե ծոծրակային հատվածում եղած վնասվածքները ծանր են և կարող էին առաջացնել գլխուղեղային ախտահարում, այդ իսկ պատճառով դրանք տարանջատել չենք կարող։ Մենք ունենք գանգի հիմի վնասվածք և այդ կոտրվածքն ինքն իրենով կարող է բերի գլխուղեղի ախտահարման, որը հանդիսանում է ծանր վնասվածք։ Հետևի վնասվածքը բնորոշ է, որ կարող է վայր ընկնելուց կոտրվածքը լիներ, սակայն դիմայինը ոչ, քանի որ քերծվածքներ էլ կլինեին։ Հնարավոր էր, որ միայն առաջին կամ երկրորդ վնասվածքը լիներ և առաջացներ մահ, քանի որ երկուսն էլ ծանր վնասվածքներ են, սակայն, քանի որ մենք ունենք երկուսն էլ, այդ իսկ պատճառով տարանջատել չենք կարող։ Այն հարցին, թե արդյոք, եթե դիմային վնասվածքը չլիներ այլ միայն ծոծրակայինը լիներ, օրինակ մարդը քայլեր ընկներ ծոծրակը կոտրեր կառաջանար ուղեղի ախտահարում, կասեմ, որ այո, հնարավոր է լիներ։ Անձը չի կարող ծոծրակային հատվածում հարված ստանա և դրանից առաջանար դիմային հատվածի վնասվածքը, արյունազեղում հրարավոր է առաջանար, սակայն այս պարագայում մենք ունենք դիմային հատվածում կոտրվածք»։
Վկա Լիլիթ Պետրոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Վերոնշյալ դեպքերը եղել են իմ հիշելով մեկ տարի առաջ, այդ ժամանակ նոր էի ընդունվել աշխատանքի շտապ օգնությունում, երևի մեկ ամսվա աշխատող էի, դեպքը տեղի է ունեցել ուշ ժամի, բայց հասնելու հստակ ժամը չեմ կարող մտաբերել, կանչը եղել է՝ «փողոցում ընկած»։ Ինչ որ մութ տարածք էր, իմ հիշելով թունել էր, մոտ 10-15 հոգի հաստատ կային, հստակ չեմ կարող հիշել ովքեր էին, միայն գիտեմ, որ ասում էին այնտեղ ուղղակի պատահական անցորդներ էին, որ տեսել էին այդ մարդուն ընկած ու մարդկային քայլ էին արել՝ կանչել էին շտապ օգնություն։ Հաստատ հիշում եմ, որ շատ մութ էր, որովհետև մենք հեռախոսի «ֆանարիկներով» էինք կողմնորոշվել տեղանքում, քանի որ ես բուժքույր էի, զննելու հետ կապ չունեի, ուղղակի կատարում էի բժշկուհու հրահանգները, հիշում եմ, որ կիսաընկած վիճակում էր, բայց մեր ներկա գտնվելու ժամանակ գիտակցությունը մթագնած էր, հաստատ մահացած չէր մեր գտնվելու ժամանակ, աչքերը բացում փակում էր ու մինչև հոսպիտալ հասցնելը եղել է ողջ։ Անհրաժեշտ օգնությունը ցուցաբերելուց հետո տեղափոխել ենք շտապ օգնության մեքենան ու տարել հիվանդանոց։ Որևէ արտառոց դեպք տեղի չի ունեցել։ Այն հարցին, թե ի՞նչ դիրքով են տեսել տուժածին կպատասխանեմ, որ տեսել են դալանում կիսահենված վիճակում, «բորդյուրին» եղել է թիկունքով հենված։ Տարածքում շենքեր կային, ցայտաղբյուր, բայց արդեն իրենից մի քիչ հեռու, այդտեղ հաստատ կային նստարաններ, բայց իր կողքին չեմ կարող հստակ ասել։ Գիտեմ, որ կիսահենված դիրքում էր։ Ի պատասխան այն հարցին, թե եթե հիմա տեսնեի դեպքի վայրը կհիշեմ որտե՞ղ եմ տեսել մարմինը, կասեմ, որ՝ գուցե։ Դեպքի վայրում արյան հետքեր կամ նմանատիպ վկայող բաներ գետնին չեմ տեսել, միայն շորերի վրա են եղել, իսկ մարմինն ամբողջությամբ թաց էր, ջուր էր և իմ կարծիքով տուժածի մոտ տեղի էր ունեցել՝ «ակամա միզարձակում», որովհետև իրեն մեքենան նստեցնելու ժամանակ «կատալկայի» վրա թաց էր։ Իմ հիշելով արյունը բերանից էր եկել, որովհետև այլ տեղից նկատելի արնահոսություն չի եղել, հստակ է դա, քանի որ վիրակապի ենթակա վերք չի եղել, որ վիրակապեինք։ Այլ խոսակցություններ չեմ հիշում, հիշում եմ, որ ասացին իրեն գտել են այդտեղ ընկած ու զանգել են մեզ, այլ բան չի եղել։ Դեպքի վայրում կին որպես այդպիսին չեմ հիշում։ Ճանապարհին անընդհատ փորձում էինք խոսեցնել տուժածին, որ հանկարծ չքնի, այդ պահին ասում էինք՝ «աչքերը չփակեք, փորձեք չքնել», բայց վստահ չեմ, որ մեզ լսում էր, քանի որ գիտակցություն չուներ մեզ հասկանալու, մթագնած էր այդ պահին։ Դեպքի հետ կապված հարցադրումներ չէինք կարող անել, քանի որ նա կոնտակտի մեջ չեր մտնում ու մենք իրեն «նաշադիրով» ամեն կերպ փորձում էինք այնպես անել, որ չքնի ու գիտակցությունն ամբողջովին չգնա, ինքը ո՛չ հաղորդակցվել է, ո՛չ էլ կարողացել ենք իրենից ինչ որ բան իմանալ։ Այն հարցին, թե անձի մոտ դեպքի վայրում առարկաներ նկատել ենք, օրինակ՝ հեռախոս, կպատասխանեմ, որ ոչ, միայն հիշում եմ իր պայուսակը, որովհետև իր անձը հաստատող փաստաթուղթն էր հարկավոր, քանի որ այն գտնվում էր իր պայուսակի մեջ, բայց մենք իրավունք չունեինք մտնել իր պայուսակի մեջ և ինչ որ իր ման գալ կամ հանել։ Տեղափոխելուց պայուսակը մեր հետ տարել ենք ու մինչև վերջ մեր հետ է եղել։ Ներկաներին հարցրել ենք, թե ով է տվյալ մարդը, հավաքվածները պատասխանել են, որ չեն ճանաչում, հարցնողը ես չեմ եղել այլ բժշկուհին։ Ես այդտեղ պետք է ուղղակի կատարեի իր հրահանգները։ Քանի որ մեզ այդ պահին հարկավոր էր իրենից որևէ հարազատ, ով մեր հետ կգար հիվանդանոց կամ որևէ կերպ կտար իր տվյալները պլանշետում լրացնելու համար, դրա համար էլ բժշկուհին հարցրել է, թե ով է նրան հարազատ, ինչին էլ պատասխանել են, որ ծանոթ չեն ու նրան ուղղակի տեսել են այստեղ։ Դեպքի վայրում հեռախոսի առկայություն չեմ հիշում, միայն հստակ պայուսակը կարող եմ հիշել, բայց հեռախոս չեմ հիշում։ Պայուսակը ի սկզբանե եղել է իր վրա, մենք իրավունք չենք ունեցել հանել իր վրայից կամ կպնել իր իրերին, այն ձևով ոնց դրել ենք «կատալկային» նենց էլ տեղափոխել ենք հիվանդանոց, ես չեմ մտնում հիվանդի հետ հիվանդանոց միայն բուժքույրն է մտել, իմ գործը միայն հիվանդանոցի բակ հասցնելն է հիվանդին, դրանից հետո բուժքույրն իրավունք չունի մտնի։ Իմ կարծիքով դեպքի վայրում գտնվող անձինք այդ շենքի բնակիչներ էին, իրենց ուղղված հարցը միայն եղել է՝ «հարազատ կա՞ թե ոչ»։ Մեղադրյալին դեպքի վայում չեմ հիշում, չգիտեմ տեսել եմ, թե ոչ: Վնասվածքներ միայն այն էր, որ բերանից արյուն էր հոսում, որպես այդպիսին ուրիշ վնասվածք չեմ հիշում, քանի որ զննողը ես չեմ եղել բուժքույրն է եղել, մեքենայի մեջ ոչ արյուն կար ոչ էլ այլ բան, միայն թացությունն եմ հիշում, որը արդեն նշել եմ։ Շորերի հետ որևէ խնդիր չի եղել․ նորմալ վիճակում են եղել, դա հստակ հիշում եմ, քաշքշած ու ճղված հետքեր չեն եղել, վնասված հետքեր չեմ հիշում։ Դեպքի վայրի խոսակցություններից հիշում եմ միայն, որ ասել են մենք այս մարդուն տեսել ենք այստեղ ընկած, չենք ճանաչում։ Նախնական ախտորոշում անողը ես չեմ, բայց այն իմ կարծիքով պետք է, որ դրված լիներ «գանգուղեղային վնասվածք» հստակ հիշել չեմ կարող։ Ախտանիշներից եմ ասում, եթե տեսնում ենք դեմքի վրա ինչ որ վնասվածք, իսկ այդ ժամանակ բերանի, ու եթե հարված է եղել կամ ընկել է, ապա անպայման նշում ենք գանգուղեղային վնասվածք հարցականով, ընկած էր այդ պատճառով էլ նախնական նշել ենք ընկած, իսկ այդ ժամանակ չէինք կարող ասել անձը հարվածել է՞ր գլխով ինչին որ հենված էր եղել, թե ոչ»։
Տուժող Հերմինե Չիչիյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «2024թ․ հունիսի 25-ից ունեցել ենք ընտանեկան խնդիրներ՝ տան վարձի հետ կապված, որ չենք կարողացել վարձը վճարել և այդ դրությամբ պայմանավորված տան տիրոջ հետ խնդիրներ ունեցանք, որ պետք է դուրս գանք, տեղ չկար մնալու։ Անցավ 25, 26-ը ամուսոնուս հետ քննարկում էինք, թե ինչ պետք է անենք տղաս բանակից մեկ ամսից գալու էր, իսկ մյուսին պետք է ճանապարհեինք ու այդ ժամանակ ընդամենը 3-4 օրվա ընթացքում ամուսնուս հետ որոշել էինք դուրս գալ ու որոշ ժամանակ մնալ բարեկամների տանը՝ միչև տեսնենք ինչ ենք անելու։ Հետո տան տերը զանգեց՝ Քաջիկ Գրիգորյանը, ասեց «գումարը ե՞րբ եք տալու», ամուսնուս համարը ուզեց զանգեց իրեն, խոսեցին այդ օրը հանդիպեցին չգիտեմ վիճել են, խոսել են, թե ինչ են արել, հետո եկան տուն ասեցին վեշերը հավաքեք 28-ին առավոտյան վեշերը հավաքած լինի։ Ամուսինս ասում էր, որ «ես հնարավորություն չունեմ, ո՞նց խոստանամ որ դուրս եմ գալու, ու՞ր առնեմ էսքան մարդու դուրս գամ»։ Ասեց մինչև ամսի 5-և էդ հարցը լուծեք, իրերը հավաքեք դուրս եկեք գումարն էլ քիչ-քիչ կտաք, ամուսինս էլ ասեց, որ դուրս եկանք գումարդ չեմ տալու, ես պետքա տուն վարձեմ, որ տամ։ Ես 13 տարի ապրել եմ այդ շենքում, որ ասեմ վատ մարդիկ էին չէ՛, վատ մարդիկ չէին, եղել է վճարել եմ, ուշացրել եմ, բայց 13 տարի կեսրայրս է վճարել, հետո ամուսինս, հետո առողջական խնդիրների պատճառով ես եմ սկսել վճարել, էդ ամեն ինչը քննարկել եմ իր մայրիկի հետ ու վճարել ենք, ապրել ենք։ Ամսի 27-ին էլի թեթև «լեզվախոսություն», վիճաբանություն չէի ասի, բայց տենց որոշվեց, որ ամսի 5-ին մենք դուրս գանք, բայց ամուսինս ասեց «տեսնենեք, պետքա տուն ճարեմ»։ 28-ի առավոտյան ես աշխատանքի էի, ամուսինս զանգեց, նեղված էի մի քիչ, դե ամուսիններ ենք բոլորս էլ նեղվում ենք, վիճում ենք։ Ասեց «Հեմ արի գնանք մի հատ հայաթ՝ հայրիկիս բակում, հասկանանք տեսնենք ի՞նչ ենք անում»։ Գնացինք որոշեցինք, որ պետքա դուրս գանք, ասինք դուրս գանք ի՞նչ անենք 28-ի երեկոյան մենք արդեն մեր բակում էինք՝ հայրիկիս տանը, հայաթում նստած էինք, մենք որտեղ ապրում ենք ամուսինս այնտեղ ընդհանրապես չի լինում, ոչ էլ ճանաչում է։ Երեկոյան ժամ էր, ես պետք է ընկերուհուս տեսնեի, ժամը 11-ի կողմն էր, Գառնիկը դեղ էր խմում ու դրանք անձնագրով ու իր ամեն ինչով միշտ իր պայուսակի մեջ էր։ Ասեց «հաց ուտելուց մի քիչ խմեմ» ասեցի ինչի՞ ես խմում սիրտդ լավ չի, այդ օրը լավ չէր ինքը, երկար նեղվեց, սակայն խմեց։ Խմեց, ժամը 11-ն էր նստած էինք, ես դուրս եկա, ասացի գնում եմ մնու՞մ ես դու, ասեց «գնա կգամ» չեկավ հետս։ Ու ես դեպի տան կողմ գնացի։ Հասա արդեն տուն, ամուսինս զանգեց ասեց «ԷՄ Ջի»-ի մոտ եմ, գալիս եմ, տաքսի նստեմ գամ» դե մի քիչ նեղվեցի, ասեցի «ԷՄ ՋԻ»-ի մոտ ես, չես կարող գալ, ինքը միշտ էլ եկելա, հասելա, մեկ էլ կարող է ընկերոջ տուն գնալ ուրիշ տեղ չունի գնալու, որ ասեմ կարող էր գնալ: 00:30-ի կողմերում էր ինքը չզանգեց ես էլ սովոր եմ, որ ուշ է գալու ես էլ չեմ զանգում, արդեն այդ տարիքը անցել է, որ զանգեմ ասեմ ուր ե՞ս, կամ ե՞րբ կգաս։ Մի քիչ ուշացավ տղայիս զանգեցի, որը որ հիմա զինվոր է, երեխեն գնացել էր «Էմ Ջի»-ի մոտ ման էր եկել, ասել էի զանգում եմ չի պատասխանում մի հատ գնա նայի պապան էդ կողմերն է։ Տղաս գնում նայում, գալիս է, այդ ժամանակ, որ տղաս մտներ դալանով գար բակ ես կարող է ավելի վատ բաների սպասեի, չգիտեմ երեխես ինչ կարող էր տեսներ այդ ժամանակ։ Էլի հետ է գնում ինչպես եկել է՝ 3-րդ մասով։ Գառնիկը ուշ է գալիս, կամ չի գալիս գնում է ընկերոջ մոտ, չեկավ ես էլ առավոտ շուտ զարթնեցի, գնացի իմ աշխատանքին։ Ժամը արդեն 12-ի կողմն էր ինքը չեր կարող ինձ չզանգել, կարող է գիշերը չզանգի, բայց ցերեկը հաստատ կզանգի։ Չի զանգում, 12-ն էր մտածեցի քնած է, մամայիս եմ զանգում արդեն խառնվեցինք, որ տեսնենք որտեղ է։ Զանգում ենք չէր պատասխանում, ընկերոջը զանգեցինք էլի չկա։ Հետո որ զանգեցի մյուս ընկերոջը իր կինը պատասխանեց ասեց «Հեմ գիշերը զանգել է Արոին, վերցրել եմ ասել է Արոին հանի, քնած է եղել 00։00-ի կողմերն է եղել, որ զանգել է Քաջիկին»։ Անջատել է ու ասաց, որ զանգը դա է եղել, դրանից հետո էլ ոչ մեկիս հետ կապ չի հաստատել։ Օրվա կեսին արդեն մայրս, ես, սկեսուրս, տալս բոլորս փնտրել ենք, ես զանգել եմ տարբեր հիվանդանոցներ։ Զանգեցինք ոստիկանություն ասեցին 72 ժամում նոր կփնտրենք։ Հետո մայրս զանգեց ոստիկանություն ասացին, որ «Հանրապետականումա», դա եղել է իմ զանգից մոտավորապես 15 րոպե հետո։ Հասանք արդեն հիվանդանոց ես մտա առաջինը, ինքը մահացած էր արդեն այդպես ասեմ, որովեհետև լեզուն դուրս ընկած էր, կապտած ու շատ վատ վիճակում էր, բժշկին ասում եմ ասում է, որ «չէ դա ուղղակի սրտից լեզուն ուռել է»։ Տալիս հետ մտանք ինչ որ «ոստիկանական տեղ կա» այդտեղ, գրված էր, որ «ծեծված դեպք», հասցեն սխալ էր գրված, ընդունարանում գրած էր Բագրատունյաց 22, բժշկի մոտ գրված էր Բագրատունյաց 28 ու գրված էր ծեծված դեպք, իրենք այդպես են ընդունել։ Արդեն, որ էդ ծեծված դեպքը տեսանք ասեցին, որ դա է։ Հետո ընթացքում արդեն ժամանակ անցավ արդեն ամսի 30-ին ես չգիտեմ ինչի որոշեցի մի խնդրանքով մոտենամ Արմանին՝ տան հարցով։ Մոտեցա խնդրեցի որ «կլինի տան տիրոջ հետ խոսեք, ինքնել ասեց մոտիկ չենք այդքան, բայց ճանաչում եմ ինչ որ հարցով կարող եմ օգնել» ու այդ պահին ինքը ասեց, որ ամուսնուս տեսել է ու այդ ժամանակ ասեց եկավ հայհոյանքներով, ահավոր բառերով մտավ բակ, ես ընդառաջ մոտեցա իրեն, ամուսինս էլ հարգանքով իրեն է մոտեցել, զրուցել են, ասել է, որ տան վարձ եմ տալու, տնից հանել են, նշել է, որ 265․000 ՀՀ դրամ, Արմանն ասեց գումարի չափը չի իմացել, իմ ամուսինն է ասել։ Ամուսինս, որ խոսում է Քաջիկի հետ այդ ժամանակ չեմ իմանում զանգել է, թե ընթացքում է զանգել, Արմանն էլ ասաց ձեռքից էդ ժամանակ վերցրի, որ հայհոյանք չլինի, վեճ չլինի, վերցրի, որ ես խոսեմ, ասում եմ ի՞նչ եք խոսել դու ու Քաջիկը, չասաց, նշեց միայն, որ «քուր ջան ոչինչ տղամարդկային խոսակցությունա, հեչ» ասում եմ ուրա՞ հեռախոսը, ձեռքդ է եղել, եթե խոսացել ես պետք է հետ տաս տիրոջը, նշեցի, որ ամեն բան կա, բացի հեռախոսից։
Արմանն ինձ ասաց, որ ամուսինս խմած էր, ինքն էլ «ցրելու» համար ուզեցել է գնա, հետը ինչ որ մեկն էլ է եղել՝ իր ընկերը, առաջացել են, որ գնան, մեր բակում դաշտ կա, որ պտտվում ես գալիս ես էլի նույն տեղը, կլոր բակ է, իմ ամոսինը ուղիղ ուր գնում է մինչև մեր շքամուտք Արմանենց շքամուտքն է, ու Արմանն ասում է ես իրեն ասեցի ամեն ինչ լավ է, գնա ախպեր, ճանապարհել է։ Ես ասեցի ամուսինս չի եկել, դեպքը այդ օրն է եղել ու հիմա հիվանդանոցում է։ Արմանը պետք է խոսար Քաջիկի հետ, բայց ինձ էլ պետք չէր, ամուսինս ամսի 2-ին մահացավ, արդեն մի շաբաթ էր անցել, իրերս էի հավաքում Քաջիկը զանգեց ասեց՝ «Չես դուրս գալի՞ս» ասեցի չէ ես մինչև չկարգավորվեմ դուրս չեմ գա, ամուսնուս «յոթը» նոր եմ տվել։ Դրանից հետո «Դոգ»-ի՝ Վարդան Ղուկասյանի, հաղորդումն են ուղարկում ինձ։ Հետո արդեն, որ ինձ զանգեցին, կանչեցին տարան ոստիկանություն ես այդքան բանը պատմեցի ու դատախազը ինձ ասել էր, որ Արմանին հանկարծ չտեսնես, չէին թույլատրել, նման խոսակցություն եղավ, որ ինձ կանչեցին հարցաքննության, բայց դե որոշեցի, որ պետք է տեսնեի Արմանին ու իրենից պատասխան ստանայի, թե ինչ է ասում Վարդան Ղուկասյանը։ Ես տեսա Արմանին, խոսեցի դե ինքն էլ էլի երդվելով, ասելով, որ ինքը թողել գնացել է, էդ ուղղակի խոսում են, ասաց շտապ օգնությունը, որ եկավ ես իջել եմ ներքև, ասում եմ բա որ իջել ես ներքև ընկած է եղել չե՞ս տեսել, որ ընկած է, ասում է «դե ես հավես չունեի, համ էլ կարողա վիճած էիք հելել էր դուրս նստել էր, գետնին», մեզ չեն ասել ոչ ոք ոչինչ, որից հետո կասկածը արդեն ներխուժեց մեր մեջ։ Երբ որ մենք գտնվում էինք իմ հայրական տանը Գառնիկը հաց էր ուտում համ էլ խմում էր, բայց չէր ասում, որ ինչ որ պլանավորված հանդիպման է, զանգում էր ինչ որ մեկին, բայց հետո իմացա, որ Քաջիկին էր զանգում, մարմնի վրա վնասվածքներ չուներ։ Առավոտվանից եղել է հայրիկիս տանը։ Դեպքի գիշերը ես եղել եմ տանը, առաջին դեպքը չէ, որ տուն չի գալիս գիշերը դա սովորական երևույթ է՝ սովոր ենք, որ ուշ է գալիս, գնում է ընկերոջ տուն։ Պարտադիր չէ, որ խմած լինի նոր տուն չգա, եղել է, որ սթափ վիճակում էլ տուն չի եկել։ Վերջին անգամ իր հետ խոսել եմ ժամը 23։50, նա ասեց «ԷՄ ՋԻ»-ի մոտ է, տուն է գալիս, այդ ժամանակ ինձ չի ասել, որ վնասվածք ունի կամ նման մի բան, միայն ասել եմ, թե ինչի ես խմել, ինքնել նեղված էր մի քիչ։ Մենք բնակվում ենք նույն շենքում, որտեղ որ ցայտաղբյուրն է, մեր տնից մինչև ցայտաղբյուր 50-100 մետր կարող է լինել, մեր բնակարանը առաջին հարկում է։ Մեր շքամուտքը ելք ունի դեպի բակ, մեր տուն մտնել դուրս գալու համար անպայման հայտնվում են բակում, շենքի կողային հատված ելք չունենք։ Որդիս եղել է Շենգավիթ մետրոյի մոտ, բակով չի անցել դալան չի մտել, նորից հետ է գնացել։ Շտապ օգնության ձայները և դրսի մյուս ձայները մեր մոտ չի լսվել։ Ինքը կարող էր «ԷՄ-ՋԻ»-ից մտափոխվեր ու գնար ուրիշ տեղ։ Իմ ու Արմանի հանդիպումը եղել է այսպես՝ աշխատանքից գալուց զանգեցի, ասեցի, որ ուզում եմ հանդիպենք ասեց խնդիր չկա, իմ նախաձեռնությամբ է եղել, ես ուզում էի հասկանայինք ինչ է կատարվում ու ինչի է «ԴՈԳ»-ը իր անունը տալիս, ես էլ դրա համար որոշեցի, որ խոսենք։ Հանդիպել ենք աշխատավայրում՝ Եռաբլուրի մոտ։ Ես եթեր էի տեսել ու իմ մեջ հարցեր էին առաջացել, Արմանը դրա վերաբերյալ ասեց «դե խոսում է էլի, բոլորի վերաբերյալ էլ խոսում է, երեխաներիս արև, եթե ես արած լինեի կամ խփած լինեի, կգայի կասեի կներեք ստացվել է, բայց ես չեմ արել, ես էդ մարդը չեմ, էդ մարդու հետ ես խնդիր չեմ ունեցել այսքան ժամանակ» ասեցի հա ես հասկանում եմ, նույնիսկ ինքը օգնություն էր խնդրել տան համար դե որ մեզ տանից հանում են, այդքանը․ իմ ասածը միայն նա էր, որ կարող էր մեզ տեղյակ պահել շտապ օգնության համար կամ մարդ ուղարկեր գային, ասեին։ Խոսակցության ժամանակ Արմանը ինձ չի հայտնել, որ ընկած է տեսել ամուսնուս, միայն ասել է, որ շտապ օգնության ժամանակ է տեսել, առավոտյան տալիս էլ ասել էր՝ ախպորդ նման չաղ-չաղ մարդ են տարել շտապ օգնությունով, բայց Արմանն ասում է չէ ես ասել եմ եղբորդ են տարել։ Հաջորդ հանդիպման ժամանակ Արման Աղաջանյանը ինձ հայտնել է, որ տեսել է Գառնիկին ընկած վիճակում, երբ որ շտապ օգնություն է եկել, ես իրեն չեմ հարցրել, թե ինչի նախկին հանդիպման ժամանակ դա չի հայտնել միայն ասել եմ, որ կարող էր գար կամ մարդ ուղարկեր մեզ տեղյակ պահեին ինքնել ասել էր «գործ չունեմ նման բաների մեջ, դա ինձ չի վերաբերում, հեռու եմ մնում»։ Հայրական տուն գնալուց իմ ու Գառնիկի միջև վիճաբանություն եղել է, դե ամուսիններ ենք պատահում է, ընկերուհուս մոտ գնացել եմ իրեն տեսել եմ, բայց չեմ մնացել արդեն նշել էի, որ մոտակայքում էր բնակվում։ Իր օգտագործած ալկոհոլի քանակը չեմ հիշում կոնկրետ, 0,5 մոտավորապես։ Տանից դուրս գալիս նորմալ քայլում էր չէր ճոճվում, ինքը ինչքան էլ խմած լիներ չէր ճոճվում, առողջական խնդիր իր ճնշման խնդիրն է, սիրտը ստենդավորել էինք ճնշման խնդիրներ ուներ։ Վայր ընկնելու դեպքեր չեն եղել, ուղղակի ճնշում է բարձրացել ընկել չի եղել նույնիսկ պատահական։ Նախկինում դեպքեր եղել են մեկ մեկ, որ իրեն վատ զգա զանգի ասի իրեն վատ է զգում օրինակ մայրիկիս տանը, կամ դրսում պատահել է։ Նման դեպքերում վատ է զգացել, ինչ որ տեղ նստել է, ասել է արի տար, ճնշման հետ կապված են եղել դրանք։ Դեպքի օրը, երբ որ ինձ զանգել է «ԷՄ-ՋԻ»-ի մոտից ինձ բառացի ասել է «ես հասնում եմ «Էմ-Ջի» մի քիչ լավ չեմ» ես էլ ասել եմ հասնում ես «ԷՄ-ՋԻ» արի տուն։ Իր զանգից անցել է մոտավորապես կես ժամ կամ 40 րոպե, որից հետո տղայիս եմ ասել արդեն, անմիջապես ասելուս պատճառը եղել է առօրյա գործերը, որ տուն եմ մտել փոխվել եմ մինչև դես-դեն հետո զանգել եմ նոր ասել եմ գնա պապային բերի։ Այդ օրը իմ ու Գառնիկի միջև մեկ զանգ է եղել այդ պահից հետո երբ, որ ասել է «լավ չեմ»։ Այն հարցին, թե հիմա բնակվում ենք տվյալ հասցեում, թե ոչ կպատասխանեմ, որ այս պահին այդ շենքում այլևս չենք բնակվում։ Արմանը նույնպես կարող էր իմանալ մեր բնակարանի համարը, քանի որ երկար ժամանակ է բնակվում էր այդտեղ, այնտեղի բնակվող մարդ է, անձնական պատճառ չուներ իմանալու։ Ինքը դեպքից առաջ ուղղակի է զանգել Արոին, ինչպես ամեն անգամ է զանգում կամ կզանգեր։ Նշածս հանդիպումները Արմանի հետ եղել են երկու անգամ դրանից հետո Արմանի կողմից ցանկություններ կամ նախաձեռնություններ չեն եղել ինձ հետ հանդիպելու։ Գառնիկին ընկնելուց տեսնող և ինձ հայտնող մարդիկ չեն եղել իմ ազգականներից։ Որևէ մեկից դեպքից հետո տեղեկատվություն չեմ լսել, դատարանից եմ լսել, իսկ այլ անձանց հետ չեմ խոսել և նման տեղեկություններ ինձ չեն հայտնվել։ Արման Աղաջանյանը մոտիկ չէր ամուսնուս հետ, նրանք նորմալ հարաբերությունների մեջ են եղել որպես հարևաններ։ Երբևէ ինձ չի ասել, որ Արմանին դիմել է ինչ որ խնդրանքով։ Ըստ իս չգիտեմ, չեմ կարող ասել, թե ինչ կարող էր առաջանալ իրենց մեջ, որ նման բան աներ Արմանը։ Երբ որ Արմանը ընդառաջ է եկել նրա բակ մտնելուց իրենք մոտեցել են իրար, ինքս ընդունում եմ, որ հայհոյանքներով բակ մտնելը նորմալ չէ։ Նման դեպք առաջին անգամ է լինում, որ նա այդ կերպ մտնի հայաթ նման վարքագիծ չի ունեցել նախկինում։ Արմանենց բնակարանը գտնվում է մինչև մեր շքամուտքը, ու հայհոյանքները իրենց տան մոտ են եղել հենց Արմանի մոր սենյակի պատուհանի տակ մի հատ էլ իր եղբոր տան մոտ՝ ցայտաղբյուրի վերևը։ Հայհոյանքների մասին իմանալուց չեմ պատկերացրել, որ կարող է վեճ առաջանալ, բայց օրինակ եթե ինքը Գառնիկին ասեր մի հայհոյիր ինքը չէր հայհոյի։ Արմանը ինձ ասել է, որ Քաջիկի հետ խոսել է հեռախոսով, ընդունել է տվյալ փաստը ու չի հերքել, դրանից հետո ինձ տեղեկություն հայտնել է միայն այն, որ ասել է «ես վռազում եմ» ու գնացել է։ Օգնություն ինձ չեն առաջարկել իմ վիճակով պայմանավորված։ Մեր բակում ավանդույթ կա տղաները գումար են հավաքում նման դեպքերում ու օգնում են տան անդամներին, ամուսինս էլ է մասնակցել նման արարողության մեր բակում։ Հետո նույն դեպքը արդեն ամուսնուս համար եղավ, բակի տղաները հավաքել էին, Արմանը զանգեց, ասեց «քուր ջան գումար ենք հավաքել բակով, ուզում ենք տանք, ինչ որ բանով օգտակար լինենք» դե ես բնականաբար դուրս չեկա համ էլ ասեցի կարիք չկա, եղբորս աղջկան ուղակեցի հետո, գնաց բերեց։ Գումարի չափը կազմել է 160․000 դրամ»։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո տուժողը նշեց, որ «Հակասության մասով կասեմ, որ հնարավոր է Կարինեն է ասել, որ գլորվում էր, ընկել է։ Սոնան ամուսնուս պապայի հորաքրոջ աղջիկն է, բնակվում է մեր տան մոտ։ Այն հատվածը որտեղով անցել է Գառնիկը Սոնայենց տանից տեսանելի չէ։ Երբ ես խոսում էի Կարինեի հետ ով աշխատում է հացի փռում և նա խոսել է Սոնայի հետ։ Սոնան ասել է, որ իր ծանոթն է Գառնիկին տեսել գլորվելուց, չեմ հիշում իր ծանոթը ով էր, քանի որ չեմ հիշում ընդհանրապես այդ ամենը։ Քննիչի մոտ, որ ասել եմ ընկել է Գառնիկը չեմ հիշում ընդհանրապես նման բան։ Այն որ ասել եմ Արմանն ասել է, որ Գառնիկը հայհոյելով մտել է բակ, որը լսել է իր մայրը, կասեմ, որ հստակ չեմ իշում, կարող է եղած լինի։ Այն հարցին, թե արդյոք լսելով, որ ամուսինս ընկել է ինչու որևէ հարցուփորձ չեմ արել, կասեմ, քանի որ «ԴՈԳ»-ի հաղորդումից հետո, ամեն մեկը իր կարծիքն էր ասում, քննարկում էր։ Այն որ հնարավոր էր, որ տեղեկություններ հայտնեի քննիչի մոտ, որոնք սխալ լինեին կասեմ, որ չեմ հիշում հստակ, ընկնելու վերաբերյալ ոչ մի բան, հնարավոր է, որ տարբեր բաներ ասած լինեմ, քանի որ ամեն մեկը մի բան էր ասում։ Սոնայի ծանոթը չգիտեմ ճանաչում էր ամուսնուս, թե ոչ»։
Մեղադրյալ Արման Աղաջանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Դեպքից հետո էլ դրանից առաջ էլ գտնվել եմ Երևան սիթիյում, 2009 թվականին հորս հիշատակի համար ես հուշարձան եմ կառուցել, այդտեղ նստարան կար նստեցինք՝ տղաներն էին հավաքվել, տեսան ինձ գնացին մենք նստեցինք այդտեղ, գարեջրի շշեր կային տարածքում, այդ տղաները գնացին մի քիչ հեռու նստեցին։ Գառնիկին ես շատ լավ եմ ճանաչում, նորմալ հարաբերությունների մեջ էինք, նա փնփնթալով էր գալիս դեպի մեր կողմ, հայհոյախառը փնթփնթում էր, հետո եմ ես իմացել, որ մայրս էլ է դա լսել, երբ որ հասավ մեզ սթափվեց, եկավ մեր մոտ նստեց՝ իմ կողքին, հստակ չեմ կարող ասել անուններ, սակայն շատ մարդ կար։ Գառնիկը ինձ մոտեցավ տան հարցով դիմեց, ասաց, որ տանից հանում են, հեռու բարեկամներ ենք եղել Գառնիկի հետ, ասացի նրան, որ Քաջիկի հետ շատ մոտ չէինք, ասացի որ վաղը կխոսեմ Քաջիկի հետ, Գառնիկը զանգեց Քաջիկին, մի քիչ խոսեց վերցրի հեռախոսը ես շարունակեցի խոսել, քանի որ արդեն ավել բաներ էր խոսում, ես խոսեցի ասացի, որ մնա այդ հարցը հետո կքննարկենք երեքով, քանի որ Քաջիկի մոտ էլ էր աղմուկ, խոսեցինք անջատեցի հեռախոսը տվեցի Գառնիկին, ասաց, որ ուզում է հյուրասիրի՝ գնա գարեջուր բերի, ասացի, որ պետք չի քանի որ արդեն իսկ հարբած էր: Երբ ես նրան տեսա հագուստը անկոկիկ վիճակում էր, խոսելուց տեսա, որ իր թուքը արյունոտ էր, երբ եկավ լվացվեց ցայտաղբյուրի մոտ, արդեն ընկնում էր, ընկերներիցս մեկը նրան բռնեց: Այդ խոսակցությունից հետո, այն ընկերս ով իմ հետ նույն շքամուտքում էր բնակվում, ասացի ՙՙթռանք՚՚: Դաշտի կողմով մեր շքամուտք տեղ կար գնալու։ Մենք քայլել ենք, Գառնիկենց շքամուտք 15 մետր էր, ես գնացել եմ մեր տուն, բարձրացել եմ տուն։ Անցել է մի 20 րոպե, գնացել եմ խոհանոց ջուր խմելու, տեսել եմ շտապօգնության մեքենա կա, ես էլ զանգել եմ տղայիս և մորս քանի որ մտածել եմ մորս համար է եկել։ Ես Հերմինեին չեմ ասել, որ Գառնիկին գետնին եմ տեսել։ Ես անկեղծ չգիտեմ, թե դեպքի վայրում ինչ է եղել, ես ներկա չեմ եղել, չեմ էլ լսել։ Ես եթե մասնակցած էլ լինեի դեպքի վայրում տեղի ունեցածին ես հաստատ դրա մասին Գառնիկի քրոջը չէի ասի, որ նա հայտարարեց, որ ես որոշակի տեղեկություններ եմ ասել իրեն, որ իբրև եղբորը ծեծել են և այլն։ Ես Գառնիկի քրոջ հետ հանդիպել եմ «ԴՈԳ»-ի ելույթից հետո։ Այն թե որտեղից գիտեինք, որ պետք է իմ մասին խոսի «ԴՈԳ»-ը կասեմ, երբ որ նա պետք է ինչ որ բան խոսի մեկ օր առաջ անոնս է հրապարակում, որտեղ իմ և ընտանիքիս նկարն է եղել։ Հերմինեի մասով կասեմ, որ այո հանդիպում ունեցել ենք նրա հետ, սակայն ոչ մի նյութական պահանջ չի եղել, այլ բարոյահոգեբանական խորհուրդների համար էր նա եկել, նաև նշում էր «ինչու դու», հետո մեկ անգամ էլ հարցրեց, բա դու ինչու ես դրսում, ինչի քեզ չեն բռնել, ասացի ես նման բան չեմ արել, որ կալանքի տակ լինեմ, նաև ասեմ, որ հարցրեց բա որ տեսել էիր ինչ այսպես, ասացի որ մտածել եմ եկել է տուն վիճել եք և եթե այդ մարդուն տարել են կգնաք, քանի որ 30 մետր էր իրենց տանից, բոլորը շտապօգնությունը լսել են իրենք չեն լսե՞լ։ Շտապօգնության գալու ժամանակ շատ մարդիկ են եղել։ Իմ խոսակցությունը Գառնիկի հետ, որ լսել են, եղել է մի քանի հոգի։ Ցայտաղբյուրի շրջակայքը այդ ժամանակ այդքան էլ լուսավոր չէր, ստոլբաներից ինչ լույս ընկնի այդքանն է։ Մանրամասն բան Գառնիկից չեմ ճշտել ինչ խոսակցություններ են եղել, ինչ խնդիրներ է ունեցել։ Ընկերուհի ասված Լիանային չեմ ասել, կարծում եմ լսել է որևէ տեղից։ Այն թե ինչու է իմ անունը շոշափվում այս գործով, չեմ կարող ասել ինչու։ Այն թե ինչու եմ ասել «տղերք թռանք» կասեմ, քանի որ Գառնիկը ասում էր գնամ ինչ որ բան բերեմ խմենք, ես էլ չէի ուզում նրանց հետ մնալ դա է եղել հիմնական պատճառը։ Հետո որ տեսավ կոպիտ ասած «ցրում եմ» իրեն, տպավորություն էր, որ նա հեռախոսով տեսազանգով խոսելով գնում էր, դեպի իր տուն։ Ես որևէ տեղեկություն չունեմ Գառնիկը ինչպես է վնասվածքներ ստացել, սակայն խոսակցություներ լսել եմ, ասել են, որ 46 դպրոցի բակում նրան ծեծել են և այլ բաներ էլ եմ լսել։ Փակ վկան, որ նշում էր «բոյով, ջանով շեկ մազերով մարդ է եղել», դուք ինձ տեսնում եք, ես շեկ մազեր չունեմ, «բոյով, ջանով չեմ», Գառնիկն էլ ինձանից մոտավոր 10 սմ բոյով է եղել։ Շտապօգնության գալը չեմ տեսել, երբ գնացի խոհանոց ջուր խմելու այդ ժամանակ ես նրանց տեսա, միգալկաները դալանի մոտ եմ նկատել։ Դալանից աջ կողմ ցայտաղբյուրն է, շենքին զուգահեռ կանգնած էր շտապօգնության մեքենան։ Դալանից երբ մտնում ենք նստարանը տեսնել հնարավոր չէ, քանի որ պետք է մոտենաս նոր տեսնես նստարանը։ Դեպքը, որ եղել է մի քանի շենքերի բակում է։ Մեր տանից մինչև ցայտաղբյուր 25 մետր է։ Դալանից մտնում են բակ, թեքվում աջ 10 մետր այն կողմ ցայտաղբյուրն է և իմ հայրական տունը, մի քիչ այն կողմ իմ տունն է, մի քանի մետր այն կողմ էլ Գառնիկենց տունն է։ Երբ ես նայել եմ Գառնիկին չեմ տեսել պառկած, երբ իջա Գառնիկին արդեն պատգարակի վրա էին պառկեցրել, տանում էին։ Իմ և Լիանայի մեջ եղած խոսակցությունը եղել է միայն «ԴՈԳ»-ի մասով, Գառնիկի մասին էլ չեմ խոսել ընդհանրապես միայն ասել եմ, որ «ԴՈԳ»-ը իմ մասին է խոսելու։ Մտքովս չի անցել, որ Գառնիկի կնոջը ինչ որ բան ասեմ, երբ նրան տանում էին շտապօգնությունով։ Գառնիկը հայհոյանքներ տալով գնում էր, սակայն, երբ ինձ տեսել է դադարեցրել է, դրանից հետո ես ասել եմ, որ նա հանգստանա, հստակ չեմ հիշում ասել եմ, թե ոչ, սակայն ասած կլինեմ։ Քաջիկի հետ եղել եմ նույն հարաբերությունների մեջ ինչ Գառնիկի հետ։ Երբ որ նա Քաջիկի հետ էր խոսում ես հեռախոսը ասել եմ տա ինձ խոսել եմ հետ եմ վերադրաձրել նրան, չեմ հրել։ Այն որ նշում եմ այլ անձինք են եղել նրանց վերաբերյալ ես կարող եմ որևէ տվյալներ ներկայացնել, սակայն ոչ այս պահին։ Գառնիկի տեսքի մասով ուզում եմ նշել, որ նա դեմքին վնասվածք ուներ վաղուցվանից, դեմքը մի քիչ ուռած էր ու եթե ծեծվեր էլ դա ոչ ոք չէր նկատի, եթե արտահայտիչ բան չեմ նկատել, բերանը անընդհատ լվանում էր ու արյուն եմ տեսել թքի հետ։ Հերմինեյին չեմ հիշում, որ ասած լինեմ, որ Գառնիկը ընկել է, ասեկոսեներ կան, ասում են, որ ծեծվել է և այլն, ես անձամբ չեմ տեսել։ Այն թե ինչու է Լիանան նախաքննության ընթացքում ասել, որ ես նրան պատմել եմ, ասել եմ, որ «թաթալոշ» եմ տվել, կասեմ, որ մտածում եմ, որ այդպես է ասել, քանի որ ճնշված է եղել, անընդհատ նրան զանգել կանչել են քննչական և այլն։ Գառնիկի հետ մոտավորապես 7-8 րոպե ենք շփվել, դրանից հետո 20 րոպե անց եմ ես շտապօգնության մեքենան տեսել։ Երբ Գառնիկին տանում էին, մտքովս չի անցել, որ կարող է Գառնիկի տանեցիներին տեղյակ պահեմ, քանի որ ես մտածել եմ, որ տանից են տանում։ Գառնիկը երբ հայհոյելով եկավ բնականաբար ընդունելի չի եղել ինձ համար այդ պահվածքը, սակայն երբ ինձ տեսել է արդեն լռել է, հնարավոր է նկատողություն արած լինեմ, մի քիչ բարձր ասած լինեմ, սակայն վեճ չի եղել։ Քաջիկի և Գառնիկի հետ նույն հարաբերությունների մեջ ենք եղել։ Գառնիկին հնարավոր չէ, որ հրած լինեմ կամ ասեմ գնա էն կողմ թող խոսեմ։ Մեր մոտ շատ մարդ կար այդ ժամանակ»։
Վկա Արմեն Ասլանյանը ցուցմոնք տվեց այն մասին, որ «Այդ օրը պատուհանից նայելուց Արմանին տեսա, որ իրենց պատուհանից նայում էր, միգալկաներ տեսա, Արմանին հարցրի, կարող է Սեդա տոտայի հետ կապված է՝ իր մոր, ասաց, որ ոչ, նշեց որ իջնում է, ես էլ իջա։ Քայլեցինք դալանի կողմ, տեսանք, որ նասիլկան արդեն շտապօգնության մեքենայի մեջ էր, մարդիկ կային հավաքված, հարցրի ինչ է եղել ասացին, որ խմել էր ընկել էր, շտապօգնությունն ենք կանչել, ճանաչեցի, որ Գառնիկն էր։ Արմանին հարցրի, ինչ է եղել, ասաց չգիտեմ, մի քիչ խմած էր մեզ էլ էր հանդիպել, ուզում էր հյուրասիրեր, մենք եկանք մնաց ինքը։ Տարածքում երիտասարդներ կային շատ, որոնց չեմ ճանաչել, հետո եկանք մենք տուն։ Երիտասարդները մի քանի հոգի էին։ Մեր և Արմանենց շենքը նույն հարթության վրա է մեր տունը գտնվում է իրենցից դեպի աջ։ Այն երիտասարդները որոնք այնտեղ էին ինձ ծանոթ չեն եղել։ Արմանին ես հարցրի ասացի, կարող է ինֆակտ է եղել, ասաց չէ, խմած էր, քեֆը լավ էր ուզում էր գարեջուր հյուրասիրել, մի կերպ եմ ճանապարհել տուն։ Ես գիտեի, որ Գառնիկը առողջական խնդիրներ ունի սրտի հետ կապված։ Արմանը չի ասել ովքերով են եղել այդտեղ։ Մեր բնակության վայրից որ իջնում ենք, Գառնիկենց տունը անկյունային հատվածում է, մեր մոտով էր անցնում։ Այդ օրը երբ իջանք տանեցիներին չեմ տեսել, նույնիսկ ես հարցրի արդյոք Գառնիկի տանեցիները տեղյակ են, մեկը ասաց այո տեղյակ են, բայց ով ասաց չեմ հիշում։ Երբ հասանք Գառնիկը շտապօգնության մեքենայի մեջ էր։ Երիտասարդները ասացին, որ Գառնիկը խմած էր ընկել է, բերել են այստեղ, ցայտաղբյուրի մոտակայքն էին ցույց տալիս, ասում էին այդտեղից են բերել շտապօգնության մեքենայի մոտ։ Երբ շտապօգնությունը գնաց ես ու Արմանը քայլեցինք դեպի տուն, այդ ժամանակ էլ ասաց, որ Գառնիկը ցանկանում էր գարեջուր հյուրասիրել։ Հավաքվածները 10-ից ավել կլինեին, ավելի շատ տղամարդիկ էին և շտապօգնության բժիշկներն էին՝ երիտասարդ աղջիկներ էին։ Գառնիկի հագուստենրը չեմ ֆիկսել, քանի որ միայն դեմքին եմ նայել, որ տեսնեմ ով է։ Այն հարցին, թե արդյոք ինչու չեմ մտել Գառնիկենց տուն, որ ասեմ խնդիր է եղել, կասեմ, որ մտածել եմ ժամը ուշ է, հիվանդ մայր ունեն և նմանատիպ հարցեր։ Մինչ իմ պատուհանից նայլը ոչ մի ազդանշան չեմ լսել։ Երբ ես նայեցի պատուհանից Արմանն արդեն պատուհանից նայում էր։ Բակից որևէ ձայն չեմ լսել, քնած եմ եղել, սակայն հաստատ, եթե ինչ որ ձայներ լիներ կլսեի։Այն թե տեղեկություններ ունեմ արդյոք, որ Գառնիկին հարվածեն և այլն, կասեմ, որ ոչ։ Դալանից որ մտնում ենք բակ աջ ենք գնում ու ձախ հատվածում ցայտաղբյուրն է, դալանից որ մտնենք միանգամից ցայտաղբյուրը չի երևա, մի քանի քայլ պետք է անենք, որ կարողանանք տեսնել ցայտաղբյուրը։ Ցայտաղբյուրը Արմանի հայրիկին է նվիրված այդ հատվածում բոլորս էլ նստում ենք։ Արմանին չեմ հարցրել թե որտեղից է ճանապարհել Գառնիկին։ Երբ ես գառնիկին տեսա նա անձայն, անշարժ պառկած էր։ Աշխատանքի բերումով, քանի որ ուշ եմ գալիս շուտ եմ գնում, ինչպես նաև որոշակի խնդիրներ եմ ունեցել չեմ հետաքրքրվել ոչինչով հետագայում»։
Վկա Թևոս Եղիազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Նախորդ տարվա ամառն էր հուլիս ամսվա վերջ։ Քանի որ իմ տղան ուշ ժամի է գալիս ես Արմանենց հետ զրուցում էի, եկել էինք ցայտաղբյուրից ջուր խմելու, երիտասարդներն էին նստած, զրուցում էինք, գնացինք «մոյակայի» մոտ նսեցինք խոսում էինք, Կարնն ու Էդգարը եկան։ Խոսում էինք, երբ մեկը քթի տակ խոսելով վիրավորական արտահայտություներով քայլում էր, տեսա Գառնիկն եկավ հասավ մեզ բարևեց, ոչինչ չասաց, հագուստը վատ վիճակում էր, ջուր խմեց ուզում էր ընկնել բռնել եմ, հետո հեռախոսով ուզում էր մեկին զանգել, խոսեց, հետո մինչ Արմանը խոսում էր հեռախոսով ասում էր, տարեք ինձ 3-րդ մաս, Արմանը եկավ ասաց, որ ամեն բան լավ է լինելու, տրամադրությունը բարձրացավ, ասաց գնամ գարեջուր բերեմ, ասացինք պետք չէ, Արմանն էլ ասաց, որ գնանք։ Արմանը Գուգոն և Կարենը գնացին դեպի ձախ, նա ուղիղ, ես ու Էդոն էլ դալանով, լույս կար դրա տակ Գառնիկը կանգնեց, հետո ես բարձրացա տուն։ Այն հարցին, թե ինչ էր ասում Գառնիկը կասեմ, որ ասում էր էսպես չի մնալու, հայոհոյանք թեթև մի բան ասել է, սովորական բարձրության էր ձայնը, որ կարող էինք լսել։ Այն թե որտեղ է դեմքը լվացել կասեմ, որ ցայտաղբյուրի մոտ։ Ինքը ընկնում էր, սակայն չեմ թողել ընկնի, բռնել եմ։ Այն թե ում հետ էր Արմանը խոսում այդ ժամանակ չեմ իմացել, միայն իմացել եմ հետո։ Այն որ Արմանը ասաց «ցվրվանք» ինչ էր ասում, կասեմ, որ պետք է գործ անեին, չէին ցանկանում գնալ։ Իմ բնակարանը դալանի շենքում է 4-րդ հարկում։ Մեր տանից տեսանելի է ցայտաղբյուրի հատվածը։ Ներքևում մենք եղել ենք 3 հոգով, հետո նոր մեզ են միացել մնացածը։ Այն թե ինչպես Արմանը ներգրավվեց հեռախոսային խոսակցությանը, կասեմ, որ Գառնիկը հեռախոսը տվեց Արմանին, հենվեց մեքենային, Արմնն էլ հեռախոսը ձեռքին գնաց այլ ուղությամբ։ Չի եղել, որ Արմանը Գառնիկի վրա ձայնը բարձրացնի։ Մեր մոտ Գառնիկը հայհոյանքներ չի հնչեցրել, հայհոյելով դալանից ներս է մտել, սակայն մեր մոտ չի հայհոյել։ Արմանի և Գառնիկի միջև կոնֆլիկտային ոչինչ չի եղել, Արամնը չի գոռացել նրա վրա։ Ես հաջող եմ արել, Գառնիկը գնացել է դալանի մոտ, կանգնել է լույսի մոտ ես էլ տղայիս եմ սպասել նոր բարձրացել եմ տուն, մոտավոր 3-4 րոպե, երբ մենք բարձրանում էինք Գառնիկը դեռ այդ լույսի մոտ կանգնած էր։ Ես շտապօգնությունը չեմ տեսել, ոչ էլ ձայներ եմ լսել։ Ես մահվան մասին իմացել եմ, մեր հարևանից, դեպքից 10 օր հետո։ Գառնիկը վատ վիճակում է եկել, փոշոտ հագուստով և այն։ Ես նրա վրա վնասվածքներ չեմ տեսել, քանի որ մութ է եղել։ Ես Գառնիկին վաղուցվանից եմ ճանաչել, իրենց հին բակից, կնոջը չեմ ճանաչել, բակում Գառնիկին տեսել եմ կարելի է ասել 4-5 ամիսը մեկ։ Իր խոսելը մոտավոր 15-20 մետրի վրա կլսվեր, ես Գառնիկին նկատողություններ չեմ արել, քանի որ շատ չէր լսվում։ Արմանի մորը այդ օրը չեմ տեսել։ Կարելի է ասել, որ ես վերջին մարդն եմ եղել, որ տեսել եմ Գառնիկին։ Գառնիկին որևէ մեկը չի հրել, ինքն էլ չի ընկել։ Երբ ես նրան բռեցի նրա հետևի հատվածում փոշի կար՝ նստատեղի հատվածում, կամ մի տեղ նստած էր եղել, կամ ընկել էր հստակ ասել չեմ կարող։ Արման Աղաջանյանին իր գնալուց հետո չեմ տեսել։ Արման Աղաջանյանենք դիտմամբ այլ ճանապարհով գնացին, որ Գառնիկից հեռու գնան։ Երբ ես նրան տեսա լույսի մոտ կանգնած ես էլ գնացել եմ, երիտասարդները որոնք նստած էին «մոյկայի» մոտ դեռ այնտեղ էին։ Երիտասարդեներին չեմ ճանաչել ես, քանի որ մեր բակից չէին։ Մեզանից ոչ ոք Գառնիկին ոչ մի նախատանք չի տվել։ Ամբողջ ընթացքում Գառնիկն ու Արմենը մեր տեսադաշտում են եղել։ Այն թե մեզ ասել է, որ իրեն հարվածել են և այլն կասեմ, որ ոչ, միայն այդ հեռախոսով խոսակցությունն է եղել։ Արման Աղաջանյանի վերաբերյալ իմացել եմ մի բլոգեռից, որ նա է մեղադրվում։ Ես Արմանի մորը ասել եմ, որ, եթե պետք լինի ես կգնամ կասեմ, ինչ պետք է։ Դեպքի վերաբերյալ բակի բանկիչների հետ խոսակցություններ չեմ ունեցել»։
Վկա Գուրգեն Գասպարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Այդ օրը Արմանի հետ դալանի մոտ կանգնած էինք, եկավ Թևոսը, միասին գնացինք ջուր խմելու, «բիսետկայում» երիտասարդ տղաներ կային, մեզ զիջեցին, հետո մեզ միացան միուս ընկերները մեր։ Այդ ընթացքում դալանով գալիս էր Գառնիկը, հայհոյելով և խոսելով, հասավ մեզ և լռեց, նեղված էր ու այլայլված նաև շատ հարբած էր, Արմանը հարցեր տվեց, հետո Գառնիկին զանգեցին, Գառնիկը տվեց Արմանին, Արմանը մի քիչ այն կողմ խոսեց, եկավ ասաց, որ Գառնիկը գնա տուն ամեն բան լավ կլինի, վաղը կխոսենք, հետո Գառնիկը գնացել է, մենք էլ գնացել ենք մեր ճանապարհներով։ Հետագայում իջել ենք ներքև մոտեցել ենք Գառնիկի տղային, հարցրել ենք ինչ է եղել, ասել են պապային ինֆակտ կամ ինսուլտ է խփել, ես էլ ցավակցել եմ անցել։Մեր խոսակցությունը եղել է դալանի մոտ, երիտասարդները վեր կացան գնացին, մի 10 մետր հեռավորության վրա նստեցին, նրանք նստել մնացել են այնտեղ, չեմ հիշում գարեջուր էին խմում, թե սուրճ։ Գառնիկը հայհոյանքներ էր տալիս, մեզանից որևէ մեկը դիտողություն կամ նկատողություն չի արել։ Գառնիկն է վերցրել զանգել, հետո տվել Արմանին, Արմանը որ խոսեց եկավ ասաց տան խնդիր է։ Գառնիկը շատ խմած էր, այլայլված և հագուստն էլ թափթփված էր իր վրա։ Գառնիկը Արմանի համեմատ համ բոյով էր համ էլ «չաղ»։ Երբ հասանք մեր մուտքի մոտ Գառնիկին չենք տեսել։ Ես և Արմանը նույն հարկում ենք բնակվում։ Իմ ծննդյան օրը հուլիսի 2-ին է։ Այդ երիտասարդներին չեմ ճանաչել, քանի որ բակի բնակիչներ չէին։ Մենք երեքով էինք այդ ուղությամբ գնացել, ես և Արմենը մտանք տուն, Կարենն էլ գնաց իր ուղությամբ։ Գառնիկը երբ հասավ մեզ բարևեց, հետ նստեց, ասաց «պատասխան եք տալու», նյարդայնացած խոսում էր, հետո, որ զանգեց արդեն հասկացանք ինչ է եղել։ Ես չեմ հիշում Գառնիկը, որ լվացվի։ Հագուստի մասով կասեմ, որ թափթփված վիճակ էր, այն թե պատառոտված էր հագուստը, թե ոչ կասեմ, որ չեմ հիշում, քանի որ մութ էր։ Այն թե ինչպես Արմանը հեռախոսազանգի մասնակից եղավ կասեմ, որ ասաց տան թեմա է զանգեց մի քանի բառ խոսեց տվեց Արմանին, հստակ բան չեմ լսել, քանի որ մենք այլ թեմայից էինք խոսում։ Այն թե եղել է, որ Գառիկը ընկնի նրան բռնեն կասմե, որ չեմ հիշում։ Գիշերը լավ լուսավորություն չկա մեր բակում։ Ստոլբաներ կան, սակայն առանձին որևէ լույս չկա։ Երբ մենք մտանք շքամուտք Գառնիկին չեմ նկատել, որևէ վիճաբանություն չի եղել։ Մեր հանդիպման ժամանակ Արմանը նախատել կամ այլ բաներ չի ասել Գառնիկին, հանգիստ խոսակցություն է եղել։ Մեր մոտ նա էլ չի հայհոյել։ Այն թե ես ունեմ տեղեկություններ, թե ինչպես է Գառնիկը իր վնասվածքները ստացել, կասեմ, որ չգիտեմ, չեմ էլ իմացել, հետագայում եմ բակային խոսակցություններից եմ լսել։ Արմանին ճանաչում եմ 44 տարի, նույն բակից ենք։ Գառնիկին ճանաչում եմ 10 տարի, ընտանիքին էլ գիտեմ։ Իմ աշխատանքի բերումով ես բակում շատ չեմ լինում։ Ես Գառնիկից կոնֆլիկտ չեմ տեսել, մեկ անգամ եմ պատուհանից տեսել, որ լավ խմած էր։ Այդ օրը ինքը շատ բարձր չէր խոսում, որ մենք նկատողություն անեինք նրան։ Տեսանելի վնասվածքներ Գառնիկի վրա չենք տեսել մենք։ Չեմ հիշում, որ մեկի հետ մեր մոտ վիճաբաներ։ Մեզանից որևէ մեկը բացառում եմ, որ նրան կարող էր հրել, հարվածել։ Եթե ես տանը լինեի Արմանը դուրս գար ես չէի լսի, մենք համ բակային հատվածում ունենք պատուհաններ համ էլ փողոցի կողմից։ Դեպի այն ճանապարհը որտեղով Գառնիկն էր գալիս տեսանելի էր մեր շքամուտքից։ Մեր հասած հատվածից՝ շքամուտքից տաղավարի ներսը չենք տեսել։ Մենք հասել ենք շքամուտք ոչ մի աղմուկ չեմ լսել։ Այն թե ինչից հետո մենք որոշեցինք գնանք, կասեմ, որ այն ժամանկ երբ Գառնիկն ասում էր գնամ գարեջուր առնեմ, մենք էլ ասեցինք գնա տուն մենք էլ գործեր ունենք գնանք։ Երիտասարդները, որ այնտեղ էին, գարեջուր էլ էին ոնց որ խմում, սուրճ էլ, նրանք նստել էին՝ զրուցում էին, մեր գնացած երկար ճանապարհից երևում էին նրանք»։
Վկա Կարեն Գիշյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Երեկոյան ուշ ժամի տեսել եմ Էդգարին, միասին մտանք բակ, տեսանք տղաները նստած են ցայտաղբյուրի մոտ, մի քանի երիտասարդներ էլ կային, մի քիչ անցավ մի քիչ բարձր ձայնով հայհոյախառն Գառնիկը հեռախոսը ականջին ինչ որ մեկի հետ խոսում էր։ Եկավ մեզ տեսավ լռեց, բարևեց Արմանին, նստեց կողքին, Արմանը ասաց նորից խմած ես ասաց մի քիչ հարցեր կան, զանգեց հեռախոսը տվեց Արմանին Արմանը խոսեց ասաց Գառնիկ ջան գնա դե մենք էլ գնանք մենք գնացինք խոսում էինք:Ես, Արմանը, Գուրգենն ուղիղ գնացինք, պտտվեցինք եկանք ցայտաղբյուրի մոտ ես ջոր խմեցի իրենք էլ բարձրացան տուն ես էլ գնացի։ Տղաները բակում նստած խոսում էին երբ ես ու Էդգարը մոտեցանք։ Գառնիկը երբ հասավ մեզ ընդհանուր բարևեց ու նստեց արմանի մոտ, մեզանից որևէ մեկը նրան նկատողություն չի արել, հատկապես Արմանը, քանի որ այդքան էլ բարձր չէր նրա խոսելը։ Գառնիկը խնդիրներ ուներ, սակայն թե ինչի հետ կապված չեմ կարող ասել։ Արմանը ասաց գնանք՝ Գառնիկն ուղիղ գնաց, մենք էլ այլ կողմով գնացինք, դանդաղ քայլելով էինք գնում, երևի թե 7 րոպե կլիներ։ Մոյկա կար դրա դիմացը տեղ կար նստած էին 10-12 հոգի երիտասարդներ, ձեռքներին բան կար խմում էին։ Մուտք մտնելը չեմ կարող ասել, բայց լսել եմ Գուգոն էր, թե Արմանը ասաց բացի ես եմ ես էլ թեքվել գնացել եմ։ Գառնիկի հագուստը փոշոտ էր, դեմքը չեմ տեսել, մթոտ էր։ Գառնիկին շուտվանից եմ տեսել, տաքսի էր մի ժամանակ քշում։ Գառնիկը Արմանից բոյով, թափով էր։ Երբ Արմանենց հրաժեշտ տվեցի գնում էի «Կակա» հանրակացարանի մոտ, ճանապարհը անցնում է այլ կողմով։ Գառնիկը կարճ ճանապարհով է գնացել, մենք երկար, իսկ վերջում ես լրիվ այլ ճանապարհով եմ գնացել, քանի որ պետք է գնայի հետևի «մայլեն»։ Գառնիկը երբ գալիս էր ձայնից ես պտտվեցի, հեռախոսով խոսելով գալիս էր, հասավ մեզ, հեռախոսը անջատեց, բարևեց, եկավ նստեց։ Որքանով որ հիշում եմ Արմենը, Արմանը, Թևոսը և մնացածը նստած էին։ Գառնիկը, որ եկավ հագուստը փոշոտ էր, հագուստն էլ թափթփված էր։ Հետևից նրան չեմ տեսել։ Իմ համար նկատելի է եղել, որ նա ճոճվելով քայլում էր, ինչ որ բանից նեղված էր, եկավ միանգամից Արմանին մոտեցավ ու սկսեց Արմանի հետ խոսել։ Հստակ չեմ հիշում Արմանը ինչպես մտավ հեռախոսային խոսակցության մեջ, բայց Արմանն ասաց գնա վաղը կգաս կզանգենք կխոսենք, սակայն Գառնիկը զանգեց հեռախոսը փոխանցեց Արմանին, տեղում հենց խոսեց Արմանը, քանի որ հիշում եմ, որ Արմանն ասեց տեսար լավ կլինի, գնա վաղը կգաս էլի կխոսանք, հետո ասեց դե գնա Գառնիկ ջան, Արմանն էլ մեզ ասեց եկեք խոսելու բան կա քայլելով խոսել ենք։ Գառնիկն որքանով որ հիշում եմ ցանկանում էր գարեջուր հյուրասիրեր։ Այդտեղ հավաքվածներով ով ուր գնաց կասեմ, որ ես, Ռուբենը, Արմանը քայլել ենք, Թևոսը նստած է մնացել, Արմենը չեմ տեսել որտեղ է մնացել, Էդգարն էլ կանգնած սուրճ էր խմում։ Երբ մենք հասանք շքամուտքի մոտ ցայտաղբյուրն ու տաղավարը այդքան էլ տեսանելի չեն եղել, քանի որ բավականին հեռու էր, մոտավոր 300 մետր կլինի։ Այդ հատվածը լուսավոր չի եղել, մութ էր, խաղահրապարակում լույս կար դա է եղել, հստակ չեմ կարող ասել, որ լույս կար, թե ոչ։ Երբ Արման Աղաջանյանն ու Գուրգենը մտան շքամուտք, պուրակի հատվածը լուսավոր չի եղել, Գառնիկ Այվազյանին չեմ տեսել այդ հատվածում»։
Վկա Էդգար Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Այդ օրը երեկոյան ծանոթիս եմ հանդիպել, սուրճ ենք վերցրել, բակի ցայտաղբյուրի մոտ ենք մոտեցել տղաներին բարևեցի, մի քանի բառ խոսելուց հետո մտավ Գառնիկը, մի քանի րոպե հետո մոտեցավ ցայտաղբյուրին լվացվեց, խնդիր ուներ ոնց հասկացա, քանի որ գալիս հայհոյանքներ էր տալիս, մի պահ էլ նույնիկս սայթակեց՝ Թևոսը բռնեց, նստեցրեց, հեռախոսը հանեց զանգեց: Արմանը վերցրեց գնաց խոսելու, հետո հարցրեց ասեց ով կա մեքենայով Երորդ մաս էր ուզում գնար ինչ որ հարց լուծելու։ Արմանը խոսեց հեռախոսը վերադարձրեց Գառնիկին, ասաց վաղը կգաս կխոսենք, ամեն բան նորմալ է։ Մի քանի րոպե հետո Արմանը ընկերների հետ գնաց դեպի դաշտի կողմ, ես և Թևոսն էլ գնացինք դեպի դալանի կողմ։ Իմ ծանոթը Կարենն է, նրա հետ միասին ենք բակ մտել։ Այն որ նշեցի տղաները նստած են, կասեմ, որ Արմանն էր, Թևոսն էր, Գուգոն էր և մի տղա կար ով գնում գալիս էր, հստակ չեմ ճանաչում, այդ բակի տղա էր ոնց որ, նստած խոսում էին, մոտեցանք, Արմանը մեքենա էր գնել՝ դա էինք քննարկում, երբ Գառնիկը մտավ ընդհատվեց խոսակցությունը։ Արմանը նկատողություն չի արել Գառնիկին, մոտեցավ լվացվեց, ձեռքն էր փոշոտ։ Ցայտաղբյուրի մոտ Գառնիկը սայթակեց, սակայն չընկավ, քանի որ Թևոսը նրան բռնեց։ Գառնիկի վրա վնասվածքներ չեմ նկատել, հագուստն էր թափթփված և փոշոտ։ Գառնիկն էր զանգել, իրեն չէին զանգել, հեռախոսը տվեց Արմանին, Արմանն էլ գնաց դեպի մոյկայի կողմ խոսեց եկավ, ասաց, որ գնա տուն, ամեն բան լավ է։ Տարածքում մի քիչ հեռու նստարան կա դրված, տղաներ էին հավաքված, մի 10 մետր հեռու՝ մոյկայի պատի տակ։ Արմանը հեռախոսը տվեց Գառնիկին, գնացին այլ կողմ՝ դեպի դաշտի ուղությամբ։ Գառնիկն էլ այլ ուղությամբ գնաց։ Թևոսն էլ ասեց դուրս գանք, եկանք դալանի կողմ ես դալանը դուրս եկա, Թևոսը մնաց։ Արմանենց գնալուց հետո մենք դեռ մի քանի րոպե մնացինք տաղավարում, Գառնիկ Այվազյանը այլ ուղությամբ գնաց մի քիչ գնաց կանգնեց, հեռախոսի մեջ ինչ-որ բան էր նայում, ես էլ թեքվել եմ, Թևոսին հաջողություն եմ մաղթել գնացել եմ։ Ես այլ փողոցում եմ բնակվում, հաճախ չեմ եկել այդ բակ, Գառնիկ Այվազյանին դեմքով եմ միայն ճանաչել, նրա հետ շփում չեմ ունեցել։ Գառնիկ Այվազյանի ստացված վնասվածքներից ոչ մի տեղեկություն չունեմ։ Ես Գառնիկի մահվան մասին չեմ հիմացել, հետո, որ տղաները ասեցին, «ԴՈԳ»-ը խոսել է, դրել նայել եմ, իմացել եմ, որ Գառնիկի հետ նման դեպք է եղել։ Ես հիմա պատմում եմ այն դեպքը, որ վերջին անգամ Գառնիկին տեսել եմ։ Ամառ էր, քանի որ մենք թեթև էինք հագնված։ Դեպքի մասին վերհիշեցի, երբ որոշակի խոսակցություններ եղան։ Ես գնացել եմ Թևոսը մնացել է, քանի որ սպասում էր իր երեխային»։
Գրավոր ապացույցներ.
Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0852 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Գառնիկ Այվազյանի մահը վրա է հասել գլխուղեղի վնասվածքային ախտահարումից՝ բաց, բութ գանգուղեղային վնասվածք ստանալու հետևանքով, որն էլ գտնվում է ուղղակի պատճառական կապի մեջ՝ մահվան անմիջական պատճառի հետ: Սույն հետևությունը հիմնավորվում է դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված՝ աջ ակնակապճային, գագաթոսկրերի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, գլխի մաշկի տակ գագաթ ծոծրակ-քունքային, աջ հետին գագաթային շրջանների արյունազեղումների, ենթակարծրենային, ենթաոստայնային, միջգալարային, արյունազեղումների ներուղեղային արյունահավաքների, գլխուղեղի ծանր սալջարդի, ռետրոբուլբար արյունահավաքի, քթոկրերի, մաղոսկրի, աջ ակնակապճի վերին պատի, ձախից՝ ակնակապճի ստորին պատի կոտրվածքների, աջից՝ ծոծրակոսկրի կոտրվածք տարածումով գագաթոսկր և ճակատոսկր առկայություններով, որոնք առաջացել են՝ կենդանության օրոք. բութ առարկաների ներգործության արդյունքում նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ, սովորական ընթացքի դեպքում, համարվում են` առողջությանը ծանր վնաս պատճառող՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ տվյալ դեպքում` բերել են մահվան: Փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև՝ արյունազեղումներ՝ աջից բերանի խոռոչում՝ թշային և ձախ բազկի շրջաններում, սալջարդ վերք բերանի խոռոչում` թշային շրջանում, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկաների ներգործության արդյունքում, նման մարմնական վնասվածքները, կենդանի անձանց մոտ, սովորական ընթացքի դեպքում, համարվում են առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող և տվյալ դեպքում, չեն գտնվում ուղղակի պատճառական կապի մեջ մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերվել են նաև օջախային շճաթարախային թոքաբորբ, լյարդի սպիտակուցաճարպային դիստրոֆիա, որոնցով տառապել է հանգուցյալը կենդանության օրոք, որոնք սակայն չեն գտնվում պատճառական կապի մեջ մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Ըստ հիվանդության պատմագրի տվյալների՝ Գ.Այվազյանի մահը վրա է հասել 02.07.24թ.-ին, ժամը՝ 05։00-ին: Գ.Այվազյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է և երկրորդ/ խմբին: Գ.Այվազյանի դիակից վերցված արյան մեջ դատաքիմիական ուսումնասիրությամբ՝ հայտնաբերվել 0.149 %% էթիլ սպիրտ, որը կենդանի անձանց մոտ համարվում է ալկոհոլի ազդեցության բացակայություն կամ ֆիզիոլոգիական նորմա, ինչպես նաև ստացիոնար ընդունման պահին արտաշնչած օդում հայտնաբերվել է 0.454 մգ/լ ալկոհոլ: Վնասվածքները ստանալուց հետո որոշակի ինքնուրույն գործողությունների կատարումը չի բացառվում։ Հաշվի առնելով վնասվածքների տեղակայությունները և բնույթը վերջիններիս առաջացումը իրենց համակցությամբ սեփական մարմնի բարձրությունից հատակներին վայր ընկնելու հետևանքով հնարավոր չէ։Վ.Թ- Հ2, 184-193
Լրացուցիչ դատաբժշկական փորձքննության թիվ 85/Լ եզրակացությունը, համաձայն որի՝ հիմնվելով դիակի դատաբժշկական փերձաքննության, հիվանդության պատմագրի, դատահյուսվածքաբանական ուսումնասիրության տվյալների վրա և առաջնորդվելով՝ որոշմամբ առադրված հարցերով, գալիս եմ հետևության, որ Գառնիկ Այվազյանի մոտ հայտնաբերված վնասվածները ունեն մոտ շուրջ 2-3 օրվա վաղեմություն։ Վնասվածքները իրենց համակցությամբ չէին կարող առաջանալ սեփական մարմնի հասակի բարձրությունից վայր ընկնելու հետևանքով, քանի որ վերջիններս տեղակայված են մարմնի հակադիր մակերեսների վրա։Վ.Թ- Հ4, 171-177,
«Արմենիա» ԲԿ-ից ստացված հաղորդումը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հունիսի 29-ին, ժամը՝ 02։10-ին, <<Արմենիա>> ՀԲԿ-ից ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժին հաղորդում է ստացվել այն մասին, որ Բագրատունյաց 38 հասցեից անհայտ հանգամանքներում <<գլխուղեղի վնասվածք և տրավմա>> ախտորոշմամբ շտապօգնության 63 խումբը Բագրատունյաց 38 հասցեի մոտից բուժօգնության է տեղափոխել Գառնիկ Վազգենի Այվազյանին /ծնվ․17․02․1979թ․/։Վ.Թ- Հ1, 11,
«Արմենիա» ԲԿ-ից ստացված հաղորդումը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հուլիսի 2-ին, ժամը՝ 09։35-ին, <<Արմենիա>> ՀԲԿ-ից ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժին հաղորդում է ստացվել այն մասին, որ 2024 թվականի հունիսի 39-ին, Բագրատունյաց 38 հասցեի մոտից իրենց մոտ բուժօգնության տեղափոխված Գառնիկ Վազգենի Այվազյանը /ծնվ․17․02․1979թ․/ 02․07․2024թ․ ժամը՝ 05։00-ին մահացել է։Վ.Թ- Հ1, 4,
Օպերատիվ-հետախուզական գործունեություն իրականացնող մարմնից ստացված հաղորդումը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հուլիսի 2-ին՝ ժամը 09:30-ին, ՀՀ ոստիկանության ՕԿԿ-ից հաղորդում է ստացվել այն մասին, որ հունիսի 29-ին «գլխուղեղի վնասվածք» ախտորոշմամբ շտապօգնության 63 խումբը Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 28 հասցեից «Արմենիա» ԲԿ բուժօգնության է տեղափոխվել Գառնիկ Վազգենի Այվազյանը, ով տվյալ օրը՝ ժամը 05:00-ին վերակենդանացման բաժանմունքում մահացել է։Վ.Թ- Հ1, 1,
Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը և կից լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 38 հասցեի բակը։Վ.Թ- Հ1 21-24,
Կրիմինալ մատյանի զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 01։27-ին, «Արմենիա» ՀԲԿ «գլուխուղեղի վնասվածք» ախտորոշմամբ, բուժօգնության է տեղափոխվել Գառնիկ Վազգենի Այվազյանը։Վ.Թ- Հ1 107,
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Գառնիկ Այվազյանի 044597044 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 23։32-ից մինչև 23։44-ն Գառնիկ Այվազյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Եղիշե Թադևոսյան փողոցի 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից, իսկ ժամը՝ 23։59-ին սպասարկվել է Եղիշե Թադևոսյան փողոցի 1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ Ժամը՝ 23։44-ին, Գառնիկ Այվազյանը զանգահարել է Հերմինե Չիչիյանի հեռախոսահամարին, իսկ ժամը՝ 23։59-ին Քաջիկ Գրիգորյանի հեռախոսահամարին, իսկ այնուհետև վերջինիս հեռախոսը գտնվել է անհասանելի վիճակում։Վ.Թ. Հ2 2-9, 10
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Հերմինե Չիչիյանի 055597044 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 23։35-ից մինչև 29․06․2024թ․ ընկած ժամանակահատվածում, Հերմինե Չիչիյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Եղիշե Թադևոսյան փողոցի 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ Ժամը 23։44-ին, ստացել է հեռախոսազնագ Գառնիկ Այվազյանի հեռախոսահամարից, իսկ 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00։23-ին, Հերմինե Չիչիյանը զանգահարել է որդու՝ Արտակ Այվազյանի հեռախոսահամարին։ 2024 թվականի հուլիսի 1-ին և 2-ին Հերմինե Չիչիյանը զանգահարել է Արման Աղաջանյանի հեռախոսահամարին և հակառակը, իսկ մինչ այդ վերջիններս հեռախոսային շփում չեն ունեցել։Վ.Թ. Հ2 12-31, 32,
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Արտակ Այվազյանի 041334362 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 21։51-ից մինչև 21։54-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արտակ Այվազյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Եղիշե Թադևոսյան փողոցի 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից, իսկ ժամը 22։46-ից մինչև 2024 թվականի հունիսի 29-ն սպասարկվել է Բագրատունյաց 22/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։Վ.Թ. Հ2 34-43, 44,
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Արման Աղաջանյանի 099340000 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 23։13-ից մինչև 29․06․2024թ․ ժամը 01։16-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արման Աղաջանյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Բագրատունյաց փողոցի 39 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ Արման Աղաջանյանը 2024 թվականի հունիս-հուլիս ամիսների ընթացքում, օրվա կտրվածքով բազմիցս հեռախոսազանգեր է կատարել Լիանա Հարությունյանի՝ 099148111 հեռախոսահամարին։Վ.Թ. Հ2 46-63, 64,
Տեղեկատվության պահանջով ստացված տվյալների զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Քաջիկ Գրիգորյանի 093305350 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերը և տեղակայումները։ Ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 17։32-ից մինչև ժամը 23։59-ն ընկած ժամանակահատվածում, Քաջիկ Գրիգորյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Դիլիջան քաղաքում։ 2024 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 23։59-ին, Քաջիկ Գրիգորյանը ստացել է հեռախոսազանգ Գառնիկ Այվազյանի հեռախոսահամարից, որի տևողությունը 2 րոպե 2 վայրկյան է եղել։Վ.Թ. Հ2 90-115, 116,
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Գառնիկ Այվազյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը, որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 10-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ։ Վ.Թ. Հ-4 230, Հ-2 10
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Հերմինե Չիչիյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 32-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ:Վ.Թ. Հ-4 231, Հ-2 34
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Արտակ Այվազյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը, որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 44-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ:Վ.Թ. Հ-4 232, Հ-2 44
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Արման Աղաջանյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը, որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 44-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ:Վ.Թ. Հ-4 233, Հ2 64
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Քաջիկ Գրիգորյանի բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվության պահանջով ստացված տեղեկատվության լազերային սկավառակը, որը գտնվում է Հատոր 2-րդ վարույթի թերթ 116-ում, ճանաչվել է արտավարութային փաստաթուղթ:Վ.Թ. Հ-4 234, Հ-2 116
Դատարանն արձանագրում է, որ կողմերը եզրափակիչ ելույթներով չվկայակոչեցին տեղեկություններ որոնք նոր էին՝ հայտնի չէին մինչդատական վարույթի ընթացքում, վկայակոչված բոլոր տեղեկությունները առկա էին սույն քրեական գործում դեռևս նախաքննության ընթացքից, բացառությամբ պաշտպանության կողմի դատաքննության ընթացքում միջնորդած վկաների ցուցմունքները:Դատարանի դիտարկմամբ կողմերն իրենց եզրափակիչ ելույթներով չհայտնեցին նոր տվյալներ, տեղեկություններ, որը կվերաբերեր սույն քրեական գործով հանցանք կատարող անձի ինքնության պարզմանը, հետևաբար, թեպետ եզրափակիչ ելույթը պարունակում էր քողարկված միջնորդություն քրեական գործով ապացույցների հետազոտումը վերսկսելու, այնուամենայնիվ Դատարանը արձանագրում է, որ չներկայացվեցին նոր տեղեկություններ, այն էլ այնպիսի տեղեկություններ որոնք կվերաբերեին հանցանք կատարած անձի ինքնությանը պարզմանը:Նշվածով պայմանավորված Դատարանը հիմնական դատալսումների վերսկսումը չի համարում նպատակահարմար, քանի որ ստեղծված իրավիճակը չի հանդիսանում նման գործընթաց ձեռնարկելու համար հիմք և առկա չէ վարույթի արդարացիության անհրաժեշտությամբ պայմանավորված հիմնական դատալսումները վերսկսելու պայման:
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Գառնիկ Վազգենի Այվազյանն՝ ալկոհոլի ազդեցության տակ (հարբած՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.454 մգ/լ) վիճակում, 2024 թվականի հունիսի 29-ին՝ ժամը 00:19-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակության՝ Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 38-րդ շենքի բակային հատվածում, անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելով քայլել է դեպի իր բնակության վայր:
-Դատարանը արձանագրում է, որ չհաստատված հանգամանքներում Գառնիկ Այվազյանը ստացել է կյանքին վտանգ սպառնացող՝ աջ ակնակապճային, գագաթոսկրերի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, գլխի մաշկի տակ գագաթ-ծոծրակ-քունքային, աջ հետին գագաթային շրջանների արյունազեղումների, ենթաոստայնային, միջգալարային, ներուղեղային ենթակարծրենային, արյունազեղումների, արյունահավաքների, գլխուղեղի ծանր սալջարդի, ռետրոբուլբար արյունահավաքի, քթոսկրերի, մաղոսկրի, աջ ակնակապճի վերին պատի, ձախից ակնակապճի ստորին պատի կոտրվածքների, աջից՝ ծոծրակոսկրի կոտրվածք՝ տարածումով գագաթոսկր և ճակատոսկր առկայություններով՝ բաց, բութ գանգուղեղային վնասվածքի ձևով առողջությանը ծանր վնաս, ինչպես նաև՝ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող աջից՝ բերանի խոռոչում` թշային և ձախ բազկի շրջաններում արյունազեղումների ձևով, բերանի խոռոչում սալջարդ վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որից հետո Գառնիկ Այվազյանը Բագրատունյաց 38-րդ շենքի բակային հատվածից շտապօգնության մեքենայով տեղափոխել է «Արմենիա» ՀԲԿ: Գառնիկ Այվազյանը չնայած նշված բժշկական կենտրոնում 3 օր ստացած բուժօգնության հանգամանքին, 2024 թվականի հուլիսի 2-ին՝ ժամը 05:00-ի սահմաններում, ստացած մարմնական վնասվածքների պատճառով մահացել է:
-Դատարանը արձանագրում է, որ դեպքի վայրից տուժողին «Շտապօգնության» մեքենայով տեղափոխել են կես գիշերն անց՝ երբ մութ է եղել:Արձանագրվել է, որ դեպքի վայրում բավականին վատ լուսավորություն է եղել:
Նշվածի վերաբերյալ տեղեկություններ են հայտնել հարցաքննված գրեթե բոլոր վկաները, ընդուպ տուժողին տեղափոխող «Շտապօգնության» աշխատակիցները:
-Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով հետազոտված ապացույցներից միայն և բացառապես անվտանգության միջոց կիրառած վկայի ցուցմունքով է առկա ուղղակի տեղեկություն առ այն, որ մեղադրյալը հարվածել է տուժողին, այն էլ հստակ չնշելով դեպքի օրը և ժամանակահատվածում
-Դատարանը գնահատման է ենթարկում նշված ցուցմունքի առժանահավատությունը և արձանագրում է, որ վկան հայտնել է խիստ հակասական, երբեմն իրարամերժ տեղեկություններ դեպքի կատարման հանգամանքների և այն կատարող անձին իդենտիֆիկացնելու վերաբերյալ:
Նախ վկան հայտնել է, որ ինքը դեպքը տեսել է շատ կարճ ժամանակահատվածում՝ երբ մտել է դալանից դեպի բակ, սակայն հաստաված է քրեական գործի քննության արդյունքում, որ դեպքի վայրը եղել է վատ լուսավորված և հարցաքննված գրեթե բոլոր վկաները հաստատել են այդ փաստը, դեռ ավելին, վկան մեկ հայտնել է, որ տեսել է, թե ինչպես են տուժողին մի քանի հարված հասցնում, քիչ հետո նույն ցուցմունքով հայտնում, որ մեկ հարված է տեսել ինչից հետո հեռացել է, մեկ հայտնում է, որ ծնոտին է հարվածը դիպել, մեկ հայտնում է, որ չի տեսել թե հստակ որտեղ է դիպել, մեկ հայտնում է, որ «տեսա Արմանին, ում «Ցար» են ասում հարվածեց անձը ընկավ», մեկ հայտնում է, որ իրեն մեջքով է հարվածողը եղել և նրա դեմքը տեսել է երբ որ հարվածել է և դրանից հետո պտտվել է:Նման պարագայում վկան միայն մեկ հանգամանքն է հստակ նշել, որ 99 տոկոսով ճանաչել է մեղադրյալին առանց այդ ճանաչման հանգամանքը նկարագրելու, դեռ ավելին վերջինիս նկարագրելիս նշել է, որ նրա մազերը շեկ են, սակայն մեղադրյալը վերջինիս անձնագրային լուսանկարը և դատաքննության ընթացքում արտաքին դիտարկմամբ համադրելով արձանագրվում է, որ վերջինիս մազերը նոսր են և աջքի չի ընկնում շեկությամբ:Դատարանը արձանագրում է, որ վկան հայտել է, որ երբևիցե շփում չի ունեցել մեղադրյալի հետ, սակայն նրան հստակ ճանաչում է:Նախաքննության ընթացքում վերջինիս ճանաչման չի ներկայացվել մեղադրյալը կամ առնվազն չի կատարվել լուսանկարով ճանաչում հաստատելու համար, թե արդյոք վկան հստակ ճանաչում է մեղադրյալին և արդյոք նրա մասին է խոսքը:
Տվյալ հանգամանքների պարագայում Դատարանը արձանագրում է, որ հանդիսանալով միակ ուղղակի ապացույցը՝ վկայի ցուցմունքը, աջքի է ընկնում խիստ էական հակասություններով:Նման պարագայում Դատարանը արձանագրում է, որ միայն սույն վկայի հարցաքննությունը ինքնին չի կարող հանդիսանալ բավար մեղադրյալի մեղքը հաստատելու համար, առանց դրա իսկությունը հաստատող այլ ծանրակշիռ գործոնների, քանի որ վերջինիս ցուցմունքը աջքի չի ընկնում առժանահավատության բարձր մակարդակով:
-Բացի այդ, քանի որ վկան հարցաքննվել է մեղադրյալի տեսողական դիտարկումից դուրս և նրա անձը գաղտնի է պահվում, ուստի հնարավոր չէ նաև ստուգել, թե իրականում վկան ճանաչել է մեղադրյալին, արդյոք վերջինս տեսականորեն և գործնականորեն կարող էր նշված ժամանակահատվածում գտնվեր դեպքի վայրում:Դատարանը նշվածը արձանագրում է հաշվի առնելով այն փաստը, որ, ըստ էության, միայն քննարկվող վկան է հայտնել մեղադրյալի դեպքի հետ առնչություն ունենալու հանգամանքը հաստատող տեղեկություններ, իսկ քրեական գործը մինչդատական վարույթում քննվել է տևական ժամանակ ու նշված ցուցմունքից բացի այլ որևէ ուղղակի ապացույց չի ձեռք բերվել:Մինչդատական մարմինը որևէ վերաբերելի միջոց չի գործադրել վկայի ցուցմունքի իսկությունը ստուգելու և այն առժանահավատ դիտարկելու համար:Դատարանը գտնում է, որ նման դեպքերում, երբ մեղադրյալի առնչության վերաբերյալ տեղեկությունները ստացվում են բացառապես պաշտպանության միջոց կիրառված, ինքնությունը գաղտնի պահվող վկայի ցուցմունքով, անհրաժեշտ է նշված ցուցմունքի առժանահավատությունը հաստատելու ուղղությամբ գործադրել բավարար գործողություններ, ինչը սույն դեպքում չի գործադրվել:Ստացվում է, որ մեղադրանքի կողմը ցանկացել է մեղադրյալի մեղքը հաստատել վկայի հակասական, իրարամերժ տեղեկություններ պարունակող ցուցմունքով, առանց այդ ցուցմունքի առժանահավատությունը ստուգելու, ինչը Դատարանի գնահատմամբ ընդունելի չէ:Քննարկվող ցուցմունքի առժանահավատությունը չի կարող համարվել ստուգված նաև վկա Լիանա Հարությունյանի ցուցմունքների պարագայում, քանի որ վերջինս ևս տվել է իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներ:Ստացվում է, որ մեղադրյալի առնչությունը իրեն վերագրվող արարքին մինչդատական մարմինը հաստաված է համարել հակասական, իրարամերժ, առժանահավատությունը չհաստատաված, իսկ վկա Լ.Հարությունյանի պարագայում նաև հենց նախաքննության ընթացքում վերջինիս պատճառաբանություններով բովանդակային առումով փոխված ցուցմունքների հիման վրա:
-Դատարանը արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով ստացվել են անանուն տեղեկություններ չճշտված օգտատիրոջ կողմից ուղարկված էլեկտրոնային նամակ, որը պարունակում էր տեղեկություններ դեպքը կատարող անձի վերաբերյալ:Դատարանը այս հանգամանքը դիտարկում է, հաշվի առնելով այն փաստը, որ դեպքից հետո նախքան անանուն տեղեկությունների ստացումը և դրանից հետո տևական ժամանակ սույն քրեական վարույթով ձեռք չէր բերվել որևէ գնահատելի ապացույց ինչպես դեպքի կատարման այնպես էլ այն կատարողի վերաբերյալ, սակայն անանուն տեղեկություններից և մասնավորապես համացանցային տիրույթում ոմն բլոգերի կողմից քննարկվող դեպքի և այն կատարող անձի վերաբերյալ հրապարակումներ կատարելուց և հերարձակում անելուց և հատկապես դատաբժշկան փորձաքննության եզրակացությունը ստանալուց հետո է միայն քրեական վարույթով հարցաքննվել պաշտպանության միջոց կիրառված վկան, ով ևս հաստատեց իր կողմից նշված հրապարակումը տեսնելու հանգամանքը:Ստացվում է, որ մինչ այդ հրապարակումը և հաղորդումը, որը վերաբերելի տեղեկություն մինչդատական մարմինը չի ունեցել և այդ հաղորդումից հետո նոր ի հայտ է եկել վկան:Դատարանը այս հանգամանքը գնահատում է, միևնույն ժամանակ նշում է, որ քրեական վարույթում թեպետ առկա չէ հիշատակված հեռարձակման որևէ արտացոլում, սակայն հարցաքննված վկաները հայտնել են տեղեկություն, որը իրենց հայտնի է եղել նշված հերարձակումից:Ստացվում է, որ վկան հարցաքննվել է հիշատակված հաղորդումը արդեն իսկ դիտած, ուստի հնարավոր չէ միանշանակ փաստել, թե վկայի հայտնածը հանդիսանում է իրականում իր տեսածը, թե նշված բլորգերի հայտնածի իմպլեմենտացիան:Դա այն պարագայում է Դատարանը նշում, որ մինչդատական մարմինը որևէ այլ եղանակով չի փորձել վկայի ցուցմունքի իսկությունը ստուգել՝ նրա գտնվելու վայրը ստուգելու նպատակով չեն ստացվել նրա վերծանումները, չի պարզվել նրա այլուրեքությունը:Դատարանի կողմից դատաքննության ընթացքում նման գործողությունների կատարումը առաջինը կհակասի մրցակցության սկզբունքին, քանի որ Դատարանը փաստացի կդառնա նախաքննության ընթացքում թույլ տված թերությունների շտկող, ինչը անթույլատրելի է, բացի այդ դատաքննության ընթացքում դա կարող է հանգեցնել պաշտպանության միջոց կիրառված վկայի ինքնության բացահայտմանը, որը կարելի էր կանխել քննարկվող գործողությունները նախաքննության ընթաքում կատարելու պարագայում, ինչը ևս Դատարանի կողմից գործողություններ կատարելու համար խոչնդոտ է, բացի այդ նաև մեղադրանքի կողմը նմանօրինակ միջնորդություն չի ներկայացրել:
Տվյալ պարագայում դատարանի մոտ ստեղծվում է պաշտպանության միջոց կիրառված վկայի ցուցմունքների առժանահավատության վերաբերյալ գնահատելի կասկած, ինչը քրեական գործում առկա մյուս ապացույցներով չի փարատվում և ցուցմունքի առժանահավատությունը չի հաստավում:
-Ինչ վերաբերում է վկա Լիանա Հարությունյանի ցուցմունքին, ապա Դատարանը համադրելով վերջինիս նախաքննական ցուցմունքի այն էլ սկզբնական առաջին ցուցմունքով հայտնածը վերջինիս կողմից նախաքննության ընթացքում տրված հետագա, այնպես էլ դատաքննության ցուցմունքների հետ արձանագրում է, որ վերջինս ևս տվել է ոչ միանշանակ ցուցմունք, մասնավորապես սկզբնական ցուցմունքով հայտնել է տեղեկություն, որը հետագայում հերքել է:Վկան իր հետագա ցուցմունքներով պատճառաբանել է իր սկզբնական ցուցմունքում առկա հակասությունը չհիշելով, խառնելով, ինչպես նաև իրմոտ տպավորված ընթացքում ստացած ոչ պաշտոնական տեղեկություններով և լուրերով և դրանով հանդերձ շփոթելով:
Դատարանը քննարկվող հակասական ցուցմունքը գնահատելով դրա առժանահավատության դաշտում արձանագրում է, որ վկան չի պնդել իր սկզբնական ցուցմունքը, այն փոխել է դեռևս նախաքննության ընթացքում, հետևաբար առկա պայմաններում հնարավոր չէ հաստաված համարել, որ առժանահավատ է վկայի ցուցմունքներից առաջինը, քանի որ այն չի հաստատվում ոչ հակասական, միանշանակ գնահատելի և առժանահավատ այլ ապացույցներով:
-Դատարանը արձանագրում է, որ քրեական գործում բացակայում են գնահատելի ապացույցներ որոնց համակցությամբ կարելի կլիներ հաղթահարված համարել մեղադրյալի անմեղության կանխավարկածը և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատել նրա մեղքը իրեն վերագրվող հանցանքում:Ստացվում է, որ մեղադրյալին մեղադրող են պաշտպանության միջոց կիրառված վկայի ցուցմունքը, ինչի առժանահավատությունը չի հաստավել բարձր երաշխիքների կիրառմամբ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վկան հարցաքննվել է մեղադրյալի տեսողական դիտարկումից դուրս և նրա անձի և մեղադրյալի հետ ունեցած հարաբերությունների մասին հնարավոր չէ դիտարկում կատարել, ինչպես նաև մի ակնարկ է պարունակում հարցաքննված վկա Լիանա Հարությունյանի նախաքննական առաջին ցուցմունքը:Դատարանը արձանագրում է, որ վկան հաստատեց, որ ինքը ևս դիտել է հիշատակված բլոգերի հաղորդումը և հարցաքննվել է դրանից հետո, հերքեց իր առաջին ցուցմունքը՝ բերելով համապատասխան պատճառաբանություններ, որոնք Դատարանը չի կարող գնահատել ակնհայտ անհիմն կամ անառժանահավատ:Նման պարագայում մեղադրյալի մեղքի ապացուցման բաժինը ընկել է երկու ապացույցի վրա որոնց համակցությամբ հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշի կիրառմամբ հաստաված համարել մեղավորություն, քանի որ այդ ապացույցների առժանահավատությունը ինքնին արդեն իսկ ունի կասկած:
-Դատարանը հաստաված է համարում, որ տուժողի մահը վրա է հասել արտաքին ներգործության հետևանքով՝ նրա ստացած վնասվածքների պատճառով, սակայն այդ վնասվածքների պատճառող անձի ինքնությունը դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հաստավում:

Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
Մեղադրյալներ Արման Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը և ապացուցվածությունը պարզելու համար Դատարանը պետք է պարզի ապացուցված է արդյո՞ք, որ վերջինիս կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքը և երկրորդ՝ արդյոք նրա կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի՝ իրեն վերագրվող հանցանքի հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարույթային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:
2. Մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքը փաստական հանգամանքների մասով առաջին ատյանի դատարանում կարող է փոփոխվել կամ լրացվել միայն հանրային մեղադրողի կողմից, եթե հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվել են այնպիսի փաստական հանգամանքներ, որոնք հայտնի չէին մինչդատական վարույթում, և որոնք ինքնին կամ այլ փաստական հանգամանքների հետ միասին անհրաժեշտ են դարձնում մեղադրյալին նոր մեղադրանք ներկայացնելը:
3. Մինչև վերդիկտ կայացնելու համար առաջին ատյանի դատարանի` առանձին սենյակ հեռանալը հանրային մեղադրողն իրավասու է փոխելու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
4. Դատարանն իրավասու է հաստատված կամ հերքված համարելու միայն մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքները: Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը, դուրս չգալով մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքների շրջանակից, կարող է փոխել մեղադրյալին վերագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականը, եթե տարբերվող իրավական գնահատականի հարցը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում քննարկել է կողմերի հետ/․․․/:
Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով (տե՛ս, mutatis mutandis, Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 և Հմայակ Դավթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները)։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
(տես` Ա.Ավագյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշումը)
Վճռաբեկ դատարանը Դ.Սիմիդյանի գործով նշել է.(...) Միայն օրենքը կարող է սահմանել հանցանքը և նախատեսել պատիժը (...): Արարքի հանցավորությունն ու պատժելիությունը պետք է նախատեսված լինեն իրավական որոշակիության չափանիշին բավարարող օրենքով: Այս առումով Եվրոպական դատարանն իր նախադեպային իրավունքում ձևավորել է օրենք հասկացությանն առաջադրվող այնպիսի որակական չափանիշներ, ինչպիսիք են հասանելիությունը և կանխատեսելիությունը (...): Որակական այս պահանջները պետք է ապահովվեն ինչպես հանցագործության, այնպես էլ դրա համար պատժի նշանակման ժամանակ (...): Անձը համապատասխան դրույթի տառացի ընկալումից և, անհրաժեշտության դեպքում, դրա կապակցությամբ դատարանների տված մեկնաբանությունից պետք է հասկանա, թե որ գործողությունների և անգործության համար է քրեական պատասխանատվություն նախատեսվում և ինչ պատիժ կնշանակվի այդ գործողությունների կատարման և/կամ անգործության համար (...):
Վճռաբեկ դատարանը Արկադի Պապյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ մեղադրանքի ձևակերպումը պետք է արտացոլի մեղսագրվող գործողությունների կամ անգործության բովանդակությունը, հետևաբար պետք է ներառի հանցակազմի բոլոր պարտադիր հատկանիշները բնութագրող փաստական տվյալները: Փաստական տվյալների ներառումն անհրաժեշտ նախապայման է, որպեսզի մեղադրանքի մեջ նշվի այն քրեական օրենքը, որով նախատեսված են հանրության համար վտանգավոր, հակաիրավական և քրեորեն պատժելի արարքի հատկանիշները, այսինքն` հանգեցնի մեղադրանքում ձևակերպված արարքին համապատասխան իրավաբանական գնահատական տալուն:
Վճռաբեկ դատարանը, վերահաստատելով նախկինում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, արձանագրել է, որ պաշտպանության իրավունքը` որպես անմիջականորեն գործող իրավունք, չպետք է լինի վերացական և պատրանքային, այլ պետք է լինի կոնկրետ և իրական: Իսկ պաշտպանության իրավունքի պատշաճ ապահովումը նախ ենթադրում է, որ առաջադրված մեղադրանքը քրեաիրավական որակումից զատ պետք է պարունակի նաև այդ որակման հիմքում դրված փաստերը՝ անձին դրանից յուրաքանչյուրն արդյունավետ կերպով վիճարկելու հնարավորություն ընձեռելով: Հետևաբար, պաշտպանության իրավունքի երաշխավորման նպատակով թե՛ առաջին ատյանի, թե՛ վերաքննիչ և թե՛ Վճռաբեկ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ գործը քննելիս և լուծելիս, չեն կարող դուրս գալ նրան առաջադրված մեղադրանքի հիմքում ընկած փաստական հանգամանքների շրջանակից։ Ավելին` դատարանը` որպես արդարադատություն և ոչ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմին, սահմանափակված է ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավալով: Այսինքն` ինչպես քրեական գործի քննության ընթացքում, այնպես էլ դրա արդյունքում դատական ակտ կայացնելիս, դատարանը չի կարող քննարկման առարկա դարձնել այնպիսի փաստական հանգամանքներ, որոնք արտացոլված չեն եղել անձին առաջադրված մեղադրանքում:Հակառակ պարագայում կարող է վտանգվել անձի պաշտպանության իրավունքը, քանի որ վերջինս հնարավորություն չի ունեցել պաշտպանվելու դատական ակտով անձին մեղսագրված, սակայն ի սկզբանե մեղադրանքի ծավալում չընդգրկված փաստական տվյալներից։
Անդրադառնալով դատական քննության ընթացքում մեղադրանքի փոփոխության հնարավորության հարցին՝ Եվրոպական դատարանը Zhelezov v. Bulgaria գործով նշել է, որ ներպետական դատարանի՝ արարքը վերաորակելու լիազորության գործադրումը պետք է կազմակերպվի այնպես, որ ապահովի մեղադրանքից ժամանակին (in good time) և արդյունավետ (effective) պաշտպանվելու հնարավորությունը: Ընդ որում` եվրոպական դատարանը, հատկապես ուշադրություն է դարձրել այն հանգամանքին, որ նախաքննության մարմինների ջանքերն ուղղված չեն եղել անձի գործողություններում հիմնավորելու այն արարքը, որի կատարման մեջ ներպետական դատարանը վերաորակման արդյունքում մեղավոր է ճանաչել անձին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է՝
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
2. Հանցանք չի համարվում այն արարքը, որը թեև ձևականորեն պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հատկանիշներ, սակայն իր նվազ վտանգավորության պատճառով ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձին, հասարակությանը կամ պետությանն էական վնաս չի պատճառել և չէր կարող պատճառել»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետը սահմանում է՝ «1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ նրա առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որը` 1) վտանգավոր է կյանքի համար,/…/ 15) անզգուշությամբ առաջացնելով հանցագործությունից տուժած անձի մահ՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ հինգից տասը տարի ժամկետով»:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա հաստատված հանգամանքների պարագայում Դատարանն առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալ Արման Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս կայացրել է արդարացման վերդիկտ:
Հաշվի առնելով, որ վերջինս իրեն մեղսագրվող հանցանքում արդարացվել է Դատարանը պարզաբանում է, որ նա Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված կարգով իրավունք ունի ստանալ հատուցում։ Մասնավորապես՝ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1063-րդ հոդվածի համաձայն՝
Քաղաքացուն կամ իրավաբանական անձին պետական մարմինների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դրանց պաշտոնատար անձանց ապօրինի գործողություններով (անգործությամբ)` ներառյալ պետական կամ տեղական ինքնակառավարման մարմնի` օրենքին կամ այլ իրավական ակտին չհամապատասխանող ակտ հրապարակելու հետևանքով, պատճառված վնասը հատուցում է Հայաստանի Հանրապետությունը կամ համապատասխան համայնքը:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1064-րդ հոդվածի համաձայն
1. Ապօրինի դատապարտելու, քրեական պատասխանատվության ենթարկելու, կալանք, տնային կալանք, վարչական հսկողություն կամ բացակայելու արգելք խափանման միջոց կիրառելու, վարչական տույժի ենթարկելու հետևանքով պատճառված վնասը օրենքով սահմանված կարգով լրիվ ծավալով հատուցում է Հայաստանի Հանրապետությունը` անկախ նախաքննության մարմնի, դատախազության և դատարանի պաշտոնատար անձանց մեղքից:
2. Քաղաքացուն կամ իրավաբանական անձին նախաքննության, դատախազության մարմինների ապօրինի գործունեությամբ պատճառված վնասը, որը չի հանգեցրել սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հետևանքներին, հատուցվում է սույն օրենսգրքի 1063-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով և կարգով:
3. Արդարադատություն իրականացնելիս պատճառված վնասը հատուցվում է միայն այն դեպքում, երբ դատավորի մեղքը հաստատվել է օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել Արման Աղաջանյանի անմեղությունը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը, պայմանը վերացել է, ուստի` նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, պետք է վերացնել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 282-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
/…/2. Եթե արդարացման դատավճիռ կայացնելիս անհայտ է մնում հանցանքը կատարած անձը, ապա դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց կամ վերադաս ատյանից գործը վերադարձվելուց հետո՝ երեք oրվա ընթացքում, դատարանը քրեական գործն ուղարկում է իրավասու դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը/…/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սույն քրեական գործով վարույթային ծախսեր չի նշվել, մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը․
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արման Աղաջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 15-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անպարտ և արդարացնել` իրեն մեղսագրված արարքը կատարած չլինելու հիմքով:
Արման Աղաջանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ տնային կալանքը, վերացնել:
Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված գործի նյութերին։
Վարույթային ծախսերի, գույքային հայցի, իրեղեն ապացույցների հարցը համարել լուծված:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործն ուղարկել իրավասու դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 08-10-2025
Գործը քննվել է Դռնբաց
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 18-11-2025
Էջերի քանակ բաղկացած է 7 հատորից՝ 1-ինը «232» թերթից, 2-րդը «254» թերթից, 3-րդը «263» թերթից, 4-րդը «266» թերթից, 5-րդը «162» թերթից, 6-րդը «126» թերթից, 7-րդը «125» թերթից
Բողոքարկվել է
Բողոքարկվել է Ըստ էության լուծող դատական ակտը
Ամսաթիվ 12-11-2025
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 18-11-2025
Էջերի քանակը բաղկացած է 7 հատորից՝ 1-ինը «232» թերթից, 2-րդը «254» թերթից, 3-րդը «263» թերթից, 4-րդը «266» թերթից, 5-րդը «162» թերթից, 6-րդը «126» թերթից, 7-րդը «125» թերթից
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-135432
Դատական գործ N: ԵԴ1/1402/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 12-11-2025
Ամսաթիվ 12-11-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Մեղադրող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Էդ
Ազգանուն Պողոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Արման Աղաջանյան Բողոքն ընդունել վարույթ և այն բավարարել : Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/՝ Արման Աշոտի Աղաջանյանի նկտատմամբ 08.10.2025թ. կայացված դատավճիռը և վարույթը փոխանցել առաջին ատյանի դատարան՝ նոր քննության :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 20-11-2025
Վիճակագրական տողի համարը 3.1
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 20-11-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Արսեն
Ազգանուն Նիկողոսյան
Դատավոր
Անուն Վազգեն
Ազգանուն Ռշտունի
Դատավոր
Անուն Տաթևիկ
Ազգանուն Գրիգորյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 01-12-2025
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 11-12-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Դատախազի կողմից դատական նիստը հետաձգելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդության պատճառով:
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 14-01-2026
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Կոլեգիալ կազմի դատավոր Վ.Ռշտունու վատառողջ լինելու պատճառով։
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 29-01-2026
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Կոլեգիալ կազմի դատավոր Վ.Ռշտունու՝ որպես Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի ատեստավորման հանձնաժողովի նախագահ, մագիստրոսական թեզերի պաշտպանությանը մասնակցելու պատճառով
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 12-02-2026
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 18-02-2026
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5