Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1224/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
9.3
Պատասխանող
Տաթևիկ Եղիազարյան Լևոնի
Տաթևիկ Եղիազարյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գնել Գասպարյան
Քրեական վերաքննիչ
Ադրինե Ղուկասյան
Արմեն Բեկթաշյան
Մնացական Հարությունյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գնել Գասպարյան
Քրեական վերաքննիչ
Ադրինե Ղուկասյան
Արմեն Բեկթաշյան
Մնացական Հարությունյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-09-18 | 12:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-08 | 12:00 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-18 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ԵԴ1/1224/01/25
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«18» սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյանի
դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ․Գրիգորյանի
հանրային մեղադրող՝ Լ․Նահապետյանի
պաշտպան՝ Է․Աղաջանյանի
տուժող՝ Ի․Օհանյանի
տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ՝ Մ․Հովհաննիսյանի
մեղադրյալ՝ Տ․Եղիազարյանի
դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի (ծնված 16.09.1987թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ ՀՀ, Գեղարքունիքի մարզ, քաղաք Գավառ, Կահիրեի 19 տուն հասցեում, փաստացի բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Տիգրան Մեծ, 36Գ շենք, 2 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի մարտի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Մ.Հակոբյանը կազմել է թիվ 10-0125-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2025 թվականի մարտի 05-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ․Նահապետյանի որոշմամբ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2025 թվականի մարտի 06-ին Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի մարտի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի ապրիլի 07-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ․Նահապետյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի ապրիլի 07-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1224/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի հուլիսի 23-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 08-ին թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
1.1 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը մեղադրվում է «ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված այն հանցանքի կատարման համար, որ նա կատարել է ուրիշի խոշոր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն.
Այսպես՝
Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը ուրիշի խոշոր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի փետրվարի 25-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում հյուրընկալվելով Իրինա Աբրահամի Օհանյանին պատկանող Երևան քաղաքի էստոնական 12/1-րդ շենքի 54-րդ բնակարանում, օգտվելով վերջինիս կողմից քնած լինելու հանգամանքից, բնակարանի հյուրասենյակի պատուհանի մուր գտնվող պահարանից գաղտնի հափշտակել է Իրինա Օհանյանին պատկանող ընդհանուր 4. 640. 000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր տեսակի ոսկյա զարդեր՝ Իրինա Օհանյանին պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 4. 640. 000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հականիշերով:»
2. Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրողն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չներկայացրեց:
Տուժող կողմըս արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իրենց միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
3. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված մեղադրյալների վերաբերյալ Ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն վերջինիս համարվում է չդատապարտված:
4․Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, դա ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի կատարած հանցագործության համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
4.1 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի անձը բնութագրող հանգամանք պետք է դիտել նախկինում դատապարտված չլինելը:
4.2 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը:
4.3 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրանց կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Դատարանը, հաշվի առնելով Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատության սահմանափակում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ժամկետով արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
Քննության առնելով խափանման միջոցի կիրառման հետ կապված հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը պետք է թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը։
Անդրադառնալով տուժող Իրինա Օհանյանի կողմից ներկայացրած 4․640․000 ՀՀ դրամի չափով գույքային հայցին Դատարանն ուսումնասիրելով ներկայացված հայցը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց լուծման հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ ներկայացված գույքային հայցի չափը, տուժող կողմից որևէ կերպ չի հիմնավորվել։ Դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի կողմից ներկայացվել է 4․640․000 ՀՀ դրամի չափով գույքային, որը նույնական է մեղադրյալի կողմից գողացված ամբողջ ոսկե զարդերի արժեքի չափին, մինչդեռ տուժող կողմին ի պահ է հանձնվել հայտնաբերված ոսկողենի որոշ մասը։
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
ՎՃՌԵՑ
1. Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
2. Դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
3. Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը։
5. Տուժող Իրինա Օհանյանի ներկայացրած գույքային հայցը թողնել առանց լուծման։
6. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
7. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«18» սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյանի
դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ․Գրիգորյանի
հանրային մեղադրող՝ Լ․Նահապետյանի
պաշտպան՝ Է․Աղաջանյանի
տուժող՝ Ի․Օհանյանի
տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ՝ Մ․Հովհաննիսյանի
մեղադրյալ՝ Տ․Եղիազարյանի
դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի (ծնված 16.09.1987թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ ՀՀ, Գեղարքունիքի մարզ, քաղաք Գավառ, Կահիրեի 19 տուն հասցեում, փաստացի բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Տիգրան Մեծ, 36Գ շենք, 2 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի մարտի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Մ.Հակոբյանը կազմել է թիվ 10-0125-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2025 թվականի մարտի 05-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ․Նահապետյանի որոշմամբ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2025 թվականի մարտի 06-ին Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի մարտի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի ապրիլի 07-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ․Նահապետյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի ապրիլի 07-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1224/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի հուլիսի 23-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 08-ին թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
1.1 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը մեղադրվում է «ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված այն հանցանքի կատարման համար, որ նա կատարել է ուրիշի խոշոր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն.
Այսպես՝
Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը ուրիշի խոշոր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի փետրվարի 25-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում հյուրընկալվելով Իրինա Աբրահամի Օհանյանին պատկանող Երևան քաղաքի էստոնական 12/1-րդ շենքի 54-րդ բնակարանում, օգտվելով վերջինիս կողմից քնած լինելու հանգամանքից, բնակարանի հյուրասենյակի պատուհանի մուր գտնվող պահարանից գաղտնի հափշտակել է Իրինա Օհանյանին պատկանող ընդհանուր 4. 640. 000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր տեսակի ոսկյա զարդեր՝ Իրինա Օհանյանին պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 4. 640. 000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հականիշերով:»
2. Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրողն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չներկայացրեց:
Տուժող կողմըս արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իրենց միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
3. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված մեղադրյալների վերաբերյալ Ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն վերջինիս համարվում է չդատապարտված:
4․Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, դա ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի կատարած հանցագործության համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
4.1 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի անձը բնութագրող հանգամանք պետք է դիտել նախկինում դատապարտված չլինելը:
4.2 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը:
4.3 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրանց կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Դատարանը, հաշվի առնելով Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատության սահմանափակում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ժամկետով արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
Քննության առնելով խափանման միջոցի կիրառման հետ կապված հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը պետք է թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը։
Անդրադառնալով տուժող Իրինա Օհանյանի կողմից ներկայացրած 4․640․000 ՀՀ դրամի չափով գույքային հայցին Դատարանն ուսումնասիրելով ներկայացված հայցը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց լուծման հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ ներկայացված գույքային հայցի չափը, տուժող կողմից որևէ կերպ չի հիմնավորվել։ Դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի կողմից ներկայացվել է 4․640․000 ՀՀ դրամի չափով գույքային, որը նույնական է մեղադրյալի կողմից գողացված ամբողջ ոսկե զարդերի արժեքի չափին, մինչդեռ տուժող կողմին ի պահ է հանձնվել հայտնաբերված ոսկողենի որոշ մասը։
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
ՎՃՌԵՑ
1. Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
2. Դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
3. Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը։
5. Տուժող Իրինա Օհանյանի ներկայացրած գույքային հայցը թողնել առանց լուծման։
6. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
7. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1224/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-04-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 10-0125-24 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա կատաչրել է ուրիշի խոշոր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն։ Այսպես՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը ուրիշի խոշոր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի փետրվարի 25-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում հյուրընկալվելով Իրինա Աբրահամի Օհանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Էստոնական 12/1-րդ շենքի 54-րդ բնակարանում, օգտվելով վերջինիս կողմից քնած լինելու հանգամանքից, բնակարանի հյուրասենյակի պատուհանի մոտ գտնվող պահարանից գաղտնի հափշտակել է Իրինա Օհանյանին պատկանող ընդհանուր 4. 640.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր տեսակի ոսկյա զարդեր՝ Իրինա Օհանյանին պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափերի` 4.640.000 << դրամի գույքային վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Տաթևիկ |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հայրանուն | Լևոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 254 Մաս 2 Կետ 4/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 9.3 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 07-04-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գնել |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 08-04-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/1224/01/25 ՈՐՈՇՈւՄ ՎԱՐՈւՅԹԸ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈւ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈւՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈւ ՄԱՍԻՆ «08» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյան) 2025թ. ապրիլի 08-ին վարույթ է ստանձնել թիվ ԵԴ1/1224/01/25 (նախաքննական համար՝ 10-0125-24) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ Պ Ա Ր Զ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/1224/01/25 (նախաքննական համար՝ 10-0125-24) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 07.04.2025թ. մակագրվել և 08.04.2025թ. հանձնվել է ինձ: Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ստանձնել թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական գործի վարույթը: Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական գործով նախնական դատալսումները նշանակել 2025թ. ապրիլի 18-ին՝ ժամը 12:30-ին, որը տեղի կունենա Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Շենգավիթի նստավայրում (ք.Երևան, Արշակունյանց պ. 24/1)՝ թիվ 5 դահլիճում՝ դռնբաց դատական նիստում՝ դատավոր Գ.Գասպարյանի նախագահությամբ: ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տաթևիկ |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հայրանուն | Լևոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լ․ |
| Ազգանուն | Նահապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Իրինա |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հայրանուն | Աբրահամի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Այլ նշումներ | Վերանշանակվել է 21.04.2025թ.՝ ժամը 15։00 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 21-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:06 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Տաթևիկ |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 18-09-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Ազատության սահմանափակում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/1224/01/25 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «18» սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյանի դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ․Գրիգորյանի հանրային մեղադրող՝ Լ․Նահապետյանի պաշտպան՝ Է․Աղաջանյանի տուժող՝ Ի․Օհանյանի տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ՝ Մ․Հովհաննիսյանի մեղադրյալ՝ Տ․Եղիազարյանի դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի (ծնված 16.09.1987թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ ՀՀ, Գեղարքունիքի մարզ, քաղաք Գավառ, Կահիրեի 19 տուն հասցեում, փաստացի բնակվող՝ ՀՀ, քաղաք Երևան, Տիգրան Մեծ, 36Գ շենք, 2 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի մարտի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Մ.Հակոբյանը կազմել է թիվ 10-0125-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը: 2025 թվականի մարտի 05-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ․Նահապետյանի որոշմամբ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ 2025 թվականի մարտի 06-ին Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։ 2025 թվականի մարտի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ․Նահապետյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը: 2025 թվականի ապրիլի 07-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1224/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի հուլիսի 23-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին: 2025 թվականի ապրիլի 08-ին թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ: 1.1 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը մեղադրվում է «ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված այն հանցանքի կատարման համար, որ նա կատարել է ուրիշի խոշոր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն. Այսպես՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը ուրիշի խոշոր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի փետրվարի 25-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում հյուրընկալվելով Իրինա Աբրահամի Օհանյանին պատկանող Երևան քաղաքի էստոնական 12/1-րդ շենքի 54-րդ բնակարանում, օգտվելով վերջինիս կողմից քնած լինելու հանգամանքից, բնակարանի հյուրասենյակի պատուհանի մուր գտնվող պահարանից գաղտնի հափշտակել է Իրինա Օհանյանին պատկանող ընդհանուր 4. 640. 000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր տեսակի ոսկյա զարդեր՝ Իրինա Օհանյանին պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 4. 640. 000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Այսինքն՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հականիշերով:» 2. Արագացված վարույթ. Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները: Հանրային մեղադրողն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չներկայացրեց: Տուժող կողմըս արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չի ներկայացրել: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իրենց միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: 3. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ. Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված մեղադրյալների վերաբերյալ Ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն վերջինիս համարվում է չդատապարտված: 4․Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, դա ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ Հաստատված համարելով մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Անդրադառնալով մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի կատարած հանցագործության համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման. 4.1 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի անձը բնութագրող հանգամանք պետք է դիտել նախկինում դատապարտված չլինելը: 4.2 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը: 4.3 Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։ Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրանց կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: 2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: 3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։ Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»: Դատարանը, հաշվի առնելով Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատության սահմանափակում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ժամկետով արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։ Քննության առնելով խափանման միջոցի կիրառման հետ կապված հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը պետք է թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը։ Անդրադառնալով տուժող Իրինա Օհանյանի կողմից ներկայացրած 4․640․000 ՀՀ դրամի չափով գույքային հայցին Դատարանն ուսումնասիրելով ներկայացված հայցը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց լուծման հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ ներկայացված գույքային հայցի չափը, տուժող կողմից որևէ կերպ չի հիմնավորվել։ Դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի կողմից ներկայացվել է 4․640․000 ՀՀ դրամի չափով գույքային, որը նույնական է մեղադրյալի կողմից գողացված ամբողջ ոսկե զարդերի արժեքի չափին, մինչդեռ տուժող կողմին ի պահ է հանձնվել հայտնաբերված ոսկողենի որոշ մասը։ Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը. ՎՃՌԵՑ 1. Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։ 2. Դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա: 3. Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 4. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը։ 5. Տուժող Իրինա Օհանյանի ներկայացրած գույքային հայցը թողնել առանց լուծման։ 6. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: 7. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 18-09-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 17-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը 91 թերթ, 2-րդ հատորը 51 թերթ |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-11-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 20-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր՝ 1-91 թերթ, 2-63 թերթ: |
| Գործին կից նյութերը | 1-ին հատորին կից՝ 1 փաթեթ: |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-136464/25 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 21-04-2026 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | 3 հատոր, 1-ին հատորը՝ 91 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 63 թերթ, 3-րդ հատորը՝ 81 թերթ և 1-ին հատորին կից 1 փաթեթ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-06-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը 91 թերթ, 2-րդ հատորը 63 թերթ, 3–րդ հատոր՝ 83 թերթ։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-06-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը 91 թերթ, 2-րդ հատորը 63 թերթ, 3–րդ հատոր՝ 83 թերթ։ |
| Այլ նշումներ | կից 1 փաթեթ ՝ 10-0125-24 քրեական վարույթով Դիջիթեյն վարկային կազմակերպությունից առգրաված փասթաղթեր: |
Դատական գործ N: ԵԴ1/1224/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 17-11-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-11-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Իրինա |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Տաթևիկ Եղիազարյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Մասնակիորեն բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ 18.09.2025թ. կայացված դատավճիռը, կայացնել նոր դատական ակտ՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը հանձնելու մասին կամ քրեական վարույթն ուղարկել ստորադաս դատարան նոր քննության՝ ամբողջ ծավալով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 24-11-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 9.3 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 24-11-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ադրինե |
| Ազգանուն | Ղուկասյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 24-12-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-12-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Իրինա |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Տաթևիկ Եղիազարյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 18.09.2025թ. կայացված դատավճիռը, Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով՝ 3 տարի ժամկետով և դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը կամ քրեական վարույթն ուղարկել ստորադաս դատարան նոր քննության՝ ամբողջ ծավալով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Դատավորի փոխարինում
| Փոխարինման ամսաթիվ | 30-12-2025 |
|---|---|
| Բացակայող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Փոխարինող դատավոր | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում
| Ամսաթիվ | 05-01-2026 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԴ1/1224/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 2026 թվականի հունվարի 5-ին ք.Երևանում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ Հ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ Ուսումնասիրելով թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական գործով տուժող Իրինա Օհանյանի վերաքննիչ բողոքն ու քրեական գործը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ Առաջին ատյանի դատարան) վճռել է․ «1. Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։ 2. Դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա: 3. Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 4. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը։ 5. Տուժող Իրինա Օհանյանի ներկայացրած գույքային հայցը թողնել առանց լուծման։ (…)»։ 2025 թվականի նոյեմբերի 14-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել տուժող Իրինա Օհանյանը (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր)։ Բողոքաբերը խնդրել է․«Մասնակիորեն բեկանել ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական վարույթով 18.09.2025 թվականի դատավճիռը՝ կայացնել դատական ակտ՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը /1 հատ ոսկե շղթա և 2 հատ կախազարդ/ տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը հանձնելու մասին կամ բեկանել՝ թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական վարույթն ուղարկել ստորադաս դատարան նոր քննության՝ ամբողջ ծավալով։»։ Թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2025 թվականի նոյեմբերի 24-ին, իսկ նախագահող դատավորին հանձնվել է 2025 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 5-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է՝ բողոքում թույլ տրված թերությունը վերացնելու և սահմանված կարգով կրկին վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու համար սահմանելով 5-օրյա ժամկետ։ Վերաքննիչ դատարանի հիշյալ որոշումը Բողոքաբերը ստացել է 2025 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Բողոքաբերը թույլ տրված թերությունը վերացված վերաքննիչ բողոքը հանձնել է փոստային ծառայությանը, որը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի դեկտեմբերի 24-ին և նույն օրն էլ հանձնվել է նախագահող դատավորին: Բողոքաբերը կրկին ներկայացված վերաքննիչ բողոքում խնդրել է․ «Ամբողջությամբ բեկանել ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական վարույթով 18.09.2025 թվականի դատավճիռը՝ Տաթևիկ Լևոնի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով՝ 3 /երեք/ տարի ժամկետով և դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա զարդերը թողնել տուժող Իրինա Օհանյանի տնօրինությանը /այդ թվում՝ քննիչի կողմից գրավատնից առգրավված 1 հատ ոսկե շղթան և 2 հատ կախազարդերը կամ բեկանել՝ թիվ ԵԴ1/1224/01/25 քրեական վարույթն ուղարկել ստորադաս դատարան նոր քննության՝ ամբողջ ծավալով։»: Կազմի դատավոր ՄՀարությունյանի ամենամյա հերթական արձակուրդում գտնվելու հանգամանքով պայմանավորված՝ զեկուցագրի հիման վրա՝ 2025 թվականի դեկտեմբերի 30-ին դատական կազմում ընդգրկվել է դատավոր Հ․Պետրոսյանը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ բողոքը թողնվում է առանց քննության, եթե՝ 1) բողոքը վերաքննիչ դատարանի սահմանած ժամկետում չի համապատասխանեցվել սույն օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով սահմանված պահանջներին. (…) 3) բողոքը ժամկետանց է, իսկ հարուցված լինելու դեպքում մերժվել է բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու միջնորդությունը. (…)»։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ 2025 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը վերադարձվել է հետևյալ պատճառաբանությամբ․ «Այսպես՝ վերաքննիչ բողոքի ուսումնասիրության արդյունքում Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Բողոքաբերը վերաքննիչ բողոքում չի նշել բողոքի հիմքը։ Մասնավորապես՝ դրանում առկա չէ նշում, թե ինչպիսի դատական սխալ է թույլ տվել Առաջին ատյանի դատարանը (միջազգային պայմանագրի կամ նյութական օրենքի խախտում կամ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում), որը կարող էր ազդել վարույթի ելքի վրա կամ ինչպիսի փաստական կամ իրավական հանգամանք է առկա, որը կարող է ազդել դատական ակտի իրավաչափության վրա ։ Այսինքն՝ Վերաքննիչ դատարանն փաստում է, որ դատական վերանայման բողոքը չի բովանդակում բողոքի հիմքը, այն հաստատող փաստերը, ինչպես նաև դրանք հիմնավորող փաստարկները:»։ Միևնույն ժամանակ Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ 2025 թվականի նոյեմբերի 14-ին ներկայացված վերաքննիչ բողոքում Բողոքաբերը անդրադարձել է բացառապես իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, իսկ 2025 թվականի դեկտեմբերի 22-ին կրկին ներկայացված վերաքննիչ բողոքում որպես բողոքի հիմք նշել է ՀՀ քրեական դատավարության 375-րդ հոդվածի 6-րդ մասը, իսկ որպես հիմնավորում նշել է․ «Հարգելի Վերաքննիչ դատարան, տվյալ դեպքում գտնում ենք, որ Դատարանը Տաթևիկ Եղիազարյանի նկատմամբ նշանակել է մեղմ պատիժ: Փաստորեն, Մեղադրյալի կողմից մեղքի ընդունումը կրում է ձևական բնույթ, քանի որ վերջինս իր կամքով չի հատուցել ոչ մի դրամ և հաշվի առնելով նրա բարոյահոգեբանակ վիճակը՝ հետագայում ևս չի պատրաստվում հատուցել: Ուստի գտնում եմ, որ Մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով պատիժ, հատկապես հաշվի առնելով, որ նրա կողմից նախկինում ևս կատարվել է հանցանք, որի համար դատապարտվել է և կրկին՝ Մեղադրյալը ռեալ պատիժ չի կրել: Ուստի գտնում եմ, որ մեղադրյալ Տաթևիկ Եղիազարյանի նկատմամբ նշանակվել է առավել մեղմ պատիժ, ինչն անարդար է, քանի որ ինչպես վերը նշեցի, վերջինս որպես իր կողմից կատարած հանցավոր արարքի հետևանքով պատճառած վնասի հատուցում ոչ մի լումա չի փոխհատուցել, ինչը թույլ է տալիս արձանագրել, որ Մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և մեղադրյալի անձին:»։ Վերգորյալի հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 29-րդ հոդվածով սահմանված՝ ոչ իրավաչափ վարքագծի արգելքի համատեքստում, համաձայն որի՝ վարույթի մասնավոր մասնակիցները պետք է իրենց իրավունքներից օգտվեն և իրենց պարտականությունները կատարեն բարեխղճորեն և չչարաշահեն իրենց իրավունքները, ինչն ի թիվս այլնի կարող է վնաս հասցնել արդարադատության շահին , անհրաժեշտ է փաստել, որ համապատասխան թերությունները մատնանշելով և ժամկետ տրամադրելով, վերաքննիչ բողոքը Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ վերադարձվում է բացառապես այն վերադարձնելու մասին որոշմամբ մատնանշված թերությունները վերացնելու, այլ ոչ խմբագրելու կամ որևէ այլ կերպ փոփոխելու համար։ Սույն դեպքում, Բողոքաբերի կողմից կրկին ներկայացված վերաքննիչ բողոքում կատարված փոփոխությունները բովանդակային բնույթ են կրում, քանի որ դրանց արդյունքում փոփոխվել է, մասնավորապես՝ վերաքննիչ բողոքի պահանջը և հետևաբար ներկայացվել են այն հաստատող նոր փաստեր ու հիմնավորող նոր փաստարկներ։ Այսինքն, կրկին ներկայացվել է ոչ թե մատնանշված թերությունը շտկված, այլ նոր վերաքննիչ բողոք։ Այլ կերպ՝ կրկին ներկայացված բողոքում Բողոքաբերը ըստ էության փոխել է վերաքննիչ բողոքի բովանդակությունը, որն ինքնին հիմք է հանդիսանում այն իբրև տարբերվող՝ նոր բողոք դիտարկելու համար։ Վերոշարադրյալի համատեքստում Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ արդար դատաքննության իրավունքի բաղկացուցիչ մասը կազմող` դատարանի մատչելիության իրավունքի համատեքստում Վճռաբեկ դատարանն անդրադառնալով դատական բողոքարկման դատավարական ժամկետների պահպանման ստուգման հարցին, արձանագրել է, որ անձի` դատարանի մատչելիության իրավունքի անհարկի սահմանափակումները բացառելու նպատակով, ներկայացված բողոքը ժամկետանց լինելու հիմքով առանց քննության թողնելու մասին դատարանների եզրահանգումները պետք է կառուցվեն հստակ և որոշակի փաստական հանգամանքներից բխող հետևությունների վրա` ապահովելու համար բողոքարկման իրավունքի սահմանափակման և հետապնդվող նպատակի միջև համարժեք հարաբերակցությունը ։ Դատարանի մատչելիության իրավունքի իրացումն ապահովող նորմերի կիրառմանն ու մեկնաբանմանը վերաբերող հարցերի համատեքստում ձևավորված նախադեպային իրավունքում Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ բողոքարկման ժամկետը հաշվարկելիս, որպես ելակետ պետք է ընդունել դատավարության յուրաքանչյուր մասնակցի կողմից վիճարկվող որոշումը ստանալու օրը ։ Այսպիսով՝ վերոգրյալի համատեքստում, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ բողոքը վերադարձնելուց հետո Բողոքաբերը ներկայացրել է նոր վերաքննիչ բողոք՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինակը Բողոքաբերը ստացել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։ Նշվածը հիմնավորվում է քրեական գործի նյութերում առկա ստացման հավաստագրով։ Հետևաբար` Բողոքաբերի համար վիճարկվող դատավճռի բողոքարկման ժամկետի ընթացքը սկսվել է հոսել 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին, գիշերվա զրո ժամից և ավարտվել նույն թվականի նոյեմբերի 14-ին, ժամը 24:00-ին: Սակայն, Բողոքաբերը վերաքննիչ բողոքը ներկայացրել է 2025 թվականի դեկտեմբերի 22-ին։ Ուստի՝ հիմք ընդունելով վերոգրյալը և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ կրկին ներկայացված վերաքննիչ բողոքը վերաքննիչ դատարանի սահմանած ժամկետում չի համապատասխանեցվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով սահմանված պահանջներին, իսկ այն նոր բողոք դիտարկելու պարագայում բողոքը ժամկետանց է, հետևաբար, տուժող Իրինա Օհանյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածով` Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճռի դեմ տուժող Իրինա Օհանյանի վերաքննիչ բողոքը թողնել առանց քննության: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա․ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա․ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ Հ․ՊԵՏՈՐՍՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 18-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը «91» թերթից և կից «1 փաթեթ», 2-րդ հատորը «63» թերթից, 3-րդ հատորը «81» թերթից։ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 18-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր, 1-ին հատորը՝ 91 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 63 թերթ, 3-րդ հատորը՝ 81 թերթ: |
| Գործին կից նյութերը | 1-ին հատորին կից 1 փաթեթ |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 33865/26 |