Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ԵԴ1/1204/01/25

«23» մայիսի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

նախագահությամբ՝ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի,

մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Դ․ Մարգարյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի՝ /ծնված՝ 20․12․1994թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում է, հաշվառված՝ Տավուշի մարզ, Չինարի գյուղ, 1-ին փող., 17 տուն հասցեում, բնակվող՝ ք․ Երևան, Րաֆֆու փողոց, 51 շենք, բն. 31 հասցեում/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական պատմությունը.
1.1․ 2024 թվականի փետրվարի 10-ին Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանը ձերբակալվել է։
1․2․ 2024 թվականի փետրվարի 10-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60-0590-24 քրեական վարույթը:
1․3․ 2024 թվականի փետրվարի 10-ին թիվ 60-0590-24 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանին անհապաղ ազատ արձակելու մասին։
1.4․ 2025 թվականի մարտի 25-ին որոշում է կայացվել Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.5․ 2025 թվականի մարտի 26-ին որոշում է կայացվել Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1.6․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի ապրիլի 04-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 60059024 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1204/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 08-ին:
1.7․ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/1204/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալասումներ նշանակելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության կողմից 2023 թվականի սեպտեմբերի 15-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2317083928 որոշմամբ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է 6/վեց/ ամիս ժամանակով՝ սկսած 2023 թվականի սեպտեմբերի 27-ից մինչև 2024 թվականի մարտի 27-ը, որի մասին վերջինս ծանուցվել է ինչպես փոստային առաքմամբ, այնպես էլ՝ էլեկտրոնային եղանակով ծանուցման միջոցով: Տեղյակ լինելով, որ իր՝ տրանսպորտային միջոցներ՝ վարելու իրավունքը կասեցված է՝ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանը, կասեցման ժամկետը դեռ չլրացած, 2024 թվականի փետրվարի 10-ին՝ ժամը 14:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 055 JJ 01 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի կապակությամբ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Սուրեն Բալդրյանի կողմից ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին:

3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1․ Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝
• 10.02.2024թ.-ին կազմված զեկուցագիրը բովանդակային առումով պարունակում է տվյալներ այն մասին, որ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Սուրեն Բալդրյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի պետ Ե.Նիկոյանին զեկուցել է այն մասին, որ 2024 թվականի փետրվարի 10-ին նույն վաշտի կրտսեր պարեկ՝ Մ.Ենոքյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 24 տեղամասում և նույն օրը՝ ժամը 14:30-ին, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոց – հասցեում ստուգման նպատակով կանգնեցրել են՝ «Տոյոտա» մակնիշի «055 JJ 01» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և ստուգման ընթացքում պարզ է դարձել, որ ավտոմեքենայի վարորդի տրանսպորտային միջոցը վարելու իրավունքը կասեցված է: Վարորդին ձերբակալել և վերջինիս կողմից շահագործվող վերը նշված ավտոմեքենայով տեղափոխել են ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով, որտեղ պարզվել է, որ վարորդը հանդիսանում է Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանը /ծնված՝ 20.12.1994թ./:
• Վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2317083928 որոշումը կայացվել է 2023 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, քաղաք Երևանում, ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով հայտնաբերված իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննության բաժնի տեսուչ՝ Արսեն Կարապետյանի կողմից, որոշման անհատական ծածկագիրը՝ PIN #23430CZUEBOX: Այն բովանդակալից առումով պարունակում է տվյալներ այն մասին, որ 2023 թվականի սեպտեմբերի 3-ին՝ ժամը 23:07-ին «HYUNDAI» մակնիշի 88 MU 808 հ/հ արծաթագույն մետալիկ մեքենան, /հաշվառված՝ Տավուշի մարզ, Բերդ, Չինարի 1-ին փողոց, 17-րդ տուն, սեփականատեր՝ Արմինե Սարիբեկի Գևորգյան/ Լոռու մարզի Նեղոց գյուղում հանելով արագաչափ սարքի հնարավոր սխալանքի 10կմ/ժամ չափը՝ բնակավայրում գերազանցել է երթևեկության սահմանված արագությունը 15 կմ/ժ-ով: Որոշեցի գրառման ներքևում առկա է հետևյալ գրառումները՝ վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ ՀՀ օրենսգրքի 129.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի տրանսպորտային միջոցների վարելու իրավունքը կասեցնել 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
• Թիվ 2317083928 սերիայի ծանուցումը բովանդակում է տվյալներ հետևյալի մասին՝ ուղարկված է ՃՈ-ի կողմից, հանձնման գրասենյակ դաշտում լրացված է Haypost, իսկ վերոնշված առաքանին պատշաճ կերպով գրառման տակ առկա հանձնվել է դաշտը նշված է, որի տակ առկա է 27/09/23թ. Գրառումներն ու դրա դիմաց առկա է ստորագրություն: Ծանուցագրի սերիայի համարն է՝ 2317083928:
• Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային դեգիստրի փաստաթուղթը բովանդակում է հետևյալը․ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյան, անձնագրի սերիան և համարը՝ AV0507960 տվյալներով վարորդական վկայականի իրավունք ունեցող անձի վարորդական իրավունքի վկայականը կասեցված կարգավիճակում է, կասեցման սկիզբը՝ 27.09.2023թ., կասեցման ավարտը՝ 27.03.2024թ.:
3․2. Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական վարույթի նյութերին կցված՝ 10.02.2024թ.-ին կազմված զեկուցագիրը, վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2317083928 որոշումը, թիվ 2317083928 սերիայի ծանուցումը և ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի փաստաթուղթը:
3․3․ Մեղադրյալ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանը դատարանում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն չհրաժարվեց նախաքննության ընթաքում իր տված ցուցմունքից, ուստի հրապարակվեց Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի՝ 2025 թվականի մարտի 26-ի մեղադրյալի կարգավիճակով տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ.՝
Ըստ էության ցուցմունք եմ տալիս այն մասին, որ ես ինձ մեղավոր եմ ճանաչում ինձ ներկայացված մեղադրանքի մեջ ամբողջությամբ, ընդունում եմ, որ ես նախկինում ունեցել եմ վարորդական իրավունքի վկայական և 2023 թվականի ընթացքում վարել եմ իմ կողմից շահագործվող՝ «HYUNDAI» մակնիշի, «88 MU 808 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչպես նաև «MERCEDES-BENZ» մակնիշի, «55 DD 553» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և 2023 թվականի ընթացքում ես հանդիսացել եմ նշված ավտոմեքենաներին կցված շահագործող վարորդը: Այդ ավտոմեքենաներով իմ կողմից կատարվել են տարբեր վարչական խախտումներ, դրանց համար նշանակվել են տուգանքներ, որոնք մասնակի ես մուծել եմ, հայտնեմ նաև, որ իմ կողմից կատարված վարչական խախտումների համար բացի՝ տուգանքներ նշանակվելուց նաև իմ բալերից են հանվել, այդպես ես ճանապարհային ոստիկանությունից ստացել եմ ծանուցում, որ 6 ամիս ժամկետով իմ վարորդական իրավունքը 2023 թվականի սեպտեմբերի 15-ից կասեցվել է: Ձեր կողմից տրված մյուս բանավոր հարցերին պատասխանեմ, որ 2024 թվականի փետրվարի 10-ին՝ ժամը 14:30-ի սահմաններում, ես իմ կողմից շահագործվող՝ «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի, «055 JJ 01» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարելով գտնվել եմ Երևան քաղաքի հրապարակի Վազգեն Սարգսյան փողոցի վրա, իմ կողմից շահագործվող ավտոմեքենայի մեջ ես եղել եմ մենակ, այլ մարդ իմ հետ չի եղել, Երևան քաղաքի հրապարակից Վազգեն Սարգսյան փողոցից տուն վերադառնալու ճանապարհին էի արդեն՝ Երևան քաղաքի հրապարակի վրա Վազգեն Սարգսյան փողոցի վրա էի իմ կողմից շահագործվող ավտոմեքենան վարում, որի ժամանակ ինձ կանգնեցրել են պարեկային ծառայողները, ովքեր պահանջել են իմ վարորդական իրավունքի վկայականը, իմացել եմ, որ իմ վարորդական իրավունքը կասեցված է, բայց չեմ հայտնել դրա մասին պարեկային ծառայողներին, ներկայացրել եմ իմ վարորդական իրավունքի վկայականը, որից հետո պարեկային ծառայողները իրենց մոտ ստուգել են ու տեսել են, որ իմ վարորդական իրավունքը կասեցված է, որից հետո ինձ ձերբակալել ու տեղափոխել են ոստիկանության Կենտրոնի բաժին, այնտեղից էլ ինձ բաց են թողել: Հայտնեմ, որ ճանապարհային ոստիկանության այն որոշումը, որով 6 ամիս ժամկետով կասեցրել են իմ վարորդական իրավունքի վկայականը, այդ որոշմանը ես ծանոթացել եմ, այդ որոշումը ես չեմ բողոքարկել։ Ընդունում եմ, որ իմանալով իմ վարորդական իրավունքի վկայականը կասեցված լինելու մասին ես վարել եմ իմ կողմից շահագործվող՝ «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի, «055 JJ 01» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի համար զղջում եմ, խնդրում եմ իմ նկատմամբ լինել մեղմ ու ներողամիտ:

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության կողմից 2023 թվականի սեպտեմբերի 15-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2317083928 որոշմամբ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է 6/վեց/ ամիս ժամանակով՝ սկսած 2023 թվականի սեպտեմբերի 27-ից մինչև 2024 թվականի մարտի 27-ը, որի մասին վերջինս ծանուցվել է ինչպես փոստային առաքմամբ, այնպես էլ՝ էլեկտրոնային եղանակով ծանուցման միջոցով: Տեղյակ լինելով, որ իր՝ տրանսպորտային միջոցներ՝ վարելու իրավունքը կասեցված է՝ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանը, կասեցման ժամկետը դեռ չլրացած, 2024 թվականի փետրվարի 10-ին՝ ժամը 14:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 055 JJ 01 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
5.1. Վերլուծելով մեղադրյալ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, մասնավորապես մեղադրյալ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի կողմից տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում տրանսպորտային միջոց վարելը,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:

5.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(…)»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
(…)
4. Սույն օրենսգրքի իմաստով՝ անձի՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը համարվում է կասեցված, եթե նրա` տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքն օրենքով սահմանված կարգով կասեցվել է, և կասեցման ժամկետը չի լրացել:
(…) »:

5.3. Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ ներկայացված մեղադրանքում մեղադրյալն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել:
Դատարանը մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
5.4. Վերոգրյալ իրավանորմերի համատեքստում քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցագործության անմիջական օբյեկտի՝ հասարակության անվտանգության դեմ ուղղված ոտնձգության բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանն իր կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, իսկ առավել խիստ պատիժ նշանակելու հիմքերը բացակայում են:
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ թեև մեղադրյալը չի աշխատում, չունի եկամուտներ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատժի չափը որոշելիս պետք է հաշվի առնել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սահմանված է 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Դատարանը գտնում է, որ 2024 թվականի փետրվարի 10-ին կատարված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
5.5. Միևնույն ժամանակ Դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չի աշխատում, չունի եկամուտներ, ուստի գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետով՝ թույլատրելով վերջինիս յուրաքանչյուր ամիս վճարել առնվազն 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ՀՀ դրամ գումար:
5.6. Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ միայն հիմնական պատիժը՝ տուգանքը, բավարար է պատժի նպատակներին հասնելու համար, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ լրացուցիչ պատժատեսակ նշանակելն աննպատակահարմար է:
5.7. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
5.8. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ 2025 թվականի մարտի 04-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ 10.02.2024թ.-ին կազմված զեկուցագիրը, վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2317083928 որոշումը, թիվ 2317083928 սերիայի ծանուցումը և ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի փաստաթուղթը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
5.9. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.10. Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այդպիսիք առկա չեն:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մեղադրյալ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և պատիժ նշանակել տուգանք նվազագայուն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս, 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ:
Մեղադրյալ Արմեն Ալբերտի Հովակիմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը պահպանել՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ