ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

01.08.2025թ. թիվ ԵԴ1/1375/01/25 ք. Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը հետևյալ կազմով՝

Նախագահող դատավոր Կ.Ֆարխոյան
քարտուղարությամբ Մ. Բոզոյանի
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Դ․ Ներսիսյանի
պաշտպան Կ․ Քալանթարյանի
մեղադրյալներ Է․ Գևորգյանի
Ա․ Ղազարյանի

Դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, արագացված վարույթի կարգով քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ 1) Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի, ծնված 07․12․1963 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ և Նիդեռլանդների Թագավորության քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, թոշակառու, չի աշխատում, նախկինում չդատված, ՀՀ-ում հաշվառված Երևան քաղաքի Շարուրի փողոցի 31 շենքի 45 բնակարանում, բնակվել է Նիդեռլանդների Թագավորության Սիլֆոլդե գյուղի Դոկտոր Դրեյստրադ փողոցի 9 տուն հասցեում:
2) Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի, ծնված 12․04․1968 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ և Նիդեռլանդների Թագավորության քաղաքացի, միջին մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, թոշակառու, չի աշխատում, նախկինում չդատված, ՀՀ-ում հաշվառված Երևան քաղաքի Շարուրի փողոցի 31 շենքի 45 բնակարանում, բնակվել է Նիդեռլանդների Թագավորության Սիլֆոլդե գյուղի Դոկտոր Դրեյստրադ փողոցի 9 տուն հասցեում:
19․03․2025 թվականին ՀՀ ՔԿ սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության երրորդ վարչության ՀԿԳ քննիչ Գարիկ Մարկոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով(4 դրվագ), 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) և 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 58207125 քրեական վարույթը: (հատոր 1, վ.թ. 1-4):
19․03․2025 թվականին ձերբակալվել են Արարատ Արտավազդի Ղազարյանը և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանը, նույն օր որոշում է կայացվել թիվ 58207125 քրեական վարույթով հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնվոր կասկածով ձերբակալված Արարատ Արտավազդի Ղազարյանին և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանին ազատ արձակելու մասին։ (հատոր 1, վ․թ․ 20-24, 26-30, 134-136, 137-139, 134-139)։
19․03․2025 թվականին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական աննվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․ Ներսիսյանի կողմից թիվ 58207125 քրեական վարույթով Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: (հատոր 1, վ.թ. 102-104):
19․03․2025 թվականին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական աննվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գոծերով վարչության դատախազ Դ․ Ներսիսյանի կողմից թիվ 58207125 քրեական վարույթով Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: (հատոր 1, վ.թ. 105-106):

ՀՀ ՔԿ պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության վարչության երրորդ վարչության ՀԿԳ քննիչ Գ․ Մարկոսյանի 19․03․2025 թվականի որոշումներով Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը։ (հատոր 1, վ․թ․ 140-151, վ․թ․ 153-163)։
Սույն քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ուղարկվել 11.04.2025 թվականին, որը դատարանում ստացվել է 16.04.2025 թվականին և 17․04.2024 թվականին հանձնվել է դատավոր Կ. Ֆարխոյանի աշխատակազմին:
18.04.2025 թվականին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Կ. Ֆարխոյանի կողմից որոշում է կայացվել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախաքննության մարմնի կողմից Արարատ Արտավազդի Ղազարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված այն հանրորեն վտանգավոր արարքների համար, որ նա դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավունք վերապահող, իր լուսանկարով, սակայն Էդիկ Արտավազդ Ղազարյանի (ծնված՝ 03.08.1965թ., անձ. NMKFLP 932) անհատականացնող տվյալներով լրացված Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու NMKFLP 932 սերիա համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագիրը, որից հետո դիտավորությամբ, խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, Դյուսելդորֆ-Երևան թիվ 286 չվերթով ժամանելով ՀՀ, 2024 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ժամը 02։04-ին, «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետում վերը նշված կեղծ փաստաթղթի օգտագործմամբ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանն ու մուտք գործել ՀՀ։
Բացի այդ, Արարատ Արտավազդի Ղազարյանը, դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավունք վերապահող, իր լուսանկարով, սակայն Էդիկ Արտավազդ Ղազարյանի (ծնված՝ 03.08.1965թ., անձ. NMKFLP 932) անհատականացնող տվյալներով լրացված Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու NMKFLP 932 սերիա համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագիրը, որից հետո, դիտավորությամբ խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, Երևան-Դյուսելդորֆ թիվ 285 չվերթով ՀՀ-ից մեկնելիս, 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 14։34-ին, «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետում վերը նշված կեղծ փաստաթղթի օգտագործմամբ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանն ու ելք կատարել ՀՀ-ից։
Բացի այդ, ՀՀ քաղաքացիներ Էլմիրա Գևորգյանը (ծնված՝ 12.04.1968թ., անձնագիր՝ AB 0454638) և Արարատ Ղազարյանը (ծնված՝ 07.12.1963թ., անձնագիր՝ AA 0511462), դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք են բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավունք վերապահող, իրենց լուսանկարներով, սակայն բովանդակությամբ կեղծ Էլմիրա Աբբասովի Մամեդովայի (ծնված՝ 12.04.1968թ., անձնագիր՝ NVRP 333122) և Էդիկ Արտավազդ Ղազարյանի (ծնված՝ 03.08.1965թ., անձնագիր՝ NMKFLP 932) անհատականացնող տվյալներով լրացված Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու համապատասխանաբար NVRP 333122 և NMKFLP 932 սերիա համարի կեղծ անձնագրերը, որից հետո, դիտավորությամբ խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, Դորտմունդ-Երևան թիվ 4425 չվերթով ժամանելով ՀՀ, համապատասխանաբար 2025 թվականի մարտի 19-ին՝ ժամը 00։17-ին և 2025 թվականի մարտի 18-ին՝ ժամը 23։38-ին, «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետում վերը նշված կեղծ փաստաթղթերի օգտագործմամբ խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության փորձել են մուտք գործել ՀՀ, սակայն նրանց դիտավորության մեջ ընդգրկված՝ ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու հանցագործությունն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել, քանի որ ձերբակալվել են ՀՀ ԱԱԾ ծառայողների կողմից:
2) Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված այն հանրորեն վտանգավոր արարքների համար, որ նա և Արարատ Ղազարյանը (ծնված՝ 07.12.1963թ., անձնագիր՝ AA 0511462), դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք են բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավունք վերապահող, իրենց լուսանկարներով, սակայն բովանդակությամբ կեղծ Էլմիրա Աբբասովի Մամեդովայի (ծնված՝ 12.04.1968թ., անձնագիր՝ NVRP 333122) և Էդիկ Արտավազդ Ղազարյանի (ծնված՝ 03.08.1965թ., անձնագիր՝ NMKFLP 932) անհատականացնող տվյալներով լրացված Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու համապատասխանաբար NVRP 333122 և NMKFLP 932 սերիա համարի կեղծ անձնագրերը, որից հետո, դիտավորությամբ խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, Դորտմունդ-Երևան թիվ 4425 չվերթով ժամանելով ՀՀ, համապատասխանաբար 2025 թվականի մարտի 19-ին՝ ժամը 00։17-ին և 2025 թվականի մարտի 18-ին՝ ժամը 23։38-ին, «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետում վերը նշված կեղծ փաստաթղթերի օգտագործմամբ խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության փորձել են մուտք գործել ՀՀ, սակայն նրանց դիտավորության մեջ ընդգրկված՝ ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու հանցագործությունն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել, քանի որ ձերբակալվել են ՀՀ ԱԱԾ ծառայողների կողմից։
Սույն քրեական վարույթի նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալներ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանը և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանը և վերջիններիս պաշտպան Կարեն Քալանթարյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով: Մեղադրյալները հայտարարեցին, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են իրենց պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ, իրենց մեղավոր են ճանաչում և զղջում կատարածի համար:
Հանրային մեղադրող Դավիթ Ներսիսյանը քրեական վարույթի քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և վարույթով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
Դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական վարույթի նյութերը, ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալներ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի կողմից ընդունելու, արագացված վարույթ կիրառելու և վարույթով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում ապացուցված է համարում, որ մեղադրյալ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանը դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավունք վերապահող, իր լուսանկարով, սակայն Էդիկ Արտավազդ Ղազարյանի (ծնված՝ 03.08.1965թ., անձ. NMKFLP 932) անհատականացնող տվյալներով լրացված Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու NMKFLP 932 սերիա համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագիրը, որից հետո դիտավորությամբ, խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, Դյուսելդորֆ-Երևան թիվ 286 չվերթով ժամանելով ՀՀ, 2024 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ժամը 02։04-ին, «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետում վերը նշված կեղծ փաստաթղթի օգտագործմամբ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանն ու մուտք գործել ՀՀ։
Բացի այդ, Արարատ Արտավազդի Ղազարյանը, դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավունք վերապահող, իր լուսանկարով, սակայն Էդիկ Արտավազդ Ղազարյանի (ծնված՝ 03.08.1965թ., անձ. NMKFLP 932) անհատականացնող տվյալներով լրացված Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու NMKFLP 932 սերիա համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագիրը, որից հետո, դիտավորությամբ խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, Երևան-Դյուսելդորֆ թիվ 285 չվերթով ՀՀ-ից մեկնելիս, 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 14։34-ին, «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետում վերը նշված կեղծ փաստաթղթի օգտագործմամբ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանն ու ելք կատարել ՀՀ-ից։
Բացի այդ, ՀՀ քաղաքացիներ Էլմիրա Գևորգյանը (ծնված՝ 12.04.1968թ., անձնագիր՝ AB 0454638) և Արարատ Ղազարյանը (ծնված՝ 07.12.1963թ., անձնագիր՝ AA 0511462), դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք են բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավունք վերապահող, իրենց լուսանկարներով, սակայն բովանդակությամբ կեղծ Էլմիրա Աբբասովի Մամեդովայի (ծնված՝ 12.04.1968թ., անձնագիր՝ NVRP 333122) և Էդիկ Արտավազդ Ղազարյանի (ծնված՝ 03.08.1965թ., անձնագիր՝ NMKFLP 932) անհատականացնող տվյալներով լրացված Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու համապատասխանաբար NVRP 333122 և NMKFLP 932 սերիա համարի կեղծ անձնագրերը, որից հետո, դիտավորությամբ խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, Դորտմունդ-Երևան թիվ 4425 չվերթով ժամանելով ՀՀ, համապատասխանաբար 2025 թվականի մարտի 19-ին՝ ժամը 00։17-ին և 2025 թվականի մարտի 18-ին՝ ժամը 23։38-ին, «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետում վերը նշված կեղծ փաստաթղթերի օգտագործմամբ խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության փորձել են մուտք գործել ՀՀ, սակայն նրանց դիտավորության մեջ ընդգրկված՝ ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու հանցագործությունն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել, քանի որ ձերբակալվել են ՀՀ ԱԱԾ ծառայողների կողմից:
Այսինքն մեղադրյալ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է մեղադրյալ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի մեղավորությունը կատարած արարքների մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Ինչպես նաև դատարանն ապացուցված է համարում, որ մեղադրյալ Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանը և Արարատ Ղազարյանը (ծնված՝ 07.12.1963թ., անձնագիր՝ AA 0511462), դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք են բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավունք վերապահող, իրենց լուսանկարներով, սակայն բովանդակությամբ կեղծ Էլմիրա Աբբասովի Մամեդովայի (ծնված՝ 12.04.1968թ., անձնագիր՝ NVRP 333122) և Էդիկ Արտավազդ Ղազարյանի (ծնված՝ 03.08.1965թ., անձնագիր՝ NMKFLP 932) անհատականացնող տվյալներով լրացված Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու համապատասխանաբար NVRP 333122 և NMKFLP 932 սերիա համարի կեղծ անձնագրերը, որից հետո, դիտավորությամբ խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, Դորտմունդ-Երևան թիվ 4425 չվերթով ժամանելով ՀՀ, համապատասխանաբար 2025 թվականի մարտի 19-ին՝ ժամը 00։17-ին և 2025 թվականի մարտի 18-ին՝ ժամը 23։38-ին, «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետում վերը նշված կեղծ փաստաթղթերի օգտագործմամբ խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության փորձել են մուտք գործել ՀՀ, սակայն նրանց դիտավորության մեջ ընդգրկված՝ ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու հանցագործությունն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել, քանի որ ձերբակալվել են ՀՀ ԱԱԾ ծառայողների կողմից:
Այսինքն մեղադրյալ մեղադրյալ Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է մեղադրյալ Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի մեղավորությունը կատարած արարքների մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Որպես մեղադրյալներ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ վերջիններս տվել են խոստովանական ցուցմունքներ և զղջացել կատարածի համար:
Մեղադրյալներ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Որպես մեղադրյալներ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի անձը բնութագրող տվյալներ, դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ վերջիններս նախկինում դատված չեն եղել և թոշակառու են:
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի վերաբերյալ քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի կողմից կատարած արարքների համար և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի կողմից կատարած արարքների համար վերջիններս ենթակա են պատժի: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես մեղադրյալների կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, այնպես էլ նրանց անձը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Մեջբերված իրավական նորմերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) [Ն]շանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1 կետի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
Մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որը որպես քրեական իրավունքի սկզբունք ձևակերպված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածում. հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը պետք է լինի արդարացի` համապատասխանի հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար լինեն նրանց ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Վերը նշվածը հաշվի առնելով դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և մեղադրյալ Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով պետք է պատիժ նշանակել ինչպես տուգանքի այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1 կետի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
Դատարանը վերը նշվածը հաշվի առնելով, ինչպես նաև նկատի ունենալով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն` ՀՀ նվազագույն ամսական աշխատավարձը 75.000 ՀՀ դրամ է, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի (3 դրվագ) սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով՝ յուրաքանչյուր դրվագով նվազագույն աշխատավարձի հինգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասի (2 դրվագ) սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով՝ յուրաքանչյուր դրվագով նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի համար՝ ազատազրկման ձևով։
Մեղադրյալ Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով տուգանքի ձևով՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի համար՝ ազատազրկման ձևով։
Միաժամանակ քննարկելով մեղադրյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը փաստացի կրելու հարցը, դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված մեղմացնող հանգամանքները և մեղադրյալների անձը բնութագրող տվյալներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ մեղադրյալների ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, ուստի նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան՝ որոշակի ժամկետով, նրանց վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով, փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը պետք է պահել քրեական վարույթում:
2025 թվականի մարտի 19-ին Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերը՝ 1(մեկ) հատ սև գույնի «Սամսունգ գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը, 1125 եվրո թղթադրամը, 10 եվրո 11 ցենտ մետաղադրամը, 2 հատ ոսկեգույն մատանին, Նիդերլանդների թվով 1 վարորդական իրավունքի վկայականը, թվով 2 հատ բանկային քարտը պետք է վերադարձնել մեղադրյալ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
2025 թվականի մարտի 19-ին Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերը՝ 1(մեկ) հատ սև գույնի «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը, Է. Գևորգյանի թիվ 1099620 ՀԽՍՀ ծննդյան վկայականը, անձնական օգտագործման իրերը և հիգիենայի պարագաները պետք է վերադարձնել մեղադրյալ Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 270-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-րդ-464.5-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արարատ Արտավազդի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով (3 դրվագ), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով (3 դրվագ) որպես պատիժ նշանակել տուգանք յուրաքանչյուր դրվագով նվազագույն աշխատավարձի հինգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) որպես պատիժ նշանակել տուգանք յուրաքանչյուր դրվագով նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով՝ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժները մասնակի, իսկ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 տարի ժամկետով և տուգանք՝ 2․150․000 ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով՝ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով՝ տուգանքի և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 տարի ժամկետով և տուգանք՝ 375․000 ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով՝ Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Պարտավորեցնել Արարատ Արտավազդի Ղազարյանին և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանին առանց վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքել, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իրենց նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնել:
Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի լուսանկարով Էդիկ Արտավազդի Ղազարյանի անվամբ NMKFLP 932 սերիա-համարի Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու անձնագիրը և Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի լուսանկարով Էլմիրա Աբբասովնայի Մամեդովայի անվամբ NVRP 333122 սերիա–համարի Նիդերլանդների Թագավորության քաղաքացու անձնագիրը ՀՀ ԱԳՆ հյուպատոսական վարչության միջոցով հանձնել Նիդերլանդների Թագավորության դեսպանությանը։
Արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական վարույթում:
2025 թվականի մարտի 19-ին Արարատ Արտավազդի Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերը՝ 1(մեկ) հատ սև գույնի «Սամսունգ գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը, 1125 եվրո թղթադրամը, 10 եվրո 11 ցենտ մետաղադրամը, 2 հատ ոսկեգույն մատանին, Նիդերլանդների թվով 1 վարորդական իրավունքի վկայականը, թվով 2 հատ բանկային քարտը վերադարձնել մեղադրյալ Արարատ Արտավազդի Ղազարյանին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
2025 թվականի մարտի 19-ին Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերը՝ 1(մեկ) հատ սև գույնի «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը, Է. Գևորգյանի թիվ 1099620 ՀԽՍՀ ծննդյան վկայականը, անձնական օգտագործման իրերը և հիգիենայի պարագաները վերադարձնել մեղադրյալ Էլմիրա Գևորգի Գևորգյանին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում, սակայն այն չի կարող բողոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:


Դատավոր՝ Կ.Ֆարխոյան