Գործ ԵԴ1/1262/01/25




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՊՐԱԶՅԱՆ,
Մասնակցությամբ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Մ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ,
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Կ.ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ,
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ` Ս.ՄԱԴԱԹՅԱՆԻ

2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքում` դռնբաց դատական նիստում, արագացված վարույթի կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սուրեն Արամի Մադաթյանի` ծնված 03.10.1997թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, աշխատում է «Շինարարներ հոլդինգ» ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Ավան, Դուրյան թաղամաս 32-րդ շենք, բն. 16 հասցեում: Մեղադրվում է ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով /որը համապատասխանում է ՀՀ 05.05.2021թ. քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետին/:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2022 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հետաքննության բաժանմունքի տեսուչ Ռ.Մուրադյանը որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով թիվ 12175922 քրեական գործը հարուցելու մասին:
2022 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Ումրշատյանը որոշում է կայացրել թիվ 12175922 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2022 թվականի ապրիլի 06-ին քննիչ Մ.Ումրշատյանը որոշում է կայացրել «ԷՍՏԱԳԵ ԳՐՈՒՊ» ՍՊԸ-ին թիվ 12157922 քրեական գործով տուժող ճանաչելու մասին:
2022 թվականի ապրիլի 06-ին քննիչ Մ.Ումրշատյանը որոշում է կայացրել Աննա Հակոբյանին որպես տուժող «ԷՍՏԱԳԵ ԳՐՈՒՊ» ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին:
2022 թվականի ապրիլի 06-ին քննիչ Մ.Ումրշատյանը որոշում է կայացրել 3 կապոց եռաֆազ մալուխներն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և դրանք տուժողի ներկայացուցիչ Աննա Հակոբյանին ի պահ հանձնելու մասին:
2022 թվականի ապրիլի 07-ին քննիչ Մ.Ումրշատյանը որոշում է կայացրել Արսեն Վլադիմիրի Դիվանյանին թիվ 12157922 քրեական գործով տուժող ճանաչելու մասին:
2025 թվականի մարտի 21-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ.Սահակյանը որոշում է կայացրել թիվ 12175922 քրեական վարույթով Սուրեն Արամի Մադաթյանի նկատմամբ ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին այն հանցանքը կատարելու համար, որ նա կատարել է ուրիշի գույքի առանձապես խոշոր չափերով գողություն.
Այսպես.
Սուրեն Մադաթյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, 2022 թվականի մարտի 10-ից 13-ն ընկած ժամանակահատվածում, СИП-4 4*95 և 1*50 տեսակի մալուխներ բեռնելու նպատակով պայմանավորվածություն է ձեռք բերել բեռնափոխադրման աշխատանքներ իրականացնող Արման Ավետիսյանի հետ, վերջինին ներկայացել է Արամ անվամբ և իր իրական մտադրության մասին չհայտնելով նրան ուղղորդել է Երևան քաղաքի Արին Բերդ 5/7-րդ հասցում գործող «Ստարտ Բազա» ՍՊ ընկերության պահեստի դիմացից բեռնել CИП-4 4*95 տեսակի 1185մ 3.199.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխներ և СИП-4 1*50 տեսակի 8576մ 2.315.520 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխներ: Սուրեն Մադաթյանն Արման Ավետիսյանի անարգել մուտքն Արին Բերդ 5/7-րդ հասցեում գործող «Ստարտ Բազա» ՍՊ ընկերության տարածք ապահովելու և իր դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցանքն ավարտին հասցնելու համար վերջինիս հրահանգավորել է պահեստների մոտ հասնելուն պես տարածքի պահպանություն իրականցնող անձանց հայտնի, որ մալուխները տեղափոխելու է Արամի պահանջով, իսկ անհրաժեշտության դեպքում զանգահարել իրեն, որպիսի տարածքի պահպանություն իրականացնող անձինք իր թույլտվությունը ստանալուց հետո չխոչընդոտեն «Ստարտ Բազա» ՍՊ ընկերության տարածք մտնելուն, մալուխները բեռնելուն և տարածքից դրանք հանելու գործընթացին:
Նշված մալուխներն Արման Ավետիսյանը Սուրեն Մադաթյանի ցուցումով, առանց տեղյակ լինելու վերջինիս հանցավոր մտադրության մասին, վերջինիս կողմից հափշտակվող մալուխները բեռնելուց հետո, Սուրեն Մադաթյանի պահանջով դրանք տեղափոխել և բեռնաթափել է Կոտայքի մարզի Զովք գյուղի 1-ին փողոցի 20 տան տարածքում, Արագածոտնի մարզի Ուջան գյուղի հյուսիս-արևմտյան դաշտավայրի տարածքում և Երևան քաղաքի Արցախի պողոտայի 73-րդ հասցեի մոտ:
Սուրեն Մադաթյանն իր վերը նշված գործողություններով գաղտնի հափշտակել է «Ստարտ Բազա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ընդհանուր 5.515.020 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխները՝ ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս:
2025 թվականի մարտի 26-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Դանիելյանը որոշում է կայացրել թիվ 12175922 քրեական վարույթով Սուրեն Արամի Մադաթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ «Բացակայելու արգելքը» ընտրելու մասին:
2025 թվականի մարտի 29-ին ավագ քննիչ Դ.Դանիելյանը որոշում է կայացրել Երևան քաղաքի Արցախի 73 հասցեում կատարված դեպքի վայրի զննության ժամանակ վերցված լազերային սկավառակը թիվ 12175922 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2025 թվականի ապրիլի 08-ին թիվ 12175922 քրեական գործը` հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստացել է թիվ ԵԴ1/1262/01/25 դատական համարը:

Արագացված վարույթ.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Սուրեն Արամի Մադաթյանը միջնորդեց կիրառել արագացված վարույթ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու բնույթը և հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Մ.Սահակյանը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալը հայտնեց, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
(...)»:
ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գողությունը, որը կատարվել է զգալի չափերով`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...)
3. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
(...)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
(...)»:
2022 թվականի հուլիսի 01-ին ուժի մեջ է մտել ՀՀ 05.05.2021թ. քրեական օրենսգիրքը (այսուհետ՝ ՀՀ քրեական օրենսգիրք), որի 254-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
(...)
3. Գողությունը, որը կատարվել է՝
(...)
4) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:»:
Հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով մեղադրյալին մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին այդպիսի արարքը համապատասխանում է ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, որը ներկայումս համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետին:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին հանցագործություն չի հանդիսացել: Չի կարող նշանակվել ավելի ծանր պատիժ, քան այն, որը ենթակա էր կիրառման հանցանք կատարելու պահին: Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...)
2. Արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ: Նշված դեպքում այն տարածվում է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնց վերաբերյալ դեռևս առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած եզրափակիչ դատավարական ակտ։
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
4. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
(...)
10. Համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ կիրառելն արգելք չէ լրացուցիչ պատիժ կամ անվտանգության միջոց նշանակելու համար:»:
Սույն գործով Սուրեն Արամի Մադաթյանին մեղադրանք է առաջադրվել մինչև ՀՀ 05.05.2021թ. քրեական օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը կատարված արարքի համար, իսկ այդ արարքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով վերջինիս արարքը նախատեսված էր ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ 05.05.2021թ. քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված պատժաչափերի հարցին, արձանագրում է, որ ներկայումս Ս.Մադաթյանին մեղսագրվող արարքի պատժելիությունը փոփոխության չի ենթարկվել:
Ուսումնասիրելով մեղադրյալ Սուրեն Արամի Մադաթյանի անձը` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ վերջինս նախկինում դատված չի եղել, իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է կատարածի համար:
Մեղադրյալ Սուրեն Արամի Մադաթյանի պատասխանատվությունը և պատիժը որպես մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում Ս.Մադաթյանի խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայությունը, ինչպես նաև տուժող Արսեն Դիվանյանին պատճառված վնասից 800.000 ՀՀ դրամը հատուցած լինելը և տուժողի հետ մնացած մասի հատուցման շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելը:
Մեղադրյալ Սուրեն Արամի Մադաթյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով մեղադրյալ Սուրեն Արամի Մադաթյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը` Դատարանը գտնում է, որ վերջինս իր կատարած` ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի՝ նվազագույն չափով:
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու հարցը, Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(…)
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: (…)»:
Սույն գործի տվյալներով հիմնավորված է, որ Սուրեն Արամի Մադաթյանը նախինում դատապարտված չի եղել, ընդունել է իր մեղքը, խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ երեխաները, տուժող Արսեն Դիվանյանին պատճառված վնասից 800.000 ՀՀ դրամը հատուցել է և տուժողի հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել մնացած մասի հատուցման շուրջ, դեպքից հետո անցել է ավելի քան երեք տարի և այս ընթացքում վերջինս դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ինչպես նաև հիմնվելով քրեական գործի դատական քննության արդյունքում ձևավորված անձի վարքագծի վերաբերյալ ներքին համոզմունքի վրա, Դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Արամի Մադաթյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան, քանի որ վերը նշված հանգամանքները Դատարանին թույլ են տալիս եզրակացնելու, որ մեղադրյալ Սուրեն Արամի Մադաթյանի վերասոցիալականացվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու` սահմանելով երեք տարի ժամկետով փորձաշրջան, իսկ որպես լրացուցիչ պարտականություն պետք է սահմանել՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սուրեն Արամի Մադաթյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով իրեղեն ապացույց ճանաչված 3 կապոց եռաֆազ մալուխների հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել տուժող «ԷՍՏԱԳԵ ԳՐՈՒՊ» ՍՊԸ-ի տնօրինմանը:
Քննարկելով արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Արցախի 73 հասցեում կատարված դեպքի վայրի զննության ժամանակ վերցված լազերային սկավառակի պահպանման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է թողնել կցված քրեական գործին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 464.4-րդ, 464.5-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սուրեն Արամի Մադաթյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով /որը համապատասխանում է ՀՀ 05.05.2021թ. քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետին/ և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով: Սուրեն Արամի Մադաթյանի վրա դնել պարտականություն՝ փորձաշրջանի ընթացքում առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը:
Սուրեն Արամի Մադաթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց «Բացակայելու արգելքը» թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթուղթը թողնել կցված քրեական գործին:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 3 կապոց եռաֆազ մալուխները թողնել տուժողի տնօրինմանը:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ