ԵԴ1/1017/01/25

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«11» ապրիլի 2025 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, քարտուղարությամբ՝ Մ.Մկրտչյանի, քննության առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով թիվ ԵԴ1/1017/01/25 վարույթն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանի (ծնված՝ 28.03.1966թ, Հայաստանի Հանրապետություն, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, աշխատում է «Գ և ռեզիդենս» ՍՊԸ-ում՝ որպես փոխտնօրեն, չդատված, հաշվառված է և փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի Գ. Մահարու փողոցի 56-րդ տանը) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մարինե Կոստանդյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 60724024 համարի քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
1.2. 2025 թվականի մարտի 11-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մարինե Կոստանդյանը որոշում է կայացրել թիվ 60724024 քրեական վարույթում առկա Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանի՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416817, 8400571378 արձանագրությունների, ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի և ստուգաչափման վկայականի, Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթղթի պատճենները որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին:
1.3. 2025 թվականի մարտի 12-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Խ.Մովսիսյանը որոշում է կայացրել թիվ 60724024 քրեական վարույթով Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.4. 2025 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Կոստանդյանը որոշում է կայացրել թիվ 60724024 քրեական վարույթով մեղադրյալ Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1.5. 2025 թվականի մարտի 17-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Կոստանդյանը թիվ 60724024 քրեական վարույթով կազմել է արձանագրություն՝ քրեական վարույթի նյութերը ծանոթացնելու համար մեղադրյալին և նրա պաշտպանին ներկայացնելու մասին, որտեղ նաև արձանագրվել է մեղադրյալ Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանի հայտարարությունը հետևյալ բովանդակությամբ․ Ինձ պարզաբանվեց համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի ընթացակարգը, որի վերաբերյալ հայտնում եմ, որ ցանկանում եմ կիրառվի համաձայնությամբ տուգանք, և խնդրում եմ դատարանում տուգանքի չափը տարաժամկետել մեկ տարվա ընթացքում մաս-մաս վճարելու համար:
1.6. 2025 թվականի մարտի 27-ին թիվ 60724024 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստանալով թիվ ԵԴ1/1017/01/25 դատական համարը, մակագրվել և ստացվել է նույն դատարանի դատավոր Մասիս Մելքոնյանի աշխատակազմում:
1.7. 2025 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/1017/01/25 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստացի նկարագրությունը.
Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն հանցանքի կատարման համար, որ նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված վիճակում, 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում վարել է «Մազդա» մակնիշի 09 HG 010 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որը հայտնաբերվել է տվյալ վայրում ծառայություն իրականացնո՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն, Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանին մեղսագրվում է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթ.

2025 թվականի մարտի 17-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Կոստանդյանը թիվ 60724024 քրեական վարույթով կազմել է արձանագրություն՝ քրեական վարույթի նյութերը ծանոթացնելու համար մեղադրյալին և նրա պաշտպանին ներկայացնելու մասին, որտեղ նաև արձանագրվել է մեղադրյալ Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանի հայտարարությունը հետևյալ բովանդակությամբ․ Ինձ պարզաբանվեց համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի ընթացակարգը, որի վերաբերյալ հայտնում եմ, որ ցանկանում եմ կիրառվի համաձայնությամբ տուգանք, և խնդրում եմ դատարանում տուգանքի չափը տարաժամկետել մեկ տարվա ընթացքում մաս-մաս վճարելու համար:
4. Դատավճռի պատճառաբանական մասը․
4.1. Դատարանի իրավական վերլուծությունը, դատարանի հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
4.2. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ օրենսգիրք) 55.2-րդ գլուխը կարգավորում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգը:
4.3. Օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ սկսելու կարգը, համաձայն որի՝ 1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով` առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին: 2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը: 3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը: 4. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրություն կազմելուց առաջ քննիչն իրավասու է մեղադրյալին հարցեր տալու միջոցով հավաստիանալու, թե արդյոք մեղադրյալը գիտակցում է իր միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
4.4. Օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ իրականացնելու հիմքը և բացառող հանգամանքները, համաձայն որի՝ 1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե` 1) մեղադրյալն անչափահաս է. 2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար. 3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար. 6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ` այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ. 7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց. 8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:
4.5. Օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հարցի լուծման կարգը, համաձայն որի՝ 1. Դատավորը քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հակառակ դեպքում կայացվում է սույն օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործն ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու, ինչպես նաև դատավճռի կայացման օրվա մասին: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացվելուց հետո` երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին: 4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ` 1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ. 2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին. 3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:
4.6. Օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատավճիռ կայացնելը, համաձայն որի՝ 1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: 2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո` հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում: 3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ` հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները: 4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: 5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ: 6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո` ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:
4.7. Օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատավճռի բողոքարկման սահմանները, համաձայն որի՝ 1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բողոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
4.8. Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթով մեղադրյալ Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանը մեղադրվում է ոչ մեծ ծանրության մեկ արարք կատարելու համար, նրան մեղսագրվող արարքի համար որպես պատիժ տուգանքը նախատեսված է, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել, ներկայացված չէ, մեղադրյալը գրավոր կարգով համաձայնվել է համաձայնությամբ իր նկատմամբ որպես պատիժ տուգանք նշանակելուն, հսկող դատախազի կողմից մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս՝ չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման դեմ:
4.9.Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս՝ Դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4.10. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածը սահմանում է պատիժ նշանակելը համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված կամ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում, համաձայն որի՝ (…) 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը` առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու (…):
4.11. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է քրեական պատասխանատվություն տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելու համար և պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
4.12. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ հասկացությունը, համաձայն որի՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է։
4.13. Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթով մեղադրյալ Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանը մեղադրվում է առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության մեկ արարք կատարելու համար, նրան մեղսագրվող արարքի համար որպես պատիժ տուգանքը նախատեսված է, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել, ներկայացված չէ, մեղադրյալը գրավոր կարգով համաձայնվել է համաձայնությամբ իր նկատմամբ որպես պատիժ տուգանք նշանակելուն, հսկող դատախազը, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս, չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման դեմ, հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված տուգանքը պետք է տարաժամկետել և Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանը նշանակված պատիժը պետք է կրի, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
4.14. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք։
4.15. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
4.16. Անդրադառնալով 2025 թվականի մարտի 11-ին արտավարութային փաստաթղթեր ճանաչված՝ թիվ 60724024 քրեական վարույթում առկա Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանի՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416817, 8400571378 արձանագրությունների, ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի և ստուգաչափման վկայականի, Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթղթի պատճենների պահպանության հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել կցված քրեական գործի նյութերին:
5. Դատարանի եզրահանգումը.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55.2-րդ գլխի կարգավորումներով, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու համար:
2. Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-պին մասով նախատեսված արարք կատարելու համար դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
3. Գևորգ Սերգեյի Հակոբյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում:
4. Դատավճռի օրինակները տրամադրել վարույթի հանրային և մասնավոր մասնակիցներին:
5. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ՝ չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ