Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1398/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
19.1
Պատասխանող
Արման Կամոև Գեորգիի
Արման Գեորգիի Կամոև
Արման Գեորգիի Կամոև
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Տաթևիկ Մուրադյան
Հոդվածներ
Երևանի քրեական դատարան
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 393 Մաս 2
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Տաթևիկ Մուրադյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-10-08 | 14:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-08-15 | 12:00 | 4 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-28 | 15:00 | 4 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-07 | 17:00 | 4 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-29 | 11:00 | 4 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-05-23 | 12:00 | 4 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-15 | 10:00 | 4 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-05 | 13:30 | 4 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-02 | 13:30 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ԵԴ1/1398/01/25
ԲԺՇԿԱԿԱՆ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«08» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,
Նազիկ Աթոյանի,
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Արմեն Գրիգորյանի,
պաշտպան՝ Գագիկ Ասատրյանի,
հանցանքն անմեղսունակության
վիճակում կատարած անձ՝ Արման Կամոևի,
հանցանքն անմեղսունակության
վիճակում կատարած անձի
օրինական ներկայացուցիչ՝ Աիդա Իվանյանի,
դռնբաց դատական նիստում քննելով անմեղսունակության վիճակում հանցանք կատարած անձ՝
Արման Գեորգիի Կամոևի
(ծնված՝ 05.09.1997թ. ք. Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարան հասցեում)
նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ վարույթը,
ՊԱՐԶԵՑ
1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի մարտի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 17141225 քրեական վարույթը:
2025 թվականի ապրիլի 16-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 17141225 քրեական վարույթով Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի ապրիլի 16-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 17141225 քրեական վարույթից մաս է անջատվել, որին շնորհվել է թիվ 17169625 նախաքննական համար:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
Դատարանը 2024 թվականի ապրիլի 23-ին որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանը 2025 թվականի մայիսի 05-ին որոշում է կայացրել Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննություն նշանակելու մասին:
2025 թվականի հուլիսի 14-ին Դատարան է ստացվել Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 58 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ:
Դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 28-ին որոշում է կայացրել Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական վարույթը փոխակերպել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի: Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը վերացվել է։ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց է կիրառվել բժշկական հսկողությունը՝ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ դրա սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի բժշկական հսկողության վերցնելու օրվանից:
Դատարանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ին կայացրել է անմեղսունակության վերդիկտ՝ ապացուցված համարելով Արման Գեորգիի Կամոևին վերագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը, նշված արարքի քրեական հակաիրավականությունը, Արման Կամոևի կողմից նշված արարքը կատարելը և տվյալ արարքը կատարելու պահին Արման Կամոևի անմեղսունակությունը:
2. Անմեղսունակության վիճակում կատարված արարքի փաստական նկարագրությունը.
«Արման Գեորգիի Կամոևը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տեղեգրամյան հավելվածի միջոցով թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Love Store», «Bada Bing», «Քավոր», «#;» առցանց խանութ-հարթակի օգտատերերի կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով, անձամբ, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակը, շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով թաքցրել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է, որոնց տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին իր կողմից օգտագործվող +40 (764) 994 572 բջջային հեռախոսահամարով բացված «Տելեգրամ» հավելվածի «Marset» անհատական անվամբ էջի միջոցով 2025թ. հունվարի 31-ից մինչև 2025թ. մարտի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում իրացրել է դեռևս ինքնությունները չպարզված անձանց։
Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակը վերցնելուց հետո 2025 թվականի մարտի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի մոտակայք, որտեղ վերցված նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով երկու հատ փաթեթն այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով երկու փաթեթներից մեկը տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է, այնուհետև գնացել է նույն փողոցի 32/1 շենքի բակի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտակայք, որտեղ վերցված՝ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից մյուս փաթեթն ևս այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է որի տեղակայման աշխարհագրական կորդինատները լուսանկարի հետ միասին՝ ժամը 16:04-ին, իր «Marset» տելեգրամ հավելվածի միջոցով ուղարկել է անհայտ անձի տելեգրամյան «Bada Bing» անվամբ ալիքին, միևնույն ժամանակ նկատվելով տեղում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակի մոտակայքից հայտնաբերվել և վերցվել է թվով մեկ հատ փաթեթ, որը հանդիսացել է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց:»:
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- 03.03.2025 թվականին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմաց գտնվող ավտոտնակների հետնամասում մեղադրյալ Ա.Կամոևի մասնակցությամբ կատարվել է դեպքի վայրի զննություն, որի ժամանակ հայտնաբերվել է թվով 1 սև գույնի ժապավենով փաթեթավորված փաթեթ 2.17 գրամ քաշով, ինչի կապակցությամբ Ա.Կամոևը չի ցանկացել հայտարարություն անել: Նշված զանգվածով նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն:
(գ.թ. 17-19ա, դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ ՔԿ Փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ից ստացված թիվ 980Ք-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված փաթեթում առկա զանգվածը հանդիսանում է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգված, որը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
(գ.թ. 226-229, դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնի պետ Ա.Մուշեղյանի կողմից ներկայացված հանցագործության մասին հաղորդումը, համաձայն որի՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնի ՀԿՀ ավագ համայնքային ոստիկան, ոստիկանության մայոր՝ Ռ.Մանուկյանը զեկուցագիր է ներկայացրել այն մասին, որ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնում տեղեկություններ են ստացվել, որ Արման Գեորգիի Կամոևը /ծնվ. 05.09.1997թ., բն. ք. Երևան, Մոլդովական փ. 42շ. բն. 17/ զբաղվում է տելեգրամյան ալիքների միջոցով թմրանյութի իրացմամբ։ Ստացված տեղեկությունները իրացնելիս՝ պարզվել է, որ Ա.Կամոևը սույն թվականի մարտի 3-ին ժամը՝ 16:00-ի սահմաններում Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի ավտոտնակների մոտ տեղադրել է թմրանյութ իրացման նպատակով։ 03.03.2025 թվականին ժամը 16:30-ի սահմաններում Ա.Կամոևը հայտնաբերվել է Մոլդովական փ. 37Ա հասցեում գտնվող ուսումնական կենտրոնի մոտ և ձերբակալվել թմրանյութ պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով, այնուհետև տեղափոխվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին որտեղ խոստովանել է, որ «MARSET» տելեգրամյան ալիքը պատկանում է իրեն և նշված տելեգրամյան ալիքի միջոցով թմրանյութ է վաճառում տարբեր քաղաքացիների, ինչպես նաև 03.03.2025թ. ք.Երևան Մոլդովական 32/1 շենքի տարածքում տեղադրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրանյութ իրացնելու նպատակով։
(գ.թ. 1, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արման Կամոևի ձերբակալման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Ա.Կամոևը հայտարարել է որ «MARSET» տելեգրամյան ալիքը պատկանում է իրեն, որի միջոցով տարբեր քաղաքացիների վաճառում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց սկսած 0,5 գրամից մինչև 5 գրամ: Գնորդներին անձնապես չի ճանաչում:
(գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Ա.Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Սամսունգ մոդելի IMEI1 353881489493102/01 և IMEI2 358999859493109/01 բջջային հեռախոս, որի պարունակությամբ հաստատվում է Ա.Կամոևի կողմից թմրանյութեր իրացնելու հանգամանքը:
(գ.թ. 6 դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին պատկանող բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված լուսանկարները և հաղորդագրությունները արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու որոշումը:
(գ.թ. 73բ-128ա, 247-248, դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ «DataLex» դատական տեղեկատվական համակարգից արտատպված և քրեական վարույթի նյութերին կցված թիվ ԵԴ/0341/01/19 գործը արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը:
(գ.թ. 57-69, 245-246, դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի կողմից 2025 թվականի մարտի 05-ին կազմված՝ Արման Գեորգիի Կամոևին պատկանող բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Տելեգրամ» հավելվածում առկա են մի շարք նամակագրություններ առանձին անձանց հետ և խմբի կազմում («Քավոր», «Bada Bing», «Թույն բույս», «#», «Love Store», «Պալատ» և տելեգրամյան այլ ալիքների օգտատերերի հետ), որոնք հաստատում են թմրամիջոցների ապօրինի իրացման հանգամանքը:
(գ.թ. 72-128ա, դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված 0,35 գրամ քաշով Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայությունը:
(գ.թ. 241-242, դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Սամսունգ մոդելի IMEI1 353881489493102/01 և IMEI2 358999859493109/01 բջջային հեռախոսի պարունակությունը:
(գ.թ. 243-244, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Ռաֆայել Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը ընկերոջ հետ գտնվել է Նոր Նորք վարչական շրջանի Մոլդովական թաղամասում: Եղել են ընկերոջ՝ Նարեկի մեքենայով, երբ նկատել են մեղադրյալին, ով ինչ-որ բան էր դնում ավտոտնակների ետևում և նկարում: Մոտեցել են նրան, հայտնել են, որ ոստիկանության ծառայողներ են: Չհասցրին ավել բան խոսել, Արմանը ցանկանում էր դիմել փախուստի, և նրանք վերջինիս ձերբակալել են և տեղափոխել Նոր Նորքի բաժին: Այդ ընթացքում ծառայություն են իրականացրել և՛ ոտքով, և՛ ավտոմեքենայով: Հստակ չի հիշում, թե մեղադրյալին տեսնելու պահին ոտքով են եղել, թե մեքենայով, սակայն ենթադրում է, որ ոտքով են եղել, քանի որ վերջինիս նկատել են ավտոտնակների արանքում՝ ինչ-որ բան տեղադրելիս: Նշեց, որ ինքն անձամբ նկատել է, որ Արմանը վեր է կացել, նկարել է, և նախկինում պրակտիկայում հաճախակի է հանդիպել, որ նման դեպքում թմրանյութեր են տեղադրել և նկարել: Այդ պահին հարմար չի եղել, որ մոտենան: Սպասել են, Արմանը գնացել է շենքի մոտ, և իրենք մոտեցել են վերջինիս: Նախկինում Արմանին չի ճանաչել: Սակայն հետո իմացել են, որ նա այլ գործով էլ է անցնում: Եթե չի սխալվում, ապա գործընկերը ճանաչում էր Արմանին: Հավելեց, որ ինքը դեպքի վայրի զննությանը չի մասնակցել:
Պաշտպանի հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ չի հիշում, թե զեկուցագիրը ինքն է գրել, թե իր գործընկերը: Կապ չունի, թե զեկուցագիրը ով է գրել: Այդ պահին ով ավելի քիչ է ծանրաբեռնված լինում, նա էլ գրում է: Միգուցե ինքն է գրել: Նշեց, որ ինքը կոչումով ոստիկանության մայոր է: Եթե զեկուցագրում նշված է «Ռ. Մանուկյան», ուրեմն ինքն է գրել: Նշեց, որ օպերատիվ տվյալներ են ունեցել, որ այդ տարածքում հաճախակի թմրանյութեր են տեղադրում կամ վերցնում: Այդ օպերատիվ տվյալներով համատեղ դուրս են եկել ծառայության, և ծառայության ժամանակ նկատել են Արմանին: Օպերատիվ տվյալները եղել են ընդհանուր, ոչ թե կոնկրետ Կամոևի վերաբերյալ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Նարեկ Բարսեղյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ, եթե չի սխալվում, ապա դեպքը տեղի է ունեցել 2025 թվականի մարտի 3-ին: Նոր Նորքի Մոլդովական փողոցով շրջելիս են եղել, երբ ավտոտնակների մոտ նկատել են Կամոևին: Վերջինս կռացած ինչ-որ գործողություն է արել, նկարել է: Սպասել են, Կամոևը քայլել է դեպի շենքի մոտ, մոտեցել են նրան: Վերջինս իրեն ճանաչել է, բարևել է, հետո ցանկացել է փախչել: Դրանից հետո վերջինիս ձերբակալել են: Արման Կամոևի գործողությունները կասկածելի են թվացել, քանի որ վերջինս ոչ մարդաշատ վայրում է եղել, ինչ-որ գործողություններ է արել և նկարել: Երբ մոտեցել է, մեղադրյալին բարևել, հարցրել ինչպես է, նա հայտնել է, որ հայրն է մահացել: Հարցրել է, թե ինչ ապօրինի բան է անում, Արմանը փորձել է փախուստի դիմել այդ պահին: Արդեն պարզ էր, որ մոտը ինչ-որ բան կար: Նշեց, որ Կամոևը կռացել էր, ինչ-որ գործողություններ էր անում և նկարում: Անձնական խուզարկությամբ մեղադրյալի մոտից ապօրինի ոչինչ չեն հայտնաբերել: Թմրանյութը երևի հայտնաբերվել է այնտեղից, որտեղ որ մեղադրյալը մատնանշել է, որ թմրանյութ է տեղադրել: Նշեց, որ մեղադրյալին միանգամից չեն մոտեցել, քանի որ նա գտնվել է ավտոտնակների մոտ, և այդտեղ անհարմար է մարդուն մոտենալը և գործողություններ կատարելը: Նշեց, որ իր հիմնական ծառայությունն այդ տարածքում է իրականացրել: Նշեց, որ դեպքը ծառայության ընթացքում են հայտնաբերել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
Դատարանը, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարումը հաստատված է, դա կատարել է Արման Կամոևը, ում նկատմամբ իրականացվում է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցների կիրառման վարույթ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Քրեական պատասխանատվության ենթակա է մեղսունակ ֆիզիկական անձը, որի 16 տարին լրացած է եղել հանցանքը կատարելու պահին, ինչպես նաև իրավաբանական անձը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեղսունակությունն անձի՝ հանցանքը կատարելու պահին իր արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու և այն ղեկավարելու ունակությունն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անմեղսունակության վիճակում սույն օրենսգրքով նախատեսված արարք կատարած անձը ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության:
2. Անմեղսունակ է համարվում այն անձը, որը սույն օրենսգրքով նախատեսված արարքը կատարելու պահին հոգեկան առողջության խնդիրների հետևանքով չի գիտակցել իր արարքի հակաիրավականությունը կամ չի ղեկավարել դա:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի նկատմամբ կարող են նշանակվել անվտանգության հետևյալ միջոցները.
1) բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ՝
ա. հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում,
բ. ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
գ. հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
2) որոշակի վայրեր այցելելու արգելք,
3) հոգեբանական օգնություն ստանալու պարտականություն:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝
1) պատժի սպառնալիքով արգելված արարքի կատարման պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում,
(…)
2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը:
3. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի ժամկետի ավարտից հետո անձի նկատմամբ իրականացվող բժշկական օգնության և սպասարկման հարցը լուծվում է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության ոլորտը կարգավորող օրենսդրությանը համապատասխան: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Դատարանը հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում է նշանակում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած այն անձի նկատմամբ, որի հոգեկան վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային պայմաններում:»:
Նույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը: Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կոնկրետ տեսակը նշանակելու որոշում կայացնելիս դատարանը հիմնվում է հոգեբուժական կազմակերպության հանձնաժողովի տված եզրակացության վրա:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 421-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Բժշկական հարկադրանքի վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները.
2) արարքը տվյալ անձի կողմից կատարելը.
3) արարքը կատարելիս տվյալ անձի մեղսունակությունը և մեղքը.
4) տվյալ անձի մոտ հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, ինչպես նաև դրա բնույթը, աստիճանը և առաջացման ժամանակը.
5) տվյալ անձի վարքագիծը և առողջական վիճակն արարքը կատարելուց առաջ և հետո.
6) պատճառված վնասի բնույթը և չափը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 428-րդ հոդվածի համաձայն՝
«...
2. Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը․
1) ապացուցված են արդյոք տվյալ անձին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ արարքը կատարելու պահին անձի անմեղսունակությունը.
5) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մեղքն իրեն վերագրվող արարքը կատարելու մեջ:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը լուծում է նաև սույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետում նշված հարցը:
5. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է անմեղսունակության վերդիկտ։
6. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որը սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 429-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Մեղադրական վերդիկտին կամ անմեղսունակության վերդիկտին հաջորդող լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում`
1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքների վերաբերյալ հարցերը.
2) պատիժ կամ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու վերաբերյալ հարցերը.
3) գույքային հայցը լուծելու հարցը.
4) հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը.
5) գույքի արգելադրման հետ կապված հարցերը.
6) ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցերը.
7) խափանման կամ անվտանգության միջոցի կիրառման հետ կապված հարցերը.
8) վարութային ծախսերին վերաբերող հարցերը.
9) վերաբերելի այլ հարցեր:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արդարացման կամ մեղադրական վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է համապատասխանաբար արդարացման կամ մեղադրական դատավճիռ: Անմեղսունակության վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է բժշկական հարկադրանքի դատավճիռ:
2. Մեղադրական և բժշկական հարկադրանքի դատավճռում դատարանը պետք է լուծի նաև հետևյալ հարցերը․
1) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մոտ այնպիսի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, որն անհնար է դարձնում տվյալ անձի կողմից պատժի կրումը.
2) անձի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց.
3) բժշկական բնույթի հարկադրանքի ինչ միջոց պետք է կիրառվի տվյալ անձի նկատմամբ:»:
Վերը նշված իրավական կարգավորումների լույսի ներքո Դատարանը անդրադառնալով Արման Կամոևի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությանը, փաստում է, որ համաձայն ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 58 եզրակացության՝ «Վերլուծելով քր. վարույթի նյութերը, անամնեստիկ տեղեկությունները, առկա բուժփաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները՝ փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Արման Գեորգիի Կամոևը տառապել և տառապում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» F-20.0 հոգեկան հիվանդությամբ: Այդ մասին են վկայում ներկա հետազոտման արդյունքները, որոնք թույլ են տվել փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել վերը նշված հիվանդությանը բնորոշ՝ մտածողության հարտրամաբանություն, դատողությունների անհետևողականություն, վերաբերման, հետապնդման, վնասի հասցման, ֆիզիկական ազդեցման զառանցական մտքեր, ընկալման խանգարումներ՝ տեսողական ցնորքներ, հույզերի խամրություն, կամային ոլորտի իջեցում, քննադատության անբավարարության հետ մեկտեղ:
Արման Կամոնի մոտ նախկինում դեռևս 2015թ.-ից ըստ բուժփաստաթղթերի հայտնաբերվել է «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում», այնուհետև 2022թ.-ից հիվանդությունը աստիճանաբար խորացել է, ապրել զարգացում, ախտորոշվել է «Զառանցական խանգարում», որը էլ ավելի է բարդացել թմրանյութի գործածումով, ներկայումս նրա մոտ ախտորոշվում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» հոգեկան հիվանդությունը:
Ինչպես իրավախախտումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ իրավախախտման /31.01.2025- 03.03.2025թթ./ ժամանակահատվածում և դրանից հետո փորձաքննվողը գտնվել և ներկայումս գտնվում է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը, հաշիվ տալ իրեն կատարած արարքի համար և ղեկավարել դրանք:
Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին հարկ է ճանաչել՝ ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ:
Ներկա հոգեվիճակով փորձաքննվողը չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ հասարակության համար: Կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում:»։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ Դատարանը ապացուցված է համարում, որ Արման Կամոևի մոտ առկա է այնպիսի հոգեկան առողջության խնդիր, որը անհնար է դարձնում նրա կողմից պատժի կրումը:
Դրա հետ մեկտեղ, Դատարանն ապացուցված է համարում այն, որ նշված արարքը Արման Կամոևը կատարել է անմեղսունակության վիճակում:
Այսինքն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի իմաստով բացակայում է քրեական պատասխանատվության հիմքը՝ հանցանքը, քանի որ տվյալ դեպքում առկա չեն հանցակազմի պարտադիր հատկանիշներից երկուսը՝ հանցագործության սուբյեկտն ու սուբյեկտիվ կողմը:
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ Արման Կամոևը կարիք ունի բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցի կիրառման՝ հարկադիր բուժման, որի իրականացումը հնարավոր է ընդհանուր տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում:
Դատարանը փաստում է, որ բժշկական բնույթի հարկադրանքի տվյալ միջոցը նշանակելիս հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը:
Դատարանն արձանագրում է, որ բժշկական հարկադրանքի դատավճռում դատարանը, ի թիվս այլնի, պարտավոր է անդրադառնալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այսինքն՝ ընդհանուր կարգով անցկացված վարույթի արդյունքում կայացվող դատավճռով լուծման ենթակա հարցերին։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված 0,35 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 17141225 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել վերջինիս օրինական ներկայացուցչի տնօրինությանը։
Անդրադառնալով Արման Կամոևի նկատմամբ կիրառված անվտանգության միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես անվտանգության միջոց կիրառված բժշկական հսկողությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո այն պետք է վերացնել։
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթով առկա են վարութային ծախսեր․ այսպես՝ նախաքննության ընթացքում վարութային ծախսերի արժեքն ընդհանուր կազմել է՝ 108.000 ՀՀ դրամ։
Միաժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով սահմանվել է՝
«1. Վարութային ծախսեր են՝
1) տուժողի, փորձագետի, հոգեբանի, վկայի ներկայանալու ճանապարհածախսի, գիշերակացի և օրապահիկի ծախսերի հատուցման գումարները.
2) փորձագետի և թարգմանչի վարձատրության գումարները.
3) պետական միջոցների հաշվին ներգրավված փաստաբանին վճարվելիք գումարները.
4) իրեղեն ապացույցների պահպանման, առաքման և հետազոտման համար ծախսված գումարները.
5) փախուստի մեջ գտնվող մեղադրյալի հայտնաբերման համար իրավասու մարմնի կողմից ծախսված գումարները.
6) փորձաքննություն և փորձարարություն կատարելիս փչացած կամ ոչնչացած իրերի արժեքի և վարույթի ընթացքում կատարված նման այլ ծախսերի հատուցման համար ծախսված գումարները.
7) վարույթի պատշաճ իրականացման համար անհրաժեշտ միջոցառումների համար ծախսված գումարները:
2. Հանրային մեղադրանքով վարութային ծախսերը վճարվում են պետական միջոցների հաշվին, եթե սույն օրենսգրքով այլ կարգ սահմանված չէ: Մասնավոր մեղադրանքով վարութային ծախսերի բաշխման կարգը որոշում է դատարանը:
3. Եթե դատապարտված մեղադրյալը վճարունակ է, ապա սույն հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 4-7-րդ կետերում թվարկված վարութային ծախսերի հատուցման պարտականությունը դատարանը դնում է նրա վրա:
(...)»։
Դատարանը փաստում է, որ վերը նշված իրավանորմի մեկնաբանությունից հետևում է, որ վարութային ծախսերի հատուցման պարտականությունը դատարանը դնում է դատապարտված վճարունակ մեղադրյալի վրա (մեղադրյալ, որի նկատմամբ առկա է մեղադրական վերդիկտ)։
Նման պայմաններում, հաշվի առնելով սույն վարույթի առանձնահատկությունները, այն, որ Արման Կամոևի նկատմամբ կայացվել է անմեղսունակության վերդիկտ՝ Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հատուցման պարտականություն նրա վրա չի կարող դրվել, և այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթով գույքային հայց չի հարուցվել, հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման, գույքի բռնագրավման, արգելադրման հետ կապված հարցեր առկա չեն, ուստի այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ և 420-430-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Անմեղսունակության վիճակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձ Արման Գեորգիի Կամոևին ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` հարկադիր բուժում՝ ընդհանուր տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված 0,35 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 17141225 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բջջային հեռախոսը հանձնել վերջինիս օրինական ներկայացուցչի տնօրինությանը։
Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված բժշկական հսկողությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
ԲԺՇԿԱԿԱՆ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«08» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,
Նազիկ Աթոյանի,
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Արմեն Գրիգորյանի,
պաշտպան՝ Գագիկ Ասատրյանի,
հանցանքն անմեղսունակության
վիճակում կատարած անձ՝ Արման Կամոևի,
հանցանքն անմեղսունակության
վիճակում կատարած անձի
օրինական ներկայացուցիչ՝ Աիդա Իվանյանի,
դռնբաց դատական նիստում քննելով անմեղսունակության վիճակում հանցանք կատարած անձ՝
Արման Գեորգիի Կամոևի
(ծնված՝ 05.09.1997թ. ք. Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարան հասցեում)
նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ վարույթը,
ՊԱՐԶԵՑ
1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի մարտի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 17141225 քրեական վարույթը:
2025 թվականի ապրիլի 16-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 17141225 քրեական վարույթով Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի ապրիլի 16-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 17141225 քրեական վարույթից մաս է անջատվել, որին շնորհվել է թիվ 17169625 նախաքննական համար:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
Դատարանը 2024 թվականի ապրիլի 23-ին որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանը 2025 թվականի մայիսի 05-ին որոշում է կայացրել Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննություն նշանակելու մասին:
2025 թվականի հուլիսի 14-ին Դատարան է ստացվել Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 58 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ:
Դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 28-ին որոշում է կայացրել Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական վարույթը փոխակերպել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի: Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը վերացվել է։ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց է կիրառվել բժշկական հսկողությունը՝ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ դրա սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի բժշկական հսկողության վերցնելու օրվանից:
Դատարանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ին կայացրել է անմեղսունակության վերդիկտ՝ ապացուցված համարելով Արման Գեորգիի Կամոևին վերագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը, նշված արարքի քրեական հակաիրավականությունը, Արման Կամոևի կողմից նշված արարքը կատարելը և տվյալ արարքը կատարելու պահին Արման Կամոևի անմեղսունակությունը:
2. Անմեղսունակության վիճակում կատարված արարքի փաստական նկարագրությունը.
«Արման Գեորգիի Կամոևը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տեղեգրամյան հավելվածի միջոցով թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Love Store», «Bada Bing», «Քավոր», «#;» առցանց խանութ-հարթակի օգտատերերի կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով, անձամբ, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակը, շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով թաքցրել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է, որոնց տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին իր կողմից օգտագործվող +40 (764) 994 572 բջջային հեռախոսահամարով բացված «Տելեգրամ» հավելվածի «Marset» անհատական անվամբ էջի միջոցով 2025թ. հունվարի 31-ից մինչև 2025թ. մարտի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում իրացրել է դեռևս ինքնությունները չպարզված անձանց։
Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակը վերցնելուց հետո 2025 թվականի մարտի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի մոտակայք, որտեղ վերցված նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով երկու հատ փաթեթն այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով երկու փաթեթներից մեկը տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է, այնուհետև գնացել է նույն փողոցի 32/1 շենքի բակի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտակայք, որտեղ վերցված՝ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից մյուս փաթեթն ևս այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է որի տեղակայման աշխարհագրական կորդինատները լուսանկարի հետ միասին՝ ժամը 16:04-ին, իր «Marset» տելեգրամ հավելվածի միջոցով ուղարկել է անհայտ անձի տելեգրամյան «Bada Bing» անվամբ ալիքին, միևնույն ժամանակ նկատվելով տեղում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակի մոտակայքից հայտնաբերվել և վերցվել է թվով մեկ հատ փաթեթ, որը հանդիսացել է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց:»:
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- 03.03.2025 թվականին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմաց գտնվող ավտոտնակների հետնամասում մեղադրյալ Ա.Կամոևի մասնակցությամբ կատարվել է դեպքի վայրի զննություն, որի ժամանակ հայտնաբերվել է թվով 1 սև գույնի ժապավենով փաթեթավորված փաթեթ 2.17 գրամ քաշով, ինչի կապակցությամբ Ա.Կամոևը չի ցանկացել հայտարարություն անել: Նշված զանգվածով նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն:
(գ.թ. 17-19ա, դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ ՔԿ Փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ից ստացված թիվ 980Ք-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված փաթեթում առկա զանգվածը հանդիսանում է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգված, որը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
(գ.թ. 226-229, դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնի պետ Ա.Մուշեղյանի կողմից ներկայացված հանցագործության մասին հաղորդումը, համաձայն որի՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնի ՀԿՀ ավագ համայնքային ոստիկան, ոստիկանության մայոր՝ Ռ.Մանուկյանը զեկուցագիր է ներկայացրել այն մասին, որ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնում տեղեկություններ են ստացվել, որ Արման Գեորգիի Կամոևը /ծնվ. 05.09.1997թ., բն. ք. Երևան, Մոլդովական փ. 42շ. բն. 17/ զբաղվում է տելեգրամյան ալիքների միջոցով թմրանյութի իրացմամբ։ Ստացված տեղեկությունները իրացնելիս՝ պարզվել է, որ Ա.Կամոևը սույն թվականի մարտի 3-ին ժամը՝ 16:00-ի սահմաններում Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի ավտոտնակների մոտ տեղադրել է թմրանյութ իրացման նպատակով։ 03.03.2025 թվականին ժամը 16:30-ի սահմաններում Ա.Կամոևը հայտնաբերվել է Մոլդովական փ. 37Ա հասցեում գտնվող ուսումնական կենտրոնի մոտ և ձերբակալվել թմրանյութ պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով, այնուհետև տեղափոխվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին որտեղ խոստովանել է, որ «MARSET» տելեգրամյան ալիքը պատկանում է իրեն և նշված տելեգրամյան ալիքի միջոցով թմրանյութ է վաճառում տարբեր քաղաքացիների, ինչպես նաև 03.03.2025թ. ք.Երևան Մոլդովական 32/1 շենքի տարածքում տեղադրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրանյութ իրացնելու նպատակով։
(գ.թ. 1, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արման Կամոևի ձերբակալման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Ա.Կամոևը հայտարարել է որ «MARSET» տելեգրամյան ալիքը պատկանում է իրեն, որի միջոցով տարբեր քաղաքացիների վաճառում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց սկսած 0,5 գրամից մինչև 5 գրամ: Գնորդներին անձնապես չի ճանաչում:
(գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Ա.Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Սամսունգ մոդելի IMEI1 353881489493102/01 և IMEI2 358999859493109/01 բջջային հեռախոս, որի պարունակությամբ հաստատվում է Ա.Կամոևի կողմից թմրանյութեր իրացնելու հանգամանքը:
(գ.թ. 6 դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին պատկանող բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված լուսանկարները և հաղորդագրությունները արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու որոշումը:
(գ.թ. 73բ-128ա, 247-248, դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ «DataLex» դատական տեղեկատվական համակարգից արտատպված և քրեական վարույթի նյութերին կցված թիվ ԵԴ/0341/01/19 գործը արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը:
(գ.թ. 57-69, 245-246, դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի կողմից 2025 թվականի մարտի 05-ին կազմված՝ Արման Գեորգիի Կամոևին պատկանող բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Տելեգրամ» հավելվածում առկա են մի շարք նամակագրություններ առանձին անձանց հետ և խմբի կազմում («Քավոր», «Bada Bing», «Թույն բույս», «#», «Love Store», «Պալատ» և տելեգրամյան այլ ալիքների օգտատերերի հետ), որոնք հաստատում են թմրամիջոցների ապօրինի իրացման հանգամանքը:
(գ.թ. 72-128ա, դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված 0,35 գրամ քաշով Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայությունը:
(գ.թ. 241-242, դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Սամսունգ մոդելի IMEI1 353881489493102/01 և IMEI2 358999859493109/01 բջջային հեռախոսի պարունակությունը:
(գ.թ. 243-244, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Ռաֆայել Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը ընկերոջ հետ գտնվել է Նոր Նորք վարչական շրջանի Մոլդովական թաղամասում: Եղել են ընկերոջ՝ Նարեկի մեքենայով, երբ նկատել են մեղադրյալին, ով ինչ-որ բան էր դնում ավտոտնակների ետևում և նկարում: Մոտեցել են նրան, հայտնել են, որ ոստիկանության ծառայողներ են: Չհասցրին ավել բան խոսել, Արմանը ցանկանում էր դիմել փախուստի, և նրանք վերջինիս ձերբակալել են և տեղափոխել Նոր Նորքի բաժին: Այդ ընթացքում ծառայություն են իրականացրել և՛ ոտքով, և՛ ավտոմեքենայով: Հստակ չի հիշում, թե մեղադրյալին տեսնելու պահին ոտքով են եղել, թե մեքենայով, սակայն ենթադրում է, որ ոտքով են եղել, քանի որ վերջինիս նկատել են ավտոտնակների արանքում՝ ինչ-որ բան տեղադրելիս: Նշեց, որ ինքն անձամբ նկատել է, որ Արմանը վեր է կացել, նկարել է, և նախկինում պրակտիկայում հաճախակի է հանդիպել, որ նման դեպքում թմրանյութեր են տեղադրել և նկարել: Այդ պահին հարմար չի եղել, որ մոտենան: Սպասել են, Արմանը գնացել է շենքի մոտ, և իրենք մոտեցել են վերջինիս: Նախկինում Արմանին չի ճանաչել: Սակայն հետո իմացել են, որ նա այլ գործով էլ է անցնում: Եթե չի սխալվում, ապա գործընկերը ճանաչում էր Արմանին: Հավելեց, որ ինքը դեպքի վայրի զննությանը չի մասնակցել:
Պաշտպանի հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ չի հիշում, թե զեկուցագիրը ինքն է գրել, թե իր գործընկերը: Կապ չունի, թե զեկուցագիրը ով է գրել: Այդ պահին ով ավելի քիչ է ծանրաբեռնված լինում, նա էլ գրում է: Միգուցե ինքն է գրել: Նշեց, որ ինքը կոչումով ոստիկանության մայոր է: Եթե զեկուցագրում նշված է «Ռ. Մանուկյան», ուրեմն ինքն է գրել: Նշեց, որ օպերատիվ տվյալներ են ունեցել, որ այդ տարածքում հաճախակի թմրանյութեր են տեղադրում կամ վերցնում: Այդ օպերատիվ տվյալներով համատեղ դուրս են եկել ծառայության, և ծառայության ժամանակ նկատել են Արմանին: Օպերատիվ տվյալները եղել են ընդհանուր, ոչ թե կոնկրետ Կամոևի վերաբերյալ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Նարեկ Բարսեղյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ, եթե չի սխալվում, ապա դեպքը տեղի է ունեցել 2025 թվականի մարտի 3-ին: Նոր Նորքի Մոլդովական փողոցով շրջելիս են եղել, երբ ավտոտնակների մոտ նկատել են Կամոևին: Վերջինս կռացած ինչ-որ գործողություն է արել, նկարել է: Սպասել են, Կամոևը քայլել է դեպի շենքի մոտ, մոտեցել են նրան: Վերջինս իրեն ճանաչել է, բարևել է, հետո ցանկացել է փախչել: Դրանից հետո վերջինիս ձերբակալել են: Արման Կամոևի գործողությունները կասկածելի են թվացել, քանի որ վերջինս ոչ մարդաշատ վայրում է եղել, ինչ-որ գործողություններ է արել և նկարել: Երբ մոտեցել է, մեղադրյալին բարևել, հարցրել ինչպես է, նա հայտնել է, որ հայրն է մահացել: Հարցրել է, թե ինչ ապօրինի բան է անում, Արմանը փորձել է փախուստի դիմել այդ պահին: Արդեն պարզ էր, որ մոտը ինչ-որ բան կար: Նշեց, որ Կամոևը կռացել էր, ինչ-որ գործողություններ էր անում և նկարում: Անձնական խուզարկությամբ մեղադրյալի մոտից ապօրինի ոչինչ չեն հայտնաբերել: Թմրանյութը երևի հայտնաբերվել է այնտեղից, որտեղ որ մեղադրյալը մատնանշել է, որ թմրանյութ է տեղադրել: Նշեց, որ մեղադրյալին միանգամից չեն մոտեցել, քանի որ նա գտնվել է ավտոտնակների մոտ, և այդտեղ անհարմար է մարդուն մոտենալը և գործողություններ կատարելը: Նշեց, որ իր հիմնական ծառայությունն այդ տարածքում է իրականացրել: Նշեց, որ դեպքը ծառայության ընթացքում են հայտնաբերել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
Դատարանը, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարումը հաստատված է, դա կատարել է Արման Կամոևը, ում նկատմամբ իրականացվում է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցների կիրառման վարույթ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Քրեական պատասխանատվության ենթակա է մեղսունակ ֆիզիկական անձը, որի 16 տարին լրացած է եղել հանցանքը կատարելու պահին, ինչպես նաև իրավաբանական անձը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեղսունակությունն անձի՝ հանցանքը կատարելու պահին իր արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու և այն ղեկավարելու ունակությունն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անմեղսունակության վիճակում սույն օրենսգրքով նախատեսված արարք կատարած անձը ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության:
2. Անմեղսունակ է համարվում այն անձը, որը սույն օրենսգրքով նախատեսված արարքը կատարելու պահին հոգեկան առողջության խնդիրների հետևանքով չի գիտակցել իր արարքի հակաիրավականությունը կամ չի ղեկավարել դա:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի նկատմամբ կարող են նշանակվել անվտանգության հետևյալ միջոցները.
1) բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ՝
ա. հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում,
բ. ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
գ. հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
2) որոշակի վայրեր այցելելու արգելք,
3) հոգեբանական օգնություն ստանալու պարտականություն:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝
1) պատժի սպառնալիքով արգելված արարքի կատարման պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում,
(…)
2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը:
3. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի ժամկետի ավարտից հետո անձի նկատմամբ իրականացվող բժշկական օգնության և սպասարկման հարցը լուծվում է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության ոլորտը կարգավորող օրենսդրությանը համապատասխան: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Դատարանը հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում է նշանակում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած այն անձի նկատմամբ, որի հոգեկան վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային պայմաններում:»:
Նույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը: Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կոնկրետ տեսակը նշանակելու որոշում կայացնելիս դատարանը հիմնվում է հոգեբուժական կազմակերպության հանձնաժողովի տված եզրակացության վրա:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 421-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Բժշկական հարկադրանքի վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները.
2) արարքը տվյալ անձի կողմից կատարելը.
3) արարքը կատարելիս տվյալ անձի մեղսունակությունը և մեղքը.
4) տվյալ անձի մոտ հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, ինչպես նաև դրա բնույթը, աստիճանը և առաջացման ժամանակը.
5) տվյալ անձի վարքագիծը և առողջական վիճակն արարքը կատարելուց առաջ և հետո.
6) պատճառված վնասի բնույթը և չափը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 428-րդ հոդվածի համաձայն՝
«...
2. Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը․
1) ապացուցված են արդյոք տվյալ անձին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ արարքը կատարելու պահին անձի անմեղսունակությունը.
5) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մեղքն իրեն վերագրվող արարքը կատարելու մեջ:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը լուծում է նաև սույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետում նշված հարցը:
5. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է անմեղսունակության վերդիկտ։
6. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որը սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 429-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Մեղադրական վերդիկտին կամ անմեղսունակության վերդիկտին հաջորդող լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում`
1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքների վերաբերյալ հարցերը.
2) պատիժ կամ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու վերաբերյալ հարցերը.
3) գույքային հայցը լուծելու հարցը.
4) հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը.
5) գույքի արգելադրման հետ կապված հարցերը.
6) ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցերը.
7) խափանման կամ անվտանգության միջոցի կիրառման հետ կապված հարցերը.
8) վարութային ծախսերին վերաբերող հարցերը.
9) վերաբերելի այլ հարցեր:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արդարացման կամ մեղադրական վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է համապատասխանաբար արդարացման կամ մեղադրական դատավճիռ: Անմեղսունակության վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է բժշկական հարկադրանքի դատավճիռ:
2. Մեղադրական և բժշկական հարկադրանքի դատավճռում դատարանը պետք է լուծի նաև հետևյալ հարցերը․
1) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մոտ այնպիսի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, որն անհնար է դարձնում տվյալ անձի կողմից պատժի կրումը.
2) անձի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց.
3) բժշկական բնույթի հարկադրանքի ինչ միջոց պետք է կիրառվի տվյալ անձի նկատմամբ:»:
Վերը նշված իրավական կարգավորումների լույսի ներքո Դատարանը անդրադառնալով Արման Կամոևի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությանը, փաստում է, որ համաձայն ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 58 եզրակացության՝ «Վերլուծելով քր. վարույթի նյութերը, անամնեստիկ տեղեկությունները, առկա բուժփաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները՝ փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Արման Գեորգիի Կամոևը տառապել և տառապում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» F-20.0 հոգեկան հիվանդությամբ: Այդ մասին են վկայում ներկա հետազոտման արդյունքները, որոնք թույլ են տվել փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել վերը նշված հիվանդությանը բնորոշ՝ մտածողության հարտրամաբանություն, դատողությունների անհետևողականություն, վերաբերման, հետապնդման, վնասի հասցման, ֆիզիկական ազդեցման զառանցական մտքեր, ընկալման խանգարումներ՝ տեսողական ցնորքներ, հույզերի խամրություն, կամային ոլորտի իջեցում, քննադատության անբավարարության հետ մեկտեղ:
Արման Կամոնի մոտ նախկինում դեռևս 2015թ.-ից ըստ բուժփաստաթղթերի հայտնաբերվել է «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում», այնուհետև 2022թ.-ից հիվանդությունը աստիճանաբար խորացել է, ապրել զարգացում, ախտորոշվել է «Զառանցական խանգարում», որը էլ ավելի է բարդացել թմրանյութի գործածումով, ներկայումս նրա մոտ ախտորոշվում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» հոգեկան հիվանդությունը:
Ինչպես իրավախախտումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ իրավախախտման /31.01.2025- 03.03.2025թթ./ ժամանակահատվածում և դրանից հետո փորձաքննվողը գտնվել և ներկայումս գտնվում է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը, հաշիվ տալ իրեն կատարած արարքի համար և ղեկավարել դրանք:
Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին հարկ է ճանաչել՝ ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ:
Ներկա հոգեվիճակով փորձաքննվողը չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ հասարակության համար: Կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում:»։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ Դատարանը ապացուցված է համարում, որ Արման Կամոևի մոտ առկա է այնպիսի հոգեկան առողջության խնդիր, որը անհնար է դարձնում նրա կողմից պատժի կրումը:
Դրա հետ մեկտեղ, Դատարանն ապացուցված է համարում այն, որ նշված արարքը Արման Կամոևը կատարել է անմեղսունակության վիճակում:
Այսինքն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի իմաստով բացակայում է քրեական պատասխանատվության հիմքը՝ հանցանքը, քանի որ տվյալ դեպքում առկա չեն հանցակազմի պարտադիր հատկանիշներից երկուսը՝ հանցագործության սուբյեկտն ու սուբյեկտիվ կողմը:
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ Արման Կամոևը կարիք ունի բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցի կիրառման՝ հարկադիր բուժման, որի իրականացումը հնարավոր է ընդհանուր տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում:
Դատարանը փաստում է, որ բժշկական բնույթի հարկադրանքի տվյալ միջոցը նշանակելիս հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը:
Դատարանն արձանագրում է, որ բժշկական հարկադրանքի դատավճռում դատարանը, ի թիվս այլնի, պարտավոր է անդրադառնալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այսինքն՝ ընդհանուր կարգով անցկացված վարույթի արդյունքում կայացվող դատավճռով լուծման ենթակա հարցերին։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված 0,35 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 17141225 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել վերջինիս օրինական ներկայացուցչի տնօրինությանը։
Անդրադառնալով Արման Կամոևի նկատմամբ կիրառված անվտանգության միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես անվտանգության միջոց կիրառված բժշկական հսկողությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո այն պետք է վերացնել։
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթով առկա են վարութային ծախսեր․ այսպես՝ նախաքննության ընթացքում վարութային ծախսերի արժեքն ընդհանուր կազմել է՝ 108.000 ՀՀ դրամ։
Միաժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով սահմանվել է՝
«1. Վարութային ծախսեր են՝
1) տուժողի, փորձագետի, հոգեբանի, վկայի ներկայանալու ճանապարհածախսի, գիշերակացի և օրապահիկի ծախսերի հատուցման գումարները.
2) փորձագետի և թարգմանչի վարձատրության գումարները.
3) պետական միջոցների հաշվին ներգրավված փաստաբանին վճարվելիք գումարները.
4) իրեղեն ապացույցների պահպանման, առաքման և հետազոտման համար ծախսված գումարները.
5) փախուստի մեջ գտնվող մեղադրյալի հայտնաբերման համար իրավասու մարմնի կողմից ծախսված գումարները.
6) փորձաքննություն և փորձարարություն կատարելիս փչացած կամ ոչնչացած իրերի արժեքի և վարույթի ընթացքում կատարված նման այլ ծախսերի հատուցման համար ծախսված գումարները.
7) վարույթի պատշաճ իրականացման համար անհրաժեշտ միջոցառումների համար ծախսված գումարները:
2. Հանրային մեղադրանքով վարութային ծախսերը վճարվում են պետական միջոցների հաշվին, եթե սույն օրենսգրքով այլ կարգ սահմանված չէ: Մասնավոր մեղադրանքով վարութային ծախսերի բաշխման կարգը որոշում է դատարանը:
3. Եթե դատապարտված մեղադրյալը վճարունակ է, ապա սույն հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 4-7-րդ կետերում թվարկված վարութային ծախսերի հատուցման պարտականությունը դատարանը դնում է նրա վրա:
(...)»։
Դատարանը փաստում է, որ վերը նշված իրավանորմի մեկնաբանությունից հետևում է, որ վարութային ծախսերի հատուցման պարտականությունը դատարանը դնում է դատապարտված վճարունակ մեղադրյալի վրա (մեղադրյալ, որի նկատմամբ առկա է մեղադրական վերդիկտ)։
Նման պայմաններում, հաշվի առնելով սույն վարույթի առանձնահատկությունները, այն, որ Արման Կամոևի նկատմամբ կայացվել է անմեղսունակության վերդիկտ՝ Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հատուցման պարտականություն նրա վրա չի կարող դրվել, և այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթով գույքային հայց չի հարուցվել, հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման, գույքի բռնագրավման, արգելադրման հետ կապված հարցեր առկա չեն, ուստի այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ և 420-430-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Անմեղսունակության վիճակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձ Արման Գեորգիի Կամոևին ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` հարկադիր բուժում՝ ընդհանուր տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված 0,35 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 17141225 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բջջային հեռախոսը հանձնել վերջինիս օրինական ներկայացուցչի տնօրինությանը։
Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված բժշկական հսկողությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1398/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 18-04-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 17169625 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արման Գեորգիի Կամոևին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է' չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն' թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տեղեգրամյան հավելվածի միջոցով թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Love Store», «Bada Bing», «Քավոր», «#;» առցանց խանութ-հարթակի օգտատերերի կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով, անձամբ, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակը, շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով թաքցրել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է, որոնց տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին իր կողմից օգտագործվող +40 (764) 994 572 բջջային հեռախոսահամարով բացված «Տելեգրամ» հավելվածի «Marset» անհատական անվամբ էջի միջոցով 2025թ. հունվարի 31-ից մինչև 2025թ. մարտի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում իրացրել է դեռևս ինքնությունները չպարզված անձանց: Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից' «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ վերցնելուց հետո 2025 թվականի մարտի 3-ին' ժամը 16:00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի մոտակայք, որտեղ վերցված նախապես փաթեթավորված փաթեթներից' թվով երկու հատ փաթեթն այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով երկու փաթեթներից մեկը տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է, այնուհետև գնացել է նույն փողոցի 32/1 շենքի բակի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտակայք, որտեղ վերցված' նախապես փաթեթավորված փաթեթներից մյուս փաթեթն ևս այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է որի տեղակայման աշխարհագրական կորդինատները լուսանկարի հետ միասին ժամը 16:04- ին, իր «Marset» տելեգրամ հավելվածի միջոցով ուղարկել է անհայտ անձի տելեգրամյան «Bada Bing» անվամբ ալիքին, միևնույն ժամանակ նկատվելով տեղում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների կողմի ձերբակալվել և տեդափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին,իսկ դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակի մոտակայքից հայտնաբերվել և վերցվել է թվով մեկ հատ փաթեթ,որը հանդիսացել է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Կամոև |
| Հայրանուն | Գեորգիի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 393 Մաս 2 Կետ 2/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | Նախկինում չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 18-04-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Տաթևիկ |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 23-04-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/1398/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «23» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Նույն օրը քրեական գործը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործի վարույթը և նշանակել դռնբաց նախնական դատալսումներ 2025 թվականի մայիսի 02-ին՝ ժամը 13:30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Աջափնյակ-1 նստավայրում (ք. Երևան, Նազարբեկյան թաղամաս 40, դատական նիստերի դահլիճ №4)։ Որոշման օրինակն ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնակիցներին՝ դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Կամոև |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | Երևան քաղաքի Ավան եվ Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազություն |
| Կազմակերպության հասցե | ք. Երևան |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 02-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 02-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Որոշում | Նիստը հետաձգվել է մեղադրյալին չներկայացնելու պատճառաբանությամբ: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 05-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 05-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 05-05-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի փոխելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1398/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ «05» մայիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Արմեն Գրիգորյանի, պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի, մեղադրյալ Արման Կամոևի (ծնված՝ 05․09․1997թ. ք․ Երևան, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է ք․ Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարան), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2025 թվականի ապրիլի 18-ին քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին: 2025 թվականի մարտի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: 2025 թվականի ապրիլի 23-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ` այն բանի համար, որ «նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տեղեգրամյան հավելվածի միջոցով թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Love Store», «Bada Bing», «Քավոր», «#;» առցանց խանութ-հարթակի օգտատերերի կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով, անձամբ, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակը, շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով թաքցրել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է, որոնց տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին իր կողմից օգտագործվող +40 (764) 994 572 բջջային հեռախոսահամարով բացված «Տելեգրամ» հավելվածի «Marset» անհատական անվամբ էջի միջոցով 2025թ. հունվարի 31-ից մինչև 2025թ. մարտի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում իրացրել է դեռևս ինքնությունները չպարզված անձանց։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակը վերցնելուց հետո 2025 թվականի մարտի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի մոտակայք, որտեղ վերցված նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով երկու հատ փաթեթն այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով երկու փաթեթներից մեկը տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է, այնուհետև գնացել է նույն փողոցի 32/1 շենքի բակի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտակայք, որտեղ վերցված՝ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից մյուս փաթեթն ևս այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է որի տեղակայման աշխարհագրական կորդինատները լուսանկարի հետ միասին՝ ժամը 16:04-ին, իր «Marset» տելեգրամ հավելվածի միջոցով ուղարկել է անհայտ անձի տելեգրամյան «Bada Bing» անվամբ ալիքին, միևնույն ժամանակ նկատվելով տեղում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակի մոտակայքից հայտնաբերվել և վերցրվել է թվով մեկ հատ փաթեթ, որը հանդիսացել է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց:»: Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրողը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը 3 ամսով երկարաձգել՝ հայտնելով, որ չեն վերացել և պահպանվում են այդ խափանման միջոցների կիրառման նպատակները: Պաշտպանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ և միջնորդեց Դատարանին կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ նշելով, որ առկա չէ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտություն։ Մեղադրյալը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…) 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ (…) 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` « 1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։ Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր: Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանք ժամկետի երկարաձգման անհրաժեշտությանը՝ Դատարանը գտնում է, որ թեև տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը, Դատարանն այնուամենայնիվ գտնում է, որ խափանման միջոցի կիրառման նպատակները հնարավոր է նվաճել անձի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ: Դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորումը՝ որպես խափանման միջոցներից մեկը, անձի նկատմամբ կարող է ընտրվել միայն այն ժամանակ, երբ այլ խափանման միջոցները թույլ չեն տալիս հասնել հետապնդվող իրավաչափ նպատակներին: Ուստի կալանավորումը՝ որպես քրեադատավարական հարկադրանքի վերջին՝ բացառիկ միջոց (ultima ratio), միշտ և պարտադիր կերպով պետք է այլընտրանք ունենա: Քրեադատավարական օրենքում ամրագրվելիք այդ այլընտրանքը պետք է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստացի հնարավորություն ընձեռի և իրավաբանական պարտականություն դնի նրա վրա՝ ի սկզբանե ընտրություն կատարել տարբեր խափանման միջոցների միջև՝ իրավաչափ նպատակին հասնելու համար ընտրելով առավել պիտանի միջոցը: Միևնույն ժամանակ այն պետք է նաև պարտադիր կարգով լինի անձի հիմնական իրավունքները և ազատություններն առավել նվազ սահմանափակողը, այսինքն՝ անհրաժեշտ միջոցը: Ասվածից բխում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելիս վարույթն իրականացնեղ մարմինը պարտավոր է քննարկման առարկա դարձնել անձին ազատությունից զրկելու հետ չկապված կամ նրա ազատությունը հնարավորինս քիչ սահմանափակող խափանման միջոց կիրառելու նպատակահարմարության հարցը: Միայն այն դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը գտնի, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու վարույթի բնականոն ընթացքը և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, կառաջանա վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը: Կալանքի՝ որպես ամենախիստ խափանման միջոցի կիրառման իրավաչափության համատեքստում Վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ խափանման միջոցները, դասակարգվելով կալանավորման ու կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցների, նպատակ ունեն ապահովելու քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, և կիրառվում են միայն այն դեպքում, երբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ անձը կարող է կատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված գործողությունները կամ դրանցից որևէ մեկը: Ընդ որում՝ վերոնշյալ նպատակի իրականացման համար անհրաժեշտ ու պիտանի խափանման միջոցի կոնկրետ տեսակի ընտրության հարցն օրենսդիրը վերապահել է վարույթն իրականացնող մարմնի հայեցողությանը՝ միաժամանակ երաշխավորելով մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը նրա իրավունքների հնարավոր նվազ սահմանափակմամբ ապահովելու հնարավորությունը։ Մասնավորապես, օրենսդիրն ամրագրել է, որ անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս վարույթն իրականացնող մարմինը պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, հարկ է նկատել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված խափանման միջոցների աստիճանակարգության մեջ, ելնելով ներգործության բնույթից, աստիճանից և վրա հասնող հետևանքներից՝ կալանքը համարվում է ամենախիստը, քանի որ առավելագույն չափով է սահմանափակում մարդու սահմանադրական իրավունքներն ու ազատությունները, և որպես անձի ոչ պատշաճ վարքագծի կանխման վերջին հնարավոր միջոց (ultima ratio) պետք է կիրառվի այն բացառիկ դեպքերում, երբ կհիմնավորվի մեղադրյալի օրինական վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցներով երաշխավորելու անհնարինությունը։ Այլ խոսքով՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ կհիմնավորի, իսկ դատարանն էլ պատճառաբանված որոշմամբ կհաստատի, որ միայն այդ խափանման միջոցի կիրառմամբ է հնարավոր հասնել խափանման միջոցների կիրառմամբ հետապնդվող նպատակներին՝ այդ համատեքստում հաշվի առնելով մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող ու դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները։ Ուստի յուրաքանչյուր դեպքում կալանավորման կիրառման հարցը քննարկելիս ելակետ պետք է ընդունվի հիշյալ նպատակների նվաճման հանգամանքը, և եթե հիշյալ նպատակներին հասնելը հնարավոր է առանց կալանավորում կիրառելու, ապա այն չպետք է կիրառվի, հակառակ դեպքում կխախտվի անձի իրավունքների սահմանափակման և դրա արդյունքում հետապնդվող նպատակի միջև անհրաժեշտ համաչափությունը, որի արդյունքում կալանավորումը կվերածվի պարզապես պատժիչ միջոցի կամ կհետապնդի պատժիչ նպատակներ: Նշվածի համատեքստում Վճռաբեկ դատարանի համար ուղենիշ է այն գաղափարը, որ իրավական պետությունում քրեական դատավարության նպատակներին պետք է հասնել ոչ թե ցանկացած, այլ՝ անձի իրավունքների և ազատությունների հնարավորինս քիչ սահմանափակման ճանապարհով, ինչն ուղղակիորեն պայմանավորված է մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության հրամայականով (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Վլադիմիր Ասատրյանի վերաբերյալ թիվ ՀԿԴ/0124/01/23 գործով որոշումը, կետ 14-րդ)։ Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցերի համակցության կիրառմամբ: Մասնավորապես, մեղադրյալ Արման Կամոևի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր կլինի ապահովել տնային կալանք այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ՝ համակցված բացակայելու արգելք և 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով գրավ այլընտրանքային խափանման միջոցների հետ: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու և քրեական վարույթին խոչընդոտելու ռիսկերը հնարավոր է չեզոքացնել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, որպիսի մոտեցումը բխում է անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության սկզբունքի հրամայականից, որն արգելում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է մեղադրյալի նկատմամբ սահմանել լրացուցիչ սահմանափակումներ, և արգելել վերջինիս ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների: Դատարանն արձանագրում է նաև, որ գրավը եռօրյա ժամկետում ենթակա է մուծման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 900013298014 դեպոզիտ հաշվին: Գրավը պետք է կիրառված համարել գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 123-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ համակցված 2․000․000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ։ Տնային կալանքի ընթացքում պարտավորեցնել մեղադրյալ Արման Գեորգիի Կամոևին չլքել իր բնակության տարածքը՝ ք.Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարանը, ինչպես նաև արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների։ Տնային կալանքի սկիզբը հաշվել Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից: Գրավը եռօրյա ժամկետում ենթակա է մուծման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 900013298014 դեպոզիտ հաշվին: Գրավը կիրառված համարել գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից։ Տնային կալանքի մասով որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը վարույթն իրականացնող մարմնի միջոցով հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը: Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքի մասով որոշման կատարումը հանձնարարել սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 15-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 15-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նիստը չի կայացել Դատավորի վերապատրաստման դասընթացների մասնակցելու պատճառով: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 23-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նիստը չի կայացել մեղադրյալին չներկայացնելու պատճառաբանությամբ: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 29-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 29-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 29-05-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1398/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելու հարցը վերստին քննարկելու վերաբերյալ «29» մայիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Արմեն Գրիգորյանի, մեղադրյալ Արման Կամոևի (ծնված՝ 05․09․1997թ. ք․ Երևան, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է ք․ Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարան), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում վերստին քննարկելով մեղադրյալ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2025 թվականի ապրիլի 18-ին քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին: 2025 թվականի մարտի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: 2025 թվականի ապրիլի 23-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում 2025 թվականի մայիսի 05-ի Դատարանի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ համակցված 2․000․000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ։ Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ` այն բանի համար, որ «նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տեղեգրամյան հավելվածի միջոցով թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Love Store», «Bada Bing», «Քավոր», «#;» առցանց խանութ-հարթակի օգտատերերի կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով, անձամբ, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակը, շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով թաքցրել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է, որոնց տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին իր կողմից օգտագործվող +40 (764) 994 572 բջջային հեռախոսահամարով բացված «Տելեգրամ» հավելվածի «Marset» անհատական անվամբ էջի միջոցով 2025թ. հունվարի 31-ից մինչև 2025թ. մարտի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում իրացրել է դեռևս ինքնությունները չպարզված անձանց։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակը վերցնելուց հետո 2025 թվականի մարտի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի մոտակայք, որտեղ վերցված նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով երկու հատ փաթեթն այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով երկու փաթեթներից մեկը տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է, այնուհետև գնացել է նույն փողոցի 32/1 շենքի բակի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտակայք, որտեղ վերցված՝ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից մյուս փաթեթն ևս այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է որի տեղակայման աշխարհագրական կորդինատները լուսանկարի հետ միասին՝ ժամը 16:04-ին, իր «Marset» տելեգրամ հավելվածի միջոցով ուղարկել է անհայտ անձի տելեգրամյան «Bada Bing» անվամբ ալիքին, միևնույն ժամանակ նկատվելով տեղում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակի մոտակայքից հայտնաբերվել և վերցրվել է թվով մեկ հատ փաթեթ, որը հանդիսացել է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց:»: Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 3.1-ին մասով սահմանված կարգով խափանման միջոցի հարցի քննարկման դատական նիստն անցկացվել է վարույթին ներգրավված և պատշաճ ծանուցված պաշտպանի բացակայությամբ: Հանրային մեղադրողը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառել կալանք խափանման միջոցը՝ 3 երեք ամիս ժամկետով: Մեղադրյալը հայտնեց, որ գրավը չի մուծել ֆինանսական դժվարություններ ունենալու պատճառով։ Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…) 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) 4. Մեղադրյալի կողմից իր պարտականությունները չարամտորեն չկատարելու դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել խափանման միջոց, կամ կիրառված խափանման միջոցը կարող է փոխարինվել այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոցով:» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ (…) 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: (…) 4. Գրավատուն վարույթն իրականացնող մարմնի համապատասխան որոշման կայացման պահից եռօրյա ժամկետում ներկայացնում է գրավը մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթ, որը կցվում է վարույթի նյութերին: Գրավը կիրառված է համարվում գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից: 4.1. Սույն հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված պարտականությունը չկատարելը հիմք է մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելու հարցը վերստին քննարկելու համար:(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` « 1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։ Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր: Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված խափանման միջոցները փոխելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանը գտնում է, որ թեև տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը, Դատարանն այնուամենայնիվ գտնում է, որ խափանման միջոցի կիրառման նպատակները հնարավոր է նվաճել անձի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ: Դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորումը՝ որպես խափանման միջոցներից մեկը, անձի նկատմամբ կարող է ընտրվել միայն այն ժամանակ, երբ այլ խափանման միջոցները թույլ չեն տալիս հասնել հետապնդվող իրավաչափ նպատակներին: Ուստի կալանավորումը՝ որպես քրեադատավարական հարկադրանքի վերջին՝ բացառիկ միջոց (ultima ratio), միշտ և պարտադիր կերպով պետք է այլընտրանք ունենա: Քրեադատավարական օրենքում ամրագրվելիք այդ այլընտրանքը պետք է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստացի հնարավորություն ընձեռի և իրավաբանական պարտականություն դնի նրա վրա՝ ի սկզբանե ընտրություն կատարել տարբեր խափանման միջոցների միջև՝ իրավաչափ նպատակին հասնելու համար ընտրելով առավել պիտանի միջոցը: Միևնույն ժամանակ այն պետք է նաև պարտադիր կարգով լինի անձի հիմնական իրավունքները և ազատություններն առավել նվազ սահմանափակողը, այսինքն՝ անհրաժեշտ միջոցը: Ասվածից բխում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելիս վարույթն իրականացնեղ մարմինը պարտավոր է քննարկման առարկա դարձնել անձին ազատությունից զրկելու հետ չկապված կամ նրա ազատությունը հնարավորինս քիչ սահմանափակող խափանման միջոց կիրառելու նպատակահարմարության հարցը: Միայն այն դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը գտնի, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու վարույթի բնականոն ընթացքը և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, կառաջանա վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը: Կալանքի՝ որպես ամենախիստ խափանման միջոցի կիրառման իրավաչափության համատեքստում Վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ խափանման միջոցները, դասակարգվելով կալանավորման ու կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցների, նպատակ ունեն ապահովելու քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, և կիրառվում են միայն այն դեպքում, երբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ անձը կարող է կատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված գործողությունները կամ դրանցից որևէ մեկը: Ընդ որում՝ վերոնշյալ նպատակի իրականացման համար անհրաժեշտ ու պիտանի խափանման միջոցի կոնկրետ տեսակի ընտրության հարցն օրենսդիրը վերապահել է վարույթն իրականացնող մարմնի հայեցողությանը՝ միաժամանակ երաշխավորելով մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը նրա իրավունքների հնարավոր նվազ սահմանափակմամբ ապահովելու հնարավորությունը։ Մասնավորապես, օրենսդիրն ամրագրել է, որ անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս վարույթն իրականացնող մարմինը պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, հարկ է նկատել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված խափանման միջոցների աստիճանակարգության մեջ, ելնելով ներգործության բնույթից, աստիճանից և վրա հասնող հետևանքներից՝ կալանքը համարվում է ամենախիստը, քանի որ առավելագույն չափով է սահմանափակում մարդու սահմանադրական իրավունքներն ու ազատությունները, և որպես անձի ոչ պատշաճ վարքագծի կանխման վերջին հնարավոր միջոց (ultima ratio) պետք է կիրառվի այն բացառիկ դեպքերում, երբ կհիմնավորվի մեղադրյալի օրինական վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցներով երաշխավորելու անհնարինությունը։ Այլ խոսքով՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ կհիմնավորի, իսկ դատարանն էլ պատճառաբանված որոշմամբ կհաստատի, որ միայն այդ խափանման միջոցի կիրառմամբ է հնարավոր հասնել խափանման միջոցների կիրառմամբ հետապնդվող նպատակներին՝ այդ համատեքստում հաշվի առնելով մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող ու դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները։ Ուստի յուրաքանչյուր դեպքում կալանավորման կիրառման հարցը քննարկելիս ելակետ պետք է ընդունվի հիշյալ նպատակների նվաճման հանգամանքը, և եթե հիշյալ նպատակներին հասնելը հնարավոր է առանց կալանավորում կիրառելու, ապա այն չպետք է կիրառվի, հակառակ դեպքում կխախտվի անձի իրավունքների սահմանափակման և դրա արդյունքում հետապնդվող նպատակի միջև անհրաժեշտ համաչափությունը, որի արդյունքում կալանավորումը կվերածվի պարզապես պատժիչ միջոցի կամ կհետապնդի պատժիչ նպատակներ: Նշվածի համատեքստում Վճռաբեկ դատարանի համար ուղենիշ է այն գաղափարը, որ իրավական պետությունում քրեական դատավարության նպատակներին պետք է հասնել ոչ թե ցանկացած, այլ՝ անձի իրավունքների և ազատությունների հնարավորինս քիչ սահմանափակման ճանապարհով, ինչն ուղղակիորեն պայմանավորված է մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության հրամայականով (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Վլադիմիր Ասատրյանի վերաբերյալ թիվ ՀԿԴ/0124/01/23 գործով որոշումը, կետ 14-րդ)։ Դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանը 2025 թվականի մայիսի 05-ի որոշել է Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ համակցված 2․000․000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ, որի միջոցով գտել է, որ հնարավոր է չեզոքացնելով մեղադրյալի կողմից ապագայում դրսևորվող ենթադրյալ ոչ իրավաչափ վարքագծի իրավական հետևանքները։ Դատարանն արձանագրում է, որ Արման Գեորգիի Կամոևի կողմից գրավը եռօրյա ժամկետում չի մուծվել դատարանի դեպոզիտ հաշվին, հետևաբար չի կիրառվել։ Այդուհանդերձ՝ Դատարանի գնահատմամբ տվյալ դեպքում առկա չէ անհրաժեշտություն անձի նկատմամբ կիրառել ամենախիստ խափանման միջոցը: Այլ խոսքերով՝ դատական նիստի ընթացքում մեղադրյալի արտահայտած դիրքորոշումը և բացատրությունները Դատարանին թույլ են տալիս հիմնավոր դատողություն անել այն մասին, որ Արման Գեորգիի Կամոևի կողմից թույլ չի տրվել ոչ իրավաչափ վարքագծի արգելք քրեադատավարական սկզբունքի խախտում, հետևաբար առկա չէ առավել խիստ խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը։ Այսպիսով, վերստին քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելու հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցերի համակցության կիրառմամբ: Մասնավորապես, մեղադրյալ Արման Կամոևի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր կլինի ապահովել տնային կալանք այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ՝ համակցված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցի հետ: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու և քրեական վարույթին խոչընդոտելու ռիսկերը հնարավոր է չեզոքացնել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, որպիսի մոտեցումը բխում է անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության սկզբունքի հրամայականից, որն արգելում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է մեղադրյալի նկատմամբ սահմանել լրացուցիչ սահմանափակումներ, և արգելել վերջինիս ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 29-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 123-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, թողնել անփոփոխ։ Տնային կալանքի ընթացքում պարտավորեցնել մեղադրյալ Արման Գեորգիի Կամոևին չլքել իր բնակության տարածքը՝ ք.Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարանը, ինչպես նաև արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների։ Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 07-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 07-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 07-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1398/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոփոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննության առնելու մասին «07» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ մեղադրյալ Արման Կամոևի (ծնված՝ 05․09․1997թ. ք․ Երևան, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է ք․ Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարան), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2025 թվականի ապրիլի 18-ին քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին: 2025 թվականի մարտի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: 2025 թվականի ապրիլի 23-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում 2025 թվականի մայիսի 05-ի Դատարանի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ համակցված 2․000․000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ։ 2025 թվականի մայիսի 29-ի Դատարանի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ համկցված բացակայելու արգելքի հետ, թողնվել է անփոփոխ։ Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ` այն բանի համար, որ «նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տեղեգրամյան հավելվածի միջոցով թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Love Store», «Bada Bing», «Քավոր», «#;» առցանց խանութ-հարթակի օգտատերերի կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով, անձամբ, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակը, շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով թաքցրել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է, որոնց տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին իր կողմից օգտագործվող +40 (764) 994 572 բջջային հեռախոսահամարով բացված «Տելեգրամ» հավելվածի «Marset» անհատական անվամբ էջի միջոցով 2025թ. հունվարի 31-ից մինչև 2025թ. մարտի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում իրացրել է դեռևս ինքնությունները չպարզված անձանց։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակը վերցնելուց հետո 2025 թվականի մարտի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի մոտակայք, որտեղ վերցված նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով երկու հատ փաթեթն այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով երկու փաթեթներից մեկը տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է, այնուհետև գնացել է նույն փողոցի 32/1 շենքի բակի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտակայք, որտեղ վերցված՝ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից մյուս փաթեթն ևս այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է որի տեղակայման աշխարհագրական կորդինատները լուսանկարի հետ միասին՝ ժամը 16:04-ին, իր «Marset» տելեգրամ հավելվածի միջոցով ուղարկել է անհայտ անձի տելեգրամյան «Bada Bing» անվամբ ալիքին, միևնույն ժամանակ նկատվելով տեղում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակի մոտակայքից հայտնաբերվել և վերցրվել է թվով մեկ հատ փաթեթ, որը հանդիսացել է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց:»: Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 3.1-ին մասով սահմանված կարգով խափանման միջոցի հարցի քննարկման դատական նիստն անցկացվել է վարույթին ներգրավված և պատշաճ ծանուցված պաշտպանի և հանրային մեղադրողի բացակայությամբ: 2025 թվականի հուլիսի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել հանրային մեղադրող Արմեն Գրիգորյանի գրությունը, համաձայն որի՝ վերջինս չի առարկել Արման Կամոևի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու դեմ: 2025 թվականի հուլիսի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի գրությունը, համաձայն որի՝ վերջինս չի առարկել Արման Կամոևի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու դեմ: Մեղադրյալը հայտնեց, որ միանում է իր պաշտպանի դիրքորոշմանը: Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Լսելով վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները, ուսումնասիրեով վարույթի նյութերը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել երկու ամիս ժամանակով՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…) 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»: Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր: Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը: Մասնավորապես՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու և քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունը շարունակում է մնալ էապես բարձր: Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ սահմանված լրացուցիչ սահմանափակումների կիրառման ժամկետը, և արգելել վերջինիս ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների: Այսպիսով, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից տարբերվող այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Արման Կամոևի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը փոփոխելու, ինչպես նաև այն վերացնելու հիմքերը բացակայում են: Նշված պատճառաբանությամբ՝ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Արման Կամոևի տնային կալանքի ժամկետը լրանում է 2025թ. հուլիս 09-ին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 115-117-րդ, 123-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 28-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 28-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 28-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի վերացնելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1398/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ խափանման միջոցը վերացնելու և անվտանգության միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ «28» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Նազիկ Աթոյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Արմեն Գրիգորյանի, պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի, ենթադրյալ արարքը անմեղսունակության վիճակում կատարած անձ Արման Կամոևի (ծնված՝ 05․09․1997թ. ք․ Երևան, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է ք․ Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարան), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու և նրա նկատմամբ անվտանգության միջոց կիրառելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2025 թվականի ապրիլի 18-ին քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին: 2025 թվականի մարտի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: 2025 թվականի ապրիլի 23-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում 2025 թվականի մայիսի 05-ի Դատարանի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ համակցված 2․000․000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ։ Դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի հուլիսի 14-ին Դատարան է ստացվել Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ նշանակված ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Վերլուծելով քր. վարույթի նյութերը, անամնեստիկ տեղեկությունները, բուժփաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Արման Գեորգիի Կամոևը տառապել և տառապում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» F-20.0 հոգեկան հիվանդությամբ: Այդ մասին են վկայում ներկա հետազոտման արդյունքները, որոնք թույլ են տվել փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել վերը նշված հիվանդությանը բնորոշ՝ մտածողության հարտրամաբանություն, դատողությունների անհետևողականություն, վերաբերման, հետապնդման, վնասի հասցման, ֆիզիկական ազդեցման զառանցական մտքեր, ընկալման խանգարումներ տեսողական ցնորքներ, հույզերի խամրություն, կամային ոլորտի իջեցում, քննադատության անբավարարության հետ մեկտեղ: Արման Կամոևի մոտ նախկինում դեռևս 2015թ.-ից ըստ բուժփաստաթղթերի հայտնաբերվել է «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում», այնուհետև 2022թ.-ից հիվանդությունը աստիճանաբար խորացել է, ապրել զարգացում, ախտորոշվել է «Զառանցական խանգարում», որը էլ ավելի է բարդացել թմրանյութի գործածումով, ներկայումս նրա մոտ ախտորոշվում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» հոգեկան հիվանդությունը: Ինչպես իրավախախտումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ իրավախախտման /31.01.2025- 03.03.2025թթ./ ժամանակահատվածում և դրանից հետո փորձաքննվողը գտնվել և ներկայումս գտնվում է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը, հաշիվ տալ իրեն կատարած արարքի համար և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին հարկ է ճանաչել՝ ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ: Ներկա հոգեվիճակով փորձաքննվողը չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ հասարակության համար: Կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության բաժանմունքում:»։ 2025 թվականի հուլիսի 28-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական վարույթը փոխակերպվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի: Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ` այն բանի համար, որ «նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տեղեգրամյան հավելվածի միջոցով թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Love Store», «Bada Bing», «Քավոր», «#;» առցանց խանութ-հարթակի օգտատերերի կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով, անձամբ, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակը, շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով թաքցրել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է, որոնց տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին իր կողմից օգտագործվող +40 (764) 994 572 բջջային հեռախոսահամարով բացված «Տելեգրամ» հավելվածի «Marset» անհատական անվամբ էջի միջոցով 2025թ. հունվարի 31-ից մինչև 2025թ. մարտի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում իրացրել է դեռևս ինքնությունները չպարզված անձանց։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակը վերցնելուց հետո 2025 թվականի մարտի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի մոտակայք, որտեղ վերցված նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով երկու հատ փաթեթն այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով երկու փաթեթներից մեկը տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է, այնուհետև գնացել է նույն փողոցի 32/1 շենքի բակի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտակայք, որտեղ վերցված՝ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից մյուս փաթեթն ևս այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է որի տեղակայման աշխարհագրական կորդինատները լուսանկարի հետ միասին՝ ժամը 16:04-ին, իր «Marset» տելեգրամ հավելվածի միջոցով ուղարկել է անհայտ անձի տելեգրամյան «Bada Bing» անվամբ ալիքին, միևնույն ժամանակ նկատվելով տեղում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակի մոտակայքից հայտնաբերվել և վերցրվել է թվով մեկ հատ փաթեթ, որը հանդիսացել է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց:»: Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Կողմերը միջնորդեցին մեղադրյալի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառել բժշկական հսկողությունը: Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 425-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական հարկադրանքի վարույթում խափանման միջոցներ չեն կարող կիրառվել, իսկ մինչև վարույթի փոխակերպումը կիրառված խափանման միջոցները ենթակա են վերացման: 2. Բժշկական հարկադրանքի վարույթում կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 136-րդ հոդվածով նախատեսված հարկադրանքի միջոցները:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հոգեկան առողջության խնդիր ունեցող անձանց նկատմամբ կիրառվող հարկադրանքի միջոցներն են՝ 1) փորձաքննություն կատարելու համար բժշկական հաստատությունում տեղավորելը. 2) անվտանգության միջոցները:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Անվտանգության միջոցներն են՝ (…) 2) բժշկական հսկողությունը: 2. Անվտանգության միջոցը կարող է կիրառվել մեղադրյալի, ինչպես նաև այն անձի նկատմամբ, որի նկատմամբ իրականացվում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթ:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 140-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Բժշկական հսկողությունը հանրության համար վտանգ ներկայացնող անձին հոգեբուժական կազմակերպությունում պահելն է հիվանդանոցային հսկողություն կամ բուժում ապահովելու նպատակով: 2. (…) Դատական վարույթում բավարար է դատարանի կողմից բժշկական հսկողության կիրառման անհրաժեշտության պատճառաբանված հաստատումը։ 3. Բժշկական հսկողության նկատմամբ վերաբերելի մասով (mutatis mutandis) կիրառվում են կալանքի` որպես խափանման միջոցի կիրառման համար սույն օրենսգրքով սահմանված կանոնները:»: Վերոգրյալ իրավական նորմերի վերլուծության հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական վարույթը փոխակերպվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի, իսկ վերջինիս նկատմամբ մինչև վարույթի փոխակերպումը կիրառված խափանման միջոցները ենթակա են վերացման, հետևաբար՝ նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է վերացնել։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կամոևի նկատմամբ անվտանգության միջոց կիրառելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 58 եզրակացության՝ ներկա հոգեվիճակով Արման Կամոևը չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ հասարակության համար և կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության բաժանմունքում։ Հետևաբար՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց պետք է կիրառել բժշկական հսկողությունը՝ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, դրա սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի բժշկական հսկողության վերցնելու օրվանից։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 136-րդ, 138-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 425-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը վերացնել։ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառել բժշկական հսկողությունը՝ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ դրա սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի բժշկական հսկողության վերցնելու օրվանից: Որոշման կատարումը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ին: Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/1398/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ քրեական վարույթը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի փոխակերպելու վերաբերյալ «28» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Նազիկ Աթոյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Արմեն Գրիգորյանի, պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի, մեղադրյալ Արման Կամոևի (ծնված՝ 05․09․1997թ. ք․ Երևան, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է ք․ Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարան), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով քրեական վարույթը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի փոխակերպելու վերաբերյալ հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2025 թվականի ապրիլի 18-ին քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին: Դատարանի 2025 թվականի մայիսի 05-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ նշանակվել է ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն: 2025 թվականի հուլիսի 14-ին Դատարան է ստացվել Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ նշանակված ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Վերլուծելով քր. վարույթի նյութերը, անամնեստիկ տեղեկությունները, բուժփաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Արման Գեորգիի Կամոևը տառապել և տառապում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» F-20.0 հոգեկան հիվանդությամբ: Այդ մասին են վկայում ներկա հետազոտման արդյունքները, որոնք թույլ են տվել փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել վերը նշված հիվանդությանը բնորոշ՝ մտածողության հարտրամաբանություն, դատողությունների անհետևողականություն, վերաբերման, հետապնդման, վնասի հասցման, ֆիզիկական ազդեցման զառանցական մտքեր, ընկալման խանգարումներ տեսողական ցնորքներ, հույզերի խամրություն, կամային ոլորտի իջեցում, քննադատության անբավարարության հետ մեկտեղ: Արման Կամոևի մոտ նախկինում դեռևս 2015թ.-ից ըստ բուժփաստաթղթերի հայտնաբերվել է «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում», այնուհետև 2022թ.-ից հիվանդությունը աստիճանաբար խորացել է, ապրել զարգացում, ախտորոշվել է «Զառանցական խանգարում», որը էլ ավելի է բարդացել թմրանյութի գործածումով, ներկայումս նրա մոտ ախտորոշվում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» հոգեկան հիվանդությունը: Ինչպես իրավախախտումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ իրավախախտման /31.01.2025- 03.03.2025թթ./ ժամանակահատվածում և դրանից հետո փորձաքննվողը գտնվել և ներկայումս գտնվում է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը, հաշիվ տալ իրեն կատարած արարքի համար և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին հարկ է ճանաչել՝ ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ: Ներկա հոգեվիճակով փորձաքննվողը չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ հասարակության համար: Կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության բաժանմունքում:»։ Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Կողմերը միջնորդեցին ընդհանուր կարգով իրականացվող դատաքննությունը փոխակերպել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի: Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթը (այսուհետ` բժշկական հարկադրանքի վարույթ) իրականացվում է` 1) այն անձի նկատմամբ, որը ենթադրյալ հանցանքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում. 2) այն անձի նկատմամբ, որը ենթադրյալ հանցանքը կատարել է մեղսունակության վիճակում, սակայն ունի պատժի նշանակումը կամ կատարումն անհնար դարձնող հոգեկան առողջության խնդիր: 2. Բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով` հաշվի առնելով սույն գլխով նախատեսված կանոնները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 422-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե նախաքննության ընթացքում ի հայտ են գալիս բժշկական հարկադրանքի վարույթի կիրառման հիմքեր, ապա քննիչը կայացնում է քրեական վարույթը բժշկական հարկադրանքի վարույթի փոխակերպելու մասին որոշում, որի պատճենն անհապաղ ուղարկում է հսկող դատախազին: 2. Եթե ընդհանուր կարգով իրականացվող դատաքննության ընթացում ի հայտ են գալիս բժշկական հարկադրանքի վարույթի կիրառման հիմքեր, ապա դատարանը կողմերի կարծիքը լսելուց հետո սեփական նախաձեռնությամբ կամ կողմի միջնորդությամբ կայացնում է քրեական վարույթը բժշկական հարկադրանքի վարույթի փոխակերպելու մասին որոշում: 3. Եթե տվյալ վարույթով ներգրավված են մեկից ավելի մեղադրյալներ, ապա փոխակերպման մասին որոշում կայացնելուց առաջ սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասում նշված անձին վերաբերող մասով վարույթն անջատվում է: 4. Բժշկական հարկադրանքի վարույթ սկսելու պահից 48 ժամվա ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը այդ վարույթն սկսելու հիմք հանդիսացած որոշումների պատճենները հանձնում է այն անձին, որի նկատմամբ իրականացվում է բժշկական հարկադրանքի վարույթը, ինչպես նաև այդ անձի պաշտպանին կամ ներկայացուցչին` այդ փաստաթղթերին կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների պարզաբանմամբ հուշաթերթ: 5. Եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթ իրականացնելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված հիմքերը վերանում են, ապա վարույթն իրականացնող մարմինը կայացնում է բժշկական հարկադրանքի վարույթը քրեական վարույթի փոխակերպելու մասին որոշում, որի պատճենն անհապաղ ուղարկում է վարույթի մասնակիցներին, իսկ քննիչը՝ նաև հսկող դատախազին: 6. Սույն հոդվածով նախատեսված փոխակերպման յուրաքանչյուր դեպքում վարույթը չի վերսկսվում»: Վերը վկայակոչված իրավադրույթների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ընդհանուր կարգով իրականացվող դատաքննության ընթացքում ի հայտ է եկել բժշկական հարկադրանքի վարույթի կիրառման հիմք, այն է՝ Արման Գեորգիի Կամոևը ենթադրյալ հանցանքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում, Դատարանը գտնում է, որ Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական վարույթը պետք է փոխակերպել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 420-րդ, 422-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական վարույթը փոխակերպել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 15-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 15-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 15-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:35 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 15-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Վերդիկտ
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արման Գեորգիի |
| Ազգանուն | Կամոև |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Կայացվել է վերդիկտ | Անմեղսունակության |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:56 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արման Գեորգիի |
| Ազգանուն | Կամոև |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/1398/01/25 ԲԺՇԿԱԿԱՆ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «08» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, Նազիկ Աթոյանի, մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող՝ Արմեն Գրիգորյանի, պաշտպան՝ Գագիկ Ասատրյանի, հանցանքն անմեղսունակության վիճակում կատարած անձ՝ Արման Կամոևի, հանցանքն անմեղսունակության վիճակում կատարած անձի օրինական ներկայացուցիչ՝ Աիդա Իվանյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով անմեղսունակության վիճակում հանցանք կատարած անձ՝ Արման Գեորգիի Կամոևի (ծնված՝ 05.09.1997թ. ք. Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգված, Մոլդովական 42 շենք, 17 բնակարան հասցեում) նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ վարույթը, ՊԱՐԶԵՑ 1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի մարտի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 17141225 քրեական վարույթը: 2025 թվականի ապրիլի 16-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 17141225 քրեական վարույթով Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: 2025 թվականի ապրիլի 16-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 17141225 քրեական վարույթից մաս է անջատվել, որին շնորհվել է թիվ 17169625 նախաքննական համար: 2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Գեորգիի Կամոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2025 թվականի ապրիլի 18-ին քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին: Դատարանը 2024 թվականի ապրիլի 23-ին որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Դատարանը 2025 թվականի մայիսի 05-ին որոշում է կայացրել Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննություն նշանակելու մասին: 2025 թվականի հուլիսի 14-ին Դատարան է ստացվել Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 58 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ: Դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 28-ին որոշում է կայացրել Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/1398/01/25 քրեական վարույթը փոխակերպել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթի: Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը վերացվել է։ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց է կիրառվել բժշկական հսկողությունը՝ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ դրա սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի բժշկական հսկողության վերցնելու օրվանից: Դատարանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ին կայացրել է անմեղսունակության վերդիկտ՝ ապացուցված համարելով Արման Գեորգիի Կամոևին վերագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը, նշված արարքի քրեական հակաիրավականությունը, Արման Կամոևի կողմից նշված արարքը կատարելը և տվյալ արարքը կատարելու պահին Արման Կամոևի անմեղսունակությունը: 2. Անմեղսունակության վիճակում կատարված արարքի փաստական նկարագրությունը. «Արման Գեորգիի Կամոևը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տեղեգրամյան հավելվածի միջոցով թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Love Store», «Bada Bing», «Քավոր», «#;» առցանց խանութ-հարթակի օգտատերերի կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով, անձամբ, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակը, շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով թաքցրել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է, որոնց տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին իր կողմից օգտագործվող +40 (764) 994 572 բջջային հեռախոսահամարով բացված «Տելեգրամ» հավելվածի «Marset» անհատական անվամբ էջի միջոցով 2025թ. հունվարի 31-ից մինչև 2025թ. մարտի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում իրացրել է դեռևս ինքնությունները չպարզված անձանց։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրից՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակը վերցնելուց հետո 2025 թվականի մարտի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի մոտակայք, որտեղ վերցված նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով երկու հատ փաթեթն այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով երկու փաթեթներից մեկը տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է, այնուհետև գնացել է նույն փողոցի 32/1 շենքի բակի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտակայք, որտեղ վերցված՝ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից մյուս փաթեթն ևս այլ անձին հետագայում իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցում, լուսանկարել է որի տեղակայման աշխարհագրական կորդինատները լուսանկարի հետ միասին՝ ժամը 16:04-ին, իր «Marset» տելեգրամ հավելվածի միջոցով ուղարկել է անհայտ անձի տելեգրամյան «Bada Bing» անվամբ ալիքին, միևնույն ժամանակ նկատվելով տեղում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակի մոտակայքից հայտնաբերվել և վերցվել է թվով մեկ հատ փաթեթ, որը հանդիսացել է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց:»: 3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները. - 03.03.2025 թվականին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածի Մոլդովական 32/1 շենքի դիմաց գտնվող ավտոտնակների հետնամասում մեղադրյալ Ա.Կամոևի մասնակցությամբ կատարվել է դեպքի վայրի զննություն, որի ժամանակ հայտնաբերվել է թվով 1 սև գույնի ժապավենով փաթեթավորված փաթեթ 2.17 գրամ քաշով, ինչի կապակցությամբ Ա.Կամոևը չի ցանկացել հայտարարություն անել: Նշված զանգվածով նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն: (գ.թ. 17-19ա, դատական նիստի արձանագրություն) - ՀՀ ՔԿ Փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ից ստացված թիվ 980Ք-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված փաթեթում առկա զանգվածը հանդիսանում է 0,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգված, որը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: (գ.թ. 226-229, դատական նիստի արձանագրություն) - ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնի պետ Ա.Մուշեղյանի կողմից ներկայացված հանցագործության մասին հաղորդումը, համաձայն որի՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնի ՀԿՀ ավագ համայնքային ոստիկան, ոստիկանության մայոր՝ Ռ.Մանուկյանը զեկուցագիր է ներկայացրել այն մասին, որ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնում տեղեկություններ են ստացվել, որ Արման Գեորգիի Կամոևը /ծնվ. 05.09.1997թ., բն. ք. Երևան, Մոլդովական փ. 42շ. բն. 17/ զբաղվում է տելեգրամյան ալիքների միջոցով թմրանյութի իրացմամբ։ Ստացված տեղեկությունները իրացնելիս՝ պարզվել է, որ Ա.Կամոևը սույն թվականի մարտի 3-ին ժամը՝ 16:00-ի սահմաններում Մոլդովական 32/1 շենքի դիմացի ավտոտնակների մոտ տեղադրել է թմրանյութ իրացման նպատակով։ 03.03.2025 թվականին ժամը 16:30-ի սահմաններում Ա.Կամոևը հայտնաբերվել է Մոլդովական փ. 37Ա հասցեում գտնվող ուսումնական կենտրոնի մոտ և ձերբակալվել թմրանյութ պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով, այնուհետև տեղափոխվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժին որտեղ խոստովանել է, որ «MARSET» տելեգրամյան ալիքը պատկանում է իրեն և նշված տելեգրամյան ալիքի միջոցով թմրանյութ է վաճառում տարբեր քաղաքացիների, ինչպես նաև 03.03.2025թ. ք.Երևան Մոլդովական 32/1 շենքի տարածքում տեղադրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրանյութ իրացնելու նպատակով։ (գ.թ. 1, դատական նիստի արձանագրություն) - Արման Կամոևի ձերբակալման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Ա.Կամոևը հայտարարել է որ «MARSET» տելեգրամյան ալիքը պատկանում է իրեն, որի միջոցով տարբեր քաղաքացիների վաճառում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց սկսած 0,5 գրամից մինչև 5 գրամ: Գնորդներին անձնապես չի ճանաչում: (գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրություն) - Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Ա.Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Սամսունգ մոդելի IMEI1 353881489493102/01 և IMEI2 358999859493109/01 բջջային հեռախոս, որի պարունակությամբ հաստատվում է Ա.Կամոևի կողմից թմրանյութեր իրացնելու հանգամանքը: (գ.թ. 6 դատական նիստի արձանագրություն) - Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին պատկանող բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված լուսանկարները և հաղորդագրությունները արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու որոշումը: (գ.թ. 73բ-128ա, 247-248, դատական նիստի արձանագրություն) - Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ Արման Գեորգիի Կամոևի վերաբերյալ «DataLex» դատական տեղեկատվական համակարգից արտատպված և քրեական վարույթի նյութերին կցված թիվ ԵԴ/0341/01/19 գործը արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը: (գ.թ. 57-69, 245-246, դատական նիստի արձանագրություն) - Նախաքննության մարմնի կողմից 2025 թվականի մարտի 05-ին կազմված՝ Արման Գեորգիի Կամոևին պատկանող բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Տելեգրամ» հավելվածում առկա են մի շարք նամակագրություններ առանձին անձանց հետ և խմբի կազմում («Քավոր», «Bada Bing», «Թույն բույս», «#», «Love Store», «Պալատ» և տելեգրամյան այլ ալիքների օգտատերերի հետ), որոնք հաստատում են թմրամիջոցների ապօրինի իրացման հանգամանքը: (գ.թ. 72-128ա, դատական նիստի արձանագրություն) - Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված 0,35 գրամ քաշով Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայությունը: (գ.թ. 241-242, դատական նիստի արձանագրություն) - Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Սամսունգ մոդելի IMEI1 353881489493102/01 և IMEI2 358999859493109/01 բջջային հեռախոսի պարունակությունը: (գ.թ. 243-244, դատական նիստի արձանագրություն) - Դատաքննության ընթացքում վկա Ռաֆայել Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը ընկերոջ հետ գտնվել է Նոր Նորք վարչական շրջանի Մոլդովական թաղամասում: Եղել են ընկերոջ՝ Նարեկի մեքենայով, երբ նկատել են մեղադրյալին, ով ինչ-որ բան էր դնում ավտոտնակների ետևում և նկարում: Մոտեցել են նրան, հայտնել են, որ ոստիկանության ծառայողներ են: Չհասցրին ավել բան խոսել, Արմանը ցանկանում էր դիմել փախուստի, և նրանք վերջինիս ձերբակալել են և տեղափոխել Նոր Նորքի բաժին: Այդ ընթացքում ծառայություն են իրականացրել և՛ ոտքով, և՛ ավտոմեքենայով: Հստակ չի հիշում, թե մեղադրյալին տեսնելու պահին ոտքով են եղել, թե մեքենայով, սակայն ենթադրում է, որ ոտքով են եղել, քանի որ վերջինիս նկատել են ավտոտնակների արանքում՝ ինչ-որ բան տեղադրելիս: Նշեց, որ ինքն անձամբ նկատել է, որ Արմանը վեր է կացել, նկարել է, և նախկինում պրակտիկայում հաճախակի է հանդիպել, որ նման դեպքում թմրանյութեր են տեղադրել և նկարել: Այդ պահին հարմար չի եղել, որ մոտենան: Սպասել են, Արմանը գնացել է շենքի մոտ, և իրենք մոտեցել են վերջինիս: Նախկինում Արմանին չի ճանաչել: Սակայն հետո իմացել են, որ նա այլ գործով էլ է անցնում: Եթե չի սխալվում, ապա գործընկերը ճանաչում էր Արմանին: Հավելեց, որ ինքը դեպքի վայրի զննությանը չի մասնակցել: Պաշտպանի հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ չի հիշում, թե զեկուցագիրը ինքն է գրել, թե իր գործընկերը: Կապ չունի, թե զեկուցագիրը ով է գրել: Այդ պահին ով ավելի քիչ է ծանրաբեռնված լինում, նա էլ գրում է: Միգուցե ինքն է գրել: Նշեց, որ ինքը կոչումով ոստիկանության մայոր է: Եթե զեկուցագրում նշված է «Ռ. Մանուկյան», ուրեմն ինքն է գրել: Նշեց, որ օպերատիվ տվյալներ են ունեցել, որ այդ տարածքում հաճախակի թմրանյութեր են տեղադրում կամ վերցնում: Այդ օպերատիվ տվյալներով համատեղ դուրս են եկել ծառայության, և ծառայության ժամանակ նկատել են Արմանին: Օպերատիվ տվյալները եղել են ընդհանուր, ոչ թե կոնկրետ Կամոևի վերաբերյալ: (դատական նիստի արձանագրություն) - Դատաքննության ընթացքում վկա Նարեկ Բարսեղյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ, եթե չի սխալվում, ապա դեպքը տեղի է ունեցել 2025 թվականի մարտի 3-ին: Նոր Նորքի Մոլդովական փողոցով շրջելիս են եղել, երբ ավտոտնակների մոտ նկատել են Կամոևին: Վերջինս կռացած ինչ-որ գործողություն է արել, նկարել է: Սպասել են, Կամոևը քայլել է դեպի շենքի մոտ, մոտեցել են նրան: Վերջինս իրեն ճանաչել է, բարևել է, հետո ցանկացել է փախչել: Դրանից հետո վերջինիս ձերբակալել են: Արման Կամոևի գործողությունները կասկածելի են թվացել, քանի որ վերջինս ոչ մարդաշատ վայրում է եղել, ինչ-որ գործողություններ է արել և նկարել: Երբ մոտեցել է, մեղադրյալին բարևել, հարցրել ինչպես է, նա հայտնել է, որ հայրն է մահացել: Հարցրել է, թե ինչ ապօրինի բան է անում, Արմանը փորձել է փախուստի դիմել այդ պահին: Արդեն պարզ էր, որ մոտը ինչ-որ բան կար: Նշեց, որ Կամոևը կռացել էր, ինչ-որ գործողություններ էր անում և նկարում: Անձնական խուզարկությամբ մեղադրյալի մոտից ապօրինի ոչինչ չեն հայտնաբերել: Թմրանյութը երևի հայտնաբերվել է այնտեղից, որտեղ որ մեղադրյալը մատնանշել է, որ թմրանյութ է տեղադրել: Նշեց, որ մեղադրյալին միանգամից չեն մոտեցել, քանի որ նա գտնվել է ավտոտնակների մոտ, և այդտեղ անհարմար է մարդուն մոտենալը և գործողություններ կատարելը: Նշեց, որ իր հիմնական ծառայությունն այդ տարածքում է իրականացրել: Նշեց, որ դեպքը ծառայության ընթացքում են հայտնաբերել: (դատական նիստի արձանագրություն) 4. Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. Դատարանը, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարումը հաստատված է, դա կատարել է Արման Կամոևը, ում նկատմամբ իրականացվում է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցների կիրառման վարույթ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Քրեական պատասխանատվության ենթակա է մեղսունակ ֆիզիկական անձը, որի 16 տարին լրացած է եղել հանցանքը կատարելու պահին, ինչպես նաև իրավաբանական անձը:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Մեղսունակությունն անձի՝ հանցանքը կատարելու պահին իր արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու և այն ղեկավարելու ունակությունն է:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անմեղսունակության վիճակում սույն օրենսգրքով նախատեսված արարք կատարած անձը ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության: 2. Անմեղսունակ է համարվում այն անձը, որը սույն օրենսգրքով նախատեսված արարքը կատարելու պահին հոգեկան առողջության խնդիրների հետևանքով չի գիտակցել իր արարքի հակաիրավականությունը կամ չի ղեկավարել դա:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի նկատմամբ կարող են նշանակվել անվտանգության հետևյալ միջոցները. 1) բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ՝ ա. հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում, բ. ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում, գ. հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում, 2) որոշակի վայրեր այցելելու արգելք, 3) հոգեբանական օգնություն ստանալու պարտականություն:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝ 1) պատժի սպառնալիքով արգելված արարքի կատարման պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում, (…) 2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը: 3. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի ժամկետի ավարտից հետո անձի նկատմամբ իրականացվող բժշկական օգնության և սպասարկման հարցը լուծվում է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության ոլորտը կարգավորող օրենսդրությանը համապատասխան: (…)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Դատարանը հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում է նշանակում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած այն անձի նկատմամբ, որի հոգեկան վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային պայմաններում:»: Նույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը: Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կոնկրետ տեսակը նշանակելու որոշում կայացնելիս դատարանը հիմնվում է հոգեբուժական կազմակերպության հանձնաժողովի տված եզրակացության վրա:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 421-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Բժշկական հարկադրանքի վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝ 1) դեպքը և դրա հանգամանքները. 2) արարքը տվյալ անձի կողմից կատարելը. 3) արարքը կատարելիս տվյալ անձի մեղսունակությունը և մեղքը. 4) տվյալ անձի մոտ հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, ինչպես նաև դրա բնույթը, աստիճանը և առաջացման ժամանակը. 5) տվյալ անձի վարքագիծը և առողջական վիճակն արարքը կատարելուց առաջ և հետո. 6) պատճառված վնասի բնույթը և չափը:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 428-րդ հոդվածի համաձայն՝ «... 2. Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը․ 1) ապացուցված են արդյոք տվյալ անձին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը). 2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը. 3) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ արարքը կատարելու պահին անձի անմեղսունակությունը. 5) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մեղքն իրեն վերագրվող արարքը կատարելու մեջ: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։ 4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը լուծում է նաև սույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետում նշված հարցը: 5. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է անմեղսունակության վերդիկտ։ 6. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որը սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 429-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Մեղադրական վերդիկտին կամ անմեղսունակության վերդիկտին հաջորդող լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում` 1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքների վերաբերյալ հարցերը. 2) պատիժ կամ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու վերաբերյալ հարցերը. 3) գույքային հայցը լուծելու հարցը. 4) հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը. 5) գույքի արգելադրման հետ կապված հարցերը. 6) ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցերը. 7) խափանման կամ անվտանգության միջոցի կիրառման հետ կապված հարցերը. 8) վարութային ծախսերին վերաբերող հարցերը. 9) վերաբերելի այլ հարցեր:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Արդարացման կամ մեղադրական վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է համապատասխանաբար արդարացման կամ մեղադրական դատավճիռ: Անմեղսունակության վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է բժշկական հարկադրանքի դատավճիռ: 2. Մեղադրական և բժշկական հարկադրանքի դատավճռում դատարանը պետք է լուծի նաև հետևյալ հարցերը․ 1) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մոտ այնպիսի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, որն անհնար է դարձնում տվյալ անձի կողմից պատժի կրումը. 2) անձի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց. 3) բժշկական բնույթի հարկադրանքի ինչ միջոց պետք է կիրառվի տվյալ անձի նկատմամբ:»: Վերը նշված իրավական կարգավորումների լույսի ներքո Դատարանը անդրադառնալով Արման Կամոևի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությանը, փաստում է, որ համաձայն ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 58 եզրակացության՝ «Վերլուծելով քր. վարույթի նյութերը, անամնեստիկ տեղեկությունները, առկա բուժփաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները՝ փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Արման Գեորգիի Կամոևը տառապել և տառապում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» F-20.0 հոգեկան հիվանդությամբ: Այդ մասին են վկայում ներկա հետազոտման արդյունքները, որոնք թույլ են տվել փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել վերը նշված հիվանդությանը բնորոշ՝ մտածողության հարտրամաբանություն, դատողությունների անհետևողականություն, վերաբերման, հետապնդման, վնասի հասցման, ֆիզիկական ազդեցման զառանցական մտքեր, ընկալման խանգարումներ՝ տեսողական ցնորքներ, հույզերի խամրություն, կամային ոլորտի իջեցում, քննադատության անբավարարության հետ մեկտեղ: Արման Կամոնի մոտ նախկինում դեռևս 2015թ.-ից ըստ բուժփաստաթղթերի հայտնաբերվել է «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում», այնուհետև 2022թ.-ից հիվանդությունը աստիճանաբար խորացել է, ապրել զարգացում, ախտորոշվել է «Զառանցական խանգարում», որը էլ ավելի է բարդացել թմրանյութի գործածումով, ներկայումս նրա մոտ ախտորոշվում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» հոգեկան հիվանդությունը: Ինչպես իրավախախտումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ իրավախախտման /31.01.2025- 03.03.2025թթ./ ժամանակահատվածում և դրանից հետո փորձաքննվողը գտնվել և ներկայումս գտնվում է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը, հաշիվ տալ իրեն կատարած արարքի համար և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արման Գեորգիի Կամոևին հարկ է ճանաչել՝ ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ: Ներկա հոգեվիճակով փորձաքննվողը չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ հասարակության համար: Կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում:»։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ Դատարանը ապացուցված է համարում, որ Արման Կամոևի մոտ առկա է այնպիսի հոգեկան առողջության խնդիր, որը անհնար է դարձնում նրա կողմից պատժի կրումը: Դրա հետ մեկտեղ, Դատարանն ապացուցված է համարում այն, որ նշված արարքը Արման Կամոևը կատարել է անմեղսունակության վիճակում: Այսինքն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի իմաստով բացակայում է քրեական պատասխանատվության հիմքը՝ հանցանքը, քանի որ տվյալ դեպքում առկա չեն հանցակազմի պարտադիր հատկանիշներից երկուսը՝ հանցագործության սուբյեկտն ու սուբյեկտիվ կողմը: Դատարանը նաև արձանագրում է, որ Արման Կամոևը կարիք ունի բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցի կիրառման՝ հարկադիր բուժման, որի իրականացումը հնարավոր է ընդհանուր տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում: Դատարանը փաստում է, որ բժշկական բնույթի հարկադրանքի տվյալ միջոցը նշանակելիս հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը: Դատարանն արձանագրում է, որ բժշկական հարկադրանքի դատավճռում դատարանը, ի թիվս այլնի, պարտավոր է անդրադառնալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այսինքն՝ ընդհանուր կարգով անցկացված վարույթի արդյունքում կայացվող դատավճռով լուծման ենթակա հարցերին։ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված 0,35 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 17141225 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել վերջինիս օրինական ներկայացուցչի տնօրինությանը։ Անդրադառնալով Արման Կամոևի նկատմամբ կիրառված անվտանգության միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես անվտանգության միջոց կիրառված բժշկական հսկողությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո այն պետք է վերացնել։ Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթով առկա են վարութային ծախսեր․ այսպես՝ նախաքննության ընթացքում վարութային ծախսերի արժեքն ընդհանուր կազմել է՝ 108.000 ՀՀ դրամ։ Միաժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով սահմանվել է՝ «1. Վարութային ծախսեր են՝ 1) տուժողի, փորձագետի, հոգեբանի, վկայի ներկայանալու ճանապարհածախսի, գիշերակացի և օրապահիկի ծախսերի հատուցման գումարները. 2) փորձագետի և թարգմանչի վարձատրության գումարները. 3) պետական միջոցների հաշվին ներգրավված փաստաբանին վճարվելիք գումարները. 4) իրեղեն ապացույցների պահպանման, առաքման և հետազոտման համար ծախսված գումարները. 5) փախուստի մեջ գտնվող մեղադրյալի հայտնաբերման համար իրավասու մարմնի կողմից ծախսված գումարները. 6) փորձաքննություն և փորձարարություն կատարելիս փչացած կամ ոչնչացած իրերի արժեքի և վարույթի ընթացքում կատարված նման այլ ծախսերի հատուցման համար ծախսված գումարները. 7) վարույթի պատշաճ իրականացման համար անհրաժեշտ միջոցառումների համար ծախսված գումարները: 2. Հանրային մեղադրանքով վարութային ծախսերը վճարվում են պետական միջոցների հաշվին, եթե սույն օրենսգրքով այլ կարգ սահմանված չէ: Մասնավոր մեղադրանքով վարութային ծախսերի բաշխման կարգը որոշում է դատարանը: 3. Եթե դատապարտված մեղադրյալը վճարունակ է, ապա սույն հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 4-7-րդ կետերում թվարկված վարութային ծախսերի հատուցման պարտականությունը դատարանը դնում է նրա վրա: (...)»։ Դատարանը փաստում է, որ վերը նշված իրավանորմի մեկնաբանությունից հետևում է, որ վարութային ծախսերի հատուցման պարտականությունը դատարանը դնում է դատապարտված վճարունակ մեղադրյալի վրա (մեղադրյալ, որի նկատմամբ առկա է մեղադրական վերդիկտ)։ Նման պայմաններում, հաշվի առնելով սույն վարույթի առանձնահատկությունները, այն, որ Արման Կամոևի նկատմամբ կայացվել է անմեղսունակության վերդիկտ՝ Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հատուցման պարտականություն նրա վրա չի կարող դրվել, և այդ հարցը պետք է համարել լուծված։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթով գույքային հայց չի հարուցվել, հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման, գույքի բռնագրավման, արգելադրման հետ կապված հարցեր առկա չեն, ուստի այդ հարցերին չի անդրադառնում: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ և 420-430-րդ հոդվածներով` Դատարանը ՎՃՌԵՑ Անմեղսունակության վիճակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձ Արման Գեորգիի Կամոևին ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` հարկադիր բուժում՝ ընդհանուր տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված 0,35 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 17141225 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արման Գեորգիի Կամոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բջջային հեռախոսը հանձնել վերջինիս օրինական ներկայացուցչի տնօրինությանը։ Արման Գեորգիի Կամոևի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված բժշկական հսկողությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո վերացնել: Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 08-10-2025 |
| Այլ նշումներ | ԿԱՅԱՑՎԵԼ Է ԲԺՇԿԱԿԱՆ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ ԴԱՏԱՎՃԻՌ |
Եզրափակիչ դատական ակտը մտել է օրինական ուժի մեջ
| Ամսաթիվ | 09-12-2025 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 09-12-2025 |
|---|
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 17-12-2025 |
|---|---|
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 22-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 2 հատոր, 1 հատոր՝ 277 թերթ, 2 հատոր՝ 233 թերթ, կից բջջային հեռախոս |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 22-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր, 1 հատոր՝ 277 թերթ, 2 հատոր՝ 233 թերթ, կից բջջային հեռախոս |