Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1065/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
14.4
Պատասխանող
Վահրամ Ներսեսյան Գեղամի
Վահրամ Ներսեսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Դավիթ Բալայան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Դավիթ Բալայան
Գործ ԵԴ1/1065/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
15.04.2025 թվական ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Դ.Բալայան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանի, ծնված՝ 10.05.2006 թվականին, Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, բնակվում է Երևան քաղաք, Գրիգոր Արծրունի փողոց, 90-րդ շենք, 15-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով
I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի փետրվարի 16-ին՝ ժամը 23:20-ին Վ.Ներսեսյանը ձերբակալվել է սառը զենք պահելու և կրելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով: /հատոր 1-ին գ.թ. 5-6/:
2025 թվականի փետրվարի 17-ին՝ ժամը 01:30-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Ավանի բաժնի պետ Ա.Շահբազյանը ըորոշում է կայացրել ձերբակալված Վ.Ներսեսյանին ազատ արձակել ձերբակալումից՝ նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով /հատոր 1-ին գ.թ. 10/:
2025 թվականի փետրվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Ռ.Մայիլյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 17131525 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 1/:
2025 թվականի մարտի 18-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ՝ Ն.Թոփուզյանը որոշում է կայացրել Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն արարքը կատարելու համար, որ նա, «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների կողմից կռփազենքի (կաստետների) շրջանառության մեջ մտցնելու՝ կռփազենք կրելու բացարձակ արգելքի պայմաններում իր սև գույնի բաճկոնի գրպանում ապօրինի կրել է արհեստագործական եղանակով պատրաստված հարվածող-փշրող սառը զենք հանդիսացող մետաղյա կռփազենք, ինչն էլ հայտնաբերվել է 2025թ. փետրվարի 16-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունում կատարված նրա անձնական խուզարկության արդյունքում: /հատոր 1-ն գ.թ. 29-31/:
2025 թվականի մարտի 19-ին Վահրամ Ներսեսյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 32, 33-34, 35/:
2025 թվականի մարտի 19-ին Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 40-41/:
2025 թվականի մարտի 21-ին կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 60/:
2025 թվականի մարտի 22-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 63-69/:
2025 թվականի մարտի 28-ին դատախազ Ն.Թոփուզյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին՝ նշելով, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկում /հատոր 1-ին գ.թ. 74-75/:
2025 թվականի մարտի 31-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 73, 72/:
2025 թվականի ապրիլի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հիշյալ որոշումը նույն օրը ուղարկվել է վարույթի մասնակիցներին, վերջիններս որևէ տեղեկատվություն մինչ դատական ակտի հրապարակման օրը չեն ներկայացրել /հատոր 1-ին գ.թ. 76-77, 78-81/:
II. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Վահրամ Ներսեսյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ։
Հիմք ընդունելով, որ քրեական գործում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Վահրամ Ներսեսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնով, այն է՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը տարաժամկետել ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին, դատարանը գտնում է, որ Վահրամ Ներսեսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը, կոնկետ դեպքում, երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, դատարանը գտնում է, որ կռփազենքը պետք է ոչնչացնել:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4649 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննության առնելով մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.9 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող կռփազենքը ոչնչացնել:
Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
15.04.2025 թվական ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Դ.Բալայան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանի, ծնված՝ 10.05.2006 թվականին, Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, բնակվում է Երևան քաղաք, Գրիգոր Արծրունի փողոց, 90-րդ շենք, 15-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով
I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի փետրվարի 16-ին՝ ժամը 23:20-ին Վ.Ներսեսյանը ձերբակալվել է սառը զենք պահելու և կրելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով: /հատոր 1-ին գ.թ. 5-6/:
2025 թվականի փետրվարի 17-ին՝ ժամը 01:30-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Ավանի բաժնի պետ Ա.Շահբազյանը ըորոշում է կայացրել ձերբակալված Վ.Ներսեսյանին ազատ արձակել ձերբակալումից՝ նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով /հատոր 1-ին գ.թ. 10/:
2025 թվականի փետրվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Ռ.Մայիլյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 17131525 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 1/:
2025 թվականի մարտի 18-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ՝ Ն.Թոփուզյանը որոշում է կայացրել Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն արարքը կատարելու համար, որ նա, «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների կողմից կռփազենքի (կաստետների) շրջանառության մեջ մտցնելու՝ կռփազենք կրելու բացարձակ արգելքի պայմաններում իր սև գույնի բաճկոնի գրպանում ապօրինի կրել է արհեստագործական եղանակով պատրաստված հարվածող-փշրող սառը զենք հանդիսացող մետաղյա կռփազենք, ինչն էլ հայտնաբերվել է 2025թ. փետրվարի 16-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունում կատարված նրա անձնական խուզարկության արդյունքում: /հատոր 1-ն գ.թ. 29-31/:
2025 թվականի մարտի 19-ին Վահրամ Ներսեսյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 32, 33-34, 35/:
2025 թվականի մարտի 19-ին Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 40-41/:
2025 թվականի մարտի 21-ին կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 60/:
2025 թվականի մարտի 22-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 63-69/:
2025 թվականի մարտի 28-ին դատախազ Ն.Թոփուզյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին՝ նշելով, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկում /հատոր 1-ին գ.թ. 74-75/:
2025 թվականի մարտի 31-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 73, 72/:
2025 թվականի ապրիլի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հիշյալ որոշումը նույն օրը ուղարկվել է վարույթի մասնակիցներին, վերջիններս որևէ տեղեկատվություն մինչ դատական ակտի հրապարակման օրը չեն ներկայացրել /հատոր 1-ին գ.թ. 76-77, 78-81/:
II. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Վահրամ Ներսեսյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ։
Հիմք ընդունելով, որ քրեական գործում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Վահրամ Ներսեսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնով, այն է՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը տարաժամկետել ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին, դատարանը գտնում է, որ Վահրամ Ներսեսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը, կոնկետ դեպքում, երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, դատարանը գտնում է, որ կռփազենքը պետք է ոչնչացնել:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4649 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննության առնելով մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.9 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող կռփազենքը ոչնչացնել:
Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1065/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 31-03-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 17131525 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների կողմից կռփազենքի (կաստետների) շրջանառության մեջ մտցնելու՝ կռփազենք կրելու բացարձակ արգելքի պայմաններում իր սև գույնի բաճկոնի գրպանում ապօրինի կրել է արհեստագործական եղանակով պատրաստված հարվածող-փշրող սառը զենք հանդիսացող մետաղյա կռփազենք, ինչն էլ հայտնաբերվել է 2025 թվականի փետրվարի 16-ին, Հ ՆԳՆ ոստիկանությունում կատարված նրա անձնական խուզարկության արդյունքում: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վահրամ |
| Ազգանուն | Ներսեսյան |
| Հայրանուն | Գեղամի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 334 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 14.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 31-03-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Բալայան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին
| Ամսաթիվ | 02-04-2025 |
|---|---|
| Որոշում | Գործ ԵԴ1/1065/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին 02 ապրիլի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Դ.Բալայանս, ստանալով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Հիշյալ քրեական գործը նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին: Ուսումնասիրելով քրեական գործը և մեղադրական եզրակացությանը կից համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6 հոդվածի համաձայն՝ «1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։ 2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը: 3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը /…/»։ Նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի համաձայն՝ «1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6 հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝ 1) մեղադրյալն անչափահաս է. 2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար. 3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ. 4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին. 5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար. 6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․ 7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․ 8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6 հոդվածով սահմանված կարգը»: Նույն օրենսգրքի 464.8 հոդվածի համաձայն՝ «1. Դատավորը քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հակառակ դեպքում կայացվում է սույն օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործն ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու, ինչպես նաև դատավճռի կայացման օրվա մասին: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացվելուց հետո՝ երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին: /…/»։ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6 հոդվածով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Վ.Ներսեսյանը չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, այսինքն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը ենթակա է կիրառման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-34-րդ, 464.6-464․8 հոդվածներով Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործը ստանձնել վարույթ և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ՝ այն իրականացնելով գրավոր ընթացակարգով Դատավճռի կայացման օր նշանակել 2025 թվականի ապրիլի 15-ին: ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահրամ |
| Ազգանուն | Ներսեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ն. |
| Ազգանուն | Թոփուզյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Դատավճռի կայացման օր
| Ամսաթիվ | 15-04-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձ. և համաձայն. տուգանք նշան. վարույթ հարուց. մասին որոշման պատճենը ուղարկվել է հանր. մեղադրողին և վարույթի մասն. մասնակիցներին
| Ամսաթիվ | 02-04-2025 |
|---|
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 15-04-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վահրամ |
| Ազգանուն | Ներսեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 15-04-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԴ1/1065/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ 15.04.2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Դ.Բալայան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանի, ծնված՝ 10.05.2006 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, բնակվում է Երևան քաղաք, Գրիգոր Արծրունի փողոց, 90-րդ շենք, 15-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով I.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի փետրվարի 16-ին՝ ժամը 23:20-ին Վ.Ներսեսյանը ձերբակալվել է սառը զենք պահելու և կրելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով: /հատոր 1-ին գ.թ. 5-6/: 2025 թվականի փետրվարի 17-ին՝ ժամը 01:30-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Ավանի բաժնի պետ Ա.Շահբազյանը ըորոշում է կայացրել ձերբակալված Վ.Ներսեսյանին ազատ արձակել ձերբակալումից՝ նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով /հատոր 1-ին գ.թ. 10/: 2025 թվականի փետրվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Ռ.Մայիլյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 17131525 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 1/: 2025 թվականի մարտի 18-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ՝ Ն.Թոփուզյանը որոշում է կայացրել Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն արարքը կատարելու համար, որ նա, «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների կողմից կռփազենքի (կաստետների) շրջանառության մեջ մտցնելու՝ կռփազենք կրելու բացարձակ արգելքի պայմաններում իր սև գույնի բաճկոնի գրպանում ապօրինի կրել է արհեստագործական եղանակով պատրաստված հարվածող-փշրող սառը զենք հանդիսացող մետաղյա կռփազենք, ինչն էլ հայտնաբերվել է 2025թ. փետրվարի 16-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունում կատարված նրա անձնական խուզարկության արդյունքում: /հատոր 1-ն գ.թ. 29-31/: 2025 թվականի մարտի 19-ին Վահրամ Ներսեսյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 32, 33-34, 35/: 2025 թվականի մարտի 19-ին Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 40-41/: 2025 թվականի մարտի 21-ին կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 60/: 2025 թվականի մարտի 22-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 63-69/: 2025 թվականի մարտի 28-ին դատախազ Ն.Թոփուզյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին՝ նշելով, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկում /հատոր 1-ին գ.թ. 74-75/: 2025 թվականի մարտի 31-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 73, 72/: 2025 թվականի ապրիլի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հիշյալ որոշումը նույն օրը ուղարկվել է վարույթի մասնակիցներին, վերջիններս որևէ տեղեկատվություն մինչ դատական ակտի հրապարակման օրը չեն ներկայացրել /հատոր 1-ին գ.թ. 76-77, 78-81/: II. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Վահրամ Ներսեսյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով: Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ։ Հիմք ընդունելով, որ քրեական գործում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները. Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։ Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Վահրամ Ներսեսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար: Դատարանը՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնով, այն է՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը տարաժամկետել ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին, դատարանը գտնում է, որ Վահրամ Ներսեսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը, կոնկետ դեպքում, երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, դատարանը գտնում է, որ կռփազենքը պետք է ոչնչացնել: Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4649 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված: Քննության առնելով մեղադրյալ Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.9 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Վահրամ Գեղամի Ներսեսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով: Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող կռփազենքը ոչնչացնել: Վահրամ Ներսեսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով: ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 15-04-2025 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 23-05-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 97 թերթ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 97 թերթ |