ԵԴ1/1106/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

15 ապրիլի 2025թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Ա․Համբարձումյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Տ․Մխիթարյանի
մեղադրյալ՝ Ս․Կոստանյանի
պաշտպան՝ Կ․Մարգարյանի

դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգով արագացված վարույթի շրջանակներում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սարգիս Անդրանիկի Կոստնյանի (ծնվել է 1993 թվականի նոյեմբերի 20-ին Երևան քաղաքում, ՀՀ քաղաքացի է, ազգությամբ հայ, դատվածությունը չմարված, հաշվառման հասցե չունի)։
Սարգիս Անդրանիկի Կոստնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագով/:

Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 14800524 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 14832324 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 14832424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 14832324 և 14832424 քրեական վարույթները թիվ 14800524 քրեական վարույթին միացնելու և 14800524 համարը շնորհելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին թիվ 14800524 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով /3 դրվագ/ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանին մեղադրանք է ներկայացվել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով /3 դրվագ/։
2025 թվականի մարտի 17-ին թիվ 14800524 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով/3 դրվագ/ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի մարտի 18-ին Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/։
2025 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 14800524 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Կոստանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/։
2025 թվականի ապրիլի 01-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1061/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ։
Գործն ինձ է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 02-ին:
Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանը մեղադրվում է հանրորեն վտանգավոր այն արարքների կատարման համար, որ նա «կատարել է գաղտնի հափշտակություններ,
Մասնավորապես՝ Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 14:21-ին, օգտվելով Երևան քաղաքի Կիևյան 1 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի ավտոկայանատեղիում կայանված, Կարեն Կարապետի Ղարիբյանի կողմից շահագործվող «CITROEN JUMBER» մակնիշի 74 DD 400 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի դռները կողպված չլինելու, ինչպես նաև մեքենայում վարորդի և ուղևորների բացակայության հանգամանքից, բացել է մեքենայի դուռը, մուտք գործել նշված ավտոմեքենայի սրահ, որտեղ վարորդի կողքի նստատեղից գաղտնի հափշտակել է «XIAOMI 12 NOTE» մոդելի բջջային հեռախոսը՝ Կարեն Կարապետի Ղարիբյանին պատճառելով 100.000 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս։(Այսուհետ 1-ին դրվագ)
Այսինքն՝ Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում։
Բացի այդ, Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի օգոստոս ամսին՝ քննությամբ չպարզված օրը, օգտվելով Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայի 46 հասցեի բնակելի շենքի բակում կայանված, էդվարդ Սաքոյանի կողմից շահագործվող «Mersedes Sprinter» մակնիշի 200 AS 61 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցի դռները կողպված չլինելու հանգամանքից, բացել է մեքենայի դուռը, մուտք գործել նշված ավտոմեքենայի սրահ, որտեղ դարակաշարի վրայից գաղտնի հափշտակել է «SAMSUNG A 12» մոդելի բջջային հեռախոսը` էդվարդ Սաքոյանին պատճառելով 30.000 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս։(Այսուհետ 2-րդ դրվագ)
Այսինքն՝ Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում։
Բացի այդ, Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ից մինչև 21-ն ընկած ժամանակահատվածում, օգտվելով Երևան քաղաքի Ն.Տիգրանյան փողոցի 8 հասցեի 88/22 համարի ավտոտնակի դիմաց կայանված, Վարդան Արեստակեսյանի կողմից շահագործվող «Mersedes Sprinter» մակնիշի 68 OR 999 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցի դռները կողպված չլինելու հանգամանքից, բացել Է մեքենայի դուռը, ապօրինի մուտք Է գործել նշված ավտոմեքենայի սրահ, որտեղից գաղտնի հափշտակել Է «SAMSUNG A 50» մոդելի բջջային հեռախոսը՝ Վարդան Արեստակեսյանին պատճառելով 40.000 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս։(Այսուհետ 3-րդ դրվագ)
Այսինքն՝ Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանին մեղսագրվում Է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում։
Այսպիսով Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանին մեղսագրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254֊րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարում՝ 3 դրվագով։»։
Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների ընթացքում արագացված վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցի քննարկման ժամանակ մեղադրյալ Ս․Կոստանյանն և վերջինիս պաշտպան Կ․Մարգարյանը ներկայացրեցին արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդություն։
Հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացվեց մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը, որից հետո մեղադրյալ Ս․Կոստանյանը հայտնեց, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող՝ Տ․Մխիթարյանը դատական նիստում հայտնեց, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկում։
Տուժողները գրավոր դիրքորոշմամբ առարկություն չեն հայտնել դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, արձանագրային որոշմամբ բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդությունը և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ:
Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումները․
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ փաստաթղթերը․
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանք Ձև 8-ը և թիվ ԵԴ1/0580/01/24 դատավճիռը, համաձայն որոնց՝ Ս.Կոստանյանի վերաբերյալ 2024 թվականի հունիսի 19-ին կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, վերջինս մեղավոր է ճանաչվել 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետերին) նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ է մտել 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս․
Դատարանի իրավական վերլուծությունը, դատարանի հետևությունները և իրավական հիմնավորումները.
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Ս.Կոստանյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ մեղադրյալը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասին /.../1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը` պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:/․․․/:
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Ս.Կոստանյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին
2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։
Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…) 10) հանցանք կատարած անձի մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը, հանցագործության այլ մասնակցին բացահայտելուն, հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը որոնելուն, գործով ապացույց ձեռք բերելուն աջակցելը,
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Ս.Կոստանյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում խոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության բացահայտմանը աջակցելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետը սահմանում է, որ
/.../5) ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ՝ կարճաժամկետ ազատազրկումը, կարգապահական գումարտակում պահելը, ազատազրկումը, ցմահ ազատազրկումը./.../
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/.../1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝
1) վերացվել է օրենքով սահմանված կարգով,
2) առաջացել է մինչև անձի 18 տարին լրանալը կատարված հանցագործության հետևանքով,
3) առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով:/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 56-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/.../1. Պատժի տեսակներն են՝
1) պատվավոր կամ զինվորական կոչումից, կարգից, աստիճանից, որակավորման դասից կամ պետական պարգևից զրկելը,
2) տուգանքը,
3) հանրային աշխատանքները,
4) որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը,
5) օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելը,
6) զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակումը,
7) ազատության սահմանափակումը,
8) կարճաժամկետ ազատազրկումը,
9) կարգապահական գումարտակում պահելը,
10) ազատազրկումը,
11) ցմահ ազատազրկումը/…/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/.../1. Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածության մարման կամ վերացման պահը: Դատվածության վերացման համար հիմք են համաներման մասին օրենքը, ինչպես նաև արարքի ապաքրեականացումը:
2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապատասխան, հաշվի է առնվում հանցագործության ռեցիդիվի դեպքում, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս:
3. Դատվածություն չունեցող է համարվում՝
1) այն անձը, որը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից կամ դատապարտվել է առանց պատիժ նշանակելու կամ ազատվել է պատիժը կրելուց սույն օրենսգրքի 90-րդ հոդվածով սահմանված կարգով,
2) այն անձը, որի դատվածությունը մարվել է,
3) այն անձը, որի նկատմամբ համաներման մասին օրենքով վերացվել է դատվածությունը, կամ
4) այն անձը, որը պատիժ է կրել կամ կրում է այնպիսի արարքի համար, որն ապաքրեականացվել է:
4. Դատվածության մարման ժամկետն սկսվում է հաշվարկվել հիմնական պատիժը կրելուց հետո: Հիմնական պատժի հետ միասին լրացուցիչ պատիժ նշանակելու դեպքում դատվածության մարման ժամկետն սկսվում է հաշվարկվել հիմնական և լրացուցիչ պատիժը կրելուց հետո:
5. Դատվածությունը մարվում է՝
1) սույն օրենսգրքի 84-րդ, 85-րդ, 88-րդ, 89-րդ հոդվածներով սահմանված պատժից ազատվելու, ինչպես նաև 86-րդ հոդվածով սահմանված կարգով պատժի կատարումը հետաձգելու դեպքերում՝ փորձաշրջանն ավարտվելուց հետո,
2) ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատժի դատապարտված անձի նկատմամբ՝ պատիժը կատարելուց հետո,
3) առավելագույնը 2 տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված անձի նկատմամբ՝ պատժի կրումը ավարտվելուց 1 տարի հետո,/.../:
Վերոնշյալ նորմերի համեմատական վերլուծություն կատարելու արդյունքում պետք է փաստել, որ Օրենսդիրը սահմանում է անձի համար դատվածության առաջացման իրավական ընթացակարգ, որը իրենից ներկայացնում է մեղադրական դատավճռի կայացում և դրանից բխող իրավահարաբերությունների ծագում:
Սույն պարագայում մեղադրական դատավճիռը կայացվել է 2024 թվականի հուլիսի 19-ին, որը օրինական ուժի մեջ է մտել 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին և այդ փաստով անձի համար առաջացել է ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված քրեաիրավական հետևանքներ՝ սույն պարագայում դատվածություն:
Միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված է նաև դատվածության մարման կամ վերացման ընթացակարգ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված է, թե երբ է անձը համարվում դատվածություն չունեցող, մասնավորապես այն դեպքում, երբ անձը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից կամ դատապարտվել է առանց պատիժ նշանակելու կամ ազատվել է պատիժը կրելուց սույն օրենսգրքի 90-րդ հոդվածով սահմանված կարգով, այն անձը, որի դատվածությունը մարվել է, այն անձը, որի նկատմամբ համաներման մասին օրենքով վերացվել է դատվածությունը, կամ այն անձը, որը պատիժ է կրել կամ կրում է այնպիսի արարքի համար, որն ապաքրեականացնել է:
Վերոնշյալ կարգավորումների համատեքստում պետք է արձանագրել, որ Ս.Կոստանյանն իրեն վերագրվող 2-րդ և 3-րդ դրվագ հանցանքներ կատարելու դրությամբ հանդիսացել է դատավածություն ունեցող անձ, քանի որ վերոնշյալ կարգավորումներից որևէ իրավիճակ առկա չի եղել նրա դատվածությունը մարված կամ հանված համարելու համար:
Դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում վերոնշյալ հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված կարգավորումները, մասնավորապես նշված մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով սահմանված կարգավորումների համեմատական վերլուծությունը ստեղծում է պատկեր առ այն, որ դատվածության մարման ժամկետ օրենսդիրը ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատիժների համար դիտարկում է պատիժը կատարելը, իսկ 3-րդ կետի կարգավորման համաձայն ազատազրկման դատապարտվածների դեպքում, պատժի կրումը ավարտելուց հետո 1 տարի անցնելը:Դատարանի գնահատմամբ օրենսդրի մոտեցումը չի կայացել 3-րդ կետի համատեքստում դիտարկել այն դեպքերը միայն, երբ անձի նկատմամբ նշանակված է եղել բացառապես ազատազրկում պատիժ, այլ այն դեպքերը, երբ անձը դատապարտվել է ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների:Հակառակ մոտեցման պարագայում կստացվեր, որ եթե անձը դատապարտվեր ազատազրկումից բացի այլ ազատությունից զրկելու հետ կապված մյուս պատիժների, ապա դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո անձը կունենար դատվածություն և չէր ունենա դատվածության մարման համար հստակ ժամկետ և ընթացակարգ, որը անընդունելի է:Նման պարագայում Դատարանի կարծիքով այդ մոտեցումը չի բխի անձի իրավունքներից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի ոլորտը կարգավորող իրավակարգավորումների տրամաբանությունից:
Հետևաբար` Դատարանը կարծում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետում նշված և դատվածության մարման ժամկետ սահմանող նորմի մեջ օգտագործվող ազատազրկում եզրույթը չի կարող մեկնաբանվել զուտ որպես կոնկրետ պատիժ՝ ազատազրկում, այլ վերաբերելի է նաև այն դեպքերին, երբ անձի նկատմամբ նշանակված է եղել ազատության զրկման հետ կապված մյուս պատիժները:
Բացի այդ նորմի կառուցվածը ևս դա է հուշում, մասնավորապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 2-րդ կետը սահմանում է դատվածության մարման ընթացակարգ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների դատապարտման դեպքում, այսինքն` Օրենսդիրը ընդհանրական է սահմանել ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատիժները և ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժները սույն պարագայում ընդհանրական չդիտարկելով փաստացի կստեղծվի իրավական անորոշություն և չի արտահայտի դատվածության մարման ընթացակարգը սահմանող իրավանորմերի տրամաբանությունը:Նշված դիտարկումը Դատարանը կատարում է նաև հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանած նորմը որով Օրենսդիրը սահմանում է բոլոր դեպքերում դատվածության առաջացման և դադարեցման պայմանները, որպես դատվածության դադարեցում դիտարկելով դատվածության մարման կամ վերացման պահը:
Դատվածության վերացման համար Օրենսդիրը հիմք է համարում համաներման մասին օրենքը, ինչպես նաև արարքի ապաքրեականացումը:
Օրենսդիրը հստակ սահմանում է դատվածության մարման ընթացակարգերը, որոնք եթե դիտարկենք Դատարանի վերոնշյալ վերլուծության հակառակ համատեքստում կստացվի, որ ազատազրկումից բացի ազատության սահմանափակման հետ կապված մյուս պատիժների դատապարտման դեպքում անձի դատվածությունը կառաջանա, սակայն չի մարի, նույնիսկ պատժի կատարման դեպքում:Նման մոտեցումը Դատարանը ողջամիտ չի համարում, ողջամիտ չի համարում նաև ազատազրկումից բացի մյուս ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժների պարագայում կիրառելի համարել ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատիժների համար սահմանված դատվածության մարման ընթացակարգը:
Վերոնշյալի հիման վրա Դատարանը կարծում է, որ սույն դեպքում, երբ Ս.Կոստանյանը դատապարտվել է ազատազրկումից բացի այլ ազատության սահմանափակման հետ կապված պատժի, ապա դատվածության մարման ժամկետի հաշվարկը պետք է կատարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետով սահմանված կարգով և նշված կարգով հաշվարկի դեպքում, վերջինիս դատվածությունը 2-րդ և 3-րդ դրվագ հանցանքներ կատարելու ժամանակ մարված չի եղել:
Ս.Կոստանյանը 2-րդ և 3-րդ դրվագ հանցանքներ կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն նախկինում դիտավորյալ հանցանք կատարելու համար, մասնավորապես թիվ ԵԴ1/0580/01/24 դատավճիռը, որով Ս.Կոստանյանի նկատմամբ նշանակված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ, մտել է օրինական ուժի մեջ 20.08.2024 թվականին՝ վերոնշյալ 2-րդ և 3-րդ դրվագ հանցանքների կատարելուց առաջ:Նման պարագայում Դատարանը 2-րդ և 3-րդ դրվագ հանցանքներ կատարելու դրությամբ Ս.Կոստանյանի արարքներում արձանագրում է հանցագործության ռեցիդիվ:
Դատարանը արձանագրում է, որ 1-ին դրվագ հանցանք կատարելու ժամանակ Ս.Կոստանյանը չի ունեցել դատվածություն: (Դատարանը արձանագրում է, որ թիվ ԵԴ1/0580/01/24 դատավճիռը օրինական ուժի մեջ է մտել 20.08.2024 թվականին, այնինչ մեղադրյալի կողմից 1-ին դրվագ հանդիսացող հանցանքի կատարման ժամանակ՝ ըստ մեղադրանքի որոշման, նշված է 2024 թվականի օգոստոս ամիսը չճշտված օր, նման պարագայում Դատարանը չի կարող հստակ արձանագրել, որ հանցանքը կատարվել է վերոնշյալ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, ուստի այս առումով առկա է չփարատված կասկած, որը պետք է մեկնաբանվի ի օգուտ մեղադրյալի և նշված իրավիճակում Դատարանը արձանագրում է, որ չի հաստավում 1-ին դրվագ հանցանք կատարելու դրությամբ մեղադրյալի դատվածություն ունենալու հանգամանքը):
Ս.Կոստանյանի անձը բնութագրող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղքը ընդունելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ.
1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․)1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման:(․․․)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․)1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը: (․․․)9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը: (․․․):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցանքների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկինում նշանակված պատիժը բավարար չի եղել անձի վերասոցիալականացման համար, ինչպես նաև նոր հանցանքի բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
1.1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում նշանակվում է ազատազրկում կամ ցմահ ազատազրկում պատժատեսակը, եթե կատարված հանցանքի համար պատասխանատվություն նախատեսող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված են այդ պատժատեսակները:
2. Եթե դիտավորյալ հանցագործության համար նախկինում ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժ կրած կամ կրող, դատվածություն ունեցող անձը կատարել է դիտավորյալ հանցանք, ապա նշանակվող պատժի նվազագույն ժամկետը կամ չափը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կամ չափի երկու երրորդից: Ցանկացած դեպքում նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն ժամկետից կամ չափից»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․)4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «(․․․)3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց(․․․)»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են
ա)օրինականությունը,
բ)արդարությունը,
գ)պատժի անհատականացումը,
դ)մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալ Ս.Կոստանյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության երեք դրվագ դիտավորյալ հանցագործություն, որոնցից 1-ին դրվագ հանցանքը դատվածություն չունենալու պայմաններում, իսկ 2-րդ և 3-րդ դրվագ հանցանքները կատարել է դատվածություն ունենալու պայմաններում և նշված դրվագներով արձանագրվում է, որ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, անձը բնութագրող հանգամանքները, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի այնպիսի պատիժ, որը կապահովի պատժի նպատակների իրականացումը և, մասնավորապես կնպաստի մեղադրյալի վերասոցիալականացմանը։
Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալը չառարկեց հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու դեմ, միևնույն ժամանակ նշելով, որ գտնվում է նյութական ծանր վիճակի մեջ:
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը որոշում է Ս.Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված 1-ին դրվագ հանցանք կատարելու համար և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակում հանրային աշխատանքներ՝ 80 ժամ տևողությամբ։
Դատարանը որոշում է Ս.Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված 2-րդ դրվագ հանցանք կատարելու համար և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակում ազատազրկում 1 տարի 4 ամիս ժամկետով։
Դատարանը որոշում է Ս.Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված 3-րդ դրվագ հանցանք կատարելու համար և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակում ազատազրկում 1 տարի 4 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ՝ 2-րդ դրվագ հանցանքի համար նշանակված 1 տարի 4 ամիս ժամկետով ազատազրկման պատժին մասնակի գումարել 3-րդ դրվագ հանցանքի համար նշանակված 1 տարի 4 ամիս ժամկետով պատժից 8 ամիս, իսկ 1-ին դրվագ հանցանքի համար նշանակված հանրային աշխատանքները գումարել ամբողջությամբ և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի ժամկետով և հանրային աշխատանքներ 80 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել դատապարտված-մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 3 (երեք) ամիս 28 (քսանութ) օրը՝ վերջինս սույն քրեական գործով արգելանքի է վերցվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ից։
Սարգիս Կոստանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «SAMSUNG A12» տեսակի, «SM-A127F/DSN» մոդելի 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ արժողությամբ, «SAMSUNG A50» տեսակի, «SM-A505FN/DS» մոդելի 40.000 /քառասուն հազար/ ՀՀ դրամ արժողությամբ բջջային հեռախոսները և կրծքավանդակին «declout», իսկ օձիքի հատվածում՝ «XXL» գրառմամբ հագուստը վերադարձնել ըստ պատկանելիության։
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 346-350-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1) Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված 1-ին դրվագ հանցանք կատարելու համար և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ 80 ժամ տևողությամբ։
Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված 2-րդ դրվագ հանցանք կատարելու համար և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով։
Սարգիս Անդրանիկի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված 3-րդ դրվագ հանցանք կատարելու համար և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով։
2)ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ՝ 2-րդ դրվագ հանցանքի համար նշանակված 1 տարի 4 ամիս ժամկետով ազատազրկման պատժին մասնակի գումարել 3-րդ դրվագ հանցանքի համար նշանակված 1 տարի 4 ամիս ժամկետով պատժից 8 ամիս, իսկ 1-ին դրվագ հանցանքի համար նշանակված հանրային աշխատանքներ պատիժը գումարել ամբողջությամբ և վերջնական պատիժ նշանակել 2 տարի ժամկետով ազատազրկում և հանրային աշխատանքներ 80 ժամ տևողությամբ։
Նշանակված 2 տարի ժամկետով ազատազրկման պատժի սկիզբ հաշվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ից:
3)Սարգիս Կոստանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4)Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «SAMSUNG A12» տեսակի, «SM-A127F/DSN» մոդելի 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ արժողությամբ, «SAMSUNG A50» տեսակի, «SM-A505FN/DS» մոդելի 40.000 /քառասուն հազար/ ՀՀ դրամ արժողությամբ բջջային հեռախոսները և կրծքավանդակին «declout», իսկ օձիքի հատվածում՝ «XXL» գրառմամբ հագուստը վերադարձնել ըստ պատկանելիության։
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Գույքային հայցի, վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
5)Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով):

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ