ԵԴ1/1064/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

04 ապրիլի 2025թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Մ․Արամյանի, քարտուղարությամբ Մ․Պողոսյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Զալիբեկ Խաչատրյանի (ծնվել է 24.06.1993թ. ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, աշխատում է Երևան Սիթի սուպերմարկետների ցանցում որպես պահեստի աշխատակից, չդատված, հաշվառված և բնակվում է քաղաք Երևան, Կարապետյան փողոց, տուն 36 հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Դատավճռի նկարագրական մաս․
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60762824 քրեական վարույթը, իրականացվել է նախաքննություն:
2025թ. փետրվարի 12-ին որոշում է կայացվել Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքներ կատարելու համար հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի փետրվարի 13-ին Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառվել է բացակայելու արգելք խափանման միջոցը:
Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանը մեղադրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա «ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ ԱՖ 362122 վարչական իրավախախտման գործով 2020 թվականի մայիսի 31-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2020 թվականի մայիսի 31-ից մինչև 2021 թվականի մայիսի 31-ը, որի մասին վերջինս ծանուցվել է: Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետն ավարտվելուց հետո Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանը, չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 5-րդ մասի իմաստով համարվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 21:40-ին, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության վիճակի զննման կտրոնի համարը՝ 04792)՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.632 մգ/լ (առնվազն՝ 0.5688 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 91100997 ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), Երևան քղաքի Տիգրան Մեծի և Քրիստափոր փողոցների խաչմերուկում վարել է Մերսեդես մակնիշի 36 XC 239 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180415804 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով»։

Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքերը.
Ըստ գործի նյութերի Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանի առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված ձև 8 տեղեկանքը և հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումը)։ Գործում առկա է հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը մեղադրյալին համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին գրավոր ծանուցելու, մեղադրյալի դիրքորոշումը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ։ Դատարանը նաև փաստում է, որ մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի մասնակցությամբ կամավոր ցանկություն է հայտնել գործի քննությունը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով իրականացնելու վերաբերյալ։ Քննիչը մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա կազմել է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրված է մեղադրյալի, նրա պաշտպանի և քննիչի կողմից։ Նման պայմաններում Դատարանը փաստում է, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալը չափահաս է, մեղադրվում է մեկ հանցանք կատարելու համար, մեղսագրվող արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված է տուգանք պատժատեսակը, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի շահերին վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց չի հարուցվել, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազը չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ, մեղադրյալը չի հրաժարվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց, պահպանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:
Այսպիսով Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները:

Դատավճռի պատճառաբանական մաս․
Դատարանի իրավական վերլուծությունը, դատարանի հետևությունները և իրավական հիմնավորումները.
Դատարանը նախ փաստում է, որ առկա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու հիմքերը։ Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները»:
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը` պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2.Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3.Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։ (․․․)
5.Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից: (․․․)
8.Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (․․․)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն՝ «ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետի համաձայն՝ «նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը.»:
ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի մասին օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»:
Նկատի ունենալով, որ Դատարանին չի ներկայացվել մեղադրյալի՝ հանցանքը կատարելուց առաջ մեկ տարվա ընթացքում ստացած, միջին եկամուտի չափը նվազագույն աշխատավարձի չափից ավել լինելու վերաբերյալ տեղեկություն Դատարանը, որպես հաշվարկային միավոր ընդունում է հանցանք կատարելու օրը սահմանված նվազագույն աշխատավարձը և պատիժ նշանակում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375․000 ՀՀ դրամ։
Անդրադառնալով տուգանքի վճարման վերաբերյալ հարցին, Դատարանը փաստում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրությամբ մեղադրյալը միջնորդել է թույլատրել տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում՝ ամսական համամասնությամբ վճարելու պայմանով։ Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը՝ Դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պետք է անդրադառնա նաև խափանման միջոցի, ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին, վարութային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, գույքային հայցի լուծման հարցերին, սակայն հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, քրեական գործում վարութային ծախսեր չկան (բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․9-րդ հոդվածի համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման), գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնեը:
Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց հանդիսացող փաստաթղթերը պետք է պահվեն քրեական գործի հետ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ նշանակված տուգանքի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի վճարումը թույլատրել կատարել մաս առ մաս՝ 1 /մեկ/ տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս՝ 31․250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով։
Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո բացառապես սույն գործով վերացնել Զալիբեկ Սահակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ պետական սահմանը հատելու և անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները։
Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված գործի նյութերին։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով չի կարող բողոքարկվել։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ