ԵԴ1/1317/01/25







ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«09» ապրիլի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Գ.Գասպարյանի

դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ․Գրիգորյանի
Մ․Խաչատրյանի

հանրային մեղադրող՝ Ն․Բարեկյանի

պաշտպաններ՝ Ա․Ալվանդյանի
Գ․Մխիթարյանի
Է․Հակոբյանի
Պ․Սաֆարյանի

թարգմանիչ՝ Գ․Միրզոյանի
Վ․Շահինյանի
Մ․Յազերյանի


մեղադրյալներ՝ Մ․Վոլկովայի
Պ․Մարգարյանի
Ա․Վլաչեսլավովնաի
Վ․Մակսակովնաի
Դ․Բարանով

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Մարիա Սերգևնա Վոլկովայի (ծնվել է 16.05.2003 թվականին, ազգությամբ՝ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Ազատության պողոտա, տուն 1, 24-րդ բնակարան, փաստացի բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Կոմիտասի պողոտա 51/1, «Աշոտի մոտ» հյուրանոցի 5-րդ համարում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
Պարգև Բորիսի Մարգարյանի (ծնվել է 09.11.1990 թվականին, ազգությամբ՝ հայ, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված՝ ՀՀ, Արարատի մարզ, քաղաք Մասիս, Նոր Խարբերդ, 8-րդ փողոց, տուն 16, փաստացի բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Դավիթ Օվաննեսի փողոց, 6-րդ շենքին հարակից նկուղային տարածքում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնաի (ծնվել է 08.06.2000 թվականին, ազգությամբ՝ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, աշխատում է «Պրագա» մերսման սրահում, հաշվառված՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Մելքոնովի փողոց, տուն 11, 89/1 բնակարան, փաստացի բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Կոմիտասի պողոտա 51/1, «Աշոտի մոտ» հյուրանոցի 5-րդ համարում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովնաի (ծնվել է 05.11.2002 թվականին, ազգությամբ՝ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, աշխատում է «Պրագա» մերսման սրահում, հաշվառված՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Մելքոնովի փողոց, տուն 11, 89/1 բնակարան, փաստացի բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Կոմիտասի պողոտա 51/1, «Աշոտի մոտ» հյուրանոցի 5-րդ համարում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
Դանիլա Բարանով Յուրևիչի (ծնվել է 05.03.2004 թվականին, ազգությամբ՝ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Ազատության պողոտա, տուն 1, 24-րդ բնակարան, փաստացի բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Կոմիտասի պողոտա 51/1, «Աշոտի մոտ» հյուրանոցի 5-րդ համարում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
1․Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024թ․ հունիսի 28-ին ՀՀ Քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Խլոյանը կազմել է թիվ 09-0475-25 քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը։
2024 թվականի հունիսի 29-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Արման Ալիխանյանի որոշմամբ Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնաի, Դանիլա Բարանով Յուրևիչի և Պարգև Բորիսի Մարգարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
2024 թվականի հունիսի 30-ին Պ. Մարգարյանի, Դ. Բարանովի և Ա. Ռյաբիչենկոյի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Արման Ալիխանյանի որոշմամբ Մարիա Սերգևնա Վոլկովայի և Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովնաի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
2024 թվականի հուլիսի 04-ին Մարիա Սերգևնա Վոլկովայի և Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովնաի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի սեպտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Արման Ալիխանյանի որոշմամբ մեղադրյալների նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցվել է 2 ամիս ժամկետով։
2024 թվականի նոյեմբերի 01-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Արման Ալիխանյանի որոշմամբ մեղադրյալների նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցվել է 2 ամիս ժամկետով։
2025 թվականի հունվարի 3-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Արման Ալիխանյանի որոշմամբ մեղադրյալների նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցվել է 1 ամիս ժամկետով։
2025 թվականի փետրվարի 3-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Արման Ալիխանյանի որոշմամբ մեղադրյալների նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը վերսկսվել է։
2025 թվականի մարտի 21-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Նարեկ Բարեկյանի որոշմամբ մեղադրյալների նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
2025 թվականի ապրիլի 11-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Նարեկ Բարեկյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի ապրիլի 11-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1317/01/25 համարի ներքո մակագրվել է դատավոր Գ.Գասպարյանին:
2025 թվականի ապրիլի 15-ին կայացվել է որոշում թիվ ԵԴ1/1317/01/25 համարի քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատական լսումներ նշանակելու մասին:
1․1 Մարիա Սերգևնա Վոլկովան մեղադրվում է «այն արարքի կատարման համար, որ նա նախապես համաձայնության գալով Պարգև Բարիսի Մարգարյանի, Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնայի, Դանիլա Բարանով Յուրևիչի և Վիկտորիա Ալեքսեյեվնա Մակսակովայի հետ՝ առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար, ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց.
Այսպես.
Մարիա Վոլկովան, Դանիլա Յուրևիչը, Անաստասիա Վյաչեսլավովնան, Պարգև Մարգարյանը և Վիկտորիա Մակսակովան, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի պահանջները, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, 2024 թվականի հունիսի 28-ին նախապես համաձայնության գալով առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու շուրջ, յուրաքանչյուրը ներդրել են քննությամբ չպարզված որոշակի չափով գումար, որի արդյունքում հավաքել են ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամ, այնուհետև Պարգև Մարգարյանը իրենց հանցավոր նպատակը իրականացնելու համար 80,000 ՀՀ դրամին համարժեք կրիպտոարժույթ փոխանցելով թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Black Sprut» կայքը շահագործող անհայտ անձին ստացել է թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ կողմնորոշիչ կոորդինատներ, դրանից հետո՝ շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրության իրականացումը Պարգև Մարգարյանին պատկանող «Toyota» մակնիշի «Camry» մոդելի 37 QG 985 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով՝ բոլորով միասին պատվիրված թմրանյութը հայտնաբերելու և ձեռք բերելու նպատակով, ուղևորվել են Երևան քաղաքի Հասրաթյան փողոցի 9 հասցե, որտեղ Պարգև Մարգարյանը և Դանիլա Յուրևիչը իջնելով ավտոմեքենայից գնացել են փնտրելու թմրամիջոցը, իսկ ինքը, Մարիա Սերգեյեվնա Վոլկովան և Վիկտորիա Ալեքսեյեվնա Մակսակովան մնացել են ավտոմեքենայի մոտ, որոշ ժամանակ անց Պարգև Մարգարյանը հայտնաբերելով այն ավարտին է հասցրել իրենց դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցանքը՝ ձեռք բերելով առանձնապես խոշոր չափերի 1,58 գրամ հաստատուն չոր քաշով «մեֆեդրոն 4-մեթիլմետկատինոն» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը հայտնաբերվել և վերցվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում կատարված Անաստասիա Վյաչեսլավովնայի անձնական խուզարկության արդյունքում։
Այսպիսով՝ Մարիա Սերգևնա Վոլկովոյին, մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:»
1․2 Պարգև Բարիսի Մարգարյանը մեղադրվում է «այն արարքի կատարման համար, որ նա նախապես համաձայնության գալով Անաստասիա Րյաբիչենկո Վյաչեսլավովնայի, Դանիլա Բարանով Յուրևիչի, Մարիա Սերգեյեվնա Վոլկովայի և Վիկտորիա Ալեքսեյեվնա Մակսակովայի հետ, առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար ձեռք է բերել և պահել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց.
Այսպես.
Պարգև Մարգարյանը, Անաստասիա Վյաչեսլավովնան, Դանիլա Յուրևիչը, Մարիա Վոլկովան և Վիկտորիա Մակսակովան, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի, 2024 թվականի հունիսի 28-ին նախապես համաձայնության գալով իրենց անձնական օգտագործման համար ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու շուրջ, յուրաքանչյուրը ներդրել են քննությամբ չպարզված որոշակի չափով գումար, որի արդյունքում հավաքել են ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամ, այնուհետև Պարգև Մարգարյանը, իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու համար 80,000 ՀՀ դրամին համարժեք կրիպտոարժույթ փոխանցելով թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «BlackSprut» կայքը շահագործող անհայտ անձին, ստացել է թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ կողմնորոշիչ կոորդինատներ: Այնուհետև, շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Պարգև Մարգարյանի կողմից շահագործվող «Toyota» մակնիշի «Camry» մոդելի 37 QG 985 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով՝ բոլորով միասին պատվիրված թմրանյութը հայտնաբերելու և ձեռք բերելու նպատակով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Հասրաթյան փողոցի 9 հասցե, որտեղ Պարգև Մարգարյանը և Դանիլա Յուրևիչը, իջնելով ավտոմեքենայից, գնացել են փնտրելու թմրամիջոցը, իսկ Անաստասիա Րյաբիչենկո Վյաչեսլավովնան, Մարիա Սերգեյեվնա Վոլկովան և Վիկտորիա Ալեքսեյեվնա Մակսակովան մնացել են ավտոմեքենայի մոտ: Որոշ ժամանակ անց Պարգև Մարգարյանը, հայտնաբերելով թմրամիջոցը, ավարտին է հասցրել իրենց դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցանքը, այն է՝ ձեռք բերելով առանձնապես խոշոր չափերի 1,58 գրամ հաստատուն չոր քաշով «մեֆեդրոն 4-մեթիլմետկատինոն» տեսակի թմրամիջոցը, որը նույն օրը հայտնաբերվել և վերցվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում կատարված Անաստասիա Վյաչեսլավովնայի անձնական խուզարկության արդյունքում
Այսպիսով՝ Պարգև Բարիսի Մարգարյանին, մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:»
1․3 Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնան մեղադրվում է «այն արարքի կատարման համար, որ նախապես համաձայնության գալով Պարգև Բարիսի Մարգարյանի, Դանիլա Բարանով Յուրևիչի, Մարիա Սերգեյեվնա Վոլկովայի և Վիկտորիա Ալեքսեյեվնա Մակսակովայի հետ՝ առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար, ձեռք է բերել և պահել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց
Այսպես.
Անաստասիա Վյաչեսլավովնան, Պարգև Մարգարյանը, Դանիլա Յուրևիչը, Մարիա Վոլկովան և Վիկտորիա Մակսակովան, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, 2024 թվականի հունիսի 28-ին նախապես համաձայնության գալով առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու շուրջ, յուրաքանչյուրը ներդրել են քննությամբ չպարզված որոշակի չափով գումար, որի արդյունքում հավաքել են ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամ, այնուհետև Պարգև Մարգարյանը իրենց հանցավոր նպատակը իրականացնելու համար 80,000 ՀՀ դրամին համարժեք կրիպտոարժույթ փոխանցելով թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «BlackSprut» կայքը շահագործող անհայտ անձին ստացել է թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ կողմնորոշիչ կոորդինատներ, դրանից հետո՝ շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրության իրականացումը Պարգև Մարգարյանի կողմից շահագործվող «Toyota» մակնիշի «Camry» մոդելի 37 QG 985 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով՝ բոլորով միասին պատվիրված թմրանյութը հայտնաբերելու և ձեռք բերելու նպատակով, ուղևորվել են Երևան քաղաքի Հասրաթյան փողոցի 9 հասցե, որտեղ Պարգև Մարգարյանը և Դանիլա Յուրևիչը իջնելով ավտոմեքենայից գնացել են փնտրելու թմրամիջոցը, իսկ ինքը, Մարիա Սերգեյեվնա Վոլկովան և Վիկտորիա Ալեքսեյեվնա Մակսակովան մնացել են ավտոմեքենայի մոտ, որոշ ժամանակ անց Պարգև Մարգարյանը հայտնաբերելով այն ավարտին է հասցրել իրենց դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցանքը՝ ձեռք բերելով առանձնապես խոշոր չափերի 1,58 գրամ հաստատուն չոր քաշով «մեֆեդրոն 4-մեթիլմետկատինոն» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը հայտնաբերվել և վերցվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում կատարված Անաստասիա Վյաչեսլավովնայի անձնական խուզարկության արդյունքում:
Այսպիսով՝ Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնային մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:»
1․4 Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովան մեղադրվում է «այն արարքի կատարման համար, որ նա նախապես համաձայնության գալով Պարգև Բարիսի Մարգարյանի, Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնայի, Դանիլա Բարանով Յուրևիչի և Մարիա Սերգևնա Վոլկովոյի հետ՝ առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար, ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց.
Այսպես.
Վիկտորիա Ալեքսեևնա Մակսակովան, Դանիլա Յուրևիչ Բարանովը, Անաստասիա Վյաչեսլավովնա Րյաբիչենկոն, Պարգև Բարիսի Մարգարյանը և Մարիա Սերգեևնա Վոլկովան, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, 2024 թվականի հունիսի 28-ին նախապես համաձայնության գալով առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու շուրջ, յուրաքանչյուրը ներդրել են քննությամբ չպարզված որոշակի չափով գումար, որի արդյունքում հավաքել են ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամ, այնուհետև Պարգև Բարիսի Մարգարյանը՝ իրենց հանցավոր նպատակը իրականացնելու համար 80,000 ՀՀ դրամին համարժեք կրիպտոարժույթ փոխանցելով թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «BlackSprut» հավելվածը շահագործող անհայտ անձին, ստացել է թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ կողմնորոշիչ կոորդինատներ, դրանից հետո՝ շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրության իրականացումը Պարգև Բարիսի Մարգարյանին պատկանող «Toyota» մակնիշի «Camry» մոդելի 37 QG 985 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով՝ բոլորով միասին պատվիրված թմրանյութը հայտնաբերելու և ձեռք բերելու նպատակով, ուղևորվել են Երևան քաղաքի Հասրաթյան փողոցի 9 հասցե, որտեղ Պարգև Բարիսի Մարգարյանը և Դանիլա Յուրևիչ Բարանովը իջնելով ավտոմեքենայից գնացել են փնտրելու թմրամիջոցը, իսկ Անաստասիա Վյաչեսլավովնա Րյաբիչենկոն, Մարիա Սերգեևնա Վոլկովան և Վիկտորիա Ալեքսեևնա Մակսակովան մնացել են ավտոմեքենայի մոտ, որոշ ժամանակ անց Պարգև Բարիսի Մարգարյանը հայտնաբերելով այն ավարտին է հասցրել իրենց դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցանքը՝ ձեռք բերելով առանձնապես խոշոր չափերի 1,58 գրամ հաստատուն չոր քաշով «մեֆեդրոն 4-մեթիլմետկատինոն» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը հայտնաբերվել և վերցվել է ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում կատարված Անաստասիա Վյաչեսլավովնա Րյաբիչենկոյի անձնական խուզարկության արդյունքում:
Այսպիսով՝ Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովային, մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:»
1․5 Դանիլա Բարանով Յուրևիչը մեղադրվում է «այն արարքի կատարման համար, որ նա, նախապես համաձայնության գալով Պարգև Բարիսի Մարգարյանի, Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնայի, Մարիա Սերգեյեվնա Վոլկովայի և Վիկտորիա Ալեքսեյեվնա Մակսակովայի հետ՝ առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար, ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց.
Այսպես.
Դանիլա Յուրևիչը, Անաստասիա Վյաչեսլավովնան, Պարգև Մարգարյանը, Մարիա Վոլկովան և Վիկտորիա Մակսակովան, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, 2024 թվականի հունիսի 28-ին համաձայնության գալով առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու շուրջ, յուրաքանչյուրը ներդրել են քննությամբ չպարզված որոշակի չափով գումար, որի արդյունքում հավաքել են ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամ, այնուհետև Պարգև Մարգարյանը իրենց հանցավոր նպատակը իրականացնելու համար 80,000 ՀՀ դրամին համարժեք կրիպտոարժույթ փոխանցելով թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «BlackSprut» կայքը շահագործող անհայտ անձին ստացել է թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ կողմնորոշիչ կոորդինատներ, դրանից հետո՝ շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրության իրականացումը Պարգև Մարգարյանին պատկանող «Toyota» մակնիշի «Camry» մոդելի 37 QG 985 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով՝ բոլորով միասին պատվիրված թմրանյութը հայտնաբերելու և ձեռք բերելու նպատակով, ուղևորվել են Երևան քաղաքի Հասրաթյան փողոցի 9 հասցե, որտեղ Պարգև Մարգարյանը և Դանիլա Յուրևիչը իջնելով ավտոմեքենայից գնացել են փնտրելու թմրամիջոցը, իսկ ինքը, Մարիա Սերգեյեվնա Վոլկովան և Վիկտորիա Ալեքսեյեվնա Մակսակովան մնացել են ավտոմեքենայի մոտ, որոշ ժամանակ անց Պարգև Մարգարյանը հայտնաբերելով այն ավարտին է հասցրել իրենց դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցանքը՝ ձեռք բերելով առանձնապես խոշոր չափերի 1,58 գրամ հաստատուն չոր քաշով «մեֆեդրոն 4-մեթիլմետկատինոն» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը հայտնաբերվել և վերցվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում կատարված Անաստասիա Վյաչեսլավովնայի անձնական խուզարկության արդյունքում:
Այսպիսով՝ Դանիլա Բարանով Յուրևիչին, մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:»
2. Նախնական դատալսումներ.
2025 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ նշանակված և անցկացված նախնական դատական լսումների ընթացքում կատարվել են գործի դատական քննության նախապատրաստմանն ուղղված՝ օրենքով նախատեսված անհրաժեշտ դատավարական գործողություններ, որոնց ավարտից հետո դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործով հիմնական դատալսումներ նշանակելու մասին՝ անցնելով գործի դատական քննության հաջորդ փուլին:
3. Հիմնական դատալսումներ.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին և գնահատվեցին հետևյալ ապացույցները.
3.1 28.06.2024թ-ին՝ ժամը 10:00-ին կազմված Դանիլա Բարանով Յուրևիչին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Դ.Բարանովը նույն օրը՝ ժամը 08:30-ին Երևան քաղաքի Հասրաթյան 9 հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոց պահելու, օգտագործելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիքով ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ԵՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
(հատոր 1-ին գ.թ. 5-6)
3.2 28.06.2024թ-ին՝ ժամը 09:00-ին կազմված Պարգև Բարիսի Մարգարյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Պ.Մարգարյանը նույն օրը՝ ժամը 08:30-ին Երևան քաղաքի Հասրաթյան 9 հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոց պահելու, օգտագործելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիքով ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ԵՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
(հատոր 1-ին գ.թ. 10-12)
3.3 28.06.2024թ-ին՝ ժամը 09:00-ին կազմված Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավնովնային հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Ա.Վլաչեսլավնովնան նույն օրը՝ ժամը 08:30-ին Երևան քաղաքի Հասրաթյան 9 հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոց պահելու, օգտագործելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիքով ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ԵՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերված <<Արարատ>> տեսակի ծխախոտի տուփի մեջ առկա է <<Մեֆեդրոն>> տեսակի թմրամիջոց, որը տելեգրամյան ալիքից ձեռք է բերել ընկերը՝ Պարգև Մարգարյանը իրենց օգտագործման համար: Նշված թմրամիջոցը վերցրել են Պարգև Մարգարյանը և Դանիլա Բարանովը: Նշված տուփը վերցնելուց հետո այն եղել է Պարգև Մարգարյանի մոտ, երբ ոստիկանները մոտեցել են իրենց Պարգև Մարգարյանը նշված տուփը փոխանցել է իրեն, ինքը շփոթված լինելով ինքնաբերաբար վերցրել է տուփը և պահել է իր մոտ: Թմրամիջոցը գնել են 80.000 ՀՀ դրամ գումարով, իսկ տուփի մեջ առկա կաթուցիչով և գրպանի մեջ առկա կաթուցիչով օգտագործել են <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
(հատոր 1-ին գ.թ. 19-20)
3.4 28.06.2024 թվականին՝ ժամը 10:55-ին Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավնովնային անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Ա. Վլաչեսլավնովնայի հագին եղած ջինսե տաբատի աջ կողի առջևի գրպանից հայտնաբերվել է ապակյա մոխրացված, այրված հետքերով գլանակ, ծայրին՝ պոլիմերային հատվածով: Նույն գրպանից հայտնաբերվել է ճմրթված վիճակում <<Արարատ>> գրառմամբ ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա է եղել նմանատիպ գլանակ կիսով չափ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով: Նույն տուփի մեջ առկա է եղել կապույտ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված փայլաթիթեղ, որի մեջ պոլիէթիլենային զիփ փականով փոքրիկ պարկի մեջ առկա է եղել ևս մեկ զիփ փականով փոքր պարկ՝ լցված սպիտակ փոշենման զանգվածով, որը կշռվել է էլեկտրոնային կշեռքով և փաթեթի հետ ընդհանուր քաշը կազմել է 3,93 գրամ: Ա. Վլաչեսլավնովնան բանավոր հայտարարել է, որ <<Արարատ>> ծխախոտի տուփը գլանակի և նշված զանգվածի հետ հանդերձ իրեն է տվել ընկերը՝ Պարգև Մարգարյանը, զանգվածը հանդիսանում է <<Մեֆեդրոն>> տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք են բերել տելեգրամյան ալիքից՝ 80.000 ՀՀ դրամ արժեքով, որպեսզի ընկերներով օգտագործեն, իսկ այրված, մոխրացված հետքերով գլանակի միջոցով ինքը օգտագործել է <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
(հատոր 1-ին գ.թ. 21-22)
3.5 28.06.2024 թվականին դեպքի վայրի զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի ձերբակալված Պարգև Մարգարյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Հասրաթյան փողոցի 9 հասցեում առկա խոտածածկույթը և հայտարարել է, որ նույն օրը՝ ժամը 09:00-ի սահմաններում խոտածածկույթից՝ հողի տակից վերցրել է <<Մեֆեդրոն>> տեսակի թմրամիջոցը:
(հատոր 1-ին գ.թ. 86-89)
3.6 30.06.2024 թվականին մեղադրյալ Պարգև Բարիսի Մարգարյանի <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի 37 QG 985 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցի խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է 28.06.2024 թվականին 093-38-53-84 բջջային հեռախոսահամարին 80.000 ՀՀ դրամ վճարում կատարելու վերաբերյալ <<Թելլ Սելլ>> վճարային տերմինալի անդորրագիրը:
(հատոր 1-ին գ.թ. 233-235)
3.7 03.08.2024 թվականին մեղադրյալ Անաստասի Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնայի <<Այֆոն>> մոդելի 353216559746244 և 353216553351102 գործարանային համարներով բջջային հեռախոսի թվային խուզարկության արձանագրությամբ՝ կից լուսանկարչական հավելվածներով, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է թմրամիջոց ձեռք բերելու վերաբերյալ տվյալներ, մասնավորապես՝ <<Կանաչի>>, <<Հենդ 420>> և <<PlanHub>> թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող կայքերի հետ առկա էր հաղորդագրություններ՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու մասին:
Մասնավորապես հիշյալ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող կայքերի հետ հաղորդակցվող անձը՝ հաղորդակցությունների միջոցով տարբեր չափերի թմրամիջոցների առկայության մասին է հարցնում, մասնավորապես հարցնում է թմրամիջոց առկա է Կոմտաս փողոցում։ Առկա են լուսանկարներ, որոնցում սլաքի միջոցով ցուցադրվում է թմրամիջոցի գտնվելու վայրերը:
(հատոր 2-րդ գ.թ. 115-127)
3.8 22.08.2024 թվականի մեղադրյալ Պարգև Մարգարյանի և մեղադրյալ Անաստասիա Րյաբիչենկոյի անվամբ հաշվառված բջջային հեռախոսահամարների տեղեկատվության պահանջը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 28.06.2024 թվականին՝ ժամը 09:31:16-ին Անաստասիա Րյաբիչենկոն իր 077-79-09-62 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Վիկտորիա Մակսակովայի անվամբ հաշվառված 094-49-12-21 բջջային հեռախոսահամարին, որը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Ահարոնյան 3 հասցեում գործող ալեհավաք կայանների կողմից:
(հատոր 2-րդ գ.թ. 144-146)
3.9 Դատաքիմիական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 21702405 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝
1.Փորձաքննությանը ներկայացված թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա 2 հատ, թափանցիկ պոլիմերային ծայրակալով գլանակներում (կաթոցիկ) 19- ված կիսայրված, դարչնականաչավուն երանգի, բուսական զանգվածները (օբյեկտ 2) հանդիսանում են Կանեփ ցեղի (Cannabis) խոտաբույսերի իգական անհատի կամ անհատների գագաթային հատվածներից առանձնացված և Ծխախոտ ցեղի (Nicotiana) բույսերի տերևաթիթեղներից բաղկացած բուսական խառնուրդ:
2.Փորձաքննությանը ներկայացված թափանցիկ պոլիէթիենային փաթեթում առկա՝ 1 հատ, «ARARAT» ապրանքանիշի ծխախոտի տուփի մեջ տեղադրված կապույտ գույնի կպչուն ժապավենով, փայլաթիթեղի հատվածով և զիպ փականով պոլիէթիլենային փաթեթներով փաթեթավորված, 1,58 գրամ քաշով, սպիտակ գույնի փոշեզանգվածը (օբյեկտ 1) հանդիսանում է «մեֆեդրոն 4–մեթիլմետկատինոն» տեսակի թմրամիջոց: 2 հատ, թափանցիկ պոլիմերային ծայրակալով գլանակներում (կաթոցիկ) լցված կիսայրված, դարչնականաչավուն երանգի, ընդհանուր 0,286 գրամ քաշով բուսական զանգվածը (օբյեկտ 2) հանդիսանում է ընդհանուր 0,269 գրամ հաստատուն քաշով «տետրահիդրոկաննբինոլ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոց։
(հատոր 3-րդ գ.թ. 104-110)
3.10 01.04.2025 թվականին Դատաքիմիական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 21702405 եզրակացությանը կից ստացված թմրամիջոցներն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշման առկայությամբ:
(հատոր 3-րդ գ.թ. 181-182)
3.11 <<Վիվա Արմենիա>> ՓԲ ընկերությունից ստացված մեղադրյալ Պարգև Մարգարյանի և մեղադրյալ Անաստասիա Րյաբիչենկոյի անվամբ հաշվառված բջջային հեռախոսահամարների տեղեկատվության պահանջի լազերային սկավառակն Պարգև Մարգարյանի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված 80.000 ՀՀ դրամի վճարային անդորրագիրն արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումներով:
(հատոր 3-րդ գ.թ. 183-184, 184Ա)
3.12 Մեղադրյալ Պարգև Մարգարյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ դեպքի օրը բոլոր հինգ մեղադրյալներով հավաքված են եղել, միասին ոգելից խմիչք են օգտագործել, որի ընթացքում բոլորի մոտ միաժամանակ ցանկություն է առաջացել թմրամիջոց (մեֆեդրոն) ձեռք բերել: Որոշումը կայացվել է համատեղ, որևէ մեկն առանձին նման առաջարկով հանդես չի եկել: Բոլորով միասին հավաքել են ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամ գումար: Իր ավտոմեքենայով գնացել են վճարային տերմինալի մոտ, որտեղ անձամբ ինքը մոտեցել է տերմինալին և գումարը փոխանցել կրիպտոարժույթի փոխանակման կետին, որն էլ իր հերթին այն փոխանցել է թմրամիջոց վաճառողին: Թմրամիջոցի տեսակը և քանակը ընտրել են բոլորով միասին՝ համապատասխան կայքի միջոցով, որը հասանելի է բոլորին: Այնուհետև բոլորով գնացել են թմրամիջոցի գտնվելու վայր: Քանի որ աղջիկները չեն ցանկացել իջնել, նրանք մնացել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ ինքը և Դանիլան իջել են թմրամիջոցը վերցնելու: Այդ ընթացքում նկատել է մոտեցող ոստիկանության օպերատիվ աշխատակիցներին, զրուցել է նրանց հետ, ապա, երբ վերջիններս հեռացել են, ինքը մոտեցել է ծառին, վերցրել թմրամիջոցը, դրել տուփի մեջ և վերադարձել ավտոմեքենա: Նստելով ավտոմեքենա՝ հայելու մեջ նկատել է, որ ոստիկանները մոտենում և արգելափակում են իրենց ճանապարհը: Խուճապի մատնվելով՝ փորձել է թմրամիջոցը նետել դուրս, սակայն այն դիպել է ապակուն և ընկել Անաստասիայի վրա, ով վերցրել է այն: Դրանից անմիջապես հետո ոստիկանները բացել են դռները, իրեն իջեցրել են ավտոմեքենայից, պառկեցրել գետնին, կատարել են խուզարկություն, որից հետո իր իսկ ավտոմեքենայով տեղափոխել են ոստիկանության բաժին: Պ. Մարգարյանը հավելել է, որ ի սկզբանե ոստիկաններին հայտնել է ճշմարտությունը և հնարավորինս աջակցել է վարույթին: Պատասխանելով մեղադրողի հարցերին՝ Պ. Մարգարյանը նշել է, որ ձեռք բերված թմրամիջոցը պատկանել է բոլորին, և յուրաքանչյուրը պետք է վերցներ ու օգտագործեր իրեն հասանելիք հավասար չափաբաժինը: Միասնական գնում կատարելը պայմանավորված է եղել այն հանգամանքով, որ մեծ քանակով գնելն ավելի էժան է և անվտանգ, քան եթե հինգ հոգի առանձին-առանձին գնումներ կատարեին: Բոլոր մեղադրյալները հստակ գիտակցել են, տեսել են, թե ինչ են գնում, և իմացել են, որ այդ ամբողջ քանակությամբ թմրամիջոցը նախատեսված է եղել բացառապես իրենց համատեղ անձնական օգտագործման համար:
(դատական նիստի արձանագրություն)
3.13 Մեղադրյալ Դանիլա Բարանով Յուրևիչը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ իրեն ներկայացված մեղադրանքը համարում է սխալ և ոչ ճշմարիտ: Նա նշել է, որ մեղադրվում է մեծ քանակությամբ թմրամիջոց պահելու մեջ, սակայն իրականում այդ թմրամիջոցը ձեռք է բերվել հինգ անձանց ընդհանուր անձնական օգտագործման համար: Հետևաբար, նա գտնում է, որ պետք է պատասխանատվություն կրի միայն թմրամիջոցի իրեն հասանելիք բաժնի համար և չի կարող պատասխանատվության ենթարկվել խոշոր չափերով նախատեսված հոդվածով: Դ.Բարանովը հայտնել է, որ թմրամիջոց ձեռք բերելու համար ինքը վճարել է 16.000 ՀՀ դրամ, իսկ թմրամիջոցի իր բաժինը, որի համար ինքը պետք է պատասխանատվություն կրի, կազմում է 0.316 գրամ: Պատասխանելով պաշտպանի հարցին՝ Դ. Բարանովը հաստատել է, որ լսել է մյուս մեղադրյալ Պարգև Մարգարյանի ցուցմունքը, լիովին համամիտ է նրա հետ և գտնում է, որ վերջինս ճիշտ ցուցմունք է տվել: Մեղադրողի այն հարցին, թե արդյոք գիտակցել է, որ այդքան (ընդհանուր) չափով թմրամիջոց է ձեռք բերվում, Դ. Բարանովն օգտվել է լռելու իր իրավունքից և հրաժարվել է պատասխանել այդ և որևէ այլ հարցի:
(դատական նիստի արձանագրություն)
3.14 Մեղադրյալ Մարիա Սերգևնա Վոլկովան ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ իրեն ներկայացված մեղադրանքը համարում է սխալ: Նա նշել է, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերվել հինգ անձանց համար՝ բոլոր հինգի անձնական օգտագործման նպատակով: Հետևաբար, ինքը չի կարող պատասխանատվություն կրել խոշոր չափով թմրամիջոցի համար: Մ.Վոլկովան հայտնել է, որ թմրամիջոցի ձեռքբերման համար իրենցից յուրաքանչյուրը վճարել է 16.000 ՀՀ դրամ, իսկ իրեն հասանելիք չափաբաժինը կազմում է 0.316 գրամ: Պատասխանելով մեղադրողի այն հարցին, թե արդյոք գիտակցել է այդքան (ընդհանուր) չափով թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքը, Մ. Վոլկովան տվել է դրական պատասխան: Միաժամանակ, Մ.Վոլկովան հաստատել է, որ լսել է մյուս մեղադրյալ Պարգև Մարգարյանի ցուցմունքը, լիովին համամիտ է նրա հայտնած տեղեկությունների հետ և ավելացնելու որևէ բան չունի:
(դատական նիստի արձանագրություն)
3.15 Մեղադրյալ Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնան ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ իրեն ներկայացված մեղադրանքը համարում է սխալ: Նա նշել է, որ պետք է պատասխանատվություն կրի միայն իր կողմից ձեռք բերված 0.316 գրամ թմրամիջոցի չափաբաժնի համար, որի դիմաց վճարել է 16.000 ՀՀ դրամ։ Մեղադրողի այն հարցին, թե արդյոք գիտակցել է այդքան (ընդհանուր) չափով թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքը, Ա. Ռյաբիչենկոն օգտվել է իր իրավունքից և հրաժարվել է պատասխանել հարցերին: Դատարանի հարցադրմանը՝ կապված մյուս մեղադրյալ Պարգև Մարգարյանի ցուցմունքի հետ, Ա. Ռյաբիչենկոն հաստատել է, որ լսել է այն, համամիտ է Պ. Մարգարյանի տված ցուցմունքի հետ և ավելացնելու ոչինչ չունի:
(դատական նիստի արձանագրություն)
3.16 Մեղադրյալ Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովան ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ համամիտ չէ իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ: Նա նշել է, որ թմրամիջոցը ձեռք են բերել հինգ հոգու համար, ուստի ինքը պետք է պատասխանատվություն կրի միայն իրեն հասանելիք բաժնի համար: Վ.Մաքսակովան հայտնել է, որ թմրամիջոցի ձեռքբերման համար բոլորը վճարել են հավասար չափով գումար՝ 16.000-ական ՀՀ դրամ: Նա ընդգծել է, որ կարող է պատասխանատվություն կրել միայն իր մասով, որը կազմում է 0.316 գրամ թմրամիջոց: Պատասխանելով դատարանի հարցադրմանը՝ Վ. Մաքսակովան հաստատել է, որ լսել է մյուս մեղադրյալ Պարգև Մարգարյանի ցուցմունքը, լիովին համամիտ է նրա հայտնած տեղեկությունների հետ և ավելացնելու որևէ բան չունի:
(դատական նիստի արձանագրություն)
4. Լրացուցիչ դատալսումներ.
Լրացուցիչ դատական լսումների ընթացքում պաշտպանության կողմից ներկայացվել և Դատարանի կողմից հետազոտվել են մեղադրյալների անձը բնութագրող, սոցիալական և առողջական վիճակը հավաստող, ինչպես նաև պատասխանատվությունը մեղմացնող հետևյալ փաստաթղթերն ու ապացույցները.
Պարգև Մարգարյանի վերաբերյալ․
Համապատասխան հայտարարություն և տեղեկանք՝ հաստատված «Երկրապահ կամավորականների միության» (ԵԿՄ) տարածքային ստորաբաժանման նախագահի կողմից, որով հավաստվում է Պարգև Մարգարյանի ակտիվ մասնակցությունը 44-օրյա պատերազմի ընթացքում թիկունքային աջակցության, կազմակերպչական և փոխօգնության աշխատանքներին։
Վիկտորիա Մակսակովայի վերաբերյալ.
Նրա ծնողների մահվան վկայականների պատճենները, որոնցով հաստատվում է վերջինիս երկկողմանի ծնողազուրկ լինելու փաստը։
Վիկտորիա Մակսակովայի ծննդյան վկայականի պատճենը։
Դանիլա Բարանովի վերաբերյալ.
Ռուսաստանի Դաշնության սպորտի նախարարության/ֆեդերացիայի կողմից տրված որոշման և վկայականի պատճենները (ռուսերեն լեզվով, որոնց բովանդակությունը բանավոր թարգմանվել է նիստի ընթացքում), որոնցով հավաստվում է, որ Դանիլա Բարանովին շնորհվել է ՌԴ սպորտի վարպետի կոչում՝ «Ձյուդո» մարզաձևից։
Անաստասիա Րյաբիչենկոյի վերաբերյալ.
Բժշկական տեղեկանք (պոլիկլինիկական հաշվառման քաղվածք), համաձայն որի՝ Անաստասիա Րյաբիչենկոն հաշվառված է առողջական խնդիրներով՝ «չվերահսկվող հիպերտոնիկ հիվանդություն՝ դեկոմպենսացիայի փուլում» ախտորոշմամբ, ինչը պահանջում է մշտական խնամք։
Կիսելյովսկի քաղաքային շրջանի իրավասու մարմնի կողմից տրված որոշման պատճենը և դրա հայերեն թարգմանությունը, համաձայն որի՝ Անաստասիայի նկատմամբ (նրա անչափահասության տարիներին) որպես խնամակալ նշանակված է եղել նրա ազգական Օլգա Կիսարենկոն, ինչը հաստատում է նրա՝ ծնողական խնամքից զրկված լինելու սոցիալական հանգամանքը։
Բժշկի կողմից տրամադրված տեղեկանքի պատճենը, որով հավաստվել է Անաստասիայի բացակայության հարգելիությունը դատական նիստից՝ կապված նրա մոտ ախտորոշված ստամոքսաղիքային տրակտի արյունահոսության և անհետաձգելի բուժօգնության տեղափոխվելու փաստի հետ։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Մեղադրյալներին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը և իրավաչափությունը․
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է համարում Պարգև Բարիսի Մարգարյանին, Դանիլա Բարանով Յուրևիչին, Մարիա Սերգեևնա Վոլկովային, Անաստասիա Վյաչեսլավովնա Ռյաբիչենկոին, Վիկտորիա Ալեքսեևնա Մաքսակովային ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալների կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրանց մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Այսպիսով՝ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները վերլուծելով, դրանցից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուսի հետ և գնահատելով վարույթի քննության ընթացքում ձեռք բերված օբյեկտիվ փաստական տվյալների համակցության լույսի ներքո` Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը․
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում։
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է, որ եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1)վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3)անմեղության կանխավարկած
Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն՝ որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը։ Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Այլ խոսքով՝ քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության։
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրագրող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները։ Այս կապակցությամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ շեշտել է. «(…) ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։
Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը)։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ (տե՛ս, ի թիվս այլոց, Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ)։
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին՝ ներքին համոզմունքին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ «(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։
Վերահաստատելով Ֆ.Գալստյանի գործով որոշմամբ ձևավորած իրավական դիրքորոշումը՝ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ դատարանը պարտավոր է իր դատական ակտում ամրագրել և թույլատրելիության, վերաբերելիության ու արժանահավատության տեսանկյունից գնահատման ենթարկել այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև նշել այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի 3-րդ կետ)։
Հակառակ դեպքում ապացույցների գնահատումը, դրա արդյունքում դատարանի համապատասխան ներքին համոզմունքի ձևավորումը կկրեն սուբյեկտիվ բնույթ, կհանգեցնեն կամայականության և անձի արդար դատաքննության իրավունքի խախտման՝ սահմանափակելով նաև դատական ակտի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը ստուգելու վերադաս դատարանի հնարավորությունը։ Սույն որոշման 29-32-րդ կետերում կատարված իրավական վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց։
Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում։
Վերը մեջբերված քրեադատավարական նորմերի և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված և դատական ակտում շարադրված վերոգրյալ ապացույցները թույլատրելիության առումով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործի քննության ընթացքում չի ստացվել որևէ օբյեկտիվ տվյալ, որը հիմք կտար փաստելու, թե նշված ապացույցների ձեռքբերման գործընթացում տեղ են գտել այնպիսի էական խախտումները, որոնք դրսևորվել են մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների ոտնահարմամբ կամ քրեական վարույթի սկզբունքների խախտմամբ, ինչպես նաև՝ դրանք ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։ Այլ խոսքով՝ վկայակոչված ապացույցները թույլատրելիության առումով կասկածի տակ առնելու հիմքերը բացակայում են, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի մասին վկայող որևէ օբյեկտիվ տվյալ գործի քննության ընթացքում չի ստացվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով:
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
4. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առարկաները կամովին հանձնած և դրանց ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությանը բացահայտելուն աջակցած անձն ազատվում է սույն հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից, եթե նախկինում քրեական պատասխանատվությունից չի ազատվել նույն կամ սույն օրենսգրքի 393-րդ կամ 394-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքով: Եթե նրա փաստացի կատարած արարքն այլ հանցակազմ է պարունակում, ապա անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության այդ հանցագործության համար:
5. Պրեկուրսորների զգալի չափերը սահմանում է Կառավարությունը:...»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հանցակզմի օբյեկտ է հանդիսանում բնակչության առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները:
Հանցագործության առարկան հանդիսանում են թմրամիջոցները, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերը և դրանց պրեկուրսորները:
Քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոցներ, հոգեմետ նյութեր կամ դրանց պրեկուրսորներ ապօրինի պատրաստելով, վերամշակելով, ձեռք բերելով, պահելով, փոխադրելով, առաքելով:
Սույն դեպքում սուբյեկտ կարող է լինել ցանկացած ֆիզիկական մեղսունակ տասնվեց տարին լրացած անձ և սուբյեկտիվ կողմը կրկին միայն ուղղակի դիտավորությամբ:
6․ Վերլուծելով սույն դատավճռի (այսուհետ՝ Դատավճիռ) 3.1-3․16.-րդ կետերում ներկայացված ապացույցները Դատարանը՝ ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, համակողմանիորեն վերլուծելով քրեական վարույթով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության և արժանահավատության, իսկ ապացույցների ողջ համակցությունը՝ մեղադրանքի հիմնավորվածությունը հաստատելու և գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալներ Պարգև Մարգարյանի, Դանիլա Բարանովի, Մարիա Վոլկովայի, Անաստասիա Ռյաբիչենկոյի և Վիկտորիա Մակսակովայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ լիովին ապացուցված է: Դատարանը հաստատված է համարվում այն փաստական հանգամանքը, որ 2024 թվականի հունիսի 28-ին վերոնշյալ հինգ անձինք, գործելով նախնական համաձայնությամբ և որպես համակատարողներ, ունենալով թմրամիջոց ձեռք բերելու և այն համատեղ օգտագործելու մեկ միասնական դիտավորություն, հավաքել են ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամ գումար, որից հետո Պարգև Մարգարյանի միջոցով «BlackSprut» տելեգրամյան հարթակից պատվիրել են «Մեֆեդրոն» տեսակի թմրամիջոց և միասին ուղևորվել են Երևան քաղաքի Հասրաթյան փողոց՝ այն վերցնելու նպատակով։ Նշված փաստական հանգամանքները հիմնավորվում են ոչ միայն մեղադրյալների կողմից դատարանում տրված ցուցմունքներով, որոնցով վերջիններս չեն ժխտել թմրամիջոցի համատեղ ձեռքբերման փաստը, այլև գործում առկա և դատարանի կողմից հետազոտված օբյեկտիվ ապացույցներով, մասնավորապես՝ Պարգև Մարգարյանի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված 80.000 ՀՀ դրամի վճարային անդորրագրով, հեռախոսների թվային խուզարկության արդյունքում վերականգնված նամակագրություններով, դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, ինչպես նաև Անաստասիա Ռյաբիչենկոյի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Արարատ» ծխախոտի տուփի մեջ առկա սպիտակ փոշենման զանգվածով: Վերջինիս վերաբերյալ տրված դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 21702405 եզրակացությամբ հստակ արձանագրվել է, որ հայտնաբերված զանգվածը հանդիսանում է «մեֆեդրոն» տեսակի թմրամիջոց՝ 1,58 գրամ հաստատուն չոր քաշով, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հավելվածի իմաստով կազմում է առանձնապես խոշոր չափ։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ նշված ապացույցները միմյանցից անկախ, սակայն նույն փաստական հանգամանքները հաստատող փոխլրացնող աղբյուրներ են։ Մեղադրյալների ցուցմունքներով հաստատված գումար հավաքելու, մեկ միասնական պատվեր ձևակերպելու և համատեղ ուղևորվելու հանգամանքները համադրվում են վճարային անդորրագրի, հեռախոսների թվային տվյալների, դեպքի վայրի զննության և առգրավված զանգվածի վերաբերյալ դատաքիմիական փորձաքննության արդյունքների հետ։ Նշված ապացույցների համակցությունը Դատարանի համար բացառում է մեղադրյալներից որևէ մեկի պատահական ներկայության կամ ընդհանուր հանցավոր դիտավորությունից դուրս գտնվելու ողջամիտ վարկածը։
Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի և մեղադրյալների այն միասնական դիրքորոշմանը, որ իրենցից յուրաքանչյուրը պետք է քրեական պատասխանատվություն կրի բացառապես իրեն հասանելիք ենթադրյալ անհատական չափաբաժնի՝ 0.316 գրամի համար, Դատարանն արձանագրում է, որ այն անհիմն է, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցակցության և համակատարման ինստիտուտի իմաստով, երբ անձինք գործում են նախնական համաձայնությամբ և դիտավորության միասնությամբ, նրանցից յուրաքանչյուրը պատասխանատվություն է կրում խմբի կողմից իրականացված միասնական հանցավոր արդյունքի համար: Տվյալ դեպքում գործի փաստական հանգամանքներով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներին համապատասխան հետազոտված ապացույցներով հաստատված է, որ հինգ մեղադրյալները համատեղ հավաքագրել են 80.000 ՀՀ դրամ գումարը, միասին որոշել են ձեռք բերվող թմրամիջոցի տեսակն ու ընդհանուր քանակը և բոլորով ուղևորվել են դեպքի վայր՝ այն վերցնելու նպատակով, ինչը վկայում է մեկ միասնական հանցավոր մտադրության մասին: Թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցակազմը համարվում է ավարտված այն պահից, երբ անձը կամ անձանց խումբը ձեռք է բերում փաստացի տիրապետում և հանցավոր վերահսկողություն արգելված նյութի նկատմամբ: Ձերբակալման և խուզարկության պահին 1.58 գրամ «Մեֆեդրոն» տեսակի թմրամիջոցը հանդիսացել է մեկ միասնական, ֆիզիկապես չբաժանված զանգված, որի նկատմամբ բոլոր մեղադրյալներն իրականացրել են համատեղ փաստացի տիրապետում: Այն հանգամանքը, որ նրանք մտադիր են եղել հետագայում այդ զանգվածը բաժանել միմյանց միջև և օգտագործել, որևէ նշանակություն չունի արդեն իսկ ավարտված հանցագործության որակման համար, քանի որ հանցանքի որակումը կապում են ապօրինի շրջանառության մեջ հայտնված նյութի փաստացի քանակի, այլ ոչ թե դրա հետագա սպառման ենթադրյալ եղանակի կամ անհատական դոզավորման հետ:
Ամփոփելով վերոշարադրյալը Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մարիա Սերգևնա Վոլկովային պետք է մեղավոր ճանաչել Դատավճռի 1․1 կետում, Պարգև Բարիսի Մարգարյանին 1․2 կետում, Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնան 1․3 կետում, Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովանին 1․4 կետում և Դանիլա Բարանով Յուրևիչին 1․5 կետում շարադրված մեղադրանքով նկարագրված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Այսպես․
6․1․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալներին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը)։
Մասնավորապես՝ Դատարանը արձանագրում է, որ Դատավճռի 3.1-3․16.-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների բավարար համակցությամբ ապացուցվել և հիմնավորվել է, որ Մարիա Վոլկովան, Դանիլա Յուրևիչը, Անաստասիա Վյաչեսլավովնան, Պարգև Մարգարյանը և Վիկտորիա Մակսակովան, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի պահանջները, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, 2024 թվականի հունիսի 28-ին նախապես համաձայնության գալով առանց իրացնելու նպատակի, իրենց անձնական օգտագործման համար առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու շուրջ, յուրաքանչյուրը ներդրել են քննությամբ չպարզված որոշակի չափով գումար, որի արդյունքում հավաքել են ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամ, այնուհետև Պարգև Մարգարյանը իրենց հանցավոր նպատակը իրականացնելու համար 80,000 ՀՀ դրամին համարժեք կրիպտոարժույթ փոխանցելով թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող տելեգրամյան «Black Sprut» կայքը շահագործող անհայտ անձին ստացել է թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ կողմնորոշիչ կոորդինատներ, դրանից հետո՝ շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրության իրականացումը Պարգև Մարգարյանին պատկանող «Toyota» մակնիշի «Camry» մոդելի 37 QG 985 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով՝ բոլորով միասին պատվիրված թմրանյութը հայտնաբերելու և ձեռք բերելու նպատակով, ուղևորվել են Երևան քաղաքի Հասրաթյան փողոցի 9 հասցե, որտեղ Պարգև Մարգարյանը և Դանիլա Յուրևիչը իջնելով ավտոմեքենայից գնացել են փնտրելու թմրամիջոցը, իսկ ինքը, Մարիա Սերգեյեվնա Վոլկովան և Վիկտորիա Ալեքսեյեվնա Մակսակովան մնացել են ավտոմեքենայի մոտ, որոշ ժամանակ անց Պարգև Մարգարյանը հայտնաբերելով այն ավարտին է հասցրել իրենց դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցանքը՝ ձեռք բերելով առանձնապես խոշոր չափերի 1,58 գրամ հաստատուն չոր քաշով «մեֆեդրոն 4-մեթիլմետկատինոն» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը հայտնաբերվել և վերցվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում կատարված Անաստասիա Վյաչեսլավովնայի անձնական խուզարկության արդյունքում։
Այն հանգամանքը, որ թմրամիջոցի անմիջական որոնման գործողությանը ֆիզիկապես մասնակցել են Պարգև Մարգարյանը և Դանիլա Բարանովը, իսկ Մարիա Վոլկովան, Անաստասիա Ռյաբիչենկոն և Վիկտորիա Մակսակովան մնացել են ավտոմեքենայի մոտ, ինքնին չի բացառում վերջիններիս համակատարությունը։ Հանցակցության պայմաններում համակատարությունը չի սահմանափակվում հանցանքի օբյեկտիվ կողմի նույնական ֆիզիկական գործողության կատարմամբ. էական է նախնական համաձայնությունը, միասնական դիտավորությունը և յուրաքանչյուր մասնակցի ներդրումը ընդհանուր հանցավոր արդյունքի իրագործման մեջ։ Տվյալ դեպքում նշված անձանց կողմից գումար տրամադրելը, թմրամիջոցի միասնական ձեռքբերման շուրջ համաձայնության գալը և դեպքի վայր միասին ուղևորվելը բավարար են արձանագրելու, որ նրանց վարքագիծը ընդգրկված է եղել խմբի ընդհանուր հանցավոր ծրագրի մեջ։
6․2․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում առանց իրացնելու նպատակի առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելու համար։
Հաշվի առնելով, որ նախորդ կետում հաստատվել է մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները՝ դատարանը գտնում է, որ դրանք համապատասխանում են վերը նշված ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներին, հետևաբար ապացուցված է, արարքի հակաիրավականությունը։
Դատարանը, հաստատված փաստական հանգամանքները համադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշների հետ, արձանագրում է, որ մեղադրյալների կողմից առանց բժշկական կամ այլ օրինական հիմքի թմրամիջոց ձեռք բերելու շուրջ նախնական համաձայնության գալը, այդ նպատակով գումար հավաքելը, մեկ միասնական պատվեր կատարելը, թմրամիջոցի գտնվելու վայր մեկնելը և այն փաստացի ձեռք բերելը կազմում են առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու օբյեկտիվ կողմը, իսկ հայտնաբերված 1,58 գրամ «մեֆեդրոն»-ի չափը՝ առանձնապես խոշոր չափի որակական հատկանիշը։
6․3․ Դատարանը գտնում է, որ Դատավճռի 3.1-3․16.-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների գնահատման արդյունքում ապացուցված է այդ արարքը մեղադրյալների կողմից կատարելը.
6․4․ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալները գիտակցել են իրենց արարքի հակաիրավականությունը և գործել են ուղղակի դիտավորությամբ։ Մեղադրյալների դիտավորությունը ձևավորվել է մինչև թմրամիջոցի փաստացի ձեռքբերումը և ընդգրկել է մեկ միասնական պատվերի կատարումը։ Ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամ հավաքելու, մեկ հարթակից մեկ պատվեր ձևակերպելու և բոլորով միասին թմրամիջոցի գտնվելու վայր մեկնելու հանգամանքները վկայում են, որ մեղադրյալները գիտակցել են ոչ թե միայն իրենց ենթադրյալ հետագա անհատական բաժնի, այլ ձեռք բերվող ամբողջական զանգվածի ապօրինի շրջանառության մեջ հայտնվելու փաստը և կամեցել են այդ արդյունքը։
Ելնելով վերոգրյալից Դատարանը կայացրեց մեղադրական վերդիկտ՝ հաստատված համարելով, որ ապացուցված է, որ մեղադրյալ Մարիա Սերգևնա Վոլկովան, Պարգև Բարիսի Մարգարյանը, Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնանը, Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովան և Դանիլա Բարանով Յուրևիչը կատարել է իրենց վերագրվող արարքը, ապացուցված են մեղադրյալներին վերագրվող փաստական հանգամանքները, ապացուցված է արարքի քրեական հակաիրավական լինելու փաստը, ապացուցված է մեղադրյալների մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ հետևաբար ապացուցված արարքի նկատմամբ ենթակա է կիրառման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասը:
7․ Անդրադառնալով մեղադրյալների կատարած հանցագործության համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(...):»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է «(...) [Պ]ատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) [Պ]ատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) [որը պետք է կիրառվի] պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (նախկին օրենսգրքի) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ:
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
7․1 Մարիա Սերգևնա Վոլկովայի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
7․2 Մարիա Սերգևնա Վոլկովայի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Մարիա Սերգևնա Վոլկովան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Մարիա Սերգևնա Վոլկովայի կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում՝ նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող լրացուցիչ տվյալների բացակայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...)
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
(...)
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
(...)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի դրսևորում, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել`
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
Դատարանը հաշվի է առնում, որ սույն գործով կատարված արարքը վերաբերում է առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոցի ապօրինի ձեռքբերմանը, սակայն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը լուծելիս էական է համարում նաև գործի կոնկրետ հանգամանքները՝ իրացման նպատակի բացակայությունը, թմրամիջոցի՝ անձնական համատեղ օգտագործման նպատակով ձեռքբերված լինելու հանգամանքը, նյութի ամբողջությամբ առգրավված լինելը, մեղադրյալների նախկինում դատապարտված չլինելը, նրանց երիտասարդ տարիքը և վարույթի ընթացքում դրսևորած պատշաճ վարքագիծը։ Նշված հանգամանքների համակցությունը Դատարանին հիմք է տալիս եզրահանգելու, որ պատժի նպատակներին տվյալ դեպքում հնարավոր է հասնել պրոբացիոն վերահսկողության պայմաններում՝ առանց մեղադրյալներին հասարակությունից իրական մեկուսացման։
Դատարանը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի քննարկման առումով կարևորում է սույն գործով առկա մի շարք առանձնահատկություններ, մասնավորապես այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը նախկինում երբևէ դատապարտված չի եղել, վերջինս երիտասարդ է (հանցանքը կատարելու պահին նա եղել է 21 տարեկան) և քրեական վարույթի ողջ ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշվածը և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները, հանգում է այն հետևության, որ Մարիա Սերգևնա Վոլկովայի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մարիա Սերգևնա Վոլկովայի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը, սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
7․3 Որպես Պարգև Բորիսի Մարգարյանի անձը դրական բնութագրող տվյալ՝ Դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս ակտիվ մասնակցությունը 44-օրյա պատերազմի ընթացքում թիկունքային աջակցության, կազմակերպչական և փոխօգնության աշխատանքներին։ Օրենքով նախատեսված՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
7․4 Պարգև Բորիսի Մարգարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Պարգև Բորիսի Մարգարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Պարգև Բորիսի Մարգարյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Դատարանը, հաշվի առնելով սույն գործով առկա մի շարք առանձնահատկություններ, մասնավորապես այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը նախկինում երբևէ դատապարտված չի եղել, վերջինս երիտասարդ է, քրեական վարույթի ողջ ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, մասնակցել է 44-օրյա պատերազմի ընթացքում թիկունքային աջակցության և փոխօգնության աշխատանքներին, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները՝ հանգում է այն հետևության, որ Պարգև Բորիսի Մարգարյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Պարգև Բորիսի Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է՝ առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
7․5 Որպես Անաստասիա Րյաբիչենկո Վյաչեսլավովնայի անձը բնութագրող սոցիալական և առողջական վիճակը հավաստող տվյալներ՝ Դատարանը հաշվի է առնում նրա մոտ ախտորոշված չվերահսկվող հիպերտոնիկ հիվանդությունը (դեկոմպենսացիայի փուլում) և ստամոքսաղիքային տրակտի խնդիրները, որոնք պահանջում են մշտական խնամք, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ վերջինս անչափահասության տարիներին զրկված է եղել ծնողական խնամքից։ Օրենքով նախատեսված՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
7․6 Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնաի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնաը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Անաստասիա Րյաբիչենկո Վյաչեսլավովնայի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող սոցիալական ու առողջական տվյալները, օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Դատարանը, հաշվի առնելով սույն գործով առկա մի շարք առանձնահատկություններ, մասնավորապես այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը նախկինում երբևէ դատապարտված չի եղել, վերջինս երիտասարդ է, ունի առողջական խնդիրներ և անչափահասության տարիներին զրկված է եղել ծնողական խնամքից, քրեական վարույթի ողջ ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները՝ հանգում է այն հետևության, որ Անաստասիա Րյաբիչենկո Վյաչեսլավովնայի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնաի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է՝ առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
7․7 Որպես Վիկտորիա Ալեքսեևնա Մակսակովայի անձը բնութագրող սոցիալական տվյալ՝ Դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս երկկողմանի ծնողազուրկ լինելու փաստը։ Օրենքով նախատեսված՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
7․8 Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովնաի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովնան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Վիկտորիա Ալեքսեևնա Մակսակովայի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող սոցիալական տվյալները, օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Դատարանը, հաշվի առնելով սույն գործով առկա մի շարք առանձնահատկություններ, մասնավորապես այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը նախկինում երբևէ դատապարտված չի եղել, վերջինս երիտասարդ է և երկկողմանի ծնողազուրկ, քրեական վարույթի ողջ ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները՝ հանգում է այն հետևության, որ Վիկտորիա Ալեքսեևնա Մակսակովայի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովնաի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է՝ առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
7․9 Որպես Դանիլա Բարանով Յուրևիչի անձը դրական բնութագրող տվյալ՝ Դատարանը հաշվի է առնում նրան «Ձյուդո» մարզաձևից ՌԴ սպորտի վարպետի կոչում շնորհված լինելու հանգամանքը։ Օրենքով նախատեսված՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
7․10 Դանիլա Բարանով Յուրևիչի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Դանիլա Բարանով Յուրևիչը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Դանիլա Բարանով Յուրևիչի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող դրական տվյալները, օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Դատարանը, հաշվի առնելով սույն գործով առկա մի շարք առանձնահատկություններ, մասնավորապես այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը նախկինում երբևէ դատապարտված չի եղել, վերջինս երիտասարդ է, ունի սպորտի վարպետի կոչում, քրեական վարույթի ողջ ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները՝ հանգում է այն հետևության, որ Դանիլա Բարանով Յուրևիչի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Դանիլա Բարանով Յուրևիչի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է՝ առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
8. Անդրադառնալով մեղադրյալներ Պարգև Բարիսի Մարգարյանի, Դանիլա Բարանով Յուրևիչի, Մարիա Սերգեևնա Վոլկովայի, Անաստասիա Վյաչեսլավովնա Րյաբիչենկոյի, Վիկտորիա Ալեքսեևնա Մակսակովայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, մինչև դատավճռի ուժի մեջ մտնելն մեղադրյալների նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ:
9. Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թիվ 21702405 եզրակացությանը կից թմրամիջոցները պետք է վերադարձնել նախաքննական մարմնին։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը


ՎՃՌԵՑ
1. Մարիա Սերգևնա Վոլկովաին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Մարիա Սերգևնա Վոլկովայի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով որի ընթացքում առանց՝ վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
3. Պարգև Բորիսի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Պարգև Բորիսի Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով որի ընթացքում առանց՝ վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
5. Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնաին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
6. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնաի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով որի ընթացքում առանց՝ վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
7. Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովնաին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
8. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովնաի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով որի ընթացքում առանց՝ վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
9. Դանիլա Բարանով Յուրևիչին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
10. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Դանիլա Բարանով Յուրևիչի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով որի ընթացքում առանց՝ վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
11. Մարիա Սերգեևնա Վոլկովայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
12. Պարգև Բորիսի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
13. Անաստասիա Րյաբիչենկո Վլաչեսլավովնաի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
14. Վիկտորիա Ալեկսևնա Մակսակովնաի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
15. Դանիլա Բարանով Յուրևիչի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
16. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ 21702405 եզրակացությանը կից թմրամիջոցները վերադարձնել նախաքննական մարմնին։
17. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
18. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ