ԵԴ1/1067/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

<<04>> նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Լ.Ալոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Վ.Եդիգարյանի,
մեղադրյալ՝ Մ.Ավդալյանի,
պաշտպան՝ Վ.Հայրապետյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Միրզա Միշայի Ավդալյանի (ծնված՝ 1990 թվականի նոյեմբերի 15-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում դատապարտված, խնամքին երեք անչափահաս երեխաներ, զվաղվում է անասնապահությամբ, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Ազատամարտիկների փողոցի 191-րդ տուն հասցեում) Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (4 դրվագով),

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի փետրվարի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Վ.Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-0853-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի փետրվարի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Վ.Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-0855-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի փետրվարի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Վ.Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-0856-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի փետրվարի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Վ.Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-0858-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Վ.Գրիգորյանի կողմից կայացված <<Թիվ 60085324, 60085524 և 60085624 քրեական վարույթները թիվ 60085824 քրեական վարույթին միացնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 60085324, 60085524 և 60085624 քրեական վարույթները միացնել թիվ 60085824 քրեական վարույթին և նախաքննությունը շարունակել մեկ վարույթում՝ թիվ 60085824 քրեական վարույթի հերթական համարի ներքո:
2024 թվականի օգոստոսի 06-ին թիվ 60085824 քրեական վարույթը նախաքննությունը շարունակելու նպատակով ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին, որի նախաքննության կատարումը 2024 թվականի օգոստոսի 12-ին հանձնարարվել է քննիչ Ն.Նազարյանին:
2025 թվականի մարտի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում կազմված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ն.Նազարյանը միջնորդել է թիվ 60085824 քրեական վարույթով հսկող դատախազին՝ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մարտի 18-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Եդիգարյանի կողմից կայացված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ թիվ 60-0858-24 քրեական վարույթի նյութերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված 4 դրվագ հանցանքներ կատարելու համար, որը Միրզա Ավդալյանին ներկայացվել է 2025 թվականի մարտի 24-ին:
2025 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ն.Նազարյան կողմից կայացված <<Խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60085824 քրեական վարույթով Միրզա Ավդալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Եդիգարյանի կողմից կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 60-0858-24 քրեական վարույթով կազմված մեղադրական եզրակացությունը հաստատել և այն վարույթի նյութերի հետ հանձնել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Միրզա Միշայի Ավդալյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (4 դրվագ):
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1067/01/25 համարը:
2025 թվականի մարտի 31-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 01-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին:
2025 թվականի ապրիլի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/1067/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հունիսի 06-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (4 դրվագով) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ <<[Ն]ա, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում 4 դրվագ վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Միրզա Միշայի Ավդալյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում (ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում՝ 0.537 մգ/լ), 2023 թվականի մայիսի 12-ին՝ ժամը 23:13-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արին Բերդի փողոցում վարել է <<ԲՄՎ>> մակնիշի 37 EE 333 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180252205 արձանագրությունը:
Բացի այդ, Միրզա Միշայի Ավդալյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում (ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում՝ 0.836 մգ/լ), 2023 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ ժամը 03:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խաղաղ Դոնի փողոցում վարել է <<ՎԱԶ>> մակնիշի 35 NA 103 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին 8180259926 արձանագրությունը:
Բացի այդ, Միրզա Միշայի Ավդալյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում (ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում՝ 0.470 մգ/լ), 2023 թվականի դեկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 02:17-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցում՝ վարել է <<ԲՄՎ>> մակնիշի 97 GC 999 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180264493 արձանագրություն:
Բացի այդ, Միրզա Միշայի Ավդալյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում (ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում՝ 0.804 մգ/լ), 2023 թվականի դեկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցում վարել է <<ԲՄՎ>> մակնիշի 97 GC 999 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180269368 արձանագրությունը>>:

Արագացված վարույթ.
3. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Միրզա Միշայի Ավդալյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Վ.Եդիգարյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
4. Դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ Միրզա Միշայի Ավդալյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 60992223) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման՝ 5 տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ սահմանվել է փորձաշրջան՝ 4 տարի ժամկետով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
4.1. Միրզա Միշայի Ավդալյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 10-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 60616924) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման՝ 5 տարի ժամկետով և տուգանքի՝ 450.000 ՀՀ դրամի չափով, նույն օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ սահմանվել է փորձաշրջան՝ 4 տարի ժամկետով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
4.2. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/3856/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60616924) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 10-ի դատավճռի համաձայն՝ Միրզա Միշայի Ավդալյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքին, լրիվ գումարվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ի թիվ ԵԴ1/1817/01/24 դատավճռով նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Միրզա Ավդալյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով, և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Միրզա Ավդալյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով: Փորձաշրջանի ընթացքում Միրզա Ավդալյանի նկատմամբ վերահսկողությունը դրվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել ՀՀ տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում պրոբացիայի պետական ծառայությանը սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Փորձաշրջանի ժամկետի սկիզբը հաշվվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ի թիվ ԵԴ1/1817/01/24 դատավճիռն ի կատար ածելու պահից:
4.3. 2025 թվականի հունիսի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կենտրոնական մարմնի վերասոցիալականացման և վերականգնողական բաժնի պետ Ա.Սարգսյանի 2025 թվականի հունիսի 13-ի թիվ /29.1.6/39880-2025 գրությամբ մասնավորապես նշվել է՝ <<Ի պատասխան Ձեր՝ 09.06.2025 թվականի թիվ ԴԴԱ-8.1-Ե-65855 գրության, հայտնում եմ, որ (…) Միրզա Միշայի Ավդալյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից 10.01.2025թ.-ին կայացած թիվ ԵԴ1/3856/01/24 դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտել 08.04.2025 թվականին:
Միրզա Միշայի Ավդալյանը 14.04.2025թ.-ին ներկայացել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կենտրոնական մարմնի վերասոցիալականացման և վերականգնողական բաժին և նույն օրը սահմանված կարգով վերցվել է հաշվառման, վերահսկողության սկիզբը համարվել է 13.12.2024 թվականը, իսկ փորձաշրջանի ավարտը՝ 13.12.2028 թվականին>>:
4.4. 2025 թվականի ապրիլի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա տվյալների համաձայն՝ Միրզա Միշայի Ավդալյանը 2023 թվականի դեկտեմբերի 19-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող:
4.5. <<ԱյԴի Բանկ>> ՓԲ ընկերության թիվ 251015040059016 վճարման անդորրագրի համաձայն՝ Միրզա Միշայի Ավդալյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որպես թիվ ԵԴ1/3856/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի գումար վճարել է 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ:
4.6. 2018 թվականի մայիսի 10-ին ՔԿԱԳ Էրեբունի և Նուբարաշենի բաժնի կողմից տրված ԱԲ 619024 սերիա-համարի <<Ծննդյան վկայականի>> համաձայն՝ քաղաքացի Փաշո Միրզայի Ավդալյանը ծնվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ին:
4.7. 2022 թվականի մայիսի 26-ին ՔԿԱԳ գործակալության կողմից տրված ԲԱ 562247 սերիա-համարի <<Ծննդի մասին պետական վկայականի>> համաձայն՝ քաղաքացի Թաժդին Միրզայի Ավդալյանը ծնվել է 2022 թվականի մայիսի 18-ին:
4.8. 2024 թվականի մայիսի 03-ին ՔԿԱԳ գործակալության կողմից տրված ԲԱ 848644 սերիա-համարի <<Ծննդի մասին պետական վկայականի>> համաձայն՝ քաղաքացի Լեյլա Միրզայի Ավդալյանը ծնվել է 2024 թվականի ապրիլի 30-ին:
Վերջիններիս հայրն է հանդիսանում Միրզա Միշայի Ավդալյանը:
4.9. 2022 թվականի մայիսի 26-ին ՔԿԱԳ գործակալության կողմից տրված ԲԱ 562210 սերիա-համարի <<Ամուսնության մասին պետական վկայականի>> համաձայն՝ քաղաքացիներ Միրզա Միշայի Ավդալյանը և Կարոլինա Տիտալի Ավդալյանը հանդիսանում են ամուսիններ:

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
5. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Միրզա Միշայի Ավդալյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը (4 դրվագով):
6. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, արձանագրում է, որ Միրզա Միշայի Ավդալյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ երեք անչափահաս երեխաների՝ 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ծնված Փաշո Միրզայի Ավդալյանի, 2022 թվականի մայիսի 18-ին ծնված Թաժդին Միրզայի Ավդալյանի և 2024 թվականի ապրիլի 30-ին ծնված Լեյլա Միրզայի Ավդալյանի առկայությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Միրզա Միշայի Ավդալյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից):
Դատարանն արձանագրում է, որ Միրզա Միշայի Ավդալյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
<<Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի՝ հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)>>:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից>> (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (արարքի կատարաման պահին և մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 02-ը գործող) նախատեսված հանցագործությունը դասվում է երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործման սահմանված կարգի դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է տուգանքի ձևով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքների ձևով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>> (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշումը):
8. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Միրզա Միշայի Ավդալյանի կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքները, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքի բացակայության փաստի հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (1-ին դրվագով) տուգանքի ձևով պատիժ պետք է նշանակել նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (2-րդ դրվագով)՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (3-րդ դրվագով)՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (4-րդ դրվագով)՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, և որ այդ պատիժների կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Առկա պայմաններում հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (1-ին դրվագով) նշանակված պատժին՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքին պետք է մասնակի գումարել մյուս երեք դրվագներով նշանակված պատիժներից յուրաքանչյուր դրվագով նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանք պատիժը և նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասով սահմանված կարգով Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3856/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 10-ի դատավճռով նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով և տուգանք՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
9. Անդրադառնալով մեղադրյալ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալ հանգամանքները, մասնավորապես՝ այն, որ Միրզա Միշայի Ավդալյանը ներկայացված մեղադրանքներում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաները, միևնույն ժամանակ առկա չեն վերջինիս պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, բացի այդ մեղադրյալը զղջացել է կատարած արարքի համար, ընդունել է մեղքը և տվել խոստովանական ցուցմունք:
10. Սույն դատավճռի 8-րդ և 9-րդ կետերում նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք էականորեն նվազեցնում են ինչպես մեղադրյալի անձի, այնպես էլ նրա կատարած հանցանքների հանրային վտանգավորության աստիճանը: Բացի այդ, մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է, ինչը վկայում է այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել նաև Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում:
Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 14-րդ մասի կիրառմամբ պետք է պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 4 (չորս) տարի ժամկետով փորձաշրջան, որի ընթացքում Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ պետք է սահմանել պարտականություն՝ առանց իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքել և բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել նոր բնակության վայրի հասցեն:
Փորձաշրջանի ժամկետի սկիզբը պետք է հաշվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ի թիվ ԵԴ1/1817/01/24 դատավճիռն ի կատար ածելու պահից:
11. Անդրադառնալով Միրզա Միշայի Ավդալյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ դատական նիստում արված հայտարարությանը և հաշվի առնելով վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ նշանակված 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 125.000 (հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
12. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, գործով իրեղեն ապացույցներ չկան:
13. Անդրադառնալով մեղադրյալ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
14. Ինչ վերաբերում է վարութային ծախսերի հարցին, ապա այն պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի: Բացի այդ, հարկ է արձանագրել նաև, որ սույն քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն:
15. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Միրզա Միշայի Ավդալյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (1-ին դրվագ) Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (2-րդ դրվագ) Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (3-րդ դրվագ) Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (4-րդ դրվագ) Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով՝ Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (1-ին դրվագով) նշանակված պատժին՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքին մասնակի գումարել մյուս երեք դրվագներով նշանակված պատիժներից յուրաքանչյուր դրվագով նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանք պատիժը և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասով սահմանված կարգով Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3856/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 10-ի դատավճռով նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով և տուգանք՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 14-րդ մասի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 4 (չորս) տարի ժամկետով փորձաշրջան, որի ընթացքում Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ առանց իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքել և բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել նոր բնակության վայրի հասցեն:
Փորձաշրջանի ժամկետի սկիզբը հաշվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ի թիվ ԵԴ1/1817/01/24 դատավճիռն ի կատար ածելու պահից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասով սահմանված կարգով՝ թույլատրել Միրզա Միշայի Ավդալյանին դատավճռով նշանակված 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը՝ 125.000 (հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Միրզա Միշայի Ավդալյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:



ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ