Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1086/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Լիզա Սարգսյան Գրիգորի
Լիզա Սարգսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սամվել Յուզբաշյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սամվել Յուզբաշյան
Գործ ԵԴ1/1086/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«17» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի՝ ծնված 18.12.1995թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ և ՎՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է ՀՀ ՊՆ-ում, կոչումով շարքային չդատապարտված, բնակվող՝ ք.Երևան, Զ.Անդրանիկի փող., 31 շենք, 36 բն., որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով.
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի օգոստոսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60558824 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 8/։
1.2 2025 թվականի մարտի 06-ին Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նույն թվականի մարտի 18-ին նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 25-25, 32-35/:
1.3 2025 թվականի մարտի 07-ին թիվ 60558824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Լիզա Գրիգորի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 28-29/:
1.4 2025 թվականի մարտի 24-ին թիվ 60558824 քրեական վարույթով կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 57ա/:
1.5 2025 թվականի մարտի 24-ին կազմվել է թիվ 60558824 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 49-57/:
1.6 2025 թվականի մարտի 31-ին որոշում է կայացվել թիվ 60558824 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.7 2025 թվականի ապրիլի 01-ին թիվ 60558824 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը թիվ ԵԴ1/1086/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի ապրիլի 02-ին հանձնվել է դատավոր Ս․ Յուզբաշյանին։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա «տեղյակ լինելով 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ին իր վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արթուր Արզումանյանի կողմից կայացված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180260388 որոշման մասին, այն է՝ մեկ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման մասին, զրկման ժամկետը չլրացած՝ 2024 թվականի հունիսի 27-ին՝ ժամը 14:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 37 FA 126 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արեգ Ղամբարյանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 14:20-ի սահմաններում, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409282 արձանագրությունը»:
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը
3.1 Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով 1.4 կետում նշված հանգամանքը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
3.2 Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին, գ.թ. 40/։
3.3 Նկատի ունենալով, որ քրեական գործով առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, Դատարանը 2025 թվականի մարտի 19-ին որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
4.1 Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Լիզա Սարգսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում, Դատարանն արձանագրում է, որ Լ.Սարգսյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
4.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
4.3 Մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/…/
6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
/…/»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ և 7-րդ կետերի համաձայն՝
«6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ.
7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը»:
Նվազագույն աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
/.../
5․ Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
/.../»:
4.4 Վերը մեջբերված իրավական նորմերի լույսի ներքո հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին մեղսագրվող արարքի համար տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը կազմում է հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկը, ինչպես նաև այն, որ նրա՝ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացած միջին ամսական եկամուտները բացակայում են, ուստի Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված և թույլատրելի պատժի հետևյալ պատժաչափը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
4.5 Դատարանը, հիմք ընդունելով տուգանքի վճարումը մեկ տարի ժամկետով տարաժամկետելու վերաբերյալ մեղադրյալի միջնորդությունը, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 12 /տասներկու/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամսում 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
4.6 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
4.7 Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Լ.Սարգսյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
4.8 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ չափով:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«17» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի՝ ծնված 18.12.1995թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ և ՎՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է ՀՀ ՊՆ-ում, կոչումով շարքային չդատապարտված, բնակվող՝ ք.Երևան, Զ.Անդրանիկի փող., 31 շենք, 36 բն., որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով.
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի օգոստոսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60558824 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 8/։
1.2 2025 թվականի մարտի 06-ին Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նույն թվականի մարտի 18-ին նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 25-25, 32-35/:
1.3 2025 թվականի մարտի 07-ին թիվ 60558824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Լիզա Գրիգորի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 28-29/:
1.4 2025 թվականի մարտի 24-ին թիվ 60558824 քրեական վարույթով կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 57ա/:
1.5 2025 թվականի մարտի 24-ին կազմվել է թիվ 60558824 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 49-57/:
1.6 2025 թվականի մարտի 31-ին որոշում է կայացվել թիվ 60558824 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.7 2025 թվականի ապրիլի 01-ին թիվ 60558824 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը թիվ ԵԴ1/1086/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի ապրիլի 02-ին հանձնվել է դատավոր Ս․ Յուզբաշյանին։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա «տեղյակ լինելով 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ին իր վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արթուր Արզումանյանի կողմից կայացված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180260388 որոշման մասին, այն է՝ մեկ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման մասին, զրկման ժամկետը չլրացած՝ 2024 թվականի հունիսի 27-ին՝ ժամը 14:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 37 FA 126 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արեգ Ղամբարյանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 14:20-ի սահմաններում, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409282 արձանագրությունը»:
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը
3.1 Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով 1.4 կետում նշված հանգամանքը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
3.2 Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին, գ.թ. 40/։
3.3 Նկատի ունենալով, որ քրեական գործով առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, Դատարանը 2025 թվականի մարտի 19-ին որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
4.1 Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Լիզա Սարգսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում, Դատարանն արձանագրում է, որ Լ.Սարգսյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
4.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
4.3 Մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/…/
6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
/…/»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ և 7-րդ կետերի համաձայն՝
«6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ.
7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը»:
Նվազագույն աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
/.../
5․ Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
/.../»:
4.4 Վերը մեջբերված իրավական նորմերի լույսի ներքո հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին մեղսագրվող արարքի համար տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը կազմում է հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկը, ինչպես նաև այն, որ նրա՝ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացած միջին ամսական եկամուտները բացակայում են, ուստի Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված և թույլատրելի պատժի հետևյալ պատժաչափը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
4.5 Դատարանը, հիմք ընդունելով տուգանքի վճարումը մեկ տարի ժամկետով տարաժամկետելու վերաբերյալ մեղադրյալի միջնորդությունը, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 12 /տասներկու/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամսում 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
4.6 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
4.7 Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Լ.Սարգսյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
4.8 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ չափով:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1086/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 01-04-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60558824 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Լիզա Գրիգորի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված վիճակում 2024 թվականի հունիսի 27-ին վարել է տրանսպորտային միջոց: Այսպես. Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանը, տեղյակ լինելով 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ին իր վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի Յ֊րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արթուր Արզումանյանի կողմից կայացված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180260388 որոշման մասին, այն է' մեկ տարի ժամկետով' 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման մասին, զրկման ժամկետը չլրացած' 2024 թվականի հունիսի 27-ին' ժամը 14:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 37 FA 126 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արեգ Ղամբարյանի կողմից նույն օրը' ժամը 14:20-ի սահմաններում, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409282 արձանագրությունը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Լիզա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Գրիգորի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | Դատվածություն չունեցող |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 01-04-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Յուզբաշյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին
| Ամսաթիվ | 02-04-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/0126/13/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ միջնորդությունը քննության առնելու մասին 01․04.2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, քարտուղարությամբ՝ Լ.Ղազարյանի, մասնակցությամբ՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի ներկայացուցիչ Կ.Գրիգորյանի, դատապարտյալ Հ.Հովակիմյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի միջնորդությունը՝ դատապարտյալ Հայկ Լևոնի Հովակիմյանի նկատմամբ Տավուշի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 30-ի թիվ ՏԴ/0145/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանք պատժի չվճարված մասը՝ 335.000 /երեք հարյուր երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամը, որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու մասին. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի միջնորդությունը՝ դատապարտյալ Հայկ Լևոնի Հովակիմյանի նկատմամբ Տավուշի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 30-ի թիվ ՏԴ/0145/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանք պատժի չվճարված մասը՝ 335.000 /երեք հարյուր երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամը, որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու մասին։ Դատավորների միջև գործերի բաշխման մակագրման եղանակով միջնորդությունը, թիվ ԵԴ1/0126/13/25 համարի ներքո 2025 թվականի փետրվարի 20-ին մակագրվել և նույն թվականի փետրվարի 21-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին: 2025 թվականի փետրվարի 21-ին որոշում է կայացվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի միջնորդության կապակցությամբ վարույթ հարուցելու և այն բանավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: 2. Ըստ ներկայացված միջնորդության և առկա նյութերի. «Տավուշի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.04.2024թ-ի թիվ ՏԴ/0145/01/24 դատավճռով՝ Հայկ Լևոնի Հովակիմյանը /ծնված՝ 10.10.1982թ-ին, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Անդրանիկի փող, 100 շ., 51 բն. հասցեում, հեռ. 055-20-22-80 /, մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի' 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Նշանակված տուգանքը նույն դատավճռով տարաժամկետվել է, որի վճարումը պետք է կատարվի մաս առ մաս 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամսվա մինչև 15-ը՝ 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ: Թիվ ՏԴ/0145/01/24 դատավճիռը 09.07.2024թ. մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ 26.07.2024թ-ին ստացվել և ի կատար ածման է ընդունվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: 31.07.2024թ-ին Հ. Հովակիմյանը հաշվառվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Հ.Հովակիմյանի կողմից տուգանքի գումարը որոշմամբ սահմանված ժամկետում չվճարելու հանգամանքից ելնելով՝ 19.08.2024թ. ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան տուգանքի չափին համարժեք գույք բռնագանձելու վերաբերյալ: Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 29.08.2024թ. թիվ ԵԴ1/0723/15/24 որոշմամբ՝ դատապարտյալ Հ.Հովակիմյանից բռնագանձման ենթակա է, նրա նկատմամբ թիվ ՏԴ/0145/01/24 դատական ակտով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի չափին համարժեք գույք: 28.09.2024թ-ին Հայկ Հովակիմյանը մասնակի վճարել է 40.000 (քառասուն հազար) ՀՀ դրամ: 31.01.2025թ-ին ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում ստացվել է ՀՀ ԱՆ հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության 31.01.2025թ. որոշումն, որի համաձայն Հ.Հովակիմյանի վերաբերյալ 25.12.2024թ. թիվ ԵԴ1/0723/15/24 կատարողական թերթի համաձայն հարուցված թիվ 130155791 կատարողական վարույթն ավարտվել է կատարողական գործողությունների ընթացքում պարտապան Հայկ Լևոնի Հովակիմյանին պատկանող բռնագանձման ենթակա գույք կամ դրամական միջոցներ չեն հայտնաբերվել: 18.02.2025թ-ին հեռախոսազանգ է կատարվել Հ.Հովակիմյանին՝ ճշտելու տուգանքի վճարման հանգամանքը, ինչպես նաև տեղեկացնելու տուգանքի ձևով պատիժը ազատազրկմամբ փոխարինելու միջնորդությունը դատարան ներկայացնելու մասին, սակայն վերջինս հեռախոսազանգին չի պատասխանել», որպիսի հիմնավորմամբ միջնորդություն է ներկայացվել տուգանքի չվճարված մասը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու մասին: 3. Դատական նիստում արտահայտված դիրքորոշումները. ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի ներկայացուցիչ Կ.Գրիգորյանը ներկայացրեց միջնորդությունը և պնդեց այն: Հարցերին պատասխանեց, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունով պայմանավորված են իրենք միջնորդությունն ուշ ներկայացրել: Դատապարտյալ Հ.Հովակիմյանը հայտնեց, որ իր աշխատանքը սեզոնային է, և նոր է սկսել աշխատել ու պարտավորվում է կատարել վճարումները: Իր խնամքին է գտնվում հաշմանդամ մայրը, ում առողջական վիճակի վերաբերյալ ներկայացրեց միասնական սոցիալական ծառայությունից ստացված փաստաթղթեր: Միաժամանակ՝ Դատարանին ներկայացրեց «Կոնվերս Բանկ» ՓԲԸ-ի «Արշակունյաց» մ/ճ 2025 թվականի ապրիլի 01-ի վճարման հանձնարարագրի թիվ 000261 անդորրագիրը, որի համաձայն՝ կատարվել է 115.000 /հարյուր տասնհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով վճարում: 4. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունը, հետազոտելով գործի նյութերը և լսելով վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները, գտնում է, որ միջնորդությունը ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 11-րդ մասի համաձայն՝ «/…/ 11. Տուգանքը վճարելուց խուսափելու դեպքում բռնագանձվում է դատարանի որոշած տուգանքի չափին համարժեք գույք, եթե այդպիսին առկա է: Եթե այդպիսի գույք առկա չէ, ապա տուգանքը փոխարինվում է ազատազրկմամբ` ազատազրկման 3 օրը հաշվարկելով նվազագույն աշխատավարձի դիմաց: /…/ 14. Տուգանքը վճարելուց խուսափող է համարվում այն դատապարտյալը, որը` 1) տուգանքի մասին պրոբացիայի ծառայության կողմից պատշաճ ծանուցվելուց հետո՝ 10 աշխատանքային օրվա ընթացքում, տուգանքի վճարման անդորրագիրը չի ներկայացրել լիազոր մարմին, բացառությամբ սույն հոդվածի 8-րդ մասով նախատեսված դեպքերի, 2) խախտել է տուգանքի վճարումը հետաձգելու կամ տուգանքը մաս առ մաս վճարելու կարգն ու պայմանները, բացառությամբ սույն հոդվածի 8-րդ մասով նախատեսված դեպքերի»: ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 28-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ տուգանքը վճարելուց խուսափելու դեպքում Պրոբացիայի ծառայությունն այդ մասին անհապաղ, բայց ոչ ուշ, քան երկու աշխատանքային օրվա ընթացքում կազմում է արձանագրություն և միջնորդություն ներկայացնում դատարան՝ դատապարտյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքի չափին համարժեք գույք բռնագանձելու կամ տուգանքը ազատազրկմամբ փոխարինելու վերաբերյալ։ ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 152-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Սույն գլխով նախատեսված հարցերի վերաբերյալ դատական վարույթն իրականացվում է գրավոր, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ բանավոր ընթացակարգով: 2. Բանավոր ընթացակարգով իրականացվում են սույն օրենսգրքի 153-րդ, 158.1-ին, 158.2-րդ, 159-րդ, 160.1-ին և 161-164-րդ հոդվածներով նախատեսված հարցերի վերաբերյալ դատական վարույթները: 3. Դատարանը սեփական նախաձեռնությամբ իրավասու է սույն հոդվածի 2-րդ մասում չնշված ցանկացած վարույթ իրականացնելու բանավոր ընթացակարգով կամ գրավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթն իր որոշմամբ փոխակերպելու բանավոր ընթացակարգով վարույթի։ 4. Սույն գլխով նախատեսված հարցերի վերաբերյալ դատական վարույթն առաջին ատյանի դատարանում իրականացվում է միանձնյա։ 5. Սույն գլխով նախատեսված դատավարական կարգի նկատմամբ վերաբերելի մասով (mutatis mutandis) կիրառելի են Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-19-րդ, 34-36-րդ գլուխների և 11-րդ բաժնի կարգավորումները»: Սույն դեպքում, ըստ միջնորդության և վարույթի նյութերի, դատապարտյալ Հայկ Հովակիմյանը մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 15-ը պարտավոր է եղել կատարել դատարանի դատավճռով նշանակված տուգանքից հերթական՝ 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամի չափով վճարումը և այն հավաստող փաստաթուղթը ներկայացնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայություն, սակայն վերջինս չի կատարել վճարումը: 19.08.2024թ. ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան տուգանքի չափին համարժեք գույք բռնագանձելու վերաբերյալ, որը Դատարանի 29.08.2024թ. թիվ ԵԴ1/0723/15/24 որոշմամբ բավարարվել է, որից հետո 28.09.2024թ-ին Հայկ Հովակիմյանը կատարել է 40.000 /քառասուն հազար/ ՀՀ դրամի վճարում, իսկ ՀՀ ԱՆ հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության 31.01.2025թ. որոշման համաձայն՝ Հ.Հովակիմյանի վերաբերյալ 25.12.2024թ. թիվ ԵԴ1/0723/15/24 կատարողական թերթի համաձայն հարուցված թիվ 130155791 կատարողական վարույթն ավարտվել է կատարողական գործողությունների ընթացքում պարտապան Հայկ Լևոնի Հովակիմյանին պատկանող բռնագանձման ենթակա գույք կամ դրամական միջոցներ չհայտնաբերվելու պատճառով: Հայկ Հովակիմյանը սույն միջնորդությունը ներկայացնելու դրությամբ Տավուշի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 30-ի թիվ ՏԴ/0145/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանք պատժի չվճարված մասից՝ 335.000 /երեք հարյուր երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամից չի կատարել որևէ վճարում: 2025 թվականի ապրիլի 01-ի դատական նիստին Հ.Հովակիմյանը դատարանին ներկայացրեց տուգանքը վճարելու անհնարինությունը հավաստող տվյալներ, մասնավորապես՝ վերջինիս խնամքին է գտնվում հաշմանդամ մայրը, և իր կողմից տուգանքը չվճարելու հանգամանքը պատճառաբանեց նախկինում աշխատանք չունենալու հանգամանքով: Միաժամանակ՝ հայտնեց, որ ներկայումս աշխատում է և ներկայացրեց «Կոնվերս Բանկ» ՓԲԸ-ի «Արշակունյաց» մ/ճ 2025 թվականի ապրիլի 01-ի վճարման հանձնարարագրի թիվ 000261 անդորրագիրը, որի համաձայն՝ կատարվել է 115.000 /հարյուր տասնհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով վճարում: Վերոնշված իրավանորմերը համադրելով միջնորդության շրջանակներում ստացված փաստական տվյալների հետ Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները շարունակվում են ի կատար ածվել, իսկ դատապարտյալի կողմից թույլ տրված շեղումն ունեցել է օբյեկտիվ պատճառ: Վերոգրյալի համար հիմք է հանդիսանում այն, որ մեղադրյալի կողմից արդեն իսկ աշխատանք ունենալու պայմաններում կատարվել է թիվ ՏԴ/0145/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանք պատժի չվճարված մասից՝ 335.000 /երեք հարյուր երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամից կատարվել է 115.000 /հարյուր տասնհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով վճարում ՀՀ դրամ չափով վճարում: Այլ կերպ, մեղադրյալը, օբյեկտիվ հանգամանքները վերանալուց հետո, պատշաճ կատարել է տուգանքի չվճարված մասի գրեթե կեսի չափով վճարումը: Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի վճարման ժամանակացույցի խախտման օբյեկտիվ պատճառները /փաստերը/ չեն կարող մշտապես նույն կերպ մեկնաբանվել և դատապարտյալի կողմից տուգանքի վճարման ժամանակացույցի պարբերաբար խախտման փաստն ինքնին կարող է վկայել՝ վերջինիս կողմից տուգանքի վճարումից խուսափելը վկայող իրական հանգամանքներ: Դատարանն ընդգծում է, որ վերոգրյալ մոտեցումը, չի ենթադրում ներկայացված միջնորդության հիմնավորվածության բացակայություն, նկատի ունենալով, որ տուգանքը վճարելուց խուսափելու, այսինքն` սահմանված ժամանակացույցով վճարում չկատարելու դեպքում Պրոբացիայի ծառայությունը պարտավոր էր այդ մասին անհապաղ, բայց ոչ ուշ, քան երկու աշխատանքային օրվա ընթացքում արձանագրություն կազմել և միջնորդել դատարան՝ դատապարտյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը ազատազրկմամբ փոխարինելու վերաբերյալ: Ամփոփելով վերոնշյալը և արձանագրելով, որ Հայկ Հովակիմյանը չի հանդիսանում տուգանքը վճարելուց խուսափող դատապարտյալ, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի միջնորդությունը ենթակա է մերժման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 264-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 27-րդ, 152-րդ, 156-րդ և 165-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի միջնորդությունը մերժել: 2. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԼԻԶԱ |
| Ազգանուն | ՍԱՐԳՍՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՔՐԻՍՏԻՆԵ |
| Ազգանուն | ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԷԼԵՆ |
| Ազգանուն | ԱՆԱՆՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
Դատավճռի կայացման օր
| Ամսաթիվ | 17-04-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձ. և համաձայն. տուգանք նշան. վարույթ հարուց. մասին որոշման պատճենը ուղարկվել է հանր. մեղադրողին և վարույթի մասն. մասնակիցներին
| Ամսաթիվ | 02-04-2025 |
|---|
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-04-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Լիզա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Ամսաթիվ | 17-04-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԴ1/1086/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «17» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի՝ ծնված 18.12.1995թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ և ՎՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է ՀՀ ՊՆ-ում, կոչումով շարքային չդատապարտված, բնակվող՝ ք.Երևան, Զ.Անդրանիկի փող., 31 շենք, 36 բն., որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով. 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1.1 2024 թվականի օգոստոսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60558824 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 8/։ 1.2 2025 թվականի մարտի 06-ին Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նույն թվականի մարտի 18-ին նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 25-25, 32-35/: 1.3 2025 թվականի մարտի 07-ին թիվ 60558824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Լիզա Գրիգորի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 28-29/: 1.4 2025 թվականի մարտի 24-ին թիվ 60558824 քրեական վարույթով կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 57ա/: 1.5 2025 թվականի մարտի 24-ին կազմվել է թիվ 60558824 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 49-57/: 1.6 2025 թվականի մարտի 31-ին որոշում է կայացվել թիվ 60558824 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։ 1.7 2025 թվականի ապրիլի 01-ին թիվ 60558824 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը թիվ ԵԴ1/1086/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի ապրիլի 02-ին հանձնվել է դատավոր Ս․ Յուզբաշյանին։ 2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2.1 Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա «տեղյակ լինելով 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ին իր վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արթուր Արզումանյանի կողմից կայացված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180260388 որոշման մասին, այն է՝ մեկ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման մասին, զրկման ժամկետը չլրացած՝ 2024 թվականի հունիսի 27-ին՝ ժամը 14:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 37 FA 126 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արեգ Ղամբարյանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 14:20-ի սահմաններում, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409282 արձանագրությունը»: 3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը 3.1 Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով 1.4 կետում նշված հանգամանքը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով: 3.2 Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին, գ.թ. 40/։ 3.3 Նկատի ունենալով, որ քրեական գործով առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, Դատարանը 2025 թվականի մարտի 19-ին որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: 4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. 4.1 Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Լիզա Սարգսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում, Դատարանն արձանագրում է, որ Լ.Սարգսյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ 4.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 4.3 Մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝ «/…/ 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու: /…/»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ և 7-րդ կետերի համաձայն՝ «6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ. 7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը»: Նվազագույն աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով: 2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում: 3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։ /.../ 5․ Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /.../»: 4.4 Վերը մեջբերված իրավական նորմերի լույսի ներքո հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին մեղսագրվող արարքի համար տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը կազմում է հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկը, ինչպես նաև այն, որ նրա՝ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացած միջին ամսական եկամուտները բացակայում են, ուստի Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված և թույլատրելի պատժի հետևյալ պատժաչափը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ 4.5 Դատարանը, հիմք ընդունելով տուգանքի վճարումը մեկ տարի ժամկետով տարաժամկետելու վերաբերյալ մեղադրյալի միջնորդությունը, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «/.../ 7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։ 8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը` 1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով, 2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 12 /տասներկու/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամսում 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: 4.6 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: 4.7 Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Լ.Սարգսյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: 4.8 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով: Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ չափով: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել: Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-04-2025 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 27-05-2025 |
|---|
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 06-06-2025 |
|---|---|
| Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ | ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի կողմից ստացվել է տեղեկատվություն այն մասին, որ Լիզա Գրիգորիի Սարգսյանը սահմանված կարգով վերցվել է հաշվառման: |
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-06-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 2 հատոր, 1-ին հատոր՝ 58 թերթ, 2-րդ հատոր 39 թերթ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 16-06-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր, 1-ին հատոր՝ 58 թերթ, 2-րդ հատոր 39 թերթ: |