ԵԴ1/1133/01/25







Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«26» դեկտեմբերի 2025 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ՝ ԴԱՏԱՎՈՐ ՎԱՀԵ ՋԻՎԱՆՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ ԳՈՀԱՐ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ ԳՈՀԱՐ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ ՎԱՀԵ ԵՓՐԻԿՅԱՆԻ

«Աջափնյակ 1» նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Հարությունի Եփրիկյանի (ծնված՝ առկա է անձնական տվյալ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, դատվածություն չունեցող, հաշվառման հասցե՝ քաղաք Աբովյան, Սիրուսի հանրակացարան, 3-րդ շենք, 84-րդ բնակարան, բնակության հասցե՝ առկա է անձնական տվյալ), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 504-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Նկարագրական մաս.
2024 թվականի դեկտեմբերի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60733524 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Վահե Հարությունի Եփրիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Վահե Հարությունի Եփրիկյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 504-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60232225 քրեական վարույթը, որը միացվել է թիվ 60733524 քրեական վարույթին։
2025 թվականի մարտի 24-ին Վահե Հարությունի Եփրիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 504-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում։
2025 թվականի ապրիլի 02-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան։
2025 թվականի ապրիլի 03-ին քրեական գործը հանձնվել է դատավոր Վ․Ջիվանյանին, որով 2025 թվականի ապրիլի 04-ին ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել նախնական դատալսումներ։
2025 թվականի մայիսի 20-ին Վահե Հարությունի Եփրիկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացվել է։
2025 թվականի դեկտեմբերի 05-ին ավարտվել են հիմնական դատալսումները, Վահե Հարությունի Եփրիկյանի նկատմամբ կայացվել է արդարացման վերդիկտ․ Դատարանը ճանաչել և հռչակել է մեղադրյալ Վահե Հարությունի Եփրիկյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 504-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքներով հանցանքի կատարման մեջ։ Նույն օրն իրականացվել են լրացուցիչ դատալսումներ։

1.1. Մեղադրանքի փաստական նկարագրություն.
Վահե Հարությունի Եփրիկյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն արարքի համար, որ նա վարչական վարույթով տվել է սուտ բացատրություն։
Այսպես.
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 04։30-ի սահմաններում, ՀՀ պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ Հայաստան Ղազարյանը Երևան քաղաքի Ռոստովյան փողոցի հասցեի մոտ համապատասխան ազդանշանով հրահանգել է կայանել նույն փողոցով Նելլի Արիստակեսյանի վարած ՊՈՐՇ մակնիշ 07 EP 777 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։ Այդ ընթացքում Նելլի Արիստակեսյանի հետ նշված ավտոմեքենայի սրահում գտնվող Վահե Հարությունի Եփրիկյանը, տեղեկանալով, որ Նելլի Արիստակեսյանն ավտոմեքենան վարում է առանց տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք ունենալու, գիտակցելով դրա համար վերջինիս օրենքով նախատեսված վարչական պատասխանատվության ենթակա լինելու մասին, Նելլի Արսիատակեսյանին վարչական պատասխանատվությունից զերծ պահելու դիտավորությամբ ավտոմեքենայի սրահում՝ մինչև կայանված ավտոմեքենային պարեկային ծառայողի մոտենալը Նելլի Արիստակեսյանի փոխարեն տեղափոխվել է վարորդի նստարանին և իրականությունը խեղաթյուրելով, այն է՝ կոնկրետ փաստերը ձևախեղելով և իրականում գոյություն չունեցող կեղծ տվյալներ հաղորդելով, պարեկային ծառայողին ներկայացել է որպես այդ ընթացքում վերը նշված ՊՈՐՇ մակնիշ 07 EP 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարող։ Վերջինիս կողմից սուտ բացատրությամբ հայտնված, իրականությանը չհամապատասխանող նշված տեղեկություններն արձանագրվել են վարչական իրավախախտման վերաբերյալ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ի թիվ 818 0409377 որոշմանը կից արձանագրության մեջ, ինչը խաթարել է վարույթի ընթացքը, այն է՝ ավտոմեքենան վարող Նելլի Արիստակեսյանի նկատմամբ չի կազմվել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ համապատասխան արձանագրություն, իսկ կազմված փաստաթղթերը հաղորդմամբ ուղարկվել են ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժին՝ քրեական վարույթ նախաձեռնելու հարցը լուծելու համար, քանի որ վարորդ ներկայացած Վահե Եփրիկյանը չի ունեցել վարորդական իրավունքի վկայական և նրա սթափության վիճակի զննությամբ պարզվել է, որ նա գտնվում է ոչ սթափ վիճակում։

1.2. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ.
Մեղադրյալ Վահե Հարությունի Եփրիկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ենթադրյալ դեպքի օրը գտնվել է Նելլի Արիստակեսյանի հետ։ Իրենք մեքենայով երթևեկել են Երևան քաղաքում, ավտոմեքենան վարել է Նելլի Արիստակեսյանը, այդ ընթացքում ինքն օգտագործել է ալկոհոլ։ Ընթացքում նկատել են պարեկային ծառայության ավտոմեքենա, որից հրահանգվել է կանգնեցնել ավտոմեքենան։ Որպեսզի հետո խնդիրներ չառաջանան Նելլի Արիստակեսյանի համար, քանի որ նա վարորդական իրավունք չունի, հաշվի առնելով նաև, որ աղջկա ընտանիքի անդամները չգիտեին, որ ուշ ժամի փողոցում էին, ավտոմեքենան կանգնեցնելուց հետո տեղերով փոխվել են, մինչև պարեկային ծառայության աշխատակիցների մոտենալը։ Այդպես է վարվել, քանի որ իր համոզմամբ, որևէ իրավախախտում չէին արել ու չի կարծել, որ մեծ հաշվով կարղ է որևէ ընթացք ստանալ, որովհետև իրեն թվացել է՝ ինչ-որ ստուգողական գործողությունների համար են կանգնեցրել։
Դրանից հետո խոսակցություն է առաջացել ավտոմեքենայի լուսարձակները միացված լինելու հետ կապված, որի վերաբերյալ ինքը հայտնել է, որ ավտոմեքենայի լուսարձակները թաղանթապատված են, դրա համար կարող է թվալ թե դրանք անջատված են, մինչդեռ դրանք անջատված չեն եղել, քանի որ միանում են ավտոմատ կերպով։ Նախաքննության ավարտին տեղեկացել է, որ նշված հանգամանքի հետ կապված կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն և ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության։ Պարեկային ծառայողն էլ դատարանում նշեց, որ Էրեբունու բաժնում է կազմվել այդ արձանագրությունը։ Ինքն այդ որոշումը չի բողոքարկել, քանի որ չի ստացել։ Ընդհանրապես որևէ վարչական ակտ երբեք չի բողոքարկել։ Սակայն իր կարծիքով՝ այդ արձանագրությունը կազմվել է ավելի ուշ, այն պատճառաբանությամբ, որ վարչարարություն մեկնարկելու լեգիտիմ հիմք ստեղծվի, այսինքն` չստացվեր այնպես, որ կամայականորեն, առանց որևէ պատճառի տրանսպորտային միջոց են կանգնեցրել, որպեսզի նաև խախտման հիմքը լիներ։
Հնարավոր է՝ մեքենան կանգնեցրել են՝ ուշ ժամով պայմանավորված, ու դրանից հետո նոր արդեն ծավալվել են այդ խոսակցությունները, հակառակ պարագայում իր ու պարեկային ծառայողների լեզվավեճը տեղի չէր ունենա, եթե նրանք ասեին, որ լուսարձակներն անջատած վարելու համար են կանգնեցրել, քանի որ ինքը բազմաթիվ անգամ խնդրել, հորդորել է, հարցրել՝ ինչի համար են կանգնեցրել, իսկ նրանք իրենից փաստաթուղթ են պահանջել, ու դրա համար էլ վերջին հաշվով գնացել են Էրեբունու բաժին, որովհետև նրանք ասել են` եթե չեք ներկայացնում, դա ոստիկանի օրինական պահանջին չենթարկվել է, պետք է հատուկ միջոց կիրառեն` իրեն ձերբակալեն։ Ինքն էլ նշել է, որ ոստիկանի օրինական պահանջը չկա, ոստիկանը փաստաթուղթ ներկայացնելու պահանջը կարող էր ներկայացնել այն դեպքում, երբ տվյալ պարագայում մեքենան ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտում կամ առերևույթ հանցագործություն է կատարել, որպիսի հիմքերից ոչ մեկը նրանք այդ պահին չեն ներկայացրել։ Արդեն վեճի ընթացքում ինքն է ասել լուսարձակների թաղանթապատված լինելու մասին։ Հնարավոր է հենց դա հաշվի առնելով էլ նրանք արդեն բաժնում կազմել են այդ արձանագրությունը, որպեսզի հիմք ունենան, թե ընդհանրապես ինչու են այդ մեքենան կանգնեցրել։
Ինչ վերաբերում է ալկոհոլ օգտագործած վիճակում մեքենա վարելու համար կազմված արձանագրությանը, ապա ինքը երկուսից երեք ժամ պարեկներին այդ ամենը բանավոր կերպով բազմաթիվ անգամ բացատրել է, ասել, որ մեքենայի վարորդն ինքը չէ, ինչու են գնում բաժին, որ խախտում չի արել, որ հատուկ միջոց ձեռնաշղթա կիրառելու համար ոստիկանության ծառայության օրենքով հստակ չափորոշիչներ կան, թե երբ պետք է կիրառվի։ Այդ ժամանակ 4 կարգախումբ է եղել, ինքն այդ 4-ի հետ ինտենսիվ զրույց է արել, ու նույնը ոստիկանության բաժնում։ Հետևապես նման պայմաններում բացատրություն տալը, ցուցմունք տալը, իր կարծիքով, արդյունավետ մեխանիզմ չէ։
Դեպքը եղել է նոյեմբերի լույս 23-ի կամ լույս 24-ի գիշերը։ Այսինքն՝ մեղադրանքի մեջ նշված փաստական տվյալները ճիշտ են նշված։ Ինչ վերաբերում է պարեկի ցուցմունքին, ապա ինքը ցույց է տվել պարեկին լույսերի հետ կապված դրվագը, բայց չի ասել` «լույսերը վառած վարել եմ մեքենան», պարեկը ցուցմունքում հայտնեց, որ մոտեցել է մեքենային, հարցրել է` «ով է վարորդը», իր կարծիքով դա անտրամաբանական է, չեն հարցնում` լույսերը միացրած եք վարել, թե ոչ։ Խոսակցություն եղել է լույսերի հետ կապված, որ թաղանթապատված էր։ Հակառակ պայմաններում թող արձանագրությունը կազմեին տեղում, այլ ոչ թե ոստիկանության բաժնում՝ ժամեր անց։ Իսկ ինչ վերաբերում է, որ ինքը մեքենայից իջել է ու պարեկն իրեն հարցրել է` «դու՞ք եք վարորդը, դուք եք վարել լույսերը անջատած», ապա նման խոսակցություն չի եղել։
Ինչ վերաբերում է ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու վերաբերյալ արձանագրությունն իրեն ներկայացնելուն, ապա ինքն այդ ժամանակ եղել է Էրեբունու բաժնում՝ ձեռնաշղթաներով, հնարավոր է ներկայացրել են, բայց չի հիշում։ Հնարավոր է նույնիսկ առաջարկել են հայտարարություններով հանդես գալ, ինքն էլ հրաժարվել է։ Սակայն ինքն անընդհատ խոսել է նրանց հետ, այլ հարց է, որ նրանք չեն դիտարկել դա որպես հայտարարություն ու չեն արձանագրել, որովհետև այլ բան է հրաժարվել ստորագրելուց, այլ բան է հրաժարվել բացատրություններ տալուց կամ հայտարարություններ անելուց։ Ինքը բացատրություններ տվել է թե՛ պարեկներին Էրեբունու այդ տարածքում, թե՛ հետո Էրեբունու բաժնում, հետո էլ քննիչին է բազմաթիվ անգամ այս ամենի մասին պատմել։ Բազմից ասել է նաև, որ ինքը չի եղել վարորդը, սակայն նրանց թվացել է, որ խաբում է։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)

Վկա Հայաստան Արթուրիկի Ղազարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ դեպքի օրը հստակ չի կարող հիշել, նոյեմբեր ամսին Արցախի փողոցում կանգնեցրել են տրանսպորտային միջոցը, որը վարում էր մութ ժամանակ լույսերը անջատված վիճակում, մոտեցել են վարորդին, վարորդը ներկայացել է Եփրիկյանը, տեղում պահանջել են անձը հաստատող փաստաթուղթ` վարորդական վկայական և մեքենայի տեխնիկական անձնագիր, նա հրաժարվել է ներկայացնել։ Չունենալով փաստաթղթերը՝ ողջամիտ ժամանակ են տրամադրել Եփրիկյանին, որպեսզի ներկայացնի, իսկ չներկայացնելու դեպքում օրինական պահանջ է՝ մոտեցել են մոտակա՝ Էրեբունու բաժին։ Տեղում անձը ճշտվել է, տեղում անցել է նաև սթափության զննություն, որից հետո կազմվել է համապատասխան արձանագրություն։ Մեքենան կանգնեցնելուց հետո ինքը մոտեցել է մեքենային, զուգահեռ վարորդը՝ Եփրիկյանը, իջել է վարորդի նստատեղից, մեքենայում կար նաև ուղևոր, ուղևորի հետ որևէ շփում չի եղել, նա ողջ ընթացքում եղել է իրենց հետ, սակայն բաժին չի գնացել։ Եփրիկյանը փաստաթղթեր ներկայացնելուց հրաժարվելը չի պարզաբանել։ Իսկ վարորդին ոստիկանության բաժին տարել են անձը ճշտելու համար, քանի որ փաստաթղթեր չներկայացնելու դեպքում ողջամիտ ժամկետ է տրվում վարորդին, որպեսզի ներկայացնի, հակառակ դեպքում՝ օրինական պահանջով մոտենում են մոտակա բաժին։ Բաժնում համապատասխան ստուգումներ են կատարվել անձը ճշտելու հետ կապված։ Արձանագրությունը կազմել է ինքը՝ բաժնում, արձանագրության մեջ վարորդի տվյալները նշել է։ Երբ մեքենան կանգնեցրել են, չէին կարող տեղում վարորդի անձը ճշտել, եթե ինքը չներկայանար, քանի որ մեքենայի սեփականատերը վարորդը չէր, այլ, իր հիշելով, մայրիկը։ Հետագա պարզաբանումների ընթացքում պարզել են, որ վարորդական իրավունք չունի։
Ցանկացած վարորդ արձանագրություն կազմելու ժամանակ ունի իրավունք, պարտականություններ, վարչական օրենսգրքի 255-րդ և 267-րդ հոդվածներով, ունի իրավունք բացատրություն տալու, գանգատներ ներկայացնելու, հրաժարվելու ստորագրությունից, բողոքարկելու 15-օրյա ժամկետում վերադասության կարգով, հետո՝ դատական կարգով։ Իրենց կողմից վարչարարությունն անելուց հետո Եփրիկյանը հրաժարվել է ստորագրություն տալուց և բացատրություն տալուց, քանի որ արձանագրության հետ կապված հարցրել է` ունե՞ք դիմում, բողոքներ, գանգատներ, նշել է՝ ոչ, հրաժարվում է բացատրություն տալուց և ստորագրելուց։ Սթափության զննությունից հետո անձի հայտնածը չի համարվում բացատրություն, բացատրությունը արձանագրության մեջ նախատեսված համապատասխան վայրում վարորդի գրավոր բացատրությունն է, այսինքն՝ բացատրությունը վերաբերում է արձանագրության մեջ իրավունքներից օգտվելու վերաբերյալ վարորդի դիրքորոշմանը։ Վկան հայտնեց, որ հստակ հիշում է, որ Եփրիկյանը տրանսպորտային միջոցը վարել է լույսերը անջատած վիճակում, որի վերաբերյալ կազմվել է արձանագրություն՝ Եփրիկյանի ներկայությամբ՝ բաժնում։ Մեքենան կանգնեցնելուց հետո ինքը մոտեցել է, վարորդն իջել է մեքենայից, ասել, որ ինքն է վարորդը։ Ինքը պահանջել է փաստաթղթերը, որից հրաժարվել է, ներկայացրել է որպես վարորդ, բայց չի ցանկացել ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը։ Իր հարցին, թե ինչու է լույսերն անջատած վարում, պատասխանել է, որ լույերն անջատված չեն, որից էլ ենթադրել է, որ նա է վարորդը։ Չի կարող հստակ նշել, թե այլ ոստիկաններ եղել են դեպքի վայրում, թե՝ ոչ։ Եփրիկյանն իրեն ադեկվատ է պահել, ագրեսիվ չի եղել, չի վիրավորել։ Չի հիշում, թե ուղևորն ինչպես է հեռացել դեպքի վայրից, չի տեսել, թե մինչև իր մոտենալը ով է եղել մեքենայի ղեկին, քանի որ երբ մոտեցել է, որպես վարորդ տեսել է Եփրիկյանին։
Կանգեցնելու ժամանակ Եփրիկյանը նշել է անուն ազգանունը, հետո բաժնում իրենց համակարգչի նույնականացման՝ դեմքի միջոցով պարզվել է, որ տվյալները համապատասխանում են նշած տվյալներին։ Իր համար պարզ է եղել, որ ղեկին եղել է Եփրիկյանը այն ժամանակ, երբ նա իջել ու ներկայացել է վարորդ, իջնելու պահին նկատել է, որ իջնում է ձախ՝ ղեկային հատվածից։ Կանգնեցնելուց հետո, երբ ինքը մոտեցել է, Եփրիկյանն իջել է, ինքը ներկայացել է, որից հետո Եփրիկյանը հարցրել է, թե ինչն է կանգնեցնելու պատճառը, ինքն ասել է, որ օրվա մութ ժամի տրանսպորտային միջոցոցը վարել է լույսերը անջատած վիճակում։ Եփրիկյանը նշել է, որ վարել է լույսերը միացրած վիճակում։ Առհասարակ ծառայությունը տեսագրվում է, բայց այդ պահին չի եղել, տեսախցիկը եղել է, բայց չի ձայնագրել, քանի որ լիցքավորման հետ կապված խնդիր է ունեցել։ Այսինքն՝ այդ արտահայտությունը, որ ասել է` «ես եմ վարորդը» կամ «ես միացրած եմ վարել», չի ձայնագրվել, հնարավոր է՝ գործընկերը լսած լինի, սակայն հստակ չի կարող ասել, չի հիշում։ Վարորդի բանավոր հայտարարությունը ինչ-որ առումով բացատրություն է, սակայն արձանագրության մեջ բացատրությունը նշում է միայն վարորդը։ Բանավոր բացատրությունը որևէ կերպ չի զետեղվում արձանագրության մեջ, եթե վարորդը չի գրում, միայն տեսաձայնագրվում է։ Տվյալ դեպքում՝ տեղյակ էր, որ տեսագրող սարքի հետ կապված խնդիր կա և իրենց խոսակցությունը չի տեսաձայնագրվում։ Յուրաքանչյուր խախտման համար կազմվում է առանձին արձանագրություն։ Վարչարարությունը կատարվում է միայն վարորդի նկատմամբ։ Լուսարձակներն անջատված լինելու մասին արձանագրությունը կազմվել է ոստիկանության բաժնում, քանի որ մինչ այդ Եփրիկյանը թույլ չի տվել դեպքի նույնականացում կատարել համակագրչի միջոցով։ Չի կարող հիշել, թե կոնկրետ որտեղ է կատարվել այդ գործողությունը, քանի որ 8 ամիս անցել է։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)

Վկա Նելլի Եղիազարի Արիստակեսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին Վահեի հետ պայմանավորվել են հանդիպել երեկոյան։ Բավականին ուշ ժամ էր, Վահեն զանգահարել է իրեն, ինքն իր տեղն ասել է, նա մոտեցել է, որպեսզի իրար տեսնեն, մի փոքր զրուցեն։ Վահեին խնդրել է, որ ինքը վարի նրա մեքենան, Վահեն չի առարկել ու տրամադրել է մեքենան։ Նստել ու վարել է, սակայն չի տեղեկացրել, որ վարորդական վկայական չունի։ Երբ հասել են «Վստրեչի մոստ»-ի մոտ, լուսացույցի կարմիր լույսի տակ կանգնել է, չի նկատել պարեկային ծառայողներին, Վահեն զգուշացրել է, որ պարեկները կանգնած են, և ավելի ուշադիր վարի։ Երբ պարեկները ազդանշան են տվել ու կանգնեցրել, ինքը խառնվել է ու Վահեին ասել, որ վարորդական իրավունք չունի, բացի այդ էլ՝ մայրիկին չի զգուշացրել, որ այդ ժամին դուրս է եկել։ Այդ պահին Վահեն առաջարկել է տեղափոխվել։ Ճանապարհային ոստիկանը մոտեցել է, Վահեն իջել է մեքենայից, ինքը նստած է մնացել, մի քանի րոպե զրուցելուց հետո Վահեն մոտեցել է իրեն ասել է, որ երկար կտևի, ու քանի որ ուշ է՝ իր հեռախոսով «Յանդեքս» տաքսի է պատվիրել ու իրեն ճանապարհել է տուն։
Պարեկային ծառայողի կողմից ազդանշան տալուց ու կանգնեցնելուց հետո մեքենան ինքն է կայանել։ Մինչև պարեկների մոտենալը իրենք տեղերով փոխվել են ու Վահեն իջել է մեքենայից։ Պարեկների հետ ունեցած խոսակցությունները ինքը չի լսել։ Իր վարելու ընթացքում Վահեն կոնյակ է խմել։ Մեքենան կանգնեցնելուց հետո պարեկներն իրեն չեն մոտեցել և իր հետ չեն խոսել։ Դրանից հետո Վահե Եփրիկյանի հետ շփումը շատ քիչ է եղել, հազվադեպ են հանդիպել, իսկ հետագայում, երբ դեպքի շարունակությունը հարցրել է՝ Վահեն հստակ բան չի ասել։
Քանի որ դեպքից 7 ամիս անցել է, հնարավոր է ինչ-որ բաներ չհիշի։ Չի հիշում, պարեկային ծառայողների համազգեստի վրա տեսանկարահանող սարքեր կային, թե ոչ, չի կարող նաև հիշել, թե քանի հոգի է եղել այդտեղ։ Տեղյակ չի եղել, Վահե Եփրիկյանը վարորդական վկայական ունեցել է, թե՝ ոչ։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)

Զննության ենթարկելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 04։30-ին, ՀՀ պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ Հայաստան Արթուրիկի Ղազարյանը կազմել է վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ 818 0409377 արձանագրությունն այն մասին, որ Վահե Հարությունի Եփրիկյանը (ծնված 21.10.1990թ., բնակվող՝ քաղաք Աբովյան, Սիրիուսի հնկց, 3 շենք, բնակարան 84, ՀԾՀ՝ 43110900017) 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 04։10-ին, Երևան քաղաքի Ռոստովյան փողոցում վարել է ՊՈՐՇ մակնիշ 07 EP 777 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ չունենալով տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի վկայական և ոչ սթափ վիճակում:
Արձանագրությանը կցվում է հատվածում առկա է գրառում՝ Սարքի համար՝ 91101227, զննման համար՝ 02364։
Արձանագրության վարչական իրավախախտում ատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է գրառում՝ Վարորդը հրաժարվեց ստորագրելուց և բացատրություն տալուց:
Արձանագրությանը, իրավունքներին և պարտականություններին ծանոթանալու հատվածում գրառում առկա չէ:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր /կոդ/ նշված՝ 203.5 թիվը։
Վարորդի սթափության վիճակի զննության կտրոնի պատճենի զննությամբ պարզվել է, որ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91101227, զննման համարը՝ 02364, զննման ամսաթիվը՝ 24.11.2024թ., զննման ժամը՝ 04։19։45-ին, ստուգաչափման վերջին ամսաթիվը՝ 12.08.2024թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0,799 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Վահե, ազգանունը՝ Եփրիկյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 07 EP 777, ՀԾՀ՝ 3110900017, Պ/Ծ տեսուչ՝ Ղազարյան, կրծքանշանի համարը՝ 11306, ստորաբաժանումը՝ 2-րդ գումարտակ, 2-րդ վաշտ:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ի կողմից տրված թիվ 135716 ստուգաչափման վկայականի պատճենի զննությամբ պարզվել է, որ վկայականն ուժի մեջ է 2024 թվականի օգոստոսի 12-ից մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 12-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91101201, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000÷2,000մգ/լ, ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ 0-0,1±5-%, 0,1-0,15±8%>0,15±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությանը, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Վ․ Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
ՀՀ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության զննությամբ պարզվել է, որ Վահե Հարությունի Եփրիկյան (ՀԾՀ՝ 3110900017) տվյալներով վարորդական իրավունքի վկայական չի գտնվել:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ վ/թ 13-14)

Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի Վահե Հարությունի Եփրիկյանի՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409377 արձանագրության պատճենը, վարորդի սթափության վիճակի զննության թիվ 02364 կտրոնի պատճենը, թիվ 128896 ստուգաչափման վկայականի պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն էլեկտրոնային ծառայության ռեգիստրից ստացված քաղվածքը ճանաչվել են արտավարութային փաստաթուղթ:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ վ/թ 4-8, 15-16)

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Անահիտ Պետրոսյանի կողմից տրված առերևույթ հանցանքի վերաբերյալ հաղորդումը, որի համաձայն՝ քննիչը հայտնել է Վահե Եփրիկյանի կողմից առեևույթ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 504-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքին համապատասխանող արարք կատարելու մասին։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 185-186):

Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409375 արձանագրության և վարչական պատասխանատվության ենթարկելու մասին որոշման պատճենները, ըստ որոնց Վահե Հարությունի Եփրիկյանը վարչական պատասխանատվության է ենթարկվել տրանսպորտային միջոցն առանց մոտակա կամ հեռակա լուսերը միացնելու վարելու համար։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ վ/թ 172)

Լրացուցիչ դատալսումներում արդարացված մեղադրյալի ռեաբիլիտացիայի հարցը քննարկելիս մեղադրյալ Վահե Հարությունի Եփրիկյանը որևէ հատուցում ստանալու պահանջ չի ներկայացրել։

1.3. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով սույն գործով ձեռքբերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ գտնում է, որ հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները․
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 04։30-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողների հրահանգով Երևան քաղաքի Ռոստովյան փողոցի մոտ կանգնեցվել է նույն փողոցով Նելլի Արիստակեսյանի վարած ՊՈՐՇ մակնիշ 07 EP 777 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, այդ ընթացքում Նելլի Արիստակեսյանի հետ նշված ավտոմեքենայի սրահում գտնվող Վահե Հարությունի Եփրիկյանը տեղեկանալով, որ Նելլի Արիստակեսյանն ավտոմեքենան վարում է առանց տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք ունենալու, մինչև կայանված ավտոմեքենային պարեկային ծառայողի մոտենալը Նելլի Արիստակեսյանի փոխարեն տեղափոխվել է վարորդի նստարանին։
Նելլի Արիստակեսյանի նկատմամբ չի կազմվել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ համապատասխան արձանագրություն, իսկ կազմված փաստաթղթերը հաղորդմամբ ուղարկվել են ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժին՝ քրեական վարույթ նախաձեռնելու հարցը լուծելու համար, քանի որ Վահե Եփրիկյանը չի ունեցել վարորդական իրավունքի վկայական և նրա սթափության վիճակի զննությամբ պարզվել է, որ նա գտնվում է ոչ սթափ վիճակում։
Նշվածը հաստատվել են մեղադրյալի և վկաների ցուցմունքներով, ինչպես նաև հետազոտված գրավոր ապացույցներով։

Հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվել՝
- Վահե Հարությունի Եփրիկյանը իրականությունը խեղաթյուրելով, այն է՝ կոնկրետ փաստերը ձևախեղելով և իրականում գոյություն չունեցող կեղծ տվյալներ հաղորդելով պարեկային ծառայողին ներկայացել է որպես այդ ընթացքում վերը նշված ՊՈՐՇ մակնիշ 07 EP 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարող,
- վերջինիս կողմից վարչական վարույթի ընթացքում սուտ բացատրություն տալը։
Դատարանը այդ հանգամանքերը հաստատված չի համարել, հետևյալ պատճառաբանությամբ․
Մեղադրյալ Վահե Եփրիկյանն իր ցուցմունքով հերքել է, որ ինքը ներկայացել է որպես վարորդ, ավելին՝ դրա վերաբերյալ տվել բացատրություն։ Իսկ այդ հանգամանքը հաստատող միակ ապացույցը վկա՝ պարեկային ծառայող Հայաստան Ղազարյանի ցուցմունքն է առ այն, որ Վահե Եփրիկյանն իջել է ավտոմեքենայի վարոդի նստատեղի կողմից և իր հարցին, թե ինչու է ավտոմեքենան վարում առանց լուսարձակները միացնելու, պատասխանել է՝ միացրած է վարում։ Նույն պարեկային ծառայողի կողմից կազմված վարչական իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ արձանագրության մեջ նշվել է, որ վարորդը հրաժարվել է բացատրություններ ներկայացնելուց։ Այդպիսի նշում կատարելը վկան իր դատաքննական ցուցմունքով պարզաբանել է, որ արձանագրության մեջ այդպես է նշել, քանի որ վարորդը հրաժարվել է որևէ գրառում կամ դիտողություն կամ բացատրություն գրելուց ու արձանագրությունը ստորագրելուց։ Միաժանակ նշել է, որ իրենց կցված է լինում տեսաձայանգրող սարք, որը տեսաձայանգրում է ծառայության ընթացքը, սակայն այդ պահին այն չի ձայնագրել՝ սարքի մարտկոցը լիցքաթափված լինելու պատճառով։ Այսինքն՝ քննարկվող հանգամանքը հաստատված կամ չհաստատված լինելու վերաբերյալ եզրահանգում կատարելու համար Դատարանը պետք է հիմնվի այս երեք ապացույցների վրա, որոնցից երկուսը հերքում են մեղադրյալի կողմից մեղադրանքում նշված բովանդակությամբ բացատրություն տալու հանգամանքը։
Դատարանի կարծիքով մեղադրյալի և վկա պարեկային ծառայողի ցուցմունքները շահագրգիռ անձանց կողմից տրված ցուցմունքներ են, քանի որ մեղադրյալը շահագրգռված է իր վերաբերյալ քննվող գործի ելքով, իսկ պարեկային ծառայողը՝ իր գործողություններն իրավաչափ գնահատվելու ցանկությամբ։ Այս համատեքստում հատկանշական է պարեկային ծառայողի կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության բովանդակությունը, որտեղ հստակ նշված է, որ Վահե Եփրիկյանը հրաժարվել է բացատրություն տալուց, որը համնընկնում է մեղադրյալի ցուցմունքի հետ։
Ամփոփելով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ թե՛ քանակական տեսանկյունից, թե՛ արժանահավատության տեսանկյունից ապացույցներն ակնհայտ գերակշռում են քննարկվող հանգամանքը հաստատված չհամարելու օգտին։

2. Պատճառաբանական մաս.
2․1․ Քննարկելով արդարացված մեղադրյալ Վահե Եփրիկյանին առաջադրված մեղադրանքի փաստակազմը հաստատված լինելու հանգամանքը և դրա իրավաբանական որակումը՝ Դատարանը պետք է պատասխանի հետևյալ հարցերին.
ա) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
բ) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
գ) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
դ) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
ե) դատապարտված մեղադրյալի արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման։
2․1.1. Անդրադառնալով բարձրացված հարցերին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 504-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Քաղաքացիական կամ վարչական գործով կամ վարչական վարույթով սուտ բացատրություն տալը կամ քրեական, քաղաքացիական կամ վարչական գործով կամ վարույթով սուտ ցուցմունք կամ փորձագետի կողմից կեղծ եզրակացություն կամ կարծիք տալը կամ թարգմանի կողմից սխալ թարգմանություն կատարելը կամ նոտարի կողմից իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հաստատելու գործով վկայի կողմից սուտ ցուցմունք տալը, եթե դա էական նշանակություն է ունեցել գործի լուծման համար կամ խաթարել է գործի կամ վարույթի ընթացքը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»։
Նշված հանցագործության հիմնական անմիջական օբյեկը արդարադատության իրականացմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ կարող են հանդես գալ քաղաքացիների իրավունքներն ու օրինական շահերը։
Օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հոդվածում նկարագրված արարքներից որևէ մեկի կատարման մեջ: Հոդվածի դիսպոզիցիայի կառուցվածքից երևում է, որ գործ ունենք երկընտրելի օբյեկտիվ կողմով հանցակազմի հետ: Այստեղ նկարագրված են տարբեր արարքներ, որոնցից որևէ մեկի կատարումը բավարար է ավարտված հանցագործության փաստը հավաստելու համար: Վարչական վարույթով սուտ բացատրություն տալը դրսևորվում է վարչական վարույթի ժամանակ իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ հաղորդելու մեջ: Ընդ որում՝ իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկությունները պետք է վերաբերեն այն հանգամանքներին, որոնք ենթակա են ապացուցման վարչական վարույթով: Այնպիսի հանգամանքների մասին սուտ տեղեկություններ հաղորդելը, որոնք նշանակություն չունեն գործն ըստ էության լուծելու համար և չեն վերաբերում ապացուցման առարկային, քննարկվող հանցակազմի հատկանիշ չի հանդիսանում: Սուտ բացատրություն տալն առկա է ինչպես այն դեպքում, երբ իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություն է տրվում իրականում գոյություն չունեցող հանգամանքների մասին, այնպես էլ այն դեպքում, երբ իրականում գոյություն ունեցող հանգամանքները խեղաթյուրվում են: Անհրաժեշտ է նշել, որ սուտ բացատրություն տալու հանցակազմն առկա է միայն այն ժամանակ, երբ իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններն իրավասու մարմնին հաղորդվում են վարույթի քննության ընթացքում: Վարույթից դուրս եղած զրույցի ժամանակ սուտ տեղեկություններ հաղորդելը քննարկվող հանցակազմի հատկանիշներ չի պարունակում, քանի որ այդպիսի տեղեկությունները բացատրություն չեն հանդիսանում: Այսինքն՝ անձը պետք է հասկանա, որ իրավասու պաշտոնատար անձն իրենից ստանում է տեղեկություններ վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու համար, և մինչ այդ պետք է պարզաբանված լինեն նրա իրավունքներն ու հստակ արձանագրված, որ նրանից ստանում են բացատրություն, այլ ոչ թե ուղղակի ընդհանուր զրույց է ունենում, որի ընթացքում կարող են շոշափվել նաև առերևույթ վարույթին վերաբերող հանգամանքեր։
Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ. անձը պետք է գիտակցի, որ իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ է հաղորդում և որ այդ տեղեկությունները հայտնում է վարույթի համար նշանակություն ունեցող հարցերի կապակցությմաբ բացատրություն տալու շրջանակում: Եթե անձը սխալվում է, մոլորության մեջ է գտնվում կամ չի գիտակցում, որ բացատրություն է ներկայացնում, ապա հանցակազմը բացակայում է: Հանցագործության շարժառիթներն ու նպատակները կարող են տարբեր լինել և արարքի որակման համար նշանակություն չունենալ:
Հանցագործության սուբյեկտը հատուկ սուբյեկտ է: Որպես այդպիսին կարող է հանդիսանալ միայն համապատասխան վարույթով կամ գործով ներգրավված անձը:
Սույն գործով մեղադրանքում որպես օբյեկտիվ կողմի դրսևորում նշվել է վարչական վարույթում սուտ բացատրություն տալը, հետևաբար անհրաժեշտ է վերլուծել բացատրության էությունը։ Այսպես․
ՀՀ վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի 251-րդ հոդվածի համաձայան․
«Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ գործի ապացույցներ են համարվում ցանկացած այն փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով սահմանված կարգով մարմինները (պաշտոնատար անձինք) հաստատում են վարչական իրավախախտման առկայությունը կամ բացակայությունը, տվյալ անձի մեղավորությունը այն կատարելու մեջ և գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ:
Այդ տվյալները հաստատվում են հետևյալ միջոցներով` վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությամբ, վարչական պատասխանատվության ենթարկվող անձի բացատրություններով, տուժողի, վկաների ցուցմունքներով, փորձագետի եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույցներով, իրեր և փաստաթղթեր վերցնելու վերաբերյալ արձանագրությամբ, ինչպես նաև այլ փաստաթղթերով:»։
ՀՀ վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի համաձայան․
«Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության մեջ նշվում է` դրա կազմելու ամսաթիվն ու տեղը, արձանագրությունը կազմող անձի պաշտոնը, անունը, հայրանունը, ազգանունը. տեղեկություններ խախտողի անձի մասին. վարչական իրավախախտման կատարման տեղը, ժամանակը և էությունը. այն նորմատիվ ակտը, որը պատասխանատվություն է նախատեսում տվյալ իրավախախտման համար. վկաների և տուժողների ազգանունները և հասցեները, եթե այդպիսիք կան. խախտողի բացատրությունը. գործի լուծման համար անհրաժեշտ այլ տեղեկություններ:
Արձանագրությունը ստորագրում են այն կազմող անձը և վարչական իրավախախտում կատարած անձը. վկաների և տուժողների առկայության դեպքում արձանագրությունը կարող են ստորագրել նաև այդ անձինք:
Եթե իրավախախտում կատարած անձը հրաժարվում է ստորագրել արձանագրությունը, իսկ 40.1-ին, 40.2-րդ, 40.4-րդ, 40.6-40.9-րդ, 40.11-րդ, 40.13-40.19-րդ հոդվածներով նախատեսված իրավախախտումների վերաբերյալ գործերով նաև, եթե անձը, ծանուցված լինելով նիստի մասին, ներկա չի գտնվել նիստին կամ չի մասնակցել արձանագրության կազմմանը, ապա դրանում այդ մասին նշում է կատարվում: Իրավախախտում կատարած անձն իրավունք ունի ներկայացնելու արձանագրությանը կցվող բացատրություններ և դիտողություններ արձանագրության բովանդակության առթիվ, ինչպես նաև շարադրելու այն ստորագրելուց իր հրաժարվելու շարժառիթները:
Արձանագրություն կազմելիս, իսկ 40.1-ին, 40.2-րդ, 40.4-րդ, 40.6-40.9-րդ, 40.11-րդ, 40.13-40.19-րդ հոդվածներով նախատեսված իրավախախտումների վերաբերյալ գործերով նաև ծանուցման մեջ խախտողին բացատրվում է սույն օրենսգրքի 267 հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքներն ու պարտականությունները, որի մասին արձանագրության մեջ նշվում է արվում:
Արձանագրությունը թվային եղանակով կազմելու դեպքում իրավախախտում կատարած անձի ստորագրությունն ստացվում է թվային եղանակով, իսկ նրա` բացատրություն տալու և դիտողություններ անելու իրավունքի իրացման փաստը և բովանդակությունն ամրագրվում են տեսաձայնագրման միջոցով:
Եթե սույն օրենսգրքի 124․6-րդ և 126-րդ հոդվածներով նախատեսված իրավախախտումներն ի հայտ են գալիս փորձաքննության արդյունքում, ապա վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն կազմելիս վարչական իրավախախտում կատարած անձի ներկայությունը պարտադիր չէ: Այդ դեպքում արձանագրությունն ստորագրում է միայն այն կազմող անձը և արձանագրության պատճենը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 267-րդ հոդվածով նախատեսված՝ վարչական իրավախախտում կատարած անձի իրավունքների ու պարտականությունների մասին ծանուցումը գործի քննության ժամանակի և տեղի մասին ծանուցման հետ ուղարկում է վարչական պատասխանատվության ենթարկվող անձին:»։
Վարչարարության և վարչական վարույթի մասին ՀՀ օրենքի 42-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Վարչական մարմինը վարչական վարույթում որպես ապացույց գնահատում է գործում առկա բացատրությունները, ցուցմունքները, փորձագիտական եզրակացությունները, փաստաթղթերը, նյութերը, իրերը, ինչպես նաև այն հանգամանքները, որոնք իր հայեցողությամբ այդ մարմինը պիտանի և անհրաժեշտ է համարում գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և գնահատման համար:»։
Վերը նշված իրավական նորմերից հետևում է, որ բացատրությունը վարչական վարույթում ապացույցի տեսակ է, որով հաստատվում կամ հերքվում են վարչական վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ և նույն նորմերից աներկբա հետևում է, որ անձի բացատրությունը վարչական վարույթի ընթացքում պետք է ամրագրվի կամ գրավոր կազմվող արձանագրության մեջ կամ տեսաձայնագրմամբ, այլ եղանակ չի նախատեսվում, այսինքն՝ բացատրությունը որպես ապացույց նյութական է դառնում այդ երկու ձևով։ Հետևապես այն չի կարող «արձանագրվել» կամ «պահվել» վարչարարություն իրականացնող անձի, այդ թվում՝ ոստիկանության ծառայողի «հիշողության մեջ»։
Տվյալ դեպքում՝ չի հաստատվել, որ մեղադրյալ Վահե Եփրիկյանը բանավոր հայտնել է, որ ինքն է հանդիսացել ավտոմեքենայի վարորդը, իսկ եթե անգամ այդպիսի տեղեկություն հայտնած լինի՝ այն չի հանդիսանում վարչական վարույթի ընթացքում տրված բացատրություն, քանի որ չի արձանագրվել, որպես այդպիսին՝ ո՛չ գրավոր կարգով և ո՛չ էլ տեսաձայնագրությամբ, հետևաբար չէր կարող ապացուցողական որևէ նշանակություն ունենալ վարչական վարույթի համար և հանդիսանալ ապացույց` վարչական վարույթով որևէ հանգամանք հաստատված համարելու համար։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանը եզրահանգում է, որ Վահե Հարությունի Եփրիկյանի արարքը չի պարունակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 504-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը, քանի որ նա վարչական վարույթի ընթացքում սուտ բացատրություն չի տվել, այսինքն՝ անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը, իսկ այդ դեպքի կապակցությամբ սույն գործով հաստատված հանգամանքները քննարկվող հանցակազմի համատեքստում քրեական հակաիրավականություն չեն պարունակում։
2․1.2. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ արդարացման դատավճիռը կայացվում է արդարացման վերդիկտի հիման վրա: Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ արդարացված մեղադրյալի անմեղությունն այն փաստական հանգամանքներով, որոնք դրվել են մեղադրանքի հիմքում:
Այսպիսով՝ վերը նշված իրավական և փաստական վերլուծությունների արդյունքում Դատարանը եզրահանգում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 504-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ պետք է ճանաչել և հռչակել մեղադրյալ Վահե Հարությունի Եփրիկյանի անմեղությունը և նրան արդարացնել:
2.2. Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Վահե Հարությունի Եփրիկյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառված չէ և չկա կիրառելու անհրաժեշտություն:
2.3. Գործով վարութային ծախս, գույքային հայց, իրեղեն ապացույցներ չկան, մեղադրյալի գույքի արգելադրում չի կիրառվել, հետևաբար այդ հարցերը Դատարանը չի քննարկում։
2.4. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի կարգավորումներով, գտնում է, որ քրեական գործով ապացույցները պետք է թողնել քրեական գործի նյութերում։
2.5. Սույն դատական ակտը կայացնելիս Դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 99-100-րդ, 276-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով։

3. Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Ճանաչել և հռչակել մեղադրյալ Վահե Հարությունի Եփրիկյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 504-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքներով հանցանքի կատարման մեջ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով ապացույցները թողնել քրեական գործի նյութերում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ՎԱՀԵ ՋԻՎԱՆՅԱՆ