Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/1076/01/25
Վիճակագրական տողի համար : 10.7

Պատասխանող

Արսեն Գաբրիելյան Սամվելի
Արսեն Գաբրիելյան
Արսեն Գաբրիելյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Գնել Գասպարյան

Քրեական վերաքննիչ

Գրիգոր Հովհաննիսյան

Հոդվածներ

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված 264 Մաս 2

Հոդված 264 Մաս 2

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Գնել Գասպարյան

Քրեական վերաքննիչ

Գրիգոր Հովհաննիսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, հրկիզման եղանակով, առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու դիտավորությամբ, գնացել է Երևան քաղաքի Գուրգեն Մահարի 1-ին հասցեում գործող «Ֆլեշ» բենզալցական, այնտեղ գնել է բենզին և իր հետ վերցնելով՝ գնացել է իր հաշվառման վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44 փողոցի 81 տան բակ և իր մոտ գտնվող բենզինով հրկիզել է բակում գտնվող ավտոտնակում կայանված, Արամ Սեմիրջյանին պատկանող «Լեքսուս» մակնիշի, 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի և «Լեքսուս» մակնիշի, 37 VR 067 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի՝ Ա.Սեմիրջյանին պատժառելով առանձնապես խոշոր չափերի՝ 30.300.000 << դրամի գույքային վնաս:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Երևանի քրեական դատարան 2026-03-17 14:00 5 Կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-02-24 15:30 5 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-01-08 16:00 5 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-12-11 16:00 5 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-10-13 14:00 5 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-10-01 14:00 5 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-09-18 14:00 5 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-06-12 14:00 5 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-04-14 14:00 5 Նիստը կայացել է
ԵԴ1/1076/01/25







ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«17» մարտի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյանի

դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ.Գրիգորյանի

հանրային մեղադրող՝ Ա․Հեբոյանի


պաշտպան՝ Ա․Հախինյանի
Լ․Կարապետյանի
Լ․Հարությունյանի
Հ․Թորոսյանի

տուժող՝ Ա․Սեմիրջյանի

մեղադրյալ՝ Ա․Գաբրիելյանի

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի (ծնված՝ 24․08․1996թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված ՀՀ, քաղաք Երևան, Նոր Արեշ 44 փողոց, 81 տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրված գրավը և տնային կալանքը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ա․Մելքոնյանը կազմել է թիվ 12807524 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով։
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է քսանհինգ օր ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի ապրիլի 01-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1076/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 02-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 03-ին թիվ ԵԴ1/1076/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
1․1 Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը մեղադրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված այն հանցանքների կատարման համար, որ «նա, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, հրկիզման եղանակով, առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու դիտավորությամբ, գնացել է Երևան քաղաքի Գուրգեն Մահարի 1-ին հասցեում գործող «Ֆլեշ» բենզալցական, այնտեղ գնել է բենզին և իր հետ վերցնելով՝ գնացել է իր հաշվառման վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44 փողոցի 81 տան բակ և իր մոտ գտնվող բենզինով հրկիզել է բակում գտնվող ավտոտնակում կայանված, Արամ Սեմիրջյանին պատկանող «Լեքսուս» մակնիշի, 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի և «Լեքսուս» մակնիշի, 37 VR 067 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի՝ Ա.Սեմիրջյանին պատժառելով առանձնապես խոշոր չափերի՝ 30.300.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այսպիսով՝ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարում։»
2. Հիմնական դատալսումներ.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին և գնահատվեցին հետևյալ ապացույցները.
2.1 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին Անահիտ Գրիգորի Գաբրիելյանի մասնակցությամբ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ տանը իրականացված դեպքի վայրի զննությամբ, համաձայն որի՝ զննության մասնակից Գաբրիելյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ տան 1-ին հարկի աջ հատվածում գտնվող ավտոտնակը և հայտարարել, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 02:30-ի սահմաններում ձայն է լսել դուրս է եկել տանից և նկատել է, որ ավտոտնակից ծուխ է դուրս գալիս: Զննության մասնակցի կողմից մատնացույց արված ավտոտնակում հայտնաբերվեց Lexus մակնիշի 2 այրված ավտոմեքենա, որոնցից առաջին մեքենայի հետնամասում առկա էր 37 VR 067 հաշվառման համարանիշները:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 11-13)
2.2 ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Էրեբունու բաժնի պետ Դ. Պետրոսյանի կողմից տրված հաղորդմամբ, համաձայն որի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:25-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ-ից հաղորդում է ստացվել այն մասին, որ ժամը 03:19-ին 098-45-67-24 հեռախոսահամարից 911 է զանգահարել՝ Սարգսյանը և հայտնել, որ Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ հասցեում այրվում է անհայտ մակնիշի և հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա և գտնվում է տան մոտ:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 1)
2.3 ՀՀ ՆԳՆ ՔՈԳՎ ԵՔՎ ՍԴՈՒՀԴՊ բաժնում կազմված ձերբակալման արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին՝ ժամը 16:35-ին Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 69-րդ հասցեի մոտակայքից գույքի դիտավորյալ վնասում կատարելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 17)
2.4 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին կազմված փաստաթղթի բովանդակության զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվում Երևան քաղաքի Գ. Մահարի փողոցի 1-ին հասցեում գտնվող Ֆլեշ բենզալցակայնի տեսախցիկների տեսագրությունները:
Զննության ենթարկվեց Erebuni_Camera 01_20241124030427_20241124030633 անվանումով տեսագրությունը: Տեսագրությունը իրենից ներկայացնում էր 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ի՝ ժամը 03:04:27 րոպեից մինչև 03:06:33 րոպեն ընկած ժամանակահատվածի Ֆլեշ բենզալցակայանի տեսագրությունը: Տեսախցիկի օբյեկտիվի աջ հատվածում տեսանելի է ասֆալտապատ ճանապարհ, իսկ ձախ հատվածից կիսով չափ տեսանելի էր բենզալցակայնի սարքը: Տեսագրության 03:05:00 րոպեին տեսախցիկի օբյեկտիվի տեսադաշտի աջ հատվածում է հայտնվում, մի տղամարդ, ում ձախ ձեռքին առկա է բջջային հեռախոս, որի լույսը վառվում էր, աջ ձեռքին առկա էր Բջնի գրառմամբ պլաստիկ տարա: Վերջինիս հագին առկա է անթև սև գույնի բաճկոն, մոխրագույն ժակետ, որի տակից տեսանելի է բաց գույնի վերնաշապիկ, հագին առկա է նաև կապույտ գույնի տաբատ, սև գույնի կոշիկներ և փոքր ինչ ճաղատ, վերջինս քայլելով մոտենում է բենզալցակայանին, որից հետո 03:06:16 րոպեին նույն ճանապարհով հետ է վերադառնում, պլաստիկ տարան աջ ձեռքում բռնած:
Այնուհետև զննության ենթարկվեց Erebuni_Camera 04_20241124030424_20241124030638 անվանումով տեսագրությունը: Տեսագրությունը իրենից ներկայացնում էր վերը նկարագրված տեսագրություններ նույն ժամանակահատվածի տեսագրությունները, սակայն այս անգամ տեսախցիկի օբյեկտիվից տեսանելի էր բենզին լցնող երկու սարքեր և բենզինի սարքերի վրա առկա գումարի քանակի և լիտրի վերաբերյալ հատվածները: Տեսագրությունում տեսանելի է, թե ինչպես է բենզալցակայանի աշխատակիցը 300 ՀՀ դրամի բենզին լցնում պլաստիկ տարայի մեջ և փոխանցում վերը նկարագրված տղամարդուն, ով ձախ ձեռքով վերցնում է տարան և հեռանում է:
Զննության է ենթարկվում Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50 փողոցի 47/1 հասցեում գտնվող տեսախցիկի տեսագրությունները:
Զննության ենթարկվեց VIDEO-2024-11-25-18-50-00 անվանումով տեսագրությունը: Տեսագրությունը իրենից ներկայացնում էր Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50 փողոցի 47/1 հասցեի տեսախցիկի տեսագրությունը: Տեսագրության զննության ընթացքում պարզվեց, որ տեսագրությունը 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի տեսագրություններ գիշերվա, սակայն տեսագրության մեջ տեսանելի ժամը սխալ էր չէր համապատասխանում իրական ժամին: Տեսախցիկի օբյեկտիվից տեսանելի էր սև գույնի ավտոմեքենա և սպիտակ ու շականակագույն գույնի ավտոմեքենաներ, որոնք կայանված էին ճանապարհաեզրին: Տեսախցիկի օբյեկտիվի աջ անկյունային հատվածում տեսանելի էր Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ տունը: Տեսագրության 00:09 վայրկյանին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում վերը նկարագրված տղամարդը, ով քայլում է ճանապարհի ձախ հատվածով և մոտենում է Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ տանը մտնում ներս, վերջինս քայլելու ընթացքում գլուխը մի պահ թեքում է դեպի տեսախցիկի օբյեկտիվը: Վերը նկարագրված տղամարդու կողից 81-րդ տան բակ մուտք գործելուց հետո տեսանելի է, թե ինպես է 01:51 րոպեին ուժեղ կրակ վառվում, որից հետո վերը նկարագրված տղամարդը դուրս է գալիս և վազում է դեպի փողոցի ներքևի հատված, որից քիչ անց վառվում են տան լույսերը և տեսանելի է, թե ինչպես է ծուխ բարձրանում 81-րդ տանից:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 52-55)
2.5 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Արսեն Սուրենի Թությանի մասնակցությամբ զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Գ. Մահարի փողոցի 1-ին հասցեում գտնվող Ֆլեշ բենզալցակայանի և Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50-րդ փողոցի 47/1 հասցեի տեսանկարահանող տեսախցիկների տեսագրությունները: Զննության ընթացքում պարզվել է հետևյալը՝ զննության ենթարկվեց Ֆլեշ բենզալցակայանի տեսագրությունները և զննության մասնակից Ա. Թությանը հայտնեց, որ այն անձը ում հագին առկա է անթև սև բաճկոն, մոխրագույն գույնի ժակետ, տակից տեսանելի բաց գույնի վերնաշապիկ, կապույտ գույնի ջինսե տաբատ, սև գույնի կոշիկներ, ձախ ձեռքին բջջային հեռախոս, իսկ աջ ձեռքին պլաստիկ տարա՝ այդ անձը հանդիսանում է Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը, ում վերջինս շատ լավ ճանաչում է և նրա հետ բազմաթիվ անգամներ աշխատանքային բնույթի ելնելով շբվել է:
Այնուհետև զննության ենթարկվեց Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50-րդ փողոցի 47/1 հասցեի տեսախցիկի տեսագրությունը և զննության մասնակիցը հայտարարեց, որ տեսագրությունում տեսանելի անձը, ով քայլում է ճանապարհի ձախ հատվածով հանդիսանում է Արսեսն Սամվելի Գաբրիելյանը: Զննության մասնակիցը հայտարարեց, որ Արսենը մոտենում է իրենց տանը և այդ հատվածը հենց իրենց 44-րդ փողոցի 81-րդ տան դարպասների կողմն է, որից հետո մուտք է գործում ներս: Զննության մասնակից Թությանը հայտարարեց, որ այն հատվածը, որտեղից լույս է երևում դա հենց 81-րդ տան ավտոտնակի դարպասի դուռն է, ինչպես նաև կողքի հատվածում էլ ավտոտնակի 2 կամ երեք պատուհաններ կան և երբ ուժեղ բոց է ելնում, դա ելնում է ավտոտնակից ըստ զննության մասնկցի: Զննության մասնակիցը հայտարարեց, որ Ա. Գաբրիելյանը դուրս է գալիս դարպասից և փախնում 44-րդ փողոցով դեպի ներքև:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 58-59)
2.6 Առգրավում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանից առգրավել են հագին եղած հագուստները՝ Massimo Duty գրառմամբ կապույտ գույնի ջինսե տաբատը, Salvitini գրառմամբ մարմնագույն վերնաշապիկը, Nike գրառմամբ սև գույնի կաշվե սպորտային կոշիկները:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 77-78)
2.7 ՀՀ քննչական կոմիտեի փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ից ստացված փորձագետի թիվ 292-ԱՊ-24 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը տրամադրված Lexus ES 350 մակնիշի ավտոմեքենաներից յուրաքանչյուրը վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ի դրությամբ գնահատվում է 15.150.000 ՀՀ դրամ:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 175-178)
2.8 ՀՀ Փորձաքննությունների ազգային բյուրո ՊՈԱԿ-ից ստացված փորձագետի թիվ 24-3257 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ ելնելով կատարված հետազոտությունների արդյունքներից, մասնավորապես՝ փորձաքննության ներկայացված ավտոմեքենաների և ավտոտնակի ընդհանուր տեսքից, հրդեհի առկա հետքերի առանձնահատկություններից, դրանց համադրումից և վերլուծությունից, ածխանման զանգվածներում բաց նավթամթերքների հետքերի առկայությունից, ինչպես նաև հաշվի առնելով գործի հանգամանքներում առկա տվյալները, եզրակացնում ենք, որ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի թիվ 81 տան ավտոտնակում առաջացած հրդեհի օջախը գտնվել է ավտոտնակի ներսում՝ դիմային հատվածում: Հրդեհի առաջացման պատճառ է հանդիսացել բաց կամ քիչ կալորիականությամբ կրակի աղբյուրը (օրինակ՝ այրվող լուցկի, կրակայրիչ և այլն)՝ նավթամթերքի առկայության պայմաններում: Հրդեհը բռնկվելով ավտոտնակի դիմային հատվածում՝ 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի սև գույնի «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենայի հատվածում, տարածվել է դեպի հետ՝ ընդգրկելով նաև 37 VR 067 հաշվառման համարանիշի սպիտակ գույնի «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենան:
(հատոր 2-րդ գ․թ․31-42)
2.9 2025 թվականի մարտի 14-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Զննության ենթարկվեց ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ից ստացված թիվ 2378 Ք-24 եզրակացությամբ վարույթն իրականացնող մարմնին տրամադրված Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի հագից առգրավված հագուստները, որը փորձաքննության շրջանակներում տրամադրվել էր փորձագետներին:
Փաթեթը կնիքված էր ՀՀ ՔԿ Փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի փորձագետի թիվ 2 կնիքով: Փաթեթի մեջ առկա է մարմնագույն <<Salvatini>> գրառմամբ երկարաթև վերնաշապիկ, սև գույնի <<Nike>> տարբերանշանով սպորտային կաշվե մեկ զույգ կոշիկներ, <<Massimo dutti>> գրառմամբ կապույտ գույնի ջինսե տաբատ, սպիտակ գույնի անթև վերնաշապիկ:
(հատոր 2-րդ գ․թ․88)
2.10 Մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի կողմից շահագործվող 094-73-33-20 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ստացված վերծանումների զննությամբ պարզվեց, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ դեպքի ժամանակ Արսեն Գաբրիելյանի կողմից շահագործվող բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է Yerevan, Nor Aresh srtr #7, bld. #60 հասցեում տեղակայված բջջային օպերատորի կայանից:
(հատոր 1-ին գ․թ․238-239/1)
2.11 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված այրված Լեքսուս մակնիշի 37 VR 067 և 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով։
(հատոր 1-ին գ․թ․173-174)
2.12 2025 թվականի մարտի 14-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված <<Salvatini>> գրառմամբ երկարաթև վերնաշապիկով, սև գույնի <<Nike>> տարբերանշանով սպորտային կաշվե մեկ զույգ կոշիկներով, <<Massimo dutti>> գրառմամբ կապույտ գույնի ջինսե տաբատով:
(հատոր 2-րդ գ․թ․89-90)
2.13 2025 թվականի մարտի 25-ի որոշմամբ արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50-րդ փողոցի 47/1 հասցեի տեսանկարահանող տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակով, Գ. Մահարի փողոցի 1-ին հասցեում գտնվող Ֆլեշ բենզալցակայանի տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակով, մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի կողմից շահագործվող բջջային հեռախոսահամարի վերծանումների լազերային սկավառակով:
(հատոր 2-րդ գ․թ․127-128)
2.14 Տուժող Արամ Վարդանի Սեմիրջյանը պատասխանելով հարցերին հայտնեց, որ Լեքսուս մակնիշի մեքենաներից մեկը պատկանում է իրեն մյուսն իր մայրիկին։ Նշեց, որ այդ մեքենաները կայանվում են Սամվել Գաբրիելյանին պատկանող ավտոտնակում մոտավորապես 3 տարի առաջ։ Նշեց, որ այդ տանը բնակվում են 6 անձ՝ Սամվել Գաբրիելյանը, Հասմիկը, Արասենը, Աշոտը, Արմենը և Սամվելի մայրը։ Նշեց, որ վերջինս ավտոտնակ չի ունեցել և խնդրել է կայանել վերջինիս ավտոտնակում։ Նշեց, որ երբ հասել է դեպքի վայր արդեն երկու մեքենաներն էլ այրված են եղել։ Նշեց, որ Արսեն Գաբրիելյանի և նրա ընտանիքի անդամների հետ ունի բարիդրացիական հարաբերություններ։ Տուժողը հայտնեց, որ իրեն պատճառվված գույքային վնասը հատուցվել է և ներկայումս մեղադրյալից գույքային որևէ պահանջ չունի։ Նշեց, որ չի կարող ասել, թե նման արարքի պատճառն ինչը կարող է լինել։
(դատական նիստի արձանագրություն)
2.15 Վկա Հասմիկ Սարգսյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց։
(դատական նիստի արձանագրություն)
2.16 Վկա Արսեն Թությանը պատասխանելով հարցերին հայտնեց, որ մեղադրյալի հետ առնչվել է երբ մի քանի անգամ նրան բաժին են հրավիրել։ Դեպքի հետ կապված հայտնեց, որ այդ ժամանակահատվածում տարածքը վերջինիս կողմից է սպասարկվել։ Նշեց, որ մեղադրյալի հայրը բավականին հարգված անձնավորություն է և ինքը նրան տևական ժամանակ է ճանաչում։ Հայտնեց, որ տեսագրություններում երևում է Արսենը շիշը ձեռքը երբ բենզալցակայանից գալիս է և մտնում է այդ ավտոտնակ։ Հայտնեց, որ այդ ավտոտնակի տեղակայման մասին դեպքի օրն է իմացել։
(դատական նիստի արձանագրություն)
2.17 Վկա Սեյրան Ղազարյանը պատասխանելով հարցերին հայտնեց, որ ներկաներից ոչ մեկի չի ճանաչում։ Վկան հայտնեց, որ 2024 թվականի նոյեմբեր ամսին աշխատել է Գուրգեն Մահարի 1/3 հասցեում գործող բենզալցակայանում։ Նշեց, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 23-ին եղել է հերթափոխում։ Նշեց, որ շատ են լինում դեպքերը երբ անձինք մոտենում են և տարայով դիզվառելիք են գնում։ Նշեց, որ տեսել է տեսագրությունները և դրանում երևում է, որ հաճախորդը մոտեցել է և բենզին է գնել և հեռացել։ Նշեց, որ չի հիշում հաճախորդին քանի որ նման անձանց շատ է հանդիպում աշխատանքի բերումով։
(դատական նիստի արձանագրություն)
2.18 Մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել իր նյարդային վիճակից ելնելով։ Նշեց, որ ինքը տուժողի հետ խնդիր չի ունեցել։ Նշեց, որ ընդունում է իր մեղքը և զղջում է իր արարքի համար։ Հայտնեց, որ իր մտքով չի անցել ինչ-որ մեկին վնասել։ Նշեց, որ իր հարազատնների հետ բավականին լավ հարաբերությունների մեջ է։ Այդ օրն ինքն իմացել է, որ տանը մարդ չի եղել, դուռը փակ է եղել, գնել է բենզինը դուռը բացել է և այրել է մեքենաները։ Հայտնեց, որ ճանաչեց հարցաքննված վկային և նրանից է գնել բենզինը։ Հայտնեց, որ բնակվել է Նոր Արեշ 44 փողոց 69 տուն հասցեում։ Ինքն սովորություն է ունեցել առանձնանալու, մենակ մնալու։ Հայտնեց, որ խնդրել է մեքենաները հանեն այդ վայրից, քանի որ այդ հատվածում ցանկացել է ինչ որ առանձին իր անկյունն ունենալ։ Նշեց, որ այդ ժամանակ իր հոգեվիճակն այլ է եղել, իսկ ներկայումս այլ է։ Նշեց, որ այդ տարածքը մոտ է եղել իր տանը և միաժամանկ նա միայնակ է եղել դրա համար է իրեն այդ վայրը դուր եկել։ Նշեց, որ դեպքի օր կամ դրանից առաջ ընտանիքի անդամներից ոչ մեկից գումար չի ուզել։ Նշեց, որ նշված վայրում թղթեր են եղել և դրանով էլ այրել է։ Հայտնեց, որ չի պատկերացրել որ կրակն այդ աստիճան ուժգին կլինի։ Նշեց, որ ոչ մեկ տեղյակ չի եղել իր մտադրության մասին դա իր մոտ առաջացել է րոպեների ընթացքում։ Նշեց, որ մեքենաները պատկանում են այն անձին ով ՀՀ-ում չի և նրան մի քանի անգամ տեսել է բայց որևէ թշնամական հարաբերություն չի ունեցել վերջինիս հետ։ Նշեց, որ ցանկացել է ընդամենը մի բան անել, որ այդ մեքենաները այդ վայրում չկայանեն։ Նշեց, որ իր հիշելով դեպքը եղել է գիշերը 02։30-ի սահմաններում։
(դատական նիստի արձանագրություն)
3. Լրացուցիչ դատալսումներ.
Հրապարակվեց ՀՀ ՆԳՆ ինֆորմացոն կենտրոնից ստացված Ձև 8 տեղեկանքը համաձայն որի Արսեն Գաբրիելյանը նախկինում դատապարտված չի եղել։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը և իրավաչափությունը․
Վերլուծելով սույն դատավճռի (այսուհետ՝ Դատավճիռ) 2.1-2․18.-րդ կետերում ներկայացված ապացույցները Արսեն Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքի շրջանակներում, Դատարանը՝ ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա գտնում է, որ մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանին պետք է մեղավոր ճանաչել Դատավճռի 1․1 կետում շարադրված մեղադրանքով նկարագրված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Այսպես․
4․1․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը)։
Մասնավորապես՝ Դատարանը արձանագրում է, որ Դատավաճռի 2.1-2․18.-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների բավարար համակցությամբ ապացուցվել և հիմնավորվել է, որ Արսեն Գաբրիելյանը, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, հրկիզման եղանակով, առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու դիտավորությամբ, գնացել է Երևան քաղաքի Գուրգեն Մահարի 1-ին հասցեում գործող «Ֆլեշ» բենզալցակայան, այնտեղ գնել է բենզին և իր հետ վերցնելով՝ գնացել է իր հաշվառման վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44 փողոցի 81 տան բակ և իր մոտ գտնվող բենզինով հրկիզել է բակում գտնվող ավտոտնակում կայանված, Արամ Սեմիրջյանին պատկանող «Լեքսուս» մակնիշի, 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի և «Լեքսուս» մակնիշի, 37 VR 067 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի՝ Ա.Սեմիրջյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի՝ 30.300.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
4․2․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերը քրեական պատասխանատվություն են սահմանում ուրիշի գույքը ոչնչացնելու կամ վնասելու համար, որը կատարվել է հրկիզման, պայթյունի կամ հանրավտանգ այլ եղանակով և առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս է պատճառել։
Հաշվի առնելով, որ նախորդ կետում հաստատվել է մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները՝ դատարանը գտնում է, որ դրանք համապատասխանում են վերը նշված ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներին, հետևաբար ապացուցված է, արարքի հակաիրավականությունը։
4․3․ Դատարանը գտնում է, որ Դատավաճռի 2.1-2․18.-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների գնահատման արդյունքում ապացուցված է այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը.
4․4․ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը գիտակցել է իր արարքի հակաիրավականությունը, ուստի ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանը հաստատված է համարում Արսեն Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը, գտնում է, որ նրան պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով:
Ելնելով վերոգրյալից Դատարանը կայացրեց մեղադրական վերդիկտ՝ հաստատված համարելով, որ ապացուցված է, որ մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանը կատարել է իրեն վերագրվող արարքը, ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները, ապացուցված է արարքի քրեական հակաիրավական լինելու փաստը, ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ հետևաբար ապացուցված արարքի նկատմամբ ենթակա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով:
6․ Անդրադառնալով մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանի կատարած հանցագործության համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(...):»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է «(...) [Պ]ատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) [Պ]ատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) [որը պետք է կիրառվի] պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (նախկին օրենսգրքի) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ:
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
6․1 Արսեն Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել կատարված արարքը ընդունելը և զղջալը, վնասը հատուցելը։
6․2 Արսեն Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արսեն Գաբրիելյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման, ազատության սահմանափակման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ժամկետները հաշվարկվում են ամիսներով և տարիներով: Հանրային աշխատանքների ժամկետը հաշվարկվում է ժամերով: Կարճաժամկետ ազատազրկման ժամկետը հաշվարկվում է օրերով և ամիսներով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված պատիժները փոխարինելիս կամ գումարելիս, ինչպես նաև պատիժը հաշվակցելիս ժամկետները կարող են հաշվարկվել օրերով:
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
4. Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց:
5. Հանցանքը կատարելուց հետո հոգեկան առողջության խնդիրներ ի հայտ գալու հիմքով անձի նկատմամբ նշանակված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցները կիրառելու ժամկետը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով հաշվակցվում է պատժի ժամկետին:»:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանի կողմից մինչև դատավճիռ կայացնելը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվակցմանը Դատարանը սահմանված պատժին հաշվակցելով Արսեն Գաբրիելյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը՝ 1 (մեկ) տարի 3 (երեք) ամիս 22 (քսաներկու) օրը և մեղադրյալին պետք է թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 8 (ութ) օրը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...)
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
(...)
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
(...)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի դրսևորում, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել`
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները, մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, մեղքը ընդունելն, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ վերը թվարկված հանգամանքների առկայության պայմաններում մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ տուժողին պատճառած վնասը փոխհատուցվել է։ Ինչ վերաբերում է հանցագործությունից հետո Արսեն Գաբրիելյանի դրսևորած վարքագծին, ապա նա ընդունել է իր մեղքը, տվել է ցուցմունքներ, զղջացել է կատարվածի համար, զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց և չի խուսափել քննությունից և դատից:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշվածը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները այդ թվում նաև՝ մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, հանգում է այն հետևության, որ Արսեն Գաբրիելյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 2 (երկու) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է՝ առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
7. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված համակցված խափանման միջոցների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համակցված խափանման միջոցներից տնային կալանքը պետք է վերացնել, գրավը թողնել անփոփոխ, ինչպես նաև կիրառել բացակայելու արգելք մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
8. Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված հագուստները պետք է վերադարձնել մեղադրյալին, իսկ Լեքսուս մակնիշի ավտոմեքենանարեը թողնել Արամ Սեմիրջյանի տնօրինությանը։
9․ Անդրադառնալով առկա վարութային ծախսերին Դատարանն արձանագրում է, որ հանրային մեղադրանքով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 4-7-րդ կետերում թվարկված վարութային ծախսերի հատուցման պարտականությունը դատարանը դնում է մեղադրյալի վրա, եթե վերջինս վճարունակ է։ Հիմք ընդունելով մեղադրյալի վճարունակ լինելը Դատարանն արձանագրում է, որ Արսեն Սամվելի Գաբրելյանից պետք է հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 774․000 (յոթ հարյուր յոթանասունչորս հազար) ՀՀ դրամ որպես վարութային ծախս։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով նշանակված պատժին հաշվակցել մինչև դատավճիռ կայացնելը մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 1 (մեկ) տարի 3 (երեք) ամիս 22 (քսաներկու) և թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 8 (ութ) օրը։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 2 (երկու) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
4. Փորձաշրջանի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
5. Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված հագուստները վերադարձնել մեղադրյալին, իսկ Լեքսուս մակնիշի ավտոմեքենանարեը թողնել Արամ Սեմիրջյանի տնօրինությանը։
6. Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված համակցված խափանման միջոցներից տնային կալանքը վերացնել, գրավը թողնել անփոփոխ, ինչպես նաև կիրառել բացակայելու արգելք մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
7. Մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 774․000 (յոթ հարյուր յոթանասունչորս հազար) ՀՀ դրամ որպես վարութային ծախս։
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1076/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 01-04-2025
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 12807524
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, հրկիզման եղանակով, առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու դիտավորությամբ, գնացել է Երևան քաղաքի Գուրգեն Մահարի 1-ին հասցեում գործող «Ֆլեշ» բենզալցական, այնտեղ գնել է բենզին և իր հետ վերցնելով՝ գնացել է իր հաշվառման վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44 փողոցի 81 տան բակ և իր մոտ գտնվող բենզինով հրկիզել է բակում գտնվող ավտոտնակում կայանված, Արամ Սեմիրջյանին պատկանող «Լեքսուս» մակնիշի, 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի և «Լեքսուս» մակնիշի, 37 VR 067 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի՝ Ա.Սեմիրջյանին պատժառելով առանձնապես խոշոր չափերի՝ 30.300.000 << դրամի գույքային վնաս:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արսեն
Ազգանուն Գաբրիելյան
Հայրանուն Սամվելի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 264 Մաս 2 Կետ 2,6/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Դատվածություն
Դատվածություն չդատված
Վիճակագրական տողի համարը 10.7
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.2
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 01-04-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Գնել
Ազգանուն Գասպարյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Ամսաթիվ 01-07-2022
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 03-04-2025
Որոշում ԵԴ1/1076/01/25



ՈՐՈՇՈւՄ
ՎԱՐՈւՅԹԸ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈւ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ
ԴԱՏԱԼՍՈւՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈւ ՄԱՍԻՆ

«03» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյան) 2025թ. ապրիլի 03-ին վարույթ է ստանձնել թիվ ԵԴ1/1076/01/25 (նախաքննական համար՝ 12807524) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝

ՊԱՐԶԵՑԻ

Թիվ ԵԴ1/1076/01/25 (նախաքննական համար՝ 12807524) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 01.04.2025թ. մակագրվել և 02.04.2025թ. հանձնվել է ինձ:
Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝

ՈՐՈՇԵՑԻ

Ստանձնել թիվ ԵԴ1/1076/01/25 քրեական գործի վարույթը:
Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական գործով նախնական դատալսումները նշանակել 2025թ. ապրիլի 14-ին՝ ժամը 14:00-ին, որը տեղի կունենա Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Շենգավիթի նստավայրում (ք.Երևան, Արշակունյանց պ. 24/1)՝ թիվ 5 դահլիճում՝ դռնբաց դատական նիստում՝ դատավոր Գ.Գասպարյանի նախագահությամբ:





ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր
Անուն Արսեն
Ազգանուն Գաբրիելյան
Հայրանուն Սամվելի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Ա.
Ազգանուն Հեբոյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Արամ
Ազգանուն Սեմիրջյան
Հայրանուն Վարդանի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Լուսինե
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 14-04-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 14-04-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 14-04-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1076/01/25




Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ, ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԿԱՄ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


«14» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Գ.Գասպարյանի, քարտուղարությամբ Դ.Գրիգորյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Հեբոյանի, պաշտպան Լ.Հարությունյանի, մեղադրյալ Ա.Գաբրիելյանի նախնական դատական լսումների ընթացքում՝ դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի (ծնված՝ 24․08․1996թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված ՀՀ, քաղաք Երևան, Նոր Արեշ 44 փողոց, 81 տուն հասցեում) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ա․Մելքոնյանը կազմել է թիվ 12807524 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով։
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է քսանհինգ օր ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի ապրիլի 01-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1076/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 02-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 03-ին թիվ ԵԴ1/1076/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
2.Դատաքննության ընթացքում․
Մեղադրյալի խափանման միջոցի վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելով՝ հանրային մեղադրողը նշեց, որ դեռևս չեն վերացել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հիմքերը, ուստի գտնում է որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով:
Պաշտպանական կողմը դիրքորոշում հայտնելով Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի վերաբերյալ հայտնեց, որ քրեական վարույթի նախքննությունն ավարտվել է, ներկայումս Արսեն Գաբրիելյանը չի կարող որևէ կերպ խոչընդոտել քրեական վարույթին, որի պայմաններում հիմք ընդունելով նաև վերջինիս անձը և նրան բնութագրող տվյալները գտնում է, որ վարչական հսկողությունը համակցված բացակայելու արգելք խափանման միջոցի հետ ի զորու են ապահովել վերջինիս պատշաճ վարքագիծը։
նախկինում դատապարտված չի եղել, և տվյալ գործով այ քրեական վարույթով մեղադրյալ պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել նաև այլընտրանքային խափանման միջոցներից վարչական հսկողության կիրառմամբ։
Մեղադրյալը հայտնեց, որ տանը կալանքը կրելու դեպքում ավելի լավ կլինի։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով՝ Դատարանը լսելով վարույթի մասնակիցների կարծիքները, գտնում է, որ Արտաշ Խաչատուրյանի նկատմամբ կիրառված համակցված խափանման միջոցներից տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով հետևյալ պատճառաբանությամբ.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(…)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով:
2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
(...)
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝
Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը:»
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(...)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:
Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(...)
գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից: Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։
Համադրելով մեջբերված իրավանորմերը՝ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցների և փաստական հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հարկ է համարում նախ անդրադառնալ հիմնավոր կասկածի հարցին:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` Եվրոպական դատարան), իր մի շարք նախադեպային որոշումներում նշել է, որ քրեական իրավախախտում կատարված լինելու «հիմնավոր կասկածը» ենթադրում է այնպիսի փաստերի կամ տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում:
Ընդ որում, հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցող՝ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն, այնուամենայնիվ, «կասկածը» պետք է լինի ողջամիտ, այն պետք է հիմնված լինի օրենքով սահմանված կարգով ձեռքբերված որոշակի փաստական տվյալների վրա (համանման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Վճռաբեկ Դատարանը 2017 թվականի հունիսի 22-ի թիվ ԵԱՆԴ/0017/06/16 քրեական գործով):
Այսպիսով՝ քրեական գործի նյութերով՝ մասնավորապես` մեղադրական եզրակացությունում նշված ապացույցներով կարող է հիմնավորվել այն կասկածը, որ մեղադրյալը կարող է կատարած լինել մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքը և առնչություն ունենալ դեպքին, այլ կերպ ասած՝ առկա է հիմնավոր կասկած մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելու վերաբերյալ:
Միևնույն ժամանակ պետք է փաստել, որ հիմնավոր կասկածի՝ առաջադրված մեղադրանքների մասով, առավել մանրամասն դատողություններ անելու հնարավորություն, մասնավորապես, քանի դեռ չեն հետազոտվել գործի նյութերը, չեն հարցաքննվել անձինք, այս ընթացակարգի շրջանակներում առկա չէ:
Դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությանը գտնում է, որ այն շարունակում է իրատեսական լինել։ ՀՀ ՆԳՆ եստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքի և «Դատալեքս» տեղեկատվական համակարգի տվյալների համաձայն մեղադրյալի նկատմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3536/01/24 քրեական գործով կիրառված է եղել այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը, սակայն վերջինս կրկին մեղադրվում է ենթադրաբար հանցանք կատարելու մեջ։ Նման փաստական հանգամանքի առայության դեպքում Դատարանը գտնում է, որ այն որոշիչ է Արսեն Գաբրիելյանի հետագա վարքագծի հավանականությունը կանխորոշելու համար:
Գնահատելով մեղադրյալի կողմից իր վրա օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների ապահովման անհրաժեշտությամբ պայմանավորված կալանքի ժամկետի երարաձգման փաստարկները՝ Դատարանը գտնում է, որ դեռևս առկա է հավանականություն առ այն, որ մեղադրյալը հայտնվելով ազատության մեջ կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքգիծ։ Դատարանն արձանագրում է, որ ինչպես նախկինում այնպես էլ քրեական վարույթի սույն փուլում պաշտպանական կողմը չներկայացրեց հստակ բնակության հասցե, որտեղ այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման դեպքում մեղադրյալը բնակվելու է, որի պայմաններում, Դատարանը գտնում է, որ մշտական բնակության վայր չունենալու պայմաններում առկա է ողջամիտ հավանականություն, որ վերջինս պատշաճ կերպով չի ներկայանա դատարան, այդ կերպ կխոչընդոտելով քննությանը։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և վերջինիս կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը` Դատարանը սույն փուլում այն բարձր է գնահատում, հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը փորձել է ակտիվ միջոցների գործադրմամբ փախուստի դիմել դեպքի վայրից, ինչպես նաև առկա են փաստական տվյալներ առ այն, որ մեղադրյալը իր վերաբերյալ քննվող մեկ այլ քրեական վարույթով, առերևույթ, թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից կամ առնվազն նրա գտնվելու մասին տեղեկություններ չի եղել, որի հետևանքով էլ նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Տվյալ դեպքում, ուշադրության արժանացնելով մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները և հաշվի առնելով, որ բացակայում են մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը չեզոքացնող հնարավոր գործոնները, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատությունից զրկելու հետ չկապված այլ խափանման միջոցով/ներով/ հնարավոր չէ ապահովել նրա անձնական ազատության իրավունքի և վերջինիս մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռությունը:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պահանջների կատարումն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ է մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանավորումը երկարացնել 3 (երեք) ամիս ժամկետով, քանի որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր չէ ապահովել առավել մեղմ խափանման միջոցի կիրառմամբ կամ խափանման միջոցների համակցության կիրառմամբ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-րդ, 116-րդ, 118-րդ, 119-րդ, 270-րդ, 316-րդ և 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
2. Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-06-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 12-06-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 12-06-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1076/01/25




Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ, ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԿԱՄ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


«12» հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Գ.Գասպարյանի, քարտուղարությամբ Դ.Գրիգորյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Հեբոյանի, պաշտպան Լ.Հարությունյանի, մեղադրյալ Ա.Գաբրիելյանի հիմնական դատական լսումների ընթացքում՝ դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի (ծնված՝ 24․08․1996թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված ՀՀ, քաղաք Երևան, Նոր Արեշ 44 փողոց, 81 տուն հասցեում) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ա․Մելքոնյանը կազմել է թիվ 12807524 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով։
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է քսանհինգ օր ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի ապրիլի 01-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1076/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 02-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 03-ին թիվ ԵԴ1/1076/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
2.Դատաքննության ընթացքում․
Մեղադրյալի խափանման միջոցի վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելով՝ հանրային մեղադրողը նշեց, որ դեռևս չեն վերացել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հիմքերը, ուստի գտնում է որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով:
Պաշտպանական կողմը դիրքորոշում հայտնելով Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի վերաբերյալ նշեց, որ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել նաև այընտրանքային ավելի մեղմ խափանման միջոցի մասնավորապես տնային կալանքի կիրառմամբ։
Մեղադրյալն ըտ էության միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով՝ Դատարանը լսելով վարույթի մասնակիցների կարծիքները, գտնում է, որ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով հետևյալ պատճառաբանությամբ.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(…)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով:
2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
(...)
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝
Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը:»
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(...)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:
Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(...)
գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից: Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։
Համադրելով մեջբերված իրավանորմերը՝ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցների և փաստական հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հարկ է համարում նախ անդրադառնալ հիմնավոր կասկածի հարցին:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` Եվրոպական դատարան), իր մի շարք նախադեպային որոշումներում նշել է, որ քրեական իրավախախտում կատարված լինելու «հիմնավոր կասկածը» ենթադրում է այնպիսի փաստերի կամ տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում:
Ընդ որում, հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցող՝ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն, այնուամենայնիվ, «կասկածը» պետք է լինի ողջամիտ, այն պետք է հիմնված լինի օրենքով սահմանված կարգով ձեռքբերված որոշակի փաստական տվյալների վրա (համանման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Վճռաբեկ Դատարանը 2017 թվականի հունիսի 22-ի թիվ ԵԱՆԴ/0017/06/16 քրեական գործով):
Այսպիսով՝ քրեական գործի նյութերով՝ մասնավորապես` մեղադրական եզրակացությունում նշված ապացույցներով կարող է հիմնավորվել այն կասկածը, որ մեղադրյալը կարող է կատարած լինել մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքը և առնչություն ունենալ դեպքին, այլ կերպ ասած՝ առկա է հիմնավոր կասկած մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելու վերաբերյալ:
Միևնույն ժամանակ պետք է փաստել, որ հիմնավոր կասկածի՝ առաջադրված մեղադրանքների մասով, առավել մանրամասն դատողություններ անելու հնարավորություն, մասնավորապես, քանի դեռ չեն հետազոտվել գործի նյութերը, չեն հարցաքննվել անձինք, այս ընթացակարգի շրջանակներում առկա չէ:
Դատարանը վերահաստատելով իր նախորդ որոշմամբ արձանագրված դիրքորոշումը գտնոււմ է, որ խափանման միջոցի կիրառման համար անհրաժեշտ հիմքերը շարունակում են առկա լինել և մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը զսպելու համար մեղադրյալի անձնական ազատությունը ենթակա է սահմանափակման։
Դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությանը գտնում է, որ այն շարունակում է իրատեսական լինել։ ՀՀ ՆԳՆ եստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքի և «Դատալեքս» տեղեկատվական համակարգի տվյալների համաձայն մեղադրյալի նկատմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3536/01/24 քրեական գործով կիրառված է եղել այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը, սակայն վերջինս կրկին մեղադրվում է ենթադրաբար հանցանք կատարելու մեջ։ Նման փաստական հանգամանքի առայության դեպքում Դատարանը գտնում է, որ այն որոշիչ է Արսեն Գաբրիելյանի հետագա վարքագծի հավանականությունը կանխորոշելու համար:
Գնահատելով մեղադրյալի կողմից իր վրա օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների ապահովման անհրաժեշտությամբ պայմանավորված կալանքի ժամկետի երարաձգման փաստարկները՝ Դատարանը գտնում է, որ դեռևս առկա է հավանականություն առ այն, որ մեղադրյալը հայտնվելով ազատության մեջ կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքգիծ։ Դատարանն արձանագրում է, որ ինչպես նախկինում այնպես էլ քրեական վարույթի սույն փուլում պաշտպանական կողմը չներկայացրեց հստակ բնակության հասցե, որտեղ այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման դեպքում մեղադրյալը բնակվելու է, որի պայմաններում, Դատարանը գտնում է, որ մշտական բնակության վայր չունենալու պայմաններում առկա է ողջամիտ հավանականություն, որ վերջինս պատշաճ կերպով չի ներկայանա դատարան, այդ կերպ կխոչընդոտելով քննությանը։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և վերջինիս կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը` Դատարանը սույն փուլում այն բարձր է գնահատում, հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը փորձել է ակտիվ միջոցների գործադրմամբ փախուստի դիմել դեպքի վայրից, ինչպես նաև առկա են փաստական տվյալներ առ այն, որ մեղադրյալը իր վերաբերյալ քննվող մեկ այլ քրեական վարույթով, առերևույթ, թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից կամ առնվազն նրա գտնվելու մասին տեղեկություններ չի եղել, որի հետևանքով էլ նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատությունից զրկելու հետ չկապված այլ խափանման միջոցով/ներով/ հնարավոր չէ ապահովել նրա անձնական ազատության իրավունքի և վերջինիս մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռությունը:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պահանջների կատարումն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ է մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանավորումը երկարացնել 3 (երեք) ամիս ժամկետով, քանի որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր չէ ապահովել առավել մեղմ խափանման միջոցի կիրառմամբ կամ խափանման միջոցների համակցության կիրառմամբ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-րդ, 116-րդ, 118-րդ, 119-րդ, 270-րդ, 316-րդ և 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
2. Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 18-09-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 18-09-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-06-2025
Ժամ 14:36
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 12-06-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 01-10-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 01-10-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 13-10-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 13-10-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1076/01/25




Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ, ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԿԱՄ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


«13» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Գ.Գասպարյանի, քարտուղարությամբ Դ.Գրիգորյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Հեբոյանի, պաշտպան Հ.Թորոսյանի, տուժող Ա.Սեմիրջյանի, մեղադրյալ Ա.Գաբրիելյանի հիմնական դատական լսումների ընթացքում՝ դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի (ծնված՝ 24․08․1996թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված ՀՀ, քաղաք Երևան, Նոր Արեշ 44 փողոց, 81 տուն հասցեում) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ա․Մելքոնյանը կազմել է թիվ 12807524 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով։
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է քսանհինգ օր ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի ապրիլի 01-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1076/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 02-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 03-ին թիվ ԵԴ1/1076/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
2.Դատաքննության ընթացքում․
Մեղադրյալի խափանման միջոցի վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելով՝ հանրային մեղադրողը նշեց, որ դեռևս չեն վերացել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հիմքերը, ուստի գտնում է որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով:
Պաշտպանական կողմը դիրքորոշում հայտնելով Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի վերաբերյալ նշեց, որ մեղադրյալն արդեն 1 տարի է ինչ գտնվում է շարունակական կալանքի տակ, որի պայմաններում հիմք ընդունելով նաև վկաների դատարան չներկայանալու հանգամանքը իր պաշտպանյալի շարունակական կալանքի տակ գտնվելը չի կարող իրավաչափ համարվել։ Պաշտպանը հայտնեց, որ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել նաև այընտրանքային ավելի մեղմ խափանման միջոցի մասնավորապես տնային կալանքի կիրառմամբ։
Մեղադրյալն ըտ էության միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով՝ Դատարանը լսելով վարույթի մասնակիցների կարծիքները, գտնում է, որ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով հետևյալ պատճառաբանությամբ.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(…)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով:
2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
(...)
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝
Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը:»
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(...)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով:
Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(...)
գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից: Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։
Համադրելով մեջբերված իրավանորմերը՝ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցների և փաստական հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հարկ է համարում նախ անդրադառնալ հիմնավոր կասկածի հարցին:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` Եվրոպական դատարան), իր մի շարք նախադեպային որոշումներում նշել է, որ քրեական իրավախախտում կատարված լինելու «հիմնավոր կասկածը» ենթադրում է այնպիսի փաստերի կամ տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում:
Ընդ որում, հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցող՝ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն, այնուամենայնիվ, «կասկածը» պետք է լինի ողջամիտ, այն պետք է հիմնված լինի օրենքով սահմանված կարգով ձեռքբերված որոշակի փաստական տվյալների վրա (համանման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Վճռաբեկ Դատարանը 2017 թվականի հունիսի 22-ի թիվ ԵԱՆԴ/0017/06/16 քրեական գործով):
Այսպիսով՝ քրեական գործի նյութերով՝ մասնավորապես` մեղադրական եզրակացությունում նշված ապացույցներով կարող է հիմնավորվել այն կասկածը, որ մեղադրյալը կարող է կատարած լինել մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքը և առնչություն ունենալ դեպքին, այլ կերպ ասած՝ առկա է հիմնավոր կասկած մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելու վերաբերյալ:
Միևնույն ժամանակ պետք է փաստել, որ հիմնավոր կասկածի՝ առաջադրված մեղադրանքների մասով, առավել մանրամասն դատողություններ անելու հնարավորություն, մասնավորապես, քանի դեռ չեն հետազոտվել գործի նյութերը, չեն հարցաքննվել անձինք, այս ընթացակարգի շրջանակներում առկա չէ:
Մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելիս Դատարանն իր որոշումը՝ կալանքի կիրառման անհրաժեշտության մասով, պատճառաբանել է այն հանգամանքներով պայմանավորված, որ առկա է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու, վարույթից թաքնվելու և որպես մեղադրյալ իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը:
Դատարանը դեռևս 2025 թվականի հունիսի 12-ին կալանքի կիրառման անհրաժեշտության մասով արձանագրել էր հետևյալը․
«Դատարանը վերահաստատելով իր նախորդ որոշմամբ արձանագրված դիրքորոշումը գտնոււմ է, որ խափանման միջոցի կիրառման համար անհրաժեշտ հիմքերը շարունակում են առկա լինել և մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը զսպելու համար մեղադրյալի անձնական ազատությունը ենթակա է սահմանափակման։
Դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությանը գտնում է, որ այն շարունակում է իրատեսական լինել։ ՀՀ ՆԳՆ եստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքի և «Դատալեքս» տեղեկատվական համակարգի տվյալների համաձայն մեղադրյալի նկատմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3536/01/24 քրեական գործով կիրառված է եղել այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը, սակայն վերջինս կրկին մեղադրվում է ենթադրաբար հանցանք կատարելու մեջ։ Նման փաստական հանգամանքի առայության դեպքում Դատարանը գտնում է, որ այն որոշիչ է Արսեն Գաբրիելյանի հետագա վարքագծի հավանականությունը կանխորոշելու համար:
Գնահատելով մեղադրյալի կողմից իր վրա օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների ապահովման անհրաժեշտությամբ պայմանավորված կալանքի ժամկետի երարաձգման փաստարկները՝ Դատարանը գտնում է, որ դեռևս առկա է հավանականություն առ այն, որ մեղադրյալը հայտնվելով ազատության մեջ կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքգիծ։ Դատարանն արձանագրում է, որ ինչպես նախկինում այնպես էլ քրեական վարույթի սույն փուլում պաշտպանական կողմը չներկայացրեց հստակ բնակության հասցե, որտեղ այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման դեպքում մեղադրյալը բնակվելու է, որի պայմաններում, Դատարանը գտնում է, որ մշտական բնակության վայր չունենալու պայմաններում առկա է ողջամիտ հավանականություն, որ վերջինս պատշաճ կերպով չի ներկայանա դատարան, այդ կերպ կխոչընդոտելով քննությանը։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և վերջինիս կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը` Դատարանը սույն փուլում այն բարձր է գնահատում, հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը փորձել է ակտիվ միջոցների գործադրմամբ փախուստի դիմել դեպքի վայրից, ինչպես նաև առկա են փաստական տվյալներ առ այն, որ մեղադրյալը իր վերաբերյալ քննվող մեկ այլ քրեական վարույթով, առերևույթ, թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից կամ առնվազն նրա գտնվելու մասին տեղեկություններ չի եղել, որի հետևանքով էլ նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:»
Ներկայումս Դատարանը կրկին վերահաստատում է նախորդ որոշմամբ արձանագրված դիրքորոշումը, և գտնում է, որ անցած ժամանակահատվածում առնվազն չեն նվազել մեղադրյալին վերագրվող ապագայում կատարվելիք այն հավանական գործողությունները, որոնք հիմք են հանդիսացել նրա նկատմամբ ամենախիստ խափանման միջոցը ընտրելու և հետագայում դրա ժամկետը երկարաձգելու համար: Հետևապես մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու, վարույթից թաքնվելու և քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունը ներկայումս շարունակվում է բարձր մնալ:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատությունից զրկելու հետ չկապված այլ խափանման միջոցով/ներով/ հնարավոր չէ ապահովել նրա անձնական ազատության իրավունքի և վերջինիս մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռությունը:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պահանջների կատարումն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ է մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանավորումը երկարացնել 3 (երեք) ամիս ժամկետով, քանի որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր չէ ապահովել առավել մեղմ խափանման միջոցի կիրառմամբ կամ խափանման միջոցների համակցության կիրառմամբ:
Անդրադառնալով քրեական գործի ողջամիտ ժամկետներում քննության և վարույթն իրականացնող մարմնի դրսևորած պատշաճ ջանասիրությանը Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկումից հետո Դատարանի կողմից հնարավորինս սեղմ ժամկետներում նշանակվել են դատական նիստեր նպատակ ունենալով ապահովել գործի բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության ընթացքը, սակայն օբյեկտիվ պատճառներով հնարավոր չի եղել ավարտել այն մեղադրյալի կալանքի տակ գտնվելու ժամկետում:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-րդ, 116-րդ, 118-րդ, 119-րդ, 270-րդ, 316-րդ և 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով մինչև 2026 թվականի հունվարի 19-ը։
2. Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 11-12-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 11-12-2025
Նիստը Կայացել է
Դատական նիստի տևողությունը 20ր
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-01-2026
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2025 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-01-2026
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 24-02-2026
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 24-02-2026
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 17-03-2026
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 17-03-2026
Նիստը Կայացել է
Վերդիկտ
Ամսաթիվ 24-02-2026
Ամբաստանյալ
Անուն Արսեն
Ազգանուն Գաբրիելյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Կայացվել է վերդիկտ Մեղադրական
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Հոդված
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 17-03-2026
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 17-03-2026
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 17-03-2026
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արսեն
Ազգանուն Գաբրիելյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 17-03-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԴ1/1076/01/25







ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«17» մարտի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյանի

դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ.Գրիգորյանի

հանրային մեղադրող՝ Ա․Հեբոյանի


պաշտպան՝ Ա․Հախինյանի
Լ․Կարապետյանի
Լ․Հարությունյանի
Հ․Թորոսյանի

տուժող՝ Ա․Սեմիրջյանի

մեղադրյալ՝ Ա․Գաբրիելյանի

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի (ծնված՝ 24․08․1996թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված ՀՀ, քաղաք Երևան, Նոր Արեշ 44 փողոց, 81 տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրված գրավը և տնային կալանքը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ա․Մելքոնյանը կազմել է թիվ 12807524 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով։
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը երկարաձգվել է քսանհինգ օր ժամկետով։
2025 թվականի մարտի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա․Հեբոյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի ապրիլի 01-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/1076/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 02-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 03-ին թիվ ԵԴ1/1076/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
1․1 Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը մեղադրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված այն հանցանքների կատարման համար, որ «նա, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, հրկիզման եղանակով, առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու դիտավորությամբ, գնացել է Երևան քաղաքի Գուրգեն Մահարի 1-ին հասցեում գործող «Ֆլեշ» բենզալցական, այնտեղ գնել է բենզին և իր հետ վերցնելով՝ գնացել է իր հաշվառման վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44 փողոցի 81 տան բակ և իր մոտ գտնվող բենզինով հրկիզել է բակում գտնվող ավտոտնակում կայանված, Արամ Սեմիրջյանին պատկանող «Լեքսուս» մակնիշի, 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի և «Լեքսուս» մակնիշի, 37 VR 067 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի՝ Ա.Սեմիրջյանին պատժառելով առանձնապես խոշոր չափերի՝ 30.300.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այսպիսով՝ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարում։»
2. Հիմնական դատալսումներ.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին և գնահատվեցին հետևյալ ապացույցները.
2.1 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին Անահիտ Գրիգորի Գաբրիելյանի մասնակցությամբ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ տանը իրականացված դեպքի վայրի զննությամբ, համաձայն որի՝ զննության մասնակից Գաբրիելյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ տան 1-ին հարկի աջ հատվածում գտնվող ավտոտնակը և հայտարարել, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 02:30-ի սահմաններում ձայն է լսել դուրս է եկել տանից և նկատել է, որ ավտոտնակից ծուխ է դուրս գալիս: Զննության մասնակցի կողմից մատնացույց արված ավտոտնակում հայտնաբերվեց Lexus մակնիշի 2 այրված ավտոմեքենա, որոնցից առաջին մեքենայի հետնամասում առկա էր 37 VR 067 հաշվառման համարանիշները:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 11-13)
2.2 ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Էրեբունու բաժնի պետ Դ. Պետրոսյանի կողմից տրված հաղորդմամբ, համաձայն որի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:25-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ-ից հաղորդում է ստացվել այն մասին, որ ժամը 03:19-ին 098-45-67-24 հեռախոսահամարից 911 է զանգահարել՝ Սարգսյանը և հայտնել, որ Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ հասցեում այրվում է անհայտ մակնիշի և հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա և գտնվում է տան մոտ:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 1)
2.3 ՀՀ ՆԳՆ ՔՈԳՎ ԵՔՎ ՍԴՈՒՀԴՊ բաժնում կազմված ձերբակալման արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին՝ ժամը 16:35-ին Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 69-րդ հասցեի մոտակայքից գույքի դիտավորյալ վնասում կատարելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 17)
2.4 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին կազմված փաստաթղթի բովանդակության զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվում Երևան քաղաքի Գ. Մահարի փողոցի 1-ին հասցեում գտնվող Ֆլեշ բենզալցակայնի տեսախցիկների տեսագրությունները:
Զննության ենթարկվեց Erebuni_Camera 01_20241124030427_20241124030633 անվանումով տեսագրությունը: Տեսագրությունը իրենից ներկայացնում էր 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ի՝ ժամը 03:04:27 րոպեից մինչև 03:06:33 րոպեն ընկած ժամանակահատվածի Ֆլեշ բենզալցակայանի տեսագրությունը: Տեսախցիկի օբյեկտիվի աջ հատվածում տեսանելի է ասֆալտապատ ճանապարհ, իսկ ձախ հատվածից կիսով չափ տեսանելի էր բենզալցակայնի սարքը: Տեսագրության 03:05:00 րոպեին տեսախցիկի օբյեկտիվի տեսադաշտի աջ հատվածում է հայտնվում, մի տղամարդ, ում ձախ ձեռքին առկա է բջջային հեռախոս, որի լույսը վառվում էր, աջ ձեռքին առկա էր Բջնի գրառմամբ պլաստիկ տարա: Վերջինիս հագին առկա է անթև սև գույնի բաճկոն, մոխրագույն ժակետ, որի տակից տեսանելի է բաց գույնի վերնաշապիկ, հագին առկա է նաև կապույտ գույնի տաբատ, սև գույնի կոշիկներ և փոքր ինչ ճաղատ, վերջինս քայլելով մոտենում է բենզալցակայանին, որից հետո 03:06:16 րոպեին նույն ճանապարհով հետ է վերադառնում, պլաստիկ տարան աջ ձեռքում բռնած:
Այնուհետև զննության ենթարկվեց Erebuni_Camera 04_20241124030424_20241124030638 անվանումով տեսագրությունը: Տեսագրությունը իրենից ներկայացնում էր վերը նկարագրված տեսագրություններ նույն ժամանակահատվածի տեսագրությունները, սակայն այս անգամ տեսախցիկի օբյեկտիվից տեսանելի էր բենզին լցնող երկու սարքեր և բենզինի սարքերի վրա առկա գումարի քանակի և լիտրի վերաբերյալ հատվածները: Տեսագրությունում տեսանելի է, թե ինչպես է բենզալցակայանի աշխատակիցը 300 ՀՀ դրամի բենզին լցնում պլաստիկ տարայի մեջ և փոխանցում վերը նկարագրված տղամարդուն, ով ձախ ձեռքով վերցնում է տարան և հեռանում է:
Զննության է ենթարկվում Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50 փողոցի 47/1 հասցեում գտնվող տեսախցիկի տեսագրությունները:
Զննության ենթարկվեց VIDEO-2024-11-25-18-50-00 անվանումով տեսագրությունը: Տեսագրությունը իրենից ներկայացնում էր Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50 փողոցի 47/1 հասցեի տեսախցիկի տեսագրությունը: Տեսագրության զննության ընթացքում պարզվեց, որ տեսագրությունը 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի տեսագրություններ գիշերվա, սակայն տեսագրության մեջ տեսանելի ժամը սխալ էր չէր համապատասխանում իրական ժամին: Տեսախցիկի օբյեկտիվից տեսանելի էր սև գույնի ավտոմեքենա և սպիտակ ու շականակագույն գույնի ավտոմեքենաներ, որոնք կայանված էին ճանապարհաեզրին: Տեսախցիկի օբյեկտիվի աջ անկյունային հատվածում տեսանելի էր Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ տունը: Տեսագրության 00:09 վայրկյանին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում վերը նկարագրված տղամարդը, ով քայլում է ճանապարհի ձախ հատվածով և մոտենում է Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի 81-րդ տանը մտնում ներս, վերջինս քայլելու ընթացքում գլուխը մի պահ թեքում է դեպի տեսախցիկի օբյեկտիվը: Վերը նկարագրված տղամարդու կողից 81-րդ տան բակ մուտք գործելուց հետո տեսանելի է, թե ինպես է 01:51 րոպեին ուժեղ կրակ վառվում, որից հետո վերը նկարագրված տղամարդը դուրս է գալիս և վազում է դեպի փողոցի ներքևի հատված, որից քիչ անց վառվում են տան լույսերը և տեսանելի է, թե ինչպես է ծուխ բարձրանում 81-րդ տանից:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 52-55)
2.5 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Արսեն Սուրենի Թությանի մասնակցությամբ զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Գ. Մահարի փողոցի 1-ին հասցեում գտնվող Ֆլեշ բենզալցակայանի և Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50-րդ փողոցի 47/1 հասցեի տեսանկարահանող տեսախցիկների տեսագրությունները: Զննության ընթացքում պարզվել է հետևյալը՝ զննության ենթարկվեց Ֆլեշ բենզալցակայանի տեսագրությունները և զննության մասնակից Ա. Թությանը հայտնեց, որ այն անձը ում հագին առկա է անթև սև բաճկոն, մոխրագույն գույնի ժակետ, տակից տեսանելի բաց գույնի վերնաշապիկ, կապույտ գույնի ջինսե տաբատ, սև գույնի կոշիկներ, ձախ ձեռքին բջջային հեռախոս, իսկ աջ ձեռքին պլաստիկ տարա՝ այդ անձը հանդիսանում է Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանը, ում վերջինս շատ լավ ճանաչում է և նրա հետ բազմաթիվ անգամներ աշխատանքային բնույթի ելնելով շբվել է:
Այնուհետև զննության ենթարկվեց Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50-րդ փողոցի 47/1 հասցեի տեսախցիկի տեսագրությունը և զննության մասնակիցը հայտարարեց, որ տեսագրությունում տեսանելի անձը, ով քայլում է ճանապարհի ձախ հատվածով հանդիսանում է Արսեսն Սամվելի Գաբրիելյանը: Զննության մասնակիցը հայտարարեց, որ Արսենը մոտենում է իրենց տանը և այդ հատվածը հենց իրենց 44-րդ փողոցի 81-րդ տան դարպասների կողմն է, որից հետո մուտք է գործում ներս: Զննության մասնակից Թությանը հայտարարեց, որ այն հատվածը, որտեղից լույս է երևում դա հենց 81-րդ տան ավտոտնակի դարպասի դուռն է, ինչպես նաև կողքի հատվածում էլ ավտոտնակի 2 կամ երեք պատուհաններ կան և երբ ուժեղ բոց է ելնում, դա ելնում է ավտոտնակից ըստ զննության մասնկցի: Զննության մասնակիցը հայտարարեց, որ Ա. Գաբրիելյանը դուրս է գալիս դարպասից և փախնում 44-րդ փողոցով դեպի ներքև:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 58-59)
2.6 Առգրավում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանից առգրավել են հագին եղած հագուստները՝ Massimo Duty գրառմամբ կապույտ գույնի ջինսե տաբատը, Salvitini գրառմամբ մարմնագույն վերնաշապիկը, Nike գրառմամբ սև գույնի կաշվե սպորտային կոշիկները:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 77-78)
2.7 ՀՀ քննչական կոմիտեի փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ից ստացված փորձագետի թիվ 292-ԱՊ-24 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը տրամադրված Lexus ES 350 մակնիշի ավտոմեքենաներից յուրաքանչյուրը վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ի դրությամբ գնահատվում է 15.150.000 ՀՀ դրամ:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 175-178)
2.8 ՀՀ Փորձաքննությունների ազգային բյուրո ՊՈԱԿ-ից ստացված փորձագետի թիվ 24-3257 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ ելնելով կատարված հետազոտությունների արդյունքներից, մասնավորապես՝ փորձաքննության ներկայացված ավտոմեքենաների և ավտոտնակի ընդհանուր տեսքից, հրդեհի առկա հետքերի առանձնահատկություններից, դրանց համադրումից և վերլուծությունից, ածխանման զանգվածներում բաց նավթամթերքների հետքերի առկայությունից, ինչպես նաև հաշվի առնելով գործի հանգամանքներում առկա տվյալները, եզրակացնում ենք, որ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի թիվ 81 տան ավտոտնակում առաջացած հրդեհի օջախը գտնվել է ավտոտնակի ներսում՝ դիմային հատվածում: Հրդեհի առաջացման պատճառ է հանդիսացել բաց կամ քիչ կալորիականությամբ կրակի աղբյուրը (օրինակ՝ այրվող լուցկի, կրակայրիչ և այլն)՝ նավթամթերքի առկայության պայմաններում: Հրդեհը բռնկվելով ավտոտնակի դիմային հատվածում՝ 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի սև գույնի «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենայի հատվածում, տարածվել է դեպի հետ՝ ընդգրկելով նաև 37 VR 067 հաշվառման համարանիշի սպիտակ գույնի «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենան:
(հատոր 2-րդ գ․թ․31-42)
2.9 2025 թվականի մարտի 14-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Զննության ենթարկվեց ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ից ստացված թիվ 2378 Ք-24 եզրակացությամբ վարույթն իրականացնող մարմնին տրամադրված Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի հագից առգրավված հագուստները, որը փորձաքննության շրջանակներում տրամադրվել էր փորձագետներին:
Փաթեթը կնիքված էր ՀՀ ՔԿ Փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի փորձագետի թիվ 2 կնիքով: Փաթեթի մեջ առկա է մարմնագույն <<Salvatini>> գրառմամբ երկարաթև վերնաշապիկ, սև գույնի <<Nike>> տարբերանշանով սպորտային կաշվե մեկ զույգ կոշիկներ, <<Massimo dutti>> գրառմամբ կապույտ գույնի ջինսե տաբատ, սպիտակ գույնի անթև վերնաշապիկ:
(հատոր 2-րդ գ․թ․88)
2.10 Մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի կողմից շահագործվող 094-73-33-20 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ստացված վերծանումների զննությամբ պարզվեց, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ դեպքի ժամանակ Արսեն Գաբրիելյանի կողմից շահագործվող բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է Yerevan, Nor Aresh srtr #7, bld. #60 հասցեում տեղակայված բջջային օպերատորի կայանից:
(հատոր 1-ին գ․թ․238-239/1)
2.11 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված այրված Լեքսուս մակնիշի 37 VR 067 և 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով։
(հատոր 1-ին գ․թ․173-174)
2.12 2025 թվականի մարտի 14-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված <<Salvatini>> գրառմամբ երկարաթև վերնաշապիկով, սև գույնի <<Nike>> տարբերանշանով սպորտային կաշվե մեկ զույգ կոշիկներով, <<Massimo dutti>> գրառմամբ կապույտ գույնի ջինսե տաբատով:
(հատոր 2-րդ գ․թ․89-90)
2.13 2025 թվականի մարտի 25-ի որոշմամբ արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 50-րդ փողոցի 47/1 հասցեի տեսանկարահանող տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակով, Գ. Մահարի փողոցի 1-ին հասցեում գտնվող Ֆլեշ բենզալցակայանի տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակով, մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի կողմից շահագործվող բջջային հեռախոսահամարի վերծանումների լազերային սկավառակով:
(հատոր 2-րդ գ․թ․127-128)
2.14 Տուժող Արամ Վարդանի Սեմիրջյանը պատասխանելով հարցերին հայտնեց, որ Լեքսուս մակնիշի մեքենաներից մեկը պատկանում է իրեն մյուսն իր մայրիկին։ Նշեց, որ այդ մեքենաները կայանվում են Սամվել Գաբրիելյանին պատկանող ավտոտնակում մոտավորապես 3 տարի առաջ։ Նշեց, որ այդ տանը բնակվում են 6 անձ՝ Սամվել Գաբրիելյանը, Հասմիկը, Արասենը, Աշոտը, Արմենը և Սամվելի մայրը։ Նշեց, որ վերջինս ավտոտնակ չի ունեցել և խնդրել է կայանել վերջինիս ավտոտնակում։ Նշեց, որ երբ հասել է դեպքի վայր արդեն երկու մեքենաներն էլ այրված են եղել։ Նշեց, որ Արսեն Գաբրիելյանի և նրա ընտանիքի անդամների հետ ունի բարիդրացիական հարաբերություններ։ Տուժողը հայտնեց, որ իրեն պատճառվված գույքային վնասը հատուցվել է և ներկայումս մեղադրյալից գույքային որևէ պահանջ չունի։ Նշեց, որ չի կարող ասել, թե նման արարքի պատճառն ինչը կարող է լինել։
(դատական նիստի արձանագրություն)
2.15 Վկա Հասմիկ Սարգսյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց։
(դատական նիստի արձանագրություն)
2.16 Վկա Արսեն Թությանը պատասխանելով հարցերին հայտնեց, որ մեղադրյալի հետ առնչվել է երբ մի քանի անգամ նրան բաժին են հրավիրել։ Դեպքի հետ կապված հայտնեց, որ այդ ժամանակահատվածում տարածքը վերջինիս կողմից է սպասարկվել։ Նշեց, որ մեղադրյալի հայրը բավականին հարգված անձնավորություն է և ինքը նրան տևական ժամանակ է ճանաչում։ Հայտնեց, որ տեսագրություններում երևում է Արսենը շիշը ձեռքը երբ բենզալցակայանից գալիս է և մտնում է այդ ավտոտնակ։ Հայտնեց, որ այդ ավտոտնակի տեղակայման մասին դեպքի օրն է իմացել։
(դատական նիստի արձանագրություն)
2.17 Վկա Սեյրան Ղազարյանը պատասխանելով հարցերին հայտնեց, որ ներկաներից ոչ մեկի չի ճանաչում։ Վկան հայտնեց, որ 2024 թվականի նոյեմբեր ամսին աշխատել է Գուրգեն Մահարի 1/3 հասցեում գործող բենզալցակայանում։ Նշեց, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 23-ին եղել է հերթափոխում։ Նշեց, որ շատ են լինում դեպքերը երբ անձինք մոտենում են և տարայով դիզվառելիք են գնում։ Նշեց, որ տեսել է տեսագրությունները և դրանում երևում է, որ հաճախորդը մոտեցել է և բենզին է գնել և հեռացել։ Նշեց, որ չի հիշում հաճախորդին քանի որ նման անձանց շատ է հանդիպում աշխատանքի բերումով։
(դատական նիստի արձանագրություն)
2.18 Մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել իր նյարդային վիճակից ելնելով։ Նշեց, որ ինքը տուժողի հետ խնդիր չի ունեցել։ Նշեց, որ ընդունում է իր մեղքը և զղջում է իր արարքի համար։ Հայտնեց, որ իր մտքով չի անցել ինչ-որ մեկին վնասել։ Նշեց, որ իր հարազատնների հետ բավականին լավ հարաբերությունների մեջ է։ Այդ օրն ինքն իմացել է, որ տանը մարդ չի եղել, դուռը փակ է եղել, գնել է բենզինը դուռը բացել է և այրել է մեքենաները։ Հայտնեց, որ ճանաչեց հարցաքննված վկային և նրանից է գնել բենզինը։ Հայտնեց, որ բնակվել է Նոր Արեշ 44 փողոց 69 տուն հասցեում։ Ինքն սովորություն է ունեցել առանձնանալու, մենակ մնալու։ Հայտնեց, որ խնդրել է մեքենաները հանեն այդ վայրից, քանի որ այդ հատվածում ցանկացել է ինչ որ առանձին իր անկյունն ունենալ։ Նշեց, որ այդ ժամանակ իր հոգեվիճակն այլ է եղել, իսկ ներկայումս այլ է։ Նշեց, որ այդ տարածքը մոտ է եղել իր տանը և միաժամանկ նա միայնակ է եղել դրա համար է իրեն այդ վայրը դուր եկել։ Նշեց, որ դեպքի օր կամ դրանից առաջ ընտանիքի անդամներից ոչ մեկից գումար չի ուզել։ Նշեց, որ նշված վայրում թղթեր են եղել և դրանով էլ այրել է։ Հայտնեց, որ չի պատկերացրել որ կրակն այդ աստիճան ուժգին կլինի։ Նշեց, որ ոչ մեկ տեղյակ չի եղել իր մտադրության մասին դա իր մոտ առաջացել է րոպեների ընթացքում։ Նշեց, որ մեքենաները պատկանում են այն անձին ով ՀՀ-ում չի և նրան մի քանի անգամ տեսել է բայց որևէ թշնամական հարաբերություն չի ունեցել վերջինիս հետ։ Նշեց, որ ցանկացել է ընդամենը մի բան անել, որ այդ մեքենաները այդ վայրում չկայանեն։ Նշեց, որ իր հիշելով դեպքը եղել է գիշերը 02։30-ի սահմաններում։
(դատական նիստի արձանագրություն)
3. Լրացուցիչ դատալսումներ.
Հրապարակվեց ՀՀ ՆԳՆ ինֆորմացոն կենտրոնից ստացված Ձև 8 տեղեկանքը համաձայն որի Արսեն Գաբրիելյանը նախկինում դատապարտված չի եղել։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը և իրավաչափությունը․
Վերլուծելով սույն դատավճռի (այսուհետ՝ Դատավճիռ) 2.1-2․18.-րդ կետերում ներկայացված ապացույցները Արսեն Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքի շրջանակներում, Դատարանը՝ ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա գտնում է, որ մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանին պետք է մեղավոր ճանաչել Դատավճռի 1․1 կետում շարադրված մեղադրանքով նկարագրված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Այսպես․
4․1․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը)։
Մասնավորապես՝ Դատարանը արձանագրում է, որ Դատավաճռի 2.1-2․18.-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների բավարար համակցությամբ ապացուցվել և հիմնավորվել է, որ Արսեն Գաբրիելյանը, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, հրկիզման եղանակով, առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու դիտավորությամբ, գնացել է Երևան քաղաքի Գուրգեն Մահարի 1-ին հասցեում գործող «Ֆլեշ» բենզալցակայան, այնտեղ գնել է բենզին և իր հետ վերցնելով՝ գնացել է իր հաշվառման վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 44 փողոցի 81 տան բակ և իր մոտ գտնվող բենզինով հրկիզել է բակում գտնվող ավտոտնակում կայանված, Արամ Սեմիրջյանին պատկանող «Լեքսուս» մակնիշի, 60 HH 800 հաշվառման համարանիշի և «Լեքսուս» մակնիշի, 37 VR 067 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի՝ Ա.Սեմիրջյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի՝ 30.300.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
4․2․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերը քրեական պատասխանատվություն են սահմանում ուրիշի գույքը ոչնչացնելու կամ վնասելու համար, որը կատարվել է հրկիզման, պայթյունի կամ հանրավտանգ այլ եղանակով և առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս է պատճառել։
Հաշվի առնելով, որ նախորդ կետում հաստատվել է մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները՝ դատարանը գտնում է, որ դրանք համապատասխանում են վերը նշված ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներին, հետևաբար ապացուցված է, արարքի հակաիրավականությունը։
4․3․ Դատարանը գտնում է, որ Դատավաճռի 2.1-2․18.-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների գնահատման արդյունքում ապացուցված է այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը.
4․4․ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը գիտակցել է իր արարքի հակաիրավականությունը, ուստի ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանը հաստատված է համարում Արսեն Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը, գտնում է, որ նրան պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով:
Ելնելով վերոգրյալից Դատարանը կայացրեց մեղադրական վերդիկտ՝ հաստատված համարելով, որ ապացուցված է, որ մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանը կատարել է իրեն վերագրվող արարքը, ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները, ապացուցված է արարքի քրեական հակաիրավական լինելու փաստը, ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ հետևաբար ապացուցված արարքի նկատմամբ ենթակա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով:
6․ Անդրադառնալով մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանի կատարած հանցագործության համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(...):»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է «(...) [Պ]ատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) [Պ]ատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) [որը պետք է կիրառվի] պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (նախկին օրենսգրքի) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ:
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
6․1 Արսեն Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել կատարված արարքը ընդունելը և զղջալը, վնասը հատուցելը։
6․2 Արսեն Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արսեն Գաբրիելյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման, ազատության սահմանափակման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ժամկետները հաշվարկվում են ամիսներով և տարիներով: Հանրային աշխատանքների ժամկետը հաշվարկվում է ժամերով: Կարճաժամկետ ազատազրկման ժամկետը հաշվարկվում է օրերով և ամիսներով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված պատիժները փոխարինելիս կամ գումարելիս, ինչպես նաև պատիժը հաշվակցելիս ժամկետները կարող են հաշվարկվել օրերով:
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
4. Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց:
5. Հանցանքը կատարելուց հետո հոգեկան առողջության խնդիրներ ի հայտ գալու հիմքով անձի նկատմամբ նշանակված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցները կիրառելու ժամկետը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով հաշվակցվում է պատժի ժամկետին:»:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանի կողմից մինչև դատավճիռ կայացնելը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվակցմանը Դատարանը սահմանված պատժին հաշվակցելով Արսեն Գաբրիելյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը՝ 1 (մեկ) տարի 3 (երեք) ամիս 22 (քսաներկու) օրը և մեղադրյալին պետք է թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 8 (ութ) օրը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...)
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
(...)
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
(...)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի դրսևորում, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել`
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները, մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, մեղքը ընդունելն, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ գտնում է, որ վերը թվարկված հանգամանքների առկայության պայմաններում մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ տուժողին պատճառած վնասը փոխհատուցվել է։ Ինչ վերաբերում է հանցագործությունից հետո Արսեն Գաբրիելյանի դրսևորած վարքագծին, ապա նա ընդունել է իր մեղքը, տվել է ցուցմունքներ, զղջացել է կատարվածի համար, զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց և չի խուսափել քննությունից և դատից:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշվածը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի դրույթները այդ թվում նաև՝ մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, հանգում է այն հետևության, որ Արսեն Գաբրիելյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել և պետք է սահմանել փորձաշրջան` 2 (երկու) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է՝ առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
7. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված համակցված խափանման միջոցների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համակցված խափանման միջոցներից տնային կալանքը պետք է վերացնել, գրավը թողնել անփոփոխ, ինչպես նաև կիրառել բացակայելու արգելք մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
8. Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված հագուստները պետք է վերադարձնել մեղադրյալին, իսկ Լեքսուս մակնիշի ավտոմեքենանարեը թողնել Արամ Սեմիրջյանի տնօրինությանը։
9․ Անդրադառնալով առկա վարութային ծախսերին Դատարանն արձանագրում է, որ հանրային մեղադրանքով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 4-7-րդ կետերում թվարկված վարութային ծախսերի հատուցման պարտականությունը դատարանը դնում է մեղադրյալի վրա, եթե վերջինս վճարունակ է։ Հիմք ընդունելով մեղադրյալի վճարունակ լինելը Դատարանն արձանագրում է, որ Արսեն Սամվելի Գաբրելյանից պետք է հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 774․000 (յոթ հարյուր յոթանասունչորս հազար) ՀՀ դրամ որպես վարութային ծախս։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 6–րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով նշանակված պատժին հաշվակցել մինչև դատավճիռ կայացնելը մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 1 (մեկ) տարի 3 (երեք) ամիս 22 (քսաներկու) և թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 8 (ութ) օրը։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 2 (երկու) տարի ժամկետով, որի ընթացքում մեղադրյալը պարտավոր է առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
4. Փորձաշրջանի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
5. Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված հագուստները վերադարձնել մեղադրյալին, իսկ Լեքսուս մակնիշի ավտոմեքենանարեը թողնել Արամ Սեմիրջյանի տնօրինությանը։
6. Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված համակցված խափանման միջոցներից տնային կալանքը վերացնել, գրավը թողնել անփոփոխ, ինչպես նաև կիրառել բացակայելու արգելք մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
7. Մեղադրյալ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 774․000 (յոթ հարյուր յոթանասունչորս հազար) ՀՀ դրամ որպես վարութային ծախս։
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 17-03-2026
Եզրափակիչ դատական ակտը մտել է օրինական ուժի մեջ
Ամսաթիվ 11-05-2026
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 13-05-2026
Դատական գործ N: ԵԴ1/1076/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 28-10-2025
Ամսաթիվ 23-10-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Թորոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Արսեն Գաբրիելյան Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/՝ Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ կալանքի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ 13.10.2025թ. կայացված որոշումը և նկատմամբ կիրառել տնային կալանքը , վարչական հսկողությունը , բացակայելու արգելքը՝ ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 03-11-2025
Վիճակագրական տողի համարը 10.7
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 03-11-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Գրիգոր
Ազգանուն Հովհաննիսյան