Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ԵԴ1/1115/01/25

«25» ապրիլի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝

նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ս․ Ջավադյանի,

մասնակցությամբ.՝
հանրային մեղադրող՝ Ռ․ Արսենյանի,
պաշտպան՝ Վ․ Քեշիշյանի,

դռնբաց դատական նիստում, արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի (ծնված՝ 30.07.1989թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, աշխատում է ՍԱՍ Գրուպ ընկերությունում որպես առաքիչ, հաշվառված և բնակվող՝ ք․ Երևան, Նոր Նորքի 8-րդ զանգված, 5-րդ շենք, 15-րդ բնակարան)՝ ՀՀ քրեական օրեսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1.1. 2025 թվականի հունվարի 30-ին Հայկ Կարապետի Մովսիսյանն անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է։
1․2․ 2025 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 08113225 քրեական վարույթը:
1․3․ 2025 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել Հայկ Կարապետի Մովսիսյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալելու մասին:
1.4. 2025 թվականի հունվարի 31-ին որոշում է կայացվել թիվ 08113225 քրեական վարույթով Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցվելու մասին:
1.5. 2025 թվականի փետրվարի 01-ին միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, որը Դատարանի՝ 2025 թվականի փոտրվարի 01-ի որոշմամբ մերժվել է:
1․6․ 2025 թվականի փետրվարի 03-ին որոշում է կայացվել Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։
1․7․ 2025 թվականի փետրվարի 03-ին որոշում է կայացվել Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց գրավը՝ 500․000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով կիրառելու մասին։
1.8. 2025 թվականի մարտի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 08113225 քրեական վարույթով Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցվելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով:
1․9․ 2025 թվականի մարտի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 08113225 քրեական վարույթից նոր վարույթ անջատելու և առանձնացված վարույթին թիվ 08133625 համարը շնորհելու մասին։
1․10․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի ապրիլի 02-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 08113225 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1115/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի ապրլի 03-ին:
1․11․ 2025 թվականի ապրիլի 04-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1115/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Արագացված վարույթով դատական քննությունը.
2.1. Մեղադրյալ Հայկ Կարապետի Մովսիսյանը նախնական դատալսումների ժամանակ միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Նա հայտարարել է, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
2.2․ Հանրային մեղադրող Ռ․ Արսենյանն արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդության դեմ չի առարկել:
2.3. Դատարանը, հաշվի առնելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները, որոշում է կայացրել մեղադրյալի միջնորդությունը բավարարելու և արագացված վարույթ կիրառելու մասին:

3․ Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հայկ Կարապետի Մովսիսյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների եւ հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունելալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների եւ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով կապ է հաստատել «Տելեգրամ» հավելվածում առկա «OIL» անվամբ անհատական էջը վարող քննությամբ դեռեւս ինքնությունը չպարզված անձի հետ եւ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել «Հաշիշի յուղ» տեսակի թմրամիջոց գնելու շուրջ։
Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, 60000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք կրիպտոարժույթ է փոխանցել քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձի կողմից տրամադրված էլեկտրոնային կիրիպտոհաշվեհամարին, որից հետո ստացել է թմրանյութի գտնվելու վայրի աշխարհագրական կորդինատները, որը գտնվել է Երեւան քաղաքի «Երեւան Մոլ» տոնավաճառի հարեւանությամբ, որտեղից էլ առանց իրացման նպատակի վերցրել ու իր մոտ ապօրինի պահել է խոշոր չափերի` 2.94 գրամ հաստատուն քաշով «Հաշիշի յուղ» տեսակի թմրամիջոցը, որն էլ հայտնաբերվել է 2025թ. հունվարի 30-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ Երեւան քաղաքի վարչությունում կատարված վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ. Քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Դատարանը արագացված վարույթ կիրառում է հանրային մեղադրանքով նախնական դատալսումների ընթացքում՝ մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա:
2. Արագացված վարույթ չի կարող կիրառվել, եթե՝
1) մեղադրյալը մեղադրվում է առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու համար.
2) վարույթում ներգրավված մի քանի մեղադրյալից առնվազն մեկն առարկում է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ.
3) մեղադրյալը չունի պաշտպան կամ միջնորդությունը ներկայացրել է առանց պաշտպանի հետ խորհրդակցելու.
4) արագացված վարույթ կիրառելու դեմ փաստարկված առարկում է հանրային մեղադրողը կամ տուժողը:
Նույն օրենսգրքի 464.2-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը դատարանը քննարկում է նախնական դատալսումների ընթացքում՝ մեղադրյալի, նրա պաշտպանի, հանրային մեղադրողի պարտադիր մասնակցությամբ: Դատարանը միջոցներ է ձեռնարկում արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության վերաբերյալ տուժողի կարծիքը պարզելու համար:
2. Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացնում է մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
3. Միջնորդությունը քննարկելիս դատարանը մեղադրյալին հարցնում է, թե արդյոք նրան պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է արդյոք նա մեղադրանքի հետ, պնդում է արդյոք արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, արդյոք միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը արդյոք նա խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արդյոք արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
4. Դատարանը բավարարում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև եթե մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները:
5. Դատարանը որոշում է կայացնում արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը մերժելու և նախնական դատալսումները ընդհանուր կարգով շարունակելու մասին, եթե՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) սույն հոդվածի 3-րդ մասի հարցերից որևէ մեկին տրվում է ժխտական պատասխան:
6. Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Նույն օրենսգրքի 464.3-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հարցերի քննարկումն ավարտելուց հետո դատարանը հեռանում է առանձին սենյակ` հայտարարելով դատավճռի հրապարակման վայրը, տարին, ամիսը, օրը և ժամը:
4.1 Ելնելով վերոնշված իրավական կարգավորումներից՝ Դատարանը, առանց ապացույցները հետազոտելու, հաշվի առնելով հատուկ վարույթի առանձնահատկությունները, արձանագրում է, որ
- ապացուցված են մեղադրյալ Հայկ Կարապետի Մովսիսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրեսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրեսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրեսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
4.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով« հանցագործության եղանակով« տեղով« ժամանակով« հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով« դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով« պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով« ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
« (...) 4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
(...)
7. Համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ կիրառելն արգելք չէ լրացուցիչ պատիժ կամ անվտանգության միջոց նշանակելու համար»:
Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրն արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
4.3.Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել:
Մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրում։
4.4. Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձևը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է տուգանքի ձևով պատժի:
Հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը թեև աշխատում է, սակայն վերջինիս ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետով և 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժը որոշելիս պետք է հաշվի առնել արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափը:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750․000 /յոթ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
Այս համատեքստում անդրադառնալով հանրային մեղադրողի միջնորդությանը՝ մեղադրյալի նկատմամբ առավելագույն չափով տուգանք նշանակելու վերաբերյալ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ թմրամիջոցի տեսակի /բուսական/ և չափի /չափն ավելի մոտ է խոշոր չափի սանդղակի նվազագույն շեմին/ հաշվառմամբ, առավելագույն չափով պատժի նշանակումն անհամեմատ խիստ և անհամաչափ կլինի։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով տուգանք նշանակելու մասին, Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում օրենքով նախատեսվածից առավել մեղմ պատիժ նշանակելու նախադրյալներ առկա չեն:
4.5 Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի՝ 2 /երկու/ օր անազատության մեջ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է մեղմացնել տուգանքի ձևով պատիժը և մեղադրյալին թողնել կրելու 720․000 /յոթ հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը:
Դատարանը, հաշվի առնելով նշանակվող տուգանքի չափը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետով՝ թույլատրելով այդ գումարը մաս առ մաս վճարել 12 /տասներկու/ամսվա ընթացքում:
4.6. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
4.7 Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթով դատավճիռ կայացնելիս նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4.8. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ թիվ 08113225 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 25-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,94 գրամ /որից փորձաքննության ներկայացված յուղանման հեղուկներից ծախսվել է 0,05-ական գրամ/ քաշով Հաշիշի յուղ տեսակի թմրամիջոցը պետք է վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնի՝ թիվ 08133625 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
4.9. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հայկ Կարապետի Մովսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750․000 /յոթ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հաշվի առնելով անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 2 /երկու/ օրը, մեղմացնել տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 720․000 /յոթ հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Հայկ Կարապետի Մովսիսյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 720․000 /յոթ հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս, 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 60․000 /վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար:
Մեղադրյալ Հայկ Կարապետի Մովսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ, այնուհետև՝ վերացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,94 գրամ /որից փորձաքննության ներկայացված յուղանման հեղուկներից ծախսվել է 0,05-ական գրամ/ քաշով Հաշիշի յուղ տեսակի թմրամիջոցը վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին՝ թիվ 08133625 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ