Գործ N ԵԴ1/1014/01/25




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՊՐԱԶՅԱՆԻ,
Մասնակցությամբ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՀԵԲՈՅԱՆԻ,
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ` Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ,

2025 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքում` դռնբաց դատական նիստում` քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի (ծնված՝ 27.08.1975թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, ըստ իր հայտարարության՝ խնամքին երկու անչափահաս երեխա և տարիքային կենսաթոշակառու մայրը, մատուցում է տաքսի ծառայություն, դատված, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ գ. Զովունի, 23 փողոց, 26 տուն հասցեում): Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հուլիսի 30-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀՔ բաժնի քննիչ Ն.Սիմոնյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 60552224 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2025 թվականի մարտի 07-ին քննիչ Ն.Սիմոնյանը որոշում է կայացրել Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8400216369 և 8180409353 արձանագրությունների, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենները թիվ 60552224 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2025 թվականի մարտի 10-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հեբոյանը որոշում է կայացրել թիվ 60552224 քրեական վարույթով Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի մարտի 11-ին քննիչ Ն.Սիմոնյանը որոշում է կայացրել թիվ 60552224 քրեական վարույթով Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին:
2025 թվականի մարտի 27-ին թիվ 60552224 քրեական գործը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստացել է թիվ ԵԴ1/1014/01/25 դատական համարը:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2025 թվականի մարտի 10-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հեբոյանը որոշում է կայացրել թիվ 60552224 քրեական վարույթով Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին այն հանցանքի համար, որ նա, 6 ամիս ժամկետով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կայացված թիվ 8400216369 որոշմամբ 2024 թվականի մարտի 25-ից՝ 6 ամիս ժամկետով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում և 2024 թվականի մարտի 25-ին տեղեկացված լինելով սույն որոշման մասին, 2024 թվականի հունիսի 20-ին՝ ժամը 23:00-ին, Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցում վարել է «Օպել» մակնիշի, 37 SC 604 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծայայության աշխատակցի կողմից նույն օրը՝ ժամը 23:09-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409353 արձանագրությունը:

Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Քրեական գործի դատաքննության փուլում մեղադրյալ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Մեղադրյալը նաև հայտարարեց, որ նախորդ դատական ակտով հանրային աշխատանքներ կատարելուց հրաժարվել է, քանի որ օրեկան չորս ժամ հանրային աշխատանքներ կատարելով չի կարող աշխատել և ընտանիքը պահել, եթե հանրային աշխատանքները հնարավոր է օրեկան երկու ժամ կատարել, ապա առավել նպատակահարմար է, որպեսզի իր նկատմամբ այդ պատիժը նշանակվի, քանի որ այլ դատավճիռներով 1.600.000 դրամ արդեն իսկ պետք է վճարի:
/դատական նիստի արձանագրություն՝ 11.09.2025թ./
Նախաքննության ընթացքում որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանը հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում և օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
/Հատոր 1, գ.թ. 33-35/
Զննում կատարելու մասին 07.03.2025թ. արձանագրության համաձայն՝
Զննությամբ պարզվել է հետևյալը.
2024 թվականի մարտի 25-ին՝ ժամը 15:32-ին, Կոտայքի մարզի Հրազդան քաղաքի Զորավար Անդրանիկի պողոտայում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության կրտսեր պարեկ Վահագն Հակոբյանի /կրծքանշան թիվ 08477/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8400216369 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանը (ծնված՝ 27.08.1975թ.) ժամը 15:01-ի սահմաններում Կոտայքի մարզի Հրազդան քաղաքի Զորավար Անդրանիկի պողոտայում վարել է «Հոնդա» մակնիշի 34 RQ 350 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ անվտանգության գոտիով չամրակապված: Այդ որոշմամբ Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ ՀՀ օրենսգրքի 129.3-րդ 1-ին մասի համաձայն Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է 6/վեց ամիս ժամկետով:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 07-1 թիվը:
Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավուքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
25.03.2024թ. թիվ 8400216369 վարչական գործով որոշում է կայացվել, որով Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է 6/վեց ամիս ժամկետով: Հիշյալ որոշման «որոշման պատճենը և կատարման կարգի մասին քաղվածքը ստացա» հատվածում առկա է ծանուցվողի ստորագրությունը:
2024 թվականի հունիսի 20-ին՝ ժամը 23:09-ին, Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի ավագ պարեկ Տիգրան Խուդանյանի /կրծքանշան թիվ 01504/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180400353 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանը (ծնված՝ 27.08.1975թ.) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում, ժամը 23:00-ին Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցում վարել է «Օպել» մակնիշի 37 SC 604 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավուքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 201.2 թիվը:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի (ՀԾ համարանիշ 3308750136) մուտքագրման արդյունքում պարզվել է, որ վերջինիս տրանպորտային միջոց վարելու իրավունքը (RB869499 սերիա համարի վարորդական վկայական) սույն քրեական վարույթը նախաձեռնելուց առաջ ունեցել է կասեցված կարգավիճակ՝ սկիզբը 25.03.2024 թվականից, ավարտը՝ 25.09.2024 թվականը:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկանքի զննությամբ՝ պարզվեց, որ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանը ծնված՝ 27.08.1975թ., անձնագիր՝ AU0223455, ՀԾՀ համարանիշն է՝ 3708750136, հաշվառված է ԼՂՀ, Հավսաթաղ հասցեում:
/Հատոր 1, գ.թ. 10-11/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 07.03.2025թ. որոշմամբ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8400216369 և 8180409353 արձանագրությունների, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենները ճանաչվել են ապացույց:
/Հատոր 1, գ.թ. 1-3, 9Ա, 12-13/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
(...)»:
ՀՀ 05.05.2021թ. քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
(...)
4. Սույն օրենսգրքի իմաստով՝ անձի՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը համարվում է կասեցված, եթե նրա` տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքն օրենքով սահմանված կարգով կասեցվել է, և կասեցման ժամկետը չի լրացել:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:»:
Վերլուծելով մեղադրյալ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի կողմից այդ արարքը կատարելը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ:
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան այլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ՝ հանրային աշխատանքների, կարճաժամկետ ազատազրկման և ազատազրկման ձևով:
Ուսումնասիրելով մեղադրյալ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի անձը` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ վերջինս սույն գործով մեղսագրվող արարքը կատարելուց առաջ դատապարտված չի եղեկ և իրեն մեղավոր է ճանաչել, ինչպես նաև ամուսնալուծված է և երկու անչափահաս երեխաներն ու տարիքային կենսաթոշակառու մայրը գտնվում են իր խնամքի տակ:
Հաշվի առնելով մեղադրյալ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միաժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի համաձայնությունը՝ օրեկան երկու ժամ հանրային աշխատանքներ կատարելու վերաբերյալ, հաշվի առնելով այն, որ նրա խնամքի տակ են գտնվում երկու անչափահաս երեխաներն ու տարիքային կենսաթոշակառու մայրը, Դատարանը գտնում է, որ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է հանրային աշխատանքների ձևով նախատեսված պատժի:
Միաժամանակ հաշվի առնելով, որ որ նրա խնամքի տակ են գտնվում երկու անչափահաս երեխաներն ու տարիքային կենսաթոշակառու մայրը, վերջինս սույն գործով մեղսագրվող արարքը կատարելուց առաջ դատապարտված չի եղեկ և իրեն մեղավոր է ճանաչել, Դատարանը գտնում է, որ նվազագույն չափով պատիժ նշանակելով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելը՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը, իսկ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը՝ կատարված հանցանքի բնույթի հետ կապված որոշակի գործունեությամբ զբաղվելն արգելելն է:
(…)
4. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը որպես լրացուցիչ պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 1-3 տարի, իսկ ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար՝ 1-5 տարի ժամկետով:
5. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը որպես լրացուցիչ պատիժ կարող է նշանակվել այն դեպքում, երբ դատարանը, ելնելով հանցավորի պաշտոնավարության կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու ժամանակ նրա կատարած հանցանքի բնույթից, հնարավոր չի համարում անձի կողմից հետագա ժամանակահատվածում որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելը:
(…)»:
Քննարկելով մեղադրյալ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը` Դատարանը փաստում է, որ վերջինիս խնամքի տակ են գտնվում երկու անչափահաս երեխաներն ու տարիքային կենսաթոշակառու մայրը, վերջինս իր ապրուստը վաստակում է տաքսի ծառայության մատուցմամբ, Դատարանը նպատակահարմար չի համարում վերջինիս նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելը:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով որպես արտավարութային փաստաթղթեր ապացույց ճանաչված Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8400216369 և 8180409353 արձանագրությունների, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենների պահպանման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է թողնել կցված քրեական գործին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով` Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել հանրային աշխատանքների 60 /վաթսուն/ ժամ տևողությամբ:
Հայկ Համլետի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց «Բացակայելու արգելքը» թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ