Գործ ԵԴ1/1074/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
10.12.2025 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂՆԵՐ` Ա.ԿՈՍՏԱՆՅԱՆ, Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Լ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված
վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի
Լուսինե Աշոտի Մանուկյանի, ծնված՝ 31.07.1993 թվականին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջին մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չդատապարտված, աշխատել է «Սոֆթ կոնստրակտ» ՍՊԸ-ոմ որպես դիլեր, բնակվում է քաղաք Երևան, Անդրանիկի 118-րդ շենք, 18-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-ին մասի 3-ին կետով:

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Է.Գալստյանը արձանագրություն է կազմել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով թիվ 17168424 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 3/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազուտյան դատախազ Ա.Կոստանյանը որոշում է կայացրել Լուսինե Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 111-112/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Լուսինե Մանուկյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները: Նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 113-114, 116, 117-118/
2025 թվականի մարտի 24-ին դատախազ Ա.Կոստանյանը որոշում է կայացրել Լ.Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին այն արարքի կատարման համար, որ նա, Վիգեն Բաբայանին ներկայանալով որպես ՀՀ ԱԱԾ աշխատակից և չարաշահելով վերջինիս վստահությունը՝ հավաստիացնելով, որ կա հավանականություն վերջինիս նկատմամբ ԱՄՆ-ում ենթադրաբար կատարված կիբեռհանցագործությունը բացահայտելու, դրա քողի տակ խաբեությամբ Վ.Բաբայանից հափշտակել է 4.578.603 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 11.850 ԱՄՆ դոլար գումար:
Այսպես՝
Լուսինե Աշոտի Մանուկյանը, 2023 թվականի փետրվարի 15-ին «WhatsApp»
հավելվածի միջոցով ԱՄՆ-ում բնակվող Վիգեն Բաբայանի նախաձեռնությամբ տեղի ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում վերջինիցս տեղեկանալով նրա նկատմամբ ԱՄՆ- ում 2022 թվականի մարտին տեղի ունեցած կիբեռհանցագործության արդյունքում վերջինիս օգտահաշվից 100.000 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարներ ելքագրվելու մասին և օգտվելով այն հանգամանքից, որ Վ.Բաբայանը, մոլորության մեջ գտնվելով և ունենալով իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություն իր՝ իբրև ՀՀ ԱԱԾ աշխատակից հանդիսանալու վերաբերյալ, խնդրել է իրեն աջակցել հանցագործության բացահայտմանը, հաստատել է իր՝ իբրև ՀՀ ԱԱԾ աշխատակից հանդիսանալու հանգամանքը և խոստացել աջակցել Վ.Բաբայանին՝ պայմանով, որ ենթադրյալ հանցանք կատարած անձանց բացահայտելու դեպքում ինքը պետք է ստանար վերադարձված գումարի 8 տոկոսը: Այնուհետև իր հանդեպ Վ.Բաբայանի ունեցած վստահությունն էլ ավելի ամրապնդելու նպատակով «WhatsApp» հավելվածով ուղարկել է իբրև ԱԱԾ աշխատակից հանդիսանալու մասին վկայող վկայականի և իր անձնագրի լուսանկարները, ՀՀ ԱԱԾ իբրև պաշտոնական վավերապայմաններով գրություններ, իսկ սեփական գործողություններին իրական և համոզիչ տեսք հաղորդելու և իր իրական՝ այն է՝ Վ.Բաբայանի գույքը ապօրինի անհատույց իրենը դարձնելու հանցավոր մտադրությունը քողարկելու նպատակով նույն հավելվածով վերջինիս ուղարկել է թվով 3 ՌԴ քաղաքացու լուսանկարներ՝ ներկայացնելով նրանց իբրև վերը նշված ենթադրյալ հանցանքը կատարողների: Արդյունքում ենթադրյալ հանցանքն իբրև բացահայտելու համար Վ.Բաբայանի վստահությունը չարաշահելով՝ այն է՝ այդ ուղղությամբ գործուն միջոցներ ձեռնարկելու վերաբերյալ հավաստիացումներ տալով և իր ապագա վարքագծի կապակցությամբ նրան դիտավորությամբ մոլորության մեջ գցելով՝ Վ.Բաբայանից պահանջել և «MoneyGram» միջազգային դրամական փոխանցման համակարգի միջոցով վերջինիս կողմից ուղարկված դրամական միջոցները մաս-մաս ստանալու եղանակով 2023 թվականի փետրվարից մինչև մայիսն ընկած ժամանակահատվածում հափշտակել է խոշոր չափերի՝ 4.578.603 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 11.850 ԱՄՆ դոլար գումար /հատոր 2-րդ գ.թ. 112-114/:
2025 թվականի մարտի 24-ին Լուսինե Մանուկյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 2-րդ գ.թ. 115, 116-117/:
2025 թվականի մարտի 26-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 2-րդ գ.թ. 129-149/:
2025 թվականի մարտի 31-ին դատախազ Ա.Կոստանյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 3-րդ գ.թ. 3-4/:
2025 թվականի ապրիլի 1-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 3-րդ գ.թ. 2, 1/:
2025 թվականի ապրիլի 3-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ 17.04.2025 թվականին նշանակելու մասին /հատոր 3-րդ գ.թ. 5/:
2025 թվականի մայիսի 20-ին դատարանը որոշում է կայացրել Լուսինե Մանուկյանին իրավաբանական օգնություն տրամադրելու մասին /հատոր 3-րդ գ.թ. 28/:
2025 թվականի օգոստոսի 25-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազ Դ.Աղաջանյանը մեղադրանքի պաշտպանությունը հանձնարարել է նույն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Գրիգորյանին /հատոր 3-րդ գ.թ. 38/:

II. Արագացված վարույթ.

2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ի նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Լուսինե Մանուկյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Տ.Գրիգորյանը խնդրել է բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը:
Դատարանը առաջնորդվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.2 հոդվածի 1-ին մասով որոշում է կայացրել հետաձգել գործի քննությունը՝ արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ տուժողի դիրքորոշումը ճշտելու նպատակով:
2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ին էլեկտրոնային փոստավ դատարան է ստացվել տուժող Վ.Բաբայանի գրությունը, որով վերջինս հայտնել է հետևյալը. «Սույնով չեմ առարկում որպեսզի Ձեր վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/1074/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Լուսինե Աշատի Մանուկյանի միջնորդությունը բավարարվի և կիրառվի արագացված դատաքննություն:
Միաժամանակ պնդում եմ իմ կողմից ներկայացված գույքային հայցն ամբողջությամբ և խնդրում եմ, այն բավարարել:»:
2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ի դատական նիստում հանրային մեղադրող Ա.Գրիգորյանը ևս հայտնել է, որ արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության դեմ առարկություն չունի:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4641 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4642 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4643 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը»:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:»:
Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Լուսինե Մանուկյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Լուսինե Մանուկյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ մեղադրյալ Լուսինե Մանուկյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, այն որ երիտասարդ կին է, դատված չի եղել /հատոր 2-րդ գ.թ. 122/:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ, 12-րդ կետերով և նույն հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում նրա խնամքին գտնվող անչափահաս երեխայի՝ 29.09.2014 թվականին ծնված՝ Մարտիրոս Գևորգ Աբրահամյանի առկայությունը, այն որ վարույթը նախաձեռնելուց առաջ կամովին հատուցել է հանցագործությամբ պատճառված 4.578.603 ՀՀ դրամ վնասից 714.803 ՀՀ դրամը, իսկ վարույթի դատական փուլում դատարանի դեպոզիտ հաշվին որպես պատճառված վնասի հատուցում վճարել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար, ընդունել է մեղքը և միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, այս հանգամանքներն իրենց համակցությամբ վկայում են նաև, որ մեղադրյալը անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար /հատոր 1-ին գ.թ. 12-17, 123, հատոր 3-րդ գ.թ. 53/:
Դատարանն արձանագրում է, որ Լուսինե Մանուկյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով Լուսինե Մանուկյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ազատության սահմանափակում պատժատեսակը՝ մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալի նկատմամբ ավելի մեղմ՝ տուգանքի ձևով /օրենքով նախատեսված հաշվարկի արդյունքում նվազագույնը 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով/, պատժի նշանակումը, ըստ էության, կխոչընդոտի տուժողին պատճառված վնասը հատուցելուն, ու գործնականում չի ծառայի պատժի նպատակների իրագործմանը: Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ հանցագործությամբ տուժողին պատճառված վնասը հատուցելը ժամանակակից քրեական քաղաքականության տեսանկյունից համարվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածում ամրագրված՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելուն միտված պատժի նպատակի կարևոր կողմերից մեկը, որը թույլ է տալիս ՀՀ քրեական օրենսգրքում նախատեսված պատիժ նշանակելու կանոնները այնպես մեկնաբանել և կիրառել, որպեսզի դրանք ապահովեն նաև տուժողին պատճառված վնասի հատուցումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ (…) Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, արգելում է հանցանք կատարած անձին այցելել տարբեր ժամանցային կամ այլ հաստատություններ, կազմակերպել, մասնակցել կամ այցելել որոշակի միջոցառումների կամ առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը կամ որոշակի ժամերի բացակայել տնից: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանում է սույն մասով սահմանված արգելքներից մեկը կամ մի քանիսը։ Կոնկրետ դեպքում դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրյալ Լ.Մանուկյանի կողմից կատարած արարքի բնույթը դրա կատարման եղանակը, ու պատժի անհատականացման սկզբունքը, որը պահանջում է պատիժ նշանակելիս բացառապես հաշվի առնել կոնկրետ գործի հանգամանքները և մեղադրյալի ինքնությունը, և արձանագրելով, որ ազատության սահմանափակման հիմնական նպատակը, անձի ուղղումն ու վերասոցիալականացումն է՝ առանց նրան լիովին մեկուսացնելու հասարակությունից, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը կատարել է խարդախություն, գտնում է, որ անհրաժեշտ է դրսևորել խնայողություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արգելքների կիրառման հարցում։
Հետևաբար Լուսինե Մանուկյանի ուղղումն ու հասարակությանն ինտեգրումն ապահովելու համար ավելորդ կամ անտեղի սահմանափակումները պետք է բացառվեն։ Ժամանցային կամ այլ հաստատություններ այցելելու, միջոցառումներին մասնակցելու կամ որոշակի ժամերի տնից բացակայելու արգելքները տվյալ դեպքում չեն նպաստի անձի ուղղմանը, քանի որ դրանք ուղիղ կապ չունեն խարդախության կատարման մեխանիզմի հետ։ Ավելին, նման սահմանափակումները կարող են լրացուցիչ անհարմարություններ ստեղծել Լուսինե Մանուկյանի համար, խոչընդոտել նրա աշխատանքային գործունեությանը, կրթությանը և ընտանեկան պարտականությունների կատարմանը, ինչը ուղղակիորեն խաթարում է վերասոցիալականացման գործընթացը։ Հետևաբար, դատարանը բավարար և անհրաժեշտ է համարվում կիրառել միայն այն սահմանափակումը, որն ապահովում է պատժի իրականացումն ու դատապարտյալի նկատմամբ արդյունավետ վերահսկողությունը, այն է՝ մշտական բնակության վայրը առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխելու արգելքը։ Այս սահմանափակումը թույլ կտա պրոբացիայի ծառայությանը պատշաճ հսկողություն իրականացնել՝ միևնույն ժամանակ հնարավորություն տալով դատապարտյալին պահպանել կայուն կենսակերպ, աշխատել և վերականգնել իր սոցիալական կապերը։ Այս մոտեցումը համահունչ է և պատժի նպատակին, և պատասխանատվության խնայողության սկզբունքին։
Քննության առնելով տուժող Վիգեն Բաբայանի կողմից ներկայացված գույքային հայցը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի դեմ ներկայացված` 3.967.838 ՀՀ դրամի չափով գույքային հայցը, որը մեղադրյալի կողմից թեև ընդունվել է, ենթակա է բավարարման մասնակի, քանի որ մեղադրյալի կողմից պատճառված վնասը հանրային հետապնդում հարուցելու մասին որոշման համաձայն կազմում է 11.850 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 4.578.603 ՀՀ դրամ: Վարույթի նյութերի համաձայն մեղադրյալը հատուցել է 1.850 ԱՄՆ դոլար գումար, որը համարժեք է 714.803 ՀՀ դրամին, հետևաբար հանցագործությամբ պատճառված և չհատուցված վնասի չափը կազմում է 3.863.800 ՀՀ դրամ, այլ ոչ թե տուժողի կողմից ներկայացված չափով և 3.863.800 ՀՀ դրամի չափով պահանջի բավարարումը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-160 հոդվածների և ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին և 1073-րդ հոդվածի 1-ին մասերի պահանջներից: Միևնույն ժամանակ հիմք ընդունելով, որ գույքային պատասխանողը դատարանի դեպոզիտ հաշվին վճարել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար, որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված վնասի հատուցում, դատարանը գտնում է, որ տուժող Վիգեն Բաբայանի օգտին պետք է բռնագանձել 3.763.800 ՀՀ դրամ գումար՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում, իսկ դատարանի դեպոզիտ հաշվին վճարված գումարը՝ 100.000 ՀՀ դրամը, փոխանցել տուժող Վիգեն Բաբայանի հաշվեհամարին:
Քննության առնելով մեղադրյալ Լուսինե Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել` դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 4644 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Լուսինե Աշոտի Մանուկյանի մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել` ազատության սահմանափակում 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, որի ընթացքում արգելել նրան առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Գույքային հայցը բավարարել մասնակիորեն. դատապարտված մեղադրյալ միաժամանակ գույքային պատասխանող Լուսինե Մանուկյանից հօգուտ տուժող Վիգեն Բաբայանի բռնագանձել 3.763.800 ՀՀ դրամ գումար՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին՝ 900013298014, մեղադրյալ Լուսինե Մանուկյանի կողմից որպես տուժողին պատճառված վնասի հատուցում վճարված 100.000 ՀՀ դրամ գումարը՝ փոխանցել տուժող Վիգեն Բաբայանի հաշվեհամարին:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Լուսինե Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել` դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:


ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ