ԵԴ1/1176/01/25




Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«17» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, քարտուղարությամբ՝ Ա.Քոչարյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Հ.Ժամակոչյանի, տուժող Տ.Հարությունյանի, մեղադրյալ Դ.Մնացականյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրյալ Դավիթ Արմենի Մնացականյանի /ծնված 08.10.1991 թվականին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Մոլդովական փողոց, 10-րդ շենք, 18-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է կիրառված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 4-րդ կետով/ նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին մեղադրյալ Դ.Մնացականյանի միջնորդությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի դեկտեմբերի 09-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 17183224 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 11-12/:
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 17183224 քրեական վարույթով Տիգրան Գեղամի Հարությունյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ.15/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 09-ին ձերբակալվել է Դավիթ Արմենի Մնացականյանը /հատոր 1-ին, գ.թ.26, 41-42/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Դավիթ Արմենի Մնացականյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 130-136/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում ձերբակալված Դավիթ Արմենի Մնացականյանին ազատ արձակելու մասին և նույն օրը Դավիթ Արմենի Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 142-147/:
2025 թվականի մարտի 22-ին թիվ 17183224 քրեական վարույթով Դավիթ Արմենի Մնացականյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 208-214/:
2025 թվականի մարտի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 17183224 քրեական վարույթից նոր վարույթ անջատելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 1-6/:
2025 թվականի մարտի 27-ին թիվ 17183224 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացություն /հատոր 1-ին, գ.թ. 228-244/։
2025 թվականի ապրիլի 02-ին որոշում է կայացվել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 3/։
2025 թվականի ապրիլի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում մուտք է եղել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Դավիթ Արմենի Մնացականյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետերով, որը թիվ ԵԴ1/1176/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն օրը հանձնվել է դատավոր Գ.Պողոսյանին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 1-2/։
2025 թվականի հունիսի 03-ի որոշմամբ դադարեցվել են վերջինիս լիազորությունները և թիվ ԵԴ1/1176/01/25 քրեական գործը վերամակագրվել ու 2025 թվականի հունիսի 13-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
2025 թվականի հունիսի 13-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի հուլիսի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Դավիթ Մնացականյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ի որոշմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 142-143/:
2025 թվականի հուլիսի 17-ի դատական նիստում մեղադրյալ Դավիթ Մնացականյանը միջնորդություն ներկայացրեց քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով, հայտնելով, որ գիտակցում է միջնորդության բնույթն ու դրա հետևանքները:
Տուժող Տիգրան Հարությունյանը հայտնեց, որ հաշտվել է մեղադրյալ Դ.Մնացականյանի հետ, քանի որ գողոնը ետ է վերադարձվել։
Հանրային մեղադրող Հ.Ժամակոչյանը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Դատարանը քննության առարկա դարձնելով մեղադրյալ Դավիթ Մնացականյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով քրեական հետապնդումը տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով դադարեցնելու հարցը, գտնում է, որ քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման և քրեական գործի վարույթը կարճման հետևյալ հիմնավորմամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն՝ քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե` անձը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր կամ հատուկ մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատասխանատվությունից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, ապա ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նրա կատարած արարքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք է, և նրա ու տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կատարված հանցանքում առկա են ընտանիքում բռնության հատկանիշներ:
/.../
4. Եթե հանցագործությունից տուժողը 14 տարին չլրացած անձ է կամ հոգեկան առողջության խնդիրների կամ մտավոր զարգացման մեջ հետ մնալու հետևանքով լրիվ կամ մասնակիորեն զրկված է իր դեմ ուղղված հանցագործության բնույթն ու հետևանքները գիտակցելու կամ իր վարքագիծը ղեկավարելու հնարավորությունից, ապա նրա դեմ ուղղված հանցանք կատարած անձը չի կարող հաշտության հիմքով ազատվել քրեական պատասխանատվությունից:
5. Նախկինում սույն հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված անձը չի կարող նույն հիմքով կրկին ազատվել քրեական պատասխանատվությունից»:
Նույն օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ «առաջին անգամ հանցանք կատարած` անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը»:
Նույն օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
/.../
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
/.../
4) խոշոր չափերով,
պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
/.../»
Դատարանն արձանագրում է, որ անձը տուժողի հետ հաշտության հիմքով ենթակա է քրեական պատասխանատվությունից ազատման, եթե գոյություն ունեն հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությունը`
ա/ անձն առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք, որում առկա չեն ընտանիքում բռնության հատկանիշներ,
բ/ տուժողի և մեղադրյալի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն,
գ/ տուժողի 14 տարին լրացել է, վերջինս զրկված չէ իր դեմ ուղղված հանցագործության բնույթն ու հետևանքները գիտակցելու կամ իր վարքագիծը ղեկավարելու հնարավորությունից,
դ/ մեղադրյալը նախկինում տուժողի հետ հաշտության հիմքով չի ազատվել քրեական պատասխանատվությունից:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքի համաձայն՝ Դավիթ Արմենի Մնացականյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող, ինչպես նաև նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի հիմքով մեղադրյալ Դ.Մնացականյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի դադարեցվել, տուժող Տիգրան Հարությունյանը չափահաս է և առկա չեն նրա կողմից հանցագործության բնույթն ու հետևանքները գիտակցելու կամ իր վարքագիծը ղեկավարելու հնարավորությունից զրկված լինելու մասին տվյալներ:
Հաշվի առնելով վերոնշյալը, ինչպես նաև հիմք ընդունելով այն փաստերը, որ 1) չափահաս տուժող Տիգրան Հարությունյանը հաշտվել է մեղադրյալ Դավիթ Մնացականյանի հետ, նրանց միջև առկա է ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն, 2) մեղադրյալը կատարել է արարք, որը դասվում է միջին ծանրության հանցանքների շարքին, Դատարանը գտնում է, որ առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածով ամրագրված պայմանները:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այն, ինչպես նաև դրանով պայմանավորված սահմանափակումները ենթակա են վերացման:
Քննության առնելով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված ավտոմեքենայի առջևի թափարգելի, որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված լազերային սկավառակի տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ ավտոմեքենայի առջևի թափարգելը պետք է թողնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ լազերային սկավառակը պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
/…/
3) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը, և սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները.
/…/»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածը սահմանում է.
«1. Սույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-14-րդ կետերով նախատեսված որևէ հանգամանքի առկայության դեպքում, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման, դատարանը որոշում է կայացնում քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին: Եթե քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը վերաբերում է մեղադրյալներից մեկին, ապա քրեական հետապնդումը դադարեցվում է միայն նրա նկատմամբ՝ առանց վարույթը կարճելու:
2. Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշմամբ վերացվում են տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները, իսկ վարույթը կարճելու դեպքում` նաև այլ անձանց նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները: Վարույթը կարճելու մասին որոշմամբ լուծվում է նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը:
3. Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին որոշման պատճենն ուղարկվում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին»:
Նման պայմաններում Դատարանը, արձանագրելով որ առկա է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված՝ քրեական գործի վարույթը կարճելու հիմք, գտնում է, որ թիվ ԵԴ1/1176/01/25 քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման։
Վերոգրյալի հիման վրա՝ հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով, 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով, 99-100-րդ և 315-րդ հոդվածներով Դատարանը․

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Դավիթ Արմենի Մնացականյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 4-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր մասի դրույթների ուժով՝ տուժողի և մեղադրյալի հաշտության հիմքով:
2. Դավիթ Արմենի Մնացականյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները, վերացնել:
3. Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված ավտոմեքենայի առջևի թափարգելը թողնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված լազերային սկավառակը պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
4. Թիվ ԵԴ1/1176/01/25 քրեական գործի վարույթը կարճել:
5. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ