Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1387/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Արթուր Սարգսյան Վազգենի
Արթուր Սարգսյան
Արթուր Սարգսյան
Արթուր Սարգսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գնել Գասպարյան
Քրեական վերաքննիչ
Վազգեն Ռշտունի
Տաթևիկ Գրիգորյան
Արսեն Նիկողոսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գնել Գասպարյան
Քրեական վերաքննիչ
Վազգեն Ռշտունի
Տաթևիկ Գրիգորյան
Արսեն Նիկողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-12-02 | 14:30 | 4 | Կայացել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-11-26 | 14:30 | 4 | Չի կայացել | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-11-06 | 15:00 | 4 | Չի կայացել | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-09-29 | 10:25 | 5 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-08-25 | 12:00 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-22 | 14:00 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-29 | 12:30 | 5 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/1387/01/25
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«29» սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյանի
դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ․Գրիգորյանի
Մ․Խաչատրյանի
հանրային մեղադրող՝ Ա․Դավթյանի
պաշտպան՝ Ս․Մանուկյանի
մեղադրյալ՝ Ա․Սարգսյանի
դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արթուր Վազգենի Սարգսյանի (ծնված՝ 04.09.1992թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում դատապարտված, հաշվառված՝ Վայոց Ձորի մարզ, Մալիշկա համայնք, 22 փողոց, 7 տուն , բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Վանթյան 26 տուն) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մարինե Կոստանդյանը կազմել է թիվ 60119623 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2023 թվականի հուլիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գեղամ Ծառուկյանը կազմել է թիվ 60974623 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2023 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գեղամ Ծառուկյանի որոշմամբ թիվ 60974623 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։
2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ալլա Գևորգյանը կազմել է թիվ 60-1267-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2024 թվականի ապրիլի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ալլա Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 60-1267-24 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։
2025 թվականի ապրիլի 8-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2025 թվականի ապրիլի 9-ին Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի ապրիլի 9-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի ապրիլի 16-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Դավթյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի ապրիլի 17-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1387/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ ԵԴ1/1387/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
1.1 Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ այն հանցանքների կատարման համար, որ «նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 30-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «Օփել» մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180254904 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղսագրվում է ՀՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է «Օփել» մակնիշի 37 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180262617 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Այսպիսով՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղսագրվում է երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարում:»
2․ Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրողն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չներկայացրեց:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
3․ Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված մեղադրյալի վերաբերյալ Ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի վերջինս արարքների կատարման պահին դատապարտված չի եղել։
Հետազոտվեց մեղադրյալի առողջական վիճակի վերաբերյալ «Իզմիլյան» բժշկական կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքները։
(հատոր 1-ին էջ 77-84)
2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վահրամ Խալաթյանի գրությունը և կից տեղեկանքը հետևյալ բովանդակությամբ.
«Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.04.2024թ. թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատավճռով, Արթուր Վազգենի Սարգսյանը (ծնված՝ 1992 թվականի սեպտեմբերի 04-ին՝ Վայոց Ձորի մարզի Մալիշկա գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի Վանտյան փողոցի 26-րդ տանը հասցեում) մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով՝ հանցանքը կատորելու պահին Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կիրառմամբ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքը՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարը վճարելու համար սահմանել 1 (մեկ) տարի ժամկետ, որի սկիզբը հաշվել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուն հաջորդող օրվանից: Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ կայացված թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատավճիռը 31.05.2024թ. մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ 14.06.2024թ.-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 01.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/0874/15/25 որոշմամբ՝ դատապարտյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանից բոնագանձման ենթակա է, նրա նկատմամբ թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատական ակտով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափին համարժեք գույք: 09.07.2025թ-ին թիվ ԵԴ1/0874/15/25 դատական ակտը ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետի 12.06.2025թ. թիվ 633 որոշմամբ՝ տուգանքի ձևով պատժի կատարումը կասեցվել է: 20.08.2025թ-ին ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում ստացվել է ՀՀ ԱՆ Հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության Երևան քաղաքի պետական բյուջեի օգտին բռնագանձումների բաժնի 12.09.2025թ. թիվ Ե- 165541-2025 գրությունն՝ թիվ 13822266 կատարողական վարույթն ավարտելու մասին: Կատարողական գործողությունների ընթացքում պարտապանին պատկանող բոնագանձման ենթակա գույք և դրամական միջոցներ չեն հայտնաբերվել: 12.09.2025թ. միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ Կոտոյքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.04.2024թ. թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով պատիժը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու մասին:
4․Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքների հետ մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Արթուր Վազգենի Սարգսյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի մեղավորությունը երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի կատարած հանցագործությունների համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը։
Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով յուրաքանչյուր դրվագի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին:
3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
4. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է դիտավորությամբ կատարված ծանր հանցանք, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 15 տարին:»
Դատարանն առաջնորդվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի դրույթներով գտնում է, որ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները պետք է լրիվ գումարել, և մեղադրյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...)
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
(...)
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
(...)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի դրսևորում, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել`
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները, մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս կողմից տրված բացատրությունները, առողջական խնդիրները, իրեն առաջադրված մեղադրանքն ընդունելը և կատարածի համար զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ վերը թվարկված հանգամանքների առկայության պայմաններում մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է՝ առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին Դատարանը, գտնում է, որ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
ՎՃՌԵՑ
1. Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
2. Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։
4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
5. Փորձաշրջանի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
6. Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
7. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«29» սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյանի
դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ․Գրիգորյանի
Մ․Խաչատրյանի
հանրային մեղադրող՝ Ա․Դավթյանի
պաշտպան՝ Ս․Մանուկյանի
մեղադրյալ՝ Ա․Սարգսյանի
դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արթուր Վազգենի Սարգսյանի (ծնված՝ 04.09.1992թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում դատապարտված, հաշվառված՝ Վայոց Ձորի մարզ, Մալիշկա համայնք, 22 փողոց, 7 տուն , բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Վանթյան 26 տուն) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մարինե Կոստանդյանը կազմել է թիվ 60119623 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2023 թվականի հուլիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գեղամ Ծառուկյանը կազմել է թիվ 60974623 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2023 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գեղամ Ծառուկյանի որոշմամբ թիվ 60974623 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։
2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ալլա Գևորգյանը կազմել է թիվ 60-1267-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2024 թվականի ապրիլի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ալլա Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 60-1267-24 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։
2025 թվականի ապրիլի 8-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2025 թվականի ապրիլի 9-ին Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի ապրիլի 9-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի ապրիլի 16-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Դավթյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի ապրիլի 17-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1387/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ ԵԴ1/1387/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
1.1 Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ այն հանցանքների կատարման համար, որ «նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 30-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «Օփել» մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180254904 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղսագրվում է ՀՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է «Օփել» մակնիշի 37 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180262617 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Այսպիսով՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղսագրվում է երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարում:»
2․ Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրողն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չներկայացրեց:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
3․ Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված մեղադրյալի վերաբերյալ Ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի վերջինս արարքների կատարման պահին դատապարտված չի եղել։
Հետազոտվեց մեղադրյալի առողջական վիճակի վերաբերյալ «Իզմիլյան» բժշկական կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքները։
(հատոր 1-ին էջ 77-84)
2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վահրամ Խալաթյանի գրությունը և կից տեղեկանքը հետևյալ բովանդակությամբ.
«Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.04.2024թ. թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատավճռով, Արթուր Վազգենի Սարգսյանը (ծնված՝ 1992 թվականի սեպտեմբերի 04-ին՝ Վայոց Ձորի մարզի Մալիշկա գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի Վանտյան փողոցի 26-րդ տանը հասցեում) մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով՝ հանցանքը կատորելու պահին Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կիրառմամբ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքը՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարը վճարելու համար սահմանել 1 (մեկ) տարի ժամկետ, որի սկիզբը հաշվել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուն հաջորդող օրվանից: Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ կայացված թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատավճիռը 31.05.2024թ. մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ 14.06.2024թ.-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 01.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/0874/15/25 որոշմամբ՝ դատապարտյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանից բոնագանձման ենթակա է, նրա նկատմամբ թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատական ակտով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափին համարժեք գույք: 09.07.2025թ-ին թիվ ԵԴ1/0874/15/25 դատական ակտը ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետի 12.06.2025թ. թիվ 633 որոշմամբ՝ տուգանքի ձևով պատժի կատարումը կասեցվել է: 20.08.2025թ-ին ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում ստացվել է ՀՀ ԱՆ Հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության Երևան քաղաքի պետական բյուջեի օգտին բռնագանձումների բաժնի 12.09.2025թ. թիվ Ե- 165541-2025 գրությունն՝ թիվ 13822266 կատարողական վարույթն ավարտելու մասին: Կատարողական գործողությունների ընթացքում պարտապանին պատկանող բոնագանձման ենթակա գույք և դրամական միջոցներ չեն հայտնաբերվել: 12.09.2025թ. միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ Կոտոյքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.04.2024թ. թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով պատիժը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու մասին:
4․Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքների հետ մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Արթուր Վազգենի Սարգսյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի մեղավորությունը երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի կատարած հանցագործությունների համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը։
Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով յուրաքանչյուր դրվագի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին:
3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
4. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է դիտավորությամբ կատարված ծանր հանցանք, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 15 տարին:»
Դատարանն առաջնորդվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի դրույթներով գտնում է, որ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները պետք է լրիվ գումարել, և մեղադրյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...)
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
(...)
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
(...)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի դրսևորում, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել`
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները, մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս կողմից տրված բացատրությունները, առողջական խնդիրները, իրեն առաջադրված մեղադրանքն ընդունելը և կատարածի համար զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ վերը թվարկված հանգամանքների առկայության պայմաններում մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է՝ առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին Դատարանը, գտնում է, որ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
ՎՃՌԵՑ
1. Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
2. Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։
4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
5. Փորձաշրջանի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
6. Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
7. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
ԵԴ1/1387/01/25
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
մեղադրյալ
պաշտպան
Վ.Ռշտունի
Ա.Նիկողոսյան
Տ․Գրիգորյան
Մ․Մահտեսյան
Ա.Սարգսյան
Ս.Մանուկյան
<<02>> դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի (ծնված՝ 1992 թվականի սեպտեմբերի 4-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում՝ դատապարտված, հաշվառված է Վայոց Ձորի մարզի Մալիշկա համայնքի 22-րդ փողոց 7-րդ տանը, բնակվում է Երևան քաղաքի Վանթյան 26-րդ տանը) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ․Կոստանդյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթը։
2023 թվականի հուլիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գ․Ծառուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60974623 քրեական վարույթը։
2023 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գ․Ծառուկյանի որոշմամբ թիվ 60974623 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։
2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Գևորգյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60126724 քրեական վարույթը։
2024 թվականի ապրիլի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 60126724 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։
2025 թվականի ապրիլի 8-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագ քրեական հետապնդում է հարուցվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքը կատարելու համար, որ նա այն հանցանքների կատարման համար, որ նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 30-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է <<Օփել>> մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180254904 արձանագրությունը:
Բացի այդ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11- ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է <<Օփել>> մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180262617 արձանագրությունը:
2025 թվականի ապրիլի 9-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Վարոսյանի որոշմամբ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանամն միջոց կիրառվել է բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի ապրիլի 17-ին թիվ 60119623 վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռով Արթուր Վազգենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավորեցվել է առանց վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2025 թվականի հոկտեմբերի 15-ին վերը նշված դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանը (Վերաքննիչ դատարանում այն մուտքագրվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ին), որով խնդրել է բեկանել դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճիռը և Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափը՝ մասնակի գումարման միջոցով նշանակելով ավելի մեղմ պատժաչափ։ Միևնույն ժամանակ, քանի որ մեղադրյալը ի վիճակի չէ ամբողջությամբ վճարելու նշանակվելիք տուգանքը, տրամադրել 12 ամիս ժամանակ տուգանքի գումարը մաս առ մաս վճարելու համար։
Թիվ ԵԴ1/1387/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 22-ին):
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում, մեջբերելով մի շարք նորմեր և նախադեպային դիրքորոշումներ, նշել է, որ դատարանի դատավճռով խախտվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմեր, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Դատարանն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման տեսանկյունից պատշաճ իրավական գնահատման չի ենթարկել մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալները, գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որպիսի պայմաններում դատարանը պատժատեսակի հետ կապված եկել այն եզրահանգման, որ մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագ, պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում, այն պայմաններում, երբ դրա տեսակն ակնհայտ խիստ է վերագրվող արարքի և գործում առկա այլ հանգամանքների համատեքստում: Դատարանն արձանագրելով մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել դրանք՝ պատիժ նշանակելիս, և ըստ էության Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանավորել է միայն վերջինի կողմից նույնանման արարքների կատարման համար դեռևս չվճարված տուգանք պատժատեսակների առկայությամբ, ինչը պաշտպանական կողմի գնահատմամբ՝ հաշվի առնելով մեղադրյալի կողմից արարքները կատարելու պահին չդատապարտված լինելու հանգամանքը, և ներկայում առկա առողջական խնդիրները, պատժի արդարացիության ու անհատականացման տեսանկյունից լինել համաչափ։
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել դատարանի դատավճիռը և Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափերը՝ մասնակի գումարման միջոցով նշանակել առավել մեղմ պատժաչափը։ Միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակվելիք տուգանքը, ապա խնդրում եմ նաև 12 ամիս ժամանակ տուգանքի գումարը մաս առ մաս վճարելու համար։
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ընթացքում պաշտպան Ս․Մանուկյանը ներկայացրեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել։
Մեղադրյալ Ա․Սարգսյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։
Դատական նիստին չէր ներկայացել դատախազ Ս.Պետրոսյանը, սակայն Վերաքննիչ դատարանի աշխատակազմի հետ հեռախոսազանգի ընթացքում հայտնել էր, որ չի առարկում բողոքի քննությունն իր բացակայությամբ անցկացնելու դեմ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննությունն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և քրեական գործը, գտնում է, որ պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար, որը պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ ԱՎԴ/0056/01/17 որոշմամբ դիրքորոշում է արտահայտել, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցանքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը ճիշտ գնահատելու և հանցավորի նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է, ի թիվս այլնի, հատուկ ուշադրություն դարձնել հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակին, հանցանքի կատարման գործիքին և հանցագործության իրադրությանը, պատճառված վնասի բնույթին, արարքի նկատմամբ անձի հոգեբանական վերաբերմունքին, հանցագործության նպատակին և շարժառիթին:
Թեև ընդունելի է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշումները վերաբերում են նախկին օրենսգրքերի կարգավորումներին, այնուամենայնիվ դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները կիրառելի են նաև այս գործով։
Դատարանը նշել է, որ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, իսկ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
Դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտել է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով՝ յուրաքանչյուր դրվագի համար։
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները, մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինի կողմից տրված բացատրությունները, առողջական խնդիրները, իրեն առաջադրված մեղադրանքն ընդունելը և կատարածի համար զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտել է, որ վերը թվարկված հանգամանքների առկայության պայմաններում մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նշել, որ դատարանը գործում առկա հանգամանքների համալիր հետազոտման արդյունքում մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է համաչափ պատիժ, որը բավարար է պատժի նպատակների, այն է՝ սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործություններ կանխմանը հասնելու համար:
Մասնավորապես՝ էական նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանը 2024 թվականի ապրիլի 17-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակած է եղել տուգանք պատժատեսակը, որը վճարած չլինելու և դատվածություն ունենալու պայմաններում, մեղադրյալը կատարել է սույն գործով իրեն վերագրվող արարքը։ Այսինքն՝ պետությունն արդեն իսկ մեկ անգամ Արթուր Սարգսյանի նույնաբնույթ հանցավոր արարքի համար վերջինի նկատմամբ կիրառել է սանկցիայի ամենամեղմ պատժատեսակը, որը բավարար չի եղել պատժի նպատակների իրականացման համար։ Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ արդեն իսկ մեկ անգամ տուգանքի դատապարտված լինելու և այն վճարած չլինելու պայմաններում, տվյալ քրեական գործով մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ տուգանքի նշանակումը չի կարող համարվել արդարացի։
Վերաքննիչ դատարանը հատկանշական է համարում նաև այն, որ թեև դատարանը մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է կարճաժամկետ ազատազրկում պատժատեսակը, սակայն միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները, գտել է, որ պատժի նպատակների իրականացմանը հնարավոր է հասնել առանց մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործում առկա չեն այնպիսի հանգամանքներ, որոնք կարող են վկայել, որ դատարանի կողմից նշանակված պատիժն անհամաչափ խիստ է մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի կողմից կատարված հանցանքին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը միայն այն դեպքերում, երբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը: Իսկ տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն ակնհայտ մեղմ չէ:
Այսպիսով՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտն օրինական է, հիմնավոր, այն բեկանելու հիմքեր առկա չեն, և այն պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 371-րդ և 380-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանի բողոքը մերժել՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի ԵԴ1/1387/01/25 թվակիր դատավճիռը թողնելով անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա․ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ
Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
մեղադրյալ
պաշտպան
Վ.Ռշտունի
Ա.Նիկողոսյան
Տ․Գրիգորյան
Մ․Մահտեսյան
Ա.Սարգսյան
Ս.Մանուկյան
<<02>> դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի (ծնված՝ 1992 թվականի սեպտեմբերի 4-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում՝ դատապարտված, հաշվառված է Վայոց Ձորի մարզի Մալիշկա համայնքի 22-րդ փողոց 7-րդ տանը, բնակվում է Երևան քաղաքի Վանթյան 26-րդ տանը) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ․Կոստանդյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթը։
2023 թվականի հուլիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գ․Ծառուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60974623 քրեական վարույթը։
2023 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գ․Ծառուկյանի որոշմամբ թիվ 60974623 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։
2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Գևորգյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60126724 քրեական վարույթը։
2024 թվականի ապրիլի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 60126724 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։
2025 թվականի ապրիլի 8-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագ քրեական հետապնդում է հարուցվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքը կատարելու համար, որ նա այն հանցանքների կատարման համար, որ նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 30-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է <<Օփել>> մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180254904 արձանագրությունը:
Բացի այդ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11- ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է <<Օփել>> մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180262617 արձանագրությունը:
2025 թվականի ապրիլի 9-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Վարոսյանի որոշմամբ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանամն միջոց կիրառվել է բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի ապրիլի 17-ին թիվ 60119623 վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռով Արթուր Վազգենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավորեցվել է առանց վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2025 թվականի հոկտեմբերի 15-ին վերը նշված դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանը (Վերաքննիչ դատարանում այն մուտքագրվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ին), որով խնդրել է բեկանել դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճիռը և Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափը՝ մասնակի գումարման միջոցով նշանակելով ավելի մեղմ պատժաչափ։ Միևնույն ժամանակ, քանի որ մեղադրյալը ի վիճակի չէ ամբողջությամբ վճարելու նշանակվելիք տուգանքը, տրամադրել 12 ամիս ժամանակ տուգանքի գումարը մաս առ մաս վճարելու համար։
Թիվ ԵԴ1/1387/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 22-ին):
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում, մեջբերելով մի շարք նորմեր և նախադեպային դիրքորոշումներ, նշել է, որ դատարանի դատավճռով խախտվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմեր, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Դատարանն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման տեսանկյունից պատշաճ իրավական գնահատման չի ենթարկել մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալները, գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որպիսի պայմաններում դատարանը պատժատեսակի հետ կապված եկել այն եզրահանգման, որ մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագ, պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում, այն պայմաններում, երբ դրա տեսակն ակնհայտ խիստ է վերագրվող արարքի և գործում առկա այլ հանգամանքների համատեքստում: Դատարանն արձանագրելով մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել դրանք՝ պատիժ նշանակելիս, և ըստ էության Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանավորել է միայն վերջինի կողմից նույնանման արարքների կատարման համար դեռևս չվճարված տուգանք պատժատեսակների առկայությամբ, ինչը պաշտպանական կողմի գնահատմամբ՝ հաշվի առնելով մեղադրյալի կողմից արարքները կատարելու պահին չդատապարտված լինելու հանգամանքը, և ներկայում առկա առողջական խնդիրները, պատժի արդարացիության ու անհատականացման տեսանկյունից լինել համաչափ։
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել դատարանի դատավճիռը և Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափերը՝ մասնակի գումարման միջոցով նշանակել առավել մեղմ պատժաչափը։ Միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակվելիք տուգանքը, ապա խնդրում եմ նաև 12 ամիս ժամանակ տուգանքի գումարը մաս առ մաս վճարելու համար։
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ընթացքում պաշտպան Ս․Մանուկյանը ներկայացրեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել։
Մեղադրյալ Ա․Սարգսյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։
Դատական նիստին չէր ներկայացել դատախազ Ս.Պետրոսյանը, սակայն Վերաքննիչ դատարանի աշխատակազմի հետ հեռախոսազանգի ընթացքում հայտնել էր, որ չի առարկում բողոքի քննությունն իր բացակայությամբ անցկացնելու դեմ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննությունն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և քրեական գործը, գտնում է, որ պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար, որը պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ ԱՎԴ/0056/01/17 որոշմամբ դիրքորոշում է արտահայտել, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցանքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը ճիշտ գնահատելու և հանցավորի նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է, ի թիվս այլնի, հատուկ ուշադրություն դարձնել հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակին, հանցանքի կատարման գործիքին և հանցագործության իրադրությանը, պատճառված վնասի բնույթին, արարքի նկատմամբ անձի հոգեբանական վերաբերմունքին, հանցագործության նպատակին և շարժառիթին:
Թեև ընդունելի է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշումները վերաբերում են նախկին օրենսգրքերի կարգավորումներին, այնուամենայնիվ դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները կիրառելի են նաև այս գործով։
Դատարանը նշել է, որ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, իսկ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
Դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտել է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով՝ յուրաքանչյուր դրվագի համար։
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները, մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինի կողմից տրված բացատրությունները, առողջական խնդիրները, իրեն առաջադրված մեղադրանքն ընդունելը և կատարածի համար զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտել է, որ վերը թվարկված հանգամանքների առկայության պայմաններում մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նշել, որ դատարանը գործում առկա հանգամանքների համալիր հետազոտման արդյունքում մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է համաչափ պատիժ, որը բավարար է պատժի նպատակների, այն է՝ սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործություններ կանխմանը հասնելու համար:
Մասնավորապես՝ էական նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանը 2024 թվականի ապրիլի 17-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակած է եղել տուգանք պատժատեսակը, որը վճարած չլինելու և դատվածություն ունենալու պայմաններում, մեղադրյալը կատարել է սույն գործով իրեն վերագրվող արարքը։ Այսինքն՝ պետությունն արդեն իսկ մեկ անգամ Արթուր Սարգսյանի նույնաբնույթ հանցավոր արարքի համար վերջինի նկատմամբ կիրառել է սանկցիայի ամենամեղմ պատժատեսակը, որը բավարար չի եղել պատժի նպատակների իրականացման համար։ Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ արդեն իսկ մեկ անգամ տուգանքի դատապարտված լինելու և այն վճարած չլինելու պայմաններում, տվյալ քրեական գործով մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ տուգանքի նշանակումը չի կարող համարվել արդարացի։
Վերաքննիչ դատարանը հատկանշական է համարում նաև այն, որ թեև դատարանը մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է կարճաժամկետ ազատազրկում պատժատեսակը, սակայն միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները, գտել է, որ պատժի նպատակների իրականացմանը հնարավոր է հասնել առանց մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործում առկա չեն այնպիսի հանգամանքներ, որոնք կարող են վկայել, որ դատարանի կողմից նշանակված պատիժն անհամաչափ խիստ է մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի կողմից կատարված հանցանքին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը միայն այն դեպքերում, երբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը: Իսկ տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն ակնհայտ մեղմ չէ:
Այսպիսով՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտն օրինական է, հիմնավոր, այն բեկանելու հիմքեր առկա չեն, և այն պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 371-րդ և 380-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանի բողոքը մերժել՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի ԵԴ1/1387/01/25 թվակիր դատավճիռը թողնելով անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա․ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ
Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1387/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 17-04-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60119623 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 30-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «Օփել» մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180254904 արձանագրությունը։ Բացի այդ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է «Օփել» մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180262617 արձանագրությունը։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Վազգենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 17-04-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գնել |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 18-04-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/1387/01/25 ՈՐՈՇՈւՄ ՎԱՐՈւՅԹԸ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈւ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈւՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈւ ՄԱՍԻՆ «18» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյան) 2025թ. ապրիլի 18-ին ուսումնասիրելով թիվ ԵԴ1/1387/01/25 (նախաքննական համար՝ 60119623) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով /2 դրվագ/՝ Պ Ա Ր Զ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/1387/01/25 (նախաքննական համար՝ 60119623) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Վազգենի Սարգսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով /2 դրվագ/, 17.04.2025թ. մակագրվել և 18.04.2025թ. հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին: Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ստանձնել թիվ ԵԴ1/1387/01/25 քրեական գործի վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով /2 դրվագ/: Քրեական գործով նախնական դատալսումները նշանակել 2025թ. ապրիլի 29-ին՝ ժամը 14:30-ին, որը տեղի կունենա Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Շենգավիթի նստավայրում (ք.Երևան, Արշակունյանց պ. 24/1)՝ թիվ 5 դահլիճում՝ դռնբաց դատական նիստում՝ դատավոր Գ.Գասպարյանի նախագահությամբ: ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Վազգենի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա. |
| Ազգանուն | Դավթյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 29-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 29-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 22-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 22-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 25-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 25-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 25-08-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 25-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:35 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 25-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 29-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:25 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 29-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 29-09-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 29-09-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կարճաժամկետ ազատազրկում |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 84 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/1387/01/25 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «29» սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյանի դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ․Գրիգորյանի Մ․Խաչատրյանի հանրային մեղադրող՝ Ա․Դավթյանի պաշտպան՝ Ս․Մանուկյանի մեղադրյալ՝ Ա․Սարգսյանի դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի (ծնված՝ 04.09.1992թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում դատապարտված, հաշվառված՝ Վայոց Ձորի մարզ, Մալիշկա համայնք, 22 փողոց, 7 տուն , բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Վանթյան 26 տուն) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2023 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մարինե Կոստանդյանը կազմել է թիվ 60119623 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը: 2023 թվականի հուլիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գեղամ Ծառուկյանը կազմել է թիվ 60974623 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը: 2023 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գեղամ Ծառուկյանի որոշմամբ թիվ 60974623 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ալլա Գևորգյանը կազմել է թիվ 60-1267-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը: 2024 թվականի ապրիլի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ալլա Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 60-1267-24 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։ 2025 թվականի ապրիլի 8-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ 2025 թվականի ապրիլի 9-ին Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։ 2025 թվականի ապրիլի 9-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։ 2025 թվականի ապրիլի 16-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Դավթյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը։ 2025 թվականի ապրիլի 17-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1387/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին: 2025 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ ԵԴ1/1387/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ: 1.1 Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ այն հանցանքների կատարման համար, որ «նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 30-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «Օփել» մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180254904 արձանագրությունը: Այսինքն՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղսագրվում է ՀՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում: Բացի այդ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է «Օփել» մակնիշի 37 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180262617 արձանագրությունը: Այսինքն՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում: Այսպիսով՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղսագրվում է երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարում:» 2․ Արագացված վարույթ. Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները: Հանրային մեղադրողն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չներկայացրեց: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: 3․ Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ. Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված մեղադրյալի վերաբերյալ Ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի վերջինս արարքների կատարման պահին դատապարտված չի եղել։ Հետազոտվեց մեղադրյալի առողջական վիճակի վերաբերյալ «Իզմիլյան» բժշկական կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքները։ (հատոր 1-ին էջ 77-84) 2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վահրամ Խալաթյանի գրությունը և կից տեղեկանքը հետևյալ բովանդակությամբ. «Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.04.2024թ. թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատավճռով, Արթուր Վազգենի Սարգսյանը (ծնված՝ 1992 թվականի սեպտեմբերի 04-ին՝ Վայոց Ձորի մարզի Մալիշկա գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի Վանտյան փողոցի 26-րդ տանը հասցեում) մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով՝ հանցանքը կատորելու պահին Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կիրառմամբ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքը՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարը վճարելու համար սահմանել 1 (մեկ) տարի ժամկետ, որի սկիզբը հաշվել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուն հաջորդող օրվանից: Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ կայացված թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատավճիռը 31.05.2024թ. մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ 14.06.2024թ.-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 01.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/0874/15/25 որոշմամբ՝ դատապարտյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանից բոնագանձման ենթակա է, նրա նկատմամբ թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատական ակտով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափին համարժեք գույք: 09.07.2025թ-ին թիվ ԵԴ1/0874/15/25 դատական ակտը ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետի 12.06.2025թ. թիվ 633 որոշմամբ՝ տուգանքի ձևով պատժի կատարումը կասեցվել է: 20.08.2025թ-ին ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում ստացվել է ՀՀ ԱՆ Հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության Երևան քաղաքի պետական բյուջեի օգտին բռնագանձումների բաժնի 12.09.2025թ. թիվ Ե- 165541-2025 գրությունն՝ թիվ 13822266 կատարողական վարույթն ավարտելու մասին: Կատարողական գործողությունների ընթացքում պարտապանին պատկանող բոնագանձման ենթակա գույք և դրամական միջոցներ չեն հայտնաբերվել: 12.09.2025թ. միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ Կոտոյքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.04.2024թ. թիվ ԿԴ/0447/01/23 դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով պատիժը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու մասին: 4․Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Առաջադրված մեղադրանքների հետ մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Արթուր Վազգենի Սարգսյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։ Հաստատված համարելով մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի մեղավորությունը երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Անդրադառնալով մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի կատարած հանցագործությունների համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման. Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը։ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: 2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: 3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։ Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»: Դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով յուրաքանչյուր դրվագի համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը: 2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին: 3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին: 4. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է դիտավորությամբ կատարված ծանր հանցանք, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 15 տարին:» Դատարանն առաջնորդվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի դրույթներով գտնում է, որ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները պետք է լրիվ գումարել, և մեղադրյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: (...) 5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝ (...) 2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, (...)»: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի դրսևորում, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել` ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները, գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը, զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։ Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները, մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս կողմից տրված բացատրությունները, առողջական խնդիրները, իրեն առաջադրված մեղադրանքն ընդունելը և կատարածի համար զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ վերը թվարկված հանգամանքների առկայության պայմաններում մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է՝ առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին Դատարանը, գտնում է, որ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը. ՎՃՌԵՑ 1. Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ 2. Արթուր Վազգենի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ 3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։ 4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: 5. Փորձաշրջանի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա: 6. Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 7. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված: 8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 29-09-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 17-10-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը 142 թերթ, կից 1 լազերային սկավառակ 2-րդ հատորը 82 թերթ |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-10-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 17-10-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը 142 թերթ, կից 1 լազերային սկավառակ 2-րդ հատորը 82 թերթ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-122006 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 13-03-2026 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | 1-ին հատորը՝ 142 թերթ, կից 1 լազերային սկավառակ, 2-րդ հատորը՝ 82 թերթ, 3-րդ հատորը՝ 85 թերթ |
Դատական գործ N: ԵԴ1/1387/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 17-10-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-10-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արթուր Սարգսյան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 29.09.2025թ. դատավճիռը , Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափերը՝ մասնակի գումարման միջոցով նշանակել առավել մեղմ պատժաչափը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
| Դատավոր | |
| Անուն | Տաթևիկ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 22-10-2025 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | կազմի դատավոր Ա․Նիկողոսյանի արձակուրդում գտնվելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | դատարանի՝ այլ ծանրաբեռնվածության պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 02-12-2025 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/1387/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր դատավորներ դատական նիստերի քարտուղար մեղադրյալ պաշտպան Վ.Ռշտունի Ա.Նիկողոսյան Տ․Գրիգորյան Մ․Մահտեսյան Ա.Սարգսյան Ս.Մանուկյան <<02>> դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի (ծնված՝ 1992 թվականի սեպտեմբերի 4-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում՝ դատապարտված, հաշվառված է Վայոց Ձորի մարզի Մալիշկա համայնքի 22-րդ փողոց 7-րդ տանը, բնակվում է Երևան քաղաքի Վանթյան 26-րդ տանը) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2023 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ․Կոստանդյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթը։ 2023 թվականի հուլիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գ․Ծառուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60974623 քրեական վարույթը։ 2023 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գ․Ծառուկյանի որոշմամբ թիվ 60974623 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Գևորգյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60126724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 60126724 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60119623 քրեական վարույթին։ 2025 թվականի ապրիլի 8-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագ քրեական հետապնդում է հարուցվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքը կատարելու համար, որ նա այն հանցանքների կատարման համար, որ նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 30-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է <<Օփել>> մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180254904 արձանագրությունը: Բացի այդ՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 11- ը զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է <<Օփել>> մակնիշի 37 LQ 874 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180262617 արձանագրությունը: 2025 թվականի ապրիլի 9-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Վարոսյանի որոշմամբ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանամն միջոց կիրառվել է բացակայելու արգելքը։ 2025 թվականի ապրիլի 17-ին թիվ 60119623 վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռով Արթուր Վազգենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավորեցվել է առանց վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 2025 թվականի հոկտեմբերի 15-ին վերը նշված դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանը (Վերաքննիչ դատարանում այն մուտքագրվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ին), որով խնդրել է բեկանել դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճիռը և Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափը՝ մասնակի գումարման միջոցով նշանակելով ավելի մեղմ պատժաչափ։ Միևնույն ժամանակ, քանի որ մեղադրյալը ի վիճակի չէ ամբողջությամբ վճարելու նշանակվելիք տուգանքը, տրամադրել 12 ամիս ժամանակ տուգանքի գումարը մաս առ մաս վճարելու համար։ Թիվ ԵԴ1/1387/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 22-ին): Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում, մեջբերելով մի շարք նորմեր և նախադեպային դիրքորոշումներ, նշել է, որ դատարանի դատավճռով խախտվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմեր, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Դատարանն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման տեսանկյունից պատշաճ իրավական գնահատման չի ենթարկել մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալները, գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որպիսի պայմաններում դատարանը պատժատեսակի հետ կապված եկել այն եզրահանգման, որ մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագ, պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում, այն պայմաններում, երբ դրա տեսակն ակնհայտ խիստ է վերագրվող արարքի և գործում առկա այլ հանգամանքների համատեքստում: Դատարանն արձանագրելով մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել դրանք՝ պատիժ նշանակելիս, և ըստ էության Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանավորել է միայն վերջինի կողմից նույնանման արարքների կատարման համար դեռևս չվճարված տուգանք պատժատեսակների առկայությամբ, ինչը պաշտպանական կողմի գնահատմամբ՝ հաշվի առնելով մեղադրյալի կողմից արարքները կատարելու պահին չդատապարտված լինելու հանգամանքը, և ներկայում առկա առողջական խնդիրները, պատժի արդարացիության ու անհատականացման տեսանկյունից լինել համաչափ։ Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել դատարանի դատավճիռը և Արթուր Վազգենի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափերը՝ մասնակի գումարման միջոցով նշանակել առավել մեղմ պատժաչափը։ Միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակվելիք տուգանքը, ապա խնդրում եմ նաև 12 ամիս ժամանակ տուգանքի գումարը մաս առ մաս վճարելու համար։ Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները. Դատական նիստի ընթացքում պաշտպան Ս․Մանուկյանը ներկայացրեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել։ Մեղադրյալ Ա․Սարգսյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Դատական նիստին չէր ներկայացել դատախազ Ս.Պետրոսյանը, սակայն Վերաքննիչ դատարանի աշխատակազմի հետ հեռախոսազանգի ընթացքում հայտնել էր, որ չի առարկում բողոքի քննությունն իր բացակայությամբ անցկացնելու դեմ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննությունն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և քրեական գործը, գտնում է, որ պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար, որը պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ ԱՎԴ/0056/01/17 որոշմամբ դիրքորոշում է արտահայտել, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցանքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը ճիշտ գնահատելու և հանցավորի նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է, ի թիվս այլնի, հատուկ ուշադրություն դարձնել հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակին, հանցանքի կատարման գործիքին և հանցագործության իրադրությանը, պատճառված վնասի բնույթին, արարքի նկատմամբ անձի հոգեբանական վերաբերմունքին, հանցագործության նպատակին և շարժառիթին: Թեև ընդունելի է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշումները վերաբերում են նախկին օրենսգրքերի կարգավորումներին, այնուամենայնիվ դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները կիրառելի են նաև այս գործով։ Դատարանը նշել է, որ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, իսկ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։ Դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Վազգենի Սարգսյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտել է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում` 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով՝ յուրաքանչյուր դրվագի համար։ Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները, մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինի կողմից տրված բացատրությունները, առողջական խնդիրները, իրեն առաջադրված մեղադրանքն ընդունելը և կատարածի համար զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտել է, որ վերը թվարկված հանգամանքների առկայության պայմաններում մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։ Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նշել, որ դատարանը գործում առկա հանգամանքների համալիր հետազոտման արդյունքում մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է համաչափ պատիժ, որը բավարար է պատժի նպատակների, այն է՝ սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործություններ կանխմանը հասնելու համար: Մասնավորապես՝ էական նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանը 2024 թվականի ապրիլի 17-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակած է եղել տուգանք պատժատեսակը, որը վճարած չլինելու և դատվածություն ունենալու պայմաններում, մեղադրյալը կատարել է սույն գործով իրեն վերագրվող արարքը։ Այսինքն՝ պետությունն արդեն իսկ մեկ անգամ Արթուր Սարգսյանի նույնաբնույթ հանցավոր արարքի համար վերջինի նկատմամբ կիրառել է սանկցիայի ամենամեղմ պատժատեսակը, որը բավարար չի եղել պատժի նպատակների իրականացման համար։ Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ արդեն իսկ մեկ անգամ տուգանքի դատապարտված լինելու և այն վճարած չլինելու պայմաններում, տվյալ քրեական գործով մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ տուգանքի նշանակումը չի կարող համարվել արդարացի։ Վերաքննիչ դատարանը հատկանշական է համարում նաև այն, որ թեև դատարանը մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է կարճաժամկետ ազատազրկում պատժատեսակը, սակայն միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները, գտել է, որ պատժի նպատակների իրականացմանը հնարավոր է հասնել առանց մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործում առկա չեն այնպիսի հանգամանքներ, որոնք կարող են վկայել, որ դատարանի կողմից նշանակված պատիժն անհամաչափ խիստ է մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի կողմից կատարված հանցանքին։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը միայն այն դեպքերում, երբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը: Իսկ տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն ակնհայտ մեղմ չէ: Այսպիսով՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտն օրինական է, հիմնավոր, այն բեկանելու հիմքեր առկա չեն, և այն պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 371-րդ և 380-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Պաշտպան Սերգեյ Մանուկյանի բողոքը մերժել՝ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի ԵԴ1/1387/01/25 թվակիր դատավճիռը թողնելով անփոփոխ։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա․ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 02-12-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 15-01-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 1-ին հատոր՝ 142 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 82 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 59 թերթ: |
| Գործին կից նյութեր | 1 լազերային սկավառակ՝ կցված 1-ին հատորին: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 15-01-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 1-ին հատոր՝ 142 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 82 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 59 թերթ: |
| Գործին կից նյութերը | 1 լազերային սկավառակ՝ կցված 1-ին հատորին: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | 3012/26 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/1387/01/25
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 25-12-2025 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 27-02-2026 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1387/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 27 փետրվարի 2026 թվական ք.Երևան ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի դեկտեմբերի 2-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պաշտպան Ս.Մանուկյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Վարույթի դատավարական նախապատմությունը. 1. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռով՝ մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել 2 դրվագ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կաննոնների կիրառմամբ՝ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել՝ սահմանվելով փորձաշրջան՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: Փորձաշրջանի ընթացքում մեղադրյալ Ա.Սարգսյանը պարտավորվել է առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Մեղադրյալ Ա.Սարգսյանի պաշտպան Ս.Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) 2025 թվականի դեկտեմբերի 2-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է՝ անփոփոխ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճիռը: Վերաքննիչ դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել մեղադրյալ Ա.Սարգսյանի պաշտպան Ս.Մանուկյանը: Վճռաբեկ բողոքի փաստարկները և պահանջը. 3. Մեղադրյալ Ա.Սարգսյանի պաշտպան Ս.Մանուկյանը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված՝ վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու պայմանը, այն է` առերևույթ լուրջ դատական սխալ թույլ տալու հետևանքով կայացված դատական ակտը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը: Ի հիմնավորումն վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու վերոնշյալ պայմանների առկայության՝ բողոքի հեղինակը նշել է, որ խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 69- 70-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ստորադաս դատարանը պատշաճ իրավական գնահատման չի ենթարկել մեղադրյալ Ա.Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալները, գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է կարճաժամկետ ազատազրկում, սակայն ըստ բողոքաբերի, այն ակհայտ խիստ է վերագրվող արարքի և գործում առկա այլ հանգամանքների համատեքստում: Բողոքաբերը նշել է նաև, որ հաշվի չի առնվել նաև, որ մեղադրյալ Ա.Սարգսյանն ընդունել է մեղքը, զղջացել է և աջակցել՝ հանցանքի բացահայտմանը: Վերոգրյալ հիմնավորումներով, բողոքաբերը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի դեկտեմբերի 2-ի որոշումը և նրա նկատմամբ նշանակել սանկցիայով նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափերը և սահմանել՝ 12 ամիս ժամկետ՝ տուգանքի գումարը մաս առ մաս վճարելու համար։ Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները և եզրահանգումը. 4. Վճռաբեկ դատարանը, քննարկելով մեղադրյալ Ա.Սարգսյանի պաշտպան Ս.Մանուկյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե գալիս է հետևության, որ՝ 1) վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, կամ առերևույթ առկա է բողոքարկվող դատական ակտը ոչ իրավաչափ դարձնող որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, կամ 2) առերևույթ լուրջ դատական սխալ թույլ տալու հետևանքով կամ առերևույթ որևէ լուրջ փաստական կամ իրավական հանգամանք ի հայտ գալու ուժով կայացված դատական ակտը կարող է խաթարել արդարադատության բուն էությունը: 2. Սույն հոդվածի իմաստով` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, եթե` (...) 4) բողոքարկվող դատական ակտում կոնկրետ նորմին տրված մեկնաբանությունը (հիմնավորումը) հակասում է մեկ այլ վարույթով Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ տվյալ նորմին տրված մեկնաբանությանը (հիմնավորումներին). 5) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: 3. Սույն հոդվածի իմաստով՝ լուրջ են համարվում հետևյալ դատական սխալները․ (...) 4) թույլ է տրվել սույն օրենսգրքի 376-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված` քրեադատավարական օրենքի որևէ խախտում: (...)»: Նույն օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե Վճռաբեկ դատարանը գալիս է հետևության, որ վարույթ ընդունելու պայմանների հիմնավորումները բավարար չեն: Եթե վճռաբեկ բողոքում վկայակոչված է վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու` սույն օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-4-րդ կետերով նախատեսված որևէ պայման, ապա վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժելու մասին որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը պետք է հիմնավորի վկայակոչված պայմանի բացակայությունը»։ Վճռաբեկ դատարանը, մեղադրյալ Ա.Սարգսյանի պաշտպան Ս.Մանուկյանի կողմից ներկայացված փաստարկների, սույն վարույթի նյութերի, և Վերաքննիչ դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա գալիս է հետևության, որ բողոքաբերի կողմից չեն բերվել բավարար հիմնավորումներ, որ առերևույթ լուրջ դատական սխալ թույլ տալու հետևանքով կայացված դատական ակտը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, իսկ հակառակի մասին բողոք բերած անձի փաստարկները հերքվում են Վերաքննիչ դատարանի որոշման պատճառաբանություններով և եզրահանգումներով: Այսպիսով՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չեն բերվել բավարար հիմնավորումներ, որ առերևույթ լուրջ դատական սխալ թույլ տալու հետևանքով կայացված դատական ակտը կարող է խաթարել արդարադատության բուն էությունը: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով, որ բողոքներում ներկայացված հիմնավորումները բավարար չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված պայմանով բողոքը վարույթ ընդունելու հետևության հանգելու համար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 383-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի դեկտեմբերի 2-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Արթուր Վազգենի Սարգսյանի պաշտպան Ս.Մանուկյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը: Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 02-12-2025 թվականի որոշման դեմ։ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 16-01-2026 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Գործի տեսակ | Քրեական |
| Այլ նշումներ | 3 հատորից՝ 142, 82, 59 թերթ, կից լազերային սկավառակ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 16-01-2026 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Սերժիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 09-03-2026 |
|---|---|
| Դատարան | Երևանի քրեական դատարան |
| Այլ նշումներ | 3 հատորից՝ 142, 82, 85 թերթ, կից լազերային սկավառակ |