Գործ ԵԴ1/1105/01/25


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
03.03.2026 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՆԵՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ, Մ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ.ՍԱՄՍՈՆՅԱՆ
ՏՈՒԺՈՂ՝ Կ.ԳԱԼՍՏՅԱՆ
ՏՈՒԺՈՂԻ ԼԻԱԶՈՐ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ՝ Հ.ՀԱՐՈՒԹՈՒՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Ս.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստերում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Սուրեն Վահեի Գրիգորյանի, ծնված՝ 19.10.2002 թվականին ՀՀ Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 9-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ-ոք, չդատված, աշխատում է «Արաս Ֆուդ» ՍՊԸ-ում որպես բանվոր, բնակվում է քաղաք Երևան, Հարավարևմտյան Բ2 թաղամաս, 94-րդ շենք, 1Ա բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված վարչական հսկողությունը, անազատության մեջ է գտնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ից 2025 թվականի ապրիլի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում, հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-198-րդ հոդվածի 1-ին մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 17:30-ին, Սուրեն Գրիգորյանը ձերբակալվել է սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություններ կատարելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով /հատոր 1-ին գ.թ. 5/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Մանուկյանը արձանագրություն է կազմել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-198-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 16858024 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 10/:
Նույն օրը՝ ժամը 23:15-ին որոշում է կայացվել Սուրեն Գրիգորյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 44-46/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Վ.Սամսոնյանը որոշում է կայացրել Սուրեն Գիրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-198-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, այն արարքի կատարման համար որ նա, 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 17:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի, Անդրանիկի փողոցի, 61/6 հասցեի տան մոտակայքում՝ Երևան քաղաքի, Սվաճյան փողոցի, 16-րդ հասցեում գործող թիվ 97 մանկապարտեզի ճանապարհին, նկատելով իր մանակահասակ երեխային մանկապարտեզից դեպի տուն ուղեկցող՝ իրեն անծանոթ Կարինե Մերուժանի Գալստյանին, մոտեցել է նրան և առաջարկել սեռական հարաբերություն ունենալ, սակայն ստանալով բացասական պատասխան, մոտեցել է Կարինե Գալստյանին ու նրա նկատմամբ սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություններ կատարելու՝ վերջինիս կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն ունենալու դիտավորությամբ, անտեսելով մանկահասակ երեխայի ներկայությունը, հարձակվել է Կաինե Գալստյանի վրա ու ձեռքերով շոյել վերջինիս հետույքն ու կրծքերը, այդ ընթացքում անտեսելով նաև Կարինե Գալստյանի՝ իր գործողությունները դադարեցնելու հորդորները և ձեռքերով իրեն դեպի հետ հրելու հանգամանքը, իր հանցավոր մտադրությունն ավարտին հասցնելու նպատակով՝ շարունակել է իր հակաօրինական գործողությունները, սակայն լսելով Կարինե Գալստյանի՝ ամունսուն զանգահարելու մտադրության մասին ու տեսնելով վերջինիս ձեռքին առկա բջջային հեռախոսը, իր կամքից անկախ հանգամաններքով հանցանքն ավարտին չհասցնելով դիմել է փախուստի /հատոր 1-ին գ.թ. 58-59/։
Նույն օրը Սուրեն Գրիգորյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 62-63, 64, 65/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Սուրեն Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով /հատոր 1-ին գ.թ. 87-96/:
2025 թվականի փետրվարի 14-ին Սուրեն Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 2 ամիս ժամկետով /հատոր 1-ին գ.թ. 237-246/:
2025 թվականի մարտի 31-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 339-351/:
2025 թվականի ապրիլի 1-ին դատախազ Վ.Սամսոնյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 2-րդ գ.թ. 4, 5/:
Նույն օրը քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել, իսկ հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 2-րդ գ.թ. 1-2, 3/:
2025 թվականի ապրիլի 3-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 6/:
2025 թվականի ապրիլի 16-ին որոշում է կայացվել Սուրեն Գրիգորյանի նկատմամբ 17.04.2025 թվականից որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել վարչական հսկողությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 25-27/:
II. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Ձերբակալման վերաբերյալ կազմված արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնի տեսուչ Վ.Մաթևոսյանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 17:30-ին, ձերբակալել է Սուրեն Վահանի Գրիգորյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածով նախատեսված արարք կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով, այն է սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություններ կատարելը /հատոր 1-ին գ.թ. 5/:
Հանցագործության մասին հաղորդում ընդունելու մասին կազմված արձանագրության համաձայն՝ 17.12.2024 թվականին Կարինե Մերուժանի Գալստյանը հաղորդում է ներկայացրել՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) 2024թ-ի դեկտեմբերի 16-ին` ժամը 17:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սվաճյան 16 հասցեում գտնվող թիվ 97 մանկապարտեզին հարող հատվածում անհայտ անձը մոտեցել է ինձ, հայտնել իր սեռական ցանկությունների մասին խնդրել է, որ իրեն թույլ տամ դիպչի իմ մարմնին, սակայն ես նրան ասել եմ, որ հեռու մնա ինձանից, որից հետո նա շարունակել է քայլել իմ հետևից և նշված վայրում հարձակվել է իմ վրա, ձեռքերով դիպչել մարմնիս տարբեր մասերին մասնավորապես հետույքիս, կրծքերիս, որի ընթացքում ես նրան դիմադրել եմ ձեռքերովս պաշտպանվել հրել նրան և նրան տեղեկացրի որ պատրաստվում եմ զանգել ամուսնուս որից հետո ես բջջային հեռախոսս հանել եմ գրապինցս և նա դա տեսնելով վախեցել է և դիմել փախուստի» /հատոր 1-ին գ.թ. 8-9/:
Տուժող Կարինե Գալստյանի մասնակցությամբ դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին կազմված արձանագրության համաձայն՝ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Անդրանիկի 61/6 հասցեի տան կողային և Սվաճյան 16 հասցեի մոտ գտնվող թիվ 97 մանկապարտեզին հարող հատվածները։ Զննման մասնակիցը հայտնել է, որ նշված վայրում գտնվելիս՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում, իրեն անծանոթ տղամարդը մոտեցել է իրեն և արել սեռական բնույթի առաջարկներ։ Վերջինիս կողմից մերժում ստանալուց հետո անծանոթ տղամարդը հարձակվել է իր վրա, քաշքշել է և ձեռքերով հպվել նրա մարմնի տարբեր մասերին։ Այնուհետև ինքը բջջային հեռախոսը հանել է՝ ամուսնուն զանգահարելու նպատակով, ինչից հետո անծանոթ տղամարդը դիմել է փախուստի /հատոր 1-ին գ.թ. 52-54/։
Սուրեն Գրիգորյանի և պաշտպան Կ. Բեգիջանյանի մասնակցությամբ կատարված՝ դեպքի վայրի տեսանկարահանումները պարունակող սկավառակի զննության արձանագրության համաձայն՝ տեսագրությունը սկսվում է 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 17:20:28-ին։ Տեսագրության սկզբում երևում է փողոցով միայնակ քայլող սև հագուստով մի անձ, որը, ըստ Ս.Գրիգորյանի, հանդիսացել է ինքը։ Միաժամանակ հեռվից երևում է դեպի նրա ուղղությամբ քայլող սպիտակ հագուստով մեկ այլ անձ՝ մանկահասակ երեխայի հետ, ովքեր, ըստ զննության մասնակցի, հանդիսացել են Կարինե Գալստյանը և նրա երեխան։ Երբ Կարինե Գալստյանը մոտեցել է Սուրեն Գրիգորյանին, նրանց միջև տեղի է ունեցել կարճատև խոսակցություն, որից հետո Կ.Գալստյանը շարունակել է իր ճանապարհը, իսկ Ս. Գրիգորյանը սկսել է քայլել նրա հետևից։ Տեսագրության 17:21:28 ժամանակային նշմանը Ս.Գրիգորյանը փորձել է գրկել Կ.Գալստյանին, սակայն վերջինս ձեռքում գտնվող իրով հեռու է վանել նրան։ Դրանից հետո Ս.Գրիգորյանը մի քանի քայլ առաջ է անցել և կանգնել մոտակայքում գտնվող տան պատի մոտ՝ սպասելով նրանց։ Երբ Կ.Գալստյանը հասել է նրա մոտ, Ս.Գրիգորյանը ինչ-որ բան է ասել նրան, ինչին ի պատասխան Կ.Գալստյանը ձեռքի շարժումով կարծես բարկացած վանելու և հրելու շարժում է կատարել։ Այդ պահին Ս.Գրիգորյանը հրելով նրան սեղմել է պատին և կիսածնկած վիճակում փորձել է նրա նկատմամբ կատարել որոշ գործողություններ, սակայն Կ.Գալստյանը դիմադրել է՝ ձեռքերով և ոտքերով հրելով նրան։ Կ.Գալստյանին փորձել է օգնել նաև նրա հետ գտնվող մանկահասակ երեխան։ Ի վերջո Կ.Գալստյանին հաջողվել է ազատվել Ս.Գրիգորյանից, որից հետո նա ձեռքում գտնվող իրը դրել է ականջին, իսկ այդ ընթացքում Ս.Գրիգորյանը դուրս է եկել տեսախցիկի տեսադաշտից /հատոր 1-ին գ.թ. 69-70/։
Նշված տեսագրությունները վերարտադրվել է նաև հիմնական դատալսումների ընթացքում: Զննության ընթացքում պարզվել է հետևյալը. ըստ տեսագրությամբ արձանագրված ժամանակահատվածի՝
- 17:20:28 ժամին Սուրեն Գրիգորյանը միայնակ կանգնած է Անդրանիկի 61/6 հասցեում գտնվող տան կողային հատվածում:
- 17:20:38 ժամին ճանապարհի ծայրին երևում է Կարինե Գալստյանն իր երեխայի հետ, իսկ Սուրեն Գրիգորյանը քայլում է նրանց ընդառաջ:
- 17:23:03 ժամին Սուրեն Գրիգորյանը մոտենում է Կ.Գալստյանին, նրանք շրջվում են դեպի միմյանց:
- 17:23:10 ժամին Կ.Գալստյանը երեխայի ձեռքը բռնած շարունակում է ճանապարհը, իսկ Սուրեն Գրիգորյանը հետևում է նրանց:
- 17:21:26 ժամին Սուրեն Գրիգորյանը կտրուկ շարժում է կատարում դեպի Կ.Գալստյանը, իսկ վերջինս պայուսակով հրում է նրան: Այնուհետև Սուրեն Գրիգորյանը արագ քայլերով շրջանցում է Կ.Գալստյանին և որոշ հեռավորության վրա կանգնում:
- 17:21:42 ժամին Սուրեն Գրիգորյանը մոտենում է Կ.Գալստյանին և հարձակվում նրա վրա՝ հրելով դեպի պատը և բռնի կերպով դիպչելով նրա մարմնի տարբեր հատվածներին: Նրանց միջև սկսվում է քաշքշուկ:
- 17:21:53 ժամին Սուրեն Գրիգորյանը բաց է թողնում Կ.Գալստյանին և վազքով հեռանում: Կ.Գալստյանը հեռախոսը ականջին մոտեցրած և երեխայի ձեռքը բռնած նույնպես հեռանում է /դատական նիստի արձանագրություն/:
Քննիչի 31.03.2025 թվականի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց է ճանաչվել՝ տուժող Կ.Գալստյանի կողմից ներկայացված դեպքի վայրի տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակը /հատոր 1-ին գ.թ. 310-312/։
Դատահոգեբանական, դատահոգեբուժական, դատասեքսոլոգիական համալիր փորձաքննության թիվ 25-0266 եզրակացության համաձայն՝ Սուրեն Վահեի Գրիգորյանը որևէ հոգեկան քրոնիկ հիվանդությամբ, տկարամտությամբ, սակավամտությամբ չի տառապում։ Նրա մոտ հայտնաբերվում են բնավորության որոշ գծերի շեշտվածություն, արտահայտվածություն, որը հայտնաբերվում է ինչպես ներկա հետազոտության արդյունքում, այնպես էլ «Ավան ՀԱԿ» ՓԲԸ-ում 2021թ. ԲՋՓ արդյունքներում։ Անձնային գծերը՝ սենզիտիվությունը, խոցելիությունը, կարեկցելու բարձր զգացումը՝ արտահայտիչ են, փոքր-ինչ սրված, սակայն չեն կրում ստաբիլ և տոտալ բնույթ, չեն ընդգրկում բոլոր հոգեկան ոլորտները, արդիականանում են անբարենպաստ հոգեբանական պայմաններում և միջավայրում, երբ խոցվում են վերոնշյալ գծերը, տոտալ չեն՝ չեն գրավում անձի ամբողջ կառուցվածքը։ Հարկ է նշել, որ Ս.Գրիգորյանի մոտ հայտնաբերված բնավորության գծերի շեշտվածությունը հանդիսանում է նորմայի տարատեսակ և իր մեջ ներառում է իրավիճակային ռեակցիաների՝ հակվածություն, որը մոտավորապես կարող է դրսևորվել անբարենպաստ հոգեբանական /հոգեծին/ իրավիճակներում, երբ խոցվում են վերոնշյալ գծերը /որոնք կլինիկորեն դրսևորված են եղել 2018թ.-ին ինքնավնասումների ձևով/։ Որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձ, նա իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման ժամանակահատվածում կարող էր իրեն հաշիվ տալ իր գործողությունների համար, հասկանալ արարքի փաստացի բնույթը, հակաիրավականությունը և ղեկավարել դրանք, ուստի Ս.Գրիգորյանին հարկավոր է կատարվածի համար ճանաչել ՄԵՂՍՈՒՆԱԿ։ Քանի որ Ս.Գրիգորյանը չի տառապում հոգեկան հիվանդությամբ՝ ուստի և բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կարիք չունի։ Որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձ Ս. Գրիգորյանը կարող էր և կարող է ճիշտ ընկալել քրեական գործի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգամանքները, դրանք ճիշտ վերարտադրել և տալ ճշմարիտ ցուցմունքներ։ Ս.Գրիգորյանն իր հոգեկան վիճակով հանդիսանում է քրեադատավարական գործունակ անձ։ Հաշվի առնելով, որ մեղսունակության վերաբերյալ գնահատականը տրվում է կոնկրետ արարքի վերաբերյալ, ուստի հանձնաժողովը որոշմամբ առաջադրված թվով 3-րդ հարցի մի մասին անդրադարձ չի կատարում։
Սուրեն Գրիգորյանի կատարված սեքսոլոգիական հետազոտության արդյունքում, որը ներառել է անամնեստիկ և օբյեկտիվ տվյալների վերլուծություն, պարզվել է, որ Սուրեն Վահեի Գրիգորյանի մոտ սեռական ոլորտի խաթարումներ առկա չեն։ Սուրեն Գրիգորյանի սեռական զարգացվածության առկա վիճակի զարգացվածությունը համապատսխանում է իր տարիքային առանձնահատկություններին։ Պաթոլոգիական հատկանիշներ առկա չեն: Սուրեն Գրիգորյանն ունակ է էրեկցիայի, սերմնարտադրության ու սերմնաժայթքման։ Սեռական ցանկությունն ունի հետերոսեքսուալ բնույթ։
Համալիր փորձաքննության շրջանակներում իրականացված դատահոգեբուժական և դատասեքսոլոգիական հետազոտությունների արդյունքները (մանրամասն տես սույն եզրակացության դատահոգեբուժական և դատասեքսոլոգիական մասերում), հետազոտվող իրավիճակի բովանդակությունը, ինչպես նաև սույն փորձաքննության շրջանակներում Սուրեն Գրիգորյանի հետ իրականացված փորձագիտական զրույցի արդյունքները՝ անկախ հետազոտվող իրավիճակի վերաբերյալ ձեռք բերված տեղեկատվությանը՝ վերջինիս կողմից հայտնված տեղեկությունների հակասական լինելու հանգամանքին (մանրամասն տես «Հետազոտվող իրավիճակ» և «Հետազոտվող Իրավիճակի հոգեբանական վերլուծություն» մասերում), վերոգրյալներն իրենց համակցության մեջ հիմք են տալիս եզրակացնել, որ Սուրեն Գրիգորյանն ունակ է գիտակցել սեփական գործողությունների բնույթն ու նշանակությունը, ճիշտ ընկալել քրեական վարույթի համար կարևորություն ներկայացնող հանգամանքները և վերարտադրել դրանք /հատոր 1-ին գ.թ. 291-305/։
Տուժող Կարինե Գալստյանը ցուցմունք տվեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 17:20-ի սահմաններում, երբ ինքը գնացել է մանկապարտեզ՝ երեխային տուն բերելու նպատակով։ Դեպի մանկապարտեզ գնալիս նկատել է իր հետևից արագ քայլող մի երիտասարդի և ենթադրել է, որ նա երեխաներից մեկի եղբայրն է, ով նույնպես շտապում է երեխային վերցնելու մանկապարտեզից։ Նշված անձը հավասարվել է իրեն, և նրանք միասին շարժվել են դեպի մանկապարտեզ։ Մանկապարտեզի մուտքի մոտ հասնելուն պես մտել է ներս, իսկ երիտասարդը մնացել է դրսում։ Այնուհետև երեխայի հետ միասին դուրս է եկել մանկապարտեզից։ Երեխայի հետ նույն ճանապարհով տուն վերադառնալիս իրենց է մոտեցել նույն անձը՝ մեղադրյալը, և ինչ-որ բան ասել, ինչին ուշադրություն չի դարձրել և երեխայի հետ զրուցելով շարունակել է ճանապարհը: Սակայն մեղադրյալը շարունակել է հետևել իրենց և հնչեցրել սեռական բնույթի գռեհիկ արտահայտություններ։ Ինքը հորդորել է նրան իրեն կարգի հրավիրել և զգուշացրել է, որ կզանգահարի ամուսնուն։ Չնայած այդ զգուշացումներին՝ մեղադրյալը շարունակել է նույնաբովանդակ արտահայտություններ անել։ Այնուհետև նա հարձակվել է իր վրա՝ դիպչելով իր մարմնի տարբեր հատվածներին, իսկ ինքը փորձել է պաշտպանվել։ Այդ ընթացքում երեխան ընկել է, ապա վեր է կացել և սկսել է բարձրաձայն լաց լինել։ Պաշտպանվելու ընթացքում կրկին հայտնել է, որ կզանգահարի իր ամուսնուն։ Տեսնելով նրա ձեռքում գտնվող բջջային հեռախոսը՝ Սուրեն Գրիգորյանը դիմել է փախուստի։ Նշեց, որ մեղադրյալն իր հնչեցված արտահայտություններով հայտնել է իր սեռական ցանկությունները և փորձել է համոզել իրեն համբուրել նրան և թույլ տալ դիպչել իր մարմնին։ Մեղադրյալը հավանաբար դադարեցրել է իր գործողությունները ամուսնուն զանգահարելու սպառնալիքի կամ երեխայի լացի պատճառով։ Դեպքից անմիջապես հետո զանգահարել է ամուսնուն և տեղեկացրել տեղի ունեցածի մասին, քիչ անց դեպքի վայր է ժամանել իրենց կնքահայրը և իրենց տարել տուն: Նշեց, որ դեպքի վայրի մոտակայքում գտնվող առանձնատներից մի քանիսում բնակվում են ամուսնու ընկերները: Դեպքի օրը, ամուսինը՝ Սամվել Գրիգորյանը, ձեռք է բերել այդ առանձնատներից մեկի տեսախցիկի դեպքի վայրը նկարահանող տեսագրությունները, որը հետագայում հանձնվել է քննիչին: Հաջորդ օրը Ս.Գրիգորյանը, երեխային մանկապարտեզից վերցնելուց հետո՝ մանկապարտեզի մոտակայքում, ավտոմեքենայում նստած փորձել է գտնել մեղադրյալին: Այդ պահին ավտոմեքենայում է եղել նաև երեխան: Մեղադրյալը ավտոմեքենայի կողքով անցնելիս և երեխային Ս.Գրիգորյանի գրկում նստած տեսնելուց հետո դիմել է փախուստի: Իր ամուսինն ընկերոջ հետ հետապնդել է նրան, այնուհետև բռնել, որի արդյունքում սկսվել է քաշքշուկ: Այդ ժամանակ միջամտել են ոստիկանության աշխատակիցները և նրանց տարել ոստիկանություն: Նույն օրը՝ ավելի ուշ ոստիկանություն են կանչել նաև իրեն: Հավելեց, որ իր երեխան ունի առողջական խնդիրներ և այս դեպքը հոգեբանական բացասական ազդեցություն է թողել երեխայի վրա, քանի որ դեպքից հետո նա հաճախակի հիշում էր դեպքի մանրամասները և բարձրաձայն պատմում /դատական նիստի արձանագրություն/:
Վկա Սամվել Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց, որ հանդիսանում է տուժող Կարինե Գալստյանի ամուսինը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի իրեն է զանգահարել կինը և լացակումաց հայտնել, որ իր վրա հարձակվել է անծանոթ տղամարդ, հնչեցրել է սեռական բնույթի արտահայտություններ, առաջարկել ունենալ սեռական հարաբերություն, բռնի կերպով դիպչել իր մարմնի տարբեր հատվածներին: Երբ կինը փորձել է զանգահարել իրեն, տղամարդը անմիջապես դիմել է փախուստի: Դեպքը տեղի է ունեցել մանկապարտեզից դեպի տուն տանող ճանապարհի վրա: Կնոջ հետ դեպքի վայրում է գտնվել նաև իրենց երեխան: Միջադեպի մասին տեղեկանալուց հետո անմիջապես եկել է դեպքի վայր և, մոտակայքում նկատելով տեսախցիկներ, միջոցներ է ձեռնարկել տեղի բնակիչների օգնությամբ դեպքի տեսագրությունը հայտնաբերելու ուղղությամբ: Տեսագրությունն իրեն ուղարկել են բջջային հավելվածի միջոցով: Տեսագրությունը դիտելուց հետո, հաջորդ օրը, գնացել է դեպքի վայր՝ հարձակվողին հայտաբերելու նպատակով: Մեքենայում գտնվելու ժամանակ, որտեղ եղել է նաև իր երեխան, դրսում նկատել է մեկին, որը արտաքնապես նման է եղել տեսագրության մեջ երևացող տղամարդուն: Տղամարդը երեխային տեսնելուն պես դիմել է փախուստի: Անմիջապես հետապնդել է նրան և բռնել «Մալաթիա» շուկայի մուտքի մոտ, նրան քաշել է դեպի ավտոմեքենան, որից հետո միջամտել են ոստիկանները /դատական նիստի արձանագրություն/:
Վկա Դիաննա Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց, որ մեղադրյալին առաջին անգամ տեսել է Սվաճյան 16 հասցեում գտնվող համար 97 մանկապարտեզից դեպի տուն տանող ճանապարհի նեղ հատվածում, առավոտյան՝ ժամը 8:30-ի սահմաններում, երբ իր երեխայի հետ անցնելիս է եղել նշված հատվածով: Մեղադրյալը սևեռված կերպով նայել է իրեն և երեխային, ինչը կասկածելի է թվացել: Այս ամենի արդյունքում մեղադրյալի արտաքինն իր մոտ հստակ տպավորվել է: Երկրորդ անգամ մեղադրյալին տեսել է մի քանի օր անց՝ ժամը 17:00-ի սահմաններում, երբ երեխային գրկած անցնում էր նույն հատվածով: Վերջինս մոտեցել է իրեն և ականջին ասել սեռական բնույթի արտահայտություններ, արել սեռական հարաբերություններ ունենալու առաջարկ: Մեղադրյալն իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրել, չի սպառնացել, որևէ ժեստ ցույց չի տվել: Մեղադրյալին ասել է «դեռ կտեսնենք ով ում ինչ կանի», ինչից հետո նկատել է թե ինչպես է նա փախչում, բարձրացել է տուն և զանգահարել ոստիկանություն: Ոստիկանության աշխատակցին հայտնել է եղելությունը, սակայն ոստիկանության կողմից այդ պահին որևէ միջոց չի ձեռնարկվել: Այս դեպքը տեղի է ունեցել իր հարևանուհի Կարինե Գալստյանի հետ տեղի ունեցած միջադեպի օրը՝ այդ միջադեպից առաջ: Հայտնեց նաև, որ Կ.Գալստյանի հետ տեղի ունեցած միջադեպի մասին տեղեկացել է նրա ամուսնուց՝ Սամվել Գրիգորյանից, երբ վերջինս դեպքի տեսագրությունը ցույց է տվել իր ամուսնուն: Դեպքի հանգամանքների մասին տեղյակ է այնքանով, որքանով տեսել է տեսագրությունը: Սույն վարույթով որպես վկա ներգրավվել է իր տեգրոջ միջոցով: Իր տեգրը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ ոստիկանները բռնել են մեղադրյալին: Այնուհետև իրեն առաջարկել է որպես վկա ցուցմունք տալ, ինչին տվել է իր համաձայնությունը /դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատարանը հաշվի առնելով այն, որ վկայի դատարանում և նախկինում տված ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով դատարանը որոշում է կայացրել հրապարակել վկա Դիաննա Հովհաննիսյանի նախկինում տված ցուցմունքը: Այսպես՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Դիաննա Հովհաննիսյանը որպես վկա հարցաքննվելիս ի թիվս այլնի հայտնել է, որ երկրորդ անգամ մեղադրյալին հանդիպել է թիվ 97 մանկապարտեզից դեպի տուն տանող ճանապարհի նեղ հատվածում՝ ժամը 17:10-17:20-ի սահմաններում, երբ երեխայի հետ անցնելիս է եղել այդ հատվածով: Նա արագ քայլելով մոտեցել է հետևից, ցույց տվել ձեռնաշարժության ժեստ, արել անպարկեշտ արտահայտություններ: Վկան երեխայի հետ արագ հեռացել է: Մեղադրյալը նույնպես պտտվել ու գնացել է /հարցաքննության տեսաձայնագրություն/: Տեսագրության վերարտադրումից հետո, վկան հայտնեց, որ դատարանում ցուցմունք տալիս չի մտաբերել այդ հանգամանքը, սակայն իր ցուցմունքի վերարտադրելուց հետո վերհիշեց կտարվածը: /դատական նիստի արձանագրություն/:
Մեղադրյալ Սուրեն Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց, որ բնակվում է Հ/Ա B2 թաղամասի 94-րդ շենքում: Աշխատել է «Ծիրան» սուպերմարկետում 2 գրաֆիկով՝ երկուշաբթիից ուրբաթ՝ ժամը 8:00-16:00-ը, իսկ շաբաթ և կիրակի օրերին՝ ժամը 16:00-00:00-ն: Դեպքի օրը՝ 16.12.2024թ.-ին դեպքի վայրում գտնվել է աշխատանքից տուն վերադառնալու ժամանակ: Քայլելու ընթացքում ականջակալների միջոցով վիճաբանելիս է եղել ընկերոջ հետ, և հայհոյանքներ ուղղել նրա հասցեին: Այդ պահին նշված վայրով անցնելիս է եղել Կարինե Գալստյանը: Նա կարծելով, թե այդ հայհոյանքնորը ուղղված են իրեն և սեռական հարաբերութուններ ունենալու առաջարկ են պարունակում, սկսել է վիրավորել Ս.Գրիգորյանին, և անվանել «անդաստիրակ», ինչից սկսվել է վիճաբանություն: Վերջինս, ի պատասխան Կ.Գալստյանի խոսքերի բղավել է նրա վրա, հրել դեպի պատը, ինչը վերածվել է քաշքշուկի: Պնդեց, որ Դիաննա Հովհաննիսյանի հետ տեղի ունեցած միջադեպը նույնպես համանման հանգամանքների արդյունք է, քանի որ ինքը հաճախ է ականջակալներով զրուցելով կամ երգ լսելով քայլում: Հայտնեց նաև, որ վերը նշված հանգամանքների մասին հայտնել է նաև քննիչին, սակայն վերջինս այդ հանգամանքները հարցաքննության արձանագրությունում չի ներառել: Նշեց, որ «օրալ» եղանակով սեռական հարաբերություններ ունենալու առաջարկ ոչ իր ընկերոջը, ոչ այլ անձի չի ներկայացրել: Նշեց, որ վկա Դ.Հովհաննիսյանին անցնելիս չի նկատել, նրա կողմից իրեն ուղղված արտահայտություններ չի լսել, իսկ նրա կողմից արված արտահայտությունից հետո չի վազել, այլ ուղղակի քայլերն է արագացրել: Այս հանգամանքների մասին իր նախաքննական ցուցմունքններում չի հայտնել, քանի որ առաջին անգամ ցուցմունք տալու ժամանակ եղել է վախեցած և ցանկացել է հնարավորինս արագ վերադառնալ տուն, իսկ մյուս հարցաքննություններում չի հայտնել, քանի որ իր նախորդ պաշտպանն իրեն չի տեղեկացրել նախկինում տված ցուցմունքը փոխելու հնարավորության մասին /դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատարանը հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալի դատարանում և նախկինում տված ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, որոշում է կայացրել հրապարակել մեղադրյալ Սուրեն Գրիգորյանի նախկինում տված ցուցմունքները: Այսպես՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Սուրեն Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել, որ ծանոթ է իր նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշմանը, հասկանալի է առաջադրված մեղադրանքը, իրեն մեղավոր է ճանաչում, հրաժարվում է ցուցմունք տալուց՝ հիմք ընդունելով նախկինում տված ցուցմունքը: Հայտնեց, որ ցանկացել է սեռական հարաբերություններ ունենալ այն կնոջ հետ, ում մոտեցել է, սակայն, մերժում ստանալով մոտեցել և դիպչել է նրա մարմնի տարբեր հատվածներին, քանի որ մարմինը գեղեցիկ է եղել և ցանկացել է դիպչել /հարցաքննության տեսաձայնագրություն/:
Նույն օրը Սուրեն Գրիգորյանի և տուժող Կարինե Գալստյանի առերես հարցաքննության ժամանակ Սուրեն Գրիգորյանը հայտնել է, որ իր հետ առերեսվողը այն անձն է ում 16.12.2024թ.-ին հանդիպել է Երևան քաղաքի 97 մանկապարտեզի մոտակայքում և ցանկություն հայտնել ունենալ սեռական հարաբերություններ: Մերժում ստանալուց հետո Կ.Գալստայնին հրել է դեպի պատը և փորձել կոտրել նրա դիմադրությունը: Տուժողի կամքին հակառակ դիպչել է նրա մարմնի տարբեր հատվածներին: Կ.Գալստյանի՝ ամուսնուն զանգահարելու սպառնալիքից և հեռախոսը նրա ձեռքին տեսնելուց հետո դիմել է փախուստի /առերես հարցաքննության տեսաձայնագրություն/:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը հաստատված է համարում, որ Սուրեն Գրիգորյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1-ին մասը: Նշվածը արձանագրելիս դատարանը համադրել և համակցությամբ գնահատել է գործով ձեռք բերված ապացույցները, մասնավորապես՝ տուժող Կարինե Գալստյանի ցուցմունքները, դեպքի վայրի տեսանկարահանումները, ինչպես նաև մեղադրյալի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները։
Այսպես՝ դեպքի վայրի տեսագրության զննությամբ արձանագրված տվյալներից երևում է, որ մեղադրյալ Սուրեն Գրիգորյանը սկզբում մոտենում է տուժողին, այնուհետև որոշ ժամանակ հետևում է նրան և նրա մանկահասակ երեխային։ Տեսագրությամբ արձանագրված է նաև, որ մեղադրյալը կտրուկ շարժում է կատարում դեպի տուժողը, ինչից հետո վերջինս պայուսակով հեռու է հրում նրան։ Դրանից հետո մեղադրյալը շրջանցում է տուժողին և կանգնում որոշ հեռավորության վրա, այնուհետև կրկին մոտենում է նրան և հարձակվում՝ հրելով դեպի պատը և բռնի կերպով դիպչելով նրա մարմնի տարբեր հատվածներին, ինչի արդյունքում նրանց միջև առաջանում է քաշքշուկ։ Այնուհետև մեղադրյալը բաց է թողնում տուժողին և արագ հեռանում դեպքի վայրից։
Դատարանն արձանագրում է, որ տուժող Կարինե Գալստյանի տված ցուցմունքները ամբողջությամբ համահունչ են նշված տեսագրությամբ արձանագրված փաստական հանգամանքներին /տես՝ սույն դատավճռում արտացոլված տուժողի ցուցմունքը/։ Դատարանը գտնում է, որ տուժողի ցուցմունքները հետևողական են, տրամաբանական և փոխլրացվում են դեպքի վայրի տեսագրությամբ արձանագրված տվյալներով։ Տուժողի կողմից նկարագրված իրադարձությունների հաջորդականությունը համընկնում է տեսագրության մեջ արձանագրված գործողությունների հետ, ինչը վկայում է այդ ցուցմունքների հավաստիության մասին։ Միաժամանակ դատարանը հաշվի է առնում, որ մեղադրյալ Սուրեն Գրիգորյանն ինչպես նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով, այնպես էլ տուժողի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ չի հերքել տուժողի նկատմամբ սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելու հանգամանքը։ Մասնավորապես, նա հայտնել է, որ ցանկություն է ունեցել սեռական հարաբերություն ունենալ տուժողի հետ և մերժում ստանալուց հետո դիպչել է նրա մարմնի տարբեր հատվածներին՝ փորձելով հաղթահարել նրա դիմադրությունը։
Գնահատելով մեղադրյալի կողմից հիմնական դատալսումների ընթացքում ներկայացված այն պնդումները, ըստ որոնց տեղի ունեցածը եղել է վիճաբանության հետևանք, և ինքը սեռական բնույթի առաջարկներ չի արել, դատարանն արձանագրում է, որ այդ պնդումները արժանահավատ չեն, քանի որ հակասում են գործով ձեռք բերված ապացույցներին և փաստական տվյալներին։ Մասնավորապես՝ մեղադրյալի հայտնած տեղեկությունները հակասում են ինչպես տուժողի հետևողական ցուցմունքներին, այնպես էլ դեպքի տեսագրությամբ արձանագրված փաստական տվյալներին, ինչպես նաև մեղադրյալի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված իր իսկ ցուցմունքներին։ Բացի այդ, հիմնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալի ներկայացրած վարկածը չի բացատրում տեսագրությամբ արձանագրված այն հանգամանքը, որ նա մոտեցել է տուժողին, որոշ ժամանակ հետևել է նրան, այնուհետև հարձակվել և ֆիզիկական ներգործություն է գործադրել նրա նկատմամբ՝ բռնի կերպով դիպչելով նրա մարմնի տարբեր հատվածներին։
Վերոգրյալ ապացույցների համակցության գնահատման արդյունքում դատարանը գալիս է այն հետևության, որ մեղադրյալ Սուրեն Գրիգորյանը տուժող Կարինե Գալստյանի նկատմամբ կատարել է սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություններ՝ նրա կամքին հակառակ դիպչելով նրա մարմնի ինտիմ հատվածներին և կիրառելով ֆիզիկական ներգործություն։ Ուստի դատարանը հաստատված է համարում, որ մեղադրյալի գործողությունները ամբողջությամբ ընդգրկվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի օբյեկտիվ կողմում։
Անդրադառնալով մինչդատական վարույթի ընթացքում Սուրեն Գրիգորյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշմամբ նրա գործողություններին տրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-198-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրավական գնահատականին՝ դատարանը գտնում է, որ վարույթի հանրային մասնակցի կողմից մեղադրյալի գործողություններին տրված իրավական գնահատականը հիմնավորված չէ՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի դիսպոզիցիան ունի հետևյալ բովանդակությունը.
«1. Սեռական հարաբերությունը կամ սեքսուալ բնույթի այլ գործողությունները, այդ թվում` սեռական հարաբերության նմանակումը կամ սեռական կարիքները բավարարելը, որոնք կատարվել են հանցագործությունից տուժած անձի կամքին հակառակ կամ նրա կամքն անտեսելով` հանցագործությունից տուժած անձի կամ այլ անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով կամ հանցագործությունից տուժած անձի անօգնական վիճակն օգտագործելով` (...)»
Վերոնշյալ նորմի բովանդակությունից հետևում է, որ նշված հանցակազմը ունի երկընտրելի օբյեկտիվ կողմ, քանի որ այն կարող է դրսևորվել ինչպես սեռական հարաբերությամբ, այնպես էլ սեքսուալ բնույթի այլ գործողություններով։
Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշմամբ Սուրեն Գրիգորյանին վերագրվող արարքը դրսևորվել է հետևյալ կերպ.
«(...) վերջինիս (Կարինե Գալստյանի) կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն ունենալու դիտավորությամբ, անտեսելով մանկահասակ երեխայի ներկայությունը, հարձակվել է Կարինե Գալստյանի վրա ու ձեռքերով շոյել վերջինիս հետույքն ու կրծքերը, այդ ընթացքում անտեսելով նաև Կարինե Գալստյանի՝ իր գործողությունները դադարեցնելու հորդորները և ձեռքերով իրեն դեպի հետ հրելու հանգամանքը, իր հանցավոր մտադրությունն ավարտին հասցնելու նպատակով` շարունակել է իր հակաօրինական գործողությունները, սակայն լսելով՝ Կարինե Գալստյանի ամուսնուն զանգահարելու մտադրության մասին ու տեսնելով՝ վերջինիս ձեռքին առկա բջջային հեռախոսը, իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցանքն ավարտին չհասցնելով դիմել է փախուստի»:
Դատարանը գտնում է, որ նշված գործողությունները իրենց բովանդակությամբ հանդիսանում են տուժողի կամքին հակառակ կատարված սեքսուալ բնույթի գործողություններ, որոնք կատարվել են բռնության տարրերով և ուղղված են եղել մեղադրյալի սեռական ցանկությունների բավարարմանը։ Հետևաբար դրանք ամբողջությամբ ընդգրկվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի օբյեկտիվ կողմում։
Այս առումով դատարանը արձանագրում է, որ հանցանքը տվյալ դեպքում համարվում է ավարտված արդեն իսկ այն պահից, երբ մեղադրյալը կատարել է տուժողի կամքին հակառակ սեքսուալ բնույթի գործողություններ՝ դիպչելով նրա ինտիմ հատվածներին և կիրառելով ֆիզիկական ներգործություն։ Հետևաբար, անկախ այն հանգամանքից, որ մեղադրյալը կարող էր ունենալ տուժողի հետ սեռական հարաբերություն ունենալու դիտավորություն, նրա կողմից արդեն իսկ իրականացված գործողությունները պարունակում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավարտված հանցագործության հատկանիշներ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով: Նույն հոդվածի 4-րդ մասը սահմանում է. «Դատարանն իրավասու է հաստատված կամ հերքված համարելու միայն մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքները: Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը, դուրս չգալով մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքների շրջանակից, կարող է փոխել մեղադրյալին վերագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականը, եթե տարբերվող իրավական գնահատականի հարցը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում քննարկել է կողմերի հետ:»: Հիմնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալին վերագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականից տարբերվող իրավական գնահատական տալու հարցը քննարկվել է կողմերի հետ:
Քննարկման ընթացքում հանրային մեղադրողը հայտնեց այն տեսակետը, որ նախաքննության ընթացքում տուժողի կողմից տրված ցուցմունքների համաձայն՝ մեղադրյալը պարբերաբար հնչեցրել է սեռական հարաբերություն ունենալու առաջարկ պարունակող արտահայտություններ, այնուհետև հարձակվել է իր վրա՝ դիպչելով իր մարմնի տարբեր հատվածներին։ Ըստ հանրային մեղադրողի՝ մեղադրյալը չի կարողացել իր հանցավոր գործողությունները ավարտին հասցնել միայն տուժողի կողմից ամուսնուն զանգահարելու մտադրություն արտահայտելու և համապատասխան սպառնալիք հնչեցնելու պատճառով։ Նշված հանգամանքները դատաքննության ընթացքում չեն հերքվել, ինչի հիման վրա, նրա գնահատմամբ, հաստատվում է մեղադրյալի մոտ հանցագործությունից տուժած անձի կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն ունենալու ուղղակի դիտավորության առկայությունը։ Հետևաբար մեղադրյալի արարքը պետք է որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-198-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ որպես տուժողի կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն ունենալու փորձ։
Սակայն, եթե առաջնորդվենք հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացված տեսակետի տրամաբանությամբ, ապա տվյալ դեպքում առաջանում է հետևյալ իրավական խնդիրը. նշված մոտեցման դեպքում պետք է արձանագրել, որ տվյալ փաստական հանգամանքների շրջանակում առկա են քրեական հակաիրավականության հատկանիշներ պարունակող երկու առանձին արարքներ՝ հանցագործությունից տուժած անձի կամքին հակառակ սեքսուալ բնույթի այլ գործողություններ կատարելը և հանցագործությունից տուժած անձի կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն ունենալու փորձը։ Այսպիսով, նման իրավական գնահատականի պարագայում առաջանում է մեղադրյալին հանցագործությունների համակցության պայմաններում քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 53-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործությունների համակցությունը բացակայում է նաև երկընտրելի օբյեկտիվ կողմ ունեցող հանցակազմերի իրականացման այն դեպքում, երբ նույն անձը միասնական դիտավորությամբ կատարում է այդ հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեջ մտնող մեկից ավելի արարքներ։
Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում մեղադրյալի վարքագիծը ներկայացնում է մեկ միասնական դրվագ, որը պայմանավորված է եղել միասնական դիտավորությամբ և դրսևորվել է նույն հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեջ մտնող մի քանի գործողություններով։ Մասնավորապես, մեղադրյալի կողմից սեռական բնույթի արտահայտություններ հնչեցնելը, տուժողին հետևելը, նրա նկատմամբ հարձակումը, նրան պատին սեղմելը, դիմադրությունը հաղթահարելու փորձը և մարմնի տարբեր հատվածներին դիպչելը հանդիսանում են նույն հանցավոր վարքագծի փոխկապակցված դրսևորումներ։
Այս պայմաններում նույն փաստական հանգամանքների շրջանակում մեղադրյալի գործողությունները միաժամանակ գնահատել որպես և՛ ավարտված հանցագործություն՝ տուժողի կամքին հակառակ սեքսուալ բնույթի այլ գործողություններ կատարելու ձևով, և՛ նույն հանցակազմի փորձ՝ սեռական հարաբերություն ունենալու նպատակով, կհակասեր ինչպես քրեական իրավունքի ընդհանուր սկզբունքներին, այնպես էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 53-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված իրավակարգավորմանը։
Հաշվի առնելով վերը նշված իրավակարգավորումները, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ մեղադրյալի կողմից իրականացված գործողությունները արդեն իսկ պարունակում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավարտված հանցագործության հատկանիշներ՝ դատարանը եզրահանգում է, որ մեղադրյալի արարքը չի կարող միաժամանակ որակվել որպես հանցագործությունից տուժած անձի կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն ունենալու փորձ։
Ուստի դատարանը գտնում է, որ վարույթի հանրային մասնակցի կողմից մեղադրյալի գործողություններին տրված իրավական գնահատականը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-198-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հիմնավորված չէ, և մեղադրյալի գործողությունների իրավական ճիշտ գնահատականը պետք է տրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ որպես ավարտված հանցագործություն։
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Սուրեն Գրիգորյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու եղանակը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, այն որ դատված չի եղել, բնակության և աշխատանքի վայրերում բնութագրվում է առավելապես դրական կողմերով /հատոր 1-ին գ.թ. 33, հատոր 2-րդ գ.թ. 91, 92, 93/:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հանգամանք առկա չեն:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով մեղադրյալների անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է որպես պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատիժը՝ ազատազրկումը 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնով Սուրեն Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել նրա 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ից 2025 թվականի ապրիկի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում անազտության մեջ գտնվելու ժամկետը` չորս ամիսը և թողնել կրելու ազատազրկում 2/երկու/ տարի 8/ութ/ ամիս ժամկետով:
Դատարանը բացառում է դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը, քանի որ պատժի պայմանականորեն չկիրառման դեպքում հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձանց վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը, կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ դատապարտված մեղադրյալից բռնագանձման ենթակա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-7-րդ կետերով նախատեսված վարութային ծախսերը՝ նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանրային մեղադրանքով վարութային ծախսերը վճարվում են պետական միջոցների հաշվին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սուրեն Վահեի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնով՝ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել՝ Սուրեն Գրիգորյանին 17.12.2024 թվականից 17.04.2025 թվականն ընկած ժամանակահատվածում կալանքի տակ պահելու ժամկետը` 4/չորս/ ամիսը և թողնել կրելու ազատազրկում 2/երկու/ տարի 8/ութ/ ամիս ժամկետով:
Սուրեն Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ վարչական հսկողությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ