ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/1270/01/25

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրող՝ Ռաֆիկ Դոխոյանի,
մեղադրյալ՝ Արսեն Գրիգորյանի,

2025թ. հուլիսի 11 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի
Արսեն Համլետի Գրիգորյանի
(ծնված՝ 25.07.2001թ․, Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղի Բաղրամյան փողոցի տուն 48 հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝


ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2025թ. մարտի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60230825 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։
2. Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ռաֆիկ Դոխոյանի 2025թ. մարտի 31-ի որոշմամբ Արսեն Համլետի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
3. 2025թ. մարտի 31-ի որոշմամբ Արսեն Համլետի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
4. 2025թ. ապրիլ 9-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60230825 քրեական վարույթը, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1270/01/25 համարը։
5. 2025թ. ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/1270/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
6․ 2025 թվականի հուլիսի 11-ին որոշմամբ Արսեն Համլետի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
7․ Նույն օրը Արսեն Համլետի Գրիգորյանի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ, համաձայն որի՝ Արսեն Համլետի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արսեն Համլետի Գրիգորյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ այն արարքի համար, որ նա՝
«(...) տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, հարբած (ոչ սթափ) վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց։
Այսպես.
Արսեն Համլետի Գրիգորյանը, սահմանված կարգով չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական, 2025 թվականի փետրվարի 27-ին՝ ժամը 21։55-ին, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.135 մգ/լ, վարել է «Վազ» մակնիշի 37 ZT 983 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259010495 արձանագրությունը։
Այսինքն՝ Արսենի Համլետի Գրիգորյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ (...)»

3.1. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- 2025թ. փետրվարի 27-ին ժամը՝ 22:25-ին, Երևան քաղաքի Ամերիկյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի կրտսեր պարեկ Թելման Ասատրյանի (11316) կողմից Արսեն Համլետի Գրիգորյանի վերաբերյալ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վերջինս 2025թ. փետրվարի 27-ին՝ ժամը 21:55-ին, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի 37 ZT 983 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ ոչ սթափ վիճակում՝ չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք: Արձանագրության համապատասխան տողերում առկա են ծանուցվողի (վարորդի) և պարեկային ծառայողի ստորագրությունները (հատոր 1, վ/թ 4),
- Արսեն Գրիգորյանին սթափության զննության ենթարկելու վերաբերյալ կտրոնը, համաձայն որի՝ սթափության զննության սարքի համարն է 91101151, զննման համարը՝ 02462, զննման ամսաթիվը՝ 27.02.2025թ., ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ժամը՝ 22:01:05-ին, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.135մգ/լ, վարորդի անունը՝ Արսեն, ազգանունը՝ Գրիգորյան, տրանսպորտային միջոցի հաշվառման համարանիշը՝ 37 ZT 983, անձնագիր՝ AU0427989, Պ/Ծ ազգանունը (Ասատրյան, կրծքանշանի համար 11316), սթափության կտրոնի համապատասխան տողերում առկա են ստորագրություններ (հատոր 1, վ/թ 5),
- ստուգաչափման թիվ 143235 վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ սարքի ստուգաչափման թվականն է 24.12.2024թ., ուժի մեջ է մինչև 24.12.2025թ., չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ ալկոտեստեր, գործարանային համարը՝ 91101151 տեսակը՝ «Jupiter X/RP», չափման տիրույթը՝ 0.000÷2,000մգլ, ճշտության կարգը և դասը (սխալանքը) O-0,1±5%, 01÷0.15±8%>0.15±10%, արտադրողը՝ Չինաստան պատկանում է ՀՀ ՊԾ (հատոր 1, վ/թ 6),
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրի Արսեն Համլետի Գրիգորյանի տվյալների մուտքագրման արդյունքում ստացված տեղեկատվության քաղվածքի պատճենը, համաձայն որի՝ վերջինիս տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն (հատոր 1, վ/թ 7),
- վերոնշյալ փաստաթղթերը զննության ենթարկելու մասին 2025 թվականի մարտի 21-ի արձանագրությունը (հատոր 1, վ/թ 12-13),
- վերոնշյալ փաստաթղթերը որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 2025 թվականի մարտի 21-ի որոշումը (հատոր 1, վ/թ 14-15),
- հրապարակվեց մեղադրյալի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Արսեն Համլետի Գրիգորյանը ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբևէ վարորդական իրավունքի վկայական չի ունեցել։ 2025 թվականի փետրվարի 27-ին՝ գիշերային ժամի, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում «Վազ» մակնիշի 37 ZT 983 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, վարել է ոչ սթափ վիճակում, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ինչի կապակցությամբ, պարեկային ծառայողները կանգնեցնելով իրեն, ստուգել են իր փաստաթղթերը, սթափություն և կազմել են վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 60230825 արձանագրությունը: Արձանագրությունը, կազմելուց հետո պարեկային ծառայողները ծանոթացրել են արձանագրության բովանդակության հետ, ինչի վերաբերյալ որևէ առարկություն չի ներկայացրել և ստորագրել է արձանագրության ու սթափության զննության կտրոնի համապատասխան տողերում: (հատոր 1, վ/թ 33-36)։
3.2. Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի հուլիսի 11-ին արտատպված Արսեն Համլետի Գրիգորյանի ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը,
- 2025 թվականի հուլիսի 11-ին արտատպված ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Արսեն Համլետի Գրիգորյանը դատվածություն չունի,
- 2025 թվականի հուլիսի 11-ին արտատպված Արսեն Համլետի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ Արսեն Համլետի Գրիգորյանի եկամուտների հաշվարկով պարզ է դառնում, որ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը չի գերազանցում հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
4.1. Գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների յուրաքանչյուրը վերաբերելիության, թույլատրելիության և հավաստիության տեսանկյունից՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների հետազոտման ընթացքում չեն արձանագրվել դրանց ձեռք բերման պատշաճ իրավական ընթացակարգի խախտումներ, ուստի հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը թույլատրելի է։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը պարունակում է տեղեկություններ գործի համար նշանակություն ունեցող փաստերի վերաբերյալ՝ հետևաբար հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը բավարարում են ապացույցի վերաբերելիության պահանջին։
Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցներից ոչ մեկը չի պարունակում հակասական տվյալներ գործի փաստերի վերաբերյալ, ուստի դրանք գնահատվում են բավարար՝ հավաստիության տեսանկյունից։
4.2. Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը հաստատված է համարում, որ Արսեն Համլետի Գրիգորյանը, սահմանված կարգով չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական, 2025 թվականի փետրվարի 27-ին՝ ժամը 21։55-ին, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.135 մգ/լ, վարել է «Վազ» մակնիշի 37 ZT 983 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259010495 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ ապացուցված է Արսեն Համլետի Գրիգորյանի կողմից մեղավորությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հակաիրավական արարքի կատարումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ և 71-րդ հոդվածներով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արսեն Համլետի Գրիգորյանի անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանը արձանագրում է, որ Արսեն Համլետի Գրիգորյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արսեն Համլետի Գրիգորյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
Մեղադրյալ Արսեն Համլետի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժատեսակները չորս են՝ տուգանք, հանրային աշխատանքներ, կարճաժամկետ ազատազրկում և ազատազրկում։ Նկատի ունենալով, որ նշված հոդվածը հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, իսկ մեղադրյալը հանդիսանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, հաշվի առնելով նաև կատարված արարքի հանրային վտանգավորությունն ու առաջացած հետևանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել տուգանք պատժատեսակի կիրառմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
1. Սույն օրենսգրքում օգտագործվում են հետևյալ հասկացությունները.
(…)
6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ.
7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը.
(…)»
Վերոգրյալ իրավանորմերը վկայում են այն մասին, որ տուգանքը որպես հիմնական պատիժ նշանակվում է հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով, իսկ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով։
Հետազոտելով 2025 թվականի հուլիսի 11-ին արտատպված Արսեն Համլետի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Արսեն Համլետի Գրիգորյանի եկամուտների հաշվարկով պարզ է դառնում, որ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը չի գերազանցում հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, ուստի տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
Նվազագույն աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանվել է 75.000 ՀՀ դրամ:
Այսպիսով, Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրյալ Արսեն Համլետի Գրիգորյանի անձը բնութագրող տվյալները՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, վերջինիս կողմից կատարված հանցավոր արարքի բնույթը, նշանակությունը և վտանգավորությունը՝ գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակվի տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղադրյալին պետք է թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 450.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 ամսվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ենթակա են պահման քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Արսեն Համլետի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արսեն Համլետի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով վարութային ծախսեր առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցին անդրադարձ չի կատարում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 69-րդ, 70-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Արսեն Համլետի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
2. Արսեն Համլետի Գրիգորյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
3. Ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
4. Արսեն Համլետի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
5. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան