Գործ ԵԴ1/1218/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
19.06.2025 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Մ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Կ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված
վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի
Կարեն Մարտինի Ստեփանյանի, ծնված՝ 12.03.1974 թվականին Արարատի մարզի, Այնթապ
գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին անչափահաս երեխա, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, չդատված, բնակվում է ՀՀ Արարատի մարզ, Մասիս համայնք, Այնթապ բնակավայր, 10-րդ փողոց, 8-րդ տուն հասցում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Սահրադյանը արձանագրություն է կազմել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 60752924 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 9/:
2025 թվականի մարտի 17-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել Կարեն Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, այն բանի համար, որ նա, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2024 թվականի հունվարի 07-ին կայացված թիվ 8400010405 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական տույժի՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղում վարել է Լիքսիանգ մակնիշի 20 GA 200 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180418797 որոշմամբ /հատոր 1-ին գ.թ. 25-26/։
2025 թվականի մարտի 17-ին Կարեն Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 29-30/:
2025 թվականի մարտի 26-ին Կարեն Ստեփանյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 33-34, 35, 36/:
2025 թվականի մարտի 31-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 44-51/:
2025 թվականի ապրիլի 07-ին դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 56/:
Նույն օրը քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 53-54, 55/:
2025 թվականի ապրիլի 09-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ 22.04.2025 թվականին նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 57/:

II. Արագացված վարույթ.

2025 թվականի հունիսի 13-ի նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Կարեն Ստեփանյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Մ.Մարտիրոսյանը խնդրել է բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը մեղադրյալի միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4641 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4642 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4643 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը»:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:»:
Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Կարեն Ստեփանյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Կարեն Ստեփանյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ մեղադրյալ Կարեն Ստեփանյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ մասով, որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում նրա խնամքին գտնվող անչափահաս երեխայի՝ 24.06.2007 թվականին ծնված՝ Լիանա Կարեն Ստեփանյանի առկայությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 72/:
Դատարանն արձանագրում է, որ Կարեն Ստեփանյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով Կարեն Ստեփանյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակի նվազագույն չափը:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Կարեն Ստեփանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հիմք ընդունելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում և հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը երեք ամսով տարաժամկետել, ու չկա տեղեկատվություն մեղադրյալի գույքիային վիճակի մասին դատարանն գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը, ուստի նրա նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 3 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 125.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննության առնելով դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 4644 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Մարտինի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 3 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամսում 125.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Կարեն Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:



ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ