ԵԴ1/1089/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

<<12>> օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Լ.Ալոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրողներ՝ Ա.Երիցյանի և
Է.Անանյանի,
մեղադրյալ՝ Յու.Ուտոևի,
պաշտպան՝ Գ.Գալիկյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի մեղադրյալ մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի (ծնված՝ 1975 թվականի օգոստոսի 06-ին, Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Դամասկոս քաղաքում, ազգությամբ քուրդ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, միջնակարգ կրթությամբ, հանդիսանում է <<Դիանա>> ՍՊ ընկերության տնօրեն, դատվածություն չունեցող, հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 4/4 շենքի 19-րդ բնակարան հասցեում, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 2Բ շենքի 18-րդ բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025 թվականի հունվարի 12-ին՝ ժամը 21:10-ին կազմված <<Ձերբակալման վերաբերյալ>> արձանագրության համաձայն՝ 2025 թվականի հունվարի 12-ին՝ ժամը 20:45-ին, ապօրինի զենք-զինամթերք և ապօրինի թմրանյութ պահելու ու օգտագործելու հիմնավոր կասկածանքով Յուրի Շամիլի Ուտոևը ձերբակալվել է:
2025 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խաչատուր Պողոսյանի կողմից կազմված <<Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին>> արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14108125 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Պողոսյանի կողմից կայացված՝ <<Հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում անձին ձերբակալելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 14108125 քրեական վարույթով 2025 թվականի հունվարի 13-ին՝ ժամը 02:30-ին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալել Յուրի Շամիլի Ուտոևին:
2025 թվականի հունվարի 14-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Երիցյանի կողմից կայացված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 14108125 քրեական վարույթով Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունվարի 15-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ <<Կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել Յուրի Շամիլի Ուտոևի ձերբակալման ոչ իրավաչափ լինելու փաստը: Վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը՝ թիվ 14108125 քրեական վարույթով մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, մերժել և նրան անհապաղ ազատել արգելանքից:
2025 թվականի հունվարի 15-ին՝ ժամը 21:30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խաչատուր Պողոսյանի կողմից կայացված՝ <<Ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալին ձերբակալելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 14108125 քրեական վարույթով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալել Յուրի Շամիլի Ուտոևին:
2025 թվականի հունվարի 15-ին կազմված <<Անձին ազատությունից զրկելու վերաբերյալ>> արձանագրության համաձայն՝ 2025 թվականի հունվարի 15-ին՝ ժամը 23:09-ին, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 47 հասցեի մոտից Յուրի Շամիլի Ուտոևը ազատությունից զրկվել է՝ դատարան ներկայացնելու համար:
2025 թվականի հունվարի 16-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ <<Կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունն ամբողջությամբ բավարարել: Թիվ 14108125 քրեական վարույթով մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվել 2025 թվականի հունվարի 15-ից՝ ժամը 23:09-ից: Սահմանափակել մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ մինչև կիրառված կալանքի ժամկետը լրանալը:
2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Պողոսյանի կողմից կազմված <<Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին>> արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14111625 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Պողոսյանի կողմից կայացված <<Քրեական վարույթները միացնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 14111625 և 14108125 քրեական վարույթները միացնել մեկ վարույթում, նախաքննությունը շարունակել 14108125 հերթական համարով:
2025 թվականի փետրվարի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Պողոսյանի կողմից կայացված՝ <<Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 14108125 քրեական վարույթով մեղադրյալ Յուրի Ուտոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և թվով երեք (փորձաքննության ընթացքում կրակվել են հինգ փամփուշտից՝ երկուսը) ռազմամթերք հանդիսացող՝ փամփուշտները ճանաչել իրեղեն ապացույց:
2025 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Պողոսյանի կողմից կայացված՝ <<Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 14108125 քրեական վարույթով մեղադրյալ Յուրի Ուտոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.26 գրամ քաշով և 0.02 գրամ քաշով (հետազոտության արդյունքում փորձաքննությանը ներկայացված զանգվածներից ծախսվել են 0.01-ական գրամ նմուշներ) <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը ճանաչել իրեղեն ապացույց:
2025 թվականի փետրվարի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Պողոսյանի կողմից կայացված՝ <<Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 14108125 քրեական վարույթով մեղադրյալ Յուրի Ուտոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 0.0124 գրամ քաշով (հետազոտության արդյունքում փորձաքննությանը ներկայացված երկու հաբերից ծախսվել են 0.07-ական գրամ նմուշներ) <<Մեթադոն>> տեսակի թմրամիջոցը ճանաչել իրեղեն ապացույց:
2025 թվականի մարտի 12-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Երիցյանի կողմից կայացված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 14108125 քրեական վարույթով Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մարտի 12-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ <<Որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը բավարարել մասնակի: Թիվ 14108125 քրեական վարույթով մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգել 1 (մեկ) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025թ. ապրիլի 15-ը:
2025 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Պողոսյանի կողմից կայացված <<Քրեական վարույթից նոր վարույթ անջատելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 14108125 քրեական վարույթով անհայտ անձի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանք կատարելու փաստով և մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանք կատարելու փաստով անջատել նոր վարույթ, անջատված վարույթին տալ թիվ 14143525 համարը և ձեռնամուխ լինել նախաքննության կատարմանը:
2025 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Երիցյանի կողմից կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել թիվ 14108125 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունն ըստ մեղադրանքի Յուրի Շամիլի Ուտոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և վարույթի նյութերը հանձնել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
2025 թվականի ապրիլի 01-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Յուրի Շամիլի Ուտոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1089/01/25 համարը:
2025 թվականի ապրիլի 01-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 02-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 03-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ Յուրի Շամիլի Ուտոևի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/1089/01/25 քրեական գործը վերադարձվել է հսկող դատախազին՝ խափանման միջոցի հարցը քննարկելու և գործը կրկին դատարան հանձնելու նպատակով:
2025 թվականի ապրիլի 11-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ <<Կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու մասին միջնորդությունը քննության առնելու վերաբերյալ>> որոշմամբ որոշվել է՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Երիցյանի միջնորդությունը բավարարել մասնակի: Թիվ 14108125 քրեական վարույթով մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ 2025 թվականի ապրիլի 15-ից համակցված կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելքը և գրավը՝ գրավի չափ սահմանելով 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամ գումարը: Մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևին պարտավորեցնել չլքել իր բնակության տարածքը՝ քաղաք Երևան, Կիևյան փողոց, 2Բ շենք, 18-րդ բնակարան հասցեն և այդ վայրում չհյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ պաշտպաններ Գարիկ Գալիկյանի (արտոնագիր 644), Լիանա Գրիգորյանի (արտոնագիր 2377), Անի Գրիգորյանի (արտոնագիր 1776) ու Արամ Ղազարյանի (արտոնագիր 1792) և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի 55-րդ կետով սահմանված մերձավոր ազգականների, ինչպես նաև չունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, չօգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց (բացառությամբ պետական մարմինների կողմից ուղարկված ծանուցումները ստանալուց): Տնային կալանքի սկիզբը հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 15-ից: Գրավի գումարը ենթակա է վճարման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի արտաբյուջետային՝ 900013298014 դեպոզիտ հաշվին:
2025 թվականի ապրիլի 14-ին կրկին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Յուրի Շամիլի Ուտոևի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 15-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/1089/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի մայիսի 02-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ որոշվել է՝ մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ մինչդատական վարույթում տնային կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 15-ը, նրան պարտավորեցնել չլքել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 2Բ շենքի 18-րդ բնակարան հասցեում գտնվող իր բնակության տարածքը, ինչպես նաև վերջինիս արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց՝ բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից ուղարկվող ծանուցումների: Մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ տնային կալանքի հետ համակցված կիրառված բացակայելու արգելքը և 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը թողնել անփոփոխ: Որոշման կատարումը տնային կալանքի մասով հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության՝ մեղադրյալի բնակության վայրի տարածքային մարմնին:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ <<[Ն]ա ապօրինի կերպով ձեռք է բերել ու ապօրինի պահել հրազեն և ռազմամթերք, ինչպես նաև առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել խոշոր չափերով թմրամիջոց:
Այսպես.
Յուրի Շամիլի Ուտոևը, խախտելով <<Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործող) նյութերի մասին>> 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ ապօրինի պահել խոշոր չափերով՝ 0.28 գրամ <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, ինչպես նաև հանդիսանալով ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանաված կարգով ռազմամթերք ձեռք բերելու և պահելու իրավունք չունեցող անձ՝ քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ ապօրինի պահել հրազեն հանդիսացող <<MP-80-13T>> տեսակի <<0933100102>> համարի 45 Rubber տրամաչափի սահմանափակ խոցելիությամբ հրազեն և ռազմամթերք հանդիսացող, գործարանային արտադրության թվով 5 հատ 45 Rubber տրամաչափի փամփուշտներ, որոնք հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 12-ին՝ Յուրի Շամիլի Ուտոևի անձնական խուզարկությամբ:(…)>>:

Արագացված վարույթ.
3. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Է.Անանյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
4. Դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ Յուրի Շամիլի Ուտոևը դատվածություն չունի:
4.1. 2012 թվականի հունվարի 24-ին ՔԿԱԳ Արաբկիրի տարածքային բաժնի կողմից տրված ԱԲ 180929 սերիա-համարի <<Ծննդյան վկայականի>> համաձայն՝ քաղաքացի Շամիլ Յուրիի Ուտոևը ծնվել է 2012 թվականի հունվարի 03-ին: Վերջինիս հայրն է հանդիսանում Յուրի Շամիլի Ուտոևը:
4.2. Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում Յուրի Շամիլի Ուտոևի կողմից 2024 թվականի հունվարի 12-ից մինչև 2025 թվականի հունվարի 12-ն ընկած ժամանակահատվածում եկամուտ ստանալու վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն:

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
5. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
6. Սույն դատավճռի 4-րդ կետում առկա, Դատարանի կողմից հետազոտված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ Յուրի Շամիլի Ուտոևի անձը բնութագրող հանգամանք է դատվածություն չունենալը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Յուրի Շամիլի Ուտոևի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, արձանագրում է, որ Յուրի Շամիլի Ուտոևի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ անչափահաս երեխայի՝ 2012 թվականի հունվարի 03-ին ծնված Շամիլ Յուրիի Ուտոևի առկայությունը:
Դատարանն արձանագրում է, որ Յուրի Շամիլի Ուտոևի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
<<Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի՝ հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)>>:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից>> (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների օրինական շրջանառության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է ազատության սահմանափակման ձևով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է բնակչության առողջության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է տուգանքի ձևով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքների ձևով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակման ձևով՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկման ձևով՝ մեկից երեք տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>> (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշումը):
8. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայության փաստի հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ ազատության սահմանափակման, կիրառման միջոցով հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն հնարավոր չէ նշանակել վերջինիս նկատմամբ, քանի որ նա նախկինում կրել է ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ:
Վերոգրյալնների հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ պետք է նշանակել 7 (յոթ) ամիս ամիս ժամկետով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայության փաստի հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով տուգանքի ձևով պատիժ պետք է նշանակել նվազագույն աշխատավարձի տասնմեկապատիկի՝ 825.000 (ութ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Առկա պայմաններում հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 825.000 (ութ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով՝ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ 7 (յոթ) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել նրա՝ 7 (յոթ) ամիս ժամանակով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրան պետք է ազատել իր նկատմամբ 7 (յոթ) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելուց:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
9. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք:
10. Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Յուրի Շամիլի Ուտոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված <<MP-80-13T>> տեսակի <<0933100102>> համարի 45 Rubber տրամաչափի սահմանափակ խոցելիությամբ հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող երեք հատ փամփուշտները (փորձաքննության ընթացքում հինգ փամփուշտից երկուսը կրակվել են) պետք է հանձնել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համապատասխան ստորաբաժանման տնօրինմանը:
Դատարանը գտնում է նաև, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Յուրի Շամիլի Ուտոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.26 գրամ և 0.02 գրամ քաշերով <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը (փորձաքննության կատարումից հետո մնացած քաշով), պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 14143525 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Ինչ վերաբերում է գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Յուրի Շամիլի Ուտոևի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 0.0124 գրամ քաշով <<Մեթադոն>> տեսակի թմրամիջոցին (փորձաքննության կատարումից հետո մնացած քաշով), ապա այն պետք է թողնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում՝ թիվ 14143525 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
11. Անդրադառնալով մեղադրյալ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է վերացնել և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից, իսկ տնային կալանքի հետ համակցված կիրառված բացակայելու արգելքը և 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել ու գրավի գումարը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամը, վերադարձնել այն վճարած անձին:
12. Ինչ վերաբերում է վարութային ծախսերի հարցին, ապա Դատարանը գտնում է, որ որպես վարութային ծախս՝ ՀՀ դատախազության 900008037195 դեպոզիտ հաշվին վճարված 540.000 (հինգ հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ գումարը պետք է վերադարձնել այն վճարած անձին և վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի:
13. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Յուրի Շամիլի Ուտոևին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնմեկապատիկի՝ 825.000 (ութ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով՝ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 825.000 (ութ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով՝ Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ 7 (յոթ) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել նրա՝ 7 (յոթ) ամիս ժամանակով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրան ազատել իր նկատմամբ 7 (յոթ) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելուց:
Յուրի Շամիլի Ուտոևի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից, իսկ տնային կալանքի հետ համակցված կիրառված բացակայելու արգելքը և 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել ու գրավի գումարը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամը, վերադարձնել այն վճարած անձին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կանոնների պահպանմամբ՝ դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված կարգով:
Որպես վարութային ծախս՝ ՀՀ դատախազության 900008037195 դեպոզիտ հաշվին վճարված 540.000 (հինգ հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնել այն վճարած անձին և վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:



ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ