ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ՝ նաև Դատարան)

Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրողներ Ա․ԵՐԻՑՅԱՆԻ
Ե․ԱԲՈՎՅԱՆԻ
պաշտպան Է․ԱՂԱԲԵԿՅԱՆԻ
տուժող Կ․ՆԻԱԶՅԱՆԻ
մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչ Կ․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ Է․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

2025 թվականի օգոստոսի 08-ին Երևան քաղաքում՝ դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի (ծնված՝ 06․11․2001թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված՝ ք․Երևան, Քանաքեռ 6-րդ փողոց, 5-րդ նրբանցք, 26-րդ տուն հասցեում, նախկինում չդատված) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60672824 քրեական վարույթը։
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝ ժամը 13։30-ին տրանսպորտային միջոց առևանգելու հիմնավոր կասկածով ձերբակալվել է Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանը։
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 17162224 քրեական վարույթը։
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել թիվ 17162224 քրեական վարույթով Կարեն Սեյրանի Նիազյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել թիվ 60672824 և 17162224 քրեական վարույթները մեկ վարույթում միացնելու և 60672824 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել թիվ 60672824 քրեական վարույթով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությանը տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել դատաապրանքագիտական փորձաքննություն նշանակելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 60672824 քրեական վարույթով 1999 թվականի արտադրության «OPEL ASTRA 1.81» մակնիշի «35 RA 538» հաշվառման համարանիշի «WOLOTGF48X5222729» նույնականացման համարով ավտոմեքենան, 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «453 CC 61» հաշվառման համարանիշի «XWBAC6NX9MH064442» նույնականացման համարով ավտոմեքենան, 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «489 CC 61» հաշվառման համարանիշի «XWBAC6NX8MH065064» նույնականացման համարով ավտոմեքենան և 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «442 CC 61» հաշվառման համարանիշի «XWBAC6NX5MH064602» նույնականացման համարով ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել թիվ 60672824 քրեական վարույթով Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիման վրա անձին ձերբակալելու մասին քննիչի որոշումը վերացնելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել թիվ 60672824 քրեական վարույթով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին՝ ժամը 13։35-ին Էրիկ Պողոսյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել դատահոգեբուժական ամբուլատոր /արտահիվանդանոցային/ փորձաքննություն նշանակելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին վարույթն իրականացնող քննիչի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ թիվ 60672824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամկետով կալանք կիրառելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1988/06/24 որոշմամբ թիվ 60672824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով։ Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է Էրիկ Պողոսյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ից։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 14831424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 60672824 և թիվ 14831424 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը 60672824 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 60672824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ստացվել է փորձագետի թիվ 3145/հ եզրակացությունը։
2025 թվականի հունվարի 07-ին վարույթն իրականացնող քննիչի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ թիվ 60672824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամսով երկարաձգելու մասին։
2025 թվականի հունվարի 13-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1988/06/24 որոշմամբ թիվ 60672824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 14-ը ներառյալ։
2025 թվականի փետրվարի 21-ին ստացվել է փորձագետի թիվ 24-0368 եզրակացությունը, ըստ որի մեղադրյալի մոտ հայտնաբերվել է «Շիզոտիպային խանգարում, ներկայում ռեմիսիային շրջան»/F21/ հոգեախտաբանությունը։
2025 թվականի մարտի 06-ին վարույթն իրականացնող քննիչի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ թիվ 60672824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը մեկ ամսով երկարաձգելու մասին։
2025 թվականի մարտի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1988/06/24 որոշմամբ թիվ 60672824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է մեկ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 14-ը ներառյալ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 2025 թվականի մարտի 17-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14146725 քրեական վարույթը։
2025 թվականի մարտի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 60672824 և թիվ 14146725 քրեական վարույթների մեկ վարույթում միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60672824 վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։
2025 թվականի մարտի 20-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 60672824 քրեական վարույթով Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1022/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի մարտի 28-ին։
2025 թվականի մարտի 28-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 10-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամսով՝ մինչ 2025 թվականի հունիսի 14-ը։
2025 թվականի ապրիլի 10-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանին գույքային պատասխանող ճանաչելու մասին։
2025 թվականի հունիսի 02-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամսով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 14-ը։
2025 թվականի օգոստոսի 06-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ը։

Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
2025 թվականի մարտի 20-ի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա․Երիցյանի որոշմամբ՝ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այն հանցանքի կատարման համար, որ նա «Էրիկ Պողոսյանը կատարել է խոշոր չափով գույքի գաղտնի հափշտակություն, հափշտակել է տրանսպորտային միջոցի պետհամարանիշ, պաշտոնատար անձի օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով վնասել է վերջինիս հսկողության տակ գտնվող գույքը, ինչպես նաև դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը:
Այսպես. Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, օգտվելով Երևան քաղաքի Գայի պողոտայի 16/23 հասցեի դիմաց կայանված «օպել» մակնիշի 35RA538 հաշվառման համարանիշներով տրանսպորտային միջոցի դուռը բաց լինելու հանգամանքից, գաղտնի հափշտակել է նշված տրանսպորտային միջոցն ու դրա պետհամարանիշները՝ Կարեն Սեյրանի Նիազյանին պատճառելով խոշոր չափերի՝ 1.700.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Վերը նշված տրանսպորտային միջոցը հափշտակելուց հետո Էրիկ Պողոսյանը երթևեկել է Երևան քաղաքի տարբեր հատվածներով և նոյեմբերի 11-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, Թբիլիսյան խճուղում դուրս է եկել հանդիպակաց երթևեկելի գոտի, որպիսի հանգամանքը նկատվել է նշված վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, ովքեր ծառայողական մեքենայի բարձրախոսի միջոցով, լուսային և ձայնային ազդանշանների օգտագործմամբ «օպել» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի վարորդին՝ Էրիկ Պողոսյանին հրահանգել են կանգնեցնել մեքենան: ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների օրինական պահանջին Էրիկ Պողոսյանը չի ենթարկվել և անկանոն երթևեկելով ու ՃԵԿ-ի բազմաթիվ խախտումներ թույլ տալով՝ դիմել է փախուստի: ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցները` մի քանի կարգախմբերի ներգրավմամբ, հետապնդել են Էրիկ Պողոսյանին, որի ընթացքում շարունակել են հնչեցնել տրանսպորտային միջոցը կանգնեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջներ: Հետապնդման ընթացքում Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցից դեպի Դ. Անհաղթ փողոց շրջադարձ կատարելու ժամանակ Էրիկ Պողոսյանը իր կողմից հափշտակված «օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով, ոստիկանության ծառայողների օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, այն է՝ երթևեկության կանոնների կոպիտ խախտումներ թույլ տված և հետախուզման մեջ գտնվող տրանսպորտային միջոցը կանգնեցնելը խոչընդոտելու նպատակով դիտավորյալ բախվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության «Շկոդա» մակնիշի 442CC61 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցին և շարունակել երթևեկությունը Կոմիտասի պողոտայի ուղղությամբ և անցնելով «Լամբադա» կամուրջը, կտրուկ շրջադարձ է կատարել Շիրվանզադեի փողոցի ուղղությամբ և նշված փողոցով իր անխափան փախուստն ապահովելու նպատակով կրկին հարվածել հիշյալ փողոցը փակած ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության «շկոդա» մակնիշի 453 CC61 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցին: Շարունակելով երթևեկությունը՝ էրիկ Պողոսյանը Շիրվանզադեի փողոցից մուտք է գործել Մամիկոնյանց փողոց, որից էլ դեպի Գրիբոյեդով փողոց շրջադարձ կատարելու խոչընդոտը վերացնելու նպատակով դիտավորյալ հարվածել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության 442CC61 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցին: Շարունակելով երթևեկությունը Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցում՝ կրկին դիտավորյալ հարվածել է իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներին ամրակցված «Շկոդա» մակնիշի 489CC61 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցին, ինչից հետո կորցրել է «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայի կառավարումն ու Գրիբոյեդով 21/8 հասցեի դիմաց բախվել է ծառին:
Էրիկ Պողոսյանի կողմից «Օպել» մակնիշի տրանսպորտային միջոցով ՀՀ ՆԳՆ պարեկային ծառայության տրանսպորտային միջոցներին դիտավորյալ հարվածելու հետևանքով ՀՀ ՆԳՆ-ին պատճառվել է 1.324.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իսկ «Օպել» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի սեփականատեր Կարեն Նիազյանին՝ 1.350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»:

Ապացույցների հետազոտումը և գնահատումը.
Դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները.
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից թիվ 98/38259 գրությանը կից ստացված լազերային սկավառակի պարունակության զննության արձանագրությամբ, այն մասին, որ զննությամբ պարզվել է, որ դրանում առկա են թվով 2 մասին կազմված հատ տեսաձայնագրություններ՝ «Հայկ Մկրտչյան» և «Սերյոժա Ադամյան» անվանումներով։ «Հայկ Մկրտչյան» անվանումով տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվեց, որ դրա ծավալը կազմում է 392 ՄԲ, իսկ տևողություն կազմում է 5 րոպե 54 վայրկյան։ Տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվեց, որ տեսաձայնագրությունը հանդիսանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ աշխատակից Հայկ Արմենի Մկրտչյանի կրծքավանդակի հատվածում ամրացված տեսաձայնագրող սարքի տեսաձայնագրությունը՝ 11.11.2024թ. ժամը 03:19:44-ից մինչև 03:25:28-ն ընկած ժամանակահատվածում: Զննությամբ նաև պարզվեց, որ տեսաձայնագրության ամբողջ ընթացքում տեսաձայնագրող սարքն ուղղված է դեպի «Շկոդա» մակնիշի /ըստ ղեկի վրա առկա տարբերանշանի/ ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ ընթացքում լսվում են ռադիոկապով խոսակցություններ և ավտոմեքենայի սրահում գտնվող երկու տղամարդկանց խոսակցությունները: Ըստ ռադիոկապով խոսակցությունների, ծառայողական ավտոմեքենան հանդիսանում է 1124 կողային համարով ավտոմեքենան, իսկ ընդհանուր պարեկային ծառայությունը իրականացնում է ավտոմեքենայի հետապնդում: Ընթացքում պարեկային ավտոմեքենայի վարորդը ձայնային ազդանշաններ է տալիս՝ ավտոմեքենան կայանելու վերաբերյալ, «Օպել կանգնի, առաջացի կանգնի» հրահանգ բարձրախոսով, բացի այդ լսվում են նաև այլ ծառայողական ավտոմեքենաների ձայնային և լուսային հատուկ ազդանշանները: Հետապնդվող ավտոմեքենայի երթուղին հաղորդվում է ռադիոկապով, մասնավորապես ըստ ռադիոկապի հետապնդվող ավտոմեքենան երթևեկում է հետևյալ երթուղով՝ Ռուբինյանց փողոց, Դավիթ Անհաղթ փողոց, «Լամբադա» կամուրջ, Շիրվանզադեի փողոց և վերջում Գրիբոյեդովի փողոց, որտեղ էլ կայանում է ծառայողական ավտոմեքենան և տեսաձայնագրությունը ընդհատվում Տեսաձայնագրության ժամը 03:23:51-ին լսվում է ավտոմեքենային հարվածելու ձայնի նմանվող ձայն, բացի այդ մեքենայի սրահում նկատվում է վթարից առաջացած շարժման նմանվող իրավիճակ: Նույն հարվածի նմանվող ձայնը և վթարից առաջացած շարժման նմանվող իրավիճակը կրկնվում է նաև 03:24:24-ին: Այնուհետև <Մկրտչյանը ռադիոկապով հաղորդում է, որ իր՝ 1124 կողային համարով ավտոմեքենային ևս հարվածել են: «Սերյոժա Ադամյան» անվանումով տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվեց, որ դրա ծավալը կազմում է 341 ՄԲ, իսկ տևողություն կազմում է 23 րոպե 14 վայրկյան։ Տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվեց, որ տեսաձայնագրությունը հանդիսանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ աշխատակից Սերյոժա Սամվելի Ադամյանի կրծքավանդակի հատվածում ամրացված տեսաձայնագրող սարքի տեսաձայնագրությունը՝ 11.11.2024թ. ժամը 03:03:35-ից մինչև 03:26:39-ն ընկած ժամանակահատվածում: Զննությամբ նաև պարզվեց, որ տեսաձայնագրության ամբողջ ընթացքում տեսաձայնագրվող սարքն ուղղված է դեպի դիմացի ուղևորի նստատեղի դիմացի հատվածը, իսկ ընթացքում լսվում են ռադիոկապով խոսակցություններ և ավտոմեքենայի սրահում գտնվող երկու տղամարդկանց խոսակցությունները: Ըստ ռադիոկապով խոսակցությունների, ծառայողական ավտոմեքենան հանդիսանում է 1121 կողային համարով ավտոմեքենան, նշված ծառայողական ավտոմեքենան ի սկզբանե հրահանգ է տալիս «Օպել» մակնիշի 35 538 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդին կանգ առնել, որին վերջինս չի ենթարկվում և շարունակում է երթևեկել, որից էլ սկսվում է ավտոմեքենայի հետապնդումը: Սկզբնական ժամանակահատվածում, նշված ավտոմեքենան երթևեկում է հանգիստ և դանդաղ, ուղղակի չի ենթարկվում կանգ առ հրահանգին՝ անտեսելով պարեկային ծառայողական ավտոմեքենայի հատուկ ձայնալուսային ազդանշանները և բարձրախոսով տրված հրահանգները, հետապնդման 13-րդ րոպեին ռադիոկապով հաղորդվում է, որ նշված ավտոմեքենան գողացված է, որից հետո հետապնդող պարեկային ծառայողը օգնություն է կանչում ռադիոկապով, հետապնդմանը միանում են այլ պարեկային ծառայության ավտոմեքենաներ և հետապնդվող ավտոմեքենան արդեն տեսաձայնագրության 17 րոպե 30-րդ վայրկյանից սկսում է արագ և անկանոն երթևեկել՝ չենթարկվելով կանգ առ հրահանգին, ինչպես նաև հարվածելով այլ պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի /Ս.Ադամյանի խոսքերից/: Հետապնդվող ավտոմեքենայի երթուղին մանրամասն հաղորդվում է ռադիոկապով։ Ժամը 03:25:34-ին Ս.Ադամյանը ռադիոկապով հաղորդում է, որ հետապնդվող ավտոմեքենան կանգնել է Գրիբոյեդովի փողոցի վրա, որից 17 վայրկյան անց դուրս է գալիս ավտոմեքենայից և երևում է մուգ գույնի Օպել մակնիշի ավտոմեքենա՝ հայտնված ճանապարհի երթևեկելի հատվածից դուրս կանաչապատ հատվածում՝ առջևի հատվածով դեպի պարիսպը, դեպի ձախ թեք անկյան տակ, ամբողջությամբ վնասված վիճակում: Երևում են նաև բազմաթիվ պարեկային ծառայության աշխատակիցներ՝ համազգեստով, ովքեր 35 RA 538 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայից վարորդի նստատեղից դուրս են հանում մի տղամարդու և պառկեցնում մեջքով գետնին, որից հետո տեսաձայնագրությունը ընդհատվում է։
(տե՛ս 2025 թվականի մայիսի 26-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
-Հետազոտվեցին Հ․Մկրտչյանի և Ա․Ադամյանի անհատական տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները։
(տես՝ քրեական գործի հատոր 1-ին, գ․թ․ 235, 2025 թվականի հունիսի 02-ի դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Լաերտ Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել առ այն, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ծառայություն է իրականացրել Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում, վթարի պահին տեսել է, որ Էրիկ Պողոսյանը կողաշրջվել է մեքենայով, այդ ժամանակ նրան հանել են մեքենայից։ Դեպքի օրը ծառայությունը իրականացրել է պարեկային ծառայության մեքենայով, որի կողային համարը չի հիշում։ Գտնվել է Դավիթ Անհաղթ փողոցում, ռադիոկապով լսել է, որ “Օպել” մակնիշի մեքենայով վարորդը չի ենթարկվում հրահանգներին, միացել է հետապնդմանը, Էրիկը երթևեկել է դեպի Արաբկիր վարչական շրջան, Գրիբոյեդով 21 հասցեի մոտ մի քանի մեքենա հարվածելուց հետո վերջինը Էրիկը հարվածել է վկայի մեքենային, որի ղեկին եղել է վերջինս, ապա ինքնակառավարումը կորցրել է և հարվածել ծառին։ Ընթացքում հարվածել է նաև պարեկային ծառայության այլ մեքենաների։ Նշեց, որ Էրիկը անկանոն վարել է մեքենան, չի ենթարկվել ոստիկանների պահանջին, Լամբադա կամրջից թեքվել է աջ, որտեղից իրավունք չունի, պարեկային մեքենաներին է հարվածել, սկզբում առջևից, ապա հետևի կողմից՝ փախուստի դիմելու նպատակով։ Վկայի խոսքով մեղադրյալը հարվածել է իր մեքենային աջ կողմից՝ շիթի հատվածում։ Մեղադրյալին մեքենայից հանել են պարեկային ծառայողները, նա տվյալ պահին գտնվել է անգիտակից վիճակում, վերջինիս սթափեցրել են։ Հետապնդման ընթացքում օպերատիվ կառավարման կենտրոնից տեղեկացել են, որ քաղաքացին հայտարարություն է տվել Նոր Նորքի բաժնում, որ իր մեքենան գողացել են։ Պարեկային ծառայողները տեղեկացել են, որ մեղադրյալը վարել է հենց նշված մեքենան։
Պաշտպանի հարցին, թե որքան ժամանակ են հետապնդել մեղադրյալին, նշեց, որ ընթացքու տևել է 8-10 րոպե, նշեց, որ հետապնդման նպատակը եղել է մեքենան կանգնեցնելը։ Մեղադրյալի վթարի ենթարկվելու պահին ծառայողները դուրս են եկել մեքենաներից, փորձել են դուրս հանել վերջինիս, քանի որ հնարավոր էր նույնիսկ, որ մեքենան պայթեր, քանի որ հարվածել է ծառին։ Նշեց, որ մեղադրյալը եղել է մեքենայի ղեկին, վթարից հետո վերջինս հայտարարություններ չի արել, քանի որ եղել է անգիտակից վիճակում։
Նախագահողի հարցին ի պատասխան նշեց, որ հետապնդել են «Օպել» մակնիշի «35 538» համարանիշներով մեքենան։ Վկայի խոսքով, իր ծառայողական մեքենային մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանը հարվածել է ամենավերջում՝ Գրիբոյեդով 21 հասցեում ճանապարհի շեղ հատվածի վրա, կտրուկ շարժում է կատարել, մեքենան արգելակելու արդյունքում հարվածել է իրենց ծառայողական մեքենային և վթարի է ենթարկվել՝ հարվածելով ծառին։ Նշեց, որ մեքենայի մեջ՝ սրահում, գտնվել են մեքենայի պահեստամասեր։ Նշեց, որ մեքենայի վարորդը հանդիսացել է մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանը։
Պաշտպան Է․Աղաբեկյանը միջնորդեց հրապարակել վկա Լաերտ Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքը, հաշվի առնելով նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա հակասությունները։
Հանրային մեղադրողը նշեց, որ հակասություն առկա է՝ մեքենայում մեղադրյալի տեղի հետ կապված, սակայն այն էական չէ։
Տուժողը չառարկեց վկայի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելու դեմ։
Դատարանը բավարարեց պաշտպանի միջնորդությունը՝ թույլատրելով հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքը՝ հակասության մասով։
Վկա Լաերտ Հայրապետյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...) Անմիջապես մոտեցել են ավտոմեքենային, ավտոմեքենան ուղղել են, որպեսզի կարողանան վարորդին հանեն մեքենայից, վարորդը եղել է դիմացի ուղևորի նստատեղին՝ հավանաբար կողաշրջման արդյունքում այդտեղ հայտնվելով, եղել է գիտակից վիճակում, ցուցաբերել են առաջին բուժօգնություն (...)»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչով է պայմանավորված նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև առկա հակասությունը՝ մեղադրյալի գիտակից լինելու վերաբերյալ, վկան նշեց, որ մեքենայից մեղադրյալին հանելիս վերջինս եղել է անգիտակից վիճակում։ Վկայի խոսքով չի հիշում, թե արդյոք ցուցմունքը գրի է առնվել քննիչի կողմից, թե անձամբ իր, սակայն նշեց, որ կարդացել է արձանագրությունը և ստորագրել է։ Հստակեցնելով նախորդիվ նշած տվյալները՝ հայտնեց, որ Էրիկ Պողոսյանը գտնվել է անգիտակից վիճակում, որից հետո վերջինիս դուրս են բերել մեքենայից, պառկացրել են գետնին, փորձել են սթափեցնել, որից հետո վերջինիս գիտակցությունը վերականգնվել է, սկսել է հարցեր տալ «որտեղ եմ, ինչ է կատարվում»։
Պաշտպանը նշեց, որ մեղադրյալի կողմից հայտարարությունների կատարելու վերաբերյալ ևս վկայի նախաքննական ցուցմունքում առկա է հակասություն։ Հրապարակվեց նաև ցուցմունքի այդ հատվածը, ըստ որի՝ «Էրիկը (...) որևէ կերպ իրենց ասածին չէր արձագանքում, միայն վերջում ծխախոտ է խնդրել, որից հետո շտապօգնության կարգախմբով նշված անձը տեղափոխվել է»:
Վկան նշված հակասության մասով հայտնեց, որ տվյալ պահին Էրիկը եկել է գիտակցության՝ նրա դեմքին ջուր ցանելուց հետո, աչքերը բացել է և ասել «որտեղ եմ, սիգարետ տվեք»։
Անդրադառնալով այն հարցին, թե մեքենայի մեջ, որ նստատեղին է նստած եղել Էրիկ Պողոսյանը, վկան նշեց, որ այդ պահին իր մեջ նման կերպ է տպավորված եղել, որ վերջինս նստած է վարորդի կողքի նստատեղին, սակայն հիմա հստակ մտաբերում է, որ մեղադրյալը եղել է նստած վարորդի նստատեղին, իսկ նստատեղի սպունգային հատվածն էլ եղել է վնասված։ Նշեց, որ անձամբ տեսել է, որ մեղադրյալը մեքենայի մեջ եղել է մենակ, և վերջինս գտնվել է վարորդի նստատեղին։
Հանրային մեղադրողի հարցին ի պատասխան նշեց, որ Էրիկ Պողոսյանը վարելու ողջ ընթացքում մեքենայում եղել է մենակ, նրանց մեքենայից դուրս են հանել վարորդի դռնից։
Պաշտպանը միջնորդեց հիմք ընդունել վկա Լաերտ Հայրապետյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը։
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, գ․թ․ 126-128, և 2025 թվականի հունիսի 02-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
-Վկա Հայկ Մկրտչյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը հստակ չի հիշում, նոյեմբեր ամսին, ներգրավված է եղել ծառայության մեջ, ռադիոկապով օգնություն են խնդրել մյուս ծառայողները, մոտեցել են Պարույր Սևակ Ուլնեցի խաչմերուկ, մի քանի մեքենաներով հետապնդել են «Օպել» մեքենային, ընթացքում վարորդը չի ենթարկվել հրահանգներին, երկու անգամ հարվածել է իր կողմից վարված պարեկային ծառայության մեքենային՝ 1124 կողային համարներով։ Նշեց, որ մեղադրյալը հարվածել է իր մեքենային Լամբադա կամրջի մոտ և դեպի Գրիբոյեդով փողոց տանող ճանապարհի վրա՝ թեքվելու պահին։ Հետապնդման ընթացքում վարորդը իրեն տեսանելի եղել է, հավասարվել է մեքենայով, համոզվել է, որ վերջինս մենակ է եղել, արձագանք չի տվել, անկանոն երթևեկել է։ Հստակ հիշում է, որ վարորդը իրենց նկատել է։ Հարցին, թե արդյոք մեղադրյալը լսել է իրենց հնչեցրած պահանջները՝ նշեց, որ վարորդի մեքենայի բոլոր պատուհանները եղել են փակ վիճակում, չի կարող ասել, լսել է իրենց թե ոչ։ Հանրային մեղադրողի հարցին, թե ինչ հանգամանքներում է վարորդը կանգ առել, նշեց, որ Գրիբոյեդով փողոցում կառավարումը կորցրել է, հարվածել ծառին, անձամբ տեսել է հարվածի պահը։ Նշեց, որ չի հիշում, թե կոնկրետ ով է մեղադրյալին մեքենայից դուրս բերել, սակայն այլ անձ չի գտնվել տարածքում։ Անդրադառնալով «Օպել» մակնիշի մեքենային նշեց, որ նույն օրը իրեն Գայի պողոտայում ժամը տասն անց կեսի սահմաններում մոտեցել է մի քաղաքացի և ասել, որ Գայի պողոտայի «Նարեկ» թոնրատան դիմացից իր մեքենան անհետացել է, ինքը ճշտել է, որ պարեկային ծառայության կողմից չի տարհանվել մեքենան, հետագա բարդություններից խուսափելու համար քաղաքացուն ուղղորդել է ոստիկանության բաժին՝ մեքենայի առևանգման վերաբերյալ հաղորդում տալու համար։
Պաշտպանի հարցին, թե արդյոք նկատել է մեքենայի պետհամարանիշները նշեց, որ դրանք չեն եղել հիշվող, նշեց, որ հնարավոր է համարանիշները սկսվում էին «35» թվով։ Վկայի խոսքով, Էրիկին մեքենայից դուրս են բերել վարորդի դռան կողմից՝ հավանաբար վարորդի նստատեղից, այդ պահը հստակ չի տեսել։ Պաշտպանի հարցին ի պատասխան նշեց, որ վարորդը չի հաղորդակցվել ոստիկանների հետ, որևէ արձագանք չի տվել հնչեցված հարցերին, դրանից հետո շտապ օգնություն են կանչել և կարգախմբի ուղեկցությամբ տեղափոխել են հիվանդանոց, Էրիկի հագին եղել է մուգ գույնի վերարկու։
Նախագահողի հարցին, թե արդյոք մեղադրյալը մեքենան արագ է վարել նշեց, որ այո, «կանգ առ» հրամանին չի ենթարկվել։ Նշեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2024 թվականի նոյեմբերին, երեկոյան՝ ժամը 23։00-ից հետո։ Ծառայությունն իրականացրել է Գագիկ Բուլղադարյանի հետ։
Պաշտպանը միջնորդեց հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքը՝ նշելով, որ առկա է հակասություն՝ մեղադրյալին ավտոմեքենայից դուրս բերելու հետ կապված։
Հանրային մեղադրողը հայտնեց, որ հակասությունն էական չէ, քանի որ ըստ վկայի ցուցմունքի՝ մեքենայում գտնվել է բացառապես մեղադրյալը։
Նախագահողի հարցին, թե արդյոք վկան տեսել է մեղադրյալին մեքենայից դուրս բերելու պահը, վերջինս նշեց, որ հստակ չի տեսել, սակայն հնարավոր է, որ կամ հետևի դռնից կամ դիմացի դռնից դուրս բերած լինեն։
Նախագահողը բավարարեց պաշտպանի միջնորդությունը և թույլատրեց հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքը՝ հակասության մասով։
Վկա Հայկ Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ «համածառայակիցները՝ ավտոմեքենան ուղղել են, որպեսզի կարողանան վարորդին հանեն մեքենայից, վարորդը եղել է դիմացի ուղևորի նստատեղին»։
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, գ․թ․ 133, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
Հանրային մեղադրողը միջնորդեց չհարցաքննել վկաներ Հայկ Աղաբեկի Խաչատրյանին, Սերյոժա Սամվելի Ադամյանին, Արամ Արմենի Վարդանյանին և մեղադրանքի ապացույցների ցանկից հանել վկաների հարցաքննությունների արձանագրությունները։
Պաշտպանը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ։
Մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։
Դատարանը բավարարեց հանրային մեղադրողի միջնորդությունը և որոշեց մեղադրանքի ապացույցների ցանկից հանել վկաներ Հայկ Աղաբեկի Խաչատրյանի, Սերյոժա Սամվելի Ադամյանի, Արամ Արմենի Վարդանյանի հարցաքննությունների արձանագրությունները։
(տե՛ս 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ՝ Հայկ Մկրտչյանի և Սերյոժա Ադամյանի համազգեստին ամրացված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակը՝ արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշմամբ։
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, գ․թ․ 113-114, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
-ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ ոստիկանության ենթասպա Հայկ Աղաբեկի Խաչատրյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Նոր Նորքի բաժնի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Ա.Մուշեղյանին 11.11.2024թ. ուղղված զեկուցագիրը զննելու մասին կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ 2025 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Հայկ Աղաբեկի Խաչատրյանը զեկուցագիր է ներկայացրել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Նոր Նորքի բաժնի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Ա.Մուշեղյանին այն մասին, որ 2025 թվականի նոյեմբերի 11-ին ինքը և նույն վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Սերյոժա Սամվելի Ադամյանը թիվ 1121 կողային համարի պարեկային ավտոմեքենայով ընդգրկված են եղել ծառայության՝ Արաբկիր վարչական շրջանում: Ժամը 03:05-ի սահմաններում Թբիլիսյան խճուղում նկատել են Նոր Նորքի բաժնի կողմից հետախուզվող «Օպել» մակնիշի 35 RA 538 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, այնուհետև սահմանված կարգով փորձել են կանգնեցնել նշված մեքենան, սակայն նշված ավտոմեքենան շարունակել է երթևեկել դեպի Արաբկիր վարչական շրջան՝ կոպտորեն խախտելով ճանապարհային երթևեկության կանոնները: Այդ ընթացքում բախվել է իրենց ծառայողական ավտոմեքենաներին, որից հետո Գրիբոյեդովի փ., 21/8 հասցեի մոտակայքում կորցրել է ինքնակառավարումը և բախվել ծառին: Այնուհետև, տվյալ քաղաքացին տեղափոխվել է թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց: Տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ պարզել են, որ քաղաքացին հանդիսանում է Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանը՝ (ծնված 01.11.2001թ. հաշվառված ք. Երևան Քանաքեռի 6 փ. 5 նրբ. 26 տուն):
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, գ․թ․ 105, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
-ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ ոստիկանության ենթասպա Հայկ Աղաբեկի Խաչատրյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Նոր Նորքի բաժնի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Ա.Մուշեղյանին 11.11.2024թ. ուղղված զեկուցագիրը ճանաչվել է արտավարույթային փաստաթուղթ։
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, գ․թ․ 106-107, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- «ՀՀ քննչական կոմիտեի փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ, արդարադատության առաջին դասի խորհրդական Հ.Պողոսյանին 10.12.2024թ.-ին թիվ Փ/80/7485 ելքային համարի գրության զննելու մասին կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ում տրված 263-ԱՊ-24 դատաապրանքագիտական փորձաքննության հետազոտական մասի 4-րդ կետի վերջին պարբերությունում նշված է, որ մեջբերում՝ «1999թ. արտադրության «OPEL ASTRA 1.8i» մակնիշի նման ապրանքային վիճակում գտնվող ավտոմեքենաների մինչվնասվածքային միջին շուկայական արժեքը գնահատվում է 1.700.000 ՀՀ դրամ» մեջբերման ավարտ, ինչն էլ անհրաժեշտ է հիմք ընդունել ու դիտարկել, որպես տրամադրված «OPEL ASTRA 1.8 մակնիշի 35 RA 538 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մինչ վնասվածքային միջին շուկայական արժեք:
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, գ․թ․ 108, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- «ՀՀ քննչական կոմիտեի փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ, արդարադատության առաջին դասի խորհրդական Հ.Պողոսյանին 10.12.2024թ.-ին թիվ Փ/80/7485 ելքային համարի գրությունը արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշմամբ։
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, գ․թ․ 109-110, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- Մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի վերաբերյալ փորձագետի կողմից տրված թիվ 3145/հ_եզրակացությամբ այն մասին, որ Էրիկ Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները՝ զույգ բազուկների նախաբազուկների և դաստակների դրսային ու հետին մակերեսների քերծվածքների ձևով պատճառվել են բութ առարկաներով կամ սուր ծայր ունեցող բութ առարկաներով հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, գ․թ․ 46-47, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- Դատաապրանքագիտական փորձագետի կողմից տրված թիվ 26-ԱՊ-24 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի 489 CC 61 h/h ավտոմեքենային մատնանշված վնասվածքների հաշվառմամբ պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024թ. նոյեմբերի 11-ի դրությամբ, գնահատվում է 152․000/մեկ հարյուր հիսուներկու հազար/դրամ։
Փորձաքննությանը տրամադրված «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի 422 CC 61 h/h ավտոմեքենային մատնանշված վնասվածքների հաշվառմամբ պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024թ. նոյեմբերի 11-ի դրությամբ, գնահատվում է 1.072.000/մեկ միլիոն յոթանասուներկու հազար/դրամ։ Փորձաքննությանը տրամադրված «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի 453 CC 61 h/h ավտոմեքենային մատնանշված վնասվածքների հաշվառմամբ պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024թ. նոյեմբերի 11-ի դրությամբ, գնահատվում է 100․000/մեկ հարյուր հազար/դրամ։
Փորձաքննությանը տրամադրված «OPEL ASTRA 1.8i>> մակնիշի 35 RA 538 h/h ավտոմեքենային մատնանշված վնասվածքների հաշվառմամբ պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024թ. նոյեմբերի 11-ի դրությամբ, գնահատվում է 1.350.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հիսուն հազար) դրամ:
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, գ․թ․ 1-10, 15 և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- Դատահոգեբուժական փորձագետի կողմից տրված թիվ 24-3068 եզրակացությամբ այն մասին, որ հաշվի առնելով նախաքննությամբ ձեռք բերված տվյալները, Փորձաքննությամբ կատարված հետազոտությունների և համադրված վերլուծությունների արդյունքները, առաջադրված հարցերին համապատասխան՝ հանգում ենք հետևյալ հետևությունների, որ էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի մոտ /առնվազն 2020թ.-ից/ հայտնաբերվում է «Շիզոտիպային խանգարում, ներկայում ռեմիսիային շրջան»^21/ հոգեախտաբանությունը, որը պատանեկան տարիքից սկսել է դրսևորվել «Վարքի և հույզերի խառը խանգարումների» ձևով, ինչի մասին են վկայում անամնեստիկ տվյալները, 2020թ., 2021թ., 2022թ., 2023թ. ՀՀ ԱՆ «ՀԱՊԱԿ» ՓԲԶ-ում և ՀՀ ԱՆ «ԱՎԱՆ» ՀԱԿ ՓԲԸ-ում զորակոչային ստացիոնար հետազոտության, 2022թ., 2023թ., 2024թ. ՀՀ ԱՆ «ՀԱՊԱԿ» ՓԲԸ-ում և 2023թ. ՀՀ ԱՆ «ԱՎԱՆ» ՀԱԿ ՓԲԸ-ում ստացիոնար բուժման արդյունքները, ՀՀ ԱՆ «ԱՎԱՆ» ՀԱԿ ՓԲԸ-ում «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում» ախտորոշմամբ 14.07.2020թ.-ից հաշվառման և 14.07.2022թ.-ից՝ հսկողության վերցվելու, նաև ներկայիս հետազոտության արդյունքները, որոնք դրսևորվում են էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի մոտ տարօրինակ, ոչ ադեկվատ վարքագծով, բնավորության գծերի փոփոխություններով, շրջապատի իրադարձությունների յուրովի, զառանցաբար մեկնաբանմամբ, պարալոգիկ մտածողության ձևավորմամբ: Սույն քրեական վարույթով հանցավոր արարքը կատարելու պահին հիվանդության ախտանիշները՝ պայմանավորված պահպանողական բուժմամբ՝ բերել են հիվանդության ռեմիսիային շրջանի /ախտադադարի/ ձևավորմանը, ուստի է. Պողոսյանին չեն զրկել իր գործողությունների նշանակությունը հասկանալու և դրանք ղեկավարելու ընդունակությունից։ Հարկ է նշել, որ «Շիզոտիպային խանգարում»-ը էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի մոտ չի ուղեկցվում մտածողության, դատողությունների, ինտելեկտուալ-մնեստիկ ոլորտի խանգարումներով, պրոդուկտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, քննադատական և պրոգոնոստիկ ունակությունների խանգարումներով, նրա որոնք չեն սահմանափակել հնարավորությունները իրավախախտումը կատարելիս իրեն հաշիվ տալու, գիտակցելու իր գործողությունների վնասակարությունը և ղեկավարելու դրանք, ուստի Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին հարկավոր է կատարածի համար ճանաչել ՄԵՂՍՈՒՆԱԿ: Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանը կարիք ունի հոգեբույժի մոտ հսկողության և բուժման համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կալանավայրի պայմաններում (կարիքի դեպքում)։ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանն իր ներկա հոգեկան վիճակով սոցիալական վտանգավորություն չի ներկայացնում և բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կարիք չունի: Հաշվի առնելով էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի մոտ պահպանողական բուժման ֆոնի վրա ձևավորված ախտադադարի շրջանը՝ նա իր ներկա հոգեկան վիճակով կարող է ինքնուրույն օգտվել դատավարությամբ իրեն վերապահված իրավունքներից, ինքնուրույն մասնակցել քննչական և դատավարական գործողություններին, կարող է ճիշտ հիշել, վերարտադրել, հասկանալ քրեական գործի հանգամանքները, հայտնել դիրքորոշում և տալ ցուցմունքներ:
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, գ․թ․ 95-104, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- Տուժող Կարեն Սեյրանի Նիազյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնում տրված հաղորդման հիման վրա հանցագործության մասին բանավոր հաղորդում ընդունելու վերաբերյալ կազմված թիվ 024354 արձանագրությամբ այն մասին, որ 2025 թվականի նոյեմբերի 10-ին ժամը 23:30-ի սահմաններում իր կողմից շահագործվող «OPEL» մակնիշի 35 RA 538 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել է Գայի պողոտայում գտնվող «Նարեկ» թոնրատուն, որտեղ մոտ 10 րոպեով դուրս է եկել ավտոմեքենայից և քիչ անց հետ վերադառնալով նկատել է, որ ավտոմեքենան գողացել են, որն էլ կայանած է եղել թոնրատան դիմացի հատվածում։
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, գ․թ․ 70, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի 422 CC 61 հ/հ ավտոմեքենան, «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի 453 CC 61 հ/հ ավտոմեքենան, «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի 489 CC 61 հ/հ ավտոմեքենան և «OPEL-ASTRA 1.8I» մակնիշի 35 RA 538 հ/հ ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ։
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, գ․թ․ 100-101, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Հայկ Խաչատրյանի կողմից ձերբակալման վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ժամը 13:30-ին Երևան քաղաքի Գրիբոյեդովի փ. 21/8 հասցեից տրանսպորտային միջոց առևանգելու հիմնավոր կասկածով, իրավասու մարմին բերելու նպատակով ձերբակալվել է Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանը /ծնված 06.11.2001թ./:
(տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, գ․թ․ 34-36, և 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրություն)։
- Տուժող Կարեն Նիազյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ընկերոջ հետ մտել են «Նարեկ» թոնրատուն՝ Գայի պողոտայի վրա գտնվող։ Իր մեքենան կանգնեցրել է թոնրատնից 7 մետր հեռավորության վրա՝ բանալիները թողնված մեքենայի վրա, շարժիչի վրա, դռները չկողպված։ 7-8 րոպե անց դուրս է եկել և նկատել, որ մեքենան չկա։ Մտածել է, որ ոստիկանության աշխատակիցներն են տարհանել՝ սխալ կայանելու հետևանքով։ Պատահաբար պարեկային ծառայության մեքենան նկատել է, հայտնել կատարված մասին, վերջիններս պարզել են, որ մեքենան չի տարհանվել։ Ոստիկանության աշխատակիցը ուղեկցել է բաժին և ինքը հաղորդում է ներկայացրել, որ մեքենան անհետացել է։ Վկայի խոսքով՝ մեքենայի հափշտակության մասին տեղեկացել է, որ կատարվածի վերաբերյալ տեղեկացել է դեպքի հաջորդ օրը, իր հետ կապվել են ոստիկանության աշխատակիցները։ Նշեց, որ տեղյակ չէ, թե որքան վնաս է պատճառվել, սակայն համաձայն փորձագետի եզրակացության՝ վնասը կազմում է 1․350․000 ՀՀ դրամ։
Պաշտպանի հարցին ի պատասխան նշեց, որ դեպքի օրը եղել է ընկերոջ՝ Աղասի հետ, տեսնելով, որ մեքենան անհետացել է մտածել է, որ մեքենան տարհանվել է պարեկային ծառայության կողմից, որևէ անձի չի կասկածել և չի տեսել տարածքում։
Նրա խոսքով ավտոմեքենան պատկանում է հորը՝ Սեյրան Նիազյանին։
(տե՛ս 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրությունը)։
Պաշտպանը միջնորդեց անթույլատրելի ճանաչել դատահոգեբուժական փորձագետի կողմից տրված թիվ 24-3068 եզրակացությունը, նշելով, որ սույն դեպքում նշանակվել է դատահոգեբուժական փորձաքննություն, որը տրվել է թվով երկու փորձագետների կողմից և պաշտպանական կողմի համար անհասկանալի է, թե ինչպես է ստացվում, որ դատահոգեբուժական փորձագետները ներկայացնում են բացառապես եզրակացություն, որը ներկայացվում է մեկ փորձագետի կողմից, իսկ տվյալ դեպքում այն տրվել է երկու փորձագետների կողմից, մինչդեռ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը նախատեսում է փորձագետի եզրակացություն՝ եզակի թվարկմամբ։ Նշեց, որ եզրակացությունը պետք է տրվի մի քանի փորձագետների կողմից, այն դեպքում, երբ նշանակվել է համալիր փորձաքննություն։ Նշված դեպքում փորձաքննությունն իրականացվել է նաև այն փորձագետի կողմից, ով իրավունք չի ունեցել իրականացնելու փորձաքննությունը, ուստի միջնորդեց անթույլատրելի ճանաչել փորձագետի եզրակացությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հիմքով։
Հանրային մեղադրողը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշելով որ այն առարկայազուրկ է, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ նշանակվել է հանձնաժողովային փորձաքննություն։
Տուժողը դիրքորոշում չհայտնեց միջնորդության առնչությամբ։
Մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչը միացավ պաշտպանի միջնորդությանը։
Դատարանը մերժեց ներկայացված միջնորդությունը՝ անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ։
(տե՛ս 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրությունը)։
Պաշտպանը միջնորդեց հարցաքննել դատահոգեբուժական փորձագետի կողմից տրված թիվ 24-3068 եզրակացությունը տված փորձագետներին՝ մեղադրյալի հոգեկան խնդիրների մասով հարցադրումներ ուղղելու նպատակով։
Մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչը միացավ պաշտպանի միջնորդությանը։
Հանրային մեղադրողը, համաձայն չլինելով ներկայացված պատճառաբանության դեմ, չառարկեց միջնորդության դեմ։
Դատարանը որոշում կայացրեց միջնորդությունը բավարարելու մասին։
(տե՛ս 2025 թվականի հունիսի 10-ի դատական նիստի արձանագրությունը)։
- Փորձագետ Ադելաիդա Գևորգյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շիզոտիպային խանգարումը իրենից ներկայացնում է էնդոգեն հիվանդություն, որը դրսևորվում է անձի մոտ ախտաբանական խառնվածքի ձևով, սրացման ժամանակ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտածողության խանգարմամբ։ Շիզոտիպային խանգարման ժամանակ մեծամասամբ հիվանդությունը ընթանում է անձի ախտաբանական խառնվածքով, սոցիալապես պահպանվածությամբ։ Նրա խոսքով՝ սրացման ժամանակ կարող է դրսևորվել հալյուցինացիաների ձևով, սակայն ոչ սրացման ժամանակ մտածողության և ընկալման խանգարումներ չեն լինում։ Նշեց, որ համաձայն Էրիկ Պողոսյանի ամբուլատոր քարտի վրա առկա գրառումները, որոնք կատարվել են տեղամասային բժշկի կողմից, հոգեբույժի կողմից արձանագրվել է, որ հոգեկան վիճակը բավարար է և նշանակվել է դիազեպամ տեսակի դեղամիջոց։ Վերջին այցը եղել է 16․10․2024թ․։
Պաշտպանի հարցին, թե արդյոք անձը իր պատկերացումների արդյունքում է կատարել որոշակի գործողությունները փորձագետը նշեց, որ դրանք հոգեախտաբանական ապրումներ են, որոնցով պայմանավորված անձը կատարում է գործողություն։ Օրինակ, անձը ունի զառանցանք անձի նկատմամբ և մտածում է, որ այդ անձին պետք է սպանել, դրա արդյունքում գործողությունները որակվում են անմեղսունակության տիրույթում, որովհետև գործողության մոտիվացիոն կոմպոնենտը պայմանավորված է բովանդակային անհեթեթությամբ, անձը ոչ թե ունի որևէ թշնամանք, կոնֆլիկտ, այլ զառանցանք։ Նրա խոսքով՝ երբ անձը սրացման վիճակում զառանցական մոտիվացիայով գործողություն է կատարում, նրա գործողությունը գնահատվում է անմեղսունակության եզրույթով, եթե անձը կատարում է ռեմիսիայի շրջանում, ստանում է պահպանողական դեղորայք, երբ գործողությունները չեն հիմնավորվում զառանցանքով, անմեղսունակությունը չի հաստատվում։ Ռեմիսիան դա ախտադադարն է, երբ անձը պահպանողական դեղորայք է խմում, որ վիճակը չսրանա, սրացում Էրիկի մոտ եղել է մայիս ամսին, որի արդյունքում վերջինիս տեղավորել են ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման կենտրոն», մինչև հոսպիտալիզացիան եղել է զորակոչային ընթացքը։ Վերջին հոսպիտալիզացիայի արդյունքում քաղաքացուն բուժել են, արձանագրվել է, որ նա շրջապատի համար վտանգ չի ներկայացնում, ուստի դուրս է գրվել և նշանակվել են դեղամիջոցներ։ Փորձագետի խոսքով փորձաքննության շրջանակներում հոգեախտաբանական հատկանիշներ արարքը կատարելու պահին հանձնաժողովը չի արձանագրել։ Նշեց, որ ռեմիսիայի շրջանը դա ախտանիշների բացակայության շրջանն է, որի ընթացքում անձը ունենում է ռացիոնալ մտածելակերպ, թեպետ հիվանդությունը չի դադարում վերանալ, քանի որ շիզոտիպային հիվանդությունը էնդոգեն հիվանդություն է և ախտանիշները մեղմվում են պահպանողական դեղորայքի միջոցով։ Նշեց, որ այս հիվանդությամբ տառապողները կարիք ունեն հոգեբույժի հսկողության, որին կատարվել է նաև անդրադարձ եզրակացության հետևություններ բաժնում։
Փորձագետի խոսքով՝ եզրակացությունը հիմնված է կլինիկական հետազոտության, հոգեախտաբանության ընթացքով, քաղվածքները վերլուծելով, տեղամասային բժշկի հետևողական գրառումները ուսումնասիրելով։ Նշեց, որ եթե անձը արարքը կատարած լիներ մայիս ամսին՝ հիվանդության սրացման շրջանում, անձը կհամարվեր անմեղսունակության վիճակում արարք կատարած անձ, քանի որ նա ունեցել է պրոդուկցիա, զառանցանքներ, որի պատճառով հոսպիտալացվել է, ստացել է բուժում՝ հոգեմետ դեղերով, սակայն նշված դեպքում արարքը կատարվել է ռեմիսիայի շրջանում։
Փորձագետը նշեց, որ դատահոգեբուժական եզրույթում ընդհանուր անմեղսունակության հասկացողություն առկա չէ, այն վերաբերում է կոնկրետ արարքի պահին անձի հոգեկան վիճակին։ Եթե կան կասկածներ անձի հոգեախտաբանական ախտանիշների և նրա կողմից բուժման հետագա կրման վերաբերյալ, ապա անհրաժեշտ է միջնորդել, որ հոգեբույժները զննեն վերջինիս և վիճակը բարելավեն։
Փորձագետի խոսքով, եթե առաջանում է հարց պատժի կրմանը խոչընդոտող հիվանդության վերաբերյալ, ապա անհրաժեշտություն կառաջանա նոր փորձաքննության, հաշվի առնելով փորձաքննության վաղեմությունը և Էրիկ Պողոսյանի առողջական վիճակով։
Նախագահողի հարցին ի պատասխան, թե արդյոք շիզոտիպային խանգարումը բուժվող հիվանդություն է, թե ոչ, նշեց, որ այն պրոցեսուալ է, օրինակ եթե հիվանդը գտնվի կալանավայրում, դեղ չընդունի, վիճակը սրվի և խցակցի նկատմամբ կատարի որևէ արարք, ապա կհամարվի, որ նա արարքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում։
(տե՛ս 2025 թվականի հուլիսի 24-ի դատական նիստի արձանագրությունը)։
-Փորձագետ Գայանե Սիմոնովան դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Էրիկ Պողոսյանին մեղսունակ ճանաչելու համար մեծ նշանակություն է ունեցել այն հանգամանքը, որ նա արարքը կատարել է ռեմիսիայի շրջանում։ Հարցին, թե արդյոք հիմնվել է բացառապես այդ հանգամանքի վրա, նշեց, որ մեղսունակության գնահատման համար հիմնվում են երկու չափանիշների վրա՝ իրավական և բժշկական։ Բժշկական ցուցումը հոգեկան հիվանդությունն է, որի արդյունքում անձը կարող է հասկանալ կամ չհասկանալ իր գործողությունների հետևանքները։ Տվյալ դեպքում անձը գտնվելով ռեմիսիայի շրջանում գիտակցել է իր գործողությունների հետևանքները։ Նշեց, որ անձը գտնվել է ստացիոնար բուժումների մեջ և եթե նա արարքը կատարեր սրացման ժամանակ՝ կհամարվեր անմեղսունակ։
Փորձագետի խոսքով՝ անձը գտնվում է ռեմիսիայի շրջանում, երբ նախորդիվ ստանում է որոշակի բուժումներ, դեղորայք։ Նշված դեպքում Էրիկ Պողոսյանը մայրիկի ուղեկցությամբ հաճախել է բժշկի, ստացել է հետևողական դեղորայք։ Փորձագետը օգտվելով ամբուլատոր քարտի գրառումներից նշեց, որ առկա են գրառումներ 2023 թվականի հունվարից հոկտեմբեր ամիսներին և 2024 թվականի մարտից մինչև հոկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում հաճախել է բժշկի, կանոնավոր և հետևողական կերպով ստացել է դեղորայք, արձանագրվել է, որ պլանային վիճակը գնահատվում է բավարար և դուրս է գրվել դեղատոմս։
Պաշտպանի հարցին, թե եզրակացության մեջ նշված իրավախախտումը, որ արարքներին է վերաբերել նշեց, որ այն վերաբերում է օտար անձի մեքենան հափշտակելուն, պարեկային ծառայողների հրահանգներին չենթարկվելուն։
Հարցին, թե արդյոք հնարավոր է պահպանողական բուժման ընթացքում դեղորայքը չընդունելու պարագայում անձը կատարի արարքներ, որոնց նշանակությունը չգիտակցի, նշեց, որ այո, հնարավոր են այդ շրջանում լինել սրացումներ, եթե ծնողը լինի անհետևողական, սակայն դեղորայքի չընդունումը պետք է լինի տևական, ոչ թե մեկ-երկու օր։
(տե՛ս 2025 թվականի հուլիսի 29-ի դատական նիստի արձանագրությունը)։
Պաշտպանը միջնորդեց ապացույցների ծավալը լրացնել և հարցաքննել մեղադրյալի օրինական ներկայացուցչին, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը դեղորայքը ստանալիս ներկայացել է մոր՝ օրինական ներկայացուցիչ Կարինե Հարությունյանի հետ և նրա կողմից տրամադրվելիք տեղեկատվությունը կարող է ազդել գործի քննության ելքի վրա։
Հանրային մեղադրողը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշելով որ պաշտպանի կողմից նշված պատճառաբանությունը որևէ առնչություն չունի փորձագետի հարցաքննության հետ, քանի որ վերջինս չի կատարել որևէ հայտարարություն առ այն, որ դեղորայքը ստանալու կամ չստանալու պարագայում փորձագետի եզրակացությունը կարող է փոխվել։ Նրա խոսքով՝ դա եղել է տեսական մակարդակում հայտարարություն, հաշվի առնելով նաև այն հանգամանքը, որ օրինկան ներկայացուցիչը չի կարող փաստաթղթեր ներկայացնել մեղադրյալի կողմից դեղորայք ստանալու վերաբերյալ, ուստի նշեց, որ միջնորդությունը առարկայազուրկ է։
Տուժողը դիրքորոշում չհայտնեց ներկայացված միջնորդության դեմ։
Մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչը հայտնեց, որ ցանկանում է հայտարարությամբ հանդես գալ, ոչ թե ցուցմունք տալ։ Նշեց, որ իր որդու վիճակը այդ ժամանակ եղել է վատ, նա հունիս-հուլիս ամսից ստացել է դեղորայքը։ Նրա խոսքով՝ մեղադրյալը չի ընդունել դեղերը, որի պատճառով էլ այդ անգիտակից քայլը վերջինս կատարել է։ Նշեց, որ եղել է հետևողական, անտարբեր չի եղել, սակայն այդ պահերին որդին չի ենթարկվել և նա տեղյակ չի եղել, թե ինչպես է եղել դեպքը։
Դատարանը մերժեց ներկայացված միջնորդությունը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ օրինական ներկայացուցիչը ցանկացավ հայտարարությամբ հանդես գալ։
(տե՛ս 2025 թվականի հուլիսի 29-ի դատական նիստի արձանագրությունը)։
- Պաշտպանը միջնորդություն ներկայացրեց կրկնակի դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու մասին։
Մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչը միացավ պաշտպանի միջնորդությանը։
Մեղադրյալը դիրքորոշում չհայտնեց։
Հանրային մեղադրողը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, վերջինս մեջբերեց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասը՝ «Եթե փորձագետի եզրակացությունը հիմնավորված չէ, հանձնաժողովային փորձաքննություն կատարած փորձագետները չեն հանգել միասնական հետևության, անթույլատրելի են ճանաչվել փորձաքննության ընթացքում օգտագործված ապացույցները, կամ խախտվել է փորձաքննության կատարման կարգը, ապա քննիչը պարտավոր է նշանակել կրկնակի փորձաքննություն` դրա կատարումը հանձնարարելով մեկ այլ փորձագետի: Կրկնակի փորձաքննություն նշանակելիս փորձագետին կարող է առաջադրվել նախկին հետազոտությունների ընթացքում կիրառված մեթոդների գիտական հիմնավորվածության հարցը»։ Նրա խոսքով՝ սույն քրեական գործով կասկածի տակ չի դրվել փորձաքննության կատարման կարգը խախտելու հարցը, խնդրո առարկա փորձաքննության եզրակացությամբ փորձագետների կողմից տրվել են սպառիչ և առանց երկրորդ կարծիքի պատասխաններ, որի մասին նաև փորձագետը դատական նիստում հայտնել է։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից դեղորայքի ընդունման հարցին՝ հանրային մեղադրողը նշեց, որ այդ հարցը էական նշանակություն չունի փորձաքննության եզրակացության վրա, ուստի նրա խոսքով՝ կրկնակի փորձաքննություն նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, որպիսի պայմաններում միջնորդեց մերժել ներկայացված միջնորդությունը։
Պաշտպանի խոսքով մեղադրյալի կողմից դեղորայք չընդունելու հանգամանքը կարող է էական նշանակություն ունենալ դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացության վրա, հաշվի առնելով փորձագետների կողմից հայտնած տվյալները։ Նրա կարծիքով՝ մեղադրյալի կողմից դեղորայք չընդունելու հանգամանքը կարող է հիմք հանդիսանալ մեղադրյալին անմեղսունակ ճանաչելու համար։
Դատարանը, հրապարակեց ՀՀ ԱՆ «Քրեակատարողական բժշկության կենտրոն» ՊՈԱԿ «Արմավիր» ստորաբաժանումից ստացված գրությունը, ըստ որի «Ի պատասխան Ձեր՝ 30/07/2025թ․-ի թիվ ԵԴ1/1022/01/25 ԴԴԱ-8,1 Ե-88138/25 ԱՆ «Արմավիր» ՔԿՀ-ի պետին հասցեագրված և 04.08.2025թ-ին մեզ վերահասցեագրված գրությանը տեղեկացնում եմ, որ ՀՀ ԱՆ «Արմավիր» ՔԿ հիմնարկի ազատազրկված անձ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանը 14.11.2024թ-ին մուտք է գործել հիմնարկ և 15.11.2024թ-ին զննվել է հոգեբույժի կողմից, ով նախնական ախտորոշել է՝ «Չափավոր աստիճանի մտավոր հետամնացություն» և նշել է, որ ներկայումս բուժման կարիք չունի: Սահմանվել է դինամիկ հսկողություն: 27.11.2024թ-ին դինամիկ հսկողության շրջանակներում զննվել է հոգեբույժի կողմից, ով ախտորոշել է՝ «Չափավոր աստիճանի մտավոր հետամնացություն վարքային նվազագույն խանգարումներով» և նշանակել է հոգեմետ դեղորայքային բուժում՝ Դիազեպամ 5մգ օրը 1 անգամ, Ամիտրիպտիլին 25մգ օրը 1 անգամ 20օր: 02.07.2025թ-ին դինամիկ հսկողության շրջանակներում հոգեբույժը կատարել է գրառում, որ ազատազրկված անձը մասնաշենքում չի գտնվում և զննությունը չի կատարվել։ 30.07.2025թ-ին դինամիկ հսկողության շրջանակներում գտնվել է հոգեբույժի կողմից, ով ախտորոշել է՝ «Չափավոր աստիճանի մտավոր հետամնացություն վարքային նվազագույն խանգարումներով» և նշել է, որ ներկայումս բուժման կարիք չունի», և որոշում կայացրեց կրկնակի դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու մասին միջնորդությունը մերժելու մասին։
(տե՛ս 2025 թվականի օգոստոսի 06-ի և օգոստոսի 07-ի դատական նիստերի արձանագրությունները)։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
(...)
4) խոշոր չափերով՝
պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ուրիշի գույքը ոչնչացնելը կամ վնասելը, որը խոշոր չափերի գույքային վնաս է պատճառել՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Պաշտոնատար անձի օրինական ծառայողական կամ քաղաքական գործունեությանը միջամտելու նպատակով պաշտոնատար անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի կամ նշված անձանց դաստիարակության, խնամքի կամ հսկողության տակ գտնվողի գույքը ոչնչացնելը կամ վնասելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Ուրիշի անձնագիրը կամ նույնականացման քարտը կամ իրավունք վերապահող, պարտականությունից կամ պատասխանատվությունից ազատող կամ իրավաբանական նշանակություն ունեցող տեղեկություն պարունակող փաստաթուղթը, դրոշմը, կնիքը կամ տրանսպորտային միջոցի պետհամարանիշը հափշտակելը, շորթելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Վերլուծելով մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին ներկայացված մեղադրանքը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
1) ապացուցված են մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է նշված արարքների քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի կողմից այդ արարքները կատարելը.
4) ապացուցված է մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-344-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, կայացնել մեղադրական վերդիկտ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացնել արդարացման վերդիկտ։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 5-րդ մասով և անդրադառնալով մեղադրյալի մեղսունակության հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը համաձայն փորձագետի թիվ 24-3068 եզրակացության ճանաչվել է մեղսունակ։
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ազատության սահմանափակումը դատապարտյալին առանց ուսումնառությունից կամ աշխատանքից կտրելու տնային պայմաններում հսկողության տակ պահելն է:
2. Ազատության սահմանափակումը նշանակվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար` 6 ամսից 3 տարի ժամկետով: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, արգելում է հանցանք կատարած անձին այցելել տարբեր ժամանցային կամ այլ հաստատություններ, կազմակերպել, մասնակցել կամ այցելել որոշակի միջոցառումների կամ առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը կամ որոշակի ժամերի բացակայել տնից: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանում է սույն մասով սահմանված արգելքներից մեկը կամ մի քանիսը։
3. Դատարանի նշանակած արգելքները չեն կարող սահմանափակել դատապարտյալի հետ համատեղ բնակվող անձանց ազատության կամ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։
4. Որոշակի ժամերի տնից բացակայելու արգելքը չի կարող պակաս լինել օրական 8 և չի կարող ավելի լինել օրական 12 ժամից:
5. Ազատության սահմանափակումը չի կարող նշանակվել ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվող զինծառայողների նկատմամբ:
6. Սույն հոդվածով նախատեսված պատժից դատապարտյալի խուսափելու դեպքում այն փոխարինվում է ազատազրկմամբ` ազատության սահմանափակման 2 օրը հաշվարկելով ազատազրկման 1 օրվա դիմաց: Ազատության սահմանափակումն ազատազրկմամբ փոխարինելիս ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն ժամկետը, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է: Եթե հաշվարկի արդյունքով ազատազրկման ժամկետը պակաս է ստացվում այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված նվազագույն ժամկետից, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է, ապա պատիժը նշանակվում է հաշվարկի արդյունքով ստացված ժամկետի չափով:
7. Սույն հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված կանոնով է իրականացվում հաշվարկը նաև այն դեպքում, երբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի սանկցիայով ազատազրկում նախատեսված չէ: Այդ դեպքում ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել 1 տարին:
8. Սույն հոդվածի իմաստով՝ պատժից խուսափող է համարվում այն դատապարտյալը, որը երկու և ավելի անգամ խախտել է դատարանի սահմանած արգելքը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է:
2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:
3. Կարճաժամկետ ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է 15 օրից պակաս լինել»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արդարացված մեղադրյալն իրավունք ունի պահանջելու անօրինական քրեական հետապնդում հարուցելու, հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու, դատապարտելու, ինչպես նաև իրավունքների կամ ազատությունների անօրինական այլ սահմանափակումների հետևանքով իրեն պատճառված վնասի հատուցում:
2. Արդարացված մեղադրյալը որպես հատուցում իրավունք ունի ստանալու`
1) աշխատավարձը, թոշակը, նպաստը կամ այլ եկամուտը, որից նա զրկվել է.
2) գույքն առգրավելու, արգելադրելու, բռնագրավելու կամ այլ կերպ տնօրինելու հետևանքով պատճառված վնասը.
3) անազատության մեջ գտնվելու հետևանքով ծախսված գումարը․
4) փաստաբանին վճարված գումարը․
5) վճարված վարութային ծախսերը։
3. Արդարացված մեղադրյալն իրավունք ունի նաև`
1) վերականգնվելու նախկին աշխատանքում (նախկին պաշտոնում), իսկ դրա անհնարինության դեպքում ստանալու համարժեք աշխատանք (պաշտոն) կամ նախկին աշխատանքը (պաշտոնը) կորցնելու հետևանքով պատճառված վնասի դրամական փոխհատուցում.
2) բոլոր տեսակի աշխատանքային ստաժների մեջ հաշվակցելու անազատության մեջ պահելու ձևով պատիժը կրելու ժամանակը.
3) վերականգնելու պատվավոր կամ զինվորական կոչումը, կարգը, աստիճանը, որակավորման դասը կամ պետական պարգևը:
4. Արդարացված մեղադրյալի պահանջով քրեական հետապնդում հարուցած մարմինը պարտավոր է հրապարակային ներողություն հայցել նրանից:
5. Արդարացված մեղադրյալի մահվան դեպքում սույն հոդվածով նախատեսված իրավունքներն իրականացնում է նրա օրինական ներկայացուցիչը։
6. Սույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-9-րդ կետերով նախատեսված հանգամանքներով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ վերաքննիչ դատարանի կողմից արդարացման դատավճիռ կայացվելու դեպքում անձը սույն հոդվածով նախատեսված ռեաբիլիտացիա կարող է պահանջել միայն քաղաքացիական դատավարության կարգով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճիռը կայացվում է Հայաստանի Հանրապետության անունից:
2. Դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավոր:
3. Դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն միջազգային պայմանագրի կամ օրենքի պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառելի են տվյալ վարույթն իրականացնելիս:
4. Դատավճիռը հիմնավոր է, եթե՝
1) դատարանի հետևությունները հիմնված են միայն հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա.
2) դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված համարված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
3) դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները պատշաճ պատճառաբանված են:
5. Դատավճիռը կարող է լինել արդարացման կամ մեղադրական»(…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
5) ինչ միջոցներ պետք է ձեռնարկվեն արդարացված մեղադրյալի ռեաբիլիտացիայի համար.
6) դատապարտված մեղադրյալի արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման.
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
11) գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
12) որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
13) վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
14) ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
15) դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
16) ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Դատավճիռը կազմված է ներածական, նկարագրական, պատճառաբանական և եզրափակիչ մասերից:
2. Դատավճռի ներածական մասում նշվում են`
1) որ դատավճիռը կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության անունից.
2) դատավճիռը կայացնելու վայրը և ժամանակը.
3) դատավճիռը կայացնող դատարանի անվանումը, դատարանի կազմը, դատական նիստի քարտուղարը, հանրային մեղադրողը, վարույթի մասնավոր մասնակիցները.
4) մեղադրյալի անունը, հայրանունը, ազգանունը, նրա ծննդյան թվականը, ամիսը, օրը և ծննդավայրը, ընտանեկան դրությունը, աշխատանքի վայրը, զբաղմունքը, կրթությունը և այլ վերաբերելի տեղեկություններ.
5) քրեական օրենսգրքի այն հոդվածը կամ հոդվածի մասը կամ կետը, որով նախատեսված հանցանքի կատարման համար մեղադրյալին մեղադրանք է ներկայացվել:
3. Դատավճռի նկարագրական մասում նշվում են՝
1) մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2) դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3) դատարանի փաստական վերլուծությունները.
4) հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները:
4. Դատավճռի պատճառաբանական մասում նշվում են՝
1) կիրառվող իրավունքը, այդ թվում՝ միջազգային պայմանագրերը.
2) դատարանի իրավական վերլուծությունները.
3) դատարանի հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
4) օրենքի այն նորմերը, որոնցով դատարանը ղեկավարվել է դատավճիռ կայացնելիս:
5. Դատավճռի եզրափակիչ մասում նշվում են`
1) դատարանի որոշումները.
2) դատավճռի բողոքարկման կարգը:
6. Նախագահողն ստորագրում է դատավճռի յուրաքանչյուր էջը»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից: Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև և տեսակ, շարժառիթ, նպատակ, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակություն, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարք և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճան և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է նաև. «(...) Պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) Պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) որը պետք է կիրառվի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում։
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբան-վածություն,
3) անմեղության կանխավարկած»:
(տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը)։
Վերահաստատելով և զարգացնելով վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ քրեական գործով արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...) «ապացույցների բավարարությունը» որոշելու չափանիշներն են.
1) անմեղության կանխավարկածը,
2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և
պատճառաբանվածությունը։
30. Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն՝ որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը։ Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Այլ խոսքով՝ քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության։
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրագրող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ շեշտել է. «(…) ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը)։ Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը)։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ (տե՛ս, ի թիվս այլոց, Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ)։
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
31. Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին՝ ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ «(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ (…)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Այսպիսով, «ներքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է։ Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ)։ Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ)։
Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից։ Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա։ Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա։
Ներքին համոզմունքի՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է։ Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են գնահատման։
31.1. Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին։ Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է.
- աղբյուրի օրինականություն՝ ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մաս),
- ձեռքբերման միջոցների օրինականություն՝ պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված գործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները,
- դատավարական ձևակերպում՝ ապացույցը, դրա ձեռքբերման գործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կարգով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման,
- լիազորված սուբյեկտ՝ այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից։
Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով։
(․․․)Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը)։
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած։ (տե՛ս Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը) (...)»:
Թեև ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումները արտահայտել է 1998 թվականի հուլիսի 01-ին ընդունված քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումների համատեքստում, սակայն Դատարանն արձանագրում է, որ այն վերաբերելի մասով կիրառելի է նաև 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող քրեական դատավարության օրենսգրքի պայմաններում:
Մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանին մեղսագրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է գործողությամբ՝ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակությամբ։
Հանցակազմը որակյալ դարձնող հանգամանք է հանդիսանում խոշոր չափերով գողություն կատարելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 17-րդ կետի համաձայն՝ խոշոր չափ է համարվում 5 միլիոն Հայաստանի Հանրապետության դրամը չգերազանցող գումարը (արժեքը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի օբյեկտ են հանդիսանում սեփականության, տնտեսության և տնտեսական գործունեության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները։ Օբյեկտիվ կողմից հանցանքը դրսևորվում է ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով, որը խոշոր չափերի գույքային վնաս է պատճառել վերջինիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը նախատեսված հանցանքն ուղղված է կառավարման կարգի դեմ։ Օբյեկտիվ կողմից հանցանքը դրսևորվում է պաշտոնատար անձի օրինական ծառայողական կամ քաղաքական գործունեությանը միջամտելու նպատակով պաշտոնատար անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի կամ նշված անձանց դաստիարակության, խնամքի կամ հսկողության տակ գտնվողի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով։ Հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ է հանդիսանում արարքի կատարման նպատակը, այն պետք է ուղղված լինի պաշտոնատար անձի օրինական ծառայողական գործունեությանը։ Հանցակազմի առարկա հանդիսանում է պաշտոնատար անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի կամ նշված անձանց դաստիարակության, խնամքի կամ հսկողության տակ գտնվողի գույքը։ Սուբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ։
Վերլուծելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքները։
1․ Մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, գաղտնի հափշտակել է «Օպել» մակնիշի «35 RA 538» հաշվառման համարանիշներով տրանսպորտային միջոցը՝ Կարեն Սեյրանի Նիազյանին պատճառելով խոշոր չափերի՝ 1.700.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՝ կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքը։ Ասվածը հիմնավորվում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից թիվ 98/38259 գրությանը կից ստացված լազերային սկավառակի պարունակության զննության արձանագրությամբ, վկա Լաերտ Հայրապետյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով, վկա Հայկ Մկրտչյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ ոստիկանության ենթասպա Հայկ Աղաբեկի Խաչատրյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Նոր Նորքի բաժնի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Ա.Մուշեղյանին 11.11.2024թ. ուղղված զեկուցագիրը զննելու մասին կազմված արձանագրությամբ, «ՀՀ քննչական կոմիտեի փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ Հ.Պողոսյանին ուղղված 10.12.2024թ.-ին թիվ Փ/80/7485 ելքային համարի գրությունը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի «1999թ. արտադրության «OPEL ASTRA 1.8i» մակնիշի նման ապրանքային վիճակում գտնվող ավտոմեքենաների մինչվնասվածքային միջին շուկայական արժեքը գնահատվում է 1.700.000 ՀՀ դրամ», տուժող Կարեն Սեյրանի Նիազյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Նոր Նորքի բաժնում տրված հաղորդման հիման վրա հանցագործության մասին բանավոր հաղորդում ընդունելու վերաբերյալ կազմված թիվ 024354 արձանագրությամբ, տուժող Կարեն Նիազյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով։
2․ Մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանը «Օպել» մակնիշի տրանսպորտային միջոցով ՀՀ ՆԳՆ պարեկային ծառայության տրանսպորտային միջոցներին դիտավորյալ հարվածելու հետևանքով «Օպել» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի սեփականատեր Կարեն Նիազյանին պատճառել է 1.350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՝ կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը։ Ասվածը հիմնավորվում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից թիվ 98/38259 գրությանը կից ստացված լազերային սկավառակի պարունակության զննության արձանագրությամբ, վկա Լաերտ Հայրապետյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով, ըստ որի՝ «հետապնդել են «Օպել» մակնիշի «35 538» համարանիշներով մեքենան։ Վկայի խոսքով, իր ծառայողական մեքենային մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանը հարվածել է ամենավերջում՝ Գրիբոյեդով 21 հասցեում ճանապարհի շեղ հատվածի վրա, կտրուկ շարժում է կատարել, մեքենան արգելակելու արդյունքում հարվածել է իրենց ծառայողական մեքենային և վթարի է ենթարկվել՝ հարվածելով ծառին», վկա Հայկ Մկրտչյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ ոստիկանության ենթասպա Հայկ Աղաբեկի Խաչատրյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Նոր Նորքի բաժնի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Ա.Մուշեղյանին 11.11.2024թ. ուղղված զեկուցագիրը զննելու մասին կազմված արձանագրությամբ, ըստ որի՝ «ժամը 03:05-ի սահմաններում Թբիլիսյան խճուղում նկատել են Նոր Նորքի բաժնի կողմից հետախուզվող «Օպել» մակնիշի 35 RA 538 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, այնուհետև սահմանված կարգով փորձել են կանգնեցնել նշված մեքենան, սակայն նշված ավտոմեքենան շարունակել է երթևեկել դեպի Արաբկիր վարչական շրջան՝ կոպտորեն խախտելով ճանապարհային երթևեկության կանոնները: Այդ ընթացքում բախվել է իրենց ծառայողական ավտոմեքենաներին, որից հետո Գրիբոյեդովի փ., 21/8 հասցեի մոտակայքում կորցրել է ինքնակառավարումը և բախվել ծառին», դատաապրանքագիտական փորձագետի կողմից տրված թիվ 26-ԱՊ-24 եզրակացությամբ, համաձայն որի «Փորձաքննությանը տրամադրված «OPEL ASTRA 1.8i>> մակնիշի 35 RA 538 h/h ավտոմեքենային մատնանշված վնասվածքների հաշվառմամբ պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024թ. նոյեմբերի 11-ի դրությամբ, գնահատվում է 1.350.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հիսուն հազար) դրամ»։
3․ Մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, Թբիլիսյան խճուղում դուրս է եկել հանդիպակաց երթևեկելի գոտի, նկատվել է նշված վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, ովքեր ծառայողական մեքենայի բարձրախոսի միջոցով, լուսային և ձայնային ազդանշանների օգտագործմամբ «Օպել» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի վարորդին՝ Էրիկ Պողոսյանին հրահանգել են կանգնեցնել մեքենան, սակայն վերջինս չի ենթարկվել ներկայացված հրահանգներին և դիմել է փախուստի։ Հետապնդման ընթացքում Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցից դեպի Դ. Անհաղթ փողոց շրջադարձ կատարելու ժամանակ Էրիկ Պողոսյանը իր կողմից հափշտակված «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով, ոստիկանության ծառայողների օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, այն է՝ երթևեկության կանոնների կոպիտ խախտումներ թույլ տված և հետախուզման մեջ գտնվող տրանսպորտային միջոցը կանգնեցնելը խոչընդոտելու նպատակով դիտավորյալ բախվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության «Շկոդա» մակնիշի «442 CC 61» հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցին և շարունակել երթևեկությունը Կոմիտասի պողոտայի ուղղությամբ և անցնելով «Լամբադա» կամուրջը, կտրուկ շրջադարձ է կատարել Շիրվանզադեի փողոցի ուղղությամբ և նշված փողոցով իր անխափան փախուստն ապահովելու նպատակով կրկին հարվածել հիշյալ փողոցը փակած ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության «Շկոդա» մակնիշի «453 CC 61» հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցին: Շարունակելով երթևեկությունը՝ էրիկ Պողոսյանը Շիրվանզադեի փողոցից մուտք է գործել Մամիկոնյանց փողոց, որից էլ դեպի Գրիբոյեդով փողոց շրջադարձ կատարելու խոչընդոտը վերացնելու նպատակով դիտավորյալ հարվածել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության «442 CC 61» հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցին: Շարունակելով երթևեկությունը Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցում՝ կրկին դիտավորյալ հարվածել է իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներին ամրակցված «Շկոդա» մակնիշի «489 CC 61» հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցին, ինչից հետո կորցրել է «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայի կառավարումն ու Գրիբոյեդով 21/8 հասցեի դիմաց բախվել է ծառին, կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը։
Ասվածը հիմնավորվում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից թիվ 98/38259 գրությանը կից ստացված լազերային սկավառակի պարունակության զննության արձանագրությամբ, վկա Լաերտ Հայրապետյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով, ըստ որի՝ «Էրիկը անկանոն վարել է մեքենան, չի ենթարկվել ոստիկանների պահանջին, Լամբադա մոստից թեքվել է աջ, որտեղից իրավունք չունի, պարեկային մեքենաներին է հարվածել, սկզբում առջևից, ապա հետևի կողմից՝ փախուստի դիմելու նպատակով։ Վկայի խոսքով մեղադրյալը հարվածել է իր մեքենային աջ կողմից՝ շիթի հատվածում», վկա Հայկ Մկրտչյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ ոստիկանության ենթասպա Հայկ Աղաբեկի Խաչատրյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Նոր Նորքի բաժնի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Ա.Մուշեղյանին 11.11.2024թ. ուղղված զեկուցագիրը զննելու մասին կազմված արձանագրությամբ, դատաապրանքագիտական փորձագետի կողմից տրված թիվ 26-ԱՊ-24 եզրակացությամբ, ըստ որի՝ «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի 489 CC 61 h/h ավտոմեքենային մատնանշված վնասվածքների հաշվառմամբ պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024թ. նոյեմբերի 11-ի դրությամբ, գնահատվում է 152000/մեկ հարյուր հիսուներկու հազար/ դրամ։
Փորձաքննությանը տրամադրված «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «422 CC 61» h/h ավտոմեքենային մատնանշված վնասվածքների հաշվառմամբ պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024թ. նոյեմբերի 11-ի դրությամբ, գնահատվում է 1.072.000/մեկ միլիոն յոթանասուներկու հազար/դրամ։ Փորձաքննությանը տրամադրված «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «453 CC 61» h/h ավտոմեքենային մատնանշված վնասվածքների հաշվառմամբ պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2024թ. նոյեմբերի 11-ի դրությամբ, գնահատվում է 100․000/մեկ հարյուր հազար/դրամ»։
4․ Անդրադառնալով մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարմանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվել վերջինիս վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը) և նրա մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Մասնավորապես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ հանցանքն ուղղված է կառավարման կարգի դեմ։ Հանցանքի առարկան են հանդիսանում ուրիշի անձնագիրը կամ նույնականացման քարտը կամ իրավունք վերապահող, պարտականությունից կամ պատասխանատվությունից ազատող կամ իրավաբանական նշանակություն ունեցող տեղեկություն պարունակող փաստաթուղթը, դրոշմը, կնիքը կամ տրանսպորտային միջոցի պետհամարանիշը։ Օբյեկտիվ կողմից հանցանքը դրսևորվում է գործողությամբ՝ վերը նշված առարկաները հափշտակելով, շորթելով, ոչնչացնելով, վնասելով կամ թաքցնելով։ Սուբյեկտիվ կողմից հանցանքը դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու համար անհրաժեշտ է, որպեսզի անձը գիտակցի, որ ոտնձգում է կառավարման կարգի դեմ և հափշտակում է տրանսպորտային միջոցի պետհամարանիշ։ Եթե դրանք հափշտակվել են այլ իրերի հետ՝ դիցուք՝ պետհամարանիշները հափշտակվել են ավտոմեքենայի հետ՝ ամրակցված վիճակում, ապա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածով կարող է որակվել միայն այն դեպքում, եթե հանցավորը գիտակցում է և ցանկանում, որ ավտոմեքենայի հետ միասին հափշտակի նաև պետհամարանիշները։ Ինքնըստինքյան հափշտակված ավտոմեքենային պետհամարանիշների ամրակցված լինելը, եթե չի պարզվել հատկապես պետհամարանիշները հափշտակելու դիտավորությունը (անհրաժեշտ է, որպեսզի անձը գիտակցի, որ հափշտակում է պետհամարանիշներ և ցանկանա կատարել դա), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պատասխանատվություն առաջացնող հանգամանք չէ։
Սույն դեպքում, թեպետ ոտնձգվող օբյեկտները տարբեր են, բայց վերը նշված պատճառաբանության համատեքստում՝ տրանսպորտային միջոցի հափշտակությունը դրա վրա ամրակցված պետհամարանիշների հետ միասին չի կարող որակվել որպես հանցագործությունների համակցություն, քանի դեռ մեղադրյալի ուղղակի դիտավորության առկայության հանգամանքն ըստ էության չի հաստատվել։
Սույն քրեական գործով դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներով (առկա չէ որևէ ապացույց) չի հաստատվել մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանի կողմից «OPEL ASTRA 1.8i» մակնիշի պետհամարանիշերը հափշտակելու դիտավորությունը, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված չէ Էրիկ Պողոսյանի մեղավորություն իրեն մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։ Չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանման արդյունքում փաստվում է, որ Էրիկ Պողոսյանի դիտավորությունն ուղղված է եղել «OPEL ASTRA 1.8i» մակնիշի տրանսպորտային միջոցը հափշտակելուն, ոչ թե ի թիվս ավտոմեքենայի նաև պետհամարանիշը հափշտակելուն, ուստի նրա արարքը չի կարող որակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ելնելով վերոգրյալից՝ անհրաժեշտ է ճանաչել և հռչակել մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։
Անդրադառնալով արդարացված մեղադրյալի ռեաբիլիտացիայի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանին անհրաժեշտ է պարզաբանել, որ ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով կարող է ստանալ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 162․1-րդ, 1063-1064-րդ, 1087․2-րդ հոդվածներով նախատեսված պատճառված վնասի հատուցում։
Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների հիման վրա քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ, Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալ հանգամանքները.
-մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքների կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը (հանցանքներն ուղղված են կառավարման կարգի և սեփականության, տնտեսության և տնտեսական գործունեության դեմ), մեղադրյալի հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցավոր արարքների կատարման եղանակը և հանգամանքները,
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրում:
-Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանդիսանում մեղադրյալի մոտ ախտորոշված «Շիզոտիպային խանգարում» հիվանդության առկայությունը (համաձայն փորձագետի թիվ 24-3068 եզրակացության՝ մեղադրյալի մոտ հայտնաբերվել է «Շիզոտիպային խանգարում, /F21/ հոգեախտաբանությունը, կարիք ունի հոգեբույժի մոտ հսկողության և բուժման)։
-որպես անձը բնութագրող տվյալ է հանդիսանում նախկինում դատապարտված չլինելու հանգամանքը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանին վերագրվող արարքները, դրանց քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրվող արարքների կատարումը, ինչպես նաև ապացուցված է վերջինիս մեղավորությունը, որպիսի պայմաններում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի առնելով քրեական գործի հանգամանքները, անհրաժեշտ է Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 ամիս ժամկետով, Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 1 ամիս ժամկետով, Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ ազատազրկման ձևով՝ 1 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով՝ հանցագործությունների համակցությամբ, պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 8 ամիս 28 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ՝ հաշվի առնելով Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 8 ամիս 28 օրը, մեղադրյալին անհրաժեշտ է ազատել պատժի կրումից։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը, inter alia, պարտավոր է անդրադառնալ գույքային հայցի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
Քննարկելով գույքային հայցի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ բռնագրավման ենթակա կամ արգելադրված գույք առկա չէ։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից կատարված հանցանքների արդյունքում պատճառված գույքային վնասին, Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս ՀՀ ՆԳՆ պարեկային ծառայության տրանսպորտային միջոցներին դիտավորյալ հարվածելու հետևանքով ՀՀ ՆԳՆ-ին պատճառել է 1.324.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իսկ «Օպել» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի սեփականատեր Կարեն Նիազյանին՝ 1.350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս (տուժող Կարեն Նիազյանի կողմից գույքային հայց չի ներկայացվել)։
Անդրադառնալով հանրային մեղադրողի ներկայացրած գույքային հայցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն ենթակա է բավարարման։ Անհրաժեշտ է մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության բռնագանձել 1․324․000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնաս։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքն անհրաժեշտ է վերացնել՝ վերջինիս ազատ արձակելով դատական նիստերի դահլիճում։
Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, այնուհետև՝ վերացնել։
Արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է թողնել կցված քրեական գործի նյութերին։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «442 CC 61» հաշվառման համարանիշի «XWBAC6NX5MH064602» նույնականացման համարով ավտոմեքենան, 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «453 CC 61» հաշվառման համարանիշի «XWBAC6NX9MH064442» նույնականացման համարով ավտոմեքենան, 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «489 CC 61» հաշվառման համարանիշի «XWBAC6NX8MH065064» նույնականացման համարով ավտոմեքենան անհրաժեշտ է վերադարձնել ՀՀ ՆԳՆ-ի տնօրինմանը, իսկ 1999 թվականի արտադրության «OPEL ASTRA 1.81» մակնիշի «35 RA 538» հաշվառման համարանիշի «WOLOTGF48X5222729» նույնականացման համարով ավտոմեքենան անհրաժեշտ է վերադարձնել տուժող Կարեն Նիազյանի տիրապետմանը (համաձայն ՆԳՆ ռեգիստրից ստացված քաղվածքի՝ ավտոմեքենան սեփականության իրավունքով պատկանում է Սեյրան Անդրանիկի Նիազյանին)։
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն «Պայմանագրի կամ դրա մի մասի կատարման արդյունքների հանձնման -ընդունման» թիվ 2865 արձանագրության՝ իրականացված ապրանքագիտական փորձաքննության արժեքը կազմել է 180․000 ՀՀ դրամ։ Այն ենթակա է բռնագանձման մեղադրյալ Էրիկ Պողոսյանից։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը




Վ Ճ Ռ Ե Ց

Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 ամիս ժամկետով:
Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 1 ամիս ժամկետով։
Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով՝ 1 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցագործությունների համակցությամբ, պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 8 ամիս 28 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ հաշվի առնելով Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 8 ամիս 28 օրը, վերջինիս ազատել պատժի կրումից։
Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնել՝ վերջինիս ազատ արձակելով դատական նիստերի դահլիճում։
Էրիկ Ռուբենի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, այնուհետև՝ վերացնել։
Իրեղեն ապացույցների տնօրինման, գույքային հայցի և վարութային ծախսերի հարցերը լուծել դատավճռի պատճառաբանական մասում սահմանված կարգով:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ