Բարձրագույն դատական խորհրդի 27․09․2018թ․ թիվ ԲԴԽ-40-Ո-105 որոշման համաձայն ապանձնավորված դատական ակտի օրինակը։
Իսկականի հետ ճիշտ է։

Հաստատված՝
Նախագահող դատավոր Մ․Կիրակոսյան
————————————————————————————————————————————————————
ԵԴ1/1025/01/25

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան,
նախագահող դատավոր Ռ.Սմբատյան


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան)՝ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ․ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ․ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆԻ
Ս․ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ՝ Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող (գրավոր ընթացակարգով)՝ Ա․ՀԵԲՈՅԱՆԻ
պաշտպան՝ Ե.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
մեղադրյալ՝ Է.ՍԻՄՈՆՅԱՆՒ

2026 թվականի հունիսի 10-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի վերաքննիչ բողոքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1․ Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
1․1․ 2024 թվականի մայիսի 18-ին՝ ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա.Թովմասյանի այսուհետ՝ նաև Քննիչ կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60519324 քրեական վարույթը:
1․2․ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60519424 քրեական վարույթը:
1․3․ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60519224 քրեական վարույթը:
1․4․ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60519124 քրեական վարույթը:
1․5․ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60519024 քրեական վարույթը:
1․6․ 2024 թվականի հուլիսի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60284824 քրեական վարույթը:
1․7․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 60519024, 60519124, 60519224, 60519424 քրեական վարույթները թիվ 60519324 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60519324 համարով շարունակելու մասին:
1.8. 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 60284824 քրեական վարույթը թիվ 60519324 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60519324 համարով շարունակելու մասին:
1.9. 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 60284824 քրեական վարույթը թիվ 60519324 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60519324 համարով շարունակելու մասին:
1.10. 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60633624 քրեական վարույթը:
1.10. 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 60633624 քրեական վարույթը թիվ 60519324 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60519324 համարով շարունակելու մասին:
1.11. 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60714724 քրեական վարույթը:
1.12. 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 60714724 քրեական վարույթը թիվ 60519324 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60519324 համարով շարունակելու մասին:
1.13. 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60763324 քրեական վարույթը:
1.14. 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին որոշում է կայացվել թիվ 60763324 քրեական վարույթը թիվ 60519324 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60519324 համարով շարունակելու մասին:
1.15. 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 60141825 քրեական վարույթը:
1.16. 2025 թվականի հունվարի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 60141825 քրեական վարույթը թիվ 60519324 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60519324 համարով շարունակելու մասին:
1.17. 2025 թվականի փետրվարի 21-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հեբոյանը որոշում է կայացրել Էրիկ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ 10 տաս դրվագ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.18. 2025 թվականի փետրվարի 21-ին Էրիկ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
1․19․ 2025 թվականի մարտի 27-ին մեղադրական եզրակացությամբ Առաջին ատյանի դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1025/01/25 քրեական գործը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025 թվականի մարտի 28-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ռ․Սմբատյանին:
1․20․ 2025 թվականի մարտի 31-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ռ.Սմբատյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1025/01/25 քրեական վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1․21․ 2025 թվականի հոկտեմբերի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Է.Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու մասին:
1․22․ 2025 թվականի նոյեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Է.Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը վերացնելու և որպես այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1․23․ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռով վճռվել է. Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (10 դրվագ) և պատիժ նշանակել՝
1. 2023թ. հուլիսի 15-ին կատարած արարքով՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
2. 2023թ. հոկտեմբերի 17-ին կատարած արարքով՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
3. 2024թ. մարտի 06-ին կատարած արարքով՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
4. 2024թ. մարտի 31-ին կատարած արարքով՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
5. 2024թ. ապրիլի 07-ին կատարած արարքով՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
6. 2024թ. հուլիսի 15-ին կատարած արարքով՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
7. 2024թ. սեպտեմբերի 27-ին կատարած արարքով՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով:
8. 2024թ. հոկտեմբերի 28-ին կատարած արարքով՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով:
9. 2024թ. դեկտեմբերի 13-ին կատարած արարքով՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով:
10. 2025թ. հունվարի 05-ին կատարած արարքով՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 2.250.000 (երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով և կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 2.250.000 (երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքին և 2 (երկու) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկմանը լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 08-ի թիվ ԵԴ1/1798/01/25 դատավճռով նշանակված՝ 1․200․000 (մեկ միլիոն երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը և 150 (մեկ հարյուր հիսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքները և Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 3.450.000 (երեք միլիոն չորս հայրուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, հանրային աշխատանքներ՝ 150 (մեկ հարյուր հիսուն) ժամ տևողությամբ և կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 3.450.000 (երեք միլիոն չորս հայրուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 (տասներկու) ամիս ժամկետում՝ յուրաքանչյուր ամիս 287.500 (երկու հայրուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմաբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկման սկիզբը հաշվել՝ սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերջինիս փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
1․24․ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը:
1․25․ Թիվ ԵԴ1/1025/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2026 թվականի մարտի 03-ին, որը նույն օրը դատավորների միջև գործերի բաշխման համակարգչային ծրագրի միջոցով մակագրվել է դատարանի կազմին՝ (նախագահող դատավոր՝ Մ․Կիրակոսյան, կազմի դատավորներ՝ Լ․Ալավերդյան, Ս․Համբարձումյան), նախագահող դատավորի աշխատակազմին է փոխանցվել 2026 թվականի մարտի 04-ին:
1․26․ 2026 թվականի մարտի 12-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և քրեական գործը վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական նիստում քննության նշանակելու մասին։

2․ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.
2․1․ Բողոքաբերը` մեղադրյալ Էրիկ Սիմոնյանը, վկայակոչելով Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ, 84-րդ հոդվածների իրավակարգավորումները, քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը և Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի պատճառաբանությունները՝ մասնավորապես նշել է․ «(…) [Դ]ատարանը հաշվի չի առել, որ ես ինձ լիովին մեղավոր եմ ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել եմ, տվել եմ ինքնախոստովանական ցուցմունք, երիտասարդ եմ, զբաղվում եմ հանրօգուտ աշխատանքով, ստանում եմ բարձր աշխատավարձ, կարող եմ վճարել տուգանքը, վճարել եմ դատավճռով նշանակված տուգանքի մի մասը, մասնակցում եմ պրոբացիոն ծառայության կողմից նշանակված հանրային աշխատանքներին: (…):
2․2. Ելնելով վերոգրյալից բողոքաբերը խնդրել է՝ պատժի մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԴ1/1025/01/25 քրեական գործով 13.01.2026թ. դատավճիռը, նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը 2 (երկու) ամիս ժամկետով փոխարինել տուգանքով կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան:

3․ Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
3․1․ Մեղադրյալ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 10 դրվագ այն բանի համար, որ (մեջբերվում է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման եզրափակիչ մասից)․ «[Էրիկ Սիմոնյանը] չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 1.020 մգ/լ, 2023 թվականի հուլիսի 15-ին՝ ժամը 03:00-ին, Երևան քաղաքի Արցախի պողոտայում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180256960 արձանագրությունը։
Այսինքն, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում։
Բացի այդ, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ վիճակում՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.570 մգ/լ, 2023 թվականի հոկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 00:05-ին, Երևան քաղաքի Այվազովսկի փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180264625 արձանագրությունը:
Այսինքն, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ վիճակում ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.627 մգ/լ, 2024 թվականի մարտի 06-ին` ժամը 03:40-ին, Երևան քաղաքի Աճառյան փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180267467 արձանագրությունը։
Այսինքն, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.475 մգ/լ, 2024 թվականի մարտի 31-ին՝ ժամը 22:00-ին, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180402562 արձանագրությունը:
Այսինքն, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.836 մգ/լ, 2024 թվականի ապրիլի 07-ին՝ ժամը 04:50-ին, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8160400796 արձանագրությունը։
Այսինքն, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ վիճակում՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.532 մգ/լ, 2024 թվականի հուլիսի 15-ին՝ ժամը 22:25-ին, Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180408980 արձանագրությունը:
Այսինքն, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ վիճակում՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.716 մգ/լ, 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին՝ ժամը 01:38-ին, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180421048 արձանագրությունը:
Այսինքն, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.755 մգ/լ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին՝ ժամը 21:30-ին, Երևան քաղաքի Արցախի պողոտայում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180421120 արձանագրությունը:
Այսինքն, Էրիկ Մհերի՝ Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ վիճակում՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.524 մգ/լ, 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին՝ ժամը 00:30-ին, Երևան քաղաքի Այվազովսկու փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180408487 արձանագրությունը։
Այսինքն, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ վիճակում՝ ալկոհոլի պարունակությունը արտաշնչած օդում 0.537 մգ/լ, 2025 թվականի հունվարի 05-ին՝ ժամը 01:50-ին, Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, ███████ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259007811 արձանագրությունը:
Այսինքն, Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում: …»։
3․2․ Առաջին ատյանի դատարանը, ի թիվս այլնի, արձանագրել է հետևյալը (մեջբերվում է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի հունվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1025/01/25 դատավճռի պատճառաբանական մասից). «Հաստատված համարելով մեղադրյալ Էրիկ Սիմոնյանը մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 10 դրվագ նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
- դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին:
Դատարանը որպես մեղադրյալ Էրիկ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտարկում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը և հանցանքի կատարման համար զղջալը (…):
Մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքերն են, մասնավորապես՝ ըստ կրիմինալոգիական բնութագրի՝ Դատվածության ձև 8 տեղեկանքի համաձայն՝ Էրիկ Սիմոնյանը, բացի սույն վարույթը, թվով 6 քրեական գործով նույնասեռ արարքներով կանչվել է քրեական պատասխանատվության, ինչն էլ հիմք է տալիս եզրահանգելու, որ վերջինս իրավական նորմերի նկատմամբ դրսևորում է նիհիլիստական արհամարհական մոտեցում:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Էրիկ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Էրիկ Սիմոնյանը 07.03.2023 թվականի թիվ ԵԴ/0077/01/23 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով, 21.04.2023 թվականին Էրիկ Սիմոնյանի կողմից նշանակված տուգանքը ամբողջությամբ վճարվել է, հետևաբար Դատարանը արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի կանոններով 2023 թվականի հուլիսի 15-ի դրությամբ Էրիկ Սիմոնյանի դատվածությունը արդեն իսկ մարված է եղել, հետևաբար սույն քրեական գործով արաքները կատարել է դատվածություն չունենալու պայմաններում: Ինչ վերաբերում է նրան, որ Էիկ Սիմոնյանը 07.01.2025 թվականի թիվ ԵԴ1/2493/01/24 դատավճռով օրինական ուժի մեջ է մտել 04.03.2025 թվականին, 29.01.2025 թվականի թիվ ԱՎԴ2/0010/01/25 դատավճռով օրինական ուժի մեջ է մտել 19.06.2025 թվականին և 08.09.2025 թվականի թիվ ԵԴ1/1798/01/25 դատավճռով օրինական ուժի մեջ է մտելու վերաբերյալ տեղեկատվությունը բացակայում է մեղավոր է ճանաչվել կատարած արարքների համար և թիվ ԵԴ1/1798/01/25 դատավճռով վերջնական պատժի է դատապարտվել 1․200․000 մեկ միլիոն երկու հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով տուգանքի և 150 մեկ հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների, ապա Դատարանը գտնում է, որ Էրիկ Սիմոնյանի կողմից սույն քրեական վարույթի շրջանակներում վերջին արարքը կատարելու ժամանակ՝ 2025 թվականի հունվարի 05-ին վերը նշված դատավճիռները օրինական ուժի մեջ մտած չեն եղել, հետևաբար չեն կարող իրավական հետևանք առաջացնել՝ բացառությամբ համակցման:
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Էրիկ Սիմոնյաին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար՝ վերջինը ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար։
(…)
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալ Էրիկ Սիմոնյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները, գույքային դրությունը, Դատարանն արձանագրում է, որ տուգանք և կարճաժամկետ ազատազրկում պատժատեսակների նշանակման միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
(…)
Դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները և ղեկավարվելով արդեն իսկ նշված իրավանորմերով, գտնում է, որ Էրիկ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից տուգանք և կարճաժամկետ ազատազրկում պատժատեսակները: Մասնավորապես.
2023թ. հուլիսի 15-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
2023թ. հոկտեմբերի 17-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել տուգանք ՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
2024թ. մարտի 06-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել տուգանք՝ վազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
2024թ. մարտի 31-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել տուգանք՝ վազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
2024թ. ապրիլի 07-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
2024թ. հուլիսի 15-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
2024թ. սեպտեմբերի 27-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 տասնհինգ օր ժամկետով:
2024թ. հոկտեմբերի 28-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 տասնհինգ օր ժամկետով:
2024թ. դեկտեմբերի 13-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 տասնհինգ օր ժամկետով:
2025թ. հունվարի 05-ին կատարած արարքով՝ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 տասնհինգ օր ժամկետով:
(…)
Դատարանը ղեկավարվելով վերը նշված իրավանորմով գտնում է, որ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատիժները պետք է լրիվ գումարելու միջոցով Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 2.250.000 երկու միլիոն երկու հայրուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով և կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 երկու ամիս ժամկետով:
(…)
Ղեկավարվելով վերը նշված իրավանորմով Դատարանը գտնում է, որ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված 2.250.000 երկու միլիոն երկու հայրուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով տուգանքին և 2 երկու ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկմանը պետք է լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 08-ի թիվ ԵԴ1/1798/01/25 դատավճռով նշանակված՝ 1․200․000 մեկ միլիոն երկու հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և 150 մեկ հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքները և Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ 3.450.000 երեք միլիոն չորս հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով, հանրային աշխատանքներ՝ 150 հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ և կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 երկու ամիս ժամկետով:…»։

4.Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները.
4․1․ Հանրային մեղադրող՝ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հեբոյանը Վերաքննիչ դատարանին հասցեագրված դիմումով, ի թիվս այլնի հայտնել է, որ նախապես համաձայնեցված նիստով ծանրաբեռնվածությամբ պայմանավորված չի կարող ներկայանալ դատական նիստին և խնդրել է այն անցկացնել իր բացակայությամբ՝ ավելացնելով, որ ներկայացված բողոքը ենթակա է մերժման, քանի որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը օրինական է և հիմնավոր:
4․2․ Պաշտպան Ե.Սարգսյանը դատական նիստի ընթացքում խնդրեց բավարարել մեղադրյալի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը՝ պատժի մասով բեկանելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված դատավճիռը: Վերջինս մատնանշեց մեղադրյալի ֆինանսական ապահովվածությունը և խնդրեց Վերաքննիչ դատարանից նշանակել տուգանք պատիժը, որը մեղադրյալը պարտավորվում է վճարել։
4․3․ Մեղադրյալ Է.Սիմոնյանն ամբողջությամբ միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը և խնդրեց իր կողմից ներկայացված բողոքը բավարարել: (1)

5․ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնում է, որ սույն վերաքննիչ բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցերին. Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանման տեսանկյունից հիմնավորվա՞ծ են արդյոք մեղադրյալ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները:
Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն․
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն․
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն․
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Մեջբերված նորմերի վերլուծության արդյունքում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել այն մասին, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի(2) , հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից(3) ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի համաձայն`
«5. Պարզելով, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվել է նրան վերագրվող հանցագործության համար օրենքով չնախատեսված պատժատեսակ կամ պատժաչափ, կամ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը սխալ է հաշվարկվել, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է դատական ակտը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։
Վերոգրյալ նորմը մեկնաբանելով սույն որոշմամբ մեջբերված քրեաիրավական նորմերի լույսի ներքո՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Նարեկ Սարգսյանի գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։
(...) [Ա]ռաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը»(4) ։
Վերոգրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական պատասխանատվության և պատժի կիրառման հիմքը մեղքն է, իսկ օրենքով սահմանված պատիժը, նշանակվող պատժատեսակը և պատժաչափը պարտադիր պետք է լինեն արդարացի ու համաչափ՝ կատարված արարքին, դրա կատարման հանգամանքներին և հանցավորի անձնավորությանը՝ միաժամանակ ուղղված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով ամրագրված նպատակների իրականացմանը՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը․ այդ համատեքստում դատարանը պարտավոր է պատժի տեսակը և չափը որոշել սանկցիայի սահմաններում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթներին համապատասխան, գործի բոլոր հանգամանքների բազմակողմանի գնահատմամբ՝ հաշվի առնելով արարքի հասարակական վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը (մեղքի ձևը, շարժառիթը, նպատակները, պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, արարքի եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, տեղն ու ժամանակը և այլն), պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների ամբողջությունը՝ ներառյալ ոչ միայն բարոյահոգեբանական, այլև սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ինչպես նաև ֆիզիկական հատկանիշների համակցությունը (ընտանեկան դրությունը, առողջական վիճակը, տարիքային առանձնահատկությունները, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, դատվածության տվյալները, խրախուսանքների կամ տույժերի առկայությունը և այլն), ընդ որում՝ նշանակվող պատժի ազդեցությունը պետք է գնահատվի նաև հանցավորի վերասոցիալականացման, իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման ընթացքի և նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության տեսանկյունից․ իսկ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել միայն այն դեպքում, երբ դատարանը հատուկ և հիմնավորված կերպով եզրահանգի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, քանի որ հակառակ դեպքում խախտվում են արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներից բխող պահանջները, ինչը կարող է հանգեցնել թե՛ չափազանց մեղմ կամ թե՛ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, վերանայելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը և գործի նյութերը, արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, թեև պատիժ նշանակելիս վկայակոչել է մեղադրյալ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի կատարած հանցանքների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքները կատարելուց հետո վերջինիս դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, այդուհանդերձ պատժի առավել խիստ տեսակի ընտրության վերաբերյալ ներկայացրել է առավելապես ընդհանուր բնույթի դատողություններ՝ բավարար չափով չբացահայտելով, թե հատկապես ինչ փաստական հանգամանքներով է պայմանավորված 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին և 2025 թվականի հունվարի 5-ին կատարված արարքների համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժատեսակի ընտրությունը, և ինչու նույն հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակը՝ տուգանքը, այլևս չէր կարող ապահովել պատժի նպատակների իրականացումը։
Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալի՝ 2023 թվականի հուլիսի 15-ին, 2023 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, 2024 թվականի մարտի 6-ին, 2024 թվականի մարտի 31-ին, 2024 թվականի ապրիլի 7-ին և 2024 թվականի հուլիսի 15-ին կատարած՝ նույն իրավական որակմամբ արարքներից յուրաքանչյուրի համար բավարար է համարել նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի նշանակումը, մինչդեռ հաջորդ չորս նույնաբնույթ արարքների համար ընտրել է ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժատեսակ (կարճաժամկետ ազատազրկում)՝ առանց բացահայտելու այն որակական տարբերությունը, որը կարող էր արդարացնել պատժատեսակի նման փոփոխությունը։
Վերաքննիչ դատարանն գտնում է, որ դատավճռում չեն վկայակոչվել այնպիսի լրացուցիչ հանգամանքներ, որոնք վերջին չորս արարքներին կհաղորդեին նախորդ վեց արարքների համեմատ առավել բարձր հանրային վտանգավորության աստիճան կամ կվկայեին դրանց կատարման եղանակի, պայմանների կամ հետևանքների էական ծանրացման մասին։
Այս առումով Վերաքննիչ դատարանը նկատում է, որ բոլոր տասը դրվագները նույնաբնույթ են, կատարվել են միևնույն հանցակազմի հատկանիշներով՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու եղանակով, և դրանցից որևէ մեկի հետևանքով ճանապարհատրանսպորտային պատահար, անձի կյանքին կամ առողջությանը փաստացի վնաս կամ գույքային հետևանք չի արձանագրվել։
Ընդ որում, վերջին չորս դրվագներով մեղադրյալի արտաշնչած օդում ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է համապատասխանաբար 0.716, 0.755, 0.524 և 0.537 մգ/լ, մինչդեռ նախորդ դրվագների շարքում արձանագրվել են նաև 1.020 և 0.836 մգ/լ ցուցանիշներ։ Հետևաբար միայն արարքների ժամանակագրական հաջորդականությունը, առանց դրանց բնույթը կամ հանրային վտանգավորության աստիճանը որակապես ծանրացնող այլ հանգամանքների, չէր կարող ինքնին բավարար հիմք հանդիսանալ տուգանքից կարճաժամկետ ազատազրկման անցնելու համար։
Վերաքննիչ դատարանը չի անտեսում, որ մեղադրյալի կողմից նույնաբնույթ արարքների բազմակի կատարումը բացասաբար է բնութագրում նրա վարքագիծը, արտահայտում է իրավական արգելքների նկատմամբ ոչ պատշաճ վերաբերմունք և պայմանավորում է նրա նկատմամբ իրական ու ազդեցիկ քրեաիրավական ներգործության անհրաժեշտությունը։ Այդուհանդերձ արարքների բազմադրվագությունը ենթակա է գնահատման գործի մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ և չի ազատում դատարանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված պարտականությունից՝ առանձին ու համոզիչ պատճառաբանությամբ հիմնավորելու, որ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ Բազմադրվագությունը տվյալ դեպքում արդեն իսկ ստանում է իր իրավական արտահայտությունը յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելու և դրանք լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ սահմանելու արդյունքում, ուստի այն չի կարող ինքնաբերաբար փոխարինել ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի անհրաժեշտության անհատականացված գնահատմանը։
Վերաքննիչ դատարանը կարևոր է համարում նաև այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատել առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը, միաժամանակ արձանագրել է նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը։ Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է նաև, որ 2023 թվականի մարտի 7-ի դատավճռով առաջացած դատվածությունը մեղադրյալի կողմից սույն վարույթի առաջին արարքը կատարելու պահին արդեն իսկ մարված է եղել, իսկ հետագայում կայացված դատավճիռները սույն վարույթով վերջին՝ 2025 թվականի հունվարի 5-ի արարքը կատարելու պահին օրինական ուժի մեջ մտած չեն եղել։ Նման պայմաններում մեղադրյալի անձը բնութագրող բացասական տվյալները, այդ թվում՝ նախկինում նույնաբնույթ վարքագիծ դրսևորելու վերաբերյալ տեղեկությունները, թեև կարող էին հաշվի առնվել պատժի անհատականացման շրջանակներում, սակայն չէին կարող փաստացի նույնացվել օրենքով չնախատեսված ծանրացնող հանգամանքի հետ կամ ինքնուրույն կանխորոշել ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժատեսակի ընտրությունը։
Վերանայման բողոքում և Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում ներկայացված տվյալների համաձայն՝ Էրիկ Սիմոնյանը երիտասարդ է, զբաղվում է բանվորական գործունեությամբ, ստանում է եկամուտ, հայտնել է նշանակվելիք տուգանքը վճարելու պատրաստակամության մասին, կատարել է նախկին դատավճռով նշանակված տուգանքի մի մասի վճարում և ներգրավված է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից կազմակերպվող հանրային աշխատանքների կատարմանը։ Նշված հանգամանքները, մեղավորությունն ընդունելու և կատարածի համար զղջալու հետ համակցությամբ, վկայում են, որ նրա նկատմամբ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատժատեսակի իրական կատարումն ապահովելու գործնական հնարավորությունն առկա է, իսկ պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև առանց հասարակությունից մեկուսացնելու։ Միաժամանակ այդ հանգամանքները ցույց են տալիս, որ մեղադրյալի վերասոցիալականացման գործընթացը կարող է իրականացվել աշխատանքային և սոցիալական կապերի պահպանմամբ, նրա նկատմամբ էական գույքային ներգործություն և պրոբացիոն վերահսկողություն կիրառելով։
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ յուրաքանչյուր դրվագով 375.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի նշանակումը տվյալ դեպքում չի կարող դիտարկվել որպես մեղադրյալի նկատմամբ ձևական կամ աննշան քրեաիրավական ներգործություն։ Տասը դրվագների համար նշանակված տուգանքները լրիվ գումարելու արդյունքում ձևավորվող 3.750.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը, իսկ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 08-ի թիվ ԵԴ1/1798/01/25 դատավճռով նշանակված 1.200.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և 150 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքները լրիվ գումարելուց հետո՝ 4.950.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և 150 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքները, իրենց համակցությամբ առաջացնում են մեղադրյալի համար զգալի և իրական քրեաիրավական հետևանքներ։ Նման վերջնական պատիժը համարժեք կերպով արտացոլում է ինչպես կատարված հանցանքների քանակը, այնպես էլ մեղադրյալի վարքագծի շարունակական բնույթը և ի զորու է ապահովելու սոցիալական արդարության վերականգնման, մեղադրյալի վերասոցիալականացման և նրա կողմից նոր հանցանքների կատարումը կանխելու նպատակները։
Այլ կերպ՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժատեսակի փոփոխումը տվյալ դեպքում չի նշանակում կատարված արարքների հանրային վտանգավորության թերագնահատում կամ դրանց նկատմամբ անհարկի ներողամտություն։ Ընդհակառակը, տասը հանցագործությունների համար առանձին նշանակված և լրիվ գումարված տուգանքների, ինչպես նաև թիվ ԵԴ1/1798/01/25 դատավճռով նշանակված տուգանքի և հանրային աշխատանքների համակցված կատարումն ապահովում է բավականաչափ խիստ, շարունակական և գործնականորեն զգալի պետական հակազդեցություն՝ միաժամանակ բացառելով անձի ազատության նկատմամբ այնպիսի միջամտությունը, որի անհրաժեշտությունը Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում պատշաճ փաստական և իրավական պատճառաբանությամբ չի հիմնավորվել։
Վերոգրյալի արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի իմաստով թույլ է տրվել նյութական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում։ Այդ պատճառով դատավճիռը պատժի մասով չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածով նախատեսված օրինականության, հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության պահանջներին և ենթակա է փոփոխման։
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ի, 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ի, 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ի և 2025 թվականի հունվարի 5-ի արարքներից յուրաքանչյուրի համար մեղադրյալ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը չի ապահովել արդարության, համաչափության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքների պատշաճ իրացումը, ինչպես նաև չի հիմնավորել, որ տուգանքն ի զորու չէ ապահովելու պատժի նպատակները։ Արդյունքում նշված դրվագներով նշանակվել է անարդարացի՝ խիստ և կատարված արարքներին ու մեղադրյալի անձին ոչ համաչափ պատիժ։
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ նշված չորս դրվագներից յուրաքանչյուրի համար նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի նշանակումը համահունչ է ինչպես նույն վարույթով նախորդ վեց նույնաբնույթ դրվագների համար ընտրված պատժատեսակին և պատժաչափին, այնպես էլ պատժի անհատականացման սկզբունքին։ Այդ պատժաչափը հաշվի է առնում, մի կողմից, արարքների հանրային վտանգավորությունը և դրանց բազմակի բնույթը, իսկ մյուս կողմից՝ մեղադրյալի մեղավորությունն ընդունելը, զղջալը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատվածության վերաբերյալ տվյալները, նրա աշխատանքային և գույքային վիճակը և պատժի իրական կատարումն ապահովելու հնարավորությունը։
Հետևաբար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն վարույթով բոլոր տասը դրվագների համար նշանակված տուգանքները լրիվ գումարելու միջոցով Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ ենթակա է վերջնական պատիժ նշանակման տուգանք՝ 3.750.000 ՀՀ դրամի չափով։ Այնուհետև Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/1798/01/25 դատավճռով նշանակված 1.200.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և 150 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքները լրիվ գումարելու արդյունքում Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակվի տուգանք՝ 4.950.000 ՀՀ դրամի չափով և հանրային աշխատանքներ՝ 150 ժամ տևողությամբ։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով վերջնական տուգանքը մաս առ մաս վճարելու հարցին, հաշվի է առնում դրա զգալի չափը, մեղադրյալի աշխատանքային և գույքային վիճակի վերաբերյալ ներկայացված տվյալները, տուգանքը վճարելու նրա պատրաստակամությունը, ինչպես նաև նշանակված պատժի իրական և պատշաճ կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությունը։ Ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կիրառմամբ անհրաժեշտ է Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին թույլատրել 4.950.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 ամսվա ընթացքում՝ ըստ նրա և ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանվելիք վճարման ժամանակացույցի։ Նման լուծումը չի նվազեցնում պատժի խստությունը, այլ ապահովում է դրա իրատեսական, հետևողական և ամբողջական կատարումը։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը եզրահանգում է, որ մեղադրյալ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մասնակի բավարարման, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը՝ պատժի մասով փոփոխման։ Մասնավորապես՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ի, 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ի, 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ի և 2025 թվականի հունվարի 5-ի արարքներից յուրաքանչյուրի համար նշանակված 15 օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը պետք է փոխարինել նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքով, հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 3.750.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժները գումարելու արդյունքում՝ տուգանք՝ 4.950.000 ՀՀ դրամի չափով և հանրային աշխատանքներ՝ 150 ժամ տևողությամբ՝ տուգանքը 12 ամսվա ընթացքում մաս առ մաս վճարելու հնարավորությամբ։ Դատավճիռը մնացած մասով ենթակա է անփոփոխ թողնման։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ և 172-րդ հոդվածներով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 34-րդ, 264-րդ, 281-րդ, 359-րդ, 362-րդ, 367-րդ, 370-372-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը փոփոխել:
3. 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին կատարած արարքով նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի` 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով։
4. 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին կատարած արարքով՝ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով։
5. 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին կատարած արարքով նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
6. 2025 թվականի հունվարի 05-ին կատարած արարքով նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով։
7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 3.750.000 երեք միլիոն յոթ հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով։
8. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասով սահմանված կարգով Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 3.750.000 երեք միլիոն յոթ հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով տուգանքին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 08-ի թիվ ԵԴ1/1798/01/25 դատավճռով նշանակված՝ 1.200.000 մեկ միլիոն երկու հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և 150 մեկ հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքները և Էրիկ Մհերի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 4.950.000 չորս միլիոն ինը հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով և հանրային աշխատանքներ՝ 150 մեկ հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ։
9. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կիրառմամբ՝ թույլատրել Էրիկ Մհերի Սիմոնյանին դատավճռով նշանակված 4.950.000 չորս միլիոն ինը հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 տասներկու ամիս ժամկետում՝ ըստ վերջինիս և ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանվելիք տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
10. Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ։

Պարզաբանում․ Որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարան՝ դատական ակտն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ԴԱՏԱՎՈՐ ԴԱՏԱՎՈՐ
Մ․ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆ Լ․ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ Ս․ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ստորագրություն ստորագրություն ստորագրություն

Իսկականի հետ ճիշտ է:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄԱԿԱՐ ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆ
———————————————————————————————————————
(1)Տե՛ս Վերաքննիչ դատարանի 10.06․2026թ․ դատական նիստի արձանագրությունը։
(2)Հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Գարուշ Մադաթյանի գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, Արմեն Շահբազյանի գործով 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումները:
(3)Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության սահմանների վերաբերյալ, mutatis mutandis, տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Նարեկ Սարգսյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11, Գառնիկ Գալստյանի գործով 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵՄԴ/0027/01/14, Էդվարդ Ադամյանի գործով 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵԷԴ/0048/01/14 որոշումները:
(4)Տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Նարեկ Սարգսյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 24-րդ կետը: