ԵԴ1/1349/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«24» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,
Աննա Հովհաննիսյանի,

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Վազգեն Եդիգարյանի,
տուժող՝ Հոսսեյն Հասանի Սոթուդեհ Գանի,
թարգմանիչներ՝ Ռոբերտ Թահմասյանի,
Ասիկ Մախդաս Մոխթարյանի,
պաշտպան՝ Արեն Մնացականյանի,
մեղադրյալ՝ Հովսեփ Խալաթյանի,

դռնբաց դատական նիստում, արագացված կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հովսեփ Արամի Խալաթյանի՝
ծնված՝ 01.09.2002թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, աշխատում է որպես վարորդ, նախկինում չդատված, հաշվառված՝ Արագածոտնի մարզ, գ. Հնաբերդ, 56 փողոց, 1/1 տուն հասցեում, բնակվող՝ ք. Երևան, Ազատամարտիկների 1/20 հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված՝ բացակայելու արգելքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի օգոստոսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 12153324 քրեական վարույթը:
2025 թվականի մարտի 27-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ. Եդիգարյանի որոշմամբ՝ թիվ 12153325 քրեական վարույթով Հովսեփ Արամի Խալաթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի ապրիլի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1349/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հովսեփ Արամի Խալաթյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով։
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի ապրիլի 16-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1349/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հովսեփ Արամի Խալաթյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով` այն բանի համար, որ «նա խմբի կազմում, ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Հոսսեյն Հասանի Սոթուդեհ Գանի մարմնի տարբեր մասերին:
Այսպես.
Հովսեփ Արամի Խալաթյանը, 2024 թվականի օգոստոսի 18-ին՝ ժամը 15:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտա 15 հասցեում գտնվող «Սուրմալու» առևտրի կենտրոնի թիվ 297 տաղավարի մոտակայքում, Հոսսեյն Հասանի Սոթուդեհ Գանի կողմից մինչ այդ գնված ապրանքը հետ վերադարձնելու հարցի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում, դեռևս ինքնությունները չպարզված մի խումբ անձանց հետ, ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Հոսսեյն Հասանի Սոթուդեհ Գանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ աջից՝ կրծքավանդակի, ձախից՝ ճակատ-գագաթային, բազուկի վերին երրորդականի, կրծքավանդակի թվով երկու արյունազեղումների, աջ բազուկի վերին երրորդականի շրջանի քերծվածքի, ճակատ-քունքային շրջանի ենթամաշկային հեմատոմայի ձևով վնասվածքներ:»:
3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Հովսեփ Արամի Խալաթյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրողը և տուժողը չառարկեցին արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Հովսեփ Արամի Խալաթյանը նախկինում դատված չի եղել:
 Հովսեփ Արամի Խալաթյանի անձը բնութագրող փաստաթղթերը, տրված՝ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Հաշվապահական հաշվառում և աուդիտ ֆակուլտետի «Հաշվապահական հաշվառում և հարկում /ըստ ոլորտի/» բաժնի դեկանի կողմից, համաձայն որի՝ Հ. Խալաթյանը բնութագրվում է դրական։
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Հովսեփ Արամի Խալաթյանը դատվածություն չունի, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել կատարածի համար, բնութագրվում է դրական:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Հովսեփ Արամի Խալաթյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալ Հովսեփ Արամի Խալաթյանի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետը:
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Հովսեփ Խալաթյանի անձը բնութագրող հանգամանք է այն, որ նախկինում չդատապարտված անձ է, բնութագրվում է դրական։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Հովսեփ Խալաթյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը):
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հովսեփ Խալաթյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Հովսեփ Խալաթյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Հովսեփ Խալաթյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված հանրային աշխատանքներ` հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նշված հանցագործության կատարման համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, իսկ առավել մեղմ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալն առարկել է իր նկատմամբ հանրային աշխատանքներ պատիժ նշանակվելու դեպքում այն կատարելու դեմ։ Հետևաբար՝ Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով հիմնական պատիժ պետք է նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատիժը Հովսեփ Խալաթյանը պետք է կրի։ Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Հովսեփ Խալաթյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժներ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ կետերով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական վարույթով բացակայում է։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Հովսեփ Խալաթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հովսեփ Արամի Խալաթյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.4 և 464.5 հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Հովսեփ Արամի Խալաթյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Հովսեփ Արամի Խալաթյանին արգելել առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
Հովսեփ Արամի Խալաթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ