Գործ ԵԴ1/1068/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
13.06.2025 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՆԵՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ, Է.ՄԱՏԻՆՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ռ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Լ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Կ.ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստերում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված
վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի
Կարեն Սերյոժայի Հակոբյանի ծնված 30.09.1976 թվականին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, չդատված չի աշխատում, բնակվում է ՀՀ Երևան քաղաք, Ֆրունզեի փողոց, 6/1 շենք, 6-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2023 թվականի հունվարի 31-ին և փետրվարի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Գրիգորյանը կազմել է արձանագրություններ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով համապատասխանաբար թիվ 60171823 և 60814123 քրեական վարույթները նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 8, 19/:
2023 թվականի մայիսի 11-ին քննիչ Հ.Գրիգորյանը որոշում է կայացրել թիվ 60171823 և թիվ 60814123 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը 60171823 համարով շարունակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 40-41/:
2024 թվականի օգոստոսի 6-ին վարույթի քննությունը հանձնարարվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Թումանյանին, իսկ 17.10.2024 թվականին՝ նույն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Վարդանյանին /հատոր 1-ին գ.թ. 55, 57/1/:
2025 թվականի մարտի 10-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ.Գրիգորյանը որոշում է կայացրել Կարեն Հակոբյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն հանցանքի կատարման համար, որ նա, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180147058 որոշմամբ 03.07.2022 թվականից մինչև 03.07.2023 թվականը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում՝ հաստատապես իմանալով այդ մասին, 2022 թվականի նոյեմբերի 27-ին ժամը՝ 20:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղիում վարել է «օպել» մակնիշի, 37 DU 613 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Սոնա Երիցյանի կողմից և նույն օրը՝ ժամը 20:43-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180166448 արձանագրությունը։
Այսինքն, Կարեն Սերյոժայի Հակոբյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Կարեն Սերյոժայի Հակոբյանը, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180147058 որոշմամբ 03.07.2022 թվականից մինչև 03.07.2023 թվականը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում՝ հաստատապես իմանալով այդ մասին, 2022 թվականի դեկտեմբերի 07-ին ժամը՝ 12:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նորագավիթ փողոցում վարել է «օպել» մակնիշի, 37 DU 613 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Արամ Դանիելյանի կողմից և նույն օրը՝ ժամը 12:59-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180163873 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Կարեն Սերյոժայի Հակոբյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով /հատոր 1-ին գ.թ. 72-73/:
2025 թվականի մարտի 11-ին Կարեն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 81-83/:
2025 թվականի մարտի 13-ին Կարեն Հակոբյանի ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 88,89-90, 91/:
2025 թվականի մարտի 20-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 119-128/:
2025 թվականի մարտի 26-ին դատախազ Ռ.Գրիգորյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 131-132/:
2025 թվականի մարտի 31-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 130, 133-134/:
2025 թվականի ապրիլի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 135/:

II. Արագացված վարույթ.

2025 թվականի ապրիլի հունիսի 04-ի նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Կարեն Հակոբյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Լ.Ավետյսյանը խնդրել է բավարարել ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Ռ.Մկրտչյանը մեղադրյալի միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4641 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4642 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4643 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը»:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:
Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Կարեն Հակոբյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Կ.Հակոբյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքների կատարումն ապացուցված է, նրա արարքները ճիշտ են որակված և դրանցից յուրաքանչյուրը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործությունների և դրանց կատարման մեջ Կարեն Հակոբյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ և 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում, նրա խնամքին գտնվող անչափահաս երեխայի՝ 24.05.2012 թվականին ծնված՝ Ալեքս Կարեն Հակոբյանի առկայությունը և մեղադրյալի հաշնանդամություն ունենալու փաստը: Ընդ որում դատարանը հաշվի է առնում, որ մեղադրյալի ձախ ստորին վերջույթի սրունքի միջին/3-ի անդամահատումը տեղի է ունեցել արարքներըը կատարելուց հետո /հատոր 1-ին գ.թ. 96-99, 145, 146, 150/:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով Կարեն Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակը՝ տուգանքը: Դատարանը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը չի աշխատում, արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Բացի այդ, հիմք ընդունելով, որ Կ.Հակոբյանն արարքները կատարել է 2022 թվակականի նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամսներին, իսկ տվյալ ժամանակահատվածում «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի 09.06.2022 թվականի խմբագրության համաձայն ՀՀ ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է եղել 68.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ յուրաքնանչյուր արարքի համար նվազագույն աշխատավարձի՝ 68.000 ՀՀ դրամի հնգապատիկի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով, տուգանք նշանակելու պարագայում կարելի է հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Միևնույն ժամանակ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոնով և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափը, դատարանը գտնում է, որ հանցագործությունների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանքը՝ 680.000 ՀՀ դրամի չափով:
Սրա հետ մեկտեղ, դատարանը՝ հաշվի առնելով, մեղադրյալի գույքային դրությունը, և կանոնավոր վաստակ չունենալու հանգամանքը, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 1 տարի ժամկետ՝ առաջին ամսում 20.000 ՀՀ դրամ, իսկ հաջորդ ամիսներին 60.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 4644 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Սերյոժայի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել երկու արարքներում, որոնցից յուրաքանչյուրը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել յուրաքանյուր արաքի համար տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոնով՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք 680.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 1 տարի ժամկետ՝ առաջին ամսում 20.000 ՀՀ դրամ, իսկ հաջորդ ամիսներին 60.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Կարեն Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:



ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ