Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1201/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
19.1
Պատասխանող
Ալեքսան Ղազարյան Արմենի
Ալեքսան Ղազարյան Արմենի
Ալեքսան Ղազարյան
Ալեքսան Ղազարյան
Ալեքսաան Ղազարյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Մուշեղ Արամյան
Քրեական վերաքննիչ
Վազգեն Ռշտունի
Տաթևիկ Գրիգորյան
Արսեն Նիկողոսյան
Հոդվածներ
Երևանի քրեական դատարան
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 393 Մաս 3
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Մուշեղ Արամյան
Քրեական վերաքննիչ
Վազգեն Ռշտունի
Տաթևիկ Գրիգորյան
Արսեն Նիկողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-09-10 | 15:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-08-04 | 15:30 | 4 | Չի կայացել | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-06-04 | 17:00 | 9 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-26 | 14:00 | 9 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-05-14 | 14:00 | 9 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-18 | 15:00 | 9 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/1201/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 հունիսի 2025թ․ ք.Երևանում
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Ա․Դավթյանի
մեղադրյալ՝ Ա․Ղազարյանի
պաշտպան՝ Հ․Վարդանյանի
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի (ծնված՝ 07.11.2002 թվականին, Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված Շիրակի մարզ ք.Գյումրի Տնակ փ. 142/003 Տնակ, բնակվող՝ ք.Երևան Շրջանային 2/4 տուն հասցեում)։
Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց է կիրառված կալանք:
Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին նախաձեռնվել է թիվ 16857724 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մարտի 28-ին մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման մասին որոշումը փոփոխվել է և կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին՝ ժամը 18:55-ին, Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով ձերբակալվել է, իսկ 22.12.2024թ․ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով:
Մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ 17.02.2025թ-ին խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը 2 ամիս ժամկետով՝ գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները համակցված:
2025 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը վերոհիշյալ որոշումը բեկանել է և մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառել է 2 ամիս ժամկետով կալանք՝ հաշվակցելով տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը:
2025 թվականի ապրիլի 04-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 16857724 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, որին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1201/01/25 համարը:
2025 թվականի ապրիլի 04-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1201/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ:
Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 07-ին:
Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը մեղադրվում է այն արաքը կատարելու համար, որ նա «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական ու ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր խախտելով ՀՀ Կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ:
Այսինքն՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում»։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Մեղադրյալ՝ Ալեքսան Ղազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Գործի հետ կապված կասեմ, որ կշեռքները իմն են ու դրանք պահել եմ, որ թմրանյութը շատ չօգտագործեմ, «պերեդոզ» չլինի։ Կշեռքների վրայի եղածներն էլ են իմը եղել, իմ անձնական օգտագործման համար։ Այն հարցն, թե արդյոք ես դրանք վաճառել եմ կամ տվել եմ այլ մարդկանց, կպատասխանեմ, որ ոչ ոչինչ չեմ վաճառել ու ոչ ոքի չեմ տվել»։
(Ցուցմունքի սղագրում, դատական նիստերի արձանագրություն)։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են.
Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 հասցեում կատարված բնակարանի խուզարկության մասին արձանագրությունը, որի ընթացքում հայտնաբերվել ու վերցվել են թվով 3 ներարկիչ՝ կիսով չափ լցված հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի բնավոր հայտարարության՝ հադիսանում է «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով մեկ պլաստմասե տարրա՝ կիսով չափ լցված թափանցիկ հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հադիսանում է մեթադոնային լուծույթ, թվով մեկ ապակյա տարրա՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով, ընդհանուր 46․25 գրամ քաշով, թափանցիկ պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով 2․94 գրամ քաշով, թվով 9 փայլաթիթեղների մեջ լցված բյուեղանման զանգվածներ՝ 1․49, 0․69, 0․66, 1․10, 0․37, 0․68, 0․96, 0․60, 0․64 գրամ քաշերով, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց, թվով 1 փայլաթիթեղի մեջ լցված 0․75 գրամ քաշով, թվով մեկ զիպ փականով 1․94 գրամ քաշով, թվով մեկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված 2․04 գրամ քաշով, թվով մեկ փայլաթիթեղի մեջ լցված 1․87 գրամ քաշով շականակագույն փոշենման զանգվածներ, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցներ, թվով մեկ պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի, կանեփանման բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 10․20 գրամ քաշով, պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով, ընդհանուր 18․68 գրամ քաշով, թվով մեկ «Ռոյալ Արմենիա» գրառմամբ թեյի փաթեթ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 6․96 գրամ քաշով, պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 47․30 գրամ քաշով, պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 34․07 գրամ քաշով, թվով մեկ սպիտակ թղթի մեջ փաթեթավորված դեղնականաչավուն զանգված՝ ընդհանուր 0․18 գրամ քաշով, խուզարկության ընթացքում Ա․Ղազարյանի մոտից հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված՝ 0․29 գրամ քաշով, որոնք, ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ, թվով 3 էլեկտրոնային կշեռքներ:Վ.Թ. 23-25/հատոր 1/
Նշված ապացույցով հաստատվում է, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերվել է տարատեսակ թմրամիջոցներ՝ ինչպես բուսական ծագման, այնպես էլ կիսասինթետիկ և սինթետիկ, հայտնաբերվածների քաշն ինչպես միասին վերցված այնպես էլ յուրաքանչյուր տեսակի հաշվարկով առանձնապես խոշոր չափերի են, հայտնաբերվել է երեք կշեռք, ինչպես նաև հենց մեղադրյալի մոտից բուսական ծագման թմրամիջոց է հայտնաբերվել, հայտնաբերված իրերի առումով մեղադրյալը հայտարարել է, թե հայտնաբերվածներից յուրաքանչյուրն ինչ թմրամիջոցի տեսակ է հանդիսանում՝ այսինքն հստակ իմացել է, որ դրանք հանդիսանում են թմրամիջոցներ և ինչ տեսակի:
Դատահոգեբուժական, դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0265 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը հոգեկան խրոնիկ հիվանդությամբ, թուլամտությամբ, ժամանակավոր հիվանդագին խանգարմամբ չի տառապում, այլ նրա մոտ /առնվազն 2021թ.-ից/ հայտնաբերվում է «Անձի խառը խանգարում՝ բարդացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումով, պոլինարկոմանիա»/F61/ հոգեախաբանությունը, որը պատանեկան տարիքից սկսել է դրսևորվել «Վարքի և հույզերի խառը խանգարումների» ձևով, ինչի մասին են վկայում անամնեստիկ տվյալները, 2021թ. «ՀԱՊԱԿ» ՓԲԸ-ում ԲԶՓ հետազոտման, 2022թ., 2023թ., 2024թ., ՀՀ ԱՆ «ԱՎԱՆ» ՀԱԿ ՓԲԸ-ում ստացիոնար բուժման արդյունքները, ՀՀ «Գյումրու հոգեկան առողջության կենտրոն» ՓԲԸ-ի հոգեբուժական դիսպանսերում 08.02.2021 թվականից՝ «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում» ախտորոշմամբ և «Գյումրու հոգեկան առողջության կենտրոն» ՓԲԸ-ի նարկոլոգիական դիսպանսերում 10.02.2021 թվականից՝ «Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածուրյան համախտանիշ: Պոլինարկոմանիա» ախտորոշմամբ» հաշվառման և նաև ներկայիս հետազոտության արդյունքները, որոնք դրսևորվում են Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի մոտ մտածողության ռիգիդությամբ, քիչ պրոդուկտիվությամբ, դատողությունների մակերեսայնությամբ, միակողմանիությամբ, հուզական անկայունությամբ, դյուրագրգռությամբ, պոռթկունությամբ, կոնֆլիկտայնությամբ, տրամադրության տատանումներով, հիշաչարությամբ, անվերահսկելի զայրույթի նոպաներով /ինքնավնասումների հակվածությամբ/ և բուռն հուզական լիցքաթափումներով, մասնավորապես՝ իր համար նշանակալի փսիխոգեն իրավիճակներում, գործող սոցիալական նորմերը և օրենքները խախտելու դիրքորոշվածությամբ, անհավասարակշիռ և իմպուլսիվ վարքով, եսակենտրոնությամբ, ինչը ուղեկցվում է նաև տարատեսակ՝ մասնավորապես ափիոնատիպ թմրանյութերի գործածելու հակվածությամբ: Բնավորության աններդաշնակ գծերը Ղազարյանի մոտ սկսել են ձևավորվել առնվազն պատանեկան տարիքից, որի մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ բնավորության որոշ աններդաշնակ գծերով պայմանավորված իրավիճակային ռեակցիաների և հարմարվողականության խանգարումների հակվածությունը: Հարկ է նշել, որ «Անձի խառը խանգարում՝ բարդացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումով, պոլինարկոմանիա»-ն Ա.Ղազարյանի մոտ չի ուղեկցվում մտածողության, դատողությունների, ինտելեկտուալ-մներտիկ ոլորտի խանգարումներով, պրոդուկտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, քննադատական ունակությունների խանգարումներով, որոնք չեն սահմանափակել նրա հնարավորությունները իրավախախտումը կատարելիս իրեն հաշիվ տալու, գիտակցելու իր գործողությունների վնասակարությունը և ղեկավարելու դրանք, ուստի Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին հարկավոր է կատարածի համար ճանաչել մեղսունակ: Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը կարիք ունի հոգեբույժի մոտ հսկողության և բուժման՝ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կալանավայրի պայմաններում (կարիքի դեպքում): Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը իր ներկա հոգեկան վիճակով սոցիալական վտանգավորություն չի ներկայացնում և բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կարիք չունի: Իր ներկա հոգեկան վիճակով Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը կարող է ինքնուրույն օգտվել դատավարությամբ իրեն վերապահված իրավունքներից, ինքնուրույն մասնակցել քննչական և դատավարական գործողություններին, կարող է ճիշտ հիշել, վերարտադրել, հասկանալ քրեական գործի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգամանքները, հայտնել դիրքորոշում և տալ ճշմարիտ ցուցմունքներ:
9.Հաշվի առնելով տրամադրված նյութերում առկա տեղեկությունների ամբողջությունը, հետազոտվող իրավիճակի բովանդակությունը, սույն փորձաքննության շրջանակներում Ալեքսան Ղազարյանի հետ իրականացված փորձագիտական զրույցի արդյունքները, մասնավորապես՝ խնդրո առարկա իրավիճակում թմրանյութ գործածած լինելու վերաբերյալ վերջինիս կողմից հայտնած տեղեկությունը (ինչը ենթակա է պարզման քննչական ճանապարհով), ինչպես նաև սույն համալիր փորձաքննության շրջանակներում իրականացված հոգեբուժական հետազոտության արդյունքները, վերոգրյալներն իրենց համակցության մեջ հիմք են տալիս եզրակացնել, որ դեպքի ժամանակ Ալեքսան Ղազարյանի հոգեվիճակը կարող էր պայմանավորված լինել վերջինիս կողմից թմրանյութի գործածման հնարավոր հանգամանքով և դրա հետևանքներով, ուստի զուտ հոգեբանական առումով, նշված ելակետային տվյալների պայմաններում դեպքի ժամանակ Ալեքսան Ղազարյանի հոգեվիճակի վերաբերյալ ստույգ և հիմնավոր եզրահանգումներ կատարել հնարավոր չէ:
10.Հաշվի առնելով տրամադրված նյութերում առկա տեղեկությունների ամբողջությունը, հետազոտվող իրավիճակի բովանդակությունը, սույն փորձաքննության շրջանակներում Ալեքսան Ղազարյանի հետ իրականացված հոգեբանական փորձագիտական զրույցի և հոգեբուժական հետազոտության արդյունքները, եզրակացնում եմ, որ Ալեքսան Ղազարյանը կարող է ճիշտ ընկալել քրեական վարույթի համար կարևորություն ներկայացնող հանգամանքները և ճիշտ վերարտադրել դրանք:Վ.Թ.67-69/հատոր 2/
Հարկ է նշել, որ մեղադրյալի մոտ առկա է «Անձի խառը խանգարում՝ բարդացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումով, պոլինարկոմանիա»-ն ախտորոշումը այնինչ հայտնաբերված թմրամիջոցների մեջ առկա են սինթետիկ՝ ոչ ափիոնային ծագման թմրամիջոցներ, իսկ քրեական գործում առկա չէ որևէ ապացույց առ այն, որ մեղադրյալը օգտագործել է նաև այդ թմրամիջոցը:
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 2625Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված՝
Փորձաքննությանը ներկայացված՝ 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Տետրահիդրոկաննա-բինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր՝ 78,27 գրամ /0,12+5,97+30.51+20,45+ 15,84-5,38/ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց
Փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր՝ 4,65 գրամ /1,5+1,21-1,47-0,47/ շագա-նակագույն զանգվածը հանդիսանում է «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց:
Փորձաքննության ներկայացված թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր` 11,48 գրամ 5,29-2,4+0,42+0,49+0,41+0,82+0,38+0,41+0,42+0,44/ քաշով բյուրեղային զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննության ներկայացված 4-րդ փաթեթում առկա՝ 1,14 գրամ քաշով սպիտակ բյուրեղային զանգվածում թմրամիջոցներ, հոգեմետ, խիստ ներգործող թունավոր նյութեր չհայտնաբերվեցին:
Փորձաքննության ներկայացված ինսուլինային ներարկիչում հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ նյութի չնչին լինելու պատճառով։
Փորձաքննության ներկայացված «B/BRAUN 10 ml» և «B/BRAUN 2 ml» գրառմամբ ներարկիչների ընդհանուր՝ 4 մլ /1,5+2,5/ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր՝ 0,36 գրամ /0,18+0,18/ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ։
Փորձաքննության ներկայացված` 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքների մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին», «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ նյութի չնչին լինելու պատճառով:
Փորձաքննության ներկայացված՝ պոլիմերային շշի 50 մլ ծավալով անգույն, թափան ցիկ հեղուկը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ:
Առաջադրված «ինչ եղանակով են պատրաստված» հարցին հնարավոր չէ պատասխանել, համապատասխան գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով:Վ.Թ. 88-89 /հատոր2/
Նշված փորձագետի եզրակացությամբ հաստավում է, որ մեղադրյալի տանից հայտնաբերվածը հանդիսանում են տարասեռ թմրամիջոցներ, ի դեպ թմրամիջոցներից մի քանիսն եղել են փաթեթավորված առանձին փաթեթներում տեսակավորված և քաշերով իրար մոտ, մասնավորապես «Մեթամֆետամին» պարունակող թմրամիջոցների փաթեթներից յոթը քաշով գրեթե նույնն են, ինչից կարելի է եզրահանգել, որ դրանք եղել են տեսակավորված և ըստ քաշի փաթեթավորված:Բացի այդ հայտնաբերված կշեռքների մակերեսից հայտնաբերվել են ևս տարասեռ թմրամիջոցների հետքեր՝ ինչով եզրահանգվում է, որ նշված կշեռքներով կշռվել են թմրամիջոցներ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդը», ընդհանուր 78,27 գրամ «Մարիխուանա», ընդհանուր՝ 4,65 գրամ «Հերոին», ընդհանուր՝ 11,48 «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները, ինսուլինային ներարկիչը, որում առկա են եղել «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, 4մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկը, որում առկա է եղել ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, դրանց մակերեսներին հայտնաբերված «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքերը, պոլիմերային 50մլ շշում «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը, որի քաշը լուծույթում կազմել է 0,002 գրամ:Վ.Թ. 90-92/հատոր 2/
Արտավարույթային ապացույց հանդիսացող Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 12» մոդելի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը:Վ.Թ.151-153 /հատոր 1/, Վ.Թ.108-109 /հատոր 2/
Նշված ապացույցով պարզվել է, որ մեղադրյալի բջջային հեռախոսը պարունակում է տեղեկություններ և լուսանկարներ, որոնք առերևույթ վերաբերվում են թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությանը:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ հանգամանքները.
-2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալեքսան Ղազարյանը չի ունեցել թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն,
-Ալեքսան Ղազարյանի բնակարանից հայտնաբերված երեք հատ էլեկտրոնային կշեռքների մակերեսների վրա հայտնաբերվել են «Մեթամֆետամին», «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, ինչով էլ հաստատվում է, որ նշված կշեռքներով կշռվել են վերոնշյալ թմրամիջոցները:
-Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականություններն և հրաժարվել է դատաքիմիական փորձաքննության համար նմուշ տալուց, որպեսզի պարզվեր վերջինս ինչ տեսակ թմրամիջոցներ է օգտագործել, հետևաբար Դատարանը չի կարող հաստատված համրել, որ հայտնաբերված տարասեռ բոլոր թմրամիջոցները մեղադրյալը օգտագործել է:
-Դատարանը արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստավում է մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքն, ընդհանուր առմամբ և, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալն ունեցել է թմրամիջոցների ապօրինի իրացման նպատակ և այդ նպատակով է իր մոտ ապօրինի պահել հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոցները:Նշվածը չի հաստավում զուտ հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակական ցուցիչով, այլ հաստատվում է այն փաստով, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերվել են տարբեր՝ թե՛ բուսական, թե՛ կիսասինթետիկ, թե՛ սինթետիկ ծագման թմրամիջոցներ, դրանք բոլորն էլ եղել են առանձնապես խոշոր չափի, տեսակավորված և փաթեթավորված առանձին փաթեթներում, որոշ փաթեթներ ունեցել են գրեթե նույն քաշը, կշեռքների առկայությամբ ու կշեռքների քանակով և դրանց մակերեսներին հայտնաբերված թմրամիջոցների հետքերով հաստատվել է, որ այդ կշեռքներով կշռվել են թմրամիջոցներ՝ ինչը չի հերքել նաև մեղադրյալը:
-Նշվածով պայմանավորված Դատարանը կատարելով համեմատական վերլուծություն արձանագրում է, որ տեսակավորված և առանձին փաթեթավորված երեք տեսակի թմրամիջոցների առկայությունը, որոնցից առանձնապես խոշոր չափի «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը բուսական ծագման է, առանձնապես խոշոր չափի «Հերոյին» տեսակի թմրամիջոցը կիսասինթետիկ է, իսկ առանձնապես խոշոր չափի «Մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը՝ սինթետիկ, թմրամիջոցները փաթեթավորված են եղել ինչպես գրեթե նույն քաշով այնպես էլ տարբերվող քաշով փաթեթներում, եղել են տեսակավորված, առանձնացված: «Մեթանֆետամին» թմրամիջոցով լցված փաթեթներից յոթն եղել են գրեթե նույն քաշի, մյուս փաթեթները ունեցել են տարբեր քաշեր, նշվածով նաև հերքվում է մեղադրյալի հայտնածն առ այն, որ կշեռքներով թմրամիջոցներն իր կողմից կշռվել է որպեսզի ավել չափաբաժնով չօգտագործի, քանի որ հակառակ դեպքում բոլոր փաթեթները կամ կունենային առնվազն նույն քաշը՝ մեղադրյալի օգտագործման չափաբաժնով կամ յուրաքանչյուրը կգտնվեր մեկ փաթեթում:Բացի այդ մեղադրյալի կողմից չի պատճառաբանվել նման քանակի թմրամիջոցներ պահելու պատճառը:
Նշվածով Դատարանը արժանահավատ չի համարում մեղադրյալի հայտնածը հայտնաբերված թմրամիջոցների և կշեռքների օգտագործման առումով:
-Դատարանը արձանագրում է, որ նախքան դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացության ստանալը մեղադրյալի բնակարանի խուզարկության ժամանակ արդեն իսկ մեղադրյալը հայտնել է հայտնաբերված թմրամիջոցների տեսակները՝ փաստացի վերջինս հստակ իմացել է դրանց տեսակի մասին, այն որ մեղադրյալի բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել են տեղեկություններ, որոնք վկայում են թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության մասին, այն որ մեղադրյալի մոտ առկա է «Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ, պոլինարկոմանիա» ախտորոշում, որով արձանագրվում է, որ մեղադրյալի մոտ եղել է բուսական՝ բնական ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման հետևանքով ձևավորված կախվածության համախտանիշ և նշված հանգամանքը գնահատելով քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված մյուս ապացույցների համատեքստում արձանագրվում է, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերված թմրամիջոցների մեծ մասը հանդիսանում են կիսասինթետիկ և սինթետիկ ծագման, այնինչ մեղադրյալի մոտ ախտորոշված հոգեկան և վարքի խանգարումը կապված է եղել ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետ՝ հետևաբար միայն փաստերի գնահատման արդյունքում ստեղծվում է պատկեր մեղադրյալի կողմից ափիոնատիպ նյութերի հանդեպ կախվածության համախտանիշ ունենալու մասին, իսկ հակառակի և մասնավորապես սինթետիկ ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման վերաբերյալ փաստական տվյալներ առկա չեն:
-Մեղադրյալի կողմից իր բնակարանից հայտնաբերված երեք տեսակ թմրամիջոցների օգտագործման հանգամանքը հաստատող ապացույց առկա չէ՝ մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականությունն և նմուշ չի տվել նշված հանգամանքը հաստատելու կամ հերքելու համար, թեպետ Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալի անմեղության հաստատման պարտականությունը դրված չէ պաշտպանության կողմի վրա, այնուամենայնիվ վկայակոչված յուրաքանչյուր հանգամանքի հաստատման համար անհրաժեշտ է առնվազն վերաբերելի ապացույց, այնինչ սույն պարագայում նշված փաստը մեղադրյալի բացասական վարքագծի դրսևորման արդյունքում չի հաստավում, նշվածը չի կարող դիտարկվել նաև չփարատված կասկածի համատեքստում, քանի որ նշված տվյալը կարող էր հաստատվել կամ հերքվել կոնկրետ գործողության հետևանքով, որին մասնակցելու պարտականություն ուներ մեղադրյալը, իսկ դրանից հրաժարումը ինքնին արդեն իսկ առանձին գնահատման հանգամանք է:
-Միևնույն պարագայում Դատարանը արձանագրում է, որ եթե նույնիսկ Դատարանը հաստատված համարեր, որ մեղադրյալը նախկինում օգտագործել էր իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից, այնուամենայնիվ վերոնշյալ վերլուծությունների համատեքստում, մասնավորապես երեք կշեռքի առկայությունը՝ որոնցով կշռվել է թմրամիջոց, թմրամիջոցների տարատեսակ լինելը, թմրամիջոցի յուրաքանչյուր տեսակի առանձնապես խոշոր չափի լինելը, փաթեթավորված և տեսակավորված լինելը ստեղծում են հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշ հաստատված համարելու համար, որ մեղադրյալը վերոնշյալ թմրամիջոցները ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հենց իրացնելու նպատակ:
Վերոնշյալն իր համակցության մեջ ստեղծում է ապացույցների համակցություն մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված համարելու համար:
-Ալեքսան Ղազարյանն իրացնելու նպատակով, չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/:
Դատարանը գտնում է, մեղադրյալի արարքի փաստական հիմքի և դատաքննության արդյունքում պարզված հանգամանքների պարագայում կիրառելի չէ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից Մարտիկ Բոլյանի վերաբերյալ կայացրած որոշմամբ արտահայտած չափորոշիչները մեղադրյալի արարքը թմրամիջոցի ապօրինի իրացում որակելու համար, քանի որ սույն դեպքով փաստական հանգամանքները նույնական են նախադեպային որոշմամբ նշված հանգամանքներին:
ՀՀ վճռաբեկ Դատարանը Մարտիկ Բոլյանի գործով որոշման շրջանակներում՝ արտահայտելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը նշել է, որ «(…) Իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող են վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։ Ընդ որում, հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ»։Ստացվում է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրացման նպատակի պարզման համար նախատեսել է բազմաթիվ չափանիշներ, որոնց միաժամանակյա առկայության դեպքում է հնարավոր արձանագրել թմրամիջոցի իրացման նպատակի առկայությունն, ինչը սույն պարագայում առկա է և հետազոտված ապացույցների համեմատական վերլուծության համատեքստում արձանագրվում է առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը:
Սույն պարագայում արձանագրվում է, որ մեղադրյալին իրացման նպատակով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը վերագրվել է ոչ միայն այն դեպքում, երբ արձանագրվել է նրա բնակարանից առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց հայտնաբերելու հանգամանքն, այլև վերաբերելի այլ ապացույցներով, որոնք Դատարանի կողմից վերլուծվել են և դրանց հիման վրա հաստատվել են հանգամանքներ:
ՄԻԵԴ-ը իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Փամ Հոանգն ընդդեմ Ֆրանսիայի գործով, որտեղ կասկածյալը ձերբակալվել էր Ֆրանսիայի սահմանին թմրամիջոց տեղափոխելիս։ Ֆրանսիական օրենսդրությունը սահմանում է, որ արգելված ապրանքներ տեղափոխելը, որոնց շարքի մեջ է մտնում նաև հերոինը, համարվում է անօրինական, եթե այդ ապրանքը տեղափոխող անձը չի ապացուցում հակառակը, օրինակ՝ ներկայացնում է արդարացնող բավարար ապացույցներ կամ ապացուցում, որ գործողությունը կատարվել է ծայրահեղ անհրաժեշտության վիճակում կամ սխալի հետևանք է, որից խուսափելն անհնար էր։ Նշված գործում պաշտպանության կողմը չի ներկայացրել արդարացնող ապացույցներ, իսկ մեղադրյալը հրաժարվել է տալ որևէ բացատրություն։ Եվրոպական դատարանը, քննելով դիմողի բողոքը, ընդունել է, որ անթույլատրելի ոչինչ չկա այն ենթադրությունում, թե անձը, որ տիրապետում է, ընդհանուր առմամբ արգելված որևէ բանի, պարտավոր է բավարար չափով բացատրել այդ փաստը, հակառակ դեպքում նա կճանաչվի մեղավոր։
Նշված դիրքորոշմամբ ՄԻԵԴ-ը փաստացի արգելված իրեր տիրապետող անձի վրա է դնում պարտականություն բավարար չափով բացատրել, թե ինչ նպատակով են նշված իրերն իր մոտ գտնվում, այնինչ սույն դեպքով մեղադրյալն իր պարտականության մեջ մտնող գործողություն կատարելուց հրաժարվելով փաստացի չի հաստատել իր հայտնած տեղեկությունը առ այն, որ հայտնաբերված թմրամիջոցներն ինքը ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար կամ առնվազն, որ ինքը ևս այդ բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է:
Նշված դիրքորոշման համատեքստում արձանագրվում է, որ պաշտպանության կողմը չի ապացուցել հայտնաբերված թմրամիջոցի անձնական օգտագործման նպատակով ապօրինի պահելու հանգամանքը, առնվազն չի հաստատվել, որ մեղադրյալը իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է, իսկ մնացած ապացույցները հաստատում են մեղադրյալի կողմից վերոնշյալ թմրամիջոցներն ապօրինի իրացման նպատակով ձեռքբերման հանգամանքը:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա հաստատված հանգամանքների համատեքստում Դատարանն առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, որ նա «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական ու ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով իրավական որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս եզրահանգել է, որ
ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
ապացուցված է այդ արարքի քրեական,
ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը,
ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Հայկ Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
/…/ 1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`/…/3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝/.../2) առանձնապես խոշոր չափերով՝/…/պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով/…/:
Մեղադրյալին վերագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում է առանձնապես ծանր հանցանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝(…):
Դատարանը, սույն գործով մեղադրյալի պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով սահմանված է՝ /…/3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց/…/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով սահմանված է՝
/.../1. Դատարանը կարող է նշանակել անվտանգության միջոց, եթե համարի, որ սույն օրենսգրքով պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձը կրկին կարող է այդպիսի արարք կատարել, կամ անվտանգության միջոցի կիրառումն անհրաժեշտ է իր կամ այլ անձի անվտանգությունն ապահովելու համար: Սույն օրենսգրքի 120-րդ հոդվածով նախատեսված անվտանգության միջոցի նշանակման վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը հաշվի է առնում կոնկրետ անձի նկատմամբ դրա կիրառման անհրաժեշտության և առավել արդյունավետ իրականացման եղանակների վերաբերյալ փորձագետի, իսկ սույն օրենսգրքի 115-րդ և 116-րդ հոդվածներով նախատեսված անվտանգության միջոցների նշանակման վերաբերյալ՝ բժշկական-մասնագիտական հանձնաժողովի տված եզրակացությունը:
2. Անվտանգության միջոց կարող է նշանակվել պատժի հետ զուգակցված, եթե դատարանը հիմնավորի, որ միայն պատիժ կիրառելով հնարավոր չէ վերացնել անձի կողմից նոր հանցանքի կատարման հավանականությունը։ Անվտանգության միջոց կարող է նշանակվել նաև առանց պատժի հետ զուգակցելու՝ որպես ինքնուրույն ներգործության միջոց, այդ թվում՝ անձին քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս:/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածով սահմանված է՝
/.../1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝ /.../4) կատարել է հանցանք և ալկոհոլամոլությունից, թմրամոլությունից, դեղամոլությունից կամ թունամոլությունից բուժման կարիք ունի:
2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը:/.../:
Ալեքսան Ղազարյանի անձը բնութագրող հանգամանքներն են, մասնավորապես պատիժ նշանակելու պահին դատվածություն չունեցող անձ հանդիսանալը /տեղեկություն Ձև 8 տեղեկանք/:
Դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալի մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը և տեսակը, դրա վտանգավորության աստիճանը և բնույթը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 6 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը 5 ամիս 15 օրը և պատժի սկիզբ հաշվել մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից:
Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուեղային «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր,,B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml,, գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր՝ 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն, թափանցիկ հեղուկը, որը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ՝ ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու և վարույթի շրջանակներում պահելու համար։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո անհրաժեշտ է մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանից Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջե գանձել դատանյութագիտական փորձաքննության համար 1728 ՀՀ դրամը և դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական համալիր փորձաքննության համար 306.000 ՀՀ դրամը, ընդհանուր՝ 307․728 ՀՀ դրամը որպես վարույթային ծախս:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարան․
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ալեքսան Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 6 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը 5 ամիս 15 օրը և պատժի սկիզբ հաշվել մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից:
Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուեղային «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր,,B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml,, գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր՝ 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն, թափանցիկ հեղուկը, որը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ՝ ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու և վարույթի շրջանակներում պահելու համար։
Դատապարտված-մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ թմրամոլությունից բուժում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանից Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջե գանձել դատանյութագիտական փորձաքննության համար 1728 ՀՀ դրամը և դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական համալիր փորձաքննության համար 306.000 ՀՀ դրամը, ընդհանուր՝ 307․728 ՀՀ դրամը որպես վարույթային ծախս:
Գույքային հայցի, հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 հունիսի 2025թ․ ք.Երևանում
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Ա․Դավթյանի
մեղադրյալ՝ Ա․Ղազարյանի
պաշտպան՝ Հ․Վարդանյանի
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի (ծնված՝ 07.11.2002 թվականին, Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված Շիրակի մարզ ք.Գյումրի Տնակ փ. 142/003 Տնակ, բնակվող՝ ք.Երևան Շրջանային 2/4 տուն հասցեում)։
Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց է կիրառված կալանք:
Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին նախաձեռնվել է թիվ 16857724 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մարտի 28-ին մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման մասին որոշումը փոփոխվել է և կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին՝ ժամը 18:55-ին, Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով ձերբակալվել է, իսկ 22.12.2024թ․ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով:
Մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ 17.02.2025թ-ին խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը 2 ամիս ժամկետով՝ գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները համակցված:
2025 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը վերոհիշյալ որոշումը բեկանել է և մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառել է 2 ամիս ժամկետով կալանք՝ հաշվակցելով տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը:
2025 թվականի ապրիլի 04-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 16857724 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, որին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1201/01/25 համարը:
2025 թվականի ապրիլի 04-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1201/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ:
Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 07-ին:
Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը մեղադրվում է այն արաքը կատարելու համար, որ նա «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական ու ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր խախտելով ՀՀ Կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ:
Այսինքն՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում»։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Մեղադրյալ՝ Ալեքսան Ղազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Գործի հետ կապված կասեմ, որ կշեռքները իմն են ու դրանք պահել եմ, որ թմրանյութը շատ չօգտագործեմ, «պերեդոզ» չլինի։ Կշեռքների վրայի եղածներն էլ են իմը եղել, իմ անձնական օգտագործման համար։ Այն հարցն, թե արդյոք ես դրանք վաճառել եմ կամ տվել եմ այլ մարդկանց, կպատասխանեմ, որ ոչ ոչինչ չեմ վաճառել ու ոչ ոքի չեմ տվել»։
(Ցուցմունքի սղագրում, դատական նիստերի արձանագրություն)։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են.
Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 հասցեում կատարված բնակարանի խուզարկության մասին արձանագրությունը, որի ընթացքում հայտնաբերվել ու վերցվել են թվով 3 ներարկիչ՝ կիսով չափ լցված հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի բնավոր հայտարարության՝ հադիսանում է «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով մեկ պլաստմասե տարրա՝ կիսով չափ լցված թափանցիկ հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հադիսանում է մեթադոնային լուծույթ, թվով մեկ ապակյա տարրա՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով, ընդհանուր 46․25 գրամ քաշով, թափանցիկ պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով 2․94 գրամ քաշով, թվով 9 փայլաթիթեղների մեջ լցված բյուեղանման զանգվածներ՝ 1․49, 0․69, 0․66, 1․10, 0․37, 0․68, 0․96, 0․60, 0․64 գրամ քաշերով, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց, թվով 1 փայլաթիթեղի մեջ լցված 0․75 գրամ քաշով, թվով մեկ զիպ փականով 1․94 գրամ քաշով, թվով մեկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված 2․04 գրամ քաշով, թվով մեկ փայլաթիթեղի մեջ լցված 1․87 գրամ քաշով շականակագույն փոշենման զանգվածներ, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցներ, թվով մեկ պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի, կանեփանման բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 10․20 գրամ քաշով, պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով, ընդհանուր 18․68 գրամ քաշով, թվով մեկ «Ռոյալ Արմենիա» գրառմամբ թեյի փաթեթ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 6․96 գրամ քաշով, պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 47․30 գրամ քաշով, պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 34․07 գրամ քաշով, թվով մեկ սպիտակ թղթի մեջ փաթեթավորված դեղնականաչավուն զանգված՝ ընդհանուր 0․18 գրամ քաշով, խուզարկության ընթացքում Ա․Ղազարյանի մոտից հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված՝ 0․29 գրամ քաշով, որոնք, ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ, թվով 3 էլեկտրոնային կշեռքներ:Վ.Թ. 23-25/հատոր 1/
Նշված ապացույցով հաստատվում է, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերվել է տարատեսակ թմրամիջոցներ՝ ինչպես բուսական ծագման, այնպես էլ կիսասինթետիկ և սինթետիկ, հայտնաբերվածների քաշն ինչպես միասին վերցված այնպես էլ յուրաքանչյուր տեսակի հաշվարկով առանձնապես խոշոր չափերի են, հայտնաբերվել է երեք կշեռք, ինչպես նաև հենց մեղադրյալի մոտից բուսական ծագման թմրամիջոց է հայտնաբերվել, հայտնաբերված իրերի առումով մեղադրյալը հայտարարել է, թե հայտնաբերվածներից յուրաքանչյուրն ինչ թմրամիջոցի տեսակ է հանդիսանում՝ այսինքն հստակ իմացել է, որ դրանք հանդիսանում են թմրամիջոցներ և ինչ տեսակի:
Դատահոգեբուժական, դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0265 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը հոգեկան խրոնիկ հիվանդությամբ, թուլամտությամբ, ժամանակավոր հիվանդագին խանգարմամբ չի տառապում, այլ նրա մոտ /առնվազն 2021թ.-ից/ հայտնաբերվում է «Անձի խառը խանգարում՝ բարդացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումով, պոլինարկոմանիա»/F61/ հոգեախաբանությունը, որը պատանեկան տարիքից սկսել է դրսևորվել «Վարքի և հույզերի խառը խանգարումների» ձևով, ինչի մասին են վկայում անամնեստիկ տվյալները, 2021թ. «ՀԱՊԱԿ» ՓԲԸ-ում ԲԶՓ հետազոտման, 2022թ., 2023թ., 2024թ., ՀՀ ԱՆ «ԱՎԱՆ» ՀԱԿ ՓԲԸ-ում ստացիոնար բուժման արդյունքները, ՀՀ «Գյումրու հոգեկան առողջության կենտրոն» ՓԲԸ-ի հոգեբուժական դիսպանսերում 08.02.2021 թվականից՝ «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում» ախտորոշմամբ և «Գյումրու հոգեկան առողջության կենտրոն» ՓԲԸ-ի նարկոլոգիական դիսպանսերում 10.02.2021 թվականից՝ «Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածուրյան համախտանիշ: Պոլինարկոմանիա» ախտորոշմամբ» հաշվառման և նաև ներկայիս հետազոտության արդյունքները, որոնք դրսևորվում են Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի մոտ մտածողության ռիգիդությամբ, քիչ պրոդուկտիվությամբ, դատողությունների մակերեսայնությամբ, միակողմանիությամբ, հուզական անկայունությամբ, դյուրագրգռությամբ, պոռթկունությամբ, կոնֆլիկտայնությամբ, տրամադրության տատանումներով, հիշաչարությամբ, անվերահսկելի զայրույթի նոպաներով /ինքնավնասումների հակվածությամբ/ և բուռն հուզական լիցքաթափումներով, մասնավորապես՝ իր համար նշանակալի փսիխոգեն իրավիճակներում, գործող սոցիալական նորմերը և օրենքները խախտելու դիրքորոշվածությամբ, անհավասարակշիռ և իմպուլսիվ վարքով, եսակենտրոնությամբ, ինչը ուղեկցվում է նաև տարատեսակ՝ մասնավորապես ափիոնատիպ թմրանյութերի գործածելու հակվածությամբ: Բնավորության աններդաշնակ գծերը Ղազարյանի մոտ սկսել են ձևավորվել առնվազն պատանեկան տարիքից, որի մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ բնավորության որոշ աններդաշնակ գծերով պայմանավորված իրավիճակային ռեակցիաների և հարմարվողականության խանգարումների հակվածությունը: Հարկ է նշել, որ «Անձի խառը խանգարում՝ բարդացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումով, պոլինարկոմանիա»-ն Ա.Ղազարյանի մոտ չի ուղեկցվում մտածողության, դատողությունների, ինտելեկտուալ-մներտիկ ոլորտի խանգարումներով, պրոդուկտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, քննադատական ունակությունների խանգարումներով, որոնք չեն սահմանափակել նրա հնարավորությունները իրավախախտումը կատարելիս իրեն հաշիվ տալու, գիտակցելու իր գործողությունների վնասակարությունը և ղեկավարելու դրանք, ուստի Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին հարկավոր է կատարածի համար ճանաչել մեղսունակ: Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը կարիք ունի հոգեբույժի մոտ հսկողության և բուժման՝ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կալանավայրի պայմաններում (կարիքի դեպքում): Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը իր ներկա հոգեկան վիճակով սոցիալական վտանգավորություն չի ներկայացնում և բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կարիք չունի: Իր ներկա հոգեկան վիճակով Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը կարող է ինքնուրույն օգտվել դատավարությամբ իրեն վերապահված իրավունքներից, ինքնուրույն մասնակցել քննչական և դատավարական գործողություններին, կարող է ճիշտ հիշել, վերարտադրել, հասկանալ քրեական գործի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգամանքները, հայտնել դիրքորոշում և տալ ճշմարիտ ցուցմունքներ:
9.Հաշվի առնելով տրամադրված նյութերում առկա տեղեկությունների ամբողջությունը, հետազոտվող իրավիճակի բովանդակությունը, սույն փորձաքննության շրջանակներում Ալեքսան Ղազարյանի հետ իրականացված փորձագիտական զրույցի արդյունքները, մասնավորապես՝ խնդրո առարկա իրավիճակում թմրանյութ գործածած լինելու վերաբերյալ վերջինիս կողմից հայտնած տեղեկությունը (ինչը ենթակա է պարզման քննչական ճանապարհով), ինչպես նաև սույն համալիր փորձաքննության շրջանակներում իրականացված հոգեբուժական հետազոտության արդյունքները, վերոգրյալներն իրենց համակցության մեջ հիմք են տալիս եզրակացնել, որ դեպքի ժամանակ Ալեքսան Ղազարյանի հոգեվիճակը կարող էր պայմանավորված լինել վերջինիս կողմից թմրանյութի գործածման հնարավոր հանգամանքով և դրա հետևանքներով, ուստի զուտ հոգեբանական առումով, նշված ելակետային տվյալների պայմաններում դեպքի ժամանակ Ալեքսան Ղազարյանի հոգեվիճակի վերաբերյալ ստույգ և հիմնավոր եզրահանգումներ կատարել հնարավոր չէ:
10.Հաշվի առնելով տրամադրված նյութերում առկա տեղեկությունների ամբողջությունը, հետազոտվող իրավիճակի բովանդակությունը, սույն փորձաքննության շրջանակներում Ալեքսան Ղազարյանի հետ իրականացված հոգեբանական փորձագիտական զրույցի և հոգեբուժական հետազոտության արդյունքները, եզրակացնում եմ, որ Ալեքսան Ղազարյանը կարող է ճիշտ ընկալել քրեական վարույթի համար կարևորություն ներկայացնող հանգամանքները և ճիշտ վերարտադրել դրանք:Վ.Թ.67-69/հատոր 2/
Հարկ է նշել, որ մեղադրյալի մոտ առկա է «Անձի խառը խանգարում՝ բարդացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումով, պոլինարկոմանիա»-ն ախտորոշումը այնինչ հայտնաբերված թմրամիջոցների մեջ առկա են սինթետիկ՝ ոչ ափիոնային ծագման թմրամիջոցներ, իսկ քրեական գործում առկա չէ որևէ ապացույց առ այն, որ մեղադրյալը օգտագործել է նաև այդ թմրամիջոցը:
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 2625Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված՝
Փորձաքննությանը ներկայացված՝ 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Տետրահիդրոկաննա-բինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր՝ 78,27 գրամ /0,12+5,97+30.51+20,45+ 15,84-5,38/ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց
Փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր՝ 4,65 գրամ /1,5+1,21-1,47-0,47/ շագա-նակագույն զանգվածը հանդիսանում է «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց:
Փորձաքննության ներկայացված թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր` 11,48 գրամ 5,29-2,4+0,42+0,49+0,41+0,82+0,38+0,41+0,42+0,44/ քաշով բյուրեղային զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննության ներկայացված 4-րդ փաթեթում առկա՝ 1,14 գրամ քաշով սպիտակ բյուրեղային զանգվածում թմրամիջոցներ, հոգեմետ, խիստ ներգործող թունավոր նյութեր չհայտնաբերվեցին:
Փորձաքննության ներկայացված ինսուլինային ներարկիչում հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ նյութի չնչին լինելու պատճառով։
Փորձաքննության ներկայացված «B/BRAUN 10 ml» և «B/BRAUN 2 ml» գրառմամբ ներարկիչների ընդհանուր՝ 4 մլ /1,5+2,5/ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր՝ 0,36 գրամ /0,18+0,18/ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ։
Փորձաքննության ներկայացված` 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքների մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին», «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ նյութի չնչին լինելու պատճառով:
Փորձաքննության ներկայացված՝ պոլիմերային շշի 50 մլ ծավալով անգույն, թափան ցիկ հեղուկը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ:
Առաջադրված «ինչ եղանակով են պատրաստված» հարցին հնարավոր չէ պատասխանել, համապատասխան գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով:Վ.Թ. 88-89 /հատոր2/
Նշված փորձագետի եզրակացությամբ հաստավում է, որ մեղադրյալի տանից հայտնաբերվածը հանդիսանում են տարասեռ թմրամիջոցներ, ի դեպ թմրամիջոցներից մի քանիսն եղել են փաթեթավորված առանձին փաթեթներում տեսակավորված և քաշերով իրար մոտ, մասնավորապես «Մեթամֆետամին» պարունակող թմրամիջոցների փաթեթներից յոթը քաշով գրեթե նույնն են, ինչից կարելի է եզրահանգել, որ դրանք եղել են տեսակավորված և ըստ քաշի փաթեթավորված:Բացի այդ հայտնաբերված կշեռքների մակերեսից հայտնաբերվել են ևս տարասեռ թմրամիջոցների հետքեր՝ ինչով եզրահանգվում է, որ նշված կշեռքներով կշռվել են թմրամիջոցներ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդը», ընդհանուր 78,27 գրամ «Մարիխուանա», ընդհանուր՝ 4,65 գրամ «Հերոին», ընդհանուր՝ 11,48 «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները, ինսուլինային ներարկիչը, որում առկա են եղել «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, 4մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկը, որում առկա է եղել ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, դրանց մակերեսներին հայտնաբերված «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքերը, պոլիմերային 50մլ շշում «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը, որի քաշը լուծույթում կազմել է 0,002 գրամ:Վ.Թ. 90-92/հատոր 2/
Արտավարույթային ապացույց հանդիսացող Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 12» մոդելի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը:Վ.Թ.151-153 /հատոր 1/, Վ.Թ.108-109 /հատոր 2/
Նշված ապացույցով պարզվել է, որ մեղադրյալի բջջային հեռախոսը պարունակում է տեղեկություններ և լուսանկարներ, որոնք առերևույթ վերաբերվում են թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությանը:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ հանգամանքները.
-2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալեքսան Ղազարյանը չի ունեցել թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն,
-Ալեքսան Ղազարյանի բնակարանից հայտնաբերված երեք հատ էլեկտրոնային կշեռքների մակերեսների վրա հայտնաբերվել են «Մեթամֆետամին», «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, ինչով էլ հաստատվում է, որ նշված կշեռքներով կշռվել են վերոնշյալ թմրամիջոցները:
-Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականություններն և հրաժարվել է դատաքիմիական փորձաքննության համար նմուշ տալուց, որպեսզի պարզվեր վերջինս ինչ տեսակ թմրամիջոցներ է օգտագործել, հետևաբար Դատարանը չի կարող հաստատված համրել, որ հայտնաբերված տարասեռ բոլոր թմրամիջոցները մեղադրյալը օգտագործել է:
-Դատարանը արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստավում է մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքն, ընդհանուր առմամբ և, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալն ունեցել է թմրամիջոցների ապօրինի իրացման նպատակ և այդ նպատակով է իր մոտ ապօրինի պահել հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոցները:Նշվածը չի հաստավում զուտ հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակական ցուցիչով, այլ հաստատվում է այն փաստով, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերվել են տարբեր՝ թե՛ բուսական, թե՛ կիսասինթետիկ, թե՛ սինթետիկ ծագման թմրամիջոցներ, դրանք բոլորն էլ եղել են առանձնապես խոշոր չափի, տեսակավորված և փաթեթավորված առանձին փաթեթներում, որոշ փաթեթներ ունեցել են գրեթե նույն քաշը, կշեռքների առկայությամբ ու կշեռքների քանակով և դրանց մակերեսներին հայտնաբերված թմրամիջոցների հետքերով հաստատվել է, որ այդ կշեռքներով կշռվել են թմրամիջոցներ՝ ինչը չի հերքել նաև մեղադրյալը:
-Նշվածով պայմանավորված Դատարանը կատարելով համեմատական վերլուծություն արձանագրում է, որ տեսակավորված և առանձին փաթեթավորված երեք տեսակի թմրամիջոցների առկայությունը, որոնցից առանձնապես խոշոր չափի «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը բուսական ծագման է, առանձնապես խոշոր չափի «Հերոյին» տեսակի թմրամիջոցը կիսասինթետիկ է, իսկ առանձնապես խոշոր չափի «Մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը՝ սինթետիկ, թմրամիջոցները փաթեթավորված են եղել ինչպես գրեթե նույն քաշով այնպես էլ տարբերվող քաշով փաթեթներում, եղել են տեսակավորված, առանձնացված: «Մեթանֆետամին» թմրամիջոցով լցված փաթեթներից յոթն եղել են գրեթե նույն քաշի, մյուս փաթեթները ունեցել են տարբեր քաշեր, նշվածով նաև հերքվում է մեղադրյալի հայտնածն առ այն, որ կշեռքներով թմրամիջոցներն իր կողմից կշռվել է որպեսզի ավել չափաբաժնով չօգտագործի, քանի որ հակառակ դեպքում բոլոր փաթեթները կամ կունենային առնվազն նույն քաշը՝ մեղադրյալի օգտագործման չափաբաժնով կամ յուրաքանչյուրը կգտնվեր մեկ փաթեթում:Բացի այդ մեղադրյալի կողմից չի պատճառաբանվել նման քանակի թմրամիջոցներ պահելու պատճառը:
Նշվածով Դատարանը արժանահավատ չի համարում մեղադրյալի հայտնածը հայտնաբերված թմրամիջոցների և կշեռքների օգտագործման առումով:
-Դատարանը արձանագրում է, որ նախքան դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացության ստանալը մեղադրյալի բնակարանի խուզարկության ժամանակ արդեն իսկ մեղադրյալը հայտնել է հայտնաբերված թմրամիջոցների տեսակները՝ փաստացի վերջինս հստակ իմացել է դրանց տեսակի մասին, այն որ մեղադրյալի բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել են տեղեկություններ, որոնք վկայում են թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության մասին, այն որ մեղադրյալի մոտ առկա է «Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ, պոլինարկոմանիա» ախտորոշում, որով արձանագրվում է, որ մեղադրյալի մոտ եղել է բուսական՝ բնական ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման հետևանքով ձևավորված կախվածության համախտանիշ և նշված հանգամանքը գնահատելով քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված մյուս ապացույցների համատեքստում արձանագրվում է, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերված թմրամիջոցների մեծ մասը հանդիսանում են կիսասինթետիկ և սինթետիկ ծագման, այնինչ մեղադրյալի մոտ ախտորոշված հոգեկան և վարքի խանգարումը կապված է եղել ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետ՝ հետևաբար միայն փաստերի գնահատման արդյունքում ստեղծվում է պատկեր մեղադրյալի կողմից ափիոնատիպ նյութերի հանդեպ կախվածության համախտանիշ ունենալու մասին, իսկ հակառակի և մասնավորապես սինթետիկ ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման վերաբերյալ փաստական տվյալներ առկա չեն:
-Մեղադրյալի կողմից իր բնակարանից հայտնաբերված երեք տեսակ թմրամիջոցների օգտագործման հանգամանքը հաստատող ապացույց առկա չէ՝ մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականությունն և նմուշ չի տվել նշված հանգամանքը հաստատելու կամ հերքելու համար, թեպետ Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալի անմեղության հաստատման պարտականությունը դրված չէ պաշտպանության կողմի վրա, այնուամենայնիվ վկայակոչված յուրաքանչյուր հանգամանքի հաստատման համար անհրաժեշտ է առնվազն վերաբերելի ապացույց, այնինչ սույն պարագայում նշված փաստը մեղադրյալի բացասական վարքագծի դրսևորման արդյունքում չի հաստավում, նշվածը չի կարող դիտարկվել նաև չփարատված կասկածի համատեքստում, քանի որ նշված տվյալը կարող էր հաստատվել կամ հերքվել կոնկրետ գործողության հետևանքով, որին մասնակցելու պարտականություն ուներ մեղադրյալը, իսկ դրանից հրաժարումը ինքնին արդեն իսկ առանձին գնահատման հանգամանք է:
-Միևնույն պարագայում Դատարանը արձանագրում է, որ եթե նույնիսկ Դատարանը հաստատված համարեր, որ մեղադրյալը նախկինում օգտագործել էր իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից, այնուամենայնիվ վերոնշյալ վերլուծությունների համատեքստում, մասնավորապես երեք կշեռքի առկայությունը՝ որոնցով կշռվել է թմրամիջոց, թմրամիջոցների տարատեսակ լինելը, թմրամիջոցի յուրաքանչյուր տեսակի առանձնապես խոշոր չափի լինելը, փաթեթավորված և տեսակավորված լինելը ստեղծում են հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշ հաստատված համարելու համար, որ մեղադրյալը վերոնշյալ թմրամիջոցները ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հենց իրացնելու նպատակ:
Վերոնշյալն իր համակցության մեջ ստեղծում է ապացույցների համակցություն մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված համարելու համար:
-Ալեքսան Ղազարյանն իրացնելու նպատակով, չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/:
Դատարանը գտնում է, մեղադրյալի արարքի փաստական հիմքի և դատաքննության արդյունքում պարզված հանգամանքների պարագայում կիրառելի չէ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից Մարտիկ Բոլյանի վերաբերյալ կայացրած որոշմամբ արտահայտած չափորոշիչները մեղադրյալի արարքը թմրամիջոցի ապօրինի իրացում որակելու համար, քանի որ սույն դեպքով փաստական հանգամանքները նույնական են նախադեպային որոշմամբ նշված հանգամանքներին:
ՀՀ վճռաբեկ Դատարանը Մարտիկ Բոլյանի գործով որոշման շրջանակներում՝ արտահայտելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը նշել է, որ «(…) Իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող են վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։ Ընդ որում, հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ»։Ստացվում է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրացման նպատակի պարզման համար նախատեսել է բազմաթիվ չափանիշներ, որոնց միաժամանակյա առկայության դեպքում է հնարավոր արձանագրել թմրամիջոցի իրացման նպատակի առկայությունն, ինչը սույն պարագայում առկա է և հետազոտված ապացույցների համեմատական վերլուծության համատեքստում արձանագրվում է առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը:
Սույն պարագայում արձանագրվում է, որ մեղադրյալին իրացման նպատակով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը վերագրվել է ոչ միայն այն դեպքում, երբ արձանագրվել է նրա բնակարանից առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց հայտնաբերելու հանգամանքն, այլև վերաբերելի այլ ապացույցներով, որոնք Դատարանի կողմից վերլուծվել են և դրանց հիման վրա հաստատվել են հանգամանքներ:
ՄԻԵԴ-ը իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Փամ Հոանգն ընդդեմ Ֆրանսիայի գործով, որտեղ կասկածյալը ձերբակալվել էր Ֆրանսիայի սահմանին թմրամիջոց տեղափոխելիս։ Ֆրանսիական օրենսդրությունը սահմանում է, որ արգելված ապրանքներ տեղափոխելը, որոնց շարքի մեջ է մտնում նաև հերոինը, համարվում է անօրինական, եթե այդ ապրանքը տեղափոխող անձը չի ապացուցում հակառակը, օրինակ՝ ներկայացնում է արդարացնող բավարար ապացույցներ կամ ապացուցում, որ գործողությունը կատարվել է ծայրահեղ անհրաժեշտության վիճակում կամ սխալի հետևանք է, որից խուսափելն անհնար էր։ Նշված գործում պաշտպանության կողմը չի ներկայացրել արդարացնող ապացույցներ, իսկ մեղադրյալը հրաժարվել է տալ որևէ բացատրություն։ Եվրոպական դատարանը, քննելով դիմողի բողոքը, ընդունել է, որ անթույլատրելի ոչինչ չկա այն ենթադրությունում, թե անձը, որ տիրապետում է, ընդհանուր առմամբ արգելված որևէ բանի, պարտավոր է բավարար չափով բացատրել այդ փաստը, հակառակ դեպքում նա կճանաչվի մեղավոր։
Նշված դիրքորոշմամբ ՄԻԵԴ-ը փաստացի արգելված իրեր տիրապետող անձի վրա է դնում պարտականություն բավարար չափով բացատրել, թե ինչ նպատակով են նշված իրերն իր մոտ գտնվում, այնինչ սույն դեպքով մեղադրյալն իր պարտականության մեջ մտնող գործողություն կատարելուց հրաժարվելով փաստացի չի հաստատել իր հայտնած տեղեկությունը առ այն, որ հայտնաբերված թմրամիջոցներն ինքը ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար կամ առնվազն, որ ինքը ևս այդ բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է:
Նշված դիրքորոշման համատեքստում արձանագրվում է, որ պաշտպանության կողմը չի ապացուցել հայտնաբերված թմրամիջոցի անձնական օգտագործման նպատակով ապօրինի պահելու հանգամանքը, առնվազն չի հաստատվել, որ մեղադրյալը իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է, իսկ մնացած ապացույցները հաստատում են մեղադրյալի կողմից վերոնշյալ թմրամիջոցներն ապօրինի իրացման նպատակով ձեռքբերման հանգամանքը:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա հաստատված հանգամանքների համատեքստում Դատարանն առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, որ նա «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական ու ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով իրավական որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս եզրահանգել է, որ
ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
ապացուցված է այդ արարքի քրեական,
ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը,
ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Հայկ Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
/…/ 1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`/…/3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝/.../2) առանձնապես խոշոր չափերով՝/…/պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով/…/:
Մեղադրյալին վերագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում է առանձնապես ծանր հանցանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝(…):
Դատարանը, սույն գործով մեղադրյալի պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով սահմանված է՝ /…/3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց/…/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով սահմանված է՝
/.../1. Դատարանը կարող է նշանակել անվտանգության միջոց, եթե համարի, որ սույն օրենսգրքով պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձը կրկին կարող է այդպիսի արարք կատարել, կամ անվտանգության միջոցի կիրառումն անհրաժեշտ է իր կամ այլ անձի անվտանգությունն ապահովելու համար: Սույն օրենսգրքի 120-րդ հոդվածով նախատեսված անվտանգության միջոցի նշանակման վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը հաշվի է առնում կոնկրետ անձի նկատմամբ դրա կիրառման անհրաժեշտության և առավել արդյունավետ իրականացման եղանակների վերաբերյալ փորձագետի, իսկ սույն օրենսգրքի 115-րդ և 116-րդ հոդվածներով նախատեսված անվտանգության միջոցների նշանակման վերաբերյալ՝ բժշկական-մասնագիտական հանձնաժողովի տված եզրակացությունը:
2. Անվտանգության միջոց կարող է նշանակվել պատժի հետ զուգակցված, եթե դատարանը հիմնավորի, որ միայն պատիժ կիրառելով հնարավոր չէ վերացնել անձի կողմից նոր հանցանքի կատարման հավանականությունը։ Անվտանգության միջոց կարող է նշանակվել նաև առանց պատժի հետ զուգակցելու՝ որպես ինքնուրույն ներգործության միջոց, այդ թվում՝ անձին քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս:/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածով սահմանված է՝
/.../1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝ /.../4) կատարել է հանցանք և ալկոհոլամոլությունից, թմրամոլությունից, դեղամոլությունից կամ թունամոլությունից բուժման կարիք ունի:
2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը:/.../:
Ալեքսան Ղազարյանի անձը բնութագրող հանգամանքներն են, մասնավորապես պատիժ նշանակելու պահին դատվածություն չունեցող անձ հանդիսանալը /տեղեկություն Ձև 8 տեղեկանք/:
Դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալի մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը և տեսակը, դրա վտանգավորության աստիճանը և բնույթը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 6 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը 5 ամիս 15 օրը և պատժի սկիզբ հաշվել մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից:
Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուեղային «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր,,B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml,, գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր՝ 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն, թափանցիկ հեղուկը, որը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ՝ ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու և վարույթի շրջանակներում պահելու համար։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո անհրաժեշտ է մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանից Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջե գանձել դատանյութագիտական փորձաքննության համար 1728 ՀՀ դրամը և դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական համալիր փորձաքննության համար 306.000 ՀՀ դրամը, ընդհանուր՝ 307․728 ՀՀ դրամը որպես վարույթային ծախս:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարան․
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ալեքսան Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 6 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը 5 ամիս 15 օրը և պատժի սկիզբ հաշվել մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից:
Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուեղային «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր,,B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml,, գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր՝ 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն, թափանցիկ հեղուկը, որը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ՝ ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու և վարույթի շրջանակներում պահելու համար։
Դատապարտված-մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ թմրամոլությունից բուժում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանից Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջե գանձել դատանյութագիտական փորձաքննության համար 1728 ՀՀ դրամը և դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական համալիր փորձաքննության համար 306.000 ՀՀ դրամը, ընդհանուր՝ 307․728 ՀՀ դրամը որպես վարույթային ծախս:
Գույքային հայցի, հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
ԵԴ1/1201/01/25
՛
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
պաշտպաններ
մեղադրյալ
Վ.Ռշտունի
Մ․Պապոյան
Տ․Գրիգորյան
Ք.Բադալյան
Ռ․Գրիգորյան
Գ․Գալիկյան
Ն․Շելելենկյան
Հ․Վարդանյան
Ա․Ղազարյան
<<10>> սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի (ծնված՝ 2002 թվականի նոյեմբերի 7-ին Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում՝ չդատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված է Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքի Տնակ փողոցի 142/003 տնակում, բնակվում է Երևան քաղաքի Շրջանայինի 2/4-րդ տանը) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի և պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի վերաքննիչ բողոքները՝
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16857724 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալեքսան Ղազարյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 168860524 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 16857724 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 16860524 քրեական վարույթին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանի որոշմամբ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդում է հարուցվել։
2024 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը։
2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել են տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը։
2024 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանվել է և Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը։
2025 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ քրեական վարույթ նախաձեռնելու արձանագրության մեջ կատարվել են փոփոխություններ։
2025 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքը կատարելու համար, որ նա խախտվելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի մասին ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 27.06.2018թ. թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 4.65 գրամ <<Հերոին>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներ։
2024 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնի պետ Կ․Բունիաթյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 16146925 քրեական վարույթը։
2025 թվականի մարտի 31-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 16857724 քրեական վարույթից անջատվել է թիվ 16147925 քրեական վարույթը։
2025 թվականի ապրիլի 4-ին թիվ 16857724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճռով Ալեքսան Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, և նրա նկատմամբ որպես պատիժ է նշանակվել ազատազրկումը՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ պատժին հաշվակցվել է մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 5 (հինգ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը։ Պատժի սկիզբ հաշվվել է մեղադրյալին արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից: Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված կալանքը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված <<Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ>> տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուրեղային <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է <<Մեթամֆետամին>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների հետքեր <<B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml>> գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով <<Մեթամֆետամին>>, <<Մորֆին>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին <<Մեթամֆետամին>> <<Տետրահիդրոկաննաբինոլ>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկ, որը պարունակում է <<Մեթադոն>> տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ, ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու համար։ Մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նշանակվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ թմրամոլությունից բուժում։ Որոշվել է քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին:
2025 թվականի հուլիսի 8-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի, իսկ 2025 թվականի հուլիսի 11-ին պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի բողոքները։
Թիվ ԵԴ1/1201/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի հուլիսի 15-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2025 թվականի հուլիսի 16-ին):
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանը և Նարինե Շելելենկյանը բողոքում նշել են, որ ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել Ալեքսան Ղազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, ավելին` ապացուցվել է վերջինի անմեղությունը և Ալեքսան Ղազարյանը պետք է մեղավոր ճանաչվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նշանակեր հնարավորին մեղմ պատիժ, իսկ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառվեր՝ սահմանելով փորձաշրջան։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հիմնավորվել է այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանը երբևէ որևէ անձի թմրանյութ չի իրացրել և իրացման ցանկացած դրսևորման հետ որևէ առնչություն չունի։
Տվյալ վարույթը նախաձեռնման համար հիմք է հանդիսացել օպերատիվ տեղեկատվությունն առ այն, որ <<Ալեքսան Արմենի Ղազարյանն իր մոտ և իր փաստացի բնակության հասցում պահում է ապօրինի մարտական ատրճանակ: Ստացվել է նաև տեսագրություն, որտեղ երևում է Ա. Ղազարյանի ձեռքին ատրճանակի նմանվող առարկայի առկայությունը: Կից ներկայացվում է նաև տեսագրությունը՝ լազերային սկավառակով>>:
Այսինքն, կատարվել են որոշակի օպերատիվ միջոցառումներ, ինչի արդյունքում տեղեկատվություն է ձեռք բերվել այն մասին, որ Ալեքսան Ղազարյանն իր մոտ և իր բնակարանում պահում է ապօրինի մարտական ատրճանակ, ինչի հիման վրա ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում նախաձեռնվում է քրեական վարույթ։ Ողջամիտ ենթադրություն է առաջանում այն մասին, որ եթե Ալեքսան Ղազարյանը զբաղվել է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, ապա արդյոք հիշյալ ժամանակահատվածում այդ մասով որևէ տեղեկություն օպերատիվ աղբյուրներից ձեռք չէր բերվի։ Այսինքն, ապօրինի մարտական ատրճանակ պահելու վերաբերյալ տեղեկությունների ձեռք բերման ընթացքում ձեռք չէին բերվի նաև տեղեկություններ, որոնք առնչություն կունենային թմրանյութի շրջանառության հետ։ Նման տեղեկատվություն չհայտնաբերելն ինքնին վկայում է այն մասին, որ Ալեքսան Ղազարյանը թմրանյութի իրացմամբ չի զբաղվել։
Վարույթն իրականացնող մարմինն Ալեքսան Ղազարյանի բնակության վայրում կատարել է խուզարկություն քննչական գործողությունը, որի ընթացքում հայտնաբերվել են թվով 3 ներարկիչ՝ կիսով չափ լցված հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի բնավոր հայտարարության՝ հադիսանում է <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոց, թվով մեկ պլաստմասե տարա՝ կիսով չափ լցված թափանցիկ հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հադիսանում է մեթադոնային լուծույթ, թվով մեկ ապակյա տարա՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով, ընդհանուր 46․25 գրամ քաշով, թափանցիկ պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով 2․94 գրամ քաշով, թվով 9 փայլաթիթեղների մեջ լցված բյուրեղանման զանգվածներ՝ 1․49, 0․69, 0․66, 1․10, 0․37, 0․68, 0․96, 0․60, 0․64 գրամ քաշերով, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են <<Կրիստալ>> տեսակի թմրամիջոց, թվով 1 փայլաթիթեղի մեջ լցված 0․75 գրամ քաշով, թվով մեկ զիպ փականով 1․94 գրամ քաշով, թվով մեկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված 2․04 գրամ քաշով, թվով մեկ փայլաթիթեղի մեջ լցված 1․87 գրամ քաշով շագանակագույն փոշենման զանգվածներ, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցներ, թվով մեկ պլաստմասե տարա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի, կանեփանման բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 10․20 գրամ քաշով, պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով, ընդհանուր 18․68 գրամ քաշով, թվով մեկ <<Ռոյալ Արմենիա>> գրառմամբ թեյի փաթեթ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 6․96 գրամ քաշով, պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 47․30 գրամ քաշով, պլաստմասե տարա՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 34․07 գրամ քաշով, թվով մեկ սպիտակ թղթի մեջ փաթեթավորված դեղնականաչավուն զանգված՝ ընդհանուր 0․18 գրամ քաշով, խուզարկության ընթացքում Ա․Ղազարյանի մոտից հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված՝ 0․29 գրամ քաշով, որոնք, ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցներ, թվով 3 էլեկտրոնային կշեռքներ>>։
Կատարված քննչական գործողության արդյունքում ապօրինի մարտական ատրճանակ չի հայտնվել, սակայն վարույթն իրականացնող մարմինը հայտնաբերել է թմրանյութ (տարբեր տեսակի), կիսով չափ լցված ներարկիչներ և էլեկտրոնային կշեռքներ։ Հայտնաբերվածի մասով Ալեքսան Ղազարյանը կատարել է հայտարարություններ, թե հայտնաբերված զանգվածի պարունակության և թե պատկանելիության մասով։ Այն, որ Ալեքսան Ղազարյանի բնակության վայրից հայտնաբերել են կիսով չափ օգտագործված ներարկիչներ հիմք է տալիս ենթադրելու, որ Ալեքսան Ղազարյանն օգտագործող է։
Ավելին, դատահոգեբուժական, դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0265 եզրակացություն նույնպես հիմնավորում է վերջինի մոտ առկա անձնային խանգարումների մասին:
Հատկանշական է այն հանգամանքը, որ խուզարկությունից հետո նախաձեռնվել է նոր քրեական վարույթ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով և որոշում է կայացվել երկու վարույթները մեկ վարույթում միացնելու մասին։ Այնուհետև, քրեական վարույթով չեն իրականացվել որևէ քննչական կամ դատավարական գործողություններ, ինչի արդյունքում հնարավոր կլիներ հերքել Ալեքսան Ղազարյանի կողմից սեփական օգտագործման համար ձեռք բերելու հանգամանքը։
Նման պայմաններում անհասկանալի փաստական տվյալների հիման վրա հանրային մեղադրողը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում հարուցել Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով։ Այլ կերպ ասած՝ իրացման մասին տվյալների բացակայության պայմաններում մեղադրանք է առաջադրվել թմրանյութի ապօրինի շրջանառության համար։
Ըստ էության, միայն թմրանյութի չափը և տեսակավորված լինելը չի վկայում այն մասին, որ նշված թմրանյութերը ձեռք են բերվել և պահվել իրացման նպատակով։ Հատկանշական է այն հանգամանքը, որ տվյալ քրեական վարույթի շրջանակում իրականացվել է նաև Ալեքսան Ղազարյանի <<Այֆոն 12>> մոդելի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն։ Հեռախոսը բացվել է գաղտաբառի միջոցով և հայտնաբերվել են Ալեքսան Ղազարյանի կողմից այլ հեռախոսից կատարված լուսանկարներ, որոնք պարունակում են թմրանյութի տեղակայման վերաբերյալ տեղեկություններ։ Եթե Ալեքսան Ղազարյանը թմրանյութ իրացնող լիներ, ապա նախ բջջայինի գաղտնաբառը չէր տրամադրի և երկրորդ կհայտնաբերվեին նկարներ, որոնք մատնանշում են թմրանյութի տեղակայման վայրերը, ոչ թե կատարված կլինեին այլ հեռախոսից՝ հայտնաբերելու և վերցնելու նպատակով։
Տվյալ գործով ձեռք բերված ապացուցներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ համակցության մեջ գնահատելու արդյունքում կարող ենք փաստել, որ Ալեքսան Ղազարյանի կողմից ենթադրյալ իրացման հանգամանքը չի հիմնավորվել վերաբերելի, թույլատրելի ապացույցների բավարար համակցությամբ։
Սույն գործով ձեռք բերված ապացույցները հիմնավորում են Ալեքսան Ղազարյանի կողմից սեփական օգտագործման համար թմրանյութի ձեռք բերման և պահման հանգամանքը։ Ալեքսան Ղազարյանը դեռևս նախաքննության փուլից հայտարարել է, որ թմրանյութերը ձեռք է բերել սեփական օգտագործման համար, խուզարկության ժամանակ հայտնել է հայտնաբերված զանգվածի տեսակը, այսինքն՝ տարանջատում է տեսակները և գիտակցում է դրանք խառնելու անդառնալի հետևանքները, ինչով պայմանավորված էլ թմրանյութերը պահել է անջատ, տեսակավորված և ճիշտ չափաբաժնով օգտագործման նպատակով ունեցել է էլեկտրոնային կշեռք։ Հատկանշական և որոշիչ հանգամանք է նաև այն փաստը, որ Ալեքսան Ղազարյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել են նաև օգտագործված և կիսով չափ լցված ներարկիչներ։
Առանձնակի ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ դատարանն Ալեքսան Ղազարյանի կողմից սեփական օգտագործման համար թմրանյութի ձեռք բերման վերաբերյալ ցուցմունքն արժանահավատ չի համար և հիմքում դրել է այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանը հրաժարվել է նմուշ տալուց։ Հատկանշական է, որ միայն այդ հանգամանքը չի կարող նվազեցնել Ալեքսան Ղազարյանի ցուցմունքի արժանահավատությունն՝ այլ ապացույցի բացակայության պայմաններում։ Հարկ է նշել, որ թմրանյութերի տեսակով պայմանավորված, դրանք օրգանիզմում երևում են օգտագործելուց առնվազն 6-8 ժամ անց և կապված տեսակից պահվում են մի քանի օրից, մինչև մի քանի ամիս։ Այսինքն, փաստ չէ, որ նմուշի տրամադրման արդյունքում կարող էին հաստատվել խուզարկությամբ հայտնաբերված բոլոր թմրանյութերի հետքերը։ Հետևաբար, միայն այս հանգամանքի հիման վրա եզրահանգել, որ Ալեքսան Ղազարյանի ցուցմունքն արժանահավատ չէ, չի բխում օբյեկտիվ իրականությունից։
Այն, որ վերջինի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել են կիսով չափ լցված և օգտագործված ներարկիչներ, կշեռքներ, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանը հստակ տարանջատել և հայտնել է իր բնակարանից հայտնաբերված թմրանյութն ինչ է, վկայում է այն մասին, որ վերջինն օգտագործում է տարբեր տեսակի թմրանյութեր և դրանց ճիշտ օգտագործման համար ունի անհրաժեշտ պայմանը՝ կշեռք։
Մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների, առողջական խնդիրները, ապացուցողական գործողություններին մասնակցելը, ցուցմունք տալը, գործի փաստական հանգամանքները, բավարար են Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար` անկախ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող որևէ հանգամանքի առկայությունից, թեև դրանք տվյալ քրեական վարույթի շրջանակում բացակայում են։ Այնուամենայնիվ հարկ է փաստել, որ նույնիսկ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկայությունն ինքնին չի բացառում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառումը, եթե դատարանը հանգում է հիմնավոր եզրակացության, որ հանցանք կատարած անձի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերները խնդրել են բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավճիռը և որոշում կայացնել մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով վերաորակելու մասին և վերջինի նկատմամբ հնարավորին մեղմ պատիժ նշանակելու և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին կամ որոշում կայացնել մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
Պաշտպան Հրանտ Վարդանյանը բողոքում նշել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր էր ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները, մասնավորապես՝ դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանի ցուցմունքը չի հերքվում գործում առկա այլ ծանրակշիռ ապացույցներով, ավելին՝ դրանք բացակայել են։
Մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ կշեռքներն իրենն են, ինքը դրանք պահել է, որպեսզի թմրանյութը շատ չօգտագործի։ Կշեռքների վրա հայտնաբերվածը նույնպես եղել է իրենը՝ իր անձնական օգտագործման համար։ Այն հարցին՝ արդյոք դրանք վաճառել կամ տվել է այլ անձանց, նշել է, որ ոչինչ չի վաճառել և ոչ ոքի չի տվել։
Բողոքաբերը մեջբերել է դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները։
Քրեական գործի նյութերում առկա չէ որևէ տվյալ, որի վրա հիմնվելով կարելի է ենթադրել, որ Ա․Ղազարյանը որևէ անձի տվել կամ վաճառել է թմրանյութ, կամ թմրամիջոցները պահել է այլ անձի կամ անձանց իրացնելու նպատակով։ Իրացման նպատակի մասին վկայող որևէ ուղղակի ապացույց քրեական վարույթի նյութերում առկա չէ։
Նույնիսկ դատարանի մոտ չփարատված կասկած ձևավորվելու դեպքում, այն պետք է մեկնաբանվեր հօգուտ մեղադրյալի: Այսինքն, չի ապացուցվել Ալեքսան Ղազարյանի մեղավորությունը, իսկ չապացուցված մեղավորությունը հավասար է ապացուցված անմեղության:
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 4-ի թիվ ԵԴ1/1201/01/25 դատավճիռը և Ալեքսան Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և վերջինիս նկատմամբ նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ։
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ընթացքում պաշտպաններ Գ․Գալիկյանը և Ն․Շելելենկյանը վերը նշված հիմնավորումներով ներկայացրին բողոքը և խնդրեցին այն բավարարել։ Միևնույն ժամանակ Գ․Գալիկյանը նշեց, որ պաշտպան Հ․Վարդանյանը չի առարկել նիստն իր բացակայությամբ իրականացնելու դեմ և պնդել է բողոքը։
Մեղադրյալ Ա․Ղազարյանը միացավ պաշտպանների դիրքորոշմանը։
Դատախազ Ռ․Գրիգորյանը Վերաքննիչ դատարան ներկայացված գրությամբ խնդրել էր բողոքի քննությունն անցկացնել իր բացակայությամբ, և մերժել պաշտպանների բողոքը։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննությունն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի և պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի կողմից ներկայացված բողոքները, գտնում է, որ դրանք պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշմամբ նշել է, որ ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման այնպիսի շրջանակների որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն՝ օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը: Հետևաբար` ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշներն են՝ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, անմեղության կանխավարկած:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ, դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ՝ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ նշել է նաև, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Վճռաբեկ դատարանը Մ.Բոլյանի վերաբերյալ ՎԲ 135/07 գործով 2007թ. օգոստոսի 30-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։
Տվյալ դեպքում դատարանն արձանագրել է, որ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալեքսան Ղազարյանը չի ունեցել թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, Ալեքսան Ղազարյանի բնակարանից հայտնաբերված երեք հատ էլեկտրոնային կշեռքների մակերեսների վրա հայտնաբերվել են <<Մեթամֆետամին>>, <<Տետրահիդրոկաննաբինոլ>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, ինչով էլ հաստատվում է, որ նշված կշեռքներով կշռվել են վերոնշյալ թմրամիջոցները:
Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականություններն և հրաժարվել է դատաքիմիական փորձաքննության համար նմուշ տալուց, որպեսզի պարզվեր վերջինն ինչ տեսակ թմրամիջոցներ է օգտագործել, հետևաբար դատարանը չի կարող հաստատված համարել, որ հայտնաբերված տարասեռ բոլոր թմրամիջոցները մեղադրյալն օգտագործել է:
Դատարանն արձանագրել է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվում է մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքն, ընդհանուր առմամբ և, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալն ունեցել է թմրամիջոցների ապօրինի իրացման նպատակ և այդ նպատակով է իր մոտ ապօրինի պահել է հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոցները: Նշվածը չի հաստավում զուտ հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակական ցուցիչով, այլ հաստատվում է այն փաստով, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերվել են տարբեր՝ թե բուսական, թե կիսասինթետիկ, թե սինթետիկ ծագման թմրամիջոցներ, դրանք բոլորն էլ եղել են առանձնապես խոշոր չափի, տեսակավորված և փաթեթավորված առանձին փաթեթներում, որոշ փաթեթներ ունեցել են գրեթե նույն քաշը, կշեռքների առկայությամբ ու կշեռքների քանակով և դրանց մակերեսներին հայտնաբերված թմրամիջոցների հետքերով հաստատվել է, որ այդ կշեռքներով կշռվել են թմրամիջոցներ՝ ինչը չի հերքել նաև մեղադրյալը:
Նշվածով պայմանավորված դատարանը, կատարելով համեմատական վերլուծություն, արձանագրել է, որ տեսակավորված և առանձին փաթեթավորված երեք տեսակի թմրամիջոցների առկայությունը, որոնցից առանձնապես խոշոր չափի <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը բուսական ծագման է, առանձնապես խոշոր չափի <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցը կիսասինթետիկ է, իսկ առանձնապես խոշոր չափի <<Մեթանֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը՝ սինթետիկ, թմրամիջոցները փաթեթավորված են եղել ինչպես գրեթե նույն քաշով, այնպես էլ տարբերվող քաշով փաթեթներում, եղել են տեսակավորված, առանձնացված: <<Մեթանֆետամին>> թմրամիջոցով լցված փաթեթներից յոթն եղել են գրեթե նույն քաշի, մյուս փաթեթներն ունեցել են տարբեր քաշեր, նշվածով նաև հերքվում է մեղադրյալի հայտնածն առ այն, որ կշեռքներով թմրամիջոցներն իր կողմից կշռվել է որպեսզի ավել չափաբաժնով չօգտագործի, քանի որ հակառակ դեպքում բոլոր փաթեթները կամ կունենային առնվազն նույն քաշը՝ մեղադրյալի օգտագործման չափաբաժնով կամ յուրաքանչյուրը կգտնվեր մեկ փաթեթում: Բացի այդ մեղադրյալի կողմից չի պատճառաբանվել նման քանակի թմրամիջոցներ պահելու պատճառը:
Դատարանն արժանահավատ չի համարել մեղադրյալի հայտնածը հայտնաբերված թմրամիջոցների և կշեռքների օգտագործման առումով: Դատարանն արձանագրել է, որ նախքան դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացության ստանալը մեղադրյալի բնակարանի խուզարկության ժամանակ արդեն իսկ մեղադրյալը հայտնել է հայտնաբերված թմրամիջոցների տեսակները՝ փաստացի վերջինս հստակ իմացել է դրանց տեսակի մասին, այն որ մեղադրյալի բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել են տեղեկություններ, որոնք վկայում են թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության մասին, այն որ մեղադրյալի մոտ առկա է <<Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ, պոլինարկոմանիա>> ախտորոշում, որով արձանագրվում է, որ մեղադրյալի մոտ եղել է բուսական՝ բնական ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման հետևանքով ձևավորված կախվածության համախտանիշ և նշված հանգամանքը գնահատելով քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված մյուս ապացույցների համատեքստում արձանագրվում է, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերված թմրամիջոցների մեծ մասը հանդիսանում են կիսասինթետիկ և սինթետիկ ծագման, այնինչ մեղադրյալի մոտ ախտորոշված հոգեկան և վարքի խանգարումը կապված է եղել ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետ՝ հետևաբար միայն փաստերի գնահատման արդյունքում ստեղծվում է պատկեր մեղադրյալի կողմից ափիոնատիպ նյութերի հանդեպ կախվածության համախտանիշ ունենալու մասին, իսկ հակառակի և մասնավորապես սինթետիկ ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման վերաբերյալ փաստական տվյալներ առկա չեն:
Մեղադրյալի կողմից իր բնակարանից հայտնաբերված երեք տեսակ թմրամիջոցների օգտագործման հանգամանքը հաստատող ապացույց առկա չէ, մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականությունը և նմուշ չի տվել նշված հանգամանքը հաստատելու կամ հերքելու համար։ Թեպետ մեղադրյալի անմեղության հաստատման պարտականությունը դրված չէ պաշտպանության կողմի վրա, այնուամենայնիվ վկայակոչված յուրաքանչյուր հանգամանքի հաստատման համար անհրաժեշտ է առնվազն վերաբերելի ապացույց, այնինչ տվյալ պարագայում նշված փաստը մեղադրյալի բացասական վարքագծի դրսևորման արդյունքում չի հաստավում, նշվածը չի կարող դիտարկվել նաև չփարատված կասկածի համատեքստում, քանի որ նշված տվյալը կարող էր հաստատվել կամ հերքվել կոնկրետ գործողության հետևանքով, որին մասնակցելու պարտականություն ուներ մեղադրյալը, իսկ դրանից հրաժարումն ինքնին արդեն իսկ առանձին գնահատման հանգամանք է:
Միևնույն պարագայում, եթե նույնիսկ դատարանը հաստատված համարեր, որ մեղադրյալը նախկինում օգտագործել էր իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից, այնուամենայնիվ վերոնշյալ վերլուծությունների համատեքստում, մասնավորապես երեք կշեռքի առկայությունը՝ որոնցով կշռվել է թմրամիջոց, թմրամիջոցների տարատեսակ լինելը, թմրամիջոցի յուրաքանչյուր տեսակի առանձնապես խոշոր չափի լինելը, փաթեթավորված և տեսակավորված լինելը ստեղծում են հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշ հաստատված համարելու, որ մեղադրյալը թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հենց իրացնելու նպատակ:
Ալեքսան Ղազարյանն իրացնելու նպատակով, չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ <<Հերոին>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներ:
Մեղադրյալն իր պարտականության մեջ մտնող գործողություն կատարելուց հրաժարվելով փաստացի չի հաստատել իր հայտնած տեղեկությունն առ այն, որ հայտնաբերված թմրամիջոցներն ինքը ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար կամ առնվազն, որ ինքը ևս այդ բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է:
Նշված դիրքորոշման համատեքստում արձանագրվում է, որ պաշտպանության կողմը չի ապացուցել հայտնաբերված թմրամիջոցի անձնական օգտագործման նպատակով ապօրինի պահելու հանգամանքը, առնվազն չի հաստատվել, որ մեղադրյալն իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է, իսկ մնացած ապացույցները հաստատում են մեղադրյալի կողմից վերոնշյալ թմրամիջոցներն ապօրինի իրացման նպատակով ձեռքբերման հանգամանքը:
Դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։
Վերաքննիչ դատարանը, նախ և առաջ հարկ է համարում արձանագրել, որ գործում առկա և դատարանի կողմից հետազոտված թույլատրելի ապացույցների համադրումից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանն իրացնելու նպատակով ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցներ։
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Ալեքսան Ղազարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքում հիմնավորվում և այդ մասով պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներում ներկայացված փաստարկները հերքվում են գործում առկա ապացույցների բավարար համակցությամբ, մասնավորապես՝ մեղադրյալի բնակության վայրից հայտնաբերված 78,27 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցի, 4,65 գրամ շագանակագույն <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցի, 11,48 գրամ քաշով բյուրեղային <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ, որոնք առանձին-առանձին վերցված առանձնապես խոշոր չափերի են, բացի այդ՝ դրանք եղել են իրացման համար հարմար փաթեթավորմամբ՝ որոշ փաթեթներ գրեթե նույն քաշով։ Իրացման նպատակի մասին վկայում է նաև այն, որ մեղադրյալի բնակության վայրից հայտնաբերվել են նաև թվով 3 կշեռքներ, որոնց վրա առկա են եղել թմրամիջոցի հետքեր։
Մեղադրյալի բջջային հեռախոսում այլ բջջային հեռախոսից ուղարկված նկարների առկայության մասին պնդումները հիմնավոր չեն, քանի որ բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունից պարզ է դառնում, որ հեռախոսում առկա են եղել ինչպես էլեկտրական կշեռքի, դեղնականաչավուն զանգվածի, բյուրեղանման զանգվածի նկարներ, որոնք կատարել են այդ հեռախոսով, այնպես էլ տեղանքի նկարներ, վճարման անդորրագրեր, որոնք կատարված են եղել ինչ-որ էկրանից։ Ուստի մեղադրյալի կողմից՝ իր անձնական օգտագործման համար թմրամիջոց պահելու վերաբերյալ դիտարկումները փաստարկված չեն։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից նմուշ հանձնելուց հրաժարվելու վերաբերյալ բողոքաբերների դիտարկումներին, ապա նման պայմաններում դատարանն ի վնաս մեղադրյալի չի մեկնաբանել այդ հանգամանքը, այլ գործում առկա
ապացույցների, մասնավորապես՝ դատահոգեբուժական, դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0265 եզրակացության գնահատմամբ, ըստ որի՝ մեղադրյալի մոտ առկա է <<Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ, պոլինարկոմանիա>> ախտորոշում, իրավաչափորեն նշել է, որ մեղադրյալի մոտ եղել է կախվածություն բուսական ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործումից։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով բողոքաբերների այն դիտարկմանը, որ խուզարկության թույլտվությունը տրամադրվել է ապօրինի կերպով պահվող հրազեն ձեռք բերելու համար, սակայն մեղադրյալի բնակարանից վերցվել են թմրամիջոցներ, արձանագրում է, որ ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 234-րդ հոդվածի 8-րդ մասի՝ բացի խուզարկության որոշման մեջ նշվածից, քննիչը վերցնում է նաև խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված այն բոլոր օբյեկտները, որոնք ՀՀ օրենսդրությամբ հանված են շրջանառությունից կամ գտնվում են ապօրինի շրջանառության մեջ՝ անկախ տվյալ վարույթին դրանց առնչությունից, կամ որոնք իրենց բնույթով, բովանդակությամբ, տարբերակիչ նշաններով կամ իրենց վրա առկա հետքերով կարող են կապված լինել այդ կամ մեկ այլ ենթադրյալ հանցագործության հետ:
Այսինքն՝ օրենսդիրը նախատեսել է, որ այն դեպքում, երբ խուզարկության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը կհայտնաբերի ապօրինի շրջանառության մեջ գտնվող առարկաներ, ապա դրանք ևս վերցվում են, ուստի տվյալ դեպքում թեև ապօրինի կերպով պահվող հրազենի համար է խուզարկության թույլտվություն տրվել, սակայն խուզարկության ընթացքում հայտնաբերվել են նաև թմրամիջոցներ, կշեռքներ, ներարկիչներ, որոնք իրավաչափորեն վերցվել են քննիչի կողմից։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանն իրավաչափորեն հաստատված է համարել Ալեքսան Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2017 թվականի ապրիլի 12-ի թիվ ԵԱՔԴ/0075/01/16 որոշմամբ արձանագրել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վերոնշյալ հարցերը լուծելիս դատարանները, ի թիվս այլոց, պետք է հատկապես հաշվի առնեն հանցագործության կատարման եղանակը և հանգամանքները, հանցագործության կատարման մեջ ամբաստանյալի մեղավորության աստիճանը, հանցանքը կատարելուն նպաստող պայմանները, ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտման բնույթը, ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտման նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը, հանրորեն վտանգավոր հետևանքների նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը և հանցանքի կատարումից անմիջապես հետո, ինչպես նաև հետագայում հարուցված քրեական գործի քննության ընթացքում հանցավորի դրսևորած վարքագիծը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2018 թվականի մարտի 20-ի թիվ ԵՇԴ/0001/01/16 որոշմամբ նշել է, որ քրեական իրավունքը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի արդարացիության չափանիշ է համարում պատժի և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների համաչափությունն արարքի հանրային վտանգավորության բնույթին և աստիճանին, հանցագործության հանգամանքներին ու հանցավորի անձնավորությանը, իսկ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում՝ հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի և այլ հանգամանքների ամբողջական գնահատմամբ դատարանի համոզվածությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժը կրելու։ Միևնույն ժամանակ, պայմանավորված մարդասիրության սկզբունքով, անհրաժեշտության դեպքում նախատեսվում է այդ հիմնադրույթներից էական շեղում քրեական ներգործության տնտեսման ուղղությամբ՝ որպես մարդասիրական վերաբերմունք հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Քրեական իրավունքը, որոշակիացնելով քրեական ներգործության տնտեսման ձևերը, սպառիչ կերպով չի թվարկում այն հանգամանքները, որոնք հիմք կհանդիսանան դատարանի կողմից պատժի արդարացիության հիմքում ընկած համաչափության պահանջից շեղում թույլ տալու համար։ Այլ խոսքով` նախատեսված է այդ հանգամանքների բաց թվարկում` պայմանավորված այն բանով, որ մարդասիրության դրսևորման հիմքերը ոչ թե իրավական, այլ բարոյական կատեգորիաներ են։ Հանցանք կատարած անձը չի կատարում իրավական նշանակություն ունեցող որևէ դրական վարքագիծ, սակայն հանցակազմից դուրս օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող նրա սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունները կամ դրանց փոփոխությունը հիմք են սոցիալիզացմանը համընթաց ձևավորվող սոցիալ-բարոյական համակարգի իրացմամբ վերջինիս նկատմամբ մարդասիրություն դրսևորելու համար՝ նպատակ հետապնդելով ապահովելու հասարակությունում նրա անհատականությունը և ինքնադրսևորումը։ Սա ամենևին չի նշանակում որևէ հանդուրժողականություն, ներողամտություն, թողտվություն կամ դատարանի հայեցողություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Դատարանի կողմից մարդասիրության դրսևորումը չի ենթադրում նաև պատժի նպատակներից, տուժողի, հասարակության և պետության շահերից նահանջ, այն պատճառաբանությամբ, որ այդ շեղումը համապատասխանում է հասարակության, սահմանադրական և կոնվենցիոն պահանջին և ավելի մեծ նշանակություն ունի, քան պատժիչ միջոցների կիրառումը։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ ԱՎԴ/0056/01/17 որոշմամբ դիրքորոշում է արտահայտել, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցանքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը ճիշտ գնահատելու և հանցավորի նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է, ի թիվս այլնի, հատուկ ուշադրություն դարձնել հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակին, հանցանքի կատարման գործիքին և հանցագործության իրադրությանը, պատճառված վնասի բնույթին, արարքի նկատմամբ անձի հոգեբանական վերաբերմունքին, հանցագործության նպատակին և շարժառիթին:
Վերաքննիչ դատարանի համար թեև ընդունելի է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշումները վերաբերում են նախկին քրեական և քրեական դատավարության օրենսգրքերի կարգավորումներին, այնուամենայնիվ դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները կիրառելի են նաև տվյալ դեպքում։
Դատարանը նշել է, որ Ալեքսան Ղազարյանի անձը բնութագրող հանգամանք է պատիժ նշանակելու պահին դատվածություն չունեցող անձ հանդիսանալը։
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը և տեսակը, դրա վտանգավորության աստիճանը և բնույթը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցվել է մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 5 ամիս 15 օրը և պատժի սկիզբ հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ բողոքաբերների դիտարկումները տեղին չեն։ Մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված 6 տարի ժամկետով ազատազրկումը համաչափ է վերջինի կողմից կատարված հանցանքին։ Էական է նաև այն, որ մեղադրյալին մեղսագրվում է <<մեթամֆետամին>> և <<հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով, որոնք թմրամիջոցի առավել վտանգավոր տեսակ են և նույնպես առանձնապես խոշոր չափերի են։
Նշված հանգամանքների համակցությունը վկայում է մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ համաչափ և արդարացի պատժի նշանակված լինելու և վերջինի կողմից իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ռեալ կրելու անհրաժեշտության մասին։
Այսպիսով՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտն օրինական է ու հիմնավոր, և այն բեկանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 371-րդ և 380-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի և պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի բողոքները մերժել՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 4-ի ԵԴ1/1201/01/25 թվակիր դատավճիռը թողնելով անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ․ՊԱՊՈՅԱՆ
Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
՛
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
պաշտպաններ
մեղադրյալ
Վ.Ռշտունի
Մ․Պապոյան
Տ․Գրիգորյան
Ք.Բադալյան
Ռ․Գրիգորյան
Գ․Գալիկյան
Ն․Շելելենկյան
Հ․Վարդանյան
Ա․Ղազարյան
<<10>> սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի (ծնված՝ 2002 թվականի նոյեմբերի 7-ին Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում՝ չդատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված է Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքի Տնակ փողոցի 142/003 տնակում, բնակվում է Երևան քաղաքի Շրջանայինի 2/4-րդ տանը) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի և պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի վերաքննիչ բողոքները՝
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16857724 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալեքսան Ղազարյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 168860524 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 16857724 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 16860524 քրեական վարույթին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանի որոշմամբ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդում է հարուցվել։
2024 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը։
2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել են տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը։
2024 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանվել է և Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը։
2025 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ քրեական վարույթ նախաձեռնելու արձանագրության մեջ կատարվել են փոփոխություններ։
2025 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքը կատարելու համար, որ նա խախտվելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի մասին ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 27.06.2018թ. թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 4.65 գրամ <<Հերոին>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներ։
2024 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնի պետ Կ․Բունիաթյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 16146925 քրեական վարույթը։
2025 թվականի մարտի 31-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 16857724 քրեական վարույթից անջատվել է թիվ 16147925 քրեական վարույթը։
2025 թվականի ապրիլի 4-ին թիվ 16857724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճռով Ալեքսան Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, և նրա նկատմամբ որպես պատիժ է նշանակվել ազատազրկումը՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ պատժին հաշվակցվել է մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 5 (հինգ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը։ Պատժի սկիզբ հաշվվել է մեղադրյալին արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից: Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված կալանքը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված <<Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ>> տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուրեղային <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է <<Մեթամֆետամին>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների հետքեր <<B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml>> գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով <<Մեթամֆետամին>>, <<Մորֆին>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին <<Մեթամֆետամին>> <<Տետրահիդրոկաննաբինոլ>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկ, որը պարունակում է <<Մեթադոն>> տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ, ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու համար։ Մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նշանակվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ թմրամոլությունից բուժում։ Որոշվել է քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին:
2025 թվականի հուլիսի 8-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի, իսկ 2025 թվականի հուլիսի 11-ին պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի բողոքները։
Թիվ ԵԴ1/1201/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի հուլիսի 15-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2025 թվականի հուլիսի 16-ին):
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանը և Նարինե Շելելենկյանը բողոքում նշել են, որ ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել Ալեքսան Ղազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, ավելին` ապացուցվել է վերջինի անմեղությունը և Ալեքսան Ղազարյանը պետք է մեղավոր ճանաչվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նշանակեր հնարավորին մեղմ պատիժ, իսկ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառվեր՝ սահմանելով փորձաշրջան։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հիմնավորվել է այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանը երբևէ որևէ անձի թմրանյութ չի իրացրել և իրացման ցանկացած դրսևորման հետ որևէ առնչություն չունի։
Տվյալ վարույթը նախաձեռնման համար հիմք է հանդիսացել օպերատիվ տեղեկատվությունն առ այն, որ <<Ալեքսան Արմենի Ղազարյանն իր մոտ և իր փաստացի բնակության հասցում պահում է ապօրինի մարտական ատրճանակ: Ստացվել է նաև տեսագրություն, որտեղ երևում է Ա. Ղազարյանի ձեռքին ատրճանակի նմանվող առարկայի առկայությունը: Կից ներկայացվում է նաև տեսագրությունը՝ լազերային սկավառակով>>:
Այսինքն, կատարվել են որոշակի օպերատիվ միջոցառումներ, ինչի արդյունքում տեղեկատվություն է ձեռք բերվել այն մասին, որ Ալեքսան Ղազարյանն իր մոտ և իր բնակարանում պահում է ապօրինի մարտական ատրճանակ, ինչի հիման վրա ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում նախաձեռնվում է քրեական վարույթ։ Ողջամիտ ենթադրություն է առաջանում այն մասին, որ եթե Ալեքսան Ղազարյանը զբաղվել է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, ապա արդյոք հիշյալ ժամանակահատվածում այդ մասով որևէ տեղեկություն օպերատիվ աղբյուրներից ձեռք չէր բերվի։ Այսինքն, ապօրինի մարտական ատրճանակ պահելու վերաբերյալ տեղեկությունների ձեռք բերման ընթացքում ձեռք չէին բերվի նաև տեղեկություններ, որոնք առնչություն կունենային թմրանյութի շրջանառության հետ։ Նման տեղեկատվություն չհայտնաբերելն ինքնին վկայում է այն մասին, որ Ալեքսան Ղազարյանը թմրանյութի իրացմամբ չի զբաղվել։
Վարույթն իրականացնող մարմինն Ալեքսան Ղազարյանի բնակության վայրում կատարել է խուզարկություն քննչական գործողությունը, որի ընթացքում հայտնաբերվել են թվով 3 ներարկիչ՝ կիսով չափ լցված հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի բնավոր հայտարարության՝ հադիսանում է <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոց, թվով մեկ պլաստմասե տարա՝ կիսով չափ լցված թափանցիկ հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հադիսանում է մեթադոնային լուծույթ, թվով մեկ ապակյա տարա՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով, ընդհանուր 46․25 գրամ քաշով, թափանցիկ պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով 2․94 գրամ քաշով, թվով 9 փայլաթիթեղների մեջ լցված բյուրեղանման զանգվածներ՝ 1․49, 0․69, 0․66, 1․10, 0․37, 0․68, 0․96, 0․60, 0․64 գրամ քաշերով, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են <<Կրիստալ>> տեսակի թմրամիջոց, թվով 1 փայլաթիթեղի մեջ լցված 0․75 գրամ քաշով, թվով մեկ զիպ փականով 1․94 գրամ քաշով, թվով մեկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված 2․04 գրամ քաշով, թվով մեկ փայլաթիթեղի մեջ լցված 1․87 գրամ քաշով շագանակագույն փոշենման զանգվածներ, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցներ, թվով մեկ պլաստմասե տարա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի, կանեփանման բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 10․20 գրամ քաշով, պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով, ընդհանուր 18․68 գրամ քաշով, թվով մեկ <<Ռոյալ Արմենիա>> գրառմամբ թեյի փաթեթ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 6․96 գրամ քաշով, պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 47․30 գրամ քաշով, պլաստմասե տարա՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 34․07 գրամ քաշով, թվով մեկ սպիտակ թղթի մեջ փաթեթավորված դեղնականաչավուն զանգված՝ ընդհանուր 0․18 գրամ քաշով, խուզարկության ընթացքում Ա․Ղազարյանի մոտից հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված՝ 0․29 գրամ քաշով, որոնք, ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցներ, թվով 3 էլեկտրոնային կշեռքներ>>։
Կատարված քննչական գործողության արդյունքում ապօրինի մարտական ատրճանակ չի հայտնվել, սակայն վարույթն իրականացնող մարմինը հայտնաբերել է թմրանյութ (տարբեր տեսակի), կիսով չափ լցված ներարկիչներ և էլեկտրոնային կշեռքներ։ Հայտնաբերվածի մասով Ալեքսան Ղազարյանը կատարել է հայտարարություններ, թե հայտնաբերված զանգվածի պարունակության և թե պատկանելիության մասով։ Այն, որ Ալեքսան Ղազարյանի բնակության վայրից հայտնաբերել են կիսով չափ օգտագործված ներարկիչներ հիմք է տալիս ենթադրելու, որ Ալեքսան Ղազարյանն օգտագործող է։
Ավելին, դատահոգեբուժական, դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0265 եզրակացություն նույնպես հիմնավորում է վերջինի մոտ առկա անձնային խանգարումների մասին:
Հատկանշական է այն հանգամանքը, որ խուզարկությունից հետո նախաձեռնվել է նոր քրեական վարույթ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով և որոշում է կայացվել երկու վարույթները մեկ վարույթում միացնելու մասին։ Այնուհետև, քրեական վարույթով չեն իրականացվել որևէ քննչական կամ դատավարական գործողություններ, ինչի արդյունքում հնարավոր կլիներ հերքել Ալեքսան Ղազարյանի կողմից սեփական օգտագործման համար ձեռք բերելու հանգամանքը։
Նման պայմաններում անհասկանալի փաստական տվյալների հիման վրա հանրային մեղադրողը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում հարուցել Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով։ Այլ կերպ ասած՝ իրացման մասին տվյալների բացակայության պայմաններում մեղադրանք է առաջադրվել թմրանյութի ապօրինի շրջանառության համար։
Ըստ էության, միայն թմրանյութի չափը և տեսակավորված լինելը չի վկայում այն մասին, որ նշված թմրանյութերը ձեռք են բերվել և պահվել իրացման նպատակով։ Հատկանշական է այն հանգամանքը, որ տվյալ քրեական վարույթի շրջանակում իրականացվել է նաև Ալեքսան Ղազարյանի <<Այֆոն 12>> մոդելի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն։ Հեռախոսը բացվել է գաղտաբառի միջոցով և հայտնաբերվել են Ալեքսան Ղազարյանի կողմից այլ հեռախոսից կատարված լուսանկարներ, որոնք պարունակում են թմրանյութի տեղակայման վերաբերյալ տեղեկություններ։ Եթե Ալեքսան Ղազարյանը թմրանյութ իրացնող լիներ, ապա նախ բջջայինի գաղտնաբառը չէր տրամադրի և երկրորդ կհայտնաբերվեին նկարներ, որոնք մատնանշում են թմրանյութի տեղակայման վայրերը, ոչ թե կատարված կլինեին այլ հեռախոսից՝ հայտնաբերելու և վերցնելու նպատակով։
Տվյալ գործով ձեռք բերված ապացուցներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ համակցության մեջ գնահատելու արդյունքում կարող ենք փաստել, որ Ալեքսան Ղազարյանի կողմից ենթադրյալ իրացման հանգամանքը չի հիմնավորվել վերաբերելի, թույլատրելի ապացույցների բավարար համակցությամբ։
Սույն գործով ձեռք բերված ապացույցները հիմնավորում են Ալեքսան Ղազարյանի կողմից սեփական օգտագործման համար թմրանյութի ձեռք բերման և պահման հանգամանքը։ Ալեքսան Ղազարյանը դեռևս նախաքննության փուլից հայտարարել է, որ թմրանյութերը ձեռք է բերել սեփական օգտագործման համար, խուզարկության ժամանակ հայտնել է հայտնաբերված զանգվածի տեսակը, այսինքն՝ տարանջատում է տեսակները և գիտակցում է դրանք խառնելու անդառնալի հետևանքները, ինչով պայմանավորված էլ թմրանյութերը պահել է անջատ, տեսակավորված և ճիշտ չափաբաժնով օգտագործման նպատակով ունեցել է էլեկտրոնային կշեռք։ Հատկանշական և որոշիչ հանգամանք է նաև այն փաստը, որ Ալեքսան Ղազարյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել են նաև օգտագործված և կիսով չափ լցված ներարկիչներ։
Առանձնակի ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ դատարանն Ալեքսան Ղազարյանի կողմից սեփական օգտագործման համար թմրանյութի ձեռք բերման վերաբերյալ ցուցմունքն արժանահավատ չի համար և հիմքում դրել է այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանը հրաժարվել է նմուշ տալուց։ Հատկանշական է, որ միայն այդ հանգամանքը չի կարող նվազեցնել Ալեքսան Ղազարյանի ցուցմունքի արժանահավատությունն՝ այլ ապացույցի բացակայության պայմաններում։ Հարկ է նշել, որ թմրանյութերի տեսակով պայմանավորված, դրանք օրգանիզմում երևում են օգտագործելուց առնվազն 6-8 ժամ անց և կապված տեսակից պահվում են մի քանի օրից, մինչև մի քանի ամիս։ Այսինքն, փաստ չէ, որ նմուշի տրամադրման արդյունքում կարող էին հաստատվել խուզարկությամբ հայտնաբերված բոլոր թմրանյութերի հետքերը։ Հետևաբար, միայն այս հանգամանքի հիման վրա եզրահանգել, որ Ալեքսան Ղազարյանի ցուցմունքն արժանահավատ չէ, չի բխում օբյեկտիվ իրականությունից։
Այն, որ վերջինի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել են կիսով չափ լցված և օգտագործված ներարկիչներ, կշեռքներ, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանը հստակ տարանջատել և հայտնել է իր բնակարանից հայտնաբերված թմրանյութն ինչ է, վկայում է այն մասին, որ վերջինն օգտագործում է տարբեր տեսակի թմրանյութեր և դրանց ճիշտ օգտագործման համար ունի անհրաժեշտ պայմանը՝ կշեռք։
Մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների, առողջական խնդիրները, ապացուցողական գործողություններին մասնակցելը, ցուցմունք տալը, գործի փաստական հանգամանքները, բավարար են Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար` անկախ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող որևէ հանգամանքի առկայությունից, թեև դրանք տվյալ քրեական վարույթի շրջանակում բացակայում են։ Այնուամենայնիվ հարկ է փաստել, որ նույնիսկ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկայությունն ինքնին չի բացառում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառումը, եթե դատարանը հանգում է հիմնավոր եզրակացության, որ հանցանք կատարած անձի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերները խնդրել են բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավճիռը և որոշում կայացնել մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով վերաորակելու մասին և վերջինի նկատմամբ հնարավորին մեղմ պատիժ նշանակելու և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին կամ որոշում կայացնել մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
Պաշտպան Հրանտ Վարդանյանը բողոքում նշել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր էր ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները, մասնավորապես՝ դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանի ցուցմունքը չի հերքվում գործում առկա այլ ծանրակշիռ ապացույցներով, ավելին՝ դրանք բացակայել են։
Մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ կշեռքներն իրենն են, ինքը դրանք պահել է, որպեսզի թմրանյութը շատ չօգտագործի։ Կշեռքների վրա հայտնաբերվածը նույնպես եղել է իրենը՝ իր անձնական օգտագործման համար։ Այն հարցին՝ արդյոք դրանք վաճառել կամ տվել է այլ անձանց, նշել է, որ ոչինչ չի վաճառել և ոչ ոքի չի տվել։
Բողոքաբերը մեջբերել է դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները։
Քրեական գործի նյութերում առկա չէ որևէ տվյալ, որի վրա հիմնվելով կարելի է ենթադրել, որ Ա․Ղազարյանը որևէ անձի տվել կամ վաճառել է թմրանյութ, կամ թմրամիջոցները պահել է այլ անձի կամ անձանց իրացնելու նպատակով։ Իրացման նպատակի մասին վկայող որևէ ուղղակի ապացույց քրեական վարույթի նյութերում առկա չէ։
Նույնիսկ դատարանի մոտ չփարատված կասկած ձևավորվելու դեպքում, այն պետք է մեկնաբանվեր հօգուտ մեղադրյալի: Այսինքն, չի ապացուցվել Ալեքսան Ղազարյանի մեղավորությունը, իսկ չապացուցված մեղավորությունը հավասար է ապացուցված անմեղության:
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 4-ի թիվ ԵԴ1/1201/01/25 դատավճիռը և Ալեքսան Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և վերջինիս նկատմամբ նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ։
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ընթացքում պաշտպաններ Գ․Գալիկյանը և Ն․Շելելենկյանը վերը նշված հիմնավորումներով ներկայացրին բողոքը և խնդրեցին այն բավարարել։ Միևնույն ժամանակ Գ․Գալիկյանը նշեց, որ պաշտպան Հ․Վարդանյանը չի առարկել նիստն իր բացակայությամբ իրականացնելու դեմ և պնդել է բողոքը։
Մեղադրյալ Ա․Ղազարյանը միացավ պաշտպանների դիրքորոշմանը։
Դատախազ Ռ․Գրիգորյանը Վերաքննիչ դատարան ներկայացված գրությամբ խնդրել էր բողոքի քննությունն անցկացնել իր բացակայությամբ, և մերժել պաշտպանների բողոքը։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննությունն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի և պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի կողմից ներկայացված բողոքները, գտնում է, որ դրանք պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշմամբ նշել է, որ ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման այնպիսի շրջանակների որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն՝ օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը: Հետևաբար` ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշներն են՝ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, անմեղության կանխավարկած:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ, դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ՝ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ նշել է նաև, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Վճռաբեկ դատարանը Մ.Բոլյանի վերաբերյալ ՎԲ 135/07 գործով 2007թ. օգոստոսի 30-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։
Տվյալ դեպքում դատարանն արձանագրել է, որ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալեքսան Ղազարյանը չի ունեցել թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, Ալեքսան Ղազարյանի բնակարանից հայտնաբերված երեք հատ էլեկտրոնային կշեռքների մակերեսների վրա հայտնաբերվել են <<Մեթամֆետամին>>, <<Տետրահիդրոկաննաբինոլ>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, ինչով էլ հաստատվում է, որ նշված կշեռքներով կշռվել են վերոնշյալ թմրամիջոցները:
Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականություններն և հրաժարվել է դատաքիմիական փորձաքննության համար նմուշ տալուց, որպեսզի պարզվեր վերջինն ինչ տեսակ թմրամիջոցներ է օգտագործել, հետևաբար դատարանը չի կարող հաստատված համարել, որ հայտնաբերված տարասեռ բոլոր թմրամիջոցները մեղադրյալն օգտագործել է:
Դատարանն արձանագրել է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվում է մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքն, ընդհանուր առմամբ և, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալն ունեցել է թմրամիջոցների ապօրինի իրացման նպատակ և այդ նպատակով է իր մոտ ապօրինի պահել է հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոցները: Նշվածը չի հաստավում զուտ հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակական ցուցիչով, այլ հաստատվում է այն փաստով, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերվել են տարբեր՝ թե բուսական, թե կիսասինթետիկ, թե սինթետիկ ծագման թմրամիջոցներ, դրանք բոլորն էլ եղել են առանձնապես խոշոր չափի, տեսակավորված և փաթեթավորված առանձին փաթեթներում, որոշ փաթեթներ ունեցել են գրեթե նույն քաշը, կշեռքների առկայությամբ ու կշեռքների քանակով և դրանց մակերեսներին հայտնաբերված թմրամիջոցների հետքերով հաստատվել է, որ այդ կշեռքներով կշռվել են թմրամիջոցներ՝ ինչը չի հերքել նաև մեղադրյալը:
Նշվածով պայմանավորված դատարանը, կատարելով համեմատական վերլուծություն, արձանագրել է, որ տեսակավորված և առանձին փաթեթավորված երեք տեսակի թմրամիջոցների առկայությունը, որոնցից առանձնապես խոշոր չափի <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը բուսական ծագման է, առանձնապես խոշոր չափի <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցը կիսասինթետիկ է, իսկ առանձնապես խոշոր չափի <<Մեթանֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը՝ սինթետիկ, թմրամիջոցները փաթեթավորված են եղել ինչպես գրեթե նույն քաշով, այնպես էլ տարբերվող քաշով փաթեթներում, եղել են տեսակավորված, առանձնացված: <<Մեթանֆետամին>> թմրամիջոցով լցված փաթեթներից յոթն եղել են գրեթե նույն քաշի, մյուս փաթեթներն ունեցել են տարբեր քաշեր, նշվածով նաև հերքվում է մեղադրյալի հայտնածն առ այն, որ կշեռքներով թմրամիջոցներն իր կողմից կշռվել է որպեսզի ավել չափաբաժնով չօգտագործի, քանի որ հակառակ դեպքում բոլոր փաթեթները կամ կունենային առնվազն նույն քաշը՝ մեղադրյալի օգտագործման չափաբաժնով կամ յուրաքանչյուրը կգտնվեր մեկ փաթեթում: Բացի այդ մեղադրյալի կողմից չի պատճառաբանվել նման քանակի թմրամիջոցներ պահելու պատճառը:
Դատարանն արժանահավատ չի համարել մեղադրյալի հայտնածը հայտնաբերված թմրամիջոցների և կշեռքների օգտագործման առումով: Դատարանն արձանագրել է, որ նախքան դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացության ստանալը մեղադրյալի բնակարանի խուզարկության ժամանակ արդեն իսկ մեղադրյալը հայտնել է հայտնաբերված թմրամիջոցների տեսակները՝ փաստացի վերջինս հստակ իմացել է դրանց տեսակի մասին, այն որ մեղադրյալի բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել են տեղեկություններ, որոնք վկայում են թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության մասին, այն որ մեղադրյալի մոտ առկա է <<Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ, պոլինարկոմանիա>> ախտորոշում, որով արձանագրվում է, որ մեղադրյալի մոտ եղել է բուսական՝ բնական ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման հետևանքով ձևավորված կախվածության համախտանիշ և նշված հանգամանքը գնահատելով քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված մյուս ապացույցների համատեքստում արձանագրվում է, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերված թմրամիջոցների մեծ մասը հանդիսանում են կիսասինթետիկ և սինթետիկ ծագման, այնինչ մեղադրյալի մոտ ախտորոշված հոգեկան և վարքի խանգարումը կապված է եղել ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետ՝ հետևաբար միայն փաստերի գնահատման արդյունքում ստեղծվում է պատկեր մեղադրյալի կողմից ափիոնատիպ նյութերի հանդեպ կախվածության համախտանիշ ունենալու մասին, իսկ հակառակի և մասնավորապես սինթետիկ ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման վերաբերյալ փաստական տվյալներ առկա չեն:
Մեղադրյալի կողմից իր բնակարանից հայտնաբերված երեք տեսակ թմրամիջոցների օգտագործման հանգամանքը հաստատող ապացույց առկա չէ, մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականությունը և նմուշ չի տվել նշված հանգամանքը հաստատելու կամ հերքելու համար։ Թեպետ մեղադրյալի անմեղության հաստատման պարտականությունը դրված չէ պաշտպանության կողմի վրա, այնուամենայնիվ վկայակոչված յուրաքանչյուր հանգամանքի հաստատման համար անհրաժեշտ է առնվազն վերաբերելի ապացույց, այնինչ տվյալ պարագայում նշված փաստը մեղադրյալի բացասական վարքագծի դրսևորման արդյունքում չի հաստավում, նշվածը չի կարող դիտարկվել նաև չփարատված կասկածի համատեքստում, քանի որ նշված տվյալը կարող էր հաստատվել կամ հերքվել կոնկրետ գործողության հետևանքով, որին մասնակցելու պարտականություն ուներ մեղադրյալը, իսկ դրանից հրաժարումն ինքնին արդեն իսկ առանձին գնահատման հանգամանք է:
Միևնույն պարագայում, եթե նույնիսկ դատարանը հաստատված համարեր, որ մեղադրյալը նախկինում օգտագործել էր իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից, այնուամենայնիվ վերոնշյալ վերլուծությունների համատեքստում, մասնավորապես երեք կշեռքի առկայությունը՝ որոնցով կշռվել է թմրամիջոց, թմրամիջոցների տարատեսակ լինելը, թմրամիջոցի յուրաքանչյուր տեսակի առանձնապես խոշոր չափի լինելը, փաթեթավորված և տեսակավորված լինելը ստեղծում են հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշ հաստատված համարելու, որ մեղադրյալը թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հենց իրացնելու նպատակ:
Ալեքսան Ղազարյանն իրացնելու նպատակով, չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ <<Հերոին>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներ:
Մեղադրյալն իր պարտականության մեջ մտնող գործողություն կատարելուց հրաժարվելով փաստացի չի հաստատել իր հայտնած տեղեկությունն առ այն, որ հայտնաբերված թմրամիջոցներն ինքը ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար կամ առնվազն, որ ինքը ևս այդ բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է:
Նշված դիրքորոշման համատեքստում արձանագրվում է, որ պաշտպանության կողմը չի ապացուցել հայտնաբերված թմրամիջոցի անձնական օգտագործման նպատակով ապօրինի պահելու հանգամանքը, առնվազն չի հաստատվել, որ մեղադրյալն իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է, իսկ մնացած ապացույցները հաստատում են մեղադրյալի կողմից վերոնշյալ թմրամիջոցներն ապօրինի իրացման նպատակով ձեռքբերման հանգամանքը:
Դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։
Վերաքննիչ դատարանը, նախ և առաջ հարկ է համարում արձանագրել, որ գործում առկա և դատարանի կողմից հետազոտված թույլատրելի ապացույցների համադրումից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանն իրացնելու նպատակով ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցներ։
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Ալեքսան Ղազարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքում հիմնավորվում և այդ մասով պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներում ներկայացված փաստարկները հերքվում են գործում առկա ապացույցների բավարար համակցությամբ, մասնավորապես՝ մեղադրյալի բնակության վայրից հայտնաբերված 78,27 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցի, 4,65 գրամ շագանակագույն <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցի, 11,48 գրամ քաշով բյուրեղային <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ, որոնք առանձին-առանձին վերցված առանձնապես խոշոր չափերի են, բացի այդ՝ դրանք եղել են իրացման համար հարմար փաթեթավորմամբ՝ որոշ փաթեթներ գրեթե նույն քաշով։ Իրացման նպատակի մասին վկայում է նաև այն, որ մեղադրյալի բնակության վայրից հայտնաբերվել են նաև թվով 3 կշեռքներ, որոնց վրա առկա են եղել թմրամիջոցի հետքեր։
Մեղադրյալի բջջային հեռախոսում այլ բջջային հեռախոսից ուղարկված նկարների առկայության մասին պնդումները հիմնավոր չեն, քանի որ բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունից պարզ է դառնում, որ հեռախոսում առկա են եղել ինչպես էլեկտրական կշեռքի, դեղնականաչավուն զանգվածի, բյուրեղանման զանգվածի նկարներ, որոնք կատարել են այդ հեռախոսով, այնպես էլ տեղանքի նկարներ, վճարման անդորրագրեր, որոնք կատարված են եղել ինչ-որ էկրանից։ Ուստի մեղադրյալի կողմից՝ իր անձնական օգտագործման համար թմրամիջոց պահելու վերաբերյալ դիտարկումները փաստարկված չեն։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից նմուշ հանձնելուց հրաժարվելու վերաբերյալ բողոքաբերների դիտարկումներին, ապա նման պայմաններում դատարանն ի վնաս մեղադրյալի չի մեկնաբանել այդ հանգամանքը, այլ գործում առկա
ապացույցների, մասնավորապես՝ դատահոգեբուժական, դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0265 եզրակացության գնահատմամբ, ըստ որի՝ մեղադրյալի մոտ առկա է <<Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ, պոլինարկոմանիա>> ախտորոշում, իրավաչափորեն նշել է, որ մեղադրյալի մոտ եղել է կախվածություն բուսական ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործումից։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով բողոքաբերների այն դիտարկմանը, որ խուզարկության թույլտվությունը տրամադրվել է ապօրինի կերպով պահվող հրազեն ձեռք բերելու համար, սակայն մեղադրյալի բնակարանից վերցվել են թմրամիջոցներ, արձանագրում է, որ ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 234-րդ հոդվածի 8-րդ մասի՝ բացի խուզարկության որոշման մեջ նշվածից, քննիչը վերցնում է նաև խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված այն բոլոր օբյեկտները, որոնք ՀՀ օրենսդրությամբ հանված են շրջանառությունից կամ գտնվում են ապօրինի շրջանառության մեջ՝ անկախ տվյալ վարույթին դրանց առնչությունից, կամ որոնք իրենց բնույթով, բովանդակությամբ, տարբերակիչ նշաններով կամ իրենց վրա առկա հետքերով կարող են կապված լինել այդ կամ մեկ այլ ենթադրյալ հանցագործության հետ:
Այսինքն՝ օրենսդիրը նախատեսել է, որ այն դեպքում, երբ խուզարկության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը կհայտնաբերի ապօրինի շրջանառության մեջ գտնվող առարկաներ, ապա դրանք ևս վերցվում են, ուստի տվյալ դեպքում թեև ապօրինի կերպով պահվող հրազենի համար է խուզարկության թույլտվություն տրվել, սակայն խուզարկության ընթացքում հայտնաբերվել են նաև թմրամիջոցներ, կշեռքներ, ներարկիչներ, որոնք իրավաչափորեն վերցվել են քննիչի կողմից։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանն իրավաչափորեն հաստատված է համարել Ալեքսան Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2017 թվականի ապրիլի 12-ի թիվ ԵԱՔԴ/0075/01/16 որոշմամբ արձանագրել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վերոնշյալ հարցերը լուծելիս դատարանները, ի թիվս այլոց, պետք է հատկապես հաշվի առնեն հանցագործության կատարման եղանակը և հանգամանքները, հանցագործության կատարման մեջ ամբաստանյալի մեղավորության աստիճանը, հանցանքը կատարելուն նպաստող պայմանները, ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտման բնույթը, ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտման նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը, հանրորեն վտանգավոր հետևանքների նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը և հանցանքի կատարումից անմիջապես հետո, ինչպես նաև հետագայում հարուցված քրեական գործի քննության ընթացքում հանցավորի դրսևորած վարքագիծը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2018 թվականի մարտի 20-ի թիվ ԵՇԴ/0001/01/16 որոշմամբ նշել է, որ քրեական իրավունքը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի արդարացիության չափանիշ է համարում պատժի և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների համաչափությունն արարքի հանրային վտանգավորության բնույթին և աստիճանին, հանցագործության հանգամանքներին ու հանցավորի անձնավորությանը, իսկ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում՝ հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի և այլ հանգամանքների ամբողջական գնահատմամբ դատարանի համոզվածությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժը կրելու։ Միևնույն ժամանակ, պայմանավորված մարդասիրության սկզբունքով, անհրաժեշտության դեպքում նախատեսվում է այդ հիմնադրույթներից էական շեղում քրեական ներգործության տնտեսման ուղղությամբ՝ որպես մարդասիրական վերաբերմունք հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Քրեական իրավունքը, որոշակիացնելով քրեական ներգործության տնտեսման ձևերը, սպառիչ կերպով չի թվարկում այն հանգամանքները, որոնք հիմք կհանդիսանան դատարանի կողմից պատժի արդարացիության հիմքում ընկած համաչափության պահանջից շեղում թույլ տալու համար։ Այլ խոսքով` նախատեսված է այդ հանգամանքների բաց թվարկում` պայմանավորված այն բանով, որ մարդասիրության դրսևորման հիմքերը ոչ թե իրավական, այլ բարոյական կատեգորիաներ են։ Հանցանք կատարած անձը չի կատարում իրավական նշանակություն ունեցող որևէ դրական վարքագիծ, սակայն հանցակազմից դուրս օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող նրա սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունները կամ դրանց փոփոխությունը հիմք են սոցիալիզացմանը համընթաց ձևավորվող սոցիալ-բարոյական համակարգի իրացմամբ վերջինիս նկատմամբ մարդասիրություն դրսևորելու համար՝ նպատակ հետապնդելով ապահովելու հասարակությունում նրա անհատականությունը և ինքնադրսևորումը։ Սա ամենևին չի նշանակում որևէ հանդուրժողականություն, ներողամտություն, թողտվություն կամ դատարանի հայեցողություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Դատարանի կողմից մարդասիրության դրսևորումը չի ենթադրում նաև պատժի նպատակներից, տուժողի, հասարակության և պետության շահերից նահանջ, այն պատճառաբանությամբ, որ այդ շեղումը համապատասխանում է հասարակության, սահմանադրական և կոնվենցիոն պահանջին և ավելի մեծ նշանակություն ունի, քան պատժիչ միջոցների կիրառումը։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ ԱՎԴ/0056/01/17 որոշմամբ դիրքորոշում է արտահայտել, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցանքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը ճիշտ գնահատելու և հանցավորի նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է, ի թիվս այլնի, հատուկ ուշադրություն դարձնել հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակին, հանցանքի կատարման գործիքին և հանցագործության իրադրությանը, պատճառված վնասի բնույթին, արարքի նկատմամբ անձի հոգեբանական վերաբերմունքին, հանցագործության նպատակին և շարժառիթին:
Վերաքննիչ դատարանի համար թեև ընդունելի է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշումները վերաբերում են նախկին քրեական և քրեական դատավարության օրենսգրքերի կարգավորումներին, այնուամենայնիվ դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները կիրառելի են նաև տվյալ դեպքում։
Դատարանը նշել է, որ Ալեքսան Ղազարյանի անձը բնութագրող հանգամանք է պատիժ նշանակելու պահին դատվածություն չունեցող անձ հանդիսանալը։
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը և տեսակը, դրա վտանգավորության աստիճանը և բնույթը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցվել է մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 5 ամիս 15 օրը և պատժի սկիզբ հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ բողոքաբերների դիտարկումները տեղին չեն։ Մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված 6 տարի ժամկետով ազատազրկումը համաչափ է վերջինի կողմից կատարված հանցանքին։ Էական է նաև այն, որ մեղադրյալին մեղսագրվում է <<մեթամֆետամին>> և <<հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով, որոնք թմրամիջոցի առավել վտանգավոր տեսակ են և նույնպես առանձնապես խոշոր չափերի են։
Նշված հանգամանքների համակցությունը վկայում է մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ համաչափ և արդարացի պատժի նշանակված լինելու և վերջինի կողմից իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ռեալ կրելու անհրաժեշտության մասին։
Այսպիսով՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտն օրինական է ու հիմնավոր, և այն բեկանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 371-րդ և 380-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի և պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի բողոքները մերժել՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 4-ի ԵԴ1/1201/01/25 թվակիր դատավճիռը թողնելով անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ․ՊԱՊՈՅԱՆ
Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1201/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 04-04-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 16857724 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11- րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական ու ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ֊ հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր խախտելով ՀՀ Կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում' Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված' առանձնապես խոշոր չափերի հասնող' 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ալեքսան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 393 Մաս 3 Կետ 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Այլ նշումներ | թիվ 16857724 քրեական վարույթով քննչական գործողությունների տեսագրությունը՝ 2 լազերային սկավառակ |
Մակագրել
| Երբ | 04-04-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մուշեղ |
| Ազգանուն | Արամյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 09-04-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 09-04-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/1201/01/25 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 09 ապրիլի 2025 թվական ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մ.Արամյանի, ստանալով քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393֊րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի՝ 2025 թվականի ապրիլի 04-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 16857724 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393֊րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: 2025 թվականի ապրիլի 04-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1201/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ: Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 07-ին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 34-րդ և 310-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Քրեական գործը վարույթ ստանձնել և 2025 թվականի ապրիլի 18-ին՝ ժամը 15։00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Աջափնյակ-1 նստավայրում (ք. Երևան, Նազարբեկյան թաղամաս 40, թիվ 9 դահլիճ) նշանակել նախնական դատալսումներ՝ դատավոր Մ․ Արամյանի նախագահությամբ։ Երկօրյա ժամկետում որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին, մեղադրյալին, ինչպես նաև վկային` դրան կցելով մեղադրյալի իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ, ներառյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը և դրանց կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի մասին պարզաբանում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ․ ԱՐԱՄՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Դավթյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալեքսան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրանտ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 18-04-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1201/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ, ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԿԱՄ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 18․04․2025թ․ ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Մուշեղ Արամյանի, քարտուղարությամբ Անի Համբարձումյանի, մասնակցությամբ հանրային մեղադրող՝ Ա․Դավթյանի, մեղադրյալ՝ Ա․Ղազարյանի, պաշտպան Հ․Վարդանյանի, քննարկելով մեղադրյալ՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի (ծնված՝ 07.11.2002 թվականին, Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված Շիրակի մարզ ք.Գյումրի Տնակ փ. 142/003 Տնակ, բնակվող՝ ք.Երևան Շրջանային 2/4 տուն հասցեում) նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին նախաձեռնվել է թիվ 16857724 քրեական վարույթը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: 2025թ-ի մարտի 28-ին մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման մասին որոշումը փոփոխվել է և կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում: 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ին՝ ժամը 18:55-ին Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով ձերբակալվել է, իսկ 22.12.2024թ․ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ 17.02.2025թ-ին որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանքը 2 ամիս ժամկետով՝ գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները համակցված: 24.03.2025թ-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառել 2 ամիս ժամկետով կալանք՝ հաշվակցելով տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը: Այդպիսով Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը լրանում է 23.04.2025թ-ին։ 2025 թվականի ապրիլի 04-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 16857724 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: 2025 թվականի ապրիլի 04-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1201/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ: Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 07-ին: Մարտին Գոռի Ամիրխամյանը մեղադրվում է այն հանցանք կատարելու համար, որ նա ենթադրաբար խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական ու ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր խախտելով ՀՀ Կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ: Այսինքն՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով: 2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:(...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝ Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը: Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 09-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1201/01/25 քրեական գործով որոշում է կայացվել վարույթը ստանձնելու և 18.04.2025 թվականին նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Նախնական դատալսումների ժամանակ մեղադրյալ Ա․Ղազարյանի խափանման միջոցի վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելով՝ հանրային մեղադրողը նշել է, որ անհրաժեշտ է անփոփոխ թողնել ընտրված խափանման միջոց՝ կալանավորումը և երկարացնել այն երեք ամիս ժամկետով: Պաշտպան Հ․Վարդանյանը նշել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է փոփոխվի՝ բերելով իր դիրքորոշումը հիմնավորող պատճառաբանություններ, ինչպես նաև նշել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կարող է կիրառվել նաև կալանավորումից բացի այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք և գրավ մինչև 3․000․000 ՀՀ դրամի չափով: Մեղադրյալը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: Այսպիսով՝ Դատարանը լսելով վարույթի մասնակիցների կարծիքները, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ դրա ժամկետը պետք է երկարաձգել հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝ 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...)4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի. «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.(...) գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:(...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն 1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:(...)4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: 6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից: Կալանքի տակ պահելու ժամկետի մեջ հաշվակցվում է նաև այն ժամանակը, երբ մեղադրյալը դատարանի որոշմամբ գտնվել է բժշկական հաստատությունում` փորձաքննություն կատարելու համար կամ նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել է բժշկական հսկողությունը: 7. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր ժամկետի մեջ չի հաշվակցվում այն ժամանակը, որի ընթացքում անձը արգելանքի տակ է գտնվել այլ պետության տարածքում` պայմանավորված վարույթի փոխանցմամբ կամ անձի հանձնմամբ: Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից: Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։ Դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության հարցին, արձանագրում է, որ չեն վերացել նախորդ որոշմամբ արձանագրված հիմքերը, մասնավորապես. Մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը Դատարանն իրատեսական է համարում։ Նշվածն արձանագրելիս, Դատարանը հաշվի է առնում, որ մեղադրյալին վերագրվում է ենթադրյալ հանցանքի կատարում, որից վերջինս ենթադրաբար եկամուտ կամ օգուտ է ստացել, ինչպես նաև գործի քննության արդյունքում ստացված տվյալները ենթադրաբար մեղադրյալի կողմից տևական ժամանակ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ առնչություն ունենալու մասին։ Դատարանի նման դիրքորոշումը բխում է նաև Եվրոպական դատարանի՝ Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի (Bernobić v. Croatia) գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի վճռով արտահայտած այն դիրքորոշումից, որ մեղադրյալի մշտական աշխատանք կամ կանոնավոր ամսական եկամուտ չունենալու հանգամանքը կարող է բավարար լինել գնահատելու, որ անձը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, ենթադրաբար կարող է շարունակել թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունը (տե՛ս նշված որոշման 70-րդ և 71-րդ կետերը)։ Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործը Դատարանում գտնվելու պարագայում, երբ մեղադրյալին հասու են քրեական գործի ողջ նյութերը և առավելևս մեղադրանքի կողմից վկայակոչած որպես իր մեղքը հիմնավորող տեղեկություններ, ապա իրեն վերագրվող առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների առկայության պարագայում առկա է կանխատեսական ենթադրություն, որ վերջինս կարող է առանց գործի դատաքննության վերջնական ընթացքին սպասելու թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից՝ չկատարել դատարանի կանչով իր վրա դրված պարտականությունը։Նման կանխատեսական ենթադրությունը առարկայանում է նաև այն հանգամանքով, որ մեղադրյալին վերագրված է իրացնելու եղանակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառություն իրականացնելու ենթադրաբար հանցանքի կատարում, որը ինքնին հասարակության շրջանում խիստ բացասական գնահատականի ենթարկվող հանցանք է և նման պարագայում նման հանցանքով հնարավոր դատապարտման վտանգը ողջամտորեն կարող է անձին ստիպել թաքնվելու եղանակով խուսափել վարույթն իրականացնող մարմին տվյալ դեպքում դատարան ներկայանալուց և դրանով խուսափել հասարակության շրջանում նման բացասական գնահատականի ենթարկվող ենթադրյալ հանցանքի համար դատապարտվելու ենթադրյալ վտանգից: Վերոգրյալը կալանքի կիրառման իրավաչափության տեսանկյունից փաստում է, և Դատարանը գտնում է, որ ներկա փուլում անհրաժեշտ է երկարացնել մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մաuին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 116-րդ, 117-րդ, 122-125, 270-րդ, 316-րդ և 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ և այն երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 23-ը: Որոշումը կարող է բողոքարկել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու պահից 10-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 14-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 14-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 14-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 14-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 26-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 26-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Վերդիկտ
| Ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ալեքսան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Կայացվել է վերդիկտ | Մեղադրական |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ալեքսան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 04-06-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Պատժի ժամկետները հաշվարկելը և պատիժը հաշվակցելը (ՀՀ քր. օր. 79 հոդված) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/1201/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 04 հունիսի 2025թ․ ք.Երևանում Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր՝ Մ․Արամյանի քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող՝ Ա․Դավթյանի մեղադրյալ՝ Ա․Ղազարյանի պաշտպան՝ Հ․Վարդանյանի դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի (ծնված՝ 07.11.2002 թվականին, Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված Շիրակի մարզ ք.Գյումրի Տնակ փ. 142/003 Տնակ, բնակվող՝ ք.Երևան Շրջանային 2/4 տուն հասցեում)։ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց է կիրառված կալանք: Դատավճռի նկարագրական մաս. 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին նախաձեռնվել է թիվ 16857724 քրեական վարույթը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: 2025 թվականի մարտի 28-ին մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման մասին որոշումը փոփոխվել է և կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում: 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին՝ ժամը 18:55-ին, Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով ձերբակալվել է, իսկ 22.12.2024թ․ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով: Մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ 17.02.2025թ-ին խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը 2 ամիս ժամկետով՝ գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները համակցված: 2025 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը վերոհիշյալ որոշումը բեկանել է և մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառել է 2 ամիս ժամկետով կալանք՝ հաշվակցելով տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը: 2025 թվականի ապրիլի 04-ին Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 16857724 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, որին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1201/01/25 համարը: 2025 թվականի ապրիլի 04-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1201/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ: Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 07-ին: Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը մեղադրվում է այն արաքը կատարելու համար, որ նա «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական ու ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր խախտելով ՀՀ Կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ: Այսինքն՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում»։ Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ Մեղադրյալ՝ Ալեքսան Ղազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Գործի հետ կապված կասեմ, որ կշեռքները իմն են ու դրանք պահել եմ, որ թմրանյութը շատ չօգտագործեմ, «պերեդոզ» չլինի։ Կշեռքների վրայի եղածներն էլ են իմը եղել, իմ անձնական օգտագործման համար։ Այն հարցն, թե արդյոք ես դրանք վաճառել եմ կամ տվել եմ այլ մարդկանց, կպատասխանեմ, որ ոչ ոչինչ չեմ վաճառել ու ոչ ոքի չեմ տվել»։ (Ցուցմունքի սղագրում, դատական նիստերի արձանագրություն)։ Դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են. Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 հասցեում կատարված բնակարանի խուզարկության մասին արձանագրությունը, որի ընթացքում հայտնաբերվել ու վերցվել են թվով 3 ներարկիչ՝ կիսով չափ լցված հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի բնավոր հայտարարության՝ հադիսանում է «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով մեկ պլաստմասե տարրա՝ կիսով չափ լցված թափանցիկ հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հադիսանում է մեթադոնային լուծույթ, թվով մեկ ապակյա տարրա՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով, ընդհանուր 46․25 գրամ քաշով, թափանցիկ պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով 2․94 գրամ քաշով, թվով 9 փայլաթիթեղների մեջ լցված բյուեղանման զանգվածներ՝ 1․49, 0․69, 0․66, 1․10, 0․37, 0․68, 0․96, 0․60, 0․64 գրամ քաշերով, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց, թվով 1 փայլաթիթեղի մեջ լցված 0․75 գրամ քաշով, թվով մեկ զիպ փականով 1․94 գրամ քաշով, թվով մեկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված 2․04 գրամ քաշով, թվով մեկ փայլաթիթեղի մեջ լցված 1․87 գրամ քաշով շականակագույն փոշենման զանգվածներ, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցներ, թվով մեկ պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի, կանեփանման բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 10․20 գրամ քաշով, պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով, ընդհանուր 18․68 գրամ քաշով, թվով մեկ «Ռոյալ Արմենիա» գրառմամբ թեյի փաթեթ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 6․96 գրամ քաշով, պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 47․30 գրամ քաշով, պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 34․07 գրամ քաշով, թվով մեկ սպիտակ թղթի մեջ փաթեթավորված դեղնականաչավուն զանգված՝ ընդհանուր 0․18 գրամ քաշով, խուզարկության ընթացքում Ա․Ղազարյանի մոտից հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված՝ 0․29 գրամ քաշով, որոնք, ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ, թվով 3 էլեկտրոնային կշեռքներ:Վ.Թ. 23-25/հատոր 1/ Նշված ապացույցով հաստատվում է, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերվել է տարատեսակ թմրամիջոցներ՝ ինչպես բուսական ծագման, այնպես էլ կիսասինթետիկ և սինթետիկ, հայտնաբերվածների քաշն ինչպես միասին վերցված այնպես էլ յուրաքանչյուր տեսակի հաշվարկով առանձնապես խոշոր չափերի են, հայտնաբերվել է երեք կշեռք, ինչպես նաև հենց մեղադրյալի մոտից բուսական ծագման թմրամիջոց է հայտնաբերվել, հայտնաբերված իրերի առումով մեղադրյալը հայտարարել է, թե հայտնաբերվածներից յուրաքանչյուրն ինչ թմրամիջոցի տեսակ է հանդիսանում՝ այսինքն հստակ իմացել է, որ դրանք հանդիսանում են թմրամիջոցներ և ինչ տեսակի: Դատահոգեբուժական, դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0265 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը հոգեկան խրոնիկ հիվանդությամբ, թուլամտությամբ, ժամանակավոր հիվանդագին խանգարմամբ չի տառապում, այլ նրա մոտ /առնվազն 2021թ.-ից/ հայտնաբերվում է «Անձի խառը խանգարում՝ բարդացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումով, պոլինարկոմանիա»/F61/ հոգեախաբանությունը, որը պատանեկան տարիքից սկսել է դրսևորվել «Վարքի և հույզերի խառը խանգարումների» ձևով, ինչի մասին են վկայում անամնեստիկ տվյալները, 2021թ. «ՀԱՊԱԿ» ՓԲԸ-ում ԲԶՓ հետազոտման, 2022թ., 2023թ., 2024թ., ՀՀ ԱՆ «ԱՎԱՆ» ՀԱԿ ՓԲԸ-ում ստացիոնար բուժման արդյունքները, ՀՀ «Գյումրու հոգեկան առողջության կենտրոն» ՓԲԸ-ի հոգեբուժական դիսպանսերում 08.02.2021 թվականից՝ «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում» ախտորոշմամբ և «Գյումրու հոգեկան առողջության կենտրոն» ՓԲԸ-ի նարկոլոգիական դիսպանսերում 10.02.2021 թվականից՝ «Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածուրյան համախտանիշ: Պոլինարկոմանիա» ախտորոշմամբ» հաշվառման և նաև ներկայիս հետազոտության արդյունքները, որոնք դրսևորվում են Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի մոտ մտածողության ռիգիդությամբ, քիչ պրոդուկտիվությամբ, դատողությունների մակերեսայնությամբ, միակողմանիությամբ, հուզական անկայունությամբ, դյուրագրգռությամբ, պոռթկունությամբ, կոնֆլիկտայնությամբ, տրամադրության տատանումներով, հիշաչարությամբ, անվերահսկելի զայրույթի նոպաներով /ինքնավնասումների հակվածությամբ/ և բուռն հուզական լիցքաթափումներով, մասնավորապես՝ իր համար նշանակալի փսիխոգեն իրավիճակներում, գործող սոցիալական նորմերը և օրենքները խախտելու դիրքորոշվածությամբ, անհավասարակշիռ և իմպուլսիվ վարքով, եսակենտրոնությամբ, ինչը ուղեկցվում է նաև տարատեսակ՝ մասնավորապես ափիոնատիպ թմրանյութերի գործածելու հակվածությամբ: Բնավորության աններդաշնակ գծերը Ղազարյանի մոտ սկսել են ձևավորվել առնվազն պատանեկան տարիքից, որի մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ բնավորության որոշ աններդաշնակ գծերով պայմանավորված իրավիճակային ռեակցիաների և հարմարվողականության խանգարումների հակվածությունը: Հարկ է նշել, որ «Անձի խառը խանգարում՝ բարդացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումով, պոլինարկոմանիա»-ն Ա.Ղազարյանի մոտ չի ուղեկցվում մտածողության, դատողությունների, ինտելեկտուալ-մներտիկ ոլորտի խանգարումներով, պրոդուկտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, քննադատական ունակությունների խանգարումներով, որոնք չեն սահմանափակել նրա հնարավորությունները իրավախախտումը կատարելիս իրեն հաշիվ տալու, գիտակցելու իր գործողությունների վնասակարությունը և ղեկավարելու դրանք, ուստի Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին հարկավոր է կատարածի համար ճանաչել մեղսունակ: Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը կարիք ունի հոգեբույժի մոտ հսկողության և բուժման՝ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կալանավայրի պայմաններում (կարիքի դեպքում): Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը իր ներկա հոգեկան վիճակով սոցիալական վտանգավորություն չի ներկայացնում և բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կարիք չունի: Իր ներկա հոգեկան վիճակով Ալեքսան Արմենի Ղազարյանը կարող է ինքնուրույն օգտվել դատավարությամբ իրեն վերապահված իրավունքներից, ինքնուրույն մասնակցել քննչական և դատավարական գործողություններին, կարող է ճիշտ հիշել, վերարտադրել, հասկանալ քրեական գործի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգամանքները, հայտնել դիրքորոշում և տալ ճշմարիտ ցուցմունքներ: 9.Հաշվի առնելով տրամադրված նյութերում առկա տեղեկությունների ամբողջությունը, հետազոտվող իրավիճակի բովանդակությունը, սույն փորձաքննության շրջանակներում Ալեքսան Ղազարյանի հետ իրականացված փորձագիտական զրույցի արդյունքները, մասնավորապես՝ խնդրո առարկա իրավիճակում թմրանյութ գործածած լինելու վերաբերյալ վերջինիս կողմից հայտնած տեղեկությունը (ինչը ենթակա է պարզման քննչական ճանապարհով), ինչպես նաև սույն համալիր փորձաքննության շրջանակներում իրականացված հոգեբուժական հետազոտության արդյունքները, վերոգրյալներն իրենց համակցության մեջ հիմք են տալիս եզրակացնել, որ դեպքի ժամանակ Ալեքսան Ղազարյանի հոգեվիճակը կարող էր պայմանավորված լինել վերջինիս կողմից թմրանյութի գործածման հնարավոր հանգամանքով և դրա հետևանքներով, ուստի զուտ հոգեբանական առումով, նշված ելակետային տվյալների պայմաններում դեպքի ժամանակ Ալեքսան Ղազարյանի հոգեվիճակի վերաբերյալ ստույգ և հիմնավոր եզրահանգումներ կատարել հնարավոր չէ: 10.Հաշվի առնելով տրամադրված նյութերում առկա տեղեկությունների ամբողջությունը, հետազոտվող իրավիճակի բովանդակությունը, սույն փորձաքննության շրջանակներում Ալեքսան Ղազարյանի հետ իրականացված հոգեբանական փորձագիտական զրույցի և հոգեբուժական հետազոտության արդյունքները, եզրակացնում եմ, որ Ալեքսան Ղազարյանը կարող է ճիշտ ընկալել քրեական վարույթի համար կարևորություն ներկայացնող հանգամանքները և ճիշտ վերարտադրել դրանք:Վ.Թ.67-69/հատոր 2/ Հարկ է նշել, որ մեղադրյալի մոտ առկա է «Անձի խառը խանգարում՝ բարդացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումով, պոլինարկոմանիա»-ն ախտորոշումը այնինչ հայտնաբերված թմրամիջոցների մեջ առկա են սինթետիկ՝ ոչ ափիոնային ծագման թմրամիջոցներ, իսկ քրեական գործում առկա չէ որևէ ապացույց առ այն, որ մեղադրյալը օգտագործել է նաև այդ թմրամիջոցը: Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 2625Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված՝ Փորձաքննությանը ներկայացված՝ 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Տետրահիդրոկաննա-բինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր՝ 78,27 գրամ /0,12+5,97+30.51+20,45+ 15,84-5,38/ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց Փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր՝ 4,65 գրամ /1,5+1,21-1,47-0,47/ շագա-նակագույն զանգվածը հանդիսանում է «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց: Փորձաքննության ներկայացված թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր` 11,48 գրամ 5,29-2,4+0,42+0,49+0,41+0,82+0,38+0,41+0,42+0,44/ քաշով բյուրեղային զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննության ներկայացված 4-րդ փաթեթում առկա՝ 1,14 գրամ քաշով սպիտակ բյուրեղային զանգվածում թմրամիջոցներ, հոգեմետ, խիստ ներգործող թունավոր նյութեր չհայտնաբերվեցին: Փորձաքննության ներկայացված ինսուլինային ներարկիչում հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ նյութի չնչին լինելու պատճառով։ Փորձաքննության ներկայացված «B/BRAUN 10 ml» և «B/BRAUN 2 ml» գրառմամբ ներարկիչների ընդհանուր՝ 4 մլ /1,5+2,5/ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր՝ 0,36 գրամ /0,18+0,18/ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ։ Փորձաքննության ներկայացված` 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքների մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին», «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ նյութի չնչին լինելու պատճառով: Փորձաքննության ներկայացված՝ պոլիմերային շշի 50 մլ ծավալով անգույն, թափան ցիկ հեղուկը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ: Առաջադրված «ինչ եղանակով են պատրաստված» հարցին հնարավոր չէ պատասխանել, համապատասխան գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով:Վ.Թ. 88-89 /հատոր2/ Նշված փորձագետի եզրակացությամբ հաստավում է, որ մեղադրյալի տանից հայտնաբերվածը հանդիսանում են տարասեռ թմրամիջոցներ, ի դեպ թմրամիջոցներից մի քանիսն եղել են փաթեթավորված առանձին փաթեթներում տեսակավորված և քաշերով իրար մոտ, մասնավորապես «Մեթամֆետամին» պարունակող թմրամիջոցների փաթեթներից յոթը քաշով գրեթե նույնն են, ինչից կարելի է եզրահանգել, որ դրանք եղել են տեսակավորված և ըստ քաշի փաթեթավորված:Բացի այդ հայտնաբերված կշեռքների մակերեսից հայտնաբերվել են ևս տարասեռ թմրամիջոցների հետքեր՝ ինչով եզրահանգվում է, որ նշված կշեռքներով կշռվել են թմրամիջոցներ: Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդը», ընդհանուր 78,27 գրամ «Մարիխուանա», ընդհանուր՝ 4,65 գրամ «Հերոին», ընդհանուր՝ 11,48 «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները, ինսուլինային ներարկիչը, որում առկա են եղել «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, 4մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկը, որում առկա է եղել ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, դրանց մակերեսներին հայտնաբերված «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքերը, պոլիմերային 50մլ շշում «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը, որի քաշը լուծույթում կազմել է 0,002 գրամ:Վ.Թ. 90-92/հատոր 2/ Արտավարույթային ապացույց հանդիսացող Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 12» մոդելի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը:Վ.Թ.151-153 /հատոր 1/, Վ.Թ.108-109 /հատոր 2/ Նշված ապացույցով պարզվել է, որ մեղադրյալի բջջային հեռախոսը պարունակում է տեղեկություններ և լուսանկարներ, որոնք առերևույթ վերաբերվում են թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությանը: Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ հանգամանքները. -2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալեքսան Ղազարյանը չի ունեցել թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, -Ալեքսան Ղազարյանի բնակարանից հայտնաբերված երեք հատ էլեկտրոնային կշեռքների մակերեսների վրա հայտնաբերվել են «Մեթամֆետամին», «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, ինչով էլ հաստատվում է, որ նշված կշեռքներով կշռվել են վերոնշյալ թմրամիջոցները: -Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականություններն և հրաժարվել է դատաքիմիական փորձաքննության համար նմուշ տալուց, որպեսզի պարզվեր վերջինս ինչ տեսակ թմրամիջոցներ է օգտագործել, հետևաբար Դատարանը չի կարող հաստատված համրել, որ հայտնաբերված տարասեռ բոլոր թմրամիջոցները մեղադրյալը օգտագործել է: -Դատարանը արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստավում է մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքն, ընդհանուր առմամբ և, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալն ունեցել է թմրամիջոցների ապօրինի իրացման նպատակ և այդ նպատակով է իր մոտ ապօրինի պահել հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոցները:Նշվածը չի հաստավում զուտ հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակական ցուցիչով, այլ հաստատվում է այն փաստով, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերվել են տարբեր՝ թե՛ բուսական, թե՛ կիսասինթետիկ, թե՛ սինթետիկ ծագման թմրամիջոցներ, դրանք բոլորն էլ եղել են առանձնապես խոշոր չափի, տեսակավորված և փաթեթավորված առանձին փաթեթներում, որոշ փաթեթներ ունեցել են գրեթե նույն քաշը, կշեռքների առկայությամբ ու կշեռքների քանակով և դրանց մակերեսներին հայտնաբերված թմրամիջոցների հետքերով հաստատվել է, որ այդ կշեռքներով կշռվել են թմրամիջոցներ՝ ինչը չի հերքել նաև մեղադրյալը: -Նշվածով պայմանավորված Դատարանը կատարելով համեմատական վերլուծություն արձանագրում է, որ տեսակավորված և առանձին փաթեթավորված երեք տեսակի թմրամիջոցների առկայությունը, որոնցից առանձնապես խոշոր չափի «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը բուսական ծագման է, առանձնապես խոշոր չափի «Հերոյին» տեսակի թմրամիջոցը կիսասինթետիկ է, իսկ առանձնապես խոշոր չափի «Մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը՝ սինթետիկ, թմրամիջոցները փաթեթավորված են եղել ինչպես գրեթե նույն քաշով այնպես էլ տարբերվող քաշով փաթեթներում, եղել են տեսակավորված, առանձնացված: «Մեթանֆետամին» թմրամիջոցով լցված փաթեթներից յոթն եղել են գրեթե նույն քաշի, մյուս փաթեթները ունեցել են տարբեր քաշեր, նշվածով նաև հերքվում է մեղադրյալի հայտնածն առ այն, որ կշեռքներով թմրամիջոցներն իր կողմից կշռվել է որպեսզի ավել չափաբաժնով չօգտագործի, քանի որ հակառակ դեպքում բոլոր փաթեթները կամ կունենային առնվազն նույն քաշը՝ մեղադրյալի օգտագործման չափաբաժնով կամ յուրաքանչյուրը կգտնվեր մեկ փաթեթում:Բացի այդ մեղադրյալի կողմից չի պատճառաբանվել նման քանակի թմրամիջոցներ պահելու պատճառը: Նշվածով Դատարանը արժանահավատ չի համարում մեղադրյալի հայտնածը հայտնաբերված թմրամիջոցների և կշեռքների օգտագործման առումով: -Դատարանը արձանագրում է, որ նախքան դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացության ստանալը մեղադրյալի բնակարանի խուզարկության ժամանակ արդեն իսկ մեղադրյալը հայտնել է հայտնաբերված թմրամիջոցների տեսակները՝ փաստացի վերջինս հստակ իմացել է դրանց տեսակի մասին, այն որ մեղադրյալի բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել են տեղեկություններ, որոնք վկայում են թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության մասին, այն որ մեղադրյալի մոտ առկա է «Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ, պոլինարկոմանիա» ախտորոշում, որով արձանագրվում է, որ մեղադրյալի մոտ եղել է բուսական՝ բնական ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման հետևանքով ձևավորված կախվածության համախտանիշ և նշված հանգամանքը գնահատելով քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված մյուս ապացույցների համատեքստում արձանագրվում է, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերված թմրամիջոցների մեծ մասը հանդիսանում են կիսասինթետիկ և սինթետիկ ծագման, այնինչ մեղադրյալի մոտ ախտորոշված հոգեկան և վարքի խանգարումը կապված է եղել ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետ՝ հետևաբար միայն փաստերի գնահատման արդյունքում ստեղծվում է պատկեր մեղադրյալի կողմից ափիոնատիպ նյութերի հանդեպ կախվածության համախտանիշ ունենալու մասին, իսկ հակառակի և մասնավորապես սինթետիկ ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման վերաբերյալ փաստական տվյալներ առկա չեն: -Մեղադրյալի կողմից իր բնակարանից հայտնաբերված երեք տեսակ թմրամիջոցների օգտագործման հանգամանքը հաստատող ապացույց առկա չէ՝ մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականությունն և նմուշ չի տվել նշված հանգամանքը հաստատելու կամ հերքելու համար, թեպետ Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալի անմեղության հաստատման պարտականությունը դրված չէ պաշտպանության կողմի վրա, այնուամենայնիվ վկայակոչված յուրաքանչյուր հանգամանքի հաստատման համար անհրաժեշտ է առնվազն վերաբերելի ապացույց, այնինչ սույն պարագայում նշված փաստը մեղադրյալի բացասական վարքագծի դրսևորման արդյունքում չի հաստավում, նշվածը չի կարող դիտարկվել նաև չփարատված կասկածի համատեքստում, քանի որ նշված տվյալը կարող էր հաստատվել կամ հերքվել կոնկրետ գործողության հետևանքով, որին մասնակցելու պարտականություն ուներ մեղադրյալը, իսկ դրանից հրաժարումը ինքնին արդեն իսկ առանձին գնահատման հանգամանք է: -Միևնույն պարագայում Դատարանը արձանագրում է, որ եթե նույնիսկ Դատարանը հաստատված համարեր, որ մեղադրյալը նախկինում օգտագործել էր իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից, այնուամենայնիվ վերոնշյալ վերլուծությունների համատեքստում, մասնավորապես երեք կշեռքի առկայությունը՝ որոնցով կշռվել է թմրամիջոց, թմրամիջոցների տարատեսակ լինելը, թմրամիջոցի յուրաքանչյուր տեսակի առանձնապես խոշոր չափի լինելը, փաթեթավորված և տեսակավորված լինելը ստեղծում են հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշ հաստատված համարելու համար, որ մեղադրյալը վերոնշյալ թմրամիջոցները ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հենց իրացնելու նպատակ: Վերոնշյալն իր համակցության մեջ ստեղծում է ապացույցների համակցություն մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված համարելու համար: -Ալեքսան Ղազարյանն իրացնելու նպատակով, չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ: Դատավճռի պատճառաբանական մաս. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել: 2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝ 1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն). 2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին. 3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները. 4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ. 5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները. 6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները. 7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը. 8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից. 9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները. 10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ: 3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ /․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/: Դատարանը գտնում է, մեղադրյալի արարքի փաստական հիմքի և դատաքննության արդյունքում պարզված հանգամանքների պարագայում կիրառելի չէ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից Մարտիկ Բոլյանի վերաբերյալ կայացրած որոշմամբ արտահայտած չափորոշիչները մեղադրյալի արարքը թմրամիջոցի ապօրինի իրացում որակելու համար, քանի որ սույն դեպքով փաստական հանգամանքները նույնական են նախադեպային որոշմամբ նշված հանգամանքներին: ՀՀ վճռաբեկ Դատարանը Մարտիկ Բոլյանի գործով որոշման շրջանակներում՝ արտահայտելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը նշել է, որ «(…) Իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող են վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։ Ընդ որում, հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ»։Ստացվում է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրացման նպատակի պարզման համար նախատեսել է բազմաթիվ չափանիշներ, որոնց միաժամանակյա առկայության դեպքում է հնարավոր արձանագրել թմրամիջոցի իրացման նպատակի առկայությունն, ինչը սույն պարագայում առկա է և հետազոտված ապացույցների համեմատական վերլուծության համատեքստում արձանագրվում է առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը: Սույն պարագայում արձանագրվում է, որ մեղադրյալին իրացման նպատակով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը վերագրվել է ոչ միայն այն դեպքում, երբ արձանագրվել է նրա բնակարանից առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց հայտնաբերելու հանգամանքն, այլև վերաբերելի այլ ապացույցներով, որոնք Դատարանի կողմից վերլուծվել են և դրանց հիման վրա հաստատվել են հանգամանքներ: ՄԻԵԴ-ը իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Փամ Հոանգն ընդդեմ Ֆրանսիայի գործով, որտեղ կասկածյալը ձերբակալվել էր Ֆրանսիայի սահմանին թմրամիջոց տեղափոխելիս։ Ֆրանսիական օրենսդրությունը սահմանում է, որ արգելված ապրանքներ տեղափոխելը, որոնց շարքի մեջ է մտնում նաև հերոինը, համարվում է անօրինական, եթե այդ ապրանքը տեղափոխող անձը չի ապացուցում հակառակը, օրինակ՝ ներկայացնում է արդարացնող բավարար ապացույցներ կամ ապացուցում, որ գործողությունը կատարվել է ծայրահեղ անհրաժեշտության վիճակում կամ սխալի հետևանք է, որից խուսափելն անհնար էր։ Նշված գործում պաշտպանության կողմը չի ներկայացրել արդարացնող ապացույցներ, իսկ մեղադրյալը հրաժարվել է տալ որևէ բացատրություն։ Եվրոպական դատարանը, քննելով դիմողի բողոքը, ընդունել է, որ անթույլատրելի ոչինչ չկա այն ենթադրությունում, թե անձը, որ տիրապետում է, ընդհանուր առմամբ արգելված որևէ բանի, պարտավոր է բավարար չափով բացատրել այդ փաստը, հակառակ դեպքում նա կճանաչվի մեղավոր։ Նշված դիրքորոշմամբ ՄԻԵԴ-ը փաստացի արգելված իրեր տիրապետող անձի վրա է դնում պարտականություն բավարար չափով բացատրել, թե ինչ նպատակով են նշված իրերն իր մոտ գտնվում, այնինչ սույն դեպքով մեղադրյալն իր պարտականության մեջ մտնող գործողություն կատարելուց հրաժարվելով փաստացի չի հաստատել իր հայտնած տեղեկությունը առ այն, որ հայտնաբերված թմրամիջոցներն ինքը ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար կամ առնվազն, որ ինքը ևս այդ բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է: Նշված դիրքորոշման համատեքստում արձանագրվում է, որ պաշտպանության կողմը չի ապացուցել հայտնաբերված թմրամիջոցի անձնական օգտագործման նպատակով ապօրինի պահելու հանգամանքը, առնվազն չի հաստատվել, որ մեղադրյալը իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է, իսկ մնացած ապացույցները հաստատում են մեղադրյալի կողմից վերոնշյալ թմրամիջոցներն ապօրինի իրացման նպատակով ձեռքբերման հանգամանքը: Հետազոտված ապացույցների հիման վրա հաստատված հանգամանքների համատեքստում Դատարանն առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, որ նա «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական ու ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024թ-ի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 27.06.2018թ-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ «Հերոին» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով իրավական որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս եզրահանգել է, որ ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), ապացուցված է այդ արարքի քրեական, ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։ 3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի: Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Հայկ Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝ /…/ 1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`/…/3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝/.../2) առանձնապես խոշոր չափերով՝/…/պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով/…/: Մեղադրյալին վերագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում է առանձնապես ծանր հանցանք։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝(…): Դատարանը, սույն գործով մեղադրյալի պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով սահմանված է՝ /…/3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց/…/: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով սահմանված է՝ /.../1. Դատարանը կարող է նշանակել անվտանգության միջոց, եթե համարի, որ սույն օրենսգրքով պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձը կրկին կարող է այդպիսի արարք կատարել, կամ անվտանգության միջոցի կիրառումն անհրաժեշտ է իր կամ այլ անձի անվտանգությունն ապահովելու համար: Սույն օրենսգրքի 120-րդ հոդվածով նախատեսված անվտանգության միջոցի նշանակման վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը հաշվի է առնում կոնկրետ անձի նկատմամբ դրա կիրառման անհրաժեշտության և առավել արդյունավետ իրականացման եղանակների վերաբերյալ փորձագետի, իսկ սույն օրենսգրքի 115-րդ և 116-րդ հոդվածներով նախատեսված անվտանգության միջոցների նշանակման վերաբերյալ՝ բժշկական-մասնագիտական հանձնաժողովի տված եզրակացությունը: 2. Անվտանգության միջոց կարող է նշանակվել պատժի հետ զուգակցված, եթե դատարանը հիմնավորի, որ միայն պատիժ կիրառելով հնարավոր չէ վերացնել անձի կողմից նոր հանցանքի կատարման հավանականությունը։ Անվտանգության միջոց կարող է նշանակվել նաև առանց պատժի հետ զուգակցելու՝ որպես ինքնուրույն ներգործության միջոց, այդ թվում՝ անձին քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս:/.../: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածով սահմանված է՝ /.../1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝ /.../4) կատարել է հանցանք և ալկոհոլամոլությունից, թմրամոլությունից, դեղամոլությունից կամ թունամոլությունից բուժման կարիք ունի: 2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը:/.../: Ալեքսան Ղազարյանի անձը բնութագրող հանգամանքներն են, մասնավորապես պատիժ նշանակելու պահին դատվածություն չունեցող անձ հանդիսանալը /տեղեկություն Ձև 8 տեղեկանք/: Դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալի մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը և տեսակը, դրա վտանգավորության աստիճանը և բնույթը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 6 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը 5 ամիս 15 օրը և պատժի սկիզբ հաշվել մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից: Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուեղային «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր,,B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml,, գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր՝ 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն, թափանցիկ հեղուկը, որը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ՝ ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու և վարույթի շրջանակներում պահելու համար։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո անհրաժեշտ է մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանից Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջե գանձել դատանյութագիտական փորձաքննության համար 1728 ՀՀ դրամը և դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական համալիր փորձաքննության համար 306.000 ՀՀ դրամը, ընդհանուր՝ 307․728 ՀՀ դրամը որպես վարույթային ծախս: Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարան․ Վ Ճ Ռ Ե Ց Ալեքսան Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 6 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը 5 ամիս 15 օրը և պատժի սկիզբ հաշվել մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից: Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուեղային «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր,,B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml,, գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր՝ 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն, թափանցիկ հեղուկը, որը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ՝ ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու և վարույթի շրջանակներում պահելու համար։ Դատապարտված-մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ թմրամոլությունից բուժում։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանից Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջե գանձել դատանյութագիտական փորձաքննության համար 1728 ՀՀ դրամը և դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական համալիր փորձաքննության համար 306.000 ՀՀ դրամը, ընդհանուր՝ 307․728 ՀՀ դրամը որպես վարույթային ծախս: Գույքային հայցի, հարցը համարել լուծված: Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-06-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-07-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր՝ 256 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 160 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 130 թերթ, |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-07-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 11-07-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր՝ 256 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 160 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 130 թերթ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-80800 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 15-01-2026 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 22-12-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-03-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | Բաղկացած է 5 հատորից՝ 1-ին հատորը «253» թերթ, 2-րդ հատորը «160» թերթ, 3-րդ հատորը «130» թերթ, 4-րդ հատորը «169» թերթ, 5-րդ հատորը «119» թերթ |
| Գործին կից նյութերը | 2-րդ հատորին կից 2 ծրար, որից 1-ի մեջ բջջային հեռախոս, և 1 փաթեթ իրեղեն ապացույց։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 12-03-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը «253» թերթ, 2-րդ հատորը «160» թերթ, 3-րդ հատորը «130» թերթ, 4-րդ հատորը «169» թերթ, 5-րդ հատորը «119» թերթ |
| Գործին կից նյութերը | 2-րդ հատորին կից 2 ծրար, որից 1-ի մեջ բջջային հեռախոս, և 1 փաթեթ իրեղեն ապացույց։ |
| Այլ նշումներ | իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուեղային «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է «Մեթամֆետամին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր,,B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml,, գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր՝ 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին», «Մորֆին» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին՝ «Մեթամֆետամին» «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն, թափանցիկ հեղուկը, որը պարունակում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ՝ ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու և վարույթի շրջանակներում պահելու համար։ |
Դատական գործ N: ԵԴ1/1201/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 09-07-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 08-07-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հրանտ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ալեքսան Ղազարյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/ 04.06.2025թ. դատավճիռը՝ կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ : Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և վերջինիս նկատմամբ նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 11-07-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-07-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գարիկ |
| Ազգանուն | Գալիկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Շելելենկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ալեքսան Ղազարյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/ 04.06.2025թ. կայացված դատավճիռը և Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և վերջինիս նկատմամբ նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 15-07-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 15-07-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
| Դատավոր | |
| Անուն | Տաթևիկ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
Դատավորի փոխարինում
| Փոխարինման ամսաթիվ | 16-07-2025 |
|---|---|
| Բացակայող դատավոր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Փոխարինող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Կազմի դատավոր Մ․Պապոյանի՝ այլ նիստերով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 10-09-2025 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ալեքսաան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/1201/01/25 ՛ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր դատավորներ դատական նիստերի քարտուղար դատախազ պաշտպաններ մեղադրյալ Վ.Ռշտունի Մ․Պապոյան Տ․Գրիգորյան Ք.Բադալյան Ռ․Գրիգորյան Գ․Գալիկյան Ն․Շելելենկյան Հ․Վարդանյան Ա․Ղազարյան <<10>> սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի (ծնված՝ 2002 թվականի նոյեմբերի 7-ին Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում՝ չդատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված է Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքի Տնակ փողոցի 142/003 տնակում, բնակվում է Երևան քաղաքի Շրջանայինի 2/4-րդ տանը) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի և պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի վերաքննիչ բողոքները՝ ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16857724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալեքսան Ղազարյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 168860524 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 16857724 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 16860524 քրեական վարույթին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանի որոշմամբ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդում է հարուցվել։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել են տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանվել է և Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը։ 2025 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ քրեական վարույթ նախաձեռնելու արձանագրության մեջ կատարվել են փոփոխություններ։ 2025 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքը կատարելու համար, որ նա խախտվելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի մասին ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով ՀՀ թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, իրացնելու նպատակով, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 27.06.2018թ. թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 4.65 գրամ <<Հերոին>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներ։ 2024 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնի պետ Կ․Բունիաթյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 16146925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի մարտի 31-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 16857724 քրեական վարույթից անջատվել է թիվ 16147925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի ապրիլի 4-ին թիվ 16857724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճռով Ալեքսան Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, և նրա նկատմամբ որպես պատիժ է նշանակվել ազատազրկումը՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ պատժին հաշվակցվել է մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 5 (հինգ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը։ Պատժի սկիզբ հաշվվել է մեղադրյալին արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից: Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված կալանքը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,21 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված <<Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ>> տեսակի թմրամիջոցը, 78,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը, ընդհանուր՝ 4,65 գրամ շագանակագույն <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոց, թվով 10 հատ փաթեթների ընդհանուր՝ 11,48 գրամ քաշով բյուրեղային <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, ինսուլինային ներարկիչը, որում եղել է <<Մեթամֆետամին>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների հետքեր <<B/BRAUN 10 ml B/BRAUN 2ml>> գրառմամբ ներարկիչները, որոնց մեջ ընդհանուր 4 մլ ծավալով շագանակագույն հեղուկում պարունակվում է ընդհանուր 0,36 գրամ քաշով <<Մեթամֆետամին>>, <<Մորֆին>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների պատրաստուկ, 3 հատ էլեկտրոնային կշեռքները, որոնց մակերեսներին հայտնաբերվեցին <<Մեթամֆետամին>> <<Տետրահիդրոկաննաբինոլ>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, պոլիմերային շիշը, որի մեջ առկա է 50մլ ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկ, որը պարունակում է <<Մեթադոն>> տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը լուծույթում կազմում է 0,002 գրամ, ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16147925 քրեական վարույթին կցելու համար։ Մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նշանակվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ թմրամոլությունից բուժում։ Որոշվել է քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին: 2025 թվականի հուլիսի 8-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի, իսկ 2025 թվականի հուլիսի 11-ին պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի բողոքները։ Թիվ ԵԴ1/1201/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի հուլիսի 15-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2025 թվականի հուլիսի 16-ին): Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանը և Նարինե Շելելենկյանը բողոքում նշել են, որ ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել Ալեքսան Ղազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, ավելին` ապացուցվել է վերջինի անմեղությունը և Ալեքսան Ղազարյանը պետք է մեղավոր ճանաչվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նշանակեր հնարավորին մեղմ պատիժ, իսկ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառվեր՝ սահմանելով փորձաշրջան։ Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հիմնավորվել է այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանը երբևէ որևէ անձի թմրանյութ չի իրացրել և իրացման ցանկացած դրսևորման հետ որևէ առնչություն չունի։ Տվյալ վարույթը նախաձեռնման համար հիմք է հանդիսացել օպերատիվ տեղեկատվությունն առ այն, որ <<Ալեքսան Արմենի Ղազարյանն իր մոտ և իր փաստացի բնակության հասցում պահում է ապօրինի մարտական ատրճանակ: Ստացվել է նաև տեսագրություն, որտեղ երևում է Ա. Ղազարյանի ձեռքին ատրճանակի նմանվող առարկայի առկայությունը: Կից ներկայացվում է նաև տեսագրությունը՝ լազերային սկավառակով>>: Այսինքն, կատարվել են որոշակի օպերատիվ միջոցառումներ, ինչի արդյունքում տեղեկատվություն է ձեռք բերվել այն մասին, որ Ալեքսան Ղազարյանն իր մոտ և իր բնակարանում պահում է ապօրինի մարտական ատրճանակ, ինչի հիման վրա ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում նախաձեռնվում է քրեական վարույթ։ Ողջամիտ ենթադրություն է առաջանում այն մասին, որ եթե Ալեքսան Ղազարյանը զբաղվել է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, ապա արդյոք հիշյալ ժամանակահատվածում այդ մասով որևէ տեղեկություն օպերատիվ աղբյուրներից ձեռք չէր բերվի։ Այսինքն, ապօրինի մարտական ատրճանակ պահելու վերաբերյալ տեղեկությունների ձեռք բերման ընթացքում ձեռք չէին բերվի նաև տեղեկություններ, որոնք առնչություն կունենային թմրանյութի շրջանառության հետ։ Նման տեղեկատվություն չհայտնաբերելն ինքնին վկայում է այն մասին, որ Ալեքսան Ղազարյանը թմրանյութի իրացմամբ չի զբաղվել։ Վարույթն իրականացնող մարմինն Ալեքսան Ղազարյանի բնակության վայրում կատարել է խուզարկություն քննչական գործողությունը, որի ընթացքում հայտնաբերվել են թվով 3 ներարկիչ՝ կիսով չափ լցված հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի բնավոր հայտարարության՝ հադիսանում է <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոց, թվով մեկ պլաստմասե տարա՝ կիսով չափ լցված թափանցիկ հեղուկանման զանգվածով, որն ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հադիսանում է մեթադոնային լուծույթ, թվով մեկ ապակյա տարա՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով, ընդհանուր 46․25 գրամ քաշով, թափանցիկ պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգվածով 2․94 գրամ քաշով, թվով 9 փայլաթիթեղների մեջ լցված բյուրեղանման զանգվածներ՝ 1․49, 0․69, 0․66, 1․10, 0․37, 0․68, 0․96, 0․60, 0․64 գրամ քաշերով, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են <<Կրիստալ>> տեսակի թմրամիջոց, թվով 1 փայլաթիթեղի մեջ լցված 0․75 գրամ քաշով, թվով մեկ զիպ փականով 1․94 գրամ քաշով, թվով մեկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված 2․04 գրամ քաշով, թվով մեկ փայլաթիթեղի մեջ լցված 1․87 գրամ քաշով շագանակագույն փոշենման զանգվածներ, որոնք ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցներ, թվով մեկ պլաստմասե տարա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի, կանեփանման բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 10․20 գրամ քաշով, պոլիէթիլեն տոպրակ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով, ընդհանուր 18․68 գրամ քաշով, թվով մեկ <<Ռոյալ Արմենիա>> գրառմամբ թեյի փաթեթ՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 6․96 գրամ քաշով, պլաստմասե տարրա՝ լցված դեղնականաչավուն գույնի բույսի գլխիկներով՝ ընդհանուր 47․30 գրամ քաշով, պլաստմասե տարա՝ լցված դեղնականաչավուն զանգվածով՝ ընդհանուր 34․07 գրամ քաշով, թվով մեկ սպիտակ թղթի մեջ փաթեթավորված դեղնականաչավուն զանգված՝ ընդհանուր 0․18 գրամ քաշով, խուզարկության ընթացքում Ա․Ղազարյանի մոտից հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված՝ 0․29 գրամ քաշով, որոնք, ըստ Ա․Ղազարյանի հայտարարության՝ հանդիսացել են <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցներ, թվով 3 էլեկտրոնային կշեռքներ>>։ Կատարված քննչական գործողության արդյունքում ապօրինի մարտական ատրճանակ չի հայտնվել, սակայն վարույթն իրականացնող մարմինը հայտնաբերել է թմրանյութ (տարբեր տեսակի), կիսով չափ լցված ներարկիչներ և էլեկտրոնային կշեռքներ։ Հայտնաբերվածի մասով Ալեքսան Ղազարյանը կատարել է հայտարարություններ, թե հայտնաբերված զանգվածի պարունակության և թե պատկանելիության մասով։ Այն, որ Ալեքսան Ղազարյանի բնակության վայրից հայտնաբերել են կիսով չափ օգտագործված ներարկիչներ հիմք է տալիս ենթադրելու, որ Ալեքսան Ղազարյանն օգտագործող է։ Ավելին, դատահոգեբուժական, դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0265 եզրակացություն նույնպես հիմնավորում է վերջինի մոտ առկա անձնային խանգարումների մասին: Հատկանշական է այն հանգամանքը, որ խուզարկությունից հետո նախաձեռնվել է նոր քրեական վարույթ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով և որոշում է կայացվել երկու վարույթները մեկ վարույթում միացնելու մասին։ Այնուհետև, քրեական վարույթով չեն իրականացվել որևէ քննչական կամ դատավարական գործողություններ, ինչի արդյունքում հնարավոր կլիներ հերքել Ալեքսան Ղազարյանի կողմից սեփական օգտագործման համար ձեռք բերելու հանգամանքը։ Նման պայմաններում անհասկանալի փաստական տվյալների հիման վրա հանրային մեղադրողը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում հարուցել Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով։ Այլ կերպ ասած՝ իրացման մասին տվյալների բացակայության պայմաններում մեղադրանք է առաջադրվել թմրանյութի ապօրինի շրջանառության համար։ Ըստ էության, միայն թմրանյութի չափը և տեսակավորված լինելը չի վկայում այն մասին, որ նշված թմրանյութերը ձեռք են բերվել և պահվել իրացման նպատակով։ Հատկանշական է այն հանգամանքը, որ տվյալ քրեական վարույթի շրջանակում իրականացվել է նաև Ալեքսան Ղազարյանի <<Այֆոն 12>> մոդելի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն։ Հեռախոսը բացվել է գաղտաբառի միջոցով և հայտնաբերվել են Ալեքսան Ղազարյանի կողմից այլ հեռախոսից կատարված լուսանկարներ, որոնք պարունակում են թմրանյութի տեղակայման վերաբերյալ տեղեկություններ։ Եթե Ալեքսան Ղազարյանը թմրանյութ իրացնող լիներ, ապա նախ բջջայինի գաղտնաբառը չէր տրամադրի և երկրորդ կհայտնաբերվեին նկարներ, որոնք մատնանշում են թմրանյութի տեղակայման վայրերը, ոչ թե կատարված կլինեին այլ հեռախոսից՝ հայտնաբերելու և վերցնելու նպատակով։ Տվյալ գործով ձեռք բերված ապացուցներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ համակցության մեջ գնահատելու արդյունքում կարող ենք փաստել, որ Ալեքսան Ղազարյանի կողմից ենթադրյալ իրացման հանգամանքը չի հիմնավորվել վերաբերելի, թույլատրելի ապացույցների բավարար համակցությամբ։ Սույն գործով ձեռք բերված ապացույցները հիմնավորում են Ալեքսան Ղազարյանի կողմից սեփական օգտագործման համար թմրանյութի ձեռք բերման և պահման հանգամանքը։ Ալեքսան Ղազարյանը դեռևս նախաքննության փուլից հայտարարել է, որ թմրանյութերը ձեռք է բերել սեփական օգտագործման համար, խուզարկության ժամանակ հայտնել է հայտնաբերված զանգվածի տեսակը, այսինքն՝ տարանջատում է տեսակները և գիտակցում է դրանք խառնելու անդառնալի հետևանքները, ինչով պայմանավորված էլ թմրանյութերը պահել է անջատ, տեսակավորված և ճիշտ չափաբաժնով օգտագործման նպատակով ունեցել է էլեկտրոնային կշեռք։ Հատկանշական և որոշիչ հանգամանք է նաև այն փաստը, որ Ալեքսան Ղազարյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել են նաև օգտագործված և կիսով չափ լցված ներարկիչներ։ Առանձնակի ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ դատարանն Ալեքսան Ղազարյանի կողմից սեփական օգտագործման համար թմրանյութի ձեռք բերման վերաբերյալ ցուցմունքն արժանահավատ չի համար և հիմքում դրել է այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանը հրաժարվել է նմուշ տալուց։ Հատկանշական է, որ միայն այդ հանգամանքը չի կարող նվազեցնել Ալեքսան Ղազարյանի ցուցմունքի արժանահավատությունն՝ այլ ապացույցի բացակայության պայմաններում։ Հարկ է նշել, որ թմրանյութերի տեսակով պայմանավորված, դրանք օրգանիզմում երևում են օգտագործելուց առնվազն 6-8 ժամ անց և կապված տեսակից պահվում են մի քանի օրից, մինչև մի քանի ամիս։ Այսինքն, փաստ չէ, որ նմուշի տրամադրման արդյունքում կարող էին հաստատվել խուզարկությամբ հայտնաբերված բոլոր թմրանյութերի հետքերը։ Հետևաբար, միայն այս հանգամանքի հիման վրա եզրահանգել, որ Ալեքսան Ղազարյանի ցուցմունքն արժանահավատ չէ, չի բխում օբյեկտիվ իրականությունից։ Այն, որ վերջինի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել են կիսով չափ լցված և օգտագործված ներարկիչներ, կշեռքներ, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանը հստակ տարանջատել և հայտնել է իր բնակարանից հայտնաբերված թմրանյութն ինչ է, վկայում է այն մասին, որ վերջինն օգտագործում է տարբեր տեսակի թմրանյութեր և դրանց ճիշտ օգտագործման համար ունի անհրաժեշտ պայմանը՝ կշեռք։ Մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների, առողջական խնդիրները, ապացուցողական գործողություններին մասնակցելը, ցուցմունք տալը, գործի փաստական հանգամանքները, բավարար են Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար` անկախ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող որևէ հանգամանքի առկայությունից, թեև դրանք տվյալ քրեական վարույթի շրջանակում բացակայում են։ Այնուամենայնիվ հարկ է փաստել, որ նույնիսկ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկայությունն ինքնին չի բացառում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառումը, եթե դատարանը հանգում է հիմնավոր եզրակացության, որ հանցանք կատարած անձի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերները խնդրել են բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավճիռը և որոշում կայացնել մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով վերաորակելու մասին և վերջինի նկատմամբ հնարավորին մեղմ պատիժ նշանակելու և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին կամ որոշում կայացնել մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Պաշտպան Հրանտ Վարդանյանը բողոքում նշել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր էր ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները, մասնավորապես՝ դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանի ցուցմունքը չի հերքվում գործում առկա այլ ծանրակշիռ ապացույցներով, ավելին՝ դրանք բացակայել են։ Մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ կշեռքներն իրենն են, ինքը դրանք պահել է, որպեսզի թմրանյութը շատ չօգտագործի։ Կշեռքների վրա հայտնաբերվածը նույնպես եղել է իրենը՝ իր անձնական օգտագործման համար։ Այն հարցին՝ արդյոք դրանք վաճառել կամ տվել է այլ անձանց, նշել է, որ ոչինչ չի վաճառել և ոչ ոքի չի տվել։ Բողոքաբերը մեջբերել է դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները։ Քրեական գործի նյութերում առկա չէ որևէ տվյալ, որի վրա հիմնվելով կարելի է ենթադրել, որ Ա․Ղազարյանը որևէ անձի տվել կամ վաճառել է թմրանյութ, կամ թմրամիջոցները պահել է այլ անձի կամ անձանց իրացնելու նպատակով։ Իրացման նպատակի մասին վկայող որևէ ուղղակի ապացույց քրեական վարույթի նյութերում առկա չէ։ Նույնիսկ դատարանի մոտ չփարատված կասկած ձևավորվելու դեպքում, այն պետք է մեկնաբանվեր հօգուտ մեղադրյալի: Այսինքն, չի ապացուցվել Ալեքսան Ղազարյանի մեղավորությունը, իսկ չապացուցված մեղավորությունը հավասար է ապացուցված անմեղության: Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 4-ի թիվ ԵԴ1/1201/01/25 դատավճիռը և Ալեքսան Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և վերջինիս նկատմամբ նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ։ Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները. Դատական նիստի ընթացքում պաշտպաններ Գ․Գալիկյանը և Ն․Շելելենկյանը վերը նշված հիմնավորումներով ներկայացրին բողոքը և խնդրեցին այն բավարարել։ Միևնույն ժամանակ Գ․Գալիկյանը նշեց, որ պաշտպան Հ․Վարդանյանը չի առարկել նիստն իր բացակայությամբ իրականացնելու դեմ և պնդել է բողոքը։ Մեղադրյալ Ա․Ղազարյանը միացավ պաշտպանների դիրքորոշմանը։ Դատախազ Ռ․Գրիգորյանը Վերաքննիչ դատարան ներկայացված գրությամբ խնդրել էր բողոքի քննությունն անցկացնել իր բացակայությամբ, և մերժել պաշտպանների բողոքը։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննությունն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի և պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի կողմից ներկայացված բողոքները, գտնում է, որ դրանք պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշմամբ նշել է, որ ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման այնպիսի շրջանակների որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն՝ օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը: Հետևաբար` ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշներն են՝ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, անմեղության կանխավարկած: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ, դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ՝ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ նշել է նաև, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Վճռաբեկ դատարանը Մ.Բոլյանի վերաբերյալ ՎԲ 135/07 գործով 2007թ. օգոստոսի 30-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։ Տվյալ դեպքում դատարանն արձանագրել է, որ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալեքսան Ղազարյանը չի ունեցել թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, Ալեքսան Ղազարյանի բնակարանից հայտնաբերված երեք հատ էլեկտրոնային կշեռքների մակերեսների վրա հայտնաբերվել են <<Մեթամֆետամին>>, <<Տետրահիդրոկաննաբինոլ>> և <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների հետքեր, ինչով էլ հաստատվում է, որ նշված կշեռքներով կշռվել են վերոնշյալ թմրամիջոցները: Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականություններն և հրաժարվել է դատաքիմիական փորձաքննության համար նմուշ տալուց, որպեսզի պարզվեր վերջինն ինչ տեսակ թմրամիջոցներ է օգտագործել, հետևաբար դատարանը չի կարող հաստատված համարել, որ հայտնաբերված տարասեռ բոլոր թմրամիջոցները մեղադրյալն օգտագործել է: Դատարանն արձանագրել է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվում է մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքն, ընդհանուր առմամբ և, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալն ունեցել է թմրամիջոցների ապօրինի իրացման նպատակ և այդ նպատակով է իր մոտ ապօրինի պահել է հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոցները: Նշվածը չի հաստավում զուտ հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակական ցուցիչով, այլ հաստատվում է այն փաստով, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերվել են տարբեր՝ թե բուսական, թե կիսասինթետիկ, թե սինթետիկ ծագման թմրամիջոցներ, դրանք բոլորն էլ եղել են առանձնապես խոշոր չափի, տեսակավորված և փաթեթավորված առանձին փաթեթներում, որոշ փաթեթներ ունեցել են գրեթե նույն քաշը, կշեռքների առկայությամբ ու կշեռքների քանակով և դրանց մակերեսներին հայտնաբերված թմրամիջոցների հետքերով հաստատվել է, որ այդ կշեռքներով կշռվել են թմրամիջոցներ՝ ինչը չի հերքել նաև մեղադրյալը: Նշվածով պայմանավորված դատարանը, կատարելով համեմատական վերլուծություն, արձանագրել է, որ տեսակավորված և առանձին փաթեթավորված երեք տեսակի թմրամիջոցների առկայությունը, որոնցից առանձնապես խոշոր չափի <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը բուսական ծագման է, առանձնապես խոշոր չափի <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցը կիսասինթետիկ է, իսկ առանձնապես խոշոր չափի <<Մեթանֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը՝ սինթետիկ, թմրամիջոցները փաթեթավորված են եղել ինչպես գրեթե նույն քաշով, այնպես էլ տարբերվող քաշով փաթեթներում, եղել են տեսակավորված, առանձնացված: <<Մեթանֆետամին>> թմրամիջոցով լցված փաթեթներից յոթն եղել են գրեթե նույն քաշի, մյուս փաթեթներն ունեցել են տարբեր քաշեր, նշվածով նաև հերքվում է մեղադրյալի հայտնածն առ այն, որ կշեռքներով թմրամիջոցներն իր կողմից կշռվել է որպեսզի ավել չափաբաժնով չօգտագործի, քանի որ հակառակ դեպքում բոլոր փաթեթները կամ կունենային առնվազն նույն քաշը՝ մեղադրյալի օգտագործման չափաբաժնով կամ յուրաքանչյուրը կգտնվեր մեկ փաթեթում: Բացի այդ մեղադրյալի կողմից չի պատճառաբանվել նման քանակի թմրամիջոցներ պահելու պատճառը: Դատարանն արժանահավատ չի համարել մեղադրյալի հայտնածը հայտնաբերված թմրամիջոցների և կշեռքների օգտագործման առումով: Դատարանն արձանագրել է, որ նախքան դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացության ստանալը մեղադրյալի բնակարանի խուզարկության ժամանակ արդեն իսկ մեղադրյալը հայտնել է հայտնաբերված թմրամիջոցների տեսակները՝ փաստացի վերջինս հստակ իմացել է դրանց տեսակի մասին, այն որ մեղադրյալի բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել են տեղեկություններ, որոնք վկայում են թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության մասին, այն որ մեղադրյալի մոտ առկա է <<Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ, պոլինարկոմանիա>> ախտորոշում, որով արձանագրվում է, որ մեղադրյալի մոտ եղել է բուսական՝ բնական ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման հետևանքով ձևավորված կախվածության համախտանիշ և նշված հանգամանքը գնահատելով քրեական գործի քննության ընթացքում հետազոտված մյուս ապացույցների համատեքստում արձանագրվում է, որ մեղադրյալի բնակարանից հայտնաբերված թմրամիջոցների մեծ մասը հանդիսանում են կիսասինթետիկ և սինթետիկ ծագման, այնինչ մեղադրյալի մոտ ախտորոշված հոգեկան և վարքի խանգարումը կապված է եղել ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետ՝ հետևաբար միայն փաստերի գնահատման արդյունքում ստեղծվում է պատկեր մեղադրյալի կողմից ափիոնատիպ նյութերի հանդեպ կախվածության համախտանիշ ունենալու մասին, իսկ հակառակի և մասնավորապես սինթետիկ ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործման վերաբերյալ փաստական տվյալներ առկա չեն: Մեղադրյալի կողմից իր բնակարանից հայտնաբերված երեք տեսակ թմրամիջոցների օգտագործման հանգամանքը հաստատող ապացույց առկա չէ, մեղադրյալը չի կատարել իր պարտականությունը և նմուշ չի տվել նշված հանգամանքը հաստատելու կամ հերքելու համար։ Թեպետ մեղադրյալի անմեղության հաստատման պարտականությունը դրված չէ պաշտպանության կողմի վրա, այնուամենայնիվ վկայակոչված յուրաքանչյուր հանգամանքի հաստատման համար անհրաժեշտ է առնվազն վերաբերելի ապացույց, այնինչ տվյալ պարագայում նշված փաստը մեղադրյալի բացասական վարքագծի դրսևորման արդյունքում չի հաստավում, նշվածը չի կարող դիտարկվել նաև չփարատված կասկածի համատեքստում, քանի որ նշված տվյալը կարող էր հաստատվել կամ հերքվել կոնկրետ գործողության հետևանքով, որին մասնակցելու պարտականություն ուներ մեղադրյալը, իսկ դրանից հրաժարումն ինքնին արդեն իսկ առանձին գնահատման հանգամանք է: Միևնույն պարագայում, եթե նույնիսկ դատարանը հաստատված համարեր, որ մեղադրյալը նախկինում օգտագործել էր իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից, այնուամենայնիվ վերոնշյալ վերլուծությունների համատեքստում, մասնավորապես երեք կշեռքի առկայությունը՝ որոնցով կշռվել է թմրամիջոց, թմրամիջոցների տարատեսակ լինելը, թմրամիջոցի յուրաքանչյուր տեսակի առանձնապես խոշոր չափի լինելը, փաթեթավորված և տեսակավորված լինելը ստեղծում են հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշ հաստատված համարելու, որ մեղադրյալը թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հենց իրացնելու նպատակ: Ալեքսան Ղազարյանն իրացնելու նպատակով, չպարզված ժամանակահատվածում և ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Շրջանային 2/4 տուն հասցեում մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ն ապօրինի պահել ՀՀ Կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.65 գրամ <<Հերոին>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 78.27 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 11.48 գրամ <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներ: Մեղադրյալն իր պարտականության մեջ մտնող գործողություն կատարելուց հրաժարվելով փաստացի չի հաստատել իր հայտնած տեղեկությունն առ այն, որ հայտնաբերված թմրամիջոցներն ինքը ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար կամ առնվազն, որ ինքը ևս այդ բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է: Նշված դիրքորոշման համատեքստում արձանագրվում է, որ պաշտպանության կողմը չի ապացուցել հայտնաբերված թմրամիջոցի անձնական օգտագործման նպատակով ապօրինի պահելու հանգամանքը, առնվազն չի հաստատվել, որ մեղադրյալն իր բնակարանից հայտնաբերված բոլոր թմրամիջոցներից օգտագործել է, իսկ մնացած ապացույցները հաստատում են մեղադրյալի կողմից վերոնշյալ թմրամիջոցներն ապօրինի իրացման նպատակով ձեռքբերման հանգամանքը: Դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։ Վերաքննիչ դատարանը, նախ և առաջ հարկ է համարում արձանագրել, որ գործում առկա և դատարանի կողմից հետազոտված թույլատրելի ապացույցների համադրումից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանն իրացնելու նպատակով ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցներ։ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Ալեքսան Ղազարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքում հիմնավորվում և այդ մասով պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներում ներկայացված փաստարկները հերքվում են գործում առկա ապացույցների բավարար համակցությամբ, մասնավորապես՝ մեղադրյալի բնակության վայրից հայտնաբերված 78,27 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցի, 4,65 գրամ շագանակագույն <<Հերոին>> տեսակի թմրամիջոցի, 11,48 գրամ քաշով բյուրեղային <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ, որոնք առանձին-առանձին վերցված առանձնապես խոշոր չափերի են, բացի այդ՝ դրանք եղել են իրացման համար հարմար փաթեթավորմամբ՝ որոշ փաթեթներ գրեթե նույն քաշով։ Իրացման նպատակի մասին վկայում է նաև այն, որ մեղադրյալի բնակության վայրից հայտնաբերվել են նաև թվով 3 կշեռքներ, որոնց վրա առկա են եղել թմրամիջոցի հետքեր։ Մեղադրյալի բջջային հեռախոսում այլ բջջային հեռախոսից ուղարկված նկարների առկայության մասին պնդումները հիմնավոր չեն, քանի որ բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունից պարզ է դառնում, որ հեռախոսում առկա են եղել ինչպես էլեկտրական կշեռքի, դեղնականաչավուն զանգվածի, բյուրեղանման զանգվածի նկարներ, որոնք կատարել են այդ հեռախոսով, այնպես էլ տեղանքի նկարներ, վճարման անդորրագրեր, որոնք կատարված են եղել ինչ-որ էկրանից։ Ուստի մեղադրյալի կողմից՝ իր անձնական օգտագործման համար թմրամիջոց պահելու վերաբերյալ դիտարկումները փաստարկված չեն։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից նմուշ հանձնելուց հրաժարվելու վերաբերյալ բողոքաբերների դիտարկումներին, ապա նման պայմաններում դատարանն ի վնաս մեղադրյալի չի մեկնաբանել այդ հանգամանքը, այլ գործում առկա ապացույցների, մասնավորապես՝ դատահոգեբուժական, դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0265 եզրակացության գնահատմամբ, ըստ որի՝ մեղադրյալի մոտ առկա է <<Հոգեկան և վարքի խանգարում ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ, պոլինարկոմանիա>> ախտորոշում, իրավաչափորեն նշել է, որ մեղադրյալի մոտ եղել է կախվածություն բուսական ծագում ունեցող թմրամիջոցների օգտագործումից։ Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով բողոքաբերների այն դիտարկմանը, որ խուզարկության թույլտվությունը տրամադրվել է ապօրինի կերպով պահվող հրազեն ձեռք բերելու համար, սակայն մեղադրյալի բնակարանից վերցվել են թմրամիջոցներ, արձանագրում է, որ ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 234-րդ հոդվածի 8-րդ մասի՝ բացի խուզարկության որոշման մեջ նշվածից, քննիչը վերցնում է նաև խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված այն բոլոր օբյեկտները, որոնք ՀՀ օրենսդրությամբ հանված են շրջանառությունից կամ գտնվում են ապօրինի շրջանառության մեջ՝ անկախ տվյալ վարույթին դրանց առնչությունից, կամ որոնք իրենց բնույթով, բովանդակությամբ, տարբերակիչ նշաններով կամ իրենց վրա առկա հետքերով կարող են կապված լինել այդ կամ մեկ այլ ենթադրյալ հանցագործության հետ: Այսինքն՝ օրենսդիրը նախատեսել է, որ այն դեպքում, երբ խուզարկության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը կհայտնաբերի ապօրինի շրջանառության մեջ գտնվող առարկաներ, ապա դրանք ևս վերցվում են, ուստի տվյալ դեպքում թեև ապօրինի կերպով պահվող հրազենի համար է խուզարկության թույլտվություն տրվել, սակայն խուզարկության ընթացքում հայտնաբերվել են նաև թմրամիջոցներ, կշեռքներ, ներարկիչներ, որոնք իրավաչափորեն վերցվել են քննիչի կողմից։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանն իրավաչափորեն հաստատված է համարել Ալեքսան Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2017 թվականի ապրիլի 12-ի թիվ ԵԱՔԴ/0075/01/16 որոշմամբ արձանագրել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վերոնշյալ հարցերը լուծելիս դատարանները, ի թիվս այլոց, պետք է հատկապես հաշվի առնեն հանցագործության կատարման եղանակը և հանգամանքները, հանցագործության կատարման մեջ ամբաստանյալի մեղավորության աստիճանը, հանցանքը կատարելուն նպաստող պայմանները, ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտման բնույթը, ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտման նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը, հանրորեն վտանգավոր հետևանքների նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը և հանցանքի կատարումից անմիջապես հետո, ինչպես նաև հետագայում հարուցված քրեական գործի քննության ընթացքում հանցավորի դրսևորած վարքագիծը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2018 թվականի մարտի 20-ի թիվ ԵՇԴ/0001/01/16 որոշմամբ նշել է, որ քրեական իրավունքը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի արդարացիության չափանիշ է համարում պատժի և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների համաչափությունն արարքի հանրային վտանգավորության բնույթին և աստիճանին, հանցագործության հանգամանքներին ու հանցավորի անձնավորությանը, իսկ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում՝ հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի և այլ հանգամանքների ամբողջական գնահատմամբ դատարանի համոզվածությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժը կրելու։ Միևնույն ժամանակ, պայմանավորված մարդասիրության սկզբունքով, անհրաժեշտության դեպքում նախատեսվում է այդ հիմնադրույթներից էական շեղում քրեական ներգործության տնտեսման ուղղությամբ՝ որպես մարդասիրական վերաբերմունք հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Քրեական իրավունքը, որոշակիացնելով քրեական ներգործության տնտեսման ձևերը, սպառիչ կերպով չի թվարկում այն հանգամանքները, որոնք հիմք կհանդիսանան դատարանի կողմից պատժի արդարացիության հիմքում ընկած համաչափության պահանջից շեղում թույլ տալու համար։ Այլ խոսքով` նախատեսված է այդ հանգամանքների բաց թվարկում` պայմանավորված այն բանով, որ մարդասիրության դրսևորման հիմքերը ոչ թե իրավական, այլ բարոյական կատեգորիաներ են։ Հանցանք կատարած անձը չի կատարում իրավական նշանակություն ունեցող որևէ դրական վարքագիծ, սակայն հանցակազմից դուրս օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող նրա սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունները կամ դրանց փոփոխությունը հիմք են սոցիալիզացմանը համընթաց ձևավորվող սոցիալ-բարոյական համակարգի իրացմամբ վերջինիս նկատմամբ մարդասիրություն դրսևորելու համար՝ նպատակ հետապնդելով ապահովելու հասարակությունում նրա անհատականությունը և ինքնադրսևորումը։ Սա ամենևին չի նշանակում որևէ հանդուրժողականություն, ներողամտություն, թողտվություն կամ դատարանի հայեցողություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Դատարանի կողմից մարդասիրության դրսևորումը չի ենթադրում նաև պատժի նպատակներից, տուժողի, հասարակության և պետության շահերից նահանջ, այն պատճառաբանությամբ, որ այդ շեղումը համապատասխանում է հասարակության, սահմանադրական և կոնվենցիոն պահանջին և ավելի մեծ նշանակություն ունի, քան պատժիչ միջոցների կիրառումը։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ ԱՎԴ/0056/01/17 որոշմամբ դիրքորոշում է արտահայտել, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցանքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը ճիշտ գնահատելու և հանցավորի նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է, ի թիվս այլնի, հատուկ ուշադրություն դարձնել հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակին, հանցանքի կատարման գործիքին և հանցագործության իրադրությանը, պատճառված վնասի բնույթին, արարքի նկատմամբ անձի հոգեբանական վերաբերմունքին, հանցագործության նպատակին և շարժառիթին: Վերաքննիչ դատարանի համար թեև ընդունելի է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշումները վերաբերում են նախկին քրեական և քրեական դատավարության օրենսգրքերի կարգավորումներին, այնուամենայնիվ դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները կիրառելի են նաև տվյալ դեպքում։ Դատարանը նշել է, որ Ալեքսան Ղազարյանի անձը բնութագրող հանգամանք է պատիժ նշանակելու պահին դատվածություն չունեցող անձ հանդիսանալը։ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը և տեսակը, դրա վտանգավորության աստիճանը և բնույթը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի մեջ հաշվակցվել է մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 5 ամիս 15 օրը և պատժի սկիզբ հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ից։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ բողոքաբերների դիտարկումները տեղին չեն։ Մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված 6 տարի ժամկետով ազատազրկումը համաչափ է վերջինի կողմից կատարված հանցանքին։ Էական է նաև այն, որ մեղադրյալին մեղսագրվում է <<մեթամֆետամին>> և <<հերոին>> տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով, որոնք թմրամիջոցի առավել վտանգավոր տեսակ են և նույնպես առանձնապես խոշոր չափերի են։ Նշված հանգամանքների համակցությունը վկայում է մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանի նկատմամբ համաչափ և արդարացի պատժի նշանակված լինելու և վերջինի կողմից իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ռեալ կրելու անհրաժեշտության մասին։ Այսպիսով՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտն օրինական է ու հիմնավոր, և այն բեկանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 371-րդ և 380-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Պաշտպան Հրանտ Վարդանյանի և պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի և Նարինե Շելելենկյանի բողոքները մերժել՝ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 4-ի ԵԴ1/1201/01/25 թվակիր դատավճիռը թողնելով անփոփոխ։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ․ՊԱՊՈՅԱՆ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-09-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 14-10-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | քրեական գործը՝ 4 հատորից՝ 1-ին հատորը՝ 253 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 160 թերթ, 3-րդ հատորը՝ 130 թերթ, 4-րդ հատորը՝ 169 թերթ։ Կից՝ 2 փակ ծրար։ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 14-10-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | քրեական գործը՝ 4 հատորից՝ 1-ին հատորը՝ 253 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 160 թերթ, 3-րդ հատորը՝ 130 թերթ, 4-րդ հատորը՝ 169 թերթ։ Կից՝ 2 փակ ծրա |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | 86588/25 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/1201/01/25
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Հրանտ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ալեքսան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 22-12-2025 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1201/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 22 դեկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ ատարան), նախագահությամբ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշման դեմ պաշտպաններ Հ.Վարդանյանի, Գ.Գալիկյանի և Ն.Շելելենկյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Վարույթի դատավարական նախապատմությունը. 1․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճռով՝ Ալեքսան Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժին հաշվակցվել է անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջինիս թողնվել է կրելու ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով: Մեղադրյալի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճիռն անփոփոխ թողնելու մասին: Վերաքննիչ դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք են բերել մեղադրյալի պաշտպաններ Հ.Վարդանյանը, Գ.Գալիկյանը և Ն.Շելելենկյանը։ Վճռաբեկ բողոքների փաստարկները և պահանջը. 2. Պաշտպան Հ․Վարդանյանի վճռաբեկ բողոքի փաստարկները և պահանջը. Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված՝ վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու պայմանը, այն է` Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ ու 22-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքի հեղինակը, ի թիվս այլնի, նշել է, որ սույն դեպքում չի հիմնավորվել Ալեքսան Ղազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ, որպիսի պայմաններում խախտվել է անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը։ Բացի այդ, մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի, ինչը սույն դեպքում մեկնաբանվել է ի վնաս մեղադրյալի։ Բողոքի հեղինակը նշել է, որ քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները չեն հաստատվել պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ, իսկ եզրափակիչ դատավարական ակտը չի հիմնվել հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա։ Ըստ բողոքաբերի դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների շարքում առկա չէ որևէ ապացույց, որը վկայում է Ալեքսան Ղազարյանի կողմից նմուշ տալուց հրաժարվելու մասին, ինչից հետևում է, որ ստորադաս դատարանը, Ա․Ղազարյանի կողմից թմրամիջոցների իրացման նպատակի վերաբերյալ համոզմունք է ձևավորել դատաքննության ընթացքում չհետազոտված ապացույցի հիման վրա, ինչն էլ դրել է անձի մեղավորության և դատապարտման հիմքում։ Բողոքի հեղինակը նշել է, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշումն ու կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ: 3․ Մեղադրյալի պաշտպաններ Գ․Գալիկյանի և Ն․Շելելենկյանի վճռաբեկ բողոքի փաստարկները և պահանջը. Բողոքաբերները փաստարկել են, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված՝ վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու պայմանը, այն է` Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար։ Բողոքի հեղինակները նշել են, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավրության օրենսգրքի 55-րդ, 105-րդ հոդվածների պահանջները, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի՝ Գևորգ Խնուսյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԷԴ/0030/01/12 և մատնանաշված այլ որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին։ Բողոքաբերները, ի թիվս այլնի փաստարկել են, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ։ Առկա չէ որևէ ապացույց, որը կվկայեր մեղադրյալի կողմից մեղսագրված արարքը կատարելու հանգամանքը։ Բողոք ներկայացրած անձանց կարծիքով մեղադրական դատական ակտի հիմքում դրվել է բացառապես այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանի բնակավայրից հայտնաբերվել է տարբեր տեսակի թմրանյութեր։ Ընդ որում, թմրանյութերի տեսակների մասին հստակ տեղեկացված է եղել վերջինս և նախաքննությունից ի վեր պնդել է հայտնաբերվածն իր կողմից օգտագործելու հանգամանքը։ Բողոքի հեղինակները նշել են, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Վերոգրյալ հիմնավորումներով, բողոքաբերները խնդրել են բեկանել, փոփոխել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշումը և մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ու մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանել փորձաշրջան, կամ նշանակել ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ, կամ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն անփոփոխ թողնելու դեպքում որոշում կայացնել նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան: Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները և եզրահանգումը. 4․ Վճռաբեկ դատարանը, քննարկելով պաշտպան Հ.Վարդանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե գալիս է հետևության, որ՝ 1) վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, կամ առերևույթ առկա է բողոքարկվող դատական ակտը ոչ իրավաչափ դարձնող որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, կամ (…) 2. Սույն հոդվածի իմաստով` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, եթե` (…) 5) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր»: Նույն օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե Վճռաբեկ դատարանը գալիս է հետևության, որ վարույթ ընդունելու պայմանների հիմնավորումները բավարար չեն: Եթե վճռաբեկ բողոքում վկայակոչված է վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու` սույն օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-4-րդ կետերով նախատեսված որևէ պայման, ապա վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժելու մասին որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը պետք է հիմնավորի վկայակոչված պայմանի բացակայությունը»։ Վճռաբեկ դատարանը, բողոքաբերի փաստարկների, սույն վարույթի նյութերի, Վերաքննիչ դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա գալիս է հետևության, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական կամ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին ազդել վարույթի ելքի վրա, իսկ հակառակի մասին բողոք բերած անձի փաստարկները հերքվում են Վերաքննիչ դատարանի որոշման պատճառաբանություններով և եզրահանգումներով: Ինչ վերաբերում է բողոք բերած անձի՝ բողոքում բարձրացված հարցի կապակցությամբ իրավունքի զարգացման խնդրի առկայության վերաբերյալ փաստարկին, ապա՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այն բավարար հիմնավորված չէ։ Այսպիսով՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չեն բերվել բավարար հիմնավորումներ, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով, որ բողոքում ներկայացված հիմնավորումները բավարար չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված պայմանով բողոքը վարույթ ընդունելու հետևության հանգելու համար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: 5. Վճռաբեկ դատարանը, քննարկելով մեղադրյալի պաշտպաններ Գ.Գալիկյանի և Ն.Շելելենկյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե գալիս է հետևության, որ՝ 1) վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, կամ առերևույթ առկա է բողոքարկվող դատական ակտը ոչ իրավաչափ դարձնող որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, կամ (…) 2. Սույն հոդվածի իմաստով` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, եթե` (…) 4) բողոքարկվող դատական ակտում կոնկրետ նորմին տրված մեկնաբանությունը (հիմնավորումը) հակասում է մեկ այլ վարույթով Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ տվյալ նորմին տրված մեկնաբանությանը (հիմնավորումներին) 5) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր»: Նույն օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե Վճռաբեկ դատարանը գալիս է հետևության, որ վարույթ ընդունելու պայմանների հիմնավորումները բավարար չեն: Եթե վճռաբեկ բողոքում վկայակոչված է վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու` սույն օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-4-րդ կետերով նախատեսված որևէ պայման, ապա վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժելու մասին որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը պետք է հիմնավորի վկայակոչված պայմանի բացակայությունը»։ Վճռաբեկ դատարանը, բողոքաբերների փաստարկների, սույն վարույթի նյութերի, Վերաքննիչ դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա գալիս է հետևության, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական կամ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին ազդել վարույթի ելքի վրա, իսկ հակառակի մասին բողոք բերած անձի փաստարկները հերքվում են Վերաքննիչ դատարանի որոշման պատճառաբանություններով և եզրահանգումներով: Համեմատական վերլուծության ենթարկելով բողոքարկվող դատական ակտում և Վճռաբեկ դատարանի՝ Գևորգ Խնուսյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԷԴ/0030/01/12 և մատնանշված այլ որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտը չի հակասում Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված որոշումներին։ Ինչ վերաբերում է բողոք բերած անձանց՝ բողոքում բարձրացված հարցի կապակցությամբ իրավունքի զարգացման խնդրի առկայության վերաբերյալ փաստարկին, ապա՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այն բավարար հիմնավորված չէ։ Այսպիսով՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերների կողմից չեն բերվել բավարար հիմնավորումներ, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով, որ բողոքում ներկայացված հիմնավորումները բավարար չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված պայմանով բողոքը վարույթ ընդունելու հետևության հանգելու համար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 383-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշման դեմ պաշտպաններ Հ.Վարդանյանի, Գ.Գալիկյանի և Ն.Շելելենկյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը: Նախագահող` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 10-09-2025թ․ որոշման դեմ |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 15-10-2025 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Գարիկ |
| Ազգանուն | Գալիկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Շելելենկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ալեքսան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 22-12-2025 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1201/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 22 դեկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ ատարան), նախագահությամբ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշման դեմ պաշտպաններ Հ.Վարդանյանի, Գ.Գալիկյանի և Ն.Շելելենկյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Վարույթի դատավարական նախապատմությունը. 1․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճռով՝ Ալեքսան Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժին հաշվակցվել է անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջինիս թողնվել է կրելու ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով: Մեղադրյալի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 4-ի դատավճիռն անփոփոխ թողնելու մասին: Վերաքննիչ դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք են բերել մեղադրյալի պաշտպաններ Հ.Վարդանյանը, Գ.Գալիկյանը և Ն.Շելելենկյանը։ Վճռաբեկ բողոքների փաստարկները և պահանջը. 2. Պաշտպան Հ․Վարդանյանի վճռաբեկ բողոքի փաստարկները և պահանջը. Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված՝ վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու պայմանը, այն է` Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ ու 22-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքի հեղինակը, ի թիվս այլնի, նշել է, որ սույն դեպքում չի հիմնավորվել Ալեքսան Ղազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ, որպիսի պայմաններում խախտվել է անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը։ Բացի այդ, մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի, ինչը սույն դեպքում մեկնաբանվել է ի վնաս մեղադրյալի։ Բողոքի հեղինակը նշել է, որ քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները չեն հաստատվել պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ, իսկ եզրափակիչ դատավարական ակտը չի հիմնվել հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա։ Ըստ բողոքաբերի դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների շարքում առկա չէ որևէ ապացույց, որը վկայում է Ալեքսան Ղազարյանի կողմից նմուշ տալուց հրաժարվելու մասին, ինչից հետևում է, որ ստորադաս դատարանը, Ա․Ղազարյանի կողմից թմրամիջոցների իրացման նպատակի վերաբերյալ համոզմունք է ձևավորել դատաքննության ընթացքում չհետազոտված ապացույցի հիման վրա, ինչն էլ դրել է անձի մեղավորության և դատապարտման հիմքում։ Բողոքի հեղինակը նշել է, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշումն ու կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ: 3․ Մեղադրյալի պաշտպաններ Գ․Գալիկյանի և Ն․Շելելենկյանի վճռաբեկ բողոքի փաստարկները և պահանջը. Բողոքաբերները փաստարկել են, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված՝ վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու պայմանը, այն է` Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար։ Բողոքի հեղինակները նշել են, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավրության օրենսգրքի 55-րդ, 105-րդ հոդվածների պահանջները, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի՝ Գևորգ Խնուսյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԷԴ/0030/01/12 և մատնանաշված այլ որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին։ Բողոքաբերները, ի թիվս այլնի փաստարկել են, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ։ Առկա չէ որևէ ապացույց, որը կվկայեր մեղադրյալի կողմից մեղսագրված արարքը կատարելու հանգամանքը։ Բողոք ներկայացրած անձանց կարծիքով մեղադրական դատական ակտի հիմքում դրվել է բացառապես այն հանգամանքը, որ Ալեքսան Ղազարյանի բնակավայրից հայտնաբերվել է տարբեր տեսակի թմրանյութեր։ Ընդ որում, թմրանյութերի տեսակների մասին հստակ տեղեկացված է եղել վերջինս և նախաքննությունից ի վեր պնդել է հայտնաբերվածն իր կողմից օգտագործելու հանգամանքը։ Բողոքի հեղինակները նշել են, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Վերոգրյալ հիմնավորումներով, բողոքաբերները խնդրել են բեկանել, փոփոխել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշումը և մեղադրյալ Ալեքսան Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ու մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանել փորձաշրջան, կամ նշանակել ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ, կամ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն անփոփոխ թողնելու դեպքում որոշում կայացնել նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան: Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները և եզրահանգումը. 4․ Վճռաբեկ դատարանը, քննարկելով պաշտպան Հ.Վարդանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե գալիս է հետևության, որ՝ 1) վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, կամ առերևույթ առկա է բողոքարկվող դատական ակտը ոչ իրավաչափ դարձնող որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, կամ (…) 2. Սույն հոդվածի իմաստով` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, եթե` (…) 5) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր»: Նույն օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե Վճռաբեկ դատարանը գալիս է հետևության, որ վարույթ ընդունելու պայմանների հիմնավորումները բավարար չեն: Եթե վճռաբեկ բողոքում վկայակոչված է վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու` սույն օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-4-րդ կետերով նախատեսված որևէ պայման, ապա վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժելու մասին որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը պետք է հիմնավորի վկայակոչված պայմանի բացակայությունը»։ Վճռաբեկ դատարանը, բողոքաբերի փաստարկների, սույն վարույթի նյութերի, Վերաքննիչ դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա գալիս է հետևության, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական կամ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին ազդել վարույթի ելքի վրա, իսկ հակառակի մասին բողոք բերած անձի փաստարկները հերքվում են Վերաքննիչ դատարանի որոշման պատճառաբանություններով և եզրահանգումներով: Ինչ վերաբերում է բողոք բերած անձի՝ բողոքում բարձրացված հարցի կապակցությամբ իրավունքի զարգացման խնդրի առկայության վերաբերյալ փաստարկին, ապա՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այն բավարար հիմնավորված չէ։ Այսպիսով՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չեն բերվել բավարար հիմնավորումներ, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով, որ բողոքում ներկայացված հիմնավորումները բավարար չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված պայմանով բողոքը վարույթ ընդունելու հետևության հանգելու համար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: 5. Վճռաբեկ դատարանը, քննարկելով մեղադրյալի պաշտպաններ Գ.Գալիկյանի և Ն.Շելելենկյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե գալիս է հետևության, որ՝ 1) վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, կամ առերևույթ առկա է բողոքարկվող դատական ակտը ոչ իրավաչափ դարձնող որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, կամ (…) 2. Սույն հոդվածի իմաստով` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, եթե` (…) 4) բողոքարկվող դատական ակտում կոնկրետ նորմին տրված մեկնաբանությունը (հիմնավորումը) հակասում է մեկ այլ վարույթով Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ տվյալ նորմին տրված մեկնաբանությանը (հիմնավորումներին) 5) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր»: Նույն օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե Վճռաբեկ դատարանը գալիս է հետևության, որ վարույթ ընդունելու պայմանների հիմնավորումները բավարար չեն: Եթե վճռաբեկ բողոքում վկայակոչված է վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու` սույն օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-4-րդ կետերով նախատեսված որևէ պայման, ապա վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժելու մասին որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը պետք է հիմնավորի վկայակոչված պայմանի բացակայությունը»։ Վճռաբեկ դատարանը, բողոքաբերների փաստարկների, սույն վարույթի նյութերի, Վերաքննիչ դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա գալիս է հետևության, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական կամ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին ազդել վարույթի ելքի վրա, իսկ հակառակի մասին բողոք բերած անձի փաստարկները հերքվում են Վերաքննիչ դատարանի որոշման պատճառաբանություններով և եզրահանգումներով: Համեմատական վերլուծության ենթարկելով բողոքարկվող դատական ակտում և Վճռաբեկ դատարանի՝ Գևորգ Խնուսյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԷԴ/0030/01/12 և մատնանշված այլ որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտը չի հակասում Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված որոշումներին։ Ինչ վերաբերում է բողոք բերած անձանց՝ բողոքում բարձրացված հարցի կապակցությամբ իրավունքի զարգացման խնդրի առկայության վերաբերյալ փաստարկին, ապա՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այն բավարար հիմնավորված չէ։ Այսպիսով՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերների կողմից չեն բերվել բավարար հիմնավորումներ, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով, որ բողոքում ներկայացված հիմնավորումները բավարար չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված պայմանով բողոքը վարույթ ընդունելու հետևության հանգելու համար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 383-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց մեղադրյալ Ալեքսան Արմենի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշման դեմ պաշտպաններ Հ.Վարդանյանի, Գ.Գալիկյանի և Ն.Շելելենկյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը: Նախագահող` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանաի 10-09-2025թ․ որոշման դեմ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 17-10-2025 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Գործի տեսակ | Քրեական |
| Այլ նշումներ | Առդիր՝ 4 հատորից․ /253, 160, 130, 169/։ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 17-10-2025 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 09-01-2026 |
|---|---|
| Դատարան | Երևանի քրեական դատարան |
| Այլ նշումներ | 5 հատորից․ /253, 160, 130, 169, 108/։ |