Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ԵԴ1/1313/01/25

«27» հունիսի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝

նախագահությամբ՝ դատավոր Ա. Մելիքսեթյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ս․ Ջավադյանի,

մասնակցությամբ.՝
հանրային մեղադրող Ռ․ Արսենյանի,
պաշտպան Տ․ Ղազարյանի,

դռնբաց դատական նիստում, արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանի /ծնված՝ 16․06․1964թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, բնակվող՝ ք․ Երևան, Կ․ Ուլնեցու 2-րդ ՓԿՂ 1Ա շենք 1-ին բնակարան հասցեում/ ՝ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1.1. 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանը անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է։
1.2. 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին Սամվել Ռազմիկի Գասպարյանը անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է։
1․3․ 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 08153824 քրեական վարույթը:
1.4. 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Սամվել Ռազմիկի Գասպարյանին ազատ արձակելու մասին։
1․5․ 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալելու մասին:
1.6. 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 08153824 քրեական վարույթով Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցվելու մասին:
1.7. 2024 թվականի նոյեմբերի 30-ին միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 01-ի որոշմամբ բավարարվել է մասնակի, և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է վարչական հսկողությունը, գրավը՝ 1․500․000 /մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը:
1․8․ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 08158024 քրեական վարույթը:
1․9․ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել թիվ 08153824 քրեական վարույթը թիվ 08158024 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 08153824 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։
1.10. 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 08183824 քրեական վարույթով հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Արմեն Էդիկի Աֆթադիլյանին ձերբակալելու մասին:
1.11. 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 08153824 քրեական վարույթով Արմեն Էդիկի Աֆթադիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցվելու մասին:
1.12. 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 08183824 քրեական վարույթով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Արմեն Էդիկի Աֆթադիլյանին ձերբակալելու մասին՝ նրա նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված:
1.13. 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել Արթուր Էդիկի Աֆթադիլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին։
1.14. 2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Արմեն Էդիկի Աֆթադիլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին։
1.15. 2025 թվականի փետրվարի 12-ին որոշում է կայացվել Արթուր Էդիկի Աֆթադիլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1.16. 2025 թվականի փետրվարի 13-ին որոշում է կայացվել Արմեն Էդիկի Աֆթադիլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1.17. 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 08153824 քրեական վարույթով Արմեն Էդիկի Աֆթադիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցվելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
1.18. 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 08153824 քրեական վարույթով Արթուր Էդիկի Աֆթադիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցվելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
1.19. 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 08153824 քրեական վարույթով Սամվել Ռազմիկի Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցվելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
1.20. 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 08153824 քրեական վարույթով Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցվելու մասին:
1․21․ 2025 թվականի ապրիլի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 08153824 քրեական վարույթից Ա․ Ասլանյանի կողմից թմրանյութ իրացնելու վերաբերյալ թիվ 08158024 քրեական վարույթն անջատելու մասին։
1․22․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի ապրիլի 11-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 08153824 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1313/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 14-ին:
1․23․ 2025 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1313/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Արագացված վարույթով դատական քննությունը.
2.1. Մեղադրյալ Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանը նախնական դատալսումների ժամանակ միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Նա հայտարարել է, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
2.2․ Հանրային մեղադրող Ռ․ Արսենյանն արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդության դեմ չի առարկել:
2.3. Դատարանը, հաշվի առնելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները, որոշում է կայացրել մեղադրյալի միջնորդությունը բավարարելու և արագացված վարույթ կիրառելու մասին:

3․ Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանը խախտելով «Թմրամիջոցների եւ հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների եւ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն 2024 թվականի նոյմեբերի 28–ին՝ ժամը 13:00–ից 15:00–ն ընկած ժամանակահատվածում, Երեւան քաղաքի Հանրապետության փողոցում յանդիպելով Արթուր Էդիկի Աֆթանդիլյանին վերջինիցս 18.000 ՀՀ դրամով իր անձնական օգտագործման համար ձեռք է բերել եւ իր մոտ ապօրինի պահել է խոշոր չափերի 0.22 գրամ հաստատուն քաշով «Հերոին» տեսակի թմրանյութ, որն էլ հայտնաբերվել է 2024թ. նոյեմբերի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ ԹԱՇԴՊ բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ:

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ. Քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Դատարանը արագացված վարույթ կիրառում է հանրային մեղադրանքով նախնական դատալսումների ընթացքում՝ մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա:
2. Արագացված վարույթ չի կարող կիրառվել, եթե՝
1) մեղադրյալը մեղադրվում է առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու համար.
2) վարույթում ներգրավված մի քանի մեղադրյալից առնվազն մեկն առարկում է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ.
3) մեղադրյալը չունի պաշտպան կամ միջնորդությունը ներկայացրել է առանց պաշտպանի հետ խորհրդակցելու.
4) արագացված վարույթ կիրառելու դեմ փաստարկված առարկում է հանրային մեղադրողը կամ տուժողը:
Նույն օրենսգրքի 464.2-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը դատարանը քննարկում է նախնական դատալսումների ընթացքում՝ մեղադրյալի, նրա պաշտպանի, հանրային մեղադրողի պարտադիր մասնակցությամբ: Դատարանը միջոցներ է ձեռնարկում արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության վերաբերյալ տուժողի կարծիքը պարզելու համար:
2. Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացնում է մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
3. Միջնորդությունը քննարկելիս դատարանը մեղադրյալին հարցնում է, թե արդյոք նրան պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է արդյոք նա մեղադրանքի հետ, պնդում է արդյոք արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, արդյոք միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը արդյոք նա խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արդյոք արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
4. Դատարանը բավարարում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև եթե մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները:
5. Դատարանը որոշում է կայացնում արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը մերժելու և նախնական դատալսումները ընդհանուր կարգով շարունակելու մասին, եթե՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) սույն հոդվածի 3-րդ մասի հարցերից որևէ մեկին տրվում է ժխտական պատասխան:
6. Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Նույն օրենսգրքի 464.3-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հարցերի քննարկումն ավարտելուց հետո դատարանը հեռանում է առանձին սենյակ` հայտարարելով դատավճռի հրապարակման վայրը, տարին, ամիսը, օրը և ժամը:
4.1 Ելնելով վերոնշված իրավական կարգավորումներից՝ Դատարանը, առանց ապացույցները հետազոտելու, հաշվի առնելով հատուկ վարույթի առանձնահատկությունները, արձանագրում է, որ
- ապացուցված են մեղադրյալ Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
4.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...) 4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
(...)
7. Համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ կիրառելն արգելք չէ լրացուցիչ պատիժ կամ անվտանգության միջոց նշանակելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով:(...)»:

Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրն արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
4.3.Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել:
Մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրում։
4.4. Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձևը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է տուգանքի ձևով պատժի:
Այս համատեքստում անդրադառնալով հանրային մեղադրողի միջնորդությանը՝ մեղադրյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատժի նշանակման վերաբերյալ, Դատարանն արձանագրում է, որ, թեև թմրանյութի տեսակը /սինթետիկ/ կարող է նշանակություն ունենալ պատժի նշանակման համար, այնուամենայնիվ, մեղադրյալի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության և արագացված վարույթի կիրառման պայմաններում ազատազրկման ձևով պատիժն անհամաչափ խիստ կլինի։ Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ թմրանյութի տեսակով պայմանավորված, մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի նվազագույն չափով պատիժ նշանակելը ևս չի համապատասխանի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանին։
Հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չի աշխատում, չունի եկամուտներ, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետով և 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժը որոշելիս պետք է հաշվի առնել արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափը:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասներկուապատիկի` 900․000 /ինը հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
4.5 Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի՝ 3 /երեք/ օր անազատության մեջ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է մեղմացնել տուգանքի ձևով պատիժը և մեղադրյալին թողնել կրելու 810․000 /ութ հարյուր տաս հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը:
Դատարանը, հաշվի առնելով նշանակվող տուգանքի չափը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետով՝ թույլատրելով այդ գումարը մաս առ մաս վճարել 12 /տասներկու/ամսվա ընթացքում:
4.6. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
4.7 Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթով դատավճիռ կայացնելիս նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4.8. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ թիվ 08153824 քրեական վարույթով 2025 թվականի ապրիլի 03-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,2 գրամ քաշով Հերոին տեսակի թմրամիջոցը պետք է վերադարձնել հանրային մեղադրողին, իսկ 0,29 գրամ քաշով Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը՝ ոչնչացնել։
4.9. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ վարչական հսկողությունը դատավճռի կայացման պահից պետք է վերացնել, իսկ գրավը՝ 1․500․000 /մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի/ չափով և բացակայելու արգելքը՝ պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մեղադրյալ Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշատակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասներկուապատիկի` 900․000 /ինը հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հաշվի առնելով մեղադրյալի՝ անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 /երեք/ օրը, մեղմացնել տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 810․000 /ութ հարյուր տաս հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 810․000 /ութ հարյուր տաս հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 67․500 /վաթսունյոթ հազար հինգ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար:
Մեղադրյալ Արարատ Սարուխանի Համբարձումյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը դատավճռի կայացման պահից վերացնել, իսկ գրավը՝ 1․500․000 /մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի/ չափով և բացակայելու արգելքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,2 գրամ քաշով Հերոին տեսակի թմրամիջոցը վերադարձնել հանրային մեղադրողին, իսկ 0,29 գրամ քաշով Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը՝ ոչնչացնել։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ