Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵԴ1/1259/01/25

«22» ապրիլի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Ա. Մելիքսեթյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանի՝ (ծնված՝ 09.08.1988 թվականին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ ք․ Երևան, Ավան, Դուրյան թղմ․, 36-րդ շենք, 32-րդ բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1․1․ 2025 թվականի մարտի 01-ին Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանը ձերբակալվել է։
1․2․ 2025 թվականի մարտի 01-ին Արթուր Էդուարդի Կոստյանը ձերբակալվել է։
1․3․ 2025 թվականի մարտի 02-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 12134725 քրեական վարույթը։
1․4․ 2025 թվականի մարտի 02-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալված Արթուր Էդուարդի Կոստյանին ազատ արձակելու մասին։
1․5․ 2025 թվականի մարտի 02-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանին ձերբակալելու մասին։
1․6․ 2025 թվականի մարտի 04-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալված Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանին ազատ արձակելու մասին։
1․7․ 2025 թվականի մարտի 03-ին որոշում է կայացվել Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1․8․ 2025 թվականի մարտի 04-ին որոշում է կայացվել Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1․9․ 2025 թվականի մարտի 24-ին թիվ 12134725 քրեական վարույթով կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ:
1․10․ 2025 թվականի մարտի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 12134725 քրեական վարույթից անհայտ անձի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելու դեպքի առթիվ թիվ 12150625 քրեական վարույթն անջատելու մասին։
1․11․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի ապրիլի 08-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 12134725 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1259/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ին:
1․12․ 2025 թվականի ապրիլի 09-ին Դատարանը կայացրել է թիվ ԵԴ1/1259/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին որոշում:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, «Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թշմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափերի նվազագույն շեմի հնգապատիկը գերազանցող չափերով՝ ընդհանուրը 0,17 գրամ հաստատուն քաշով, զգալի չափերի «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց և 2025 թվականի մարտի 01-ին այն ապօրինի պահել իր մոտ, որը հայտնաբերվել է նույն օրը Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանին թմրամիջոց ապօրինի պահելու հիմնավոր կասկածով ձերբակալելուց հետո ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իրականացված վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7 -րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝
1) մեղադրյալն անչափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.
5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար.
6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․
7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․
8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:»
Նույն օրենսգրքի 464.9 -րդ մասի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
« 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:»

Ելնելով վերոգրյալից Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի շրջանակում գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանքի ձևով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի նվազագույն չափով: Հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալը թեև աշխատում է, սակայն վերջինիս եկամուտները նվազ են օրենքով նախատեսված նվազագույն աշխատավարձի չափից, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատժի չափը որոշելիս պետք է հաշվի առնել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սահմանված է 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի՝ 2 /երկու/ օր անազատության մեջ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է մեղմացնել տուգանքի ձևով պատիժը և մեղադրյալին թողնել կրելու 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը:
Անդրադառնալով պատիժը մեղադրյալի կողմից կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որը մեղադրյալը պատիժը պետք է կրի: Միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ թույլատրելով այդ գումարը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ սույն վարույթով դատավճիռ կայացնելիս վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ 2025 թվականի մարտի 23-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,17 գրամ հաստատուն չոր քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցը պետք է վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին՝ թիվ 12150625 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.9-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հաշվի առնելով անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 2 /երկու/ օրը, մեղմացնել տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս, 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 28.750 /քսանութ հազար յոթ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար:
Մեղադրյալ Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,17 գրամ հաստատուն չոր քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցը վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին՝ թիվ 12150625 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ