Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1413/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
19.1
Պատասխանող
Վլադիմիր Կազիխանյան Արշակի
Հարություն Դանոյան Հակոբի
Սուրեն Կարապետյան Լևոնի
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Հարություն Մանուկյան
Քրեական վերաքննիչ
Աննա Մաթևոսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Հարություն Մանուկյան
Քրեական վերաքննիչ
Աննա Մաթևոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-06-16 | 16:30 | 2 | Չի կայացել | Հետաձգվել է այլ հերթի։ | |
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-05-18 | Կայացել է | Հետաձգվել է այլ հերթի: | |||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-01-30 | 14:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-11-18 | 16:10 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-27 | 14:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-08 | 16:30 | 2 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-09-10 | 16:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-13 | 14:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-11 | 12:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-10 | 17:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-30 | 14:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-04-30 | 14:30 | 2 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/1413/01/25
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
«13» մայիսի 2026թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետև՝ նաև Վերաքննիչ դատարան), նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթար¬կե¬լով թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեակա¬ն գոր¬ծով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի (այսուհետև՝ նաև Դատախազ) հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Հ.Մանուկյան) 2026 թվականի փետրվարի 12-ի որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետև՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան) ստացվել է թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վլադիմիր Կազիխանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և մյուսների:
2025 թվականի ապրիլի 22-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Հ.Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2026 թվականի փետրվարի 12-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխվել էև վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցե՝ Երևան քաղաքի *********** փողոցի **-րդ տուն), գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանը անհապաղ ազատ է արձակվել կալանքից:
Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվարկվել է մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից:
Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելվել է մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից: Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում մեղադրյալի մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին: (...)
Տնային կալանք խափանման միջոցի կատարումը և սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը, իսկ դատական նիստերին, վարութային, ապացուցողական գործողություններին մեղադրյալի ուղեկցման և պահպանման պարտականությունը դրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա:
Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազությունում ստացվել է 2026 թվականի մարտի 9-ին:
2026 թվականի մարտի 11-ին էլեկտրոնային փոստի միջոցով Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի հատուկ վերանայման բողոքը:
Վերաքննիչ դատարանում ստացված թիվ ԵԴ1/1413/01/25 վարույթի նյութերը, բողոքի հետ միասին դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի աշխատակազմին են փոխանցվել 2026 թվականի ապրիլի 29-ին:
2026 թվականի մայիսի 5-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2026 թվականի մայիսի 13-ը:
2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ «նա, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ տևական ժամանակ զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, ինչպես նաև նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ իրացման նպատակով ձեռք են բերել կեղծ արտարժույթ:
Այսպես.
Վլադիմիր *ի Կազիխանյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն,շհույթ ստանալու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելոի դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. հուլիսի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց և իրենց գործողությունների կատարումը դերաբաշխելուց հետո Հարություն Դանոյանն Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքցի ոմն Ալլից քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում ձեռք են բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցներ, որոնք հետագայում Վլադիմիր Կազիխանյանը կշռել է, բաժանել է հավասարաչափ մասերի և Տելեգրամ հավելվածի, ինչպես նաև առդեմ վաճառել է քննությամբ չպարզված անձանց և Դերենիկ Մելքոնյանին:
Իրացման նպատակով ձեռք բերված խոշոր չափերի՝ 0.88 գրամ (0.13 գրամ, 0.11 գրամ, 01.. գրամ, 0.15 գրամ, 0.13 գրամ, 0.13 գրամ, 0.12 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է 2024թ. հուլիսի 17-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում վերջինիս անձնական խուզարկությամբ, իսկ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 10.26 գրամ (9.88 գրամ, 0.05 գրամ, 0.33 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 232.23 գրամ (20.51 գրամ, 190.63 գրամ, 17.65 գրամ, 1.74 գրամ, 0.62 գրամ, 0.51 գրամ, 0.57 գրամ) հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, խոշոր չափերի՝ 0.21 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, «Մեթամֆետամին» և «Տետրոհիդրոկանաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր պարունակող երկու հատ էլեկտրական կշեռքներ, նույն թմրամիջոցի հետքեր պարունակող այլ դետալներ, ծխամորճները, սիլիկոնե գլանակները, մկրատը հայտնաբերվել է 2024թ. հուլիսի 18-ին Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի՝ Երևան քաղաքի *********** փողոցի **-րդ տանը կատարված խուզարկությամբ:
Այսինքն՝ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Բացի այդ, Վլադիմիր *ի Կազիխանյանը, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել ԱՄՆ օրինական վճարամիջոց հանդիսացող թղթադրամի անվանական արժեքին, չափին, պատկերներին ու մակագրություններով էսքիզին, պաշտպանական և վճարունակության հատկանիշներին նմանվող, իրականից գրեթե չտարբերվող, համակարգչային գունավոր բազմացնող տպիչ սարքի միջոցով պատրաստված, իրական վճարամիջոց չհանդիսացող 14 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով ԱՄՆ կեղծ թղթադրամներ, որոնք հայտնաբերվել են 2024թ. հուլիսի 18-ին Հարություն Դանոյանի բնակության՝ Երևան քաղաքի ******** *-րդ փողոցի **/*-րդ տանը կատարված խուզարկությամբ:
Այսինքն՝ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով»։
3. Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները.
«Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործի նյութերը խափանման միջոցի հարցի քննարկման համատեքստում, լսելով և ուսումնասիրելով դատավարության մասնակիցների հայտնած դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը.
(...)
Անդրադառնալով Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ հարկ է փաստել, որ դեռևս 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, քննելով Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, արձանագրել է, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա:
Սույն որոշմամբ ինքնին չբացառելով վկայակոչած որոշմամբ արձանագրված հիմքի մտավախության առկայությունը և միևնույն ժամանակ անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության հարցին՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև կալանքի վերը նշված հիմքերի ռիսկերը չի վերացել, սակայն մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանն արդեն շուրջ մեկ տարի յոթ ամիս գտնվում է անազատության մեջ, բացի այդ՝ թեև գործադրվում են բավարար ջանքեր, սակայն գործի քննությունը դեռևս ավարտական փուլում չէ և օբյեկտիվորեն անհրաժեշտ է որոշակի ժամանակ վարույթի քննությունն ավարտելու համար, որպիսի պայմաններում մեղադրյալը կարող է տևական ժամանակ մնալ կալանքի տակ: Ընդ որում, այս կապակցությամբ հարկ է փաստել, որ ակնհայտ է դառնում, որ սույն գործի քննությունը որոշակի բարդություն է ներկայացնում՝ գործով անցնող մեղադրյալների և պաշտպանների քանակով պայմանավորված, ինչն ինքնին դժվարություններ է առաջացնում թե՛ դատական նիստերի հրավիրման և թե՛ հետաձգումների դեպքում նոր նիստեր հրավիրելու առումով: Միևնույն ժամանակ, հարկ է նկատել, որ վարույթի նյութերում առկա չէ փաստական տվյալ, որ որևէ դատական նիստ հետաձգվել է մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի ոչ պատշաճ վարքագծի հետևանքով: Բացի այդ, վարույթով անցնում են վեց վկա, ովքեր դեռևս չեն հարցաքննվել և մեղադրյալը ողջամտորեն կարող է կալանքի տակ մնալ որոշակի տևական ժամանակահատված, ինչը սույն դեպքում չի կարող իրավաչափ համարվել: Սույն հարցի քննարկման կապակցությամբ Դատարանը կարևորում է նաև այն, որ մեղադրյալը չունի դատվածություն, ինչպես նաև ունի մշտական բնակության վայր:
Ընդհանրացնելով ասվածը և համադրելով դրանք մեջբերված իրավակարգավորումների հետ՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավարական սույն փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն արդեն իսկ ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի օրինական վարքագիծը, քանի որ վերը նշված պարբերությամբ առկա պայմաններում Դատարանի գնահատմամբ արդեն իսկ այն չափով է նվազել կալանքի հիմքերի ռիսկերի առկայությունը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովվել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը:
Մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքն այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությամբ՝ տնային կալանքով, գրավով և բացակայելու արգելքով փոփոխելու վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ գործում չկան և չեն ներկայացվել այնպիսի տեղեկություններ, փաստական տվյալներ, որոնք կարող են վկայել այն մասին, որ հիշյալ խափանման միջոցների համակցությունը, վերը թվարկված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, ի զորու չէ տվյալ պահին կանխել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի հավանական ոչ իրավաչափ վարքագիծը նրան ազատ արձակելու դեպքում:
Ինչ վերաբերվում է գրավի չափին, ապա Դատարանը, մասնավորապես հաշվի առնելով նաև մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պաշտպանների հայտնած դիրքորոշումները, գտնում է, որ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարը կարող է ծառայել իր նպատակին, լինել բավարար երաշխիք՝ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը տվյալ պահին ապահովելու համար:
Ամբողջականացնելով ասվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցեն՝ Երևան քաղաքի *********** փողոցի **-րդ տուն), գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանին անհապաղ ազատ արձակելով կալանքից:
Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվարկել մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից:
Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելել մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից: Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում մեղադրյալի մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այղպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին:
Գրավի գումարի վճարման համար սահմանել եռօրյա ժամկետ՝ սկսած սույն որոշման կայացման պահից»:
4. Բողոքի հիմքերը, այն հաստատող փաստերը և պահանջը.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանը ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել, որ տնային կալանքի կիրառման պայմաններում ևս իր համար նպաստավոր դատավարական իրավիճակին հասնելու համար կարող է ապօրինի ազդեցություն ունենալ դատակոչված անձանց վրա:
Ըստ բողոքաբերի մեծ է հավանականությունը, որ տնային կալանքի կիրառման պայմաններում Վլադիմիր Կազիխանյանը կշարունակի իր հանցավոր մտադրությունը, կշարունակի կրկին ձեռք բերել թմրանյութեր և կզբաղվի թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, ուստի հիմնավոր են մեղադրանքի կողմի մտավախություններն առ այն, որ Վլադիմիր Կազիխանյանի պատշաճ վարքագիծը քննության ընթացքում հնարավոր է ապահովել միայն կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ: Տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման պայմաններում Վլադիմիր Կազիխանյանը կարող է օգտվել այլ բջջային հեռախոսներից և համակարգիչներից, որոնց միջոցով կարող է խոչընդոտել նախաքննությանը, մասնավորապես՝ կարող է կապ հաստատել դատակոչված անձանց հետ, իսկ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման դեպքում, ճիշտ է դատարանի կողմից սահմանափակվել է բջջային կամ այլ սարգավորումներից օգտվելը, սակայն այդ ամենը որևէ կերպ չի վերահսկվում պրոբացիայի ծառայության աշխատակիցների կողմից:
Ինչ վերաբերվում է Առաջին ատյանի դատարանի այն պատճառաբանությանը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները կիրառվում են նաև այն հիմնավորմամբ, որ քրեական գործի քննությունը իրենից որոշակի բարդություն է ներկայացնում մեղադրյալների և պաշտպանների քանակի առումով, իսկ մեղադրյալը շուրջ 1 տարի 7 ամիս գտնվում է անազատության մեջ, ապա բողոքաբերը հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունը չի կարող հիմք հանդիսանալ խափանման միջոցը փոխելու հարցում, քանի որ դատական նիստեր են եղել հետաձգվել են հենց տնային կալանքի տակ գտնվող մյուս մեղադրյալ Հարություն Դանոյանին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից դատարան չներկայացնելու հիմքով:
Ամփոփելով, Բողոքաբերը խնդրել է վիճարկվող դատական ակտն ամբողջությամբ բեկանել և կայացնել նոր դատական ակտ՝ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարացնել երեք ամիս ժամանակով:
5. Վարույթի մասնակիցների կողմից Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բողոքի պատասխանները, բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը և միջնորդությունները.
Վարույթի մասնակիցները Վերաքննիչ դատարանին չեն ներկայացրել բողոքի պատասխաններ, բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր և միջնորդություններ:
6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դա¬տա¬կան ստուգ¬¬ման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշման օրինականութ¬յու¬¬նը և հիմ¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬յունը, ուսումնասիրելով Բողոքի վերաբերյալ ստացված նյութերը՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
2. Մինչդատական վարույթում դատարանի կիրառած խափանման միջոցը կարող է փոխել կամ վերացնել հսկող դատախազը, իսկ հսկող դատախազի համաձայնությամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ քննիչը՝ հսկող դատախազի համաձայնությամբ:
3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար:
4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին:
5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:
2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»:
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նկատել, որ Վլադիմիր Կազիխանյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքին նրա առնչությունը հատուկ վերանայման բողոքում չի վիճարկվում, հետևաբար հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին անդրադարձ չի կատարվում:
Անդրադառնալով կալանքի հիմքերին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունները՝ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի փոխարեն տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, համակցված 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ կիրառելու վերաբերյալ իրավաչափ են:
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ քրեական գործը գտնվում է Առաջին ատյանի դատարանի վարույթում, և որպես վարույթն իրականացնող մարմին, գնահատելով իր վարույթում գտնվող քրեական գործով կիրառման ենթակա խափանման միջոցի նպատակահարմարությունը և առկա հիմքերը՝ իրավաչափորեն փաստել է, որ գործի քննության սույն փուլում առկա չէ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտությունը:
Անդրադառնալով Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմքում դրված փաստարկներին, մասնավորապես այն հանգամանքին, որ Առաջին ատյանի դատարանը թեև նշել է, որ կալանքի հիմքերը դեռևս չեն վերացել, սակայն գտել է, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանն արդեն շուրջ մեկ տարի յոթ ամիս գտնվում է անազատության մեջ, բացի այդ՝ թեև գործադրվում են բավարար ջանքեր, սակայն գործի քննությունը դեռևս ավարտական փուլում չէ և օբյեկտիվորեն անհրաժեշտ է որոշակի ժամանակ վարույթի քննությունն ավարտելու համար, որպիսի պայմաններում մեղադրյալը կարող է տևական ժամանակ մնալ կալանքի տակ, ինչը սույն դեպքում չի կարող իրավաչափ համարվել, ապա Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ հիշյալ դիրքորոշումը իրավաչափ է:
Վերաքննիչ դատարանը նույնպես գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու և հանցանք կատարելու մտավախությունը թեև ամբողջությամբ չի վերացել, սակայն այն չի կարող գնահատվել նույն սանդղակով, ինչպես սկզբնական փուլում է եղել, նկատի ունենալով նաև, որ վարույթի նյութերում առկա չէ որևէ փաստական տվյալ առ այն, որ մեղադրյալը այս ընթացքում դրսևորել է ոչ պատշաճ վարքագիծ կամ նրա կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հետևանքով հետաձգվել է որևէ դատական նիստ: Այլ կերպ՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու և նոր հանցանք կատարելու ռիսկերը թեպետ առկա են, սակայն այն աստիճանի բարձր չեն, որ հնարավոր չլինի չեզոքացնել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ։
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների (վերջինիս տնային կալանքի տակ պահվելուց բացի, արգելվել է շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (բացառությամբ շտապօգնություն, փրկարար ծառայություն և ոստիկանություն ահազանգեր կատարելուն, ինչպես նաև պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների պաշտոնատար անձանց և պաշտպանների)) միջոցով ևս հնարավոր է ապահովել նրա պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը, հաշվի առնելով նաև քրեական վարույթին խոչընդոտելու ռիսկերի նվազ լինելը, նշված փաստական տվյալները վերը նշված հանգամանքների հետ համակցությամբ ևս հիմնավորում են այն համոզմունքը, որ վարույթի սույն փուլում մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի իրավունքների նկատմամբ միջամտության ինտենսիվության՝ կալանքի համեմատ ավելի մեղմ աստիճան ունեցող տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցության կիրառմամբ հնարավոր է չեզոքացնել նրա օրինական վարքագծին խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները, իսկ մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու վերաբերյալ փաստական տվյալներ չեն ներկայացվել, ուստի այդ հավանականությունը բարձր չէ, և այդ կապակցությամբ բողոքաբերի դիրքորոշումն ընդունելի չէ:
Անդրադառնալով, բողոքաբերի այն փաստարկին, որ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման պայմաններում Վլադիմիր Կազիխանյանը կարող է օգտվել այլ բջջային հեռախոսներից և համակարգիչներից, որոնց միջոցով կարող է խոչընդոտել նախաքննությանը, մասնավորապես՝ կարող է կապ հաստատել դատակոչված անձանց հետ, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վկաների նկատմամբ ճնշումների ռիսկը կարող է ընդունելի համարվել քննության սկզբնական փուլերում (տես` Jarzynski v. Poland, § 43): Տևական ժամանակ հետո քննության պահանջները չեն կարող բավարար լինել կասկածյալի կալանքը հիմնավորելու համար հանգամանքների նորմալ ընթացքի պարագայում ժամանակի հետ ենթադրվող ռիսկը նվազում է՝ պայմանավորված նրանով, որ հարցումներն արված են, հարցաքննություններն ու ստուգումները կատարված են (տես` Clooth v. Belgium, 44)։
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառվել է դեռևս 2024 թվականի հուլիսի 19-ին, այսինքն՝ մեղադրյալը շուրջ 1 տարի 7 ամիս է գտնվում է կալանքի տակ, ուստի վարույթի սույն փուլում մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները կատարելուց խուսափելու և հանցանք կատարելու հավանականությունը նվազել է, իսկ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ։
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման նպատակն է մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովումը՝ նրան թողնելով մեկուսացման համեմատաբար մեղմ պայմաններում: Այսինքն, ի տարբերություն կալանավորման, որի պարագայում անձն ըստ էության կտրվում է իր «սովորական» միջավայրից և հայտնվում քրեակատարողական հիմնարկում, տնային կալանքն անձի մեկուսացվածությունն ապահովում է հենց վերջինիս բնակության վայրում՝ միևնույն ժամանակ դատարանին հնարավորություն ընձեռելով անձի նկատմամբ կիրառել այնպիսի սահմանափակումներ, որոնք ապահովում են գրեթե կալանավորման պայմաններին համարժեք մեկուսացվածության աստիճան: Նշված փաստն, ինքին, ևս երաշխիք է ապահովելու քրեադատավարական օրենքի նպատակները՝ բացառելով գործով անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելը, դրանով իսկ՝ ապահովելով մեղադրյալի կողմից իր վրա օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումը, ինչպես նաև բացառելով հանցանքի կատարման հնարավորությունը։ Ուստի, Բողոքաբերի փաստարկներն ի զորու չեն չեզոքացնելու Առաջին ատյանի դատարանի իրավաչափ հետևությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ է ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների առկայություն։ Հակառակ մոտեցումը, Վերաքննիչ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ Մինչդեռ, տվյալ դեպքում ներկայացված վերաքննիչ բողոքում այդպիսի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ չեն մատնանշվել։
Վերոգրյալը բխում է նաև Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային պրակտիկայից, որի համաձայն՝ դատական քննության փուլում գտնվող քրեական վարույթներով խափանման միջոց կալանավորման իրավաչափության, այն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցերը քննարկելիս պետք է հաշվի առնել նաև այն, Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին, ուստի որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լինի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ, հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Արման և Արքա Մադաթյանների վերաբերյալ գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման 18.1.-րդ կետը):
Հաշվի առնելով հիշյալ հանգամանքները, ինչպես նաև կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը համակցված՝ գրավի հետ և դրանց պայմանները (կիրառված սահմանափակումները և գրավի չափը)՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընտրված խափանման միջոցները վարույթի տվյալ փուլում կարող են գործուն երաշխիք հանդիսանալ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես ներկայացված բողոքում, այնպես էլ ստացված նյութերում բացակայում են Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ փաստական հանգամանքները, որպիսի պայմաններում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշումը՝ թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 363-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքը մերժել` թիվ ԵԴ1/1413/01/25 վարույթով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 12-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ:
2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
«13» մայիսի 2026թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետև՝ նաև Վերաքննիչ դատարան), նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթար¬կե¬լով թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեակա¬ն գոր¬ծով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի (այսուհետև՝ նաև Դատախազ) հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Հ.Մանուկյան) 2026 թվականի փետրվարի 12-ի որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետև՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան) ստացվել է թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վլադիմիր Կազիխանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և մյուսների:
2025 թվականի ապրիլի 22-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Հ.Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2026 թվականի փետրվարի 12-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխվել էև վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցե՝ Երևան քաղաքի *********** փողոցի **-րդ տուն), գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանը անհապաղ ազատ է արձակվել կալանքից:
Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվարկվել է մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից:
Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելվել է մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից: Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում մեղադրյալի մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին: (...)
Տնային կալանք խափանման միջոցի կատարումը և սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը, իսկ դատական նիստերին, վարութային, ապացուցողական գործողություններին մեղադրյալի ուղեկցման և պահպանման պարտականությունը դրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա:
Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազությունում ստացվել է 2026 թվականի մարտի 9-ին:
2026 թվականի մարտի 11-ին էլեկտրոնային փոստի միջոցով Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի հատուկ վերանայման բողոքը:
Վերաքննիչ դատարանում ստացված թիվ ԵԴ1/1413/01/25 վարույթի նյութերը, բողոքի հետ միասին դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի աշխատակազմին են փոխանցվել 2026 թվականի ապրիլի 29-ին:
2026 թվականի մայիսի 5-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2026 թվականի մայիսի 13-ը:
2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ «նա, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ տևական ժամանակ զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, ինչպես նաև նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ իրացման նպատակով ձեռք են բերել կեղծ արտարժույթ:
Այսպես.
Վլադիմիր *ի Կազիխանյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն,շհույթ ստանալու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելոի դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. հուլիսի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց և իրենց գործողությունների կատարումը դերաբաշխելուց հետո Հարություն Դանոյանն Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքցի ոմն Ալլից քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում ձեռք են բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցներ, որոնք հետագայում Վլադիմիր Կազիխանյանը կշռել է, բաժանել է հավասարաչափ մասերի և Տելեգրամ հավելվածի, ինչպես նաև առդեմ վաճառել է քննությամբ չպարզված անձանց և Դերենիկ Մելքոնյանին:
Իրացման նպատակով ձեռք բերված խոշոր չափերի՝ 0.88 գրամ (0.13 գրամ, 0.11 գրամ, 01.. գրամ, 0.15 գրամ, 0.13 գրամ, 0.13 գրամ, 0.12 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է 2024թ. հուլիսի 17-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում վերջինիս անձնական խուզարկությամբ, իսկ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 10.26 գրամ (9.88 գրամ, 0.05 գրամ, 0.33 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 232.23 գրամ (20.51 գրամ, 190.63 գրամ, 17.65 գրամ, 1.74 գրամ, 0.62 գրամ, 0.51 գրամ, 0.57 գրամ) հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, խոշոր չափերի՝ 0.21 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, «Մեթամֆետամին» և «Տետրոհիդրոկանաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր պարունակող երկու հատ էլեկտրական կշեռքներ, նույն թմրամիջոցի հետքեր պարունակող այլ դետալներ, ծխամորճները, սիլիկոնե գլանակները, մկրատը հայտնաբերվել է 2024թ. հուլիսի 18-ին Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի՝ Երևան քաղաքի *********** փողոցի **-րդ տանը կատարված խուզարկությամբ:
Այսինքն՝ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Բացի այդ, Վլադիմիր *ի Կազիխանյանը, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել ԱՄՆ օրինական վճարամիջոց հանդիսացող թղթադրամի անվանական արժեքին, չափին, պատկերներին ու մակագրություններով էսքիզին, պաշտպանական և վճարունակության հատկանիշներին նմանվող, իրականից գրեթե չտարբերվող, համակարգչային գունավոր բազմացնող տպիչ սարքի միջոցով պատրաստված, իրական վճարամիջոց չհանդիսացող 14 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով ԱՄՆ կեղծ թղթադրամներ, որոնք հայտնաբերվել են 2024թ. հուլիսի 18-ին Հարություն Դանոյանի բնակության՝ Երևան քաղաքի ******** *-րդ փողոցի **/*-րդ տանը կատարված խուզարկությամբ:
Այսինքն՝ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով»։
3. Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները.
«Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործի նյութերը խափանման միջոցի հարցի քննարկման համատեքստում, լսելով և ուսումնասիրելով դատավարության մասնակիցների հայտնած դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը.
(...)
Անդրադառնալով Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ հարկ է փաստել, որ դեռևս 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, քննելով Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, արձանագրել է, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա:
Սույն որոշմամբ ինքնին չբացառելով վկայակոչած որոշմամբ արձանագրված հիմքի մտավախության առկայությունը և միևնույն ժամանակ անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության հարցին՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև կալանքի վերը նշված հիմքերի ռիսկերը չի վերացել, սակայն մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանն արդեն շուրջ մեկ տարի յոթ ամիս գտնվում է անազատության մեջ, բացի այդ՝ թեև գործադրվում են բավարար ջանքեր, սակայն գործի քննությունը դեռևս ավարտական փուլում չէ և օբյեկտիվորեն անհրաժեշտ է որոշակի ժամանակ վարույթի քննությունն ավարտելու համար, որպիսի պայմաններում մեղադրյալը կարող է տևական ժամանակ մնալ կալանքի տակ: Ընդ որում, այս կապակցությամբ հարկ է փաստել, որ ակնհայտ է դառնում, որ սույն գործի քննությունը որոշակի բարդություն է ներկայացնում՝ գործով անցնող մեղադրյալների և պաշտպանների քանակով պայմանավորված, ինչն ինքնին դժվարություններ է առաջացնում թե՛ դատական նիստերի հրավիրման և թե՛ հետաձգումների դեպքում նոր նիստեր հրավիրելու առումով: Միևնույն ժամանակ, հարկ է նկատել, որ վարույթի նյութերում առկա չէ փաստական տվյալ, որ որևէ դատական նիստ հետաձգվել է մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի ոչ պատշաճ վարքագծի հետևանքով: Բացի այդ, վարույթով անցնում են վեց վկա, ովքեր դեռևս չեն հարցաքննվել և մեղադրյալը ողջամտորեն կարող է կալանքի տակ մնալ որոշակի տևական ժամանակահատված, ինչը սույն դեպքում չի կարող իրավաչափ համարվել: Սույն հարցի քննարկման կապակցությամբ Դատարանը կարևորում է նաև այն, որ մեղադրյալը չունի դատվածություն, ինչպես նաև ունի մշտական բնակության վայր:
Ընդհանրացնելով ասվածը և համադրելով դրանք մեջբերված իրավակարգավորումների հետ՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավարական սույն փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն արդեն իսկ ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի օրինական վարքագիծը, քանի որ վերը նշված պարբերությամբ առկա պայմաններում Դատարանի գնահատմամբ արդեն իսկ այն չափով է նվազել կալանքի հիմքերի ռիսկերի առկայությունը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովվել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը:
Մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքն այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությամբ՝ տնային կալանքով, գրավով և բացակայելու արգելքով փոփոխելու վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ գործում չկան և չեն ներկայացվել այնպիսի տեղեկություններ, փաստական տվյալներ, որոնք կարող են վկայել այն մասին, որ հիշյալ խափանման միջոցների համակցությունը, վերը թվարկված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, ի զորու չէ տվյալ պահին կանխել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի հավանական ոչ իրավաչափ վարքագիծը նրան ազատ արձակելու դեպքում:
Ինչ վերաբերվում է գրավի չափին, ապա Դատարանը, մասնավորապես հաշվի առնելով նաև մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պաշտպանների հայտնած դիրքորոշումները, գտնում է, որ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարը կարող է ծառայել իր նպատակին, լինել բավարար երաշխիք՝ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը տվյալ պահին ապահովելու համար:
Ամբողջականացնելով ասվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցեն՝ Երևան քաղաքի *********** փողոցի **-րդ տուն), գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանին անհապաղ ազատ արձակելով կալանքից:
Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվարկել մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից:
Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելել մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից: Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում մեղադրյալի մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այղպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին:
Գրավի գումարի վճարման համար սահմանել եռօրյա ժամկետ՝ սկսած սույն որոշման կայացման պահից»:
4. Բողոքի հիմքերը, այն հաստատող փաստերը և պահանջը.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանը ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել, որ տնային կալանքի կիրառման պայմաններում ևս իր համար նպաստավոր դատավարական իրավիճակին հասնելու համար կարող է ապօրինի ազդեցություն ունենալ դատակոչված անձանց վրա:
Ըստ բողոքաբերի մեծ է հավանականությունը, որ տնային կալանքի կիրառման պայմաններում Վլադիմիր Կազիխանյանը կշարունակի իր հանցավոր մտադրությունը, կշարունակի կրկին ձեռք բերել թմրանյութեր և կզբաղվի թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, ուստի հիմնավոր են մեղադրանքի կողմի մտավախություններն առ այն, որ Վլադիմիր Կազիխանյանի պատշաճ վարքագիծը քննության ընթացքում հնարավոր է ապահովել միայն կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ: Տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման պայմաններում Վլադիմիր Կազիխանյանը կարող է օգտվել այլ բջջային հեռախոսներից և համակարգիչներից, որոնց միջոցով կարող է խոչընդոտել նախաքննությանը, մասնավորապես՝ կարող է կապ հաստատել դատակոչված անձանց հետ, իսկ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման դեպքում, ճիշտ է դատարանի կողմից սահմանափակվել է բջջային կամ այլ սարգավորումներից օգտվելը, սակայն այդ ամենը որևէ կերպ չի վերահսկվում պրոբացիայի ծառայության աշխատակիցների կողմից:
Ինչ վերաբերվում է Առաջին ատյանի դատարանի այն պատճառաբանությանը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները կիրառվում են նաև այն հիմնավորմամբ, որ քրեական գործի քննությունը իրենից որոշակի բարդություն է ներկայացնում մեղադրյալների և պաշտպանների քանակի առումով, իսկ մեղադրյալը շուրջ 1 տարի 7 ամիս գտնվում է անազատության մեջ, ապա բողոքաբերը հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունը չի կարող հիմք հանդիսանալ խափանման միջոցը փոխելու հարցում, քանի որ դատական նիստեր են եղել հետաձգվել են հենց տնային կալանքի տակ գտնվող մյուս մեղադրյալ Հարություն Դանոյանին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից դատարան չներկայացնելու հիմքով:
Ամփոփելով, Բողոքաբերը խնդրել է վիճարկվող դատական ակտն ամբողջությամբ բեկանել և կայացնել նոր դատական ակտ՝ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարացնել երեք ամիս ժամանակով:
5. Վարույթի մասնակիցների կողմից Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բողոքի պատասխանները, բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը և միջնորդությունները.
Վարույթի մասնակիցները Վերաքննիչ դատարանին չեն ներկայացրել բողոքի պատասխաններ, բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր և միջնորդություններ:
6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դա¬տա¬կան ստուգ¬¬ման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշման օրինականութ¬յու¬¬նը և հիմ¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬յունը, ուսումնասիրելով Բողոքի վերաբերյալ ստացված նյութերը՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
2. Մինչդատական վարույթում դատարանի կիրառած խափանման միջոցը կարող է փոխել կամ վերացնել հսկող դատախազը, իսկ հսկող դատախազի համաձայնությամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ քննիչը՝ հսկող դատախազի համաձայնությամբ:
3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար:
4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին:
5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:
2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»:
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նկատել, որ Վլադիմիր Կազիխանյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքին նրա առնչությունը հատուկ վերանայման բողոքում չի վիճարկվում, հետևաբար հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին անդրադարձ չի կատարվում:
Անդրադառնալով կալանքի հիմքերին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունները՝ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի փոխարեն տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, համակցված 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ կիրառելու վերաբերյալ իրավաչափ են:
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ քրեական գործը գտնվում է Առաջին ատյանի դատարանի վարույթում, և որպես վարույթն իրականացնող մարմին, գնահատելով իր վարույթում գտնվող քրեական գործով կիրառման ենթակա խափանման միջոցի նպատակահարմարությունը և առկա հիմքերը՝ իրավաչափորեն փաստել է, որ գործի քննության սույն փուլում առկա չէ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտությունը:
Անդրադառնալով Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմքում դրված փաստարկներին, մասնավորապես այն հանգամանքին, որ Առաջին ատյանի դատարանը թեև նշել է, որ կալանքի հիմքերը դեռևս չեն վերացել, սակայն գտել է, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանն արդեն շուրջ մեկ տարի յոթ ամիս գտնվում է անազատության մեջ, բացի այդ՝ թեև գործադրվում են բավարար ջանքեր, սակայն գործի քննությունը դեռևս ավարտական փուլում չէ և օբյեկտիվորեն անհրաժեշտ է որոշակի ժամանակ վարույթի քննությունն ավարտելու համար, որպիսի պայմաններում մեղադրյալը կարող է տևական ժամանակ մնալ կալանքի տակ, ինչը սույն դեպքում չի կարող իրավաչափ համարվել, ապա Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ հիշյալ դիրքորոշումը իրավաչափ է:
Վերաքննիչ դատարանը նույնպես գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու և հանցանք կատարելու մտավախությունը թեև ամբողջությամբ չի վերացել, սակայն այն չի կարող գնահատվել նույն սանդղակով, ինչպես սկզբնական փուլում է եղել, նկատի ունենալով նաև, որ վարույթի նյութերում առկա չէ որևէ փաստական տվյալ առ այն, որ մեղադրյալը այս ընթացքում դրսևորել է ոչ պատշաճ վարքագիծ կամ նրա կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հետևանքով հետաձգվել է որևէ դատական նիստ: Այլ կերպ՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու և նոր հանցանք կատարելու ռիսկերը թեպետ առկա են, սակայն այն աստիճանի բարձր չեն, որ հնարավոր չլինի չեզոքացնել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ։
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների (վերջինիս տնային կալանքի տակ պահվելուց բացի, արգելվել է շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (բացառությամբ շտապօգնություն, փրկարար ծառայություն և ոստիկանություն ահազանգեր կատարելուն, ինչպես նաև պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների պաշտոնատար անձանց և պաշտպանների)) միջոցով ևս հնարավոր է ապահովել նրա պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը, հաշվի առնելով նաև քրեական վարույթին խոչընդոտելու ռիսկերի նվազ լինելը, նշված փաստական տվյալները վերը նշված հանգամանքների հետ համակցությամբ ևս հիմնավորում են այն համոզմունքը, որ վարույթի սույն փուլում մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի իրավունքների նկատմամբ միջամտության ինտենսիվության՝ կալանքի համեմատ ավելի մեղմ աստիճան ունեցող տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցության կիրառմամբ հնարավոր է չեզոքացնել նրա օրինական վարքագծին խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները, իսկ մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու վերաբերյալ փաստական տվյալներ չեն ներկայացվել, ուստի այդ հավանականությունը բարձր չէ, և այդ կապակցությամբ բողոքաբերի դիրքորոշումն ընդունելի չէ:
Անդրադառնալով, բողոքաբերի այն փաստարկին, որ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման պայմաններում Վլադիմիր Կազիխանյանը կարող է օգտվել այլ բջջային հեռախոսներից և համակարգիչներից, որոնց միջոցով կարող է խոչընդոտել նախաքննությանը, մասնավորապես՝ կարող է կապ հաստատել դատակոչված անձանց հետ, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վկաների նկատմամբ ճնշումների ռիսկը կարող է ընդունելի համարվել քննության սկզբնական փուլերում (տես` Jarzynski v. Poland, § 43): Տևական ժամանակ հետո քննության պահանջները չեն կարող բավարար լինել կասկածյալի կալանքը հիմնավորելու համար հանգամանքների նորմալ ընթացքի պարագայում ժամանակի հետ ենթադրվող ռիսկը նվազում է՝ պայմանավորված նրանով, որ հարցումներն արված են, հարցաքննություններն ու ստուգումները կատարված են (տես` Clooth v. Belgium, 44)։
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառվել է դեռևս 2024 թվականի հուլիսի 19-ին, այսինքն՝ մեղադրյալը շուրջ 1 տարի 7 ամիս է գտնվում է կալանքի տակ, ուստի վարույթի սույն փուլում մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները կատարելուց խուսափելու և հանցանք կատարելու հավանականությունը նվազել է, իսկ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ։
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման նպատակն է մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովումը՝ նրան թողնելով մեկուսացման համեմատաբար մեղմ պայմաններում: Այսինքն, ի տարբերություն կալանավորման, որի պարագայում անձն ըստ էության կտրվում է իր «սովորական» միջավայրից և հայտնվում քրեակատարողական հիմնարկում, տնային կալանքն անձի մեկուսացվածությունն ապահովում է հենց վերջինիս բնակության վայրում՝ միևնույն ժամանակ դատարանին հնարավորություն ընձեռելով անձի նկատմամբ կիրառել այնպիսի սահմանափակումներ, որոնք ապահովում են գրեթե կալանավորման պայմաններին համարժեք մեկուսացվածության աստիճան: Նշված փաստն, ինքին, ևս երաշխիք է ապահովելու քրեադատավարական օրենքի նպատակները՝ բացառելով գործով անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելը, դրանով իսկ՝ ապահովելով մեղադրյալի կողմից իր վրա օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումը, ինչպես նաև բացառելով հանցանքի կատարման հնարավորությունը։ Ուստի, Բողոքաբերի փաստարկներն ի զորու չեն չեզոքացնելու Առաջին ատյանի դատարանի իրավաչափ հետևությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ է ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների առկայություն։ Հակառակ մոտեցումը, Վերաքննիչ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ Մինչդեռ, տվյալ դեպքում ներկայացված վերաքննիչ բողոքում այդպիսի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ չեն մատնանշվել։
Վերոգրյալը բխում է նաև Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային պրակտիկայից, որի համաձայն՝ դատական քննության փուլում գտնվող քրեական վարույթներով խափանման միջոց կալանավորման իրավաչափության, այն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցերը քննարկելիս պետք է հաշվի առնել նաև այն, Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին, ուստի որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լինի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ, հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Արման և Արքա Մադաթյանների վերաբերյալ գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման 18.1.-րդ կետը):
Հաշվի առնելով հիշյալ հանգամանքները, ինչպես նաև կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը համակցված՝ գրավի հետ և դրանց պայմանները (կիրառված սահմանափակումները և գրավի չափը)՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընտրված խափանման միջոցները վարույթի տվյալ փուլում կարող են գործուն երաշխիք հանդիսանալ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես ներկայացված բողոքում, այնպես էլ ստացված նյութերում բացակայում են Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ փաստական հանգամանքները, որպիսի պայմաններում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշումը՝ թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 363-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքը մերժել` թիվ ԵԴ1/1413/01/25 վարույթով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 12-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ:
2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1413/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 18-04-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13-0862-24 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ տևական ժամանակ զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, ինչպես նաև նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ, իրացման նպատակով ձեռք են բերել կեղծ արտարժույթ։ |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հարություն Հակոբի Դանոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով Վլադիմիր Կազիխանյանի հետ տևական ժամանակ զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, ինչպես նաև նախնական համաձայնության գալով վերջինիս և Սուրեն Կարապետյանի հետ, իրացման նպատակով ձեռք են բերել կեղծ արտարժույթ։ |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացման նպատակով ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցներ, ինչպես նաև նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ, իրացման նպատակով ձեռք են բերել կեղծ արտարժույթ։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Կազիխանյան |
| Հայրանուն | Արշակի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 393 Մաս 3 Կետ 2/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Դանոյան |
| Հայրանուն | Հակոբի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 393 Մաս 3 Կետ 2/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սուրեն |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հայրանուն | Լևոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 393 Մաս 3 Կետ 2/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 18-04-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 22-04-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/1413/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎԱՐՈՒՅԹՆ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 22 ապրիլի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Հ.Մանուկյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/1413/01/25 (նախաքննական համարը՝ 13086224) քրեական գործը` Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, Հարություն Հակոբի Դանոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 2025 թվականի ապրիլի 18-ին մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, նույն օրը գործը մակագրվել է դատավոր Հարություն Մանուկյանին: Քրեական գործը դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2025 թվականի ապրիլի 21-ին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 310-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով: 2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 3. Եթե պահպանված չէ սույն օրենսգրքի 206-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված ժամկետը, ապա դատարանն առանց նախնական դատալսումներ անցկացնելու մասին որոշում կայացնելու քրեական գործը վերադարձնում է հսկող դատախազին խափանման միջոցի հարցը քննարկելու և գործը կրկին դատարան հանձնելու նպատակով: 4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործը ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, ինչպես նաև նախնական դատալսումների վայրի և ժամանակի մասին: 5. Նախնական դատալսումներով առաջին դատական նիստը նշանակվում է սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշման կայացումից հետո՝ երկշաբաթյա ժամկետում: 6. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացնելուց հետո՝ երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին` դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ: Հուշաթերթը ներառում է նաև սույն օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը և դրանց կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի մասին պարզաբանում:» Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 310-րդ հոդվածներով և 483-րդ հոդվածի 6-րդ մասով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/1413/01/25 (նախաքննական համարը՝ 13086224) քրեական գործի վարույթը և նախնական դատալսումները նշանակել 2025 թվականի ապրիլի 30-ին՝ ժամը 14:30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Ավան նստավայրի թիվ 2 դահլիճում (հասցեն՝ ՀՀ Երևան քաղաքի Գյուլիքևխվյան փողոցի 20): ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ՀՀ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅԱՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅՈՒՆ |
| Կազմակերպության հասցե | ․ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Կազիխանյան |
| Հայրանուն | Արշակի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ապիկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սուրեն |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հայրանուն | Լևոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ՀՀ ՓԱՍՏԱԲԱՆՆԵՐԻ ՊԱԼԱՏԻ ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՊԱՇՏՊԱՆ |
| Կազմակերպության հասցե | ք.Երևան, Զաքյան 7-2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Դանոյան |
| Հայրանուն | Հակոբի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Համազասպուհի |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 30-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է այլ հերթի։ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 30-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 10-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 11-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 11-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Հետաձգվելէ այլ հերթ։ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 11-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1413/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հուլիսի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Հ.Մանուկյանի, քարտուղարությամբ Ն.Սարգսյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռ․Արսենյանի, մեղադրյալներ Հ.Դանոյանի, Ս.Կարապետյանի, պաշտպաններ Լ.Օհանյանի, Հ.Գրիգորյանի, Ա.Խառատյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով Հարություն Հակոբի Դանոյանի (ծնված՝ 1988 թվականի մարտի 9-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 62-րդ տուն հասցեում, բնակվող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45/2-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը) և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի (ծնված՝ 1990 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվել է՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի հուլիսի 16-ին Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 17-ից։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների հետևյալ համակցությունը՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելք և գրավ՝ գրավի առարկա սահմանելով Արմինե Վարշամի Մակարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 2-րդ փողոցի 55 տունը (տնային կալանքի համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին)։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել ընդհանուր 0,67 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել ընդհանուր 10,23 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 231,53 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 0,2 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված ներարկիչը, «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչները, բաց փաթեթի մեջ դրված և թեք ասեղով «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչը, արծաթագույն գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը, թվով երկու հատ ապակյա ծխամորճը, «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ «PIT sTop» գրառմամբ շագանակագույն թղթյա փաթեթում առկա սև գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը և «Մեթադոն» տեսակի թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ թվով երկու հատ ինսուլին ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Վլադիմիր Արշաի Կազիխանյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/1528/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «HONOR» տեսակի 861484060774076, 861484060774068 նույնականացման համարի և «SAMSUNG» մոդելի 353370802275842/01, 353435772275849/01 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 14 հատ 2017 թվականի թողարկման 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/2112/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «Այֆոն» մոդելի 35966640093797 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսը։ 2025 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 46,18 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի տան խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 18,12 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 330,01 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցները, «Մեթամֆետամին», «Մեթադում», «Դիացետիլմորֆին և տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր պարունակող թվով երկու հատ առանց կափարիչների և արծաթագույն պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքները, «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող կիսաթափանց շագանակագույն դատարկ շիշը, «Դիազեպամ» տեսակի հոգեմետ նյութը պարունակող թվով տասնյոթ հատ սպիտակ գույնի, փոքր կլոր, տափակ դեղահաբերը, 10ml ծավալով թվով մեկ հատ դատարկ ներարկիչը, թվով երկու հատ ներարկիչի ասեղը, «ПАРАЦЕТАМОЛ» գրառմամբ թվով երկու դեղաթիթեղը, «ДИМЕДРОЛ-ДАРНИЦЯ» գրառմամբ թվով մեկ դեղաթիթեղը, «zip» անգույն-թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթից փաթեթը, փայտյա տուփն ու փայլաթիթեղը և «Մեթադոն,Մորֆին» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրանյութեր թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ կարմիր գույնի հեղուկով լցված թիթեռնիկով ներարկիչը և թվով երկու հատ թիթեռնիկներով ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 122 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13113225 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի փետրվարի 19-ին նախաձեռնվել է թիվ 13113225 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13122525 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի մարտի 5-ին նախաձեռնվել է թիվ 13122525 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 14-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է մեկ ամիս տասնհինգ օր ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 3-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ վկա Դերենիկ Հովհաննեսի Մելքոնյանի մասնակցությամբ զննության ենթարկված իր 098-73-13-09 և մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից օգտագործված՝ 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարների հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված՝ «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման զննության ենթարկված նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի կողմից օգտագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից օգտագործված 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի զննության ենթարկված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից շահագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի, Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող՝ 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել «ՎԻՎԱ ԱՐՄԵՆԻԱ» ՓԲ ընկերությունից ստացված և զննության ենթարկված տվյալները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չի հարուցվել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով՝ անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը։ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի կողմից մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին, Հարություն Հակոբի Դանոյանին և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց և խոշոր չափերի կեղծ արժեթուղթ իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մասն անջատվել է և քրեական վարույթին շնորհվել է թիվ 13142625 համարը։ 2025 թվականի ապրիլի 17-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը, որը ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ հաստատվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1413/01/25 համարը), մակագրվել նույն դատարանի դատավոր Հ․Մանուկյանին և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել Դատարանի աշխատակազմին։ 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործով կայացվել է վարույթը ստանձնելու և նախնական դասալսումներ նշանակելու մասին որոշում: 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 20-ը, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 17-ը, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 3-ը։ 2025 թվականի հուլիսի 10-ի դատական նիստին քննարկվել է մեղադրյալներ Հարություն Հակոբի Դանոյանի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցը։ Դատավարության մասնակիցների դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ռազմիկ Արսենյանն ըստ էության նշեց, որ խափանման միջոցի հարցի նախորդ քննարկման ընթացքում իր կողմից նշված և Դատարանի որոշմամբ արձանագրված հիմքերը որևէ կերպ չեն նվազել և չեն վերացել, իսկ ընտրված խափանման միջոցներից բացի այլ խափանման միջոցների կիրառմամբ դատական քննության ներկա փուլում հնարավոր չի լինի ապահովել մեղադրյալների պատշաճ վարքագիծը, ուստի միջնորդում է կիրառված խափանման միջոցների ժամկետները երկարաձգել երեքական ամիս ժամկետով: Մեղադրյալ Հարություն Դանոյանի պաշտպաններն ըստ էության նշեցին, որ իրենք չեն առարկում, որպեսզի մեղադրյալ Հարություն Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվի։ Մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի պաշտպան Արսեն Խառատյանն ըստ էության նշեց, որ կալանքի կիրառման նախորդ ամիսների ընթացքում ընդամենը երկու դատական նիստ է կայացել և ստացվում է, որ պետությունը չի կարողանում կատարել իր պոզիտիվ պարտականությունը, իսկ անձինք մնում են կալանքի տակ։ Հայտնեց նաև, որ տևական ժամանակ է անցել և նախաքաննությունից սկսած ձեռք չի բերվել որևէ փաստական տվյալ առ այն, որ իր պաշտպանյալը կխոչընդոտի վարույթի քննությանը, մինչդեռ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների համաձայն՝ չի կարող տևական կալանքը ենթադրությունների վրա հիմնվել, իսկ իր պաշտպանյալի կալանքի հիմքերը հիմնված են միայն ենթադրությունների վրա։ Պաշտպան Արսեն Խառատյանը միջնորդեց կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ։ Մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործի նյութերը խափանման միջոցի հարցի քննարկման համատեքստում, լսելով և ուսումնասիրելով դատավարության մասնակիցների հայտնած դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը. Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի. «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (...) գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»: Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 115-րդ հոդվածի. «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 116-րդ հոդվածի. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 117-րդ հոդվածի. «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: 2. Մինչդատական վարույթում դատարանի կիրառած խափանման միջոցը կարող է փոխել կամ վերացնել հսկող դատախազը, իսկ հսկող դատախազի համաձայնությամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ քննիչը՝ հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 118-րդ հոդվածի. «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 119-րդ հոդվածի. «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: 2. Մինչդատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել, կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երկու ամսից ոչ ավելի ժամկետով` պահպանելով սույն հոդվածով սահմանված մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետները: 3. Մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետն է` 1) չորս ամիս` ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 2) վեց ամիս` միջին ծանրության հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 3) տասը ամիս` ծանր հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 4) տասներկու ամիս՝ առանձնապես ծանր հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում: 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: 6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից: Կալանքի տակ պահելու ժամկետի մեջ հաշվակցվում է նաև այն ժամանակը, երբ մեղադրյալը դատարանի որոշմամբ գտնվել է բժշկական հաստատությունում` փորձաքննություն կատարելու համար, կամ նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել է բժշկական հսկողությունը: 7. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր ժամկետի մեջ չի հաշվակցվում այն ժամանակը, որի ընթացքում անձը արգելանքի տակ է գտնվել այլ պետության տարածքում` պայմանավորված վարույթի փոխանցմամբ կամ անձի հանձնմամբ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 120-րդ հոդվածի. «1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝ 1) վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. 2) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը. 3) մեղադրյալի նկատմամբ կայացվել է արդարացման վերդիկտ. 4) դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ. 5) լրացել է դատարանի կողմից սահմանված կալանքի ժամկետը, և չի ստացվել այն երկարաձգելու մասին դատարանի որոշումը. 6) լրացել է անձին կալանքի տակ պահելու՝ սույն օրենսգրքով սահմանված առավելագույն ժամկետը. 7) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով կալանքը որպես խափանման միջոց փոխվել կամ վերացվել է: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 2-4-րդ կետերով նախատեսված դեպքերում մեղադրյալին դատարանը կալանքից ազատում է անմիջապես դատական նիստի դահլիճում: 3. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 5-7-րդ կետերով նախատեսված դեպքերում կալանքի տակ պահելու վայրի վարչակազմի ղեկավարը մեղադրյալին անմիջապես ազատում է կալանքից:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 121-րդ հոդվածի. «1. Կալանքից ազատված անձը չի կարող կրկին կալանավորվել նույն մեղադրանքով, եթե չեն հայտնաբերվել նոր էական հանգամանքներ, որոնք վարույթն իրականացնող մարմնին հայտնի չէին մեղադրյալին կալանքից ազատելու պահին: 2. Եթե կալանքից ազատված անձը նորից է կալանավորվում, ապա նրան կալանքի տակ պահելու առավելագույն թույլատրելի ժամկետը որոշելիս հաշվարկվում է մինչև կալանքից ազատվելը կալանքի տակ նրա եղած ժամանակը:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 122-րդ հոդվածի. «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: 3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել` 1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը. 2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը. 3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս: 4. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները քննիչը կարող է կիրառել բացառապես հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 122-րդ հոդվածի. «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 125-րդ հոդվածի. «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: 2. Գրավի չափը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը և մեղադրյալի գույքային դրությունը: Գրավի արժեքի ապացուցման պարտականությունը կրում է գրավատուն: 3. Գրավը կարող է մուծել մեղադրյալը կամ ցանկացած այլ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ: Եթե գրավը մուծում է այլ անձ, ապա նրան բացատրվում է մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի էությունը, ինչպես նաև մեղադրյալի կողմից անօրինական վարքագիծ դրսևորվելու դեպքում՝ վրա հասնող հնարավոր հետևանքները: 4. Գրավատուն ներկայացնում է գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթ, որը կցվում է վարույթի նյութերին: Գրավը կիրառված է համարվում գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից: 5. Եթե մեղադրյալը թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից, պարբերաբար չի ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով կամ էապես խոչընդոտել է վարույթին, ապա հսկող դատախազը կայացնում է գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշում և դրա պատճենը եռօրյա ժամկետում ուղարկում է մեղադրյալին և գրավը մուծած անձին` նրանց պարզաբանելով այդ որոշման բողոքարկման` սույն օրենսգրքի 299-301-րդ հոդվածներով սահմանված կարգը: Եթե որպես գրավ ընդունվել է անշարժ կամ շարժական գույք, ապա խափանման միջոցի պայմանները խախտելու հիմքով այդ գույքի վաճառքից մնացած գումարի այն մասը, որը գերազանցում է գրավի չափը, ենթակա է վերադարձման: 6. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում դատական վարույթում գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշումը կայացնում է դատարանը։ Այդ որոշումը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված հատուկ վերանայման կարգով։ 7. Գրավը վերադարձվում է գրավատուին բոլոր դեպքերում, երբ չեն ապացուցվել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված խախտումները, կամ գրավը որպես խափանման միջոց վերացվել կամ փոխվել է: Գրավը վերադարձնելու մասին որոշումն ընդունվում է համապատասխան խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոխելու մասին որոշում կայացնելու հետ միաժամանակ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 127-րդ հոդվածի. «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:» Համադրելով մեջբերված իրավանորմերը սույն գործի փաստերի հետ՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ հիմնավոր կասկածի հարցին․ Սույն քրեական գործի նյութերը ուսումնասիրելով հիմնավոր կասկածի համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը, 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է, իսկ 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների հետևյալ համակցությունը՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելք և գրավ՝ գրավի առարկա սահմանելով Արմինե Վարշամի Մակարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 2-րդ փողոցի 55 տունը (տնային կալանքի համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին), 2025 թվականի մարտի 17-ի և 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշումներով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով, ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից, 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի, 2025 թվականի հունվարի 16-ի, 2025 թվականի մարտի 14-ի և 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է։ Վերը նշված որոշմամբ դատարանի կողմից հաստատված է համարվել մեղադրյալներ Հարություն Հակոբի Դանոյանին և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին ներկայացված մեղադրանքներում հիմնավոր կասկածի առկայությունը: Դատարանը գտնում է, որ ինչպես վերը նշվածով, այնպես էլ սույն քրեական գործում առկա փաստական տվյալներով շարունակվում է առկա լինել հիմնավոր կասկածը: Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցող` հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է և կիրառելի է ոչ թե հիմնավոր կասկածը, այլ անձի մեղքը հավաստելիս։ 1. Անդրադառնալով մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում բավարար փաստարկներ կան ենթադրելու, որ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել կամ չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Այլ խոսքով, Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում անհրաժեշտ է ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։ Նման դիրքորոշում արտահայտելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ տնային կալանքից բացի ավելի մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումը տվյալ դեպքում դեռևս չի կարող չեզոքացնել կալանքի վերը նշված հիմքերի մտավախությունը՝ հիմք ընդունելով վկայակոչած որոշումներով արձանագրված հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ խափանման միջոցի վերաբերյալ նախորդ որոշման կայացումից հետո սույն գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական տվյալներ, որոնց առկայության դեպքում հնարավոր կլիներ արձանագրել, որ սույն փուլում տնային կալանքից առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Այլ խոսքով, հաշվի առնելով վկայակոչած որոշումներով տնային կալանքի հիմքում դրված հիմնավորումները և պատճառաբանությունները՝ Դատարանը գտնում է, որ առկա չեն (չեն ներկայացվել) այնպիսի բավարար փաստական տվյալներ, որոնք էականորեն կնվազեցնեին կամ չեզոքացնեին այդ մտավախությունը: Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում առկա է մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու հիմքերի մտավախությունը։ Վկայակոչած իրավանորմերը համադրելով վերը նշված փաստական հանգամանքների հետ` Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ դատավարական սույն փուլում դեռևս շարունակվում են առկա լինել վերը նշված՝ հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու հիմքերի մտավախությունը և տնային կալանքից բացի, որևէ այլ առավել մեղմ խափանման միջոցն ի զորու չի լինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ 2. Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում բավարար փաստարկներ կան ենթադրելու, որ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել կամ չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Այլ խոսքով, Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում անհրաժեշտ է ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։ Նման դիրքորոշում արտահայտելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ կալանքից բացի այլ խափանման միջոցների, այդ թվում՝ տնային կալանքի և գրավի կիրառումը տվյալ դեպքում դեռևս չի կարող չեզոքացնել կալանքի վերը նշված հիմքերի մտավախությունը՝ հիմք ընդունելով վկայակոչած որոշումներով արձանագրված հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ խափանման միջոցի վերաբերյալ նախորդ որոշման կայացումից հետո սույն գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական տվյալներ, որոնց առկայության դեպքում հնարավոր կլիներ արձանագրել, որ սույն փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Այլ խոսքով, հաշվի առնելով վկայակոչած որոշումներով կալանքի հիմքում դրված հիմնավորումները և պատճառաբանությունները՝ Դատարանը գտնում է, որ առկա չեն (չեն ներկայացվել) այնպիսի բավարար փաստական տվյալներ, որոնք էականորեն կնվազեցնեին կամ չեզոքացնեին այդ մտավախությունը: Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում առկա է մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու հիմքերի մտավախությունը։ Վկայակոչած իրավանորմերը համադրելով վերը նշված փաստական հանգամանքների հետ` Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ դատավարական սույն փուլում դեռևս շարունակվում են առկա լինել վերը նշված՝ հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու հիմքերի մտավախությունը և ամենախիստ խափանման միջոց կալանքից բացի, որևէ այլ խափանման միջոցն ի զորու չի լինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Հետևաբար, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի պաշտպանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, ենթակա է մերժման։ Ամփոփելով ասվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է՝ Մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ը։ Մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 3-ը։ Պաշտպան Արսեն Խառատյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել։ Անդրադառնալով պաշտպան Արսեն Խառատյանի կողմից բարձրացված այն հարցին, որ սույն քրեական գործով դատական նիստերը սակավաթիվ են, որպիսի պայմաններում իր պաշտպանյալը մնում է անազատության մեջ, ապա այս կապակցությամբ հարկ է նկատել, որ թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել 2025 թվականի ապրիլի 18-ին, նշանակվել են թվով երեք դատական նիստեր, որոնք բոլորը կայացել են և 2025 թվականի հուլիսի 11-ի դրությամբ վարույթն արդեն իսկ գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում ու հետազոտվել է քրեական վարույթում առկա ապացույցների մի մասը, ուստի պետք է արձանագրել, որ սույն քրեական գործի քննությունն ընթանում է բնականոն ընթացքով և այն խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-120-րդ, 125-րդ, 270-րդ, 281-րդ, 311-րդ, 312-րդ, 316-րդ, 352-րդ, 389-րդ, 390-րդ հոդվածներով` Դատարանը՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ը։ Մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 3-ը։ Պաշտպան Արսեն Խառատյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Հետաձգվել է այլ հերթ։ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 13-08-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1413/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 13 օգոստոսի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Հ.Մանուկյանի, քարտուղարությամբ Ն.Սարգսյանի, մասնակցությամբ՝ մեղադրյալ Վ.Կազիխանյանի, պաշտպան Ա.Մանուկյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի (ծնված՝ 1990 թվականի օգոստոսի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվել է՝ Երևան քաղաքի Աղբյուր Սերոբի փողոցի 38-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի հուլիսի 16-ին Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 17-ից։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների հետևյալ համակցությունը՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելք և գրավ՝ գրավի առարկա սահմանելով Արմինե Վարշամի Մակարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 2-րդ փողոցի 55 տունը (տնային կալանքի համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին)։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել ընդհանուր 0,67 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել ընդհանուր 10,23 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 231,53 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 0,2 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված ներարկիչը, «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչները, բաց փաթեթի մեջ դրված և թեք ասեղով «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչը, արծաթագույն գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը, թվով երկու հատ ապակյա ծխամորճը, «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ «PIT sTop» գրառմամբ շագանակագույն թղթյա փաթեթում առկա սև գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը և «Մեթադոն» տեսակի թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ թվով երկու հատ ինսուլին ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Վլադիմիր Արշաի Կազիխանյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/1528/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «HONOR» տեսակի 861484060774076, 861484060774068 նույնականացման համարի և «SAMSUNG» մոդելի 353370802275842/01, 353435772275849/01 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 14 հատ 2017 թվականի թողարկման 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/2112/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «Այֆոն» մոդելի 35966640093797 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսը։ 2025 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 46,18 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի տան խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 18,12 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 330,01 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցները, «Մեթամֆետամին», «Մեթադում», «Դիացետիլմորֆին և տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր պարունակող թվով երկու հատ առանց կափարիչների և արծաթագույն պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքները, «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող կիսաթափանց շագանակագույն դատարկ շիշը, «Դիազեպամ» տեսակի հոգեմետ նյութը պարունակող թվով տասնյոթ հատ սպիտակ գույնի, փոքր կլոր, տափակ դեղահաբերը, 10ml ծավալով թվով մեկ հատ դատարկ ներարկիչը, թվով երկու հատ ներարկիչի ասեղը, «ПАРАЦЕТАМОЛ» գրառմամբ թվով երկու դեղաթիթեղը, «ДИМЕДРОЛ-ДАРНИЦЯ» գրառմամբ թվով մեկ դեղաթիթեղը, «zip» անգույն-թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթից փաթեթը, փայտյա տուփն ու փայլաթիթեղը և «Մեթադոն,Մորֆին» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրանյութեր թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ կարմիր գույնի հեղուկով լցված թիթեռնիկով ներարկիչը և թվով երկու հատ թիթեռնիկներով ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 122 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13113225 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի փետրվարի 19-ին նախաձեռնվել է թիվ 13113225 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13122525 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի մարտի 5-ին նախաձեռնվել է թիվ 13122525 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 14-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է մեկ ամիս տասնհինգ օր ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 3-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ վկա Դերենիկ Հովհաննեսի Մելքոնյանի մասնակցությամբ զննության ենթարկված իր 098-73-13-09 և մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից օգտագործված՝ 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարների հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված՝ «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման զննության ենթարկված նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի կողմից օգտագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից օգտագործված 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի զննության ենթարկված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից շահագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի, Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող՝ 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել «ՎԻՎԱ ԱՐՄԵՆԻԱ» ՓԲ ընկերությունից ստացված և զննության ենթարկված տվյալները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չի հարուցվել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով՝ անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը։ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի կողմից մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին, Հարություն Հակոբի Դանոյանին և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց և խոշոր չափերի կեղծ արժեթուղթ իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մասն անջատվել է և քրեական վարույթին շնորհվել է թիվ 13142625 համարը։ 2025 թվականի ապրիլի 17-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը, որը ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ հաստատվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1413/01/25 համարը), մակագրվել նույն դատարանի դատավոր Հ․Մանուկյանին և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել Դատարանի աշխատակազմին։ 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործով կայացվել է վարույթը ստանձնելու և նախնական դասալսումներ նշանակելու մասին որոշում: 2025 թվականի ապրիլի 30-ի դատական նիստին քննարկվել է մեղադրյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցը։ 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 20-ը, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 17-ը, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 3-ը։ 2025 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ը, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 3-ը։ 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի արձանագրային որոշմամբ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ը։ Դատավարության մասնակիցների դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ռազմիկ Արսենյանը գրավոր դիրքորոշում է ուղարկել, համաձայն որի՝ «(…) 2025թ. օգոստոսի 13-ին՝ ժամը 14։00-ին, քննության է նշանակված ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործով դատական նիստը։ Հայտնում եմ, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունից ելնելով չեմ կարող կարող ներկայանալ դատական նիստին, խնդրում եմ չներկայանալս համարել հարգելի և դատական նիստն անցկացնել իմ բացակայությամբ։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին, ապա գտնում եմ, որ առկա են վերջինիս նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հիմքերը, որոնք արձանագրվել են դատարանի կողմից նախորդ խափանման միջոցի քննարկման ժամանակ և այդ հիմքերը ներկա պահին որևէ կերպ չեն նվազել ու չեն վերացվել, հետևաբար գտնում եմ, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները տվյալ դեպքում ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ուստի միջնորդում եմ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարացվի ևս երեք ամիս ժամկետով։ (…)»։ Մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի պաշտպան Ակսել Մանուկյանը, առարկելով հանրային մեղադրողի դիրքորոշման դեմ, ըստ էության նշեց, որ իր պաշտպանյալն արդեն տևական ժամանակ գտնվում է անազատության մեջ, ուստի կալանքի պայմանները և հանգամանքները նվազել են։ Մասնավորապես՝ գործն արդեն գտնվում է դատարանում և տնային կալանքի կիրառման պայմաններում հնարավոր է ապահովել դատաքննության բնականոն ընթացքը, որպեսզի իր պաշտպանյալն անհիմն երկար ժամանակ չմնա կալանքի տակ։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ պաշտպանը միջնորդեց կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանք, որն ի զորու կլինի ապահովել իր պաշտպանյալի պատշաճ վարքագիծը։ Մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործի նյութերը խափանման միջոցի հարցի քննարկման համատեքստում, լսելով և ուսումնասիրելով դատավարության մասնակիցների հայտնած դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը. Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի. «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (...) գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»: Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 115-րդ հոդվածի. «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 116-րդ հոդվածի. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 117-րդ հոդվածի. «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: 2. Մինչդատական վարույթում դատարանի կիրառած խափանման միջոցը կարող է փոխել կամ վերացնել հսկող դատախազը, իսկ հսկող դատախազի համաձայնությամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ քննիչը՝ հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 118-րդ հոդվածի. «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 119-րդ հոդվածի. «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: 2. Մինչդատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել, կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երկու ամսից ոչ ավելի ժամկետով` պահպանելով սույն հոդվածով սահմանված մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետները: 3. Մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետն է` 1) չորս ամիս` ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 2) վեց ամիս` միջին ծանրության հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 3) տասը ամիս` ծանր հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 4) տասներկու ամիս՝ առանձնապես ծանր հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում: 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: 6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից: Կալանքի տակ պահելու ժամկետի մեջ հաշվակցվում է նաև այն ժամանակը, երբ մեղադրյալը դատարանի որոշմամբ գտնվել է բժշկական հաստատությունում` փորձաքննություն կատարելու համար, կամ նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել է բժշկական հսկողությունը: 7. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր ժամկետի մեջ չի հաշվակցվում այն ժամանակը, որի ընթացքում անձը արգելանքի տակ է գտնվել այլ պետության տարածքում` պայմանավորված վարույթի փոխանցմամբ կամ անձի հանձնմամբ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 120-րդ հոդվածի. «1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝ 1) վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. 2) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը. 3) մեղադրյալի նկատմամբ կայացվել է արդարացման վերդիկտ. 4) դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ. 5) լրացել է դատարանի կողմից սահմանված կալանքի ժամկետը, և չի ստացվել այն երկարաձգելու մասին դատարանի որոշումը. 6) լրացել է անձին կալանքի տակ պահելու՝ սույն օրենսգրքով սահմանված առավելագույն ժամկետը. 7) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով կալանքը որպես խափանման միջոց փոխվել կամ վերացվել է: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 2-4-րդ կետերով նախատեսված դեպքերում մեղադրյալին դատարանը կալանքից ազատում է անմիջապես դատական նիստի դահլիճում: 3. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 5-7-րդ կետերով նախատեսված դեպքերում կալանքի տակ պահելու վայրի վարչակազմի ղեկավարը մեղադրյալին անմիջապես ազատում է կալանքից:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 121-րդ հոդվածի. «1. Կալանքից ազատված անձը չի կարող կրկին կալանավորվել նույն մեղադրանքով, եթե չեն հայտնաբերվել նոր էական հանգամանքներ, որոնք վարույթն իրականացնող մարմնին հայտնի չէին մեղադրյալին կալանքից ազատելու պահին: 2. Եթե կալանքից ազատված անձը նորից է կալանավորվում, ապա նրան կալանքի տակ պահելու առավելագույն թույլատրելի ժամկետը որոշելիս հաշվարկվում է մինչև կալանքից ազատվելը կալանքի տակ նրա եղած ժամանակը:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 122-րդ հոդվածի. «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: 3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել` 1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը. 2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը. 3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս: 4. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները քննիչը կարող է կիրառել բացառապես հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 122-րդ հոդվածի. «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 125-րդ հոդվածի. «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: 2. Գրավի չափը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը և մեղադրյալի գույքային դրությունը: Գրավի արժեքի ապացուցման պարտականությունը կրում է գրավատուն: 3. Գրավը կարող է մուծել մեղադրյալը կամ ցանկացած այլ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ: Եթե գրավը մուծում է այլ անձ, ապա նրան բացատրվում է մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի էությունը, ինչպես նաև մեղադրյալի կողմից անօրինական վարքագիծ դրսևորվելու դեպքում՝ վրա հասնող հնարավոր հետևանքները: 4. Գրավատուն ներկայացնում է գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթ, որը կցվում է վարույթի նյութերին: Գրավը կիրառված է համարվում գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից: 5. Եթե մեղադրյալը թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից, պարբերաբար չի ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով կամ էապես խոչընդոտել է վարույթին, ապա հսկող դատախազը կայացնում է գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշում և դրա պատճենը եռօրյա ժամկետում ուղարկում է մեղադրյալին և գրավը մուծած անձին` նրանց պարզաբանելով այդ որոշման բողոքարկման` սույն օրենսգրքի 299-301-րդ հոդվածներով սահմանված կարգը: Եթե որպես գրավ ընդունվել է անշարժ կամ շարժական գույք, ապա խափանման միջոցի պայմանները խախտելու հիմքով այդ գույքի վաճառքից մնացած գումարի այն մասը, որը գերազանցում է գրավի չափը, ենթակա է վերադարձման: 6. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում դատական վարույթում գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշումը կայացնում է դատարանը։ Այդ որոշումը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված հատուկ վերանայման կարգով։ 7. Գրավը վերադարձվում է գրավատուին բոլոր դեպքերում, երբ չեն ապացուցվել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված խախտումները, կամ գրավը որպես խափանման միջոց վերացվել կամ փոխվել է: Գրավը վերադարձնելու մասին որոշումն ընդունվում է համապատասխան խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոխելու մասին որոշում կայացնելու հետ միաժամանակ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 127-րդ հոդվածի. «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:» Համադրելով մեջբերված իրավանորմերը սույն գործի փաստերի հետ՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ հիմնավոր կասկածի հարցին․ Սույն քրեական գործի նյութերը ուսումնասիրելով հիմնավոր կասկածի համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը, իսկ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի, 2025 թվականի հունվարի 16-ի, 2025 թվականի մարտի 13-ի, ապրիլի 30-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է։ Վերը նշված որոշմամբ դատարանի կողմից հաստատված է համարվել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին ներկայացված մեղադրանքում հիմնավոր կասկածի առկայությունը: Դատարանը գտնում է, որ ինչպես վերը նշվածով, այնպես էլ սույն քրեական գործում առկա փաստական տվյալներով շարունակվում է առկա լինել հիմնավոր կասկածը: Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցող` հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է և կիրառելի է ոչ թե հիմնավոր կասկածը, այլ անձի մեղքը հավաստելիս։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում բավարար փաստարկներ կան ենթադրելու, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել կամ չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Այլ խոսքով, Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում անհրաժեշտ է ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։ Նման դիրքորոշում արտահայտելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ կալանքից բացի այլ խափանման միջոցների, այդ թվում՝ տնային կալանքի կիրառումը տվյալ դեպքում դեռևս չի կարող չեզոքացնել կալանքի վերը նշված հիմքերի մտավախությունը՝ հիմք ընդունելով վկայակոչած որոշումներով արձանագրված հիմնավորումները և պատճառաբանությունները (մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի և վարույթի մյուս մասնակիցների միջանձնային մտերիմ փոխհարաբերություններ ունենալու հանգամանքների առկայությամբ պայմանավորված առկա է իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու ռիսկը, բացի այդ՝ մեղադրյալն ազատությունից զրկվելուն նախորդող ժամանակահատվածում չի ունեցել մշտական աշխատանք և կանոնավոր ամսական եկամուտ, որպիսի պայմաններում չի բացառվում, որ մնալով ազատության մեջ՝ գումար վաստակելու նպատակով շարունակի զբաղվել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ), ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ խափանման միջոցի վերաբերյալ նախորդ որոշման կայացումից հետո սույն գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական տվյալներ, որոնց առկայության դեպքում հնարավոր կլիներ արձանագրել, որ սույն փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Այլ խոսքով, հաշվի առնելով վկայակոչած որոշումներով կալանքի հիմքում դրված հիմնավորումները և պատճառաբանությունները՝ Դատարանը գտնում է, որ առկա չեն (չեն ներկայացվել) այնպիսի բավարար փաստական տվյալներ, որոնք էականորեն կնվազեցնեին կամ չեզոքացնեին այդ մտավախությունը: Ասվածի հետ մեկտեղ Դատարանը հաշվի է առնում նաև Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին մեղսագրվող ենթադրյալ արարքները. մասնավորապես՝ նախնական համաձայնությամբ, իրացնելու նպատակով ձեռք է բերել կեղծ արտարժույթ և զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ։ Ընդ որում, հատկանշական է հայտնաբերված թմրամիջոցների տեսակները, քանակը և փաթեթավորումը. հայտնաբերվել են խոշոր չափերի՝ 0.88 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 10.26 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 232.23 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, խոշոր չափերի՝ 0.21 գրամ «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, ինչպես նաև «Մեթամֆետամին» և «Տետրահիդրոկանաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր պարունակող երկու հատ էլեկտրական կշեռքներ։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում առկա է մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու հիմքերի մտավախությունը։ Վկայակոչած իրավանորմերը համադրելով վերը նշված փաստական հանգամանքների հետ` Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ դատավարական սույն փուլում դեռևս շարունակվում են առկա լինել վերը նշված՝ հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու հիմքերի մտավախությունը և ամենախիստ խափանման միջոց կալանքից բացի, որևէ այլ խափանման միջոցն ի զորու չի լինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Հետևաբար, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի պաշտպանների միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, ենթակա է մերժման։ Ամփոփելով ասվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ը, իսկ պաշտպան Ակսել Մանուկյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-120-րդ, 125-րդ, 270-րդ, 281-րդ, 311-րդ, 312-րդ, 316-րդ, 352-րդ, 389-րդ, 390-րդ հոդվածներով` Դատարանը՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ը։ Պաշտպան Ակսել Մանուկյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 10-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել պաշտպան Լուսինե Օհանյանի դիմումի հիմքով։ |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է այլ հերթի։ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 27-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 27-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/1413/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 27 հոկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Հ.Մանուկյանի, քարտուղարությամբ Ն.Սարգսյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռ․Արսենյանի, մեղադրյալներ Վ․Կազիխանյանի, Հ.Դանոյանի, Ս.Կարապետյանի, պաշտպաններ Ե.Սարգսյանի, Լ.Օհանյանի, Հ.Գրիգորյանի, Ա.Խառատյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի (ծնված՝ 1990 թվականի օգոստոսի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվել է՝ Երևան քաղաքի Աղբյուր Սերոբի փողոցի 38-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը), Հարություն Հակոբի Դանոյանի (ծնված՝ 1988 թվականի մարտի 9-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 62-րդ տուն հասցեում, բնակվող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45/2-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը) և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի (ծնված՝ 1990 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվել է՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի հուլիսի 16-ին Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 17-ից։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների հետևյալ համակցությունը՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելք և գրավ՝ գրավի առարկա սահմանելով Արմինե Վարշամի Մակարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 2-րդ փողոցի 55 տունը (տնային կալանքի համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին)։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել ընդհանուր 0,67 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել ընդհանուր 10,23 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 231,53 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 0,2 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված ներարկիչը, «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչները, բաց փաթեթի մեջ դրված և թեք ասեղով «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչը, արծաթագույն գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը, թվով երկու հատ ապակյա ծխամորճը, «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ «PIT sTop» գրառմամբ շագանակագույն թղթյա փաթեթում առկա սև գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը և «Մեթադոն» տեսակի թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ թվով երկու հատ ինսուլին ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Վլադիմիր Արշաի Կազիխանյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/1528/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «HONOR» տեսակի 861484060774076, 861484060774068 նույնականացման համարի և «SAMSUNG» մոդելի 353370802275842/01, 353435772275849/01 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 14 հատ 2017 թվականի թողարկման 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/2112/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «Այֆոն» մոդելի 35966640093797 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսը։ 2025 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 46,18 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի տան խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 18,12 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 330,01 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցները, «Մեթամֆետամին», «Մեթադում», «Դիացետիլմորֆին և տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր պարունակող թվով երկու հատ առանց կափարիչների և արծաթագույն պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքները, «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող կիսաթափանց շագանակագույն դատարկ շիշը, «Դիազեպամ» տեսակի հոգեմետ նյութը պարունակող թվով տասնյոթ հատ սպիտակ գույնի, փոքր կլոր, տափակ դեղահաբերը, 10ml ծավալով թվով մեկ հատ դատարկ ներարկիչը, թվով երկու հատ ներարկիչի ասեղը, «ПАРАЦЕТАМОЛ» գրառմամբ թվով երկու դեղաթիթեղը, «ДИМЕДРОЛ-ДАРНИЦЯ» գրառմամբ թվով մեկ դեղաթիթեղը, «zip» անգույն-թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթից փաթեթը, փայտյա տուփն ու փայլաթիթեղը և «Մեթադոն,Մորֆին» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրանյութեր թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ կարմիր գույնի հեղուկով լցված թիթեռնիկով ներարկիչը և թվով երկու հատ թիթեռնիկներով ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 122 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13113225 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի փետրվարի 19-ին նախաձեռնվել է թիվ 13113225 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13122525 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի մարտի 5-ին նախաձեռնվել է թիվ 13122525 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 14-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է մեկ ամիս տասնհինգ օր ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 3-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ վկա Դերենիկ Հովհաննեսի Մելքոնյանի մասնակցությամբ զննության ենթարկված իր 098-73-13-09 և մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից օգտագործված՝ 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարների հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված՝ «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման զննության ենթարկված նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի կողմից օգտագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից օգտագործված 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի զննության ենթարկված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից շահագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի, Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող՝ 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել «ՎԻՎԱ ԱՐՄԵՆԻԱ» ՓԲ ընկերությունից ստացված և զննության ենթարկված տվյալները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չի հարուցվել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով՝ անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը։ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի կողմից մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին, Հարություն Հակոբի Դանոյանին և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց և խոշոր չափերի կեղծ արժեթուղթ իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մասն անջատվել է և քրեական վարույթին շնորհվել է թիվ 13142625 համարը։ 2025 թվականի ապրիլի 17-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը, որը ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ հաստատվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1413/01/25 համարը), մակագրվել նույն դատարանի դատավոր Հ․Մանուկյանին և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել Դատարանի աշխատակազմին։ 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործով կայացվել է վարույթը ստանձնելու և նախնական դասալսումներ նշանակելու մասին որոշում: 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 20-ը, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 17-ը, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 3-ը։ 2025 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ը, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 3-ը։ 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի արձանագրային որոշմամբ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ը։ Դատավարության մասնակիցների դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ռազմիկ Արսենյանն ըստ էության նշեց, որ պնդում է մեղադրյալների խափանման միջոցների հարցի նախորդ քննարկումների ընթացքում իր կողմից հայտնած դիրքորոշումները և գտնում է, որ շարունակում են առկա լինել Դատարանի նախորդ որոշումներով արձանագրված ռիսկերը՝ հաշվի առնելով, որ դատաքննությունը դեռևս նոր է սկսվել, որպիսի պայմաններում կիրառված խափանման միջոցներից ավելի մեղմ խափանման միջոցներն ի զորու չեն լինի ապահովել մեղադրյալների պատշաճ վարքագիծը։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ հանրային մեղադրողը միջնորդեց կիրառված խափանման միջոցների ժամկետները երկարաձգել։ Մեղադրյալ Հարություն Դանոյանի պաշտպանները հայտնեցին, որ հանրային մեղադրողի միջնորդության դեմ առարկություններ չունեն։ Մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի պաշտպան Ա.Խառատյանն ըստ էության նշեց, որ պետք է հաշվի առնել իր պաշտպանյալի փաստացի կալանքի տակ գտնվելու տևողությունը, ինչպես նաև այն, որ վարույթն արդեն իսկ գտնվում է դատարանում, հիմնական ապացույցները փաստաթղթային ապացույցներ են և ՕՀՄ արդյունքներ, որոնց մասով իր պաշտպանյալը որևէ ազդեցություն չի կարող գործադրել, ուստի միջնորդում է կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանք, բացակայելու արգելք, ինչպես նաև գրավ՝ գրավի առարկա ընդունելով մեղադրյալի ընտանիքին պատկանող անշարժ գույքը։ Մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի պաշտպան Ե.Սարգսյանն ըստ էության նշեց, որ վարույթի քննության սույն փուլում կալանքի հիմքերի ռիսկերը նվազել են, քանի որ դրանք չեն կարող նույնը մնալ, ինչ նախաքննության և դատաքննության սկզբնական փուլի ընթացքում: Բացի այդ, պետք է հաշվի առնել այն, որ սույն վարույթով հիմնական ապացույցները փաստաթղթային և իրեղեն ապացույցներ են, որպիսի պայմաններում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովել իր պաշտպայալի պատշաճ վարքագիծը։ Պաշտպանը նշեց նաև, որ մեղսագրվող արարքների ծանրության աստիճանները չեն կարող դրվել կալանքի հիմքում։ Պաշտպան Ե.Սարգսյանը միջնորդեց կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանք և բացակայելու արգելք, որոնք ի զորու կլինի ապահովել իր պաշտպանյալի պատշաճ վարքագիծը՝ հաշվի առնելով, որ իր պաշտպանյալն ունի մշտական բնակության վայր, ամուսնացած է և ունի երեք անչափահաս երեխա։ Մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործի նյութերը խափանման միջոցի հարցի քննարկման համատեքստում, լսելով և ուսումնասիրելով դատավարության մասնակիցների հայտնած դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը. Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի. «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (...) գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»: Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 115-րդ հոդվածի. «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 116-րդ հոդվածի. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 117-րդ հոդվածի. «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: 2. Մինչդատական վարույթում դատարանի կիրառած խափանման միջոցը կարող է փոխել կամ վերացնել հսկող դատախազը, իսկ հսկող դատախազի համաձայնությամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ քննիչը՝ հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 118-րդ հոդվածի. «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 119-րդ հոդվածի. «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: 2. Մինչդատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել, կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երկու ամսից ոչ ավելի ժամկետով` պահպանելով սույն հոդվածով սահմանված մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետները: 3. Մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետն է` 1) չորս ամիս` ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 2) վեց ամիս` միջին ծանրության հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 3) տասը ամիս` ծանր հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 4) տասներկու ամիս՝ առանձնապես ծանր հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում: 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: 6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից: Կալանքի տակ պահելու ժամկետի մեջ հաշվակցվում է նաև այն ժամանակը, երբ մեղադրյալը դատարանի որոշմամբ գտնվել է բժշկական հաստատությունում` փորձաքննություն կատարելու համար, կամ նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել է բժշկական հսկողությունը: 7. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր ժամկետի մեջ չի հաշվակցվում այն ժամանակը, որի ընթացքում անձը արգելանքի տակ է գտնվել այլ պետության տարածքում` պայմանավորված վարույթի փոխանցմամբ կամ անձի հանձնմամբ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 120-րդ հոդվածի. «1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝ 1) վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. 2) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը. 3) մեղադրյալի նկատմամբ կայացվել է արդարացման վերդիկտ. 4) դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ. 5) լրացել է դատարանի կողմից սահմանված կալանքի ժամկետը, և չի ստացվել այն երկարաձգելու մասին դատարանի որոշումը. 6) լրացել է անձին կալանքի տակ պահելու՝ սույն օրենսգրքով սահմանված առավելագույն ժամկետը. 7) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով կալանքը որպես խափանման միջոց փոխվել կամ վերացվել է: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 2-4-րդ կետերով նախատեսված դեպքերում մեղադրյալին դատարանը կալանքից ազատում է անմիջապես դատական նիստի դահլիճում: 3. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 5-7-րդ կետերով նախատեսված դեպքերում կալանքի տակ պահելու վայրի վարչակազմի ղեկավարը մեղադրյալին անմիջապես ազատում է կալանքից:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 121-րդ հոդվածի. «1. Կալանքից ազատված անձը չի կարող կրկին կալանավորվել նույն մեղադրանքով, եթե չեն հայտնաբերվել նոր էական հանգամանքներ, որոնք վարույթն իրականացնող մարմնին հայտնի չէին մեղադրյալին կալանքից ազատելու պահին: 2. Եթե կալանքից ազատված անձը նորից է կալանավորվում, ապա նրան կալանքի տակ պահելու առավելագույն թույլատրելի ժամկետը որոշելիս հաշվարկվում է մինչև կալանքից ազատվելը կալանքի տակ նրա եղած ժամանակը:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 122-րդ հոդվածի. «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: 3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել` 1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը. 2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը. 3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս: 4. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները քննիչը կարող է կիրառել բացառապես հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 122-րդ հոդվածի. «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 125-րդ հոդվածի. «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: 2. Գրավի չափը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը և մեղադրյալի գույքային դրությունը: Գրավի արժեքի ապացուցման պարտականությունը կրում է գրավատուն: 3. Գրավը կարող է մուծել մեղադրյալը կամ ցանկացած այլ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ: Եթե գրավը մուծում է այլ անձ, ապա նրան բացատրվում է մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի էությունը, ինչպես նաև մեղադրյալի կողմից անօրինական վարքագիծ դրսևորվելու դեպքում՝ վրա հասնող հնարավոր հետևանքները: 4. Գրավատուն ներկայացնում է գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթ, որը կցվում է վարույթի նյութերին: Գրավը կիրառված է համարվում գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից: 5. Եթե մեղադրյալը թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից, պարբերաբար չի ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով կամ էապես խոչընդոտել է վարույթին, ապա հսկող դատախազը կայացնում է գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշում և դրա պատճենը եռօրյա ժամկետում ուղարկում է մեղադրյալին և գրավը մուծած անձին` նրանց պարզաբանելով այդ որոշման բողոքարկման` սույն օրենսգրքի 299-301-րդ հոդվածներով սահմանված կարգը: Եթե որպես գրավ ընդունվել է անշարժ կամ շարժական գույք, ապա խափանման միջոցի պայմանները խախտելու հիմքով այդ գույքի վաճառքից մնացած գումարի այն մասը, որը գերազանցում է գրավի չափը, ենթակա է վերադարձման: 6. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում դատական վարույթում գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշումը կայացնում է դատարանը։ Այդ որոշումը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված հատուկ վերանայման կարգով։ 7. Գրավը վերադարձվում է գրավատուին բոլոր դեպքերում, երբ չեն ապացուցվել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված խախտումները, կամ գրավը որպես խափանման միջոց վերացվել կամ փոխվել է: Գրավը վերադարձնելու մասին որոշումն ընդունվում է համապատասխան խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոխելու մասին որոշում կայացնելու հետ միաժամանակ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (ընդունված՝ 2021 թվականի հունիսի 30-ին) 127-րդ հոդվածի. «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:» Համադրելով մեջբերված իրավանորմերը սույն գործի փաստերի հետ՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ հիմնավոր կասկածի հարցին․ Սույն քրեական գործի նյութերը ուսումնասիրելով հիմնավոր կասկածի համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը, իսկ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի, 2025 թվականի հունվարի 16-ի, 2025 թվականի մարտի 13-ի, 2025 թվականի ապրիլի 30-ի և 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է, ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը, 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է, իսկ 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների հետևյալ համակցությունը՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելք և գրավ՝ գրավի առարկա սահմանելով Արմինե Վարշամի Մակարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 2-րդ փողոցի 55 տունը (տնային կալանքի համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին), 2025 թվականի մարտի 14-ի, 2025 թվականի ապրիլի 30-ի և 2025 թվականի հուլիսի 11-ի որոշումներով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով, ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից, 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի, 2025 թվականի հունվարի 16-ի, 2025 թվականի մարտի 14-ի, 2025 թվականի ապրիլի 30-ի և 2025 թվականի հուլիսի 11-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է։ Վերը նշված որոշմամբ դատարանի կողմից հաստատված է համարվել մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին, Հարություն Հակոբի Դանոյանին և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին ներկայացված մեղադրանքներում հիմնավոր կասկածի առկայությունը: Դատարանը գտնում է, որ ինչպես վերը նշվածով, այնպես էլ սույն քրեական գործում առկա փաստական տվյալներով շարունակվում է առկա լինել հիմնավոր կասկածը: Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցող` հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է և կիրառելի է ոչ թե հիմնավոր կասկածը, այլ անձի մեղքը հավաստելիս։ 1. Անդրադառնալով մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում բավարար փաստարկներ կան ենթադրելու, որ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Նման դիրքորոշում արտահայտելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ վարույթի նյութերում առկա չեն այնպիսի տեղեկություններ, որ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանը մինչ անազատության մեջ գտնվելը ունեցել է մշտական աշխատանք և կայուն եկամուտ։ Միաժամանակ ասվածի համատեքստում էլ հարկ է հաշվի առնել մեղսագրվող արարքների բնույթը, դրանց ենթադրյալ կատարման եղանակները, ինչպես նաև հայտնաբերված թմրամիջոցների տեսակը, չափը և կեղծ փողերի քանակը և պետք է ի նկատի ունենալ նաև, որ դեռևս չեն հարցաքննվել դատակոչով ներգրավված անձինք։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում անհրաժեշտ է ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։ 2. Անդրադառնալով մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում բավարար փաստարկներ կան ենթադրելու, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Նման դիրքորոշում արտահայտելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ կալանքից բացի այլ խափանման միջոցների, այդ թվում՝ տնային կալանքի կիրառումը տվյալ դեպքում դեռևս չի կարող չեզոքացնել կալանքի վերը նշված հիմքերի մտավախությունը՝ հիմք ընդունելով ինչպես վկայակոչած որոշումներով արձանագրված հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, այնպես էլ այն, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի և վարույթի մյուս մասնակիցների միջանձնային մտերիմ փոխհարաբերություններ ունենալու հանգամանքների առկայությամբ պայմանավորված առկա է իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու ռիսկը, բացի այդ՝ գործի նյութերում առկա չեն տեղեկություններ առ այն, որ մեղադրյալն ազատությունից զրկվելուն նախորդող ժամանակահատվածում ունեցել է մշտական աշխատանք և կանոնավոր ամսական եկամուտ, որպիսի պայմաններում չի բացառվում, որ մնալով ազատության մեջ՝ գումար վաստակելու նպատակով շարունակի զբաղվել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ։ Խափանման միջոցի քննարկման կապակցությամբ հարկ է նշել նաև, որ դեռևս չեն հարցաքննվել դատակոչով ներգրավված անձինք։ Ասվածի հետ միաժամանակ հարկ է հաշվի առնել մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանին մեղսագրվող արարքների բնույթը, դրանց ենթադրյալ կատարման եղանակները, ինչպես նաև հայտնաբերված թմրանյութերի տեսակը, չափը և կեղծ փողերի քանակը։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում անհրաժեշտ է ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։ Հետևաբար, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունն ենթակա է մերժման։ 3. Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում բավարար փաստարկներ կան ենթադրելու, որ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Նման դիրքորոշում արտահայտելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ վարույթի նյութերում առկա չեն այնպիսի տեղեկություններ, որ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը մինչ անազատության մեջ գտնվելը ունեցել է մշտական աշխատանք և կայուն եկամուտ։ Միաժամանակ ասվածի համատեքստում էլ հարկ է հաշվի առնել մեղսագրվող արարքների բնույթը, դրանց ենթադրյալ կատարման եղանակները, ինչպես նաև հայտնաբերված թմրանյութերի տեսակը, չափը և կեղծ փողերի քանակը։ Ասվածի հետ զուգահեռ պետք է ի նկատի ունենալ նաև, որ դեռևս չեն հարցաքննվել դատակոչով ներգրավված անձինք, ինչպես նաև նախաքննության ընթացքում 2024 թվականի հուլիսի 18-ին որոշում է կայացվել տոքսիկոքիմիական փորձաքննության կատարելու նպատակով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի մազի և մեզի փորձանմուշ վերցնելու մասին, իսկ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը հրաժարվել է նմուշներ հանձնելուց, որպիսի հանգամանքը փաստվել է դեռևս 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում անհրաժեշտ է ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։ Հետևաբար, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունն ենթակա է մերժման։ Անդրադառնալով նաև վարութի քննության ընթացքում դրսևորված պատշաճ ջանասիրության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով դատավարության կողմերի ծանրաբեռնվածությունը՝ սույն քրեական վարույթով յուրաքանչյուր ամիս նշանակվել է դատական նիստ, վարույթի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում և հետազոտվել են գրավոր ապացույցները, սակայն միևնույն ժամանակ հարկ է արձանագրել, որ դեռևս պետք է հարցաքննվեն վարույթով անցնող վեց վկաները։ Ամփոփելով ասվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է՝ Մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի փետրվարի 20-ը։ Մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի փետրվարի 17-ը։ Մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի փետրվարի 3-ը։ Պաշտպանների միջնորդությունները՝ մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-120-րդ, 125-րդ, 270-րդ, 281-րդ, 311-րդ, 312-րդ, 316-րդ, 352-րդ, 389-րդ, 390-րդ հոդվածներով` Դատարանը՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի փետրվարի 20-ը։ Մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի փետրվարի 17-ը։ Մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի փետրվարի 3-ը։ Պաշտպանների միջնորդությունները՝ մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:10 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-11-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Պաշտպանի արձակուրդում գտնվելու հիմքով դատական նիստը հետաձգվեց այլ հերթի։ |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2025 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-01-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 30-01-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Հետաձգվել է այլ հերթ։ Կայացվել է որոշում։ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 12-02-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 12-02-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Որոշում | Կայացվել է որոշում: |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/1413/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 12 փետրվարի 2026 թվական ք.Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Հ.Մանուկյանի, քարտուղարությամբ Ն.Սարգսյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռ․Արսենյանի, մեղադրյալներ Վ․Կազիխանյանի, Հ.Դանոյանի, Ս.Կարապետյանի, պաշտպաններ Ե.Սարգսյանի, Լ.Օհանյանի, Հ.Գրիգորյանի, Ա.Խառատյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի (ծնված՝ 1990 թվականի օգոստոսի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվել է՝ Երևան քաղաքի Աղբյուր Սերոբի փողոցի 38-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը), Հարություն Հակոբի Դանոյանի (ծնված՝ 1988 թվականի մարտի 9-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 62-րդ տուն հասցեում, բնակվող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45/2-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը) և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի (ծնված՝ 1990 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվել է՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի հուլիսի 16-ին Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 17-ից։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների հետևյալ համակցությունը՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելք և գրավ՝ գրավի առարկա սահմանելով Արմինե Վարշամի Մակարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 2-րդ փողոցի 55 տունը (տնային կալանքի համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին)։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել ընդհանուր 0,67 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել ընդհանուր 10,23 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 231,53 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 0,2 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված ներարկիչը, «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչները, բաց փաթեթի մեջ դրված և թեք ասեղով «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչը, արծաթագույն գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը, թվով երկու հատ ապակյա ծխամորճը, «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ «PIT sTop» գրառմամբ շագանակագույն թղթյա փաթեթում առկա սև գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը և «Մեթադոն» տեսակի թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ թվով երկու հատ ինսուլին ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Վլադիմիր Արշաի Կազիխանյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/1528/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «HONOR» տեսակի 861484060774076, 861484060774068 նույնականացման համարի և «SAMSUNG» մոդելի 353370802275842/01, 353435772275849/01 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 14 հատ 2017 թվականի թողարկման 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/2112/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «Այֆոն» մոդելի 35966640093797 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսը։ 2025 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 46,18 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի տան խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 18,12 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 330,01 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցները, «Մեթամֆետամին», «Մեթադում», «Դիացետիլմորֆին և տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր պարունակող թվով երկու հատ առանց կափարիչների և արծաթագույն պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքները, «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող կիսաթափանց շագանակագույն դատարկ շիշը, «Դիազեպամ» տեսակի հոգեմետ նյութը պարունակող թվով տասնյոթ հատ սպիտակ գույնի, փոքր կլոր, տափակ դեղահաբերը, 10ml ծավալով թվով մեկ հատ դատարկ ներարկիչը, թվով երկու հատ ներարկիչի ասեղը, «ПАРАЦЕТАМОЛ» գրառմամբ թվով երկու դեղաթիթեղը, «ДИМЕДРОЛ-ДАРНИЦЯ» գրառմամբ թվով մեկ դեղաթիթեղը, «zip» անգույն-թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթից փաթեթը, փայտյա տուփն ու փայլաթիթեղը և «Մեթադոն,Մորֆին» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրանյութեր թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ կարմիր գույնի հեղուկով լցված թիթեռնիկով ներարկիչը և թվով երկու հատ թիթեռնիկներով ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 122 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13113225 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի փետրվարի 19-ին նախաձեռնվել է թիվ 13113225 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13122525 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի մարտի 5-ին նախաձեռնվել է թիվ 13122525 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 14-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է մեկ ամիս տասնհինգ օր ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 3-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ վկա Դերենիկ Հովհաննեսի Մելքոնյանի մասնակցությամբ զննության ենթարկված իր 098-73-13-09 և մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից օգտագործված՝ 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարների հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված՝ «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման զննության ենթարկված նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի կողմից օգտագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից օգտագործված 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի զննության ենթարկված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից շահագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի, Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող՝ 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել «ՎԻՎԱ ԱՐՄԵՆԻԱ» ՓԲ ընկերությունից ստացված և զննության ենթարկված տվյալները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չի հարուցվել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով՝ անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը։ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի կողմից մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին, Հարություն Հակոբի Դանոյանին և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց և խոշոր չափերի կեղծ արժեթուղթ իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մասն անջատվել է և քրեական վարույթին շնորհվել է թիվ 13142625 համարը։ 2025 թվականի ապրիլի 17-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը, որը ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ հաստատվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1413/01/25 համարը), մակագրվել նույն դատարանի դատավոր Հ․Մանուկյանին և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել Դատարանի աշխատակազմին։ 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործով կայացվել է վարույթը ստանձնելու և նախնական դասալսումներ նշանակելու մասին որոշում: 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 20-ը, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 17-ը, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 3-ը։ 2025 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ը, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 3-ը։ 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի արձանագրային որոշմամբ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ը։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի, մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետները երկարաձգվել են։ 2026 թվականի հունվարի 30-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխվել է և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցեն՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45-րդ տուն), գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին անհապաղ ազատ արձակելով կալանքից։ 2026 թվականի փետրվարի 12-ի դատական նիստի ընթացքում քննարկվել է մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի և Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը։ Դատավարության մասնակիցների դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ռազմիկ Արսենյանն ըստ էության նշեց, որ նախաքննության ներկա փուլում որևէ կերպ չեն վերացել մեղադրյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հիմքերը, չեն հարցաքննվել վկաները և առկա են նախորդ որոշմամբ Դատարանի կողմից արձանագրված խափանման միջոցների հիմքերը, որոնք որևէ կերպ չեն նվազել: Հավելեց, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն ի զորու չի լինի ապահովել վերջինիս պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար, միջնորդում է երկու մեղադրյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների ժամկետները երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով: Մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի պաշտպան Ե.Սարգսյանն ըստ էության նշեց, որ գործն արդեն գտնվում է դատաքննության փուլում, հետազոտվել են ապացույցները և նախաքննության և նախնական դատալսումների ընթացքում առկա ռիսկերը չեն կարող պահպանված լինել, քանի որ դրանք որակական և քանակական փոփոխությունների են հանգել: Նշեց նաև, որ էական է այն հանգամանքը, որ սույն գործով առկա են երեք մեղադրյալներ, որոնց մեղսագրվում է համանման հանցանքների կատարում, բայց երկու մեղադրյալների նկատմամբ կիրառված են այլընտրանքային խափանման միջոցները, մինչդեռ իր պաշտպանյալը դեռևս գտնվում է առավել խիստ խափանման միջոցի՝ մասնավորապես կալանքի ներքո։ Պաշտպանը նշեց, որ պետք է հաշվի առնել, որ իր պաշտպանյալը Հայաստանի Հանրապետությունում ունի մշտական բնակության վայր, որտեղ բնակվել է ինը տարուց ավելի՝ կնոջ և երեք անչափահաս երեխաների հետ, անձը պատշաճ վարքագիծ է դրսևորում քրեակատարողական հիմնարկում և առկա չէ հակառակի վերաբերյալ որևէ փաստ կամ ապացույց։ Պաշտպանը միջնորդեց մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք և բացակայելու արգելք, որին հավելում մեղադրյալը նշեց, որ կարող վճարել գրավ՝ 1.500.000 դրամի չափով: Մեղադրյալ Հարություն Դանոյանի պաշտպանները հայտնեցին, որ հանրային մեղադրողի միջնորդության դեմ առարկություններ չունեն։ Մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի պաշտպան Ա.Խառատյանն ըստ էության նշեց, որ ճիշտ իր պաշտպանյալը ասել է, որ իր ընտանիքի անդամները 3.000.000 դրամ գրավի գումարը վճարելու հնարավորություն ունեն, սակայն այդ տեղեկությունը նրա համար հայտնի է եղել մինչև ձերբակալվելն ու կալանավորվելը: Այդ ընթացքում ընտանիքի կենսական պայմանները վատացել են, խնդիրներ են առաջացել և հնարավորություն է ունեցել հարազատների միջոցով վճարել 2.000.000 դրամ գրավի գումար, իսկ մնացած 1.000.000 դրամը այս պահին հնարավորության բացակայության պատճառով չի կարող վճարել: Այդ մասով խնդրում է բավարարել միջնորդությունը: Մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործի նյութերը խափանման միջոցի հարցի քննարկման համատեքստում, լսելով և ուսումնասիրելով դատավարության մասնակիցների հայտնած դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը. Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի. «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (...) գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»: Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի. «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի. «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: 2. Մինչդատական վարույթում դատարանի կիրառած խափանման միջոցը կարող է փոխել կամ վերացնել հսկող դատախազը, իսկ հսկող դատախազի համաձայնությամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ քննիչը՝ հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի. «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի. «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: 2. Մինչդատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել, կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երկու ամսից ոչ ավելի ժամկետով` պահպանելով սույն հոդվածով սահմանված մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետները: 3. Մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետն է` 1) չորս ամիս` ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 2) վեց ամիս` միջին ծանրության հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 3) տասը ամիս` ծանր հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում. 4) տասներկու ամիս՝ առանձնապես ծանր հանցագործության համար մեղադրվելու դեպքում: 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: 6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից: Կալանքի տակ պահելու ժամկետի մեջ հաշվակցվում է նաև այն ժամանակը, երբ մեղադրյալը դատարանի որոշմամբ գտնվել է բժշկական հաստատությունում` փորձաքննություն կատարելու համար, կամ նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել է բժշկական հսկողությունը: 7. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր ժամկետի մեջ չի հաշվակցվում այն ժամանակը, որի ընթացքում անձը արգելանքի տակ է գտնվել այլ պետության տարածքում` պայմանավորված վարույթի փոխանցմամբ կամ անձի հանձնմամբ:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի. «1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝ 1) վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. 2) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը. 3) մեղադրյալի նկատմամբ կայացվել է արդարացման վերդիկտ. 4) դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ. 5) լրացել է դատարանի կողմից սահմանված կալանքի ժամկետը, և չի ստացվել այն երկարաձգելու մասին դատարանի որոշումը. 6) լրացել է անձին կալանքի տակ պահելու՝ սույն օրենսգրքով սահմանված առավելագույն ժամկետը. 7) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով կալանքը որպես խափանման միջոց փոխվել կամ վերացվել է: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 2-4-րդ կետերով նախատեսված դեպքերում մեղադրյալին դատարանը կալանքից ազատում է անմիջապես դատական նիստի դահլիճում: 3. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 5-7-րդ կետերով նախատեսված դեպքերում կալանքի տակ պահելու վայրի վարչակազմի ղեկավարը մեղադրյալին անմիջապես ազատում է կալանքից:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 121-րդ հոդվածի. «1. Կալանքից ազատված անձը չի կարող կրկին կալանավորվել նույն մեղադրանքով, եթե չեն հայտնաբերվել նոր էական հանգամանքներ, որոնք վարույթն իրականացնող մարմնին հայտնի չէին մեղադրյալին կալանքից ազատելու պահին: 2. Եթե կալանքից ազատված անձը նորից է կալանավորվում, ապա նրան կալանքի տակ պահելու առավելագույն թույլատրելի ժամկետը որոշելիս հաշվարկվում է մինչև կալանքից ազատվելը կալանքի տակ նրա եղած ժամանակը:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի. «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: 3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել` 1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը. 2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը. 3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս: 4. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները քննիչը կարող է կիրառել բացառապես հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի. «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:» Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի. «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: 2. Գրավի չափը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը և մեղադրյալի գույքային դրությունը: Գրավի արժեքի ապացուցման պարտականությունը կրում է գրավատուն: 3. Գրավը կարող է մուծել մեղադրյալը կամ ցանկացած այլ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ: Եթե գրավը մուծում է այլ անձ, ապա նրան բացատրվում է մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի էությունը, ինչպես նաև մեղադրյալի կողմից անօրինական վարքագիծ դրսևորվելու դեպքում՝ վրա հասնող հնարավոր հետևանքները: 4. Գրավատուն ներկայացնում է գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթ, որը կցվում է վարույթի նյութերին: Գրավը կիրառված է համարվում գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից: 5. Եթե մեղադրյալը թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից, պարբերաբար չի ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով կամ էապես խոչընդոտել է վարույթին, ապա հսկող դատախազը կայացնում է գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշում և դրա պատճենը եռօրյա ժամկետում ուղարկում է մեղադրյալին և գրավը մուծած անձին` նրանց պարզաբանելով այդ որոշման բողոքարկման` սույն օրենսգրքի 299-301-րդ հոդվածներով սահմանված կարգը: Եթե որպես գրավ ընդունվել է անշարժ կամ շարժական գույք, ապա խափանման միջոցի պայմանները խախտելու հիմքով այդ գույքի վաճառքից մնացած գումարի այն մասը, որը գերազանցում է գրավի չափը, ենթակա է վերադարձման: 6. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում դատական վարույթում գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշումը կայացնում է դատարանը։ Այդ որոշումը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված հատուկ վերանայման կարգով։ 7. Գրավը վերադարձվում է գրավատուին բոլոր դեպքերում, երբ չեն ապացուցվել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված խախտումները, կամ գրավը որպես խափանման միջոց վերացվել կամ փոխվել է: Գրավը վերադարձնելու մասին որոշումն ընդունվում է համապատասխան խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոխելու մասին որոշում կայացնելու հետ միաժամանակ:» Գրավի չափը հիմնականում պետք է որոշվի՝ հաշվի առնելով կալանավորվածի անձը, նրա միջոցները, գրավը տրամադրող անձանց հետ կապը, այլ խոսքով` համոզվածության աստիճանն առ այն, որ գրավը կորցնելու վտանգը կամ դատաքննությանը չներկայանալու դեպքում վրա հասնող հետևանքները բավարար չափով կզսպեն փախուստի ցանկացած փորձ (տե՛ս Neumeister v. Austria գործով Եվրոպական դատարանի` 1968 թվականի հունիսի 27-ի վճիռը, գանգատ թիվ 1936/63, կետ 14)։ Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի. «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:» Համադրելով մեջբերված իրավանորմերը սույն գործի փաստերի հետ՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ հիմնավոր կասկածի հարցին․ Սույն քրեական գործի նյութերը ուսումնասիրելով հիմնավոր կասկածի համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը, իսկ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի, 2025 թվականի հունվարի 16-ի, 2025 թվականի մարտի 13-ի, 2025 թվականի ապրիլի 30-ի և 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է, ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը, 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է, իսկ 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների հետևյալ համակցությունը՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելք և գրավ՝ գրավի առարկա սահմանելով Արմինե Վարշամի Մակարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 2-րդ փողոցի 55 տունը (տնային կալանքի համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին), 2025 թվականի մարտի 14-ի, 2025 թվականի ապրիլի 30-ի և 2025 թվականի հուլիսի 11-ի որոշումներով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով, ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից, 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի, 2025 թվականի հունվարի 16-ի, 2025 թվականի մարտի 14-ի, 2025 թվականի ապրիլի 30-ի և 2025 թվականի հուլիսի 11-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է։ Վերը նշված որոշմամբ դատարանի կողմից հաստատված է համարվել մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին, Հարություն Հակոբի Դանոյանին և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին ներկայացված մեղադրանքներում հիմնավոր կասկածի առկայությունը: Դատարանը գտնում է, որ ինչպես վերը նշվածով, այնպես էլ սույն քրեական գործում առկա փաստական տվյալներով շարունակվում է առկա լինել հիմնավոր կասկածը: Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցող` հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է և կիրառելի է ոչ թե հիմնավոր կասկածը, այլ անձի մեղքը հավաստելիս։ 1. Անդրադառնալով մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում բավարար փաստարկներ կան ենթադրելու, որ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Նման դիրքորոշում արտահայտելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ վարույթի նյութերում առկա չեն այնպիսի տեղեկություններ, որ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանը մինչ անազատության մեջ գտնվելը ունեցել է մշտական աշխատանք և կայուն եկամուտ։ Միաժամանակ ասվածի համատեքստում էլ հարկ է հաշվի առնել մեղսագրվող արարքների բնույթը, դրանց ենթադրյալ կատարման եղանակները, ինչպես նաև հայտնաբերված թմրամիջոցների տեսակը, չափը և կեղծ փողերի քանակը և պետք է ի նկատի ունենալ նաև, որ դեռևս չեն հարցաքննվել դատակոչով ներգրավված անձինք։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում անհրաժեշտ է ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։ 2. Անդրադառնալով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ հարկ է փաստել, որ դեռևս 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, քննելով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, արձանագրել է, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Սույն որոշմամբ ինքնին չբացառելով վկայակոչած որոշմամբ արձանագրված հիմքի մտավախության առկայությունը և միևնույն ժամանակ անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության հարցին՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև կալանքի վերը նշված հիմքերի ռիսկերը չի վերացել, սակայն մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանն արդեն շուրջ մեկ տարի յոթ ամիս գտնվում է անազատության մեջ, բացի այդ՝ թեև գործադրվում են բավարար ջանքեր, սակայն գործի քննությունը դեռևս ավարտական փուլում չէ և օբյեկտիվորեն անհրաժեշտ է որոշակի ժամանակ՝ վարույթի քննությունն ավարտելու համար, որպիսի պայմաններում մեղադրյալը կարող է տևական ժամանակ մնալ կալանքի տակ։ Ընդ որում, այս կապակցությամբ հարկ է փաստել, որ ակնհայտ է դառնում, որ սույն գործի քննությունը որոշակի բարդություն է ներկայացնում՝ գործով անցնող մեղադրյալների և պաշտպանների քանակով պայմանավորված, ինչն ինքնին դժվարություններ է առաջացնում թե՛ դատական նիստերի հրավիրման և թե՛ հետաձգումների դեպքում նոր նիստեր հրավիրելու առումով։ Միևնույն ժամանակ, հարկ է նկատել, որ վարույթի նյութերում առկա չէ փաստական տվյալ, որ որևէ դատական նիստ հետաձգվել է մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի ոչ պատշաճ վարքագծի հետևանքով։ Բացի այդ, վարույթով անցնում են վեց վկա, ովքեր դեռևս չեն հարցաքննվել և մեղադրյալը ողջամտորեն կարող է կալանքի տակ մնալ որոշակի տևական ժամանակահատված, ինչը սույն դեպքում չի կարող իրավաչափ համարվել։ Սույն հարցի քննարկման կապակցությամբ Դատարանը կարևորում է նաև այն, որ մեղադրյալը չունի դատվածություն, ինչպես նաև ունի մշտական բնակության վայր։ Ընդհանրացնելով ասվածը և համադրելով դրանք մեջբերված իրավակարգավորումների հետ՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավարական սույն փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն արդեն իսկ ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի օրինական վարքագիծը, քանի որ վերը նշված պարբերությամբ առկա պայմաններում Դատարանի գնահատմամբ արդեն իսկ այն չափով է նվազել կալանքի հիմքերի ռիսկերի առկայությունը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովվել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքն այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությամբ՝ տնային կալանքով, գրավով և բացակայելու արգելքով փոփոխելու վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ գործում չկան և չեն ներկայացվել այնպիսի տեղեկություններ, փաստական տվյալներ, որոնք կարող են վկայել այն մասին, որ հիշյալ խափանման միջոցների համակցությունը, վերը թվարկված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, ի զորու չէ տվյալ պահին կանխել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի հավանական ոչ իրավաչափ վարքագիծը նրան ազատ արձակելու դեպքում: Ինչ վերաբերվում է գրավի չափին, ապա Դատարանը, մասնավորապես հաշվի առնելով նաև մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պաշտպանների հայտնած դիրքորոշումները, գտնում է, որ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարը կարող է ծառայել իր նպատակին, լինել բավարար երաշխիք՝ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը տվյալ պահին ապահովելու համար: Ամբողջականացնելով ասվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցեն՝ Երևան քաղաքի Աղբյուր Սերոբի փողոցի 38-րդ տուն), գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին անհապաղ ազատ արձակելով կալանքից։ Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվարկել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից։ Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում մեղադրյալի մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ Գրավի գումարի վճարման համար սահմանել եռօրյա ժամկետ` սկսած սույն որոշման կայացման պահից։ Գրավի գումարը ենթակա է վճարման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի արտաբյուջետային` 900013298014 դեպոզիտ հաշվին: Տնային կալանք խափանման միջոցի կատարումը և սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը, իսկ դատական նիստերին, վարութային, ապացուցողական գործողություններին մեղադրյալի ուղեկցման և պահպանման պարտականությունը դնել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա: Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել ու պարզաբանել, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությամբ, մասնավորապես՝ տնային կալանքով և գրավով փոփոխելու որոշումը՝ մեղադրյալի կողմից ցանկացած ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու դեպքում կարող է վերանայվել՝ մասնավորապես փոխարինվելով առավել խիստ խափանման միջոցով, իսկ գրավը կարող է պետականացվել: 3. Անդրադառնալով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամաբ կիրառված գրավի չափը նվազեցնելու միջնորդությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դեռևս 2026 թվականի հունվարի 30-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխվել է և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցեն՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45-րդ տուն), գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին անհապաղ ազատ արձակելով կալանքից։ Վկայակոչած որոշմամբ արձանագրվել է հետևյալը․ «(…) Անդրադառնալով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ հարկ է փաստել, որ դեռևս 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, քննելով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, արձանագրել է, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Սույն որոշմամբ ինքնին չբացառելով վկայակոչած որոշմամբ արձանագրված հիմքի մտավախության առկայությունը և միևնույն ժամանակ անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության հարցին՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև կալանքի վերը նշված հիմքերի ռիսկերը չի վերացել, սակայն մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանն արդեն շուրջ մեկ տարի վեց ամիս գտնվում է անազատության մեջ, բացի այդ՝ թեև գործադրվում են բավարար ջանքեր, սակայն գործի քննությունը դեռևս ավարտական փուլում չէ և օբյեկտիվորեն անհրաժեշտ է որոշակի ժամանակ՝ վարույթի քննությունն ավարտելու համար, որպիսի պայմաններում մեղադրյալը կարող է տևական ժամանակ մնալ կալանքի տակ։ Ընդ որում, այս կապակցությամբ հարկ է փաստել, որ ակնհայտ է դառնում, որ սույն գործի քննությունը որոշակի բարդություն է ներկայացնում՝ գործով անցնող մեղադրյալների և պաշտպանների քանակով պայմանավորված, ինչն ինքնին դժվարություններ է առաջացնում թե՛ դատական նիստերի հրավիրման և թե՛ հետաձգումների դեպքում նոր նիստեր հրավիրելու առումով։ Միևնույն ժամանակ, հարկ է նկատել, որ վարույթի նյութերում առկա չէ փաստական տվյալ, որ որևէ դատական նիստ հետաձգվել է մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի ոչ պատշաճ վարքագծի հետևանքով։ Բացի այդ, վարույթով անցնում են վեց վկա, ովքեր դեռևս չեն հարցաքննվել և մեղադրյալը ողջամտորեն կարող է կալանքի տակ մնալ որոշակի տևական ժամանակահատված, ինչը սույն դեպքում չի կարող իրավաչափ համարվել։ Սույն հարցի քննարկման կապակցությամբ Դատարանը կարևորում է նաև այն, որ մեղադրյալը չունի դատվածություն, ինչպես նաև ունի մշտական բնակության վայր։ (…) Ընդհանրացնելով ասվածը և համադրելով դրանք մեջբերված իրավակարգավորումների հետ՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավարական սույն փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն արդեն իսկ ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի օրինական վարքագիծը, քանի որ վերը նշված պարբերությամբ առկա պայմաններում Դատարանի գնահատմամբ արդեն իսկ այն չափով է նվազել կալանքի հիմքերի ռիսկերի առկայությունը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովվել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ (…)»։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը վերստին փաստում է, որ ինչպես նախորդ՝ 2026 թվականի հունվարի 30-ի որոշման կայացման պահի դրությամբ, այնպես էլ ներկայումս առկա չեն այնպիսի փաստական տվյալներ, որոնց առկայության պայմաններում հնարավոր կլիներ եզրահանգել, որ տնային կալանք, գրավ և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությունը դատավարական սույն փուլում ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի օրինական վարքագիծը։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված գրավի չափը նվազեցնելու հարցին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների ծանրության աստիճանը, ինչպես նաև մեղադրյալի գույքային դրությունը, հակառակի մասին վկայող փաստական տվյալների բցակայությունը, գտնում է, որ հարկ է գրավի չափը նվազեցնել՝ գրավի չափ սահմանելով 2․000․000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամը։ Դատարանը, մասնավորապես, հարկ է համարում փաստել, որ դեռևս 2026 թվականի հունվարի 30-ի որոշմամբ թույլատրելի է համարվել մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավի կիրառումը, սակայն վերջինս, ի վիճակի չի եղել լինելով վճարել սահմանված գրավն ամբողջությամբ, վճարել է կիրառված 3.000.000 ՀՀ դրամի չափով գրավի մի մասը՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ գրավը։ Այլ խոսքով՝ Դատարանը գտնում է, որ գրավի գումարը չվճարելու հետևանքով անազատության մեջ հայտնվելու մտավախության հանգամանքն ինքնին կարող է առերևույթ վկայել անձի համար կիրառված գրավի չափը վճարելու անհնարինության մասին։ Ընդ որում, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից այս կապակցությամբ բերվել են որոշակի պատճառաբանություններ՝ գրավի վճարմանը խոչընդոտող հանգամանքների վերաբերյալ։ Միևնույն ժամանակ այս կապակցությամբ Դատարանի համար հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից տնային կալանք խափանման միջոցի պայմանների խախտում չի արձանագրվել։ Նման դիրքորոշում արտահայտելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված է այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն՝ տնային կալանք, գրավ և բացակայելու արգելք։ Այսինքն՝ մեղադրյալի նկատմամբ գրավի հետ միաժամանակ ընտրված է ազատության սահմանափակման հետ կապված խափանման միջոցներ, որպիսի պայմաններում գրավի չափի նվազեցումը ինքնին չի հանգեցնի վերջինիս օրինական վարքագծի ապահովման վտանգմանը։ Այս առումով Դատարանը հարկ է համարում փաստել նաև, որ գրավի նպատակը մեղադրյալի օրինական վարքագծի ապահովվումն է և դրա չափը պետք է համապատասխանի այդ նպատակին: Անձի` օրինական վարքագիծն ապահովելու համար նախատեսված երաշխիքի չափն ու բնույթը պետք է կապված լինի կալանքը հիմնավորող պատճառների հետ, ինչպես նաև տրամաբանորեն բխի դրանցից: Բացի այդ, գրավի չափը պետք է համապատասխանի մեղադրյալի գույքային դրությանը, այլ ոչ թե արհեստականորեն ստեղծի այն վճարելու անհնարինություն։ Հակառակ դեպքում՝ գրավի կիրառումը կկրի ձևական բնույթ և կհանգեցնի գրավի երաշխիքով ազատ արձակվելու իրավունքի խախտման։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը նվազեցնել և որպես գրավ սահմանել 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-120-րդ, 125-րդ, 270-րդ, 281-րդ, 352-րդ, 389-րդ, 390-րդ հոդվածներով` Դատարանը՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը նվազեցնել և որպես գրավ սահմանել 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամը։ Մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մայիսի 20-ը։ Մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցեն՝ Երևան քաղաքի), գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին անհապաղ ազատ արձակելով կալանքից։ Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվարկել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից։ Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում մեղադրյալի մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ Գրավի գումարի վճարման համար սահմանել եռօրյա ժամկետ` սկսած սույն որոշման կայացման պահից։ Գրավի գումարը ենթակա է վճարման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի արտաբյուջետային` 900013298014 դեպոզիտ հաշվին: Տնային կալանք խափանման միջոցի կատարումը և սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը, իսկ դատական նիստերին, վարութային, ապացուցողական գործողություններին մեղադրյալի ուղեկցման և պահպանման պարտականությունը դնել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 18-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Մեղադրյալին չներկայացնեու հիմքով: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 26-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 26-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Մեղադրյալին չներկայացնելու հիմքով: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 09-04-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 09-04-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Պաշտպանի դիմումի հիմքով: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 11-05-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 17:10 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 11-05-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավորի պարտադիր վերապատրաստման դասընթացներին մասնակցեու հիմքով: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-05-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-05-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Հետաձգվել է այլ հերթի: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 16-06-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 16-06-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատարանի ծանրաբեռնվածության հիմքով։ |
| Այլ նշումներ | Հետաձգվել է այլ հերթի։ |
Դատական գործ N: ԵԴ1/1413/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 24-07-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-07-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Խառատյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սուրեն Կարապետյան մյուսները՝ Վլադիմիր Կազիխանյան , Հարություն Դանոյան մյուսները՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյան , Հարություն Հակոբի Դանոյան Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 11.07.2025թ. որոշումը , վերացնել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված կալանքը և նրա նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 30-07-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 30-07-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 01-08-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 11-08-2025 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Դատական ակտի կայացման օր Է նշանակՎել 2025 թվականի օգոստոսի 11-ը։ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/1413/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ 11 օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) նախագահությամբ դատավոր Ա.Դանիելյանի, մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի պաշտպան Ա.Խառատյանը /այսուհետ՝ պաշտպան/ հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 11-ի թիվ ԵԴ1/1413/01/25 որոշումը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը. 2024 թվականի հուլիսի 16-ին Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 17-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 17-ից։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին նախաձեռնվել է թիվ 13-0883-24 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը ձերբակալվել է՝ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հովհաննես Համբարձումյանի 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 18-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների հետևյալ համակցությունը՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելք և գրավ՝ գրավի առարկա սահմանելով Արմինե Վարշամի Մակարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 2-րդ փողոցի 55 տունը (տնային կալանքի համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին)։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել ընդհանուր 0,67 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը։ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել ընդհանուր 10,23 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 231,53 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 0,2 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված ներարկիչը, «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչները, բաց փաթեթի մեջ դրված և թեք ասեղով «INSULIN» գրառմամբ օգտագործված դատարկ ներարկիչը, արծաթագույն գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը, թվով երկու հատ ապակյա ծխամորճը, «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ «PIT sTop» գրառմամբ շագանակագույն թղթյա փաթեթում առկա սև գույնի պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքը և «Մեթադոն» տեսակի թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ թվով երկու հատ ինսուլին ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/1528/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «HONOR» տեսակի 861484060774076, 861484060774068 նույնականացման համարի և «SAMSUNG» մոդելի 353370802275842/01, 353435772275849/01 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 14 հատ 2017 թվականի թողարկման 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Հարություն Հակոբի Դանոյանի բնակարանի խուզարկությամբ վերցված և դատարանի թիվ ԵԴ1/2112/08/24 որոշման հիման վրա թվային խուզարկության ենթարկված՝ «Այֆոն» մոդելի 35966640093797 նույնականացման համարի բջջային հեռախոսը։ 2025 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 46,18 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի տան խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 18,12 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր 330,01 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցները, «Մեթամֆետամին», «Մեթադում», «Դիացետիլմորֆին և տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր պարունակող թվով երկու հատ առանց կափարիչների և արծաթագույն պոլիմերային իրանով էլեկտրոնային կշեռքները, «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող կիսաթափանց շագանակագույն դատարկ շիշը, «Դիազեպամ» տեսակի հոգեմետ նյութը պարունակող թվով տասնյոթ հատ սպիտակ գույնի, փոքր կլոր, տափակ դեղահաբերը, 10ml ծավալով թվով մեկ հատ դատարկ ներարկիչը, թվով երկու հատ ներարկիչի ասեղը, «ПАРАЦЕТАМОЛ» գրառմամբ թվով երկու դեղաթիթեղը, «ДИМЕДРОЛ-ДАРНИЦЯ» գրառմամբ թվով մեկ դեղաթիթեղը, «zip» անգույն-թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթից փաթեթը, փայտյա տուփն ու փայլաթիթեղը և «Մեթադոն,Մորֆին» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրանյութեր թմրանյութի հետքերի պարունակությամբ կարմիր գույնի հեղուկով լցված թիթեռնիկով ներարկիչը և թվով երկու հատ թիթեռնիկներով ներարկիչները։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված, որոշմամբ նշված սերիա-համարների թվով 122 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամները։ 2025 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13113225 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի փետրվարի 19-ին նախաձեռնվել է թիվ 13113225 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 և թիվ 13122525 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և միացված վարույթին շնորհվել է 13-0862-24 համարը։ 2025 թվականի մարտի 5-ին նախաձեռնվել է թիվ 13122525 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի մարտի 6-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի մարտի 7-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 13-ի որոշմամբ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 14-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է մեկ ամիս տասնհինգ օր ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 3-ը։ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ վկա Դերենիկ Հովհաննեսի Մելքոնյանի մասնակցությամբ զննության ենթարկված իր 098-73-13-09 և մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից օգտագործված՝ 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարների հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված՝ «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման զննության ենթարկված նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 5-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի կողմից օգտագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից օգտագործված 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի զննության ենթարկված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառման, գաղտնագրման և գաղտնազերծման նյութերը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ-ից ստացված՝ Վլադիմիր Կազիխանյանի կողմից շահագործված 077-33-37-38 բջջային հեռախոսահամարի, Հարություն Հակոբի Դանոյանի կողմից շահագործվող՝ 098-58-46-48 բջջային հեռախոսահամարի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից շահագործվող՝094-71-76-81 բջջային հեռախոսահամարի նկատմամբ իրականացված «թվային, այդ թվում հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀՄ արդյունքում ստացված և գաղտնազերծված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել «ՎԻՎԱ ԱՐՄԵՆԻԱ» ՓԲ ընկերությունից ստացված և զննության ենթարկված տվյալները պարունակող լազերային սկավառակը։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է, լրացվել և նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի 2025 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չի հարուցվել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով՝ անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը։ 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի կողմից մեղադրյալներ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանին, Հարություն Հակոբի Դանոյանին և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց և խոշոր չափերի կեղծ արժեթուղթ իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մասն անջատվել է և քրեական վարույթին շնորհվել է թիվ 13142625 համարը։ 2025 թվականի ապրիլի 17-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը, որը ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռազմիկ Արսենյանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ հաստատվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 13-0862-24 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1413/01/25 համարը), մակագրվել նույն դատարանի դատավոր Հ․Մանուկյանին և 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հանձնվել Դատարանի աշխատակազմին։ 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործով կայացվել է վարույթը ստանձնելու և նախնական դասալսումներ նշանակելու մասին որոշում: 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 20-ը, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 17-ը, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 3-ը։ 2025 թվականի հուլիսի 10-ի դատական նիստին քննարկվել է մեղադրյալներ Հարություն Հակոբի Դանոյանի և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցը։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 11-ի թիվ ԵԴ1/1413/01/25 որոշմամբ. Մեղադրյալ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ը։ Մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 3-ը։ Պաշտպան Արսեն Խառատյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժվել է: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան/ 2025 թվականի հուլիսի 11-ի թիվ ԵԴ1/1413/01/25 որոշման դեմ հատուկ վերանայման բողոք է բերել պաշտպան Արսեն Խառատյանը: 2025 թվականի հուլիսի 30-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել են թիվ ԵԴ1/1413/01/25 հատուկ վերանայման վարույթի նյութերը, որոնք դատավոր Ա.Դանիելյանի աշխատակազմին են փոխանցվել 2025 թվականի հուլիսի 31-ին: Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ: Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Պաշտպան Արսեն Խառատյանը վկայակոչելով հատուկ վերանայման բողոքը, խնդրել է՝ Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 11.07․2025թ․ թիվ ԵԴ1/1413/01/25 որոշումը և կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ, վերացնել Սուրեն Կարապետյանի նկատմամբ նշակակված կալանքը, բավարարել պաշտպանական կողմի միջնորդությունը և նրա նկատմամբ կիրառել այլնտրանքային խափանման միջոց: Հատուկ վերանայման բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով. Բողոքաբերը նշել է, որ Դատարանի կողմից 11.07․2025թ․ կայացված որոշմամբ, կալանավորման հիմքերի մասով թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են անհիմն և չհիմնավորված դատական ակտի կայացման։ Բողոքաբերը նշել է, որ նշվածը հիմնավորվում է հետևյալով․ Բողոքաբերը վկայակոչել է ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածը, ՀՀ Սահմանադրության 67-րդ հոդվածը, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածը, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 20-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 153-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 272-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 287-րդ հոդվածը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ կարևորագույն տեղ է զբաղեցնում հիմնավոր կասկածի առկայության հարցի քննությունը: Վճռաբեկ դատարանը իր կողմից կայացված բազմաթիվ ակտերում հստակ մատնանշել է, որ կախված քննության փուլից տարբեր են լինում հիմնավոր կասկածի ներկայացվող պահանջները: Այս պարագայում դատարանը անդրադարձել է հիմնավոր կասկածին այնքանով, որ գործը ընդունվել է վարույթ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դիմել փախուստի, կատարել նոր հանցանք և չկատարել օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ իր վրա դրված պարտականությունները։ Ա.Ճուղուրյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է. «(…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135 հոդվածում թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ (տես Ա.Ճուղուրյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2007թ. օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-132/07 որոշումը): Իսկ Ա.Ավետիսյանի գործով որոշման շրջանակներում Վճռաբեկ դատարանը արձանագրել է, որ. «(...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135 հոդվածով սահմանված խափանման միջոցի կիրառման հիմքերը չեն կարող այնպես մեկնաբանվել և կիրառվել, որ (...) դատական ակտը պատճառաբանելու համար ընդամենը բավարար լինի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135 հոդվածով սահմանված իրավական ձևակերպումների վկայակոչումը կամ վերարտադրումը: Հակառակ պարագայում անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության սահմանադրական իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության դատական երաշխիքը կլինի պատրանքային, իսկ հիմնական իրավունքը փաստացի կբովանդակազրկվի: (...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135 հոդվածում թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները, որոնք կարող են առաջ բերել անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության հիմնական իրավունքի սահմանափակում, պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ ենթադրությունների վրա» (տես Ա.Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2008թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԱՎԴ/0022/06/08 որոշման 19-20-րդ կետերը): Մեջբերված քրեադատավարական դրույթները ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Վ.Պողոսյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…)[Մ]եղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ նույնանման իրավական դիրքորոշում բազմիցս իր նախադեպային նշանակության վճիռներում հայտնել է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը» ի թիվս այլնի, տե՛ս Mamedova v. Russia, 2006թ. հունիսի 1-ի վճիռը, գանգատ թիվ 7064/05, կետ 74, Panchenko v. Russia 2005թ. փետրվարի 8-ի վճիռը, գանգատ թիվ 45100/98, կետ 102, Ilijkov v. Bulgaria, 2001թ. հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33977/96, կետ 81¤: (…)» (տես Վահագն Հակոբի Պողոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշումը): Բողոքաբերը նշել է, որ ինչ վերաբերվում է խոչնդոտելուն և իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելուն, ապա այդ հանգամանքը ըստ էության միայն ենթադրություն է և չկա որևէ հիմնավորում: Գործի բոլոր մասնակիցները արդեն նախաքննության ընթացքում տվել են ցուցմունքներ և որոնք ձայնագրվել են, իսկ հիմա գտնում է, որ նրանց վրա ազդելի պատճառ չկա, քանի որ նման դեպքում կհրապարակվի նրանց նախաքննական ցուցմունքները: Ինչ վերաբերվում է ապացուցման գործընթացին, ապա պարզ չէ օրինակ ինչ պետք է անի պաշտպանյալը, որ խոչընդոտի ապացուցման գործընթացին ապացույցները արդեն հավաքված են և ամբողջական են ըստ մեղադրանքի կողմի և դրանք այժմ միայն հրապարակվում են և հետազոտվում դատարանում նման պայմաններում պաշտպանյալը որևէ ազդեցություն չի կարող գործել վարույթի: Այս ամենի համատեքստում գտնում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները կամ դրաց համակցությունը լիովին կարող է երաշխավորել պաշտպանյալի պատշաճ վարքագիծը: Վերաքննիչ բողոքի պատասխան է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ․Արսենյանը՝ հետևյալ հիմնավորումներով․ «ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում Ձեր կողմից վարույթ է ընդունվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում քննվող թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի պաշտպան Ա․Խառատյանի կողմից ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքը՝ մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ: Ծանոթացել եմ ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքին, գտնում եմ, որ այն անհիմն է ու ենթակա է մերժման. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը 2025թ. հուլիսի 11-ին կայացրել է պատճառաբանված որոշում, ըստ որի դատաքննության ընթացքում մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել միայն կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ, բացառելով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառելիությունը, քանի որ առկա են ամենախիստ խափանման միջոցի կիրառման հիմքերը, որոնք դատարանը մանրամասն վերլուծել է իր հիշյալ որոշմամբ, ուստի այդ հիմքերը հիմնավոր է և դատական ակտը ենթակա չէ բեկանման: /․․․/»։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն` «3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: 4.Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»: Մեջբերված քրեադատավարական նորմերի լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշմամբ շարադրված հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերն ու փաստարկները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել այն հարցին, թե հիմնավոր է արդյոք մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու, ինչպես նաև պաշտպանի միջնորդությունը /այլընտրանքային միջոցներ/ կիրառելու առնչությամբ/ մերժելու մասին, Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (…) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3.Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության 119-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…) »: ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից մի շարք գործերով արտահայտած իրավական դիրքորոշումների ընդհանրական վերլուծությունից հետևում է, որ կալանավորումը քրեական գործերի քննության ընթացքում կիրառվող խափանման միջոցներից ամենախիստն է: Այն առավելագույն չափով սահմանափակում է մարդու սահմանադրական իրավունքներն ու ազատությունները, այդ թվում` այնպիսի կարևոր իրավունք, ինչպիսին ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքն է: Կալանավորման էությունն անձին հասարակությունից մեկուսացնելն է: Ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանավորումը մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում է քրեական գործի քննության ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը (այն գործողությունները, որոնք ուղղված են քննությունից և դատից թաքնվելուն, գործով ճշմարտության բացահայտմանը խոչընդոտելուն, ինչպես նաև հանցավոր գործունեությունը շարունակելուն) կանխելու նպատակով: Այսինքն, կալանավորման կիրառումը նպատակ է հետապնդում քրեական գործով վարույթի ընթացքում կանխել անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը (տես Ա.Ճուղուրյանի վերաբերյալ 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-132/07 որոշումը, Ա.Հովսեփյանի վերաբերյալ 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0633/06/09 որոշման 10-րդ կետը և այլն): ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Վ.Պողոսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ նույնանման իրավական դիրքորոշում բազմիցս իր նախադեպային նշանակության վճիռներում հայտնել է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (ի թիվս այլոց տե´ս Mamedova v. Russia, 2006 թվականի հունիսի 1-վճիռը, գանգատ թիվ 45100/98, կետ 102, Ilijkov v. Bulgaria, 2001 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33977/96, կետ 81): (…)» (տե´ս Վահագն Հակոբի Պողոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշման 13-րդ կետը): Վճռաբեկ դատարանը Ս.Մարգարյանի գործով որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) Գրավի թույլատրելիության հարցի լուծման ժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով սահմանված՝ մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը գնահատելիս դատարանը պետք է գործով ներկայացված տվյալների հիման վրա պարզի մեղադրյալին վերագրվող հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, իսկ հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: Այլ խոսքով՝ (…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման հավանականությունը գնահատելիս և, հետևաբար, դրա հիման վրա մեղադրյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելիս դատարանը, ի թիվս այլոց, պետք է պատշաճ գնահատման ենթարկի մեղսագրվող արարքի կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը բնութագրող այլ հանգամանքները։ Վերոնշյալ հանգամանքներն էական նշանակություն ունեն մեղադրյալի անձի մասին ճիշտ պատկերացում կազմելու համար: Ուստի, առանց դրանք գործի նյութերից բխող մյուս տվյալների հետ համադրված վերլուծության և գնահատման ենթարկելու, հնարավոր չէ հիմնավորված ենթադրություն անել մեղադրյալի հետագա վարքագծի վերաբերյալ, հետևաբար հնարավոր չէ նաև օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում կայացնել անձի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ (…)>> (տես՝ Ս.Մարգարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշման 14-րդ կետը): Անդրադառնալով դատական ակտ կայացնելիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքն անփոփոխ թողնելու մասին որոշման օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման առանձնահատկություններին՝ Վճռաբեկ դատարանն Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի վերաբերյալ գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման մեջ արձանագրել է, որ <<որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով Առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ (…)>>։ Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի <<գ>> կետի համաձայն. <<...Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով... գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար, ...>>: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Խառատյանի նկատմամբ կիրառված կալանք ժամկետը երկարաձգել է 3 (երեք ) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025թ․ նոյեմբերի 3-ը, ինչպես նաև պաշտպան Ա.Խառատյանի միջնորդությունն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու մասին՝ մերժել է: Առաջին ատյանի դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է, որ. << /…/ Սույն քրեական գործի նյութերը ուսումնասիրելով հիմնավոր կասկածի համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը, 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է, իսկ 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների հետևյալ համակցությունը՝ տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելք և գրավ՝ գրավի առարկա սահմանելով Արմինե Վարշամի Մակարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 2-րդ փողոցի 55 տունը (տնային կալանքի համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին), 2025 թվականի մարտի 17-ի և 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշումներով Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով, ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հուլիսի 18-ից, 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ի, 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի, 2025 թվականի հունվարի 16-ի, 2025 թվականի մարտի 14-ի և 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշումներով կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է։ Վերը նշված որոշմամբ դատարանի կողմից հաստատված է համարվել մեղադրյալներ Հարություն Հակոբի Դանոյանին և Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին ներկայացված մեղադրանքներում հիմնավոր կասկածի առկայությունը: Դատարանը գտնում է, որ ինչպես վերը նշվածով, այնպես էլ սույն քրեական գործում առկա փաստական տվյալներով շարունակվում է առկա լինել հիմնավոր կասկածը: Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցող` հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է և կիրառելի է ոչ թե հիմնավոր կասկածը, այլ անձի մեղքը հավաստելիս։ /.../ 2.Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում բավարար փաստարկներ կան ենթադրելու, որ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել կամ չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Այլ խոսքով, Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում անհրաժեշտ է ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։ Նման դիրքորոշում արտահայտելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ կալանքից բացի այլ խափանման միջոցների, այդ թվում՝ տնային կալանքի և գրավի կիրառումը տվյալ դեպքում դեռևս չի կարող չեզոքացնել կալանքի վերը նշված հիմքերի մտավախությունը՝ հիմք ընդունելով վկայակոչած որոշումներով արձանագրված հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ խափանման միջոցի վերաբերյալ նախորդ որոշման կայացումից հետո սույն գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական տվյալներ, որոնց առկայության դեպքում հնարավոր կլիներ արձանագրել, որ սույն փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Այլ խոսքով, հաշվի առնելով վկայակոչած որոշումներով կալանքի հիմքում դրված հիմնավորումները և պատճառաբանությունները՝ Դատարանը գտնում է, որ առկա չեն (չեն ներկայացվել) այնպիսի բավարար փաստական տվյալներ, որոնք էականորեն կնվազեցնեին կամ չեզոքացնեին այդ մտավախությունը: Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում առկա է մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու հիմքերի մտավախությունը։ Վկայակոչած իրավանորմերը համադրելով վերը նշված փաստական հանգամանքների հետ` Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ դատավարական սույն փուլում դեռևս շարունակվում են առկա լինել վերը նշված՝ հանցանք կատարելը կանխելու և իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու հիմքերի մտավախությունը և ամենախիստ խափանման միջոց կալանքից բացի, որևէ այլ խափանման միջոցն ի զորու չի լինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Հետևաբար, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի պաշտպանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, ենթակա է մերժման։ Ամփոփելով ասվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է՝ /.../ Մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 3-ը։ Պաշտպան Արսեն Խառատյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ, մերժել։ Անդրադառնալով պաշտպան Արսեն Խառատյանի կողմից բարձրացված այն հարցին, որ սույն քրեական գործով դատական նիստերը սակավաթիվ են, որպիսի պայմաններում իր պաշտպանյալը մնում է անազատության մեջ, ապա այս կապակցությամբ հարկ է նկատել, որ թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել 2025 թվականի ապրիլի 18-ին, նշանակվել են թվով երեք դատական նիստեր, որոնք բոլորը կայացել են և 2025 թվականի հուլիսի 11-ի դրությամբ վարույթն արդեն իսկ գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում ու հետազոտվել է քրեական վարույթում առկա ապացույցների մի մասը, ուստի պետք է արձանագրել, որ սույն քրեական գործի քննությունն ընթանում է բնականոն ընթացքով և այն խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ /.../»: Պաշտպանի կողմից ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա, Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է` հիմնավորված և պատճառաբանված են արդյոք՝ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու, ինչպես նաև պաշտպանի միջնորդությունը /այլընտրանքային միջոց /միջոցներ/ կիրառելու առնչությամբ/ մերժելու վերաբերյալ: Նշված հարցին պատասխանելու համար, Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում անդրադառնալ խնդրո առարկային առնչվող փաստական հանգամանքների համակարգային վերլուծությանը, սույն որոշմամբ մեջբերված իրավադրույթների, իրավական դիրքորոշումների և դրանցից բխող դատողությունների լույսի ներքո. Այսպես. Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն դատական վերանայման վարույթային փուլի իմաստով պայմանավորված, (վարույթի տվյալ փուլում) մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով վերագրվող արարքների առնչությամբ հիմնավոր կասկածի շեմը պետք է դիտարկել հաղթահարված: Ընդ որում, քննարկվող որոշման դատական վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից։ Այլ կերպ ասած՝ վիճարկվող դատական ակտի դատական վերանայման շրջանակները որոշակիորեն նեղ են՝ պայմանավորված սույն դատական վերանայման վարույթային փուլի իմաստով: Անդրադառնալով նաև մեղսագրված արարքների հիմնավորվածությանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Դատարանն այդ առնչությամբ վերջնական գնահատական կարող է տալ բացառապես գործի քննության ավարտին՝ իր կողմից կայացվելիք վերջնական դատական ակտով։ Բացի այդ, կալանավորման կիրառման պայմաններն (հիմքերն) ունեն կանխատեսական մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ: Վերաքննիչ դատարանի դիտարկմամբ, կալանավորման իրավաչափության պայմանների (հիմքերի) վերաբերյալ, սույն գործով վիճարկվող դատական ակտում վկայակոչված Առաջին ատյանի դատարանի փաստարկներն ինքնին բավարար են, քննարկվող դեպքում, որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցում ողջամիտ հետևության հանգելու համար: Նշվածի համատեքստում, այնուամենայնիվ, անդրադառնալով նաև մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացնելու, փոփոխելու, կամ երկարաձգելու հարցին, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը. Վերը մեջբերված իրավադրույթների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո, հաշվի առնելով խնդրո առարկային առնչվող և վիճարկվող որոշմամբ արձանագրված հանգամանքները, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ դրանց համակցությունն էական նշանակություն ունի այդ թվում նաև այլ այլընտրանքային խափանման միջոցի նպատակահարմարությունն ու իրավաչափությունը գնահատելու հարցում, և գտնում, որ այդ համակցությունը ողջամիտ ու բավարար հիմք է տալիս ողջամիտ հետևության հանգելու, որ տվյալ դեպքում, գործի քննության տվյալ փուլում, այդ թվում` նաև այլ այլընտրանքային խափանման միջոցի /այդ թվում նաև համակցված/ կիրառումն ի զորու չէ մեղադրյալի հետագա վարքագծի հարցում ապահովել այն նույն ցանկալի իրավաչափ արդյունքը, ինչն արդյունավետ կերպով կապահովի ազատությունից զրկելուն հանգեցնող խափանման միջոցը՝ կալանքը: Վերաքննիչ դատարանի նման մոտեցումը միտված է նաև Վճռաբեկ դատարանի` Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի վերաբերյալ գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշման պահանջը պահպանելուն: Ընդ որում, հակառակի առնչությամբ մոտեցումը, Վերաքննիչ դատարանի դիտարկմամբ, կարող է բացասական անդրադառնալ Առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով Առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ Այսինքն՝ վարույթի տվյալ փուլում ևս կալանքն այն բացառիկ խափանման միջոցն է, որը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար: Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու, ինչպես նաև պաշտպանի միջնորդությունը /այլընտրանքային միջոց /միջոցներ/ կիրառելու առնչությամբ/ մերժելու իրավաչափության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններին՝ փաստելով, որ դրանք հիմնավոր են և բխում են ՀՀ քրեական դատավարության պահանջներից: Այլ կերպ ասած, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարման ապահովմանը հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային այլ խափանման միջոցի /միջոցների/ կիրառմամբ: Որպիսի պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի կողմից ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշված (այդ առնչությամբ) եզրահանգումները, բացառապես դրանում ներառված հիմքերի սահմաններում, քննարկվող դեպքում, չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ այն բավարարելու, այդ թվում նաև այլ ավելի մեղմ խափանման միջոցի /միջոցների/ կիրառմամբ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կալանքից ազատելու համար: Այլ կերպ ասած՝ Վերաքննիչ դատարանի համար (վարույթի տվյալ փուլում) ընդունելի չեն պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքում տեղ գտած պատճառաբանություններն ու պնդումները` կալանավորման իրավաչափության պայմաններն /հիմքերը/ ըստ էության բացառելու վերաբերյալ: Ինչ վերաբերում է հատուկ վերանայման բողոքից բխող մյուս փաստարկներին ու դատողություններին, ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխաններն, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Ընդ որում, այդ կապակցությամբ հարկ է նաև փաստել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ թեև «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետը դատարանին պարտավորեցնում է պատճառաբանել իր որոշումները, սակայն այն չի կարող մեկնաբանվել որպես կողմի ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկին դատարանի կողմից մանրամասն պատասխան տալու պահանջ: (Տե'ս, ի թիվս այլնի, Ռուիզ Տորեխան ընդդեմ Իսպանիայի (RUIZ TORIJA v. SPAIN) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի դեկտեմբերի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 18390/91, կետ 29, Վան դե Հուրքն ընդդեմ Նիդեռլանդների (VAN DE HURK v. THE NETHERLANDS) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի ապրիլի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 16034/90, կետ 61): Վերոգրյալի հաշվառմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի կալանքի ժամկետը երկարաձգելու, ինչպես նաև պաշտպանի միջնորդությունը մերժելու մասին որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները և պատճառաբանված հաստատել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները, որը բեկանելու կամ փոփոխելու իրավաչափ հիմքեր չկան: Հետևաբար վիճարկվող դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի կողմից ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի պաշտպան Ա.Խառատյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 11-ի որոշումը թողնել անփոփոխ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-08-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 09-09-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 113, 68։ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 09-09-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 113, 68։ |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 75716/25 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 29-12-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-12-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Խառատյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սուրեն Կարապետյան մյուսները՝ Վլադիմիր Կազիխանյան , Հարություն Դանոյան մյուսները՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյան , Հարություն Հակոբի Դանոյան Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 27.10.2025թ. որոշումը , վերացնել Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված կալանքը և նրա նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-01-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 05-01-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ելենա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վլադիմիր Կազիխանյան մյուսները՝ Հարություն Դանոյան , Սուրեն Կարապետյան մյուսները՝ Հարություն Հակոբի Դանոյան , Սուրեն Լևոնի Կարապետյան Ամբողջությամբ բավարարել բողոքը : Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 27.10.2025թ. որոշումը՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի մասով և Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք և բացակայելու արգելք : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 13-01-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 13-01-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 13-02-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-02-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Արսենյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սուրեն Կարապետյան մյուսները՝ Վլադիմիր Կազիխանյան , Հարություն Դանոյան մյուսները՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյան , Հարություն Հակոբի Դանոյան Բողոքն ընդունել վարույթ: Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 30.01.2026թ. որոշումը և կայացնել նոր դատական ակտ՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարացնել 3 ամիս ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 27-02-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 27-02-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Մաթևոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 05-03-2026 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 16-03-2026 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/1413/01/25 Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան Նախագահող դատավոր Հ․Մանուկյանի ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ «16» մարտի 2026թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2026 թվականի հունվարի 30-ի ԵԴ1/1413/01/25 որոշման դեմ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռազմիկ Արսենյանի (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) հատուկ վերանայման բողոքը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց՝ Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը. 2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ուղարկվել 13-0862-24 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի նաև Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին 13-0862-24 քրեական վարույթը՝ ԵԴ1/1413/01/25 համարի ներքո, մակագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Հ.Մանուկյանին և 2025 թվականի ապրիլի 22-ին վերջինիս կողմից կայացվել է որոշում՝ վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 30-ին մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 03-ը։ 2025 թվականի հուլիսի 11-ին մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 03-ը։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ին մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի փետրվարի 03-ը։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխվել է և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն կիրառվել է տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը ։ Նույն որոշմամբ մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելվել է մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից։ Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում մեղադրյալի մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ 2026 թվականի փետրվարի 13-ին հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռազմիկ Արսենյանը։ Վերաքննիչ դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 05-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռազմիկ Արսենյանի հատուկ վերանայման բողոքը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի հունվարի 30-ի ԵԴ1/1413/01/25 որոշման դեմ, ընդունվել է վարույթ և սահմանվել հատուկ վերանայման բողոքների քննությունն անցկացնելու գրավոր ընթացակարգ: Հատուկ վերանայման բողոքների քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում, այն բանի համար, որ նա իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացման նպատակով ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցներ, ինչպես նաև նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ, իրացման նպատակով ձեռք են բերել կեղծ արտարժույթ: Այսպես. Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացման նպատակով ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի՝ 377.4 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի և առանձնապես խոշոր չափերի՝ 18.22 «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ, 17 հատ «Դիազեպամ» տեսակի հոգեմետ նյութ, որոնցից 46.19 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրանյութը հայտնաբերվել է 2024թ. հուլիսի 18-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում իր անձնական խուզարկությամբ, իսկ 18.22 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրանյութը, 17 հատ «Դիազեպամ» տեսակի հոգեմետ նյութը և 331.21 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և «Մեթամֆետամին», «Մեթադոն», «Տետրոհիդրոկանաքինոլ» և «Դիացետիլմորֆին» տեսակի թմրանյութերի հետքեր պարունակող թվով երկու էլեկտրոնային կշեռքները հայտնաբերվել է 2024թ. հուլիսի 18-ին Սուրեն Կարապետյանի բնակության՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45-րդ տանը կատարված խուզարկությամբ: Բացի այդ, Սուրեն Լևոնի Կարապետյանը, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և անձի իրացման նպատակով ձեռք են բերել ԱՄՆ օրինական վճարամիջոց հանդիսացող թղթադրամի անվանական արժեքին, չափին, պատկերներին ու մակագրություններով էսքիզին, պաշտպանական և վճարունակության հատկանիշներին նմանվող, իրականից գրեթե չտարբերվող, համակարգչային գունավոր բազմացնող տպիչ սարքի միջոցով պատրաստված, իրական վճարամիջոց չհանդիսացող 136 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով ԱՄՆ կեղծ թղթադրամներ, որոնցից 122 հատը հայտնաբերվել են 2024թ. հուլիս 18-ին Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի բնակության՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45-րդ տանը կատարված խուզարկությամբ, իսկ թվով 14 հատը հայտնաբերվել է նույն օրը Հարություն Դանոյանի բնակության՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45/2-րդ տանը կատարված խուզարկությամբ: Առաջին ատյանի դատարանի որոշման պատճառաբանությունների համաձայն․ «(…) Անդրադառնալով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ հարկ է փաստել, որ դեռևս 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, քննելով Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, արձանագրել է, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա։ Սույն որոշմամբ ինքնին չբացառելով վկայակոչած որոշմամբ արձանագրված հիմքի մտավախության առկայությունը և միևնույն ժամանակ անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության հարցին՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև կալանքի վերը նշված հիմքերի ռիսկերը չեն վերացել, սակայն մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանն արդեն շուրջ մեկ տարի վեց ամիս գտնվում է անազատության մեջ, բացի այդ՝ թեև գործադրվում են բավարար ջանքեր, սակայն գործի քննությունը դեռևս ավարտական փուլում չէ և օբյեկտիվորեն անհրաժեշտ է որոշակի ժամանակ՝ վարույթի քննությունն ավարտելու համար, որպիսի պայմաններում մեղադրյալը կարող է տևական ժամանակ մնալ կալանքի տակ։ Ընդ որում, այս կապակցությամբ հարկ է փաստել, որ ակնհայտ է դառնում, որ սույն գործի քննությունը որոշակի բարդություն է ներկայացնում՝ գործով անցնող մեղադրյալների և պաշտպանների քանակով պայմանավորված, ինչն ինքնին դժվարություններ է առաջացնում թե՛ դատական նիստերի հրավիրման և թե՛ հետաձգումների դեպքում նոր նիստեր հրավիրելու առումով։ Միևնույն ժամանակ, հարկ է նկատել, որ վարույթի նյութերում առկա չէ փաստական տվյալ, որ որևէ դատական նիստ հետաձգվել է մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի ոչ պատշաճ վարքագծի հետևանքով։ Բացի այդ, վարույթով անցնում են վեց վկա, ովքեր դեռևս չեն հարցաքննվել և մեղադրյալը ողջամտորեն կարող է կալանքի տակ մնալ որոշակի տևական ժամանակահատված, ինչը սույն դեպքում չի կարող իրավաչափ համարվել։ Սույն հարցի քննարկման կապակցությամբ Դատարանը կարևորում է նաև այն, որ մեղադրյալը չունի դատվածություն, ինչպես նաև ունի մշտական բնակության վայր։ Միևնույն ժամանակ անդրադառնալով պաշտպան Ա.Խառատյանի այն գրավոր դիրքորոշմանը, որ Դատարանը չի ցուցաբերում պատշաճ ջանասիրություն, ապա այս առումով հարկ է նշել, որ թեև Դատարանը մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ ընտրելիս, ի թիվս այլնի, հաշվի է առնել գործի քննության տևողությունը և կատարվելիք գործողությունների արդյունքում հնարավոր անհրաժեշտ տևողությունը, սակայն այնուամենայնիվ հարկ է նշել, որ Դատարանը ինքնին դա դիտարկում է ոչ թե այն տեսանկյունից, որ չի ցուցաբերվել պատշաճ ջանասիրություն, այլ հաշվի է առնում գործի քննության որոշակի բարդության հանգամանքը։ Ընդ որում, անդրադառնալով պատշաճ ջանասիրությանը՝ Դատարանը էական է համարում այն, որ դեռևս 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատական նիստը կայացել և հետաձգվել է մյուս մեղադրյալի պաշտպանի միջնորդության հիման վրա՝ նյութերին ծանոթանալու և պաշտպանության իրավունքն ապահովելու նպատակով, իսկ նոյեմբերի 18-ի դատական նիստը հետաձգվել է հենց պաշտպան Ա.Խառատյանի դիմումի հիման վրա և այդ առումով հատկանշական է այն, որ վերջինս դիմումը ներկայացրել է այն պատճառաբանությամբ, որ գտնվում է արձակուրդում նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսներին, ինչի պատճառով էլ սույն հարցի քննարկման վերաբերյալ դատական նիստը հնարավոր է եղել հրավիրել միայն 2026 թվականի հունվար ամսին։ Հետևաբար, պաշտպան Ա.Խառատյանի կողմից նման բովանդակությամբ դիմում ներկայացնելը չի կարող իրավաչափ և փաստարկված դիրքորոշում համարվել։ Ընդ որում, ուշադրության է արժանի այն, որ Դատարանի նախաձեռնությամբ որևէ դատական նիստ չի հետաձգվել։ Ընդհանրացնելով ասվածը և համադրելով դրանք մեջբերված իրավակարգավորումների հետ՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավարական սույն փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն արդեն իսկ ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի օրինական վարքագիծը, քանի որ վերը նշված պարբերությամբ առկա պայմաններում Դատարանի գնահատմամբ արդեն իսկ այն չափով է նվազել կալանքի հիմքերի ռիսկերի առկայությունը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովվել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքն այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությամբ՝ տնային կալանքով, գրավով և բացակայելու արգելքով փոփոխելու վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ գործում չկան և չեն ներկայացվել այնպիսի տեղեկություններ, փաստական տվյալներ, որոնք կարող են վկայել այն մասին, որ հիշյալ խափանման միջոցների համակցությունը, վերը թվարկված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, ի զորու չէ տվյալ պահին կանխել մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի հավանական ոչ իրավաչափ վարքագիծը նրան ազատ արձակելու դեպքում: Ինչ վերաբերվում է գրավի չափին, ապա Դատարանը, մասնավորապես հաշվի առնելով նաև մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի անձը բնութագրող տվյալները, պաշտպանների հայտնած դիրքորոշումները, գտնում է, որ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամ գումարը կարող է ծառայել իր նպատակին, լինել բավարար երաշխիք՝ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը տվյալ պահին ապահովելու համար: Ամբողջականացնելով ասվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցեն՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45-րդ տուն), գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանին անհապաղ ազատ արձակելով կալանքից։ (…)» Հատուկ վերանայման բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռազմիկ Արսենյանն իր հատուկ վերանայման բողոքում խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել ԵԴ1/1413/01/25 գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի հունվարի 30-ի որոշումը և կայացնել նոր դատական ակտ՝ Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամանակով: Բողոքաբերը գտել է, որ մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի պատշաճ վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել, ուստի կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելիս Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 354-րդ և 362-րդ հոդվածով նախատեսված քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որի արդյունքում ճիշտ չեն կիրառվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 116-րդ և 288-րդ հոդվածներով նախատեսված նորմերի պահանջները, որն ազդել է գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: Բողոքաբերը, գտել է, որ առկա են բավարար հիմքեր ենթադրելու, որ մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի կիրառումն անհրաժեշտ է վերջինիս վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն իրատեսական է համարել մտավախություններն առ այն, որ առկա է մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի կողմից սույն օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու ենթադրությունները, սակայն ոչ իրավաչափորեն հանգել է հետևության, որ նման պայմաններում Սուրեն Կարապետյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել նաև այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ: Բողոքաբերի պնդմամբ՝ մեծ է հավանականությունը, որ տնային կալանքի կիրառման պայմաններում Սուրեն Կարապետյանը կշարունակի իր հանցավոր մտադրությունը, կշարունակի կրկին ձեռք բերել թմրանյութեր և կզբաղվի թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ: Բողոքաբերը նշել է, որ տնային կալանքի կիրառման պայմաններում Սուրեն Կարապետյանը կարող է օգտվել այլ բջջային հեռախոսներից և համակարգիչներից, որոնց միջոցով կարող է խոչընդոտել քննությանը, մասնավորապես՝ կարող է կապ հաստատել դատակոչված անձանց հետ և այդ ամենը որևէ կերպ չի վերահսկվում պրոբացիայի ծառայության աշխատակիցների կողմից: Բացի այդ, ինչ վերաբերվում է Առաջին ատյանի դատարանի այն պատճառաբանությանը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները կիրառվում են նաև այն հիմնավորմամբ, որ քրեական գործի քննությունը իրենից որոշակի բարդություն է ներկայացնում, իսկ մեղադրյալը շուրջ 1 տարի 6 ամիս գտնվում է անազատության մեջ, ապա Բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունը չի կարող հիմք հանդիսանալ խափանման միջոցը փոխելու հարցում, քանի որ որոշ դատական նիստեր են հետաձգվել են տնային կալանքի տակ գտնվող մյուս մեղադրյալ Հարություն Դանոյանին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից դատարան չներկայացնելու հիմքով: Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները. Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ, բողոքի պատասխաններ չեն ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «4.Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում:» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի համաձայն` «3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: 4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` 1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ. 2) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ. 3) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ:»: Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի հունվարի 30-ի ԵԴ1/1413/01/25 որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված նյութերը, գտնում է, որ սույն հատուկ վերանայման բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցին. հիմնավորված են արդյո՞ք Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի հունվարի 30-ի ԵԴ1/1413/01/25 որոշմամբ արտահայտված հետևությունները, թե՝ ոչ: Վերոգրյալի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝ (…) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…) 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ 1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով. 2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ. 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. 4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին. 5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:»: Խափանման միջոցի, այդ թվում՝ կալանավորման, կիրառման հիմքերն ամրագրած են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածում՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: 3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել` 1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը. 2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը. 3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս: 4. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները քննիչը կարող է կիրառել բացառապես հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: 2. Գրավի չափը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը և մեղադրյալի գույքային դրությունը: Գրավի արժեքի ապացուցման պարտականությունը կրում է գրավատուն: 3. Գրավը կարող է մուծել մեղադրյալը կամ ցանկացած այլ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ: Եթե գրավը մուծում է այլ անձ, ապա նրան բացատրվում է մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի էությունը, ինչպես նաև մեղադրյալի կողմից անօրինական վարքագիծ դրսևորվելու դեպքում՝ վրա հասնող հնարավոր հետևանքները: 4. Գրավատուն ներկայացնում է գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթ, որը կցվում է վարույթի նյութերին: Գրավը կիրառված է համարվում գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից: 5. Եթե մեղադրյալը թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից, պարբերաբար չի ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով կամ էապես խոչընդոտել է վարույթին, ապա հսկող դատախազը կայացնում է գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշում և դրա պատճենը եռօրյա ժամկետում ուղարկում է մեղադրյալին և գրավը մուծած անձին` նրանց պարզաբանելով այդ որոշման բողոքարկման` սույն օրենսգրքի 299-301-րդ հոդվածներով սահմանված կարգը: Եթե որպես գրավ ընդունվել է անշարժ կամ շարժական գույք, ապա խափանման միջոցի պայմանները խախտելու հիմքով այդ գույքի վաճառքից մնացած գումարի այն մասը, որը գերազանցում է գրավի չափը, ենթակա է վերադարձման: 6. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում դատական վարույթում գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշումը կայացնում է դատարանը։ Այդ որոշումը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված հատուկ վերանայման կարգով։ 7. Գրավը վերադարձվում է գրավատուին բոլոր դեպքերում, երբ չեն ապացուցվել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված խախտումները, կամ գրավը որպես խափանման միջոց վերացվել կամ փոխվել է: Գրավը վերադարձնելու մասին որոշումն ընդունվում է համապատասխան խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոխելու մասին որոշում կայացնելու հետ միաժամանակ:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:»: Մեղադրյալ Սուրեն Կարապետյանի կողմից իրեն մեղսագրված հանցանքները կատարելու վերաբերյալ հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ մեղադրանքի կողմը, մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների համար նրա դատապարտումը մեծապես հավանական համարելով, կազմված և հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ քրեական վարույթի նյութերն ուղարկել էր Առաջին ատյանի դատարան, ինչը թույլ է տալիս Վերաքննիչ դատարանին խափանման միջոցի իրավաչափության այս պայմանը հաղթահարված համարելու համար: Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության հանգելիս հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ թեև նախաքննությունն ավարտվել է, սակայն քրեական վարույթը շարունակվում է դատարանում, որը հանդիսանում է քրեական վարույթի ինքնուրույն և լիարժեք փուլ, իսկ այն պայմաններում երբ Առաջին ատյանի դատարանը համոզմունք է հայտնել, որ մեղադրյալ Ս․Կարապետյանի նկատմամբ փաստացի այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցության կիրառման պայմաններում կարող է իրականացվել քրեական գործի արդյունավետ և համակողմանի քննություն, Վերաքննիչ դատարանը չհամաձայնվել չի կարող այնքանով, որքանով հակառակի մասին Բողոքաբերների պնդումները չունեն որևէ փաստական հիմնավորում: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ մինչդատական վարույթի ավարտված լինելն ու գործն այլևս Առաջին ատյանի դատարանի վարույթում գտնվելու փաստը, այլ կերպ՝ մեղադրյալի անձնական ազատության իրավունքը երաշխավորելու, իսկ այն սահմանափակված լինելու կամ սահմանափակելու պարագայում՝ դրա պիտանիությունն ու համաչափությունն ինքնուրույնաբար ստուգելու և պարզելու, անձի անձնական ազատության սահմանափակման ցանկացած դեպքով հանրային և մասնավոր շահերը համադրելու, հակակշռելու, ի հաշիվ մեկի՝ մյուսն առավել կարևորելիս իր հետևությունը պատշաճ խորությամբ հիմնավորելու հարցում Առաջին ատյանի դատարանն օժտված է առավել ընդգրկուն և լայն հնարավորություններով, քանի որ ողջ ծավալով և համակողմանիորեն ծանոթ է ինչպես մինչդատական վարույթի նյութերին, այնպես էլ իր վարույթում քննվող քրեական գործի դատական քննության արդյունքներին, տիրապետում է վարույթի ընթացքում ծագող կոնկրետ իրավիճակին, քաջատեղյակ է կոնկրետ խնդիրներից, մինչդեռ, Վերաքննիչ դատարանի այդ հնարավորությունները սահմանափակ են: Այլ կերպ ասած՝ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին, ուստի որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լինի առավել ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ, հակառակ մոտեցումը կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել Առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա՝ դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը: Մինչդեռ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ Բողոքաբերների կողմից չի ներկայացվել այնպիսի փաստական հիմնավորում, որը թույլ կտար բավարարելու նրա կողմից ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքը: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Բողոքաբերի կողմից չեն ներկայացվել այնպիսի ծանրակշիռ փաստական հիմնավորումներ, որոնք թույլ կտան բավարարելու նրա հատուկ վերանայման բողոքը: Մեղադրյալ Ս.Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցների իրավաչափության կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումների հետ և գտնում է, որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը քրեադատավարական ներգործության այլընտրանքային միջոցների կիրառմամբ հնարավոր է ապահովել։ Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության հանգելիս հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ նախաքննությունն ավարտվել է և քրեական վարույթը շարունակվում է Առաջին ատյանի դատարանում, իսկ այն պայմաններում, երբ Առաջին ատյանի դատարանը համոզմունք է հայտնում, որ մեղադրյալ Ս.Կարապետյանի նկատմամբ փաստացի այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցության կիրառման պայմաններում կարող է իրականացվել քրեական գործի արդյունավետ և համակողմանի քննություն, Վերաքննիչ դատարանը չհամաձայնվել չի կարող, այնքանով, որքանով հակառակի մասին հատուկ վերանայման բողոք ներկայացրած անձանց պնդումները չունեն որևէ փաստական հիմնավորում, իսկ միայն այն հանգամանքը, որ նախորդ որոշումն իր բնույթով այլ էր, չի կարող բավարար հանգամանք հանդիսանալ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը չփոխելու համար: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նաև արձանագրել, որ կալանավորումը մեղադրյալի նկատմամբ կարող է ընտրվել միայն այն դեպքում, երբ խափանման մյուս միջոցները չեն կարող ապահովել կամ երաշխավորել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը և հանրային շահի համարժեք պաշտպանությունը: Այլ կերպ՝ կալանավորումը՝ որպես քրեադատավարական հարկադրանքի վերջին՝ բացառիկ միջոց (ultima ratio), անձի նկատմամբ կարող է ընտրվել միայն այն ժամանակ, երբ այլ խափանման միջոցները թույլ չեն տալիս հասնել հետապնդվող իրավաչափ նպատակներին: Մինչդեռ, տվյալ դեպքում, Առաջին ատյանի դատարանը, կալանավորման պայմանների և հիմքի թեև նվազ, սակայն առկայությունը հաստատելով և գործում առկա ներկայացված նյութերն իրենց համակցությամբ գնահատելով, իրավաչափորեն գտել է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներից տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը կարող են ապահովել մեղադրյալ Ս.Կարապետյանի պատշաճ վարքագիծը։ Վերաքննիչ դատարանն ավելորդ չի համարում նաև ընդգծել, որ թեև տնային կալանքն ընդգրկված է այլընտրանքային խափանման միջոցների շարքում, այն, ի տարբերություն այլընտրանքային մյուս խափանման միջոցների, անձի ազատությունից զրկելու հետ կապված խափանման միջոց է: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ թեև տնային կալանքը ներպետական օրենսդրությամբ դասվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների շարքին, այն համահավասար է կալանքին, անձի նկատմամբ դրանց կիրառմանն առաջադրվող միջազգային չափանիշները նույնական են: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ տնային կալանքը դիտարկվում է կալանքին համահավասար ազատությունից զրկելու դրսևորում (տե՛ս օրինակ, Buzadji v. the Republic of Moldova գործով 05.07.2016թ. վճիռը, գանգատ թիվ 23755/07, Nikolova v. Bulgaria (no. 2) գործով, 30.12.2004 վճիռը, գանգատ թիվ 40896/98, Mancini v. Italy գործով 12.12.2001թ. վճիռը, գանգատ թիվ 44955/98): Այսպես, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառումը hիմնականում ենթադրում է անձի իրավունքների ավելի քիչ սահմանափակումներ, ինչպես նաև կալանավորված անձին ավելի նվազ աստիճանի տառապանքների կամ անհարմարությունների պատճառում, քան նրան քրեակատարողական հիմնարկում (բանտում) կալանքի տակ պահելու դեպքում (տե՛ս, Buzadji v. the Republic of Moldova գործով 05.07.2016թ. վճիռը, գանգատ թիվ 23755/07, 112-րդ կետ): Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ կալանքի տարբեր տեսակների միջև ռեժիմի տարբերակում չի կատարվում: Մասնավորապես, «Լավենտսն ընդդեմ Լատվիայի» գործում, երբ Եվրոպական դատարանին առաջարկվել էր ուսումնասիրել դիմողին մինչև դատավարությունը զգալի ժամկետով ազատազրկելու պատճառների վերաբերելիությունն ու բավարարությունը, պատասխանող պետության իշխանությունները ապարդյուն փաստարկներ էին բերել առ այն, որ վիճարկվող ազատության սահմանափակումների հիմքերի գնահատման համար պետք է կիրառվեն տարբեր չափանիշներ, քանի որ դիմողը կալանքի տակ է պահվել ոչ միայն բանտում, այլև եղել է և՛ տնային կալանքի տակ, և՛ հիվանդանոցում: Եվրոպական դատարանը մերժել է այդ փաստարկը՝ արձանագրելով, որ Եվրոպական Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածը չի կարգավորում կալանքի տակ պահելու պայմանները: Այնուհետև՝ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը հստակեցրել է, որ նախադեպային պրակտիկայում «սահմանափակման աստիճան» և «ինտենսիվության չափ» հասկացությունները, որպես Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի կիրառելիության չափանիշներ, վերաբերելի են բացառապես տեղաշարժի ազատության սահմանափակման աստիճանին, այլ ոչ թե կալանավորման տարբեր վայրերում հարմարավետության կամ ներքին կարգուկանոնի տարբերություններին: Այսպիսով, Եվրոպական դատարանը շարունակել է կիրառել ազատազրկման ողջ ժամկետի համար միասնական չափանիշ՝ անկախ այն վայրից, որտեղ դիմողը պահվել է կալանքի տակ (տե՛ս Buzadji v. the Republic of Moldova գործով 05.07.2016թ. վճիռը, գանգատ թիվ 23755/07, 113-րդ կետ): Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը եզրահանգում է, որ բողոքարկված դատական ակտը կայացնելիս Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ, ուստի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի հունվարի 30-ի ԵԴ1/1413/01/25 որոշումը բեկանելու և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռազմիկ Արսենյանի հատուկ վերանայման բողոքը բավարարելու իրավաչափ հիմքեր չկան: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռազմիկ Արսենյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի հունվարի 30-ի ԵԴ1/1413/01/25 որոշումը թողնել անփոփոխ։ Պարզաբանում՝ սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո 15-օրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 16-03-2026 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 18-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր, 1-ին հատորը 80 թերթ, 2-րդ հատորը 56 թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 18-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր, 1-ին հատորը 80 թերթ, 2-րդ հատորը 56 թերթ: |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 33897/26 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 11-03-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-03-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Արսենյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վլադիմիր Կազիխանյան մյուսները՝ Հարություն Դանոյան , Սուրեն Կարապետյան մյուսները՝ Հարություն Հակոբի Դանոյան , Սուրեն Լևոնի Կարապետյան Բողոքն ընդունել վարույթ: Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 12.02.2026թ. որոշումը և կայացնել նոր դատական ակտ՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարացնել 3 ամիս ժամանակով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 28-04-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 28-04-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 05-05-2026 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 13-05-2026 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/1413/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «13» մայիսի 2026թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետև՝ նաև Վերաքննիչ դատարան), նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթար¬կե¬լով թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեակա¬ն գոր¬ծով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի (այսուհետև՝ նաև Դատախազ) հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Հ.Մանուկյան) 2026 թվականի փետրվարի 12-ի որոշումը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետև՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան) ստացվել է թիվ ԵԴ1/1413/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վլադիմիր Կազիխանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և մյուսների: 2025 թվականի ապրիլի 22-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Հ.Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի փետրվարի 12-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխվել էև վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցե՝ Երևան քաղաքի *********** փողոցի **-րդ տուն), գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանը անհապաղ ազատ է արձակվել կալանքից: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվարկվել է մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելվել է մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից: Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում մեղադրյալի մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին: (...) Տնային կալանք խափանման միջոցի կատարումը և սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը, իսկ դատական նիստերին, վարութային, ապացուցողական գործողություններին մեղադրյալի ուղեկցման և պահպանման պարտականությունը դրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա: Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազությունում ստացվել է 2026 թվականի մարտի 9-ին: 2026 թվականի մարտի 11-ին էլեկտրոնային փոստի միջոցով Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի հատուկ վերանայման բողոքը: Վերաքննիչ դատարանում ստացված թիվ ԵԴ1/1413/01/25 վարույթի նյութերը, բողոքի հետ միասին դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի աշխատակազմին են փոխանցվել 2026 թվականի ապրիլի 29-ին: 2026 թվականի մայիսի 5-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2026 թվականի մայիսի 13-ը: 2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ «նա, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ տևական ժամանակ զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, ինչպես նաև նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ իրացման նպատակով ձեռք են բերել կեղծ արտարժույթ: Այսպես. Վլադիմիր *ի Կազիխանյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն,շհույթ ստանալու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելոի դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. հուլիսի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ: Համաձայնություն ձեռք բերելուց և իրենց գործողությունների կատարումը դերաբաշխելուց հետո Հարություն Դանոյանն Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքցի ոմն Ալլից քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում ձեռք են բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցներ, որոնք հետագայում Վլադիմիր Կազիխանյանը կշռել է, բաժանել է հավասարաչափ մասերի և Տելեգրամ հավելվածի, ինչպես նաև առդեմ վաճառել է քննությամբ չպարզված անձանց և Դերենիկ Մելքոնյանին: Իրացման նպատակով ձեռք բերված խոշոր չափերի՝ 0.88 գրամ (0.13 գրամ, 0.11 գրամ, 01.. գրամ, 0.15 գրամ, 0.13 գրամ, 0.13 գրամ, 0.12 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է 2024թ. հուլիսի 17-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում վերջինիս անձնական խուզարկությամբ, իսկ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 10.26 գրամ (9.88 գրամ, 0.05 գրամ, 0.33 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 232.23 գրամ (20.51 գրամ, 190.63 գրամ, 17.65 գրամ, 1.74 գրամ, 0.62 գրամ, 0.51 գրամ, 0.57 գրամ) հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, խոշոր չափերի՝ 0.21 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, «Մեթամֆետամին» և «Տետրոհիդրոկանաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր պարունակող երկու հատ էլեկտրական կշեռքներ, նույն թմրամիջոցի հետքեր պարունակող այլ դետալներ, ծխամորճները, սիլիկոնե գլանակները, մկրատը հայտնաբերվել է 2024թ. հուլիսի 18-ին Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի՝ Երևան քաղաքի *********** փողոցի **-րդ տանը կատարված խուզարկությամբ: Այսինքն՝ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Բացի այդ, Վլադիմիր *ի Կազիխանյանը, նախնական համաձայնության գալով Հարություն Դանոյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել ԱՄՆ օրինական վճարամիջոց հանդիսացող թղթադրամի անվանական արժեքին, չափին, պատկերներին ու մակագրություններով էսքիզին, պաշտպանական և վճարունակության հատկանիշներին նմանվող, իրականից գրեթե չտարբերվող, համակարգչային գունավոր բազմացնող տպիչ սարքի միջոցով պատրաստված, իրական վճարամիջոց չհանդիսացող 14 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով ԱՄՆ կեղծ թղթադրամներ, որոնք հայտնաբերվել են 2024թ. հուլիսի 18-ին Հարություն Դանոյանի բնակության՝ Երևան քաղաքի ******** *-րդ փողոցի **/*-րդ տանը կատարված խուզարկությամբ: Այսինքն՝ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով»։ 3. Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները. «Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործի նյութերը խափանման միջոցի հարցի քննարկման համատեքստում, լսելով և ուսումնասիրելով դատավարության մասնակիցների հայտնած դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը. (...) Անդրադառնալով Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հիմքերին՝ հարկ է փաստել, որ դեռևս 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, քննելով Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, արձանագրել է, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ, կարող է հանցանք կատարել և չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտելով քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, ինչպես նաև անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա: Սույն որոշմամբ ինքնին չբացառելով վկայակոչած որոշմամբ արձանագրված հիմքի մտավախության առկայությունը և միևնույն ժամանակ անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության հարցին՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև կալանքի վերը նշված հիմքերի ռիսկերը չի վերացել, սակայն մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանն արդեն շուրջ մեկ տարի յոթ ամիս գտնվում է անազատության մեջ, բացի այդ՝ թեև գործադրվում են բավարար ջանքեր, սակայն գործի քննությունը դեռևս ավարտական փուլում չէ և օբյեկտիվորեն անհրաժեշտ է որոշակի ժամանակ վարույթի քննությունն ավարտելու համար, որպիսի պայմաններում մեղադրյալը կարող է տևական ժամանակ մնալ կալանքի տակ: Ընդ որում, այս կապակցությամբ հարկ է փաստել, որ ակնհայտ է դառնում, որ սույն գործի քննությունը որոշակի բարդություն է ներկայացնում՝ գործով անցնող մեղադրյալների և պաշտպանների քանակով պայմանավորված, ինչն ինքնին դժվարություններ է առաջացնում թե՛ դատական նիստերի հրավիրման և թե՛ հետաձգումների դեպքում նոր նիստեր հրավիրելու առումով: Միևնույն ժամանակ, հարկ է նկատել, որ վարույթի նյութերում առկա չէ փաստական տվյալ, որ որևէ դատական նիստ հետաձգվել է մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի ոչ պատշաճ վարքագծի հետևանքով: Բացի այդ, վարույթով անցնում են վեց վկա, ովքեր դեռևս չեն հարցաքննվել և մեղադրյալը ողջամտորեն կարող է կալանքի տակ մնալ որոշակի տևական ժամանակահատված, ինչը սույն դեպքում չի կարող իրավաչափ համարվել: Սույն հարցի քննարկման կապակցությամբ Դատարանը կարևորում է նաև այն, որ մեղադրյալը չունի դատվածություն, ինչպես նաև ունի մշտական բնակության վայր: Ընդհանրացնելով ասվածը և համադրելով դրանք մեջբերված իրավակարգավորումների հետ՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավարական սույն փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն արդեն իսկ ի զորու կլինեն ապահովել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի օրինական վարքագիծը, քանի որ վերը նշված պարբերությամբ առկա պայմաններում Դատարանի գնահատմամբ արդեն իսկ այն չափով է նվազել կալանքի հիմքերի ռիսկերի առկայությունը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու կլինեն ապահովվել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքն այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությամբ՝ տնային կալանքով, գրավով և բացակայելու արգելքով փոփոխելու վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ գործում չկան և չեն ներկայացվել այնպիսի տեղեկություններ, փաստական տվյալներ, որոնք կարող են վկայել այն մասին, որ հիշյալ խափանման միջոցների համակցությունը, վերը թվարկված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, ի զորու չէ տվյալ պահին կանխել մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի հավանական ոչ իրավաչափ վարքագիծը նրան ազատ արձակելու դեպքում: Ինչ վերաբերվում է գրավի չափին, ապա Դատարանը, մասնավորապես հաշվի առնելով նաև մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պաշտպանների հայտնած դիրքորոշումները, գտնում է, որ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարը կարող է ծառայել իր նպատակին, լինել բավարար երաշխիք՝ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը տվյալ պահին ապահովելու համար: Ամբողջականացնելով ասվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոցների համակցություն կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով (հասցեն՝ Երևան քաղաքի *********** փողոցի **-րդ տուն), գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը՝ մեղադրյալ Վլադիմիր Արշավի Կազիխանյանին անհապաղ ազատ արձակելով կալանքից: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվարկել մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալն արգելել մեղադրյալ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանին շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից: Նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում մեղադրյալի մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այղպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին: Գրավի գումարի վճարման համար սահմանել եռօրյա ժամկետ՝ սկսած սույն որոշման կայացման պահից»: 4. Բողոքի հիմքերը, այն հաստատող փաստերը և պահանջը. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանը ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել, որ տնային կալանքի կիրառման պայմաններում ևս իր համար նպաստավոր դատավարական իրավիճակին հասնելու համար կարող է ապօրինի ազդեցություն ունենալ դատակոչված անձանց վրա: Ըստ բողոքաբերի մեծ է հավանականությունը, որ տնային կալանքի կիրառման պայմաններում Վլադիմիր Կազիխանյանը կշարունակի իր հանցավոր մտադրությունը, կշարունակի կրկին ձեռք բերել թմրանյութեր և կզբաղվի թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, ուստի հիմնավոր են մեղադրանքի կողմի մտավախություններն առ այն, որ Վլադիմիր Կազիխանյանի պատշաճ վարքագիծը քննության ընթացքում հնարավոր է ապահովել միայն կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ: Տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման պայմաններում Վլադիմիր Կազիխանյանը կարող է օգտվել այլ բջջային հեռախոսներից և համակարգիչներից, որոնց միջոցով կարող է խոչընդոտել նախաքննությանը, մասնավորապես՝ կարող է կապ հաստատել դատակոչված անձանց հետ, իսկ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման դեպքում, ճիշտ է դատարանի կողմից սահմանափակվել է բջջային կամ այլ սարգավորումներից օգտվելը, սակայն այդ ամենը որևէ կերպ չի վերահսկվում պրոբացիայի ծառայության աշխատակիցների կողմից: Ինչ վերաբերվում է Առաջին ատյանի դատարանի այն պատճառաբանությանը, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները կիրառվում են նաև այն հիմնավորմամբ, որ քրեական գործի քննությունը իրենից որոշակի բարդություն է ներկայացնում մեղադրյալների և պաշտպանների քանակի առումով, իսկ մեղադրյալը շուրջ 1 տարի 7 ամիս գտնվում է անազատության մեջ, ապա բողոքաբերը հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունը չի կարող հիմք հանդիսանալ խափանման միջոցը փոխելու հարցում, քանի որ դատական նիստեր են եղել հետաձգվել են հենց տնային կալանքի տակ գտնվող մյուս մեղադրյալ Հարություն Դանոյանին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից դատարան չներկայացնելու հիմքով: Ամփոփելով, Բողոքաբերը խնդրել է վիճարկվող դատական ակտն ամբողջությամբ բեկանել և կայացնել նոր դատական ակտ՝ Վլադիմիր *ի Կազիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարացնել երեք ամիս ժամանակով: 5. Վարույթի մասնակիցների կողմից Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բողոքի պատասխանները, բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը և միջնորդությունները. Վարույթի մասնակիցները Վերաքննիչ դատարանին չեն ներկայացրել բողոքի պատասխաններ, բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր և միջնորդություններ: 6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դա¬տա¬կան ստուգ¬¬ման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշման օրինականութ¬յու¬¬նը և հիմ¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬յունը, ուսումնասիրելով Բողոքի վերաբերյալ ստացված նյութերը՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` 1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ. 2) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ. 3) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: 2. Մինչդատական վարույթում դատարանի կիրառած խափանման միջոցը կարող է փոխել կամ վերացնել հսկող դատախազը, իսկ հսկող դատախազի համաձայնությամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ քննիչը՝ հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նկատել, որ Վլադիմիր Կազիխանյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքին նրա առնչությունը հատուկ վերանայման բողոքում չի վիճարկվում, հետևաբար հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին անդրադարձ չի կատարվում: Անդրադառնալով կալանքի հիմքերին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունները՝ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի փոխարեն տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, համակցված 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ կիրառելու վերաբերյալ իրավաչափ են: Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ քրեական գործը գտնվում է Առաջին ատյանի դատարանի վարույթում, և որպես վարույթն իրականացնող մարմին, գնահատելով իր վարույթում գտնվող քրեական գործով կիրառման ենթակա խափանման միջոցի նպատակահարմարությունը և առկա հիմքերը՝ իրավաչափորեն փաստել է, որ գործի քննության սույն փուլում առկա չէ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտությունը: Անդրադառնալով Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմքում դրված փաստարկներին, մասնավորապես այն հանգամանքին, որ Առաջին ատյանի դատարանը թեև նշել է, որ կալանքի հիմքերը դեռևս չեն վերացել, սակայն գտել է, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանն արդեն շուրջ մեկ տարի յոթ ամիս գտնվում է անազատության մեջ, բացի այդ՝ թեև գործադրվում են բավարար ջանքեր, սակայն գործի քննությունը դեռևս ավարտական փուլում չէ և օբյեկտիվորեն անհրաժեշտ է որոշակի ժամանակ վարույթի քննությունն ավարտելու համար, որպիսի պայմաններում մեղադրյալը կարող է տևական ժամանակ մնալ կալանքի տակ, ինչը սույն դեպքում չի կարող իրավաչափ համարվել, ապա Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ հիշյալ դիրքորոշումը իրավաչափ է: Վերաքննիչ դատարանը նույնպես գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու և հանցանք կատարելու մտավախությունը թեև ամբողջությամբ չի վերացել, սակայն այն չի կարող գնահատվել նույն սանդղակով, ինչպես սկզբնական փուլում է եղել, նկատի ունենալով նաև, որ վարույթի նյութերում առկա չէ որևէ փաստական տվյալ առ այն, որ մեղադրյալը այս ընթացքում դրսևորել է ոչ պատշաճ վարքագիծ կամ նրա կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հետևանքով հետաձգվել է որևէ դատական նիստ: Այլ կերպ՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու և նոր հանցանք կատարելու ռիսկերը թեպետ առկա են, սակայն այն աստիճանի բարձր չեն, որ հնարավոր չլինի չեզոքացնել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ։ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների (վերջինիս տնային կալանքի տակ պահվելուց բացի, արգելվել է շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (բացառությամբ շտապօգնություն, փրկարար ծառայություն և ոստիկանություն ահազանգեր կատարելուն, ինչպես նաև պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների պաշտոնատար անձանց և պաշտպանների)) միջոցով ևս հնարավոր է ապահովել նրա պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը, հաշվի առնելով նաև քրեական վարույթին խոչընդոտելու ռիսկերի նվազ լինելը, նշված փաստական տվյալները վերը նշված հանգամանքների հետ համակցությամբ ևս հիմնավորում են այն համոզմունքը, որ վարույթի սույն փուլում մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի իրավունքների նկատմամբ միջամտության ինտենսիվության՝ կալանքի համեմատ ավելի մեղմ աստիճան ունեցող տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցության կիրառմամբ հնարավոր է չեզոքացնել նրա օրինական վարքագծին խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները, իսկ մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու վերաբերյալ փաստական տվյալներ չեն ներկայացվել, ուստի այդ հավանականությունը բարձր չէ, և այդ կապակցությամբ բողոքաբերի դիրքորոշումն ընդունելի չէ: Անդրադառնալով, բողոքաբերի այն փաստարկին, որ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառման պայմաններում Վլադիմիր Կազիխանյանը կարող է օգտվել այլ բջջային հեռախոսներից և համակարգիչներից, որոնց միջոցով կարող է խոչընդոտել նախաքննությանը, մասնավորապես՝ կարող է կապ հաստատել դատակոչված անձանց հետ, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վկաների նկատմամբ ճնշումների ռիսկը կարող է ընդունելի համարվել քննության սկզբնական փուլերում (տես` Jarzynski v. Poland, § 43): Տևական ժամանակ հետո քննության պահանջները չեն կարող բավարար լինել կասկածյալի կալանքը հիմնավորելու համար հանգամանքների նորմալ ընթացքի պարագայում ժամանակի հետ ենթադրվող ռիսկը նվազում է՝ պայմանավորված նրանով, որ հարցումներն արված են, հարցաքննություններն ու ստուգումները կատարված են (տես` Clooth v. Belgium, 44)։ Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Կազիխանյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառվել է դեռևս 2024 թվականի հուլիսի 19-ին, այսինքն՝ մեղադրյալը շուրջ 1 տարի 7 ամիս է գտնվում է կալանքի տակ, ուստի վարույթի սույն փուլում մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները կատարելուց խուսափելու և հանցանք կատարելու հավանականությունը նվազել է, իսկ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ։ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման նպատակն է մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովումը՝ նրան թողնելով մեկուսացման համեմատաբար մեղմ պայմաններում: Այսինքն, ի տարբերություն կալանավորման, որի պարագայում անձն ըստ էության կտրվում է իր «սովորական» միջավայրից և հայտնվում քրեակատարողական հիմնարկում, տնային կալանքն անձի մեկուսացվածությունն ապահովում է հենց վերջինիս բնակության վայրում՝ միևնույն ժամանակ դատարանին հնարավորություն ընձեռելով անձի նկատմամբ կիրառել այնպիսի սահմանափակումներ, որոնք ապահովում են գրեթե կալանավորման պայմաններին համարժեք մեկուսացվածության աստիճան: Նշված փաստն, ինքին, ևս երաշխիք է ապահովելու քրեադատավարական օրենքի նպատակները՝ բացառելով գործով անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելը, դրանով իսկ՝ ապահովելով մեղադրյալի կողմից իր վրա օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումը, ինչպես նաև բացառելով հանցանքի կատարման հնարավորությունը։ Ուստի, Բողոքաբերի փաստարկներն ի զորու չեն չեզոքացնելու Առաջին ատյանի դատարանի իրավաչափ հետևությունները: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ է ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների առկայություն։ Հակառակ մոտեցումը, Վերաքննիչ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ Մինչդեռ, տվյալ դեպքում ներկայացված վերաքննիչ բողոքում այդպիսի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ չեն մատնանշվել։ Վերոգրյալը բխում է նաև Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային պրակտիկայից, որի համաձայն՝ դատական քննության փուլում գտնվող քրեական վարույթներով խափանման միջոց կալանավորման իրավաչափության, այն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցերը քննարկելիս պետք է հաշվի առնել նաև այն, Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին, ուստի որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լինի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ, հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Արման և Արքա Մադաթյանների վերաբերյալ գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման 18.1.-րդ կետը): Հաշվի առնելով հիշյալ հանգամանքները, ինչպես նաև կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը համակցված՝ գրավի հետ և դրանց պայմանները (կիրառված սահմանափակումները և գրավի չափը)՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընտրված խափանման միջոցները վարույթի տվյալ փուլում կարող են գործուն երաշխիք հանդիսանալ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես ներկայացված բողոքում, այնպես էլ ստացված նյութերում բացակայում են Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ փաստական հանգամանքները, որպիսի պայմաններում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշումը՝ թողնել անփոփոխ։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 363-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Արսենյանի կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքը մերժել` թիվ ԵԴ1/1413/01/25 վարույթով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 12-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ: 2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-05-2026 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 19-06-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-06-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Արսենյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վլադիմիր Կազիխանյան, Հարություն Դանոյան , Սուրեն Կարապետյան Բողոքն ընդունել վարույթ: Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 18.05.2026թ. որոշումը և կայացնել նոր դատական ակտ՝ Վլադիմիր Արշակի Կազիխանյանի , Սուրեն Լևոնի Կարապետյանի /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով / և Հարություն Հակոբի Դանոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարացնել 3 ամիս ժամանակով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 02-07-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 02-07-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Մաթևոսյան |