Գործ ԵԴ1/1052/01/25





Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող ՀՀ գլխավոր դատախազության
սահմանադրական կարգի հիմունքների,
պետության և հասարակական
անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Վ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
պաշտպան Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ

2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի՝ ծնված՝ 25.11.1992 թվականին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ Գեղարքունիքի մարզ, գյուղ Լճաշեն, 2-րդ փողոց, 2-րդ նրբ., 8-րդ տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով /16 դրվագ/.

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2023 թվականի հունվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Գեղարքունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 445-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 50103323 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 35-36/:
1.2 2023 թվականի փետրվարի 27-ին Գեղարքունիքի մարզի դատախազի պաշտոնակատար Գ.Այվազյանը որոշում է կայացրել նախաքննությունը կատարելու համար թիվ 50103323 քրեական վարույթը ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտե ուղարկելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 25-26/:
1.3 2023 թվականի հունիսի 06-ին ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի քննչական առաջին վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 445-րդ հոդվածի 1-ին մասով /արարքը կատարելու պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով/ նախաձեռնվել է թիվ 62235723 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 10-11/:
1.4 Նույն օրը ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի քննչական առաջին վարչության ՀԿԳ քննիչ Ս.Ավետիսյանը որոշում է կայացրել թիվ 62235723 քրեական վարույթը թիվ 62204223 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 62204223 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 12-13/:
1.5 2023 թվականի հուլիսի 04-ին ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի քննչական առաջին վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 445-րդ հոդվածի 1-ին մասով /արարքը կատարելու պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով/ նախաձեռնվել է թիվ 62242423 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 16-17/:
1.6 Նույն օրը ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի քննչական առաջին վարչության ՀԿԳ քննիչ Ս.Ավետիսյանը որոշում է կայացրել թիվ 62242423 քրեական վարույթը թիվ 62204223 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 62204223 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 18-19/:
1.7 2024 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի քննչական առաջին վարչությունում արարքը կատարելու պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (3 դեպք), 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով (36 դեպք) և 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով (6 դեպք) նախաձեռնվել է թիվ 62226524 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 54-58/:
1.8 2024 թվականի ապրիլի 26-ին թիվ 62226524 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին 2024 թվականի մարտի 28-ի արձանագրությունում կատարվել է փոփոխություն /հատոր 1-ին, գ.թ. 66-71/:
1.9 2024 թվականի մայիսի 15-ին որոշում է կայացվել նախաքննությունը կատարելու համար թիվ 62226524 քրեական վարույթը ՀՀ քննչական կոմիտեի փոխանցելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 126-127/:
1.10 2024 թվականի սեպտեմբերի 09-ին թիվ 62226524 քրեական վարույթն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչություն նախաքննությունը շարունակելու նպատակով /հատոր 1-ին, գ.թ. 61/:
1.11 2025 թվականի մարտի 05-ին Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով /17 դրվագ/ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով /16 դրվագ/ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նրան նույն օրը մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 2-րդ, գ.թ. 27-39/:
1.12 2025 թվականի մարտի 05-ին Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 49-54/:
1.13 2025 թվականի մարտի 25-ին որոշում է կայացվել թիվ 62226524 քրեական վարույթից նոր վարույթ անջատելու և անջատված վարույթին թիվ 58208125 համարը շնորհելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 167-175/:
1.14 2025 թվականի մարտի 25-ին կազմվել է թիվ 62226524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 180-197/:
1.15 2025 թվականի մարտի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 62226524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.16 2025 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ գլխավոր դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 62226524 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով /17 դրվագ/ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով /16 դրվագ/, որը թիվ ԵԴ1/1052/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի մարտի 31-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
1.17 2025 թվականի մարտի 31-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
1.18 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ին որոշում է կայացվել Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի (Մուրադյանի) նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով /17 դրվագ/ (արարքի կատարման պահին գործող 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով /17 դրվագ/) Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր մասի դրույթների ուժով՝ քրեական պատաuխանատվությունից ազատվելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին:
1.19 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի (Մուրադյանի) նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով /16 դրվագ/ մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված հանրորեն վտանգավոր այն արարքների կատարման համար, որ նա, «ազգանունը ձևականորեն փոխելու և այդ հիմքով՝ փոփոխված տվյալներով ՀՀ քաղաքացու նոր անձնագիր ստանալու և նշված փաստաթղթի օգտագործմամբ ՀՀ պետական սահմանը հատելու նպատակով՝ ազգանվան փոփոխման խնդրանքով 2014 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսների ընթացքում դիմելով քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցման Սևանի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնը զբաղեցնող Մանուշ Հայկազի Կիրակոսյանին, ստացել է ԱԲ118188 սերիա-համարի ամուսնության կեղծ վկայականը՝ ազգանունը «Հովհաննիսյան»-ից «Մուրադյան» փոփոխված տվյալով, որից հետո կենսորոշիչ կեղծ տվյալներով անձնագիր ստանալու հանցավոր մտադրությամբ Սասուն Հովհաննիսյանը Քանաքեռ-Զեյթունի անձնագրային ծառայությանը 2014 թվականի ապրիլի 8-ին ներկայացրել է անձնագիր տալու մասին թվով 2 դիմումներ՝ դրանց կցելով նաև ԱԲ118188 սերիա-համարի ամուսնության կեղծ վկայականի օրինակը, ինչի արդյունքում 2014 թվականի ապրիլի 10-ին նրան տրվել է թիվ 001536820 ՀՀ քաղաքացու նույնականացման կեղծ քարտը, ինչպես նաև թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագիրը, որի օգտագործմամբ Սասուն Հովհաննիսյանը 2014 թվականի ապրիլի 13-ից մինչև 2021 թվականի դեկտեմբերի 21-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու դիտավորությամբ, խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, թվով 16 անգամ առանց սահմանված փաստաթղթերի ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը։
Այսպես․
Պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2014 թվականի ապրիլի 13-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել ՀՀ-ից:
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2014 թվականի սեպտեմբերի 27-ին «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք է գործել ՀՀ տարածք։
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2015 թվականի մարտի 30-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել ՀՀ-ից:
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք է գործել ՀՀ տարածք։
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2016 թվականի մարտի 7-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել ՀՀ-ից:
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2016 թվականի դեկտեմբերի 11-ին «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք է գործել ՀՀ տարածք։
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2017 թվականի մարտի 27-ին «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել ՀՀ-ից:
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2017 թվականի դեկտեմբերի 23-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք է գործել ՀՀ տարածք։
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2018 թվականի ապրիլի 17-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել ՀՀ-ից:
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2018 թվականի օգոստոսի 18-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք է գործել ՀՀ տարածք։
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2018 թվականի օգոստոսի 30-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել ՀՀ-ից:
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2019 թվականի ապրիլի 11-ին «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք է գործել ՀՀ տարածք։
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2019 թվականի ապրիլի 19-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել ՀՀ-ից։
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2019 թվականի դեկտեմբերի 26-ին «Բագրատաշեն» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք է գործել ՀՀ տարածք։
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2021 թվականի մարտի 20-ին «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել ՀՀ-ից։
Բացի այդ, պետական մարմնի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող և ՀՀ պետական սահմանը հատելու իրավունք վերապահող թիվ BA0157048 ՀՀ քաղաքացու կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ 2021 թվականի դեկտեմբերի 21-ին «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետով ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք է գործել ՀՀ տարածք»:

3. Արագացված վարույթ.
3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպան Ս.Յուզբաշյանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
3.2 Հանրային մեղադրող Վ.Ասատրյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:

4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
4.1.1 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանը հանդիսանում է չդատապարտված /հատոր 2-րդ, գ.թ 9, դատական նիստի արձանագրություն/,
4.1.2 Ծննդյան վկայականը, որի համաձայն՝ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի խնամքին ունի մեկ անչափահաս երեխա /դատական նիստի արձանագրություն/,
4.1.3 ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի 2025 թվականի ապրիլի 15-ի գրությունը, որի համաձայն՝ Ս.Հովհաննիսյանի ամսական եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.2 Մեղադրյալը հայտնեց, որ եթե Դատարանն իր նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակի ինքն ի վիճակի չէ այն վճարել, քանի որ չունի աշխատանք: Խնդրեց իր նկատմամբ նշանակել հանրային աշխատանքներ պատիժը, հայտնելով, որ ֆիզիկապես առողջ է /դատական նիստի արձանագրություն/:

5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են 16 /տասնվեց/ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի մեղավորությունը 16 /տասնվեց/ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.3 Մեղադրյալ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
/…/
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
/…/»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Առանց սահմանված փաստաթղթի կամ պատշաճ թույլտվության Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանը հատելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով և 2-րդ մասով, որպես Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում խնամքին մեկ անչափահաս երեխա ունենալը, մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտարկվում դատապարտված չլինելը:
5.6 Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «/…/ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1.1-4.1.3 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ:
Դատարանն, անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ պատժատեսակի նշանակմանը արձանագրում է հետևյալը.
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով:
Նույն օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի:
3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Առանց սահմանված փաստաթղթերի կամ առանց պատշաճ թույլտվության Հայաստանի Հանրապետության պահպանվող պետական սահմանը հատելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երկուհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով»:
Արարքի կատարման պահին գործող վերոնշված հոդվածի սանկցիայում առկա պատժատեսակներն ուսումնասիրելիս Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի կողմից կատարված հանցանքների բնույթը, մասնավորապես՝ դրանք ներառված են կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որոնք հանդիսանում են միջին ծանրության հանցանքներ, և ոտնձգում են պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, փաստում է, որ տուգանք պատժատեսակի նշանակումը չի կարող բավարար լինել պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից: Ինչ վերաբերվում է մյուս պատժատեսակի ազատազրկման կիրառմանը, Դատարանը, հաշվի առնելով՝ 4.1.1-4.1.3 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները, ինչպես նաև հանցանքները կատարելուց հետո շուրջ չորս տարի անցած լինելը, գտնում է, որ դրա կիրառումը համաչափ չէ կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրանց կատարելու հանգամանքներին:
2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածով, որի համաձայն՝
«1. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենսդրությունը հետադարձ ուժ չունի:
2. Արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ: Նշված դեպքում այն տարածվում է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնց վերաբերյալ դեռևս առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած եզրափակիչ դատավարական ակտ։
3. Եզրափակիչ դատավարական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ։ Եզրափակիչ դատավարական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ, եթե նշանակված պատիժն ավելի խիստ է ուժի մեջ մտած օրենսդրությամբ նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետից, կամ նշանակված պատժատեսակն ավելի խիստ է ուժի մեջ մտած օրենսդրությամբ նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակից։ Նշված դեպքերում այն տարածվում է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնք կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն։
4. Հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ, եթե դա նախատեսված է օրենքով։
5. Հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարելուց հետո ուժի մեջ մտած, սակայն մինչև իրավասու մարմնի կողմից եզրափակիչ դատավարական ակտը կայացնելն ուժը կորցրած միջանկյալ քրեական օրենսդրությունը հետադարձ ուժով կիրառվում է սույն հոդվածով նախատեսված չափանիշներին համապատասխան։
6. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ մասնակիորեն խստացնող օրենքը սույն հոդվածով նախատեսված չափանիշներին համապատասխան հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»:
Այս առումով, Դատարանն արձանագրում է, որ գործող քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան, ի թիվս այլնի, նախատեսում է հնարավորություն հանրային աշխատանքներ պատժատեսակի կիրառման, որը սույն դեպքում համաչափ կլինի կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրանց կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Հետևաբար, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածով նախատեսված հանրային աշխատանքները պատիժը մեղմ է, քանի նախկին օրենսգրքով նախատեսված ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժը, այլ կերպ առկա է պատիժը մեղմացնող օրենսդրության հետադարձ ուժի կանոնը, Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել գործող օրենքով: Նշված պատժատեսակը նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանրային աշխատանքներին խոչընդոտող առողջական վիճակի վերաբերյալ փաստական տվյալների բացակայությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 270 /երկու հարյուր/ ժամ տևողությամբ, որը նա պետք է կրի:
5.8 Անդրադառնալով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված նույնականացման քարտի, անձնագրի, և որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված ու քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինմանը հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված նույնականացման քարտը պետք է ոչնչացնել, իսկ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
5.9 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոց բացակայելի արգելքի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ս.Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.10 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-100-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել 16 /տասնվեց/ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքներում:
Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ 16 /տասնվեց/ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով յուրաքանչյուր արարքի համար պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 270 /երկու հարյուր/ ժամ տևողությամբ:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված նույնականացման քարտը և անձնագիրը ոչնչացնել, իսկ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Սասուն Արարատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ