ԵԴ1/1027/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

(այսուհետ՝ նաև Դատարան)

Նախագահությամբ՝ դատավոր Ռ.ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Հ.ԱՂՈՅԱՆԻ
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Ն.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ՝
պաշտպան՝
տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ
Վ.ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ
Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Դ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

2026 թվականի հունվարի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Վահագն Սեյրանի Մինասյանի ծնված՝ 10.12.1986 թվականին Երևան քաղաքում, այգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջին մասնագիտական կրթությամբ, վատառողջ, ամուսնացած, դատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Սուվորովի փողոց 82 տուն հասցեում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասով

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի օգոստոսի 16-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ճանապարհատրասպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Վ.Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնել է թիվ 60-3059-24 քրեական վարույթը։
2025 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազի Ն.Հարությունյանը որոշում է կայացրել Վահագն Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի մարտի 12-ին որոշում է կայցվել Վահագն Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
Նույն օրը Վահագն Մինասյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և վերջինիս պարզաբանվել իր իրավունքները և պարտականությունները:
2025 թվականի մարտի 19-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մարտի 27-ին դատախազ Ն.Հարությունյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և մեղադրական եզրակացությունըվարույթի նյութերի հետ իրավասու դատարան հանձնելու մասին:
2025 թվականի մարտի 27-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը թիվ ԵԴ1/1027/01/25 համարի ներքո էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Ռ․Սմբատյանին:
2025 թվականի մարտի 31-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի դեկտեմբերի 01-ին Վահագն Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կայացվել է մեղադրական վերդիկտ:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Վահագն Սեյրանի Միասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի համար, որ նա իր վարած ավտոմեքենայով խախտել է ճանապարհային երթևեկության կանոնները, որի հետևանքով անզգուշությամբ առաջացրել է Գայանե Ազատի Հարությունյանի մահ, որպիսի գործողությունները դրսևորվել են հետևյալում.
Վահագն Սեյրանի Մինասյանը 2024 թվականի օգոստոսի 16-ին՝ ժամը 19:30-ի սահմաններում իր վարած «NISSAN TIDA1.5» մակնիշի 36 AU 633 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցով՝ Լեոյի փողոցի կողմից դեպի Պռոշյան փողոցի ուղղությամբ, երկրորդ երթևեկելի գոտով շուրջ 50 կմ/ժ արագությամբ և հասնելով Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 22 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածին՝ թույլ է տվել ՀՀ ճանապարհային երթևեկության կանոնները և տրանսպորտային միջոցների շահագործումն արգելող անսարքությունների և պայմանների ցանկը հաստատելու մասին ՀՀ կառավարության 2007 թվականի հունիսի 28-ի թիվ 955-Ն որոշման 67-րդ կետի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է` մինչև նշված վայր հասնելը 26,3 մետր հեռավորությունից իր վարած տրանսպորտային միջոցը կանգնեցնելու իրական հնարավորություն ունենալու պայմաններում, առնվազն 38,3 մետր (2.76 վայրկյան) հեռավորությունից ի վիճակի է եղել հայտնաբերել իր երթևեկության համար առաջացած վտանգը, մասնավորապես՝ իր երթևեկության նկատմամբ ճանապարհն ձախից դեպի աջ հատող հետիոտն Գայանե Ազատի Հարությունյանին, սակայն ժամանակին միջոցներ չի ձեռնարկել իր վարած ավտոմեքենայի ընթացքը դանդաղեցնելու, ընդհուպ մինչև այն կանգնեցնելու այն հաշվով, որպիսի թույլ տա վերջինիս անվտանգ ազատել ճանապարհի իր ընթացագոտին, որի արդյունքում երթևեկելի ճանապարհի իր ուղեմասի երկրորդ ուղեգոտում ավտոմեքենայի առջևի աջակողմյան մասով վրաերթի է ենթարկել հետիոտն Գայանե Ազատի Հարությունյանին՝ դրանցով իսկ պայմանավորել տվյալ վրաերթի առաջացումը՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, որի հետևանքով գլխուղեղի կենսական կարևորագույն ֆունկցիաների խանգարումից՝ փակ, բութ գանգուղեղային վնասվածք պատճառելով՝ անզգուշությամբ առաջացրել է վերջինիս մահ:
Այսինքն՝ Վահագն Սեյրանի Մինասյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
2024 թվականի օգոստոսի 16-ին տեղի ունեցած դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին կազմված արձանագրության համաձայն, ՃՏՊ դեպքի վայր է համարվում Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 22 հասցեի դիմացի ճանապարահատվածը, որտեղ նշված ճանապարահատվածը ասֆալտապատ և հարթ է: Պարոնյան փողոցը զույգ հոծ գիծ գծանշմամբ բաժանված է երկու երթևեկելի ուղեմասերի, որոնցից յուրաքանչյուրը բաժանված է երկու երթևեկելի գոտիների: Վրաերթ կատարած ավտոմեքենան Նիսան մակնիշի գտնվում է դեպքի վայրում:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում դատավարության մասնակիցների ներկայությամբ հետազոտվել դեպքի վայրի զննության տեսաձայնագրությունը:
/տե՛ս հատոր 1-ին գ.թ. 6-10, լազերային սկավառակ՝ հատոր 1-ին գ.թ. 11, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1045 եզրակացության Հետևություններ բաժնի համաձայն.
Հիմնվելով Գ.Հարությունյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության տվյալների վրա և առաջնորդվելով որոշմամբ առաջադրված հարցերով, գալիս եմ հետևությունների, որ Գ.Հարությունյանի մահը վրա է հասել՝ գլխուղեղի կենսական կարևորագույն ֆունկցիաների խանգարումից փակ, բութ գանգուղեղային վնասվածք ստանալու հետևանքով` ինչը հիմնավորվում է փորձաքննությամբ հայտնաբերված հետևյալ վնասվածքներով՝ գլխի փափուկ հյուսվածքների, ենթամաշկային արյունազեղումներ՝ աջ ձախ ճակատագագաթակողմնային հատվածներում, գլխի տարբեր մակերսների քերծվածքներ արյունազեղումներ, գլխուղեղի թաղանթների, գլխուղեղի ուղեղանյութի կետավոր արյունազեղումներ, գանգի թաղի հիմի, դիմային բաժնի ոսկրերի կոտրվածքներ, գլխուղեղի կիսագնդերի սուբարախնոիդալ տարածուն արյունազեղումներ արյունահավաքներ՝ ներխուժումով միջգալարային տարածություններ, անցումով ստորադիր ուղեղանյութ՝ արյունազեղումներում արտահայտված բորբոքային լեյկոցիտար ռեակցիայով, գլխուղեղի արտահայտված այտուց, ուղեղիկի աջ կիսագնդի սուբարախնոիդալ արյունազեղում, պնևմոցեֆալիա՝ որոնք էլ գտնվում է ուղղակի պատճառական կապի մեջ մահվան անմիջական պատճառի հետ և պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկաների ներգործության հետևանքով և կենդանի անձանց մոտ, սովորաբար, դասվում են՝ առողջությանը ծանր վնաս պատճառող՝ կյանքին վտանգ սպառնացող մարմնական վնասվածքների շարքին, որոնք էլ տվյալ դեպքում հանգեցրել են մահվան: Գ. Հարությունյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև՝ կրծքավանդակի և կոնքի փակ բութ վնասվածքներ` թոքերի սալջարդ, աջակողմյան պնևմոթորաքս, աջից՝ 8-րդ կողի գծային աննշան տեղաշարժով կոտրվածք, աջ նստոսկրի և ցայլոսկրի բեկորային քիչ տեղաշորժով կոտրվածքներ, հետորովայնամզային տարածության հեմատոմա, երիկամների սալջարդ, մարմնի տարբեր տեղամասերի քերծվածքներ, արյունազեղումներ որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, բութ առարկաների ներգործության հետևանքով, ունեն կենդանության ժամանակվա առողջության ծանր վնաս պատճառող մարմնական վնասվածքների հատկանիշներ և տվյալ դեպքում մահվան հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ չեն գտնվում: Գ. Հարությունյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ վերջինիս՝ մարմնի վրա անվադողերի նախշանկարներ՝ հիշեցնող պատկերներ չեն հայտնաբերվել՝ սակայն վերջինս ավելի հստակ հնարավոր կլինի պարզել հագուստների` որոնք եղել են վերջինիս հագին դեպքի պահին հետքաբանական փորձաքննությամբ: Ելնելով վնասվածքների տեղակայումից կարելի է ենթադրել, որ ամենայն հավանականությամբ առաջնային տրավմատիկ հարվածը՝ ուղղված է եղել դեպի մարմնի աջ մակերեսի կողմը` սակայն վերջինս ավելի հստակ հնարավոր կլինի պարզել հագուստների որոնք եղել են վերջինիս հագին դեպքի պահին հետքաբանական փորձաքննությամբ: Համաձայն Գ. Հարությունյանի անվամբ լրացված բժշկական փաստաթղթերի տվյալների, նրա մահը վրա է հասել` 20.08.24թ. ժամը` 13-00ին: Գ.Հարությունյանը կենդանության օրոք եղել է գործնականապես առողջ։ Գ.Հարությունյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է երկրորդ/Ա/-խմբին: Գ.Հարությունյանի դիակից վերցված արյան մեջ հայտնաբերվել է 0,097պրոմիլլէ էթիլ ալկոհոլ` ինչը հանդիսդանում է ֆիզիոլոգիական նորմա:
/տե՛ս հատոր 1-ին գ.թ. 93-100, դատական նիստի արձանագրությունը/
2024 թվականի օգոստոսիի 22-ի տեսագրությունը զննելու մասին կազմված արձանագրության համաձայն.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ, երրորդ դասի խորհրդական Վահե Գրիգորյանս, վերանայելով վարույթումս քննվող թիվ 60305924 քրեական վարույթի նյութերն, այսօր՝ ժամը 17:00-ից մինչ 17:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8- րդ, 41-րդ, 210-րդ, 211-րդ, 215-րդ, 216-րդ և 226-րդ հոդվածների պահանջները` կազմեցի սույն արձանագրությունն այն մասին, որ զննության ենթարկեցի 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 15/3 հասցեում գտնվող <<Էվոկաբանկ>> ՓԲԸ-ից ստացված լազերային սկավառակը առկա տեսագրությունով, որում առկա է 2024 թվականի օգոսըտոսի 16-ին` ժամը 19:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 22 հասցեի դիմաց տեղի ունեցած վրաերթի դեպքի տեսագրությունը:
Լազերային սկավառակի վրա գործարանային գրառումներ չկան: Հատուկ համակարգչային տեխնիկայի գործադրմամբ լազերային սկավառակը բացվեց, որի արդյունքում պարզվեց, որ լազերային սկավառակում առկա է՝ Camera16 01. Paronyan1_01. Paronyan1_20240816192800_20240816193459_400045506 անվանումով տեսագրությունը:
Հատուկ համակարգչային ծրագրի գործադրմամբ՝ միացնելով Camera16_01. Paronyan1_01. Paronyan1_20240816192800_20240816193459_400045506 անվանումով տեասգրությունը էկրանի վերևի ձախ հատվածում երևում է 08-16-2024 N 19:28:00 ժամանակացույցը, իսկ ներքևի աջ հատվածում Camera 16 տեսախցիկի անվանումը։ Տեսագրությունը սկսվում է 19:28:00 վայրկյանին։ Տեսագրությունը կատարվել է արհեստական լուսավորության պայմաններում՝ Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 15/3 հասցեի շինության ճակատային հատվածում տեղադրված տեսախցիկի կողմից։ Տեսագրությամբ երևում է, որ եղանակը պարզ է, առանց տեղումների, ասֆալտը՝ չոր: Տեսագրությամբ երևում են Պարոնյան փողոցի երկու երթևեկելի ուղեմասերը, որոնք միմյանցից բաժանված են զույգ հոծ գիծ գծանշմամբ, որոնցից յուրաքանյչյուրն էլ իր հերթին բաժանված է երկու երթևեկելի գոտիների: Տեսախցիկի տեսադաշտում երևում է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 15/3 հասցեի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոմեքենաների կայանման համար նախատեսված հատվածը, որտեղ առկա են կայանված ավտոմեքենաներ։ Պարոնյան փողոցի` Լեոյի փողոցի կողմից տանող ուղեմասի աջ հատվածում՝ առաջին երթևեկելի գոտու տարածքում, առկա են կայանված ավտոմեքենաներ: Տեսագրության՝ 19:28:54. վայրկյանին տեսախցիկի տեսադաշտում երևում է Պարոնյան փողոցի՝ Պռոշան փողոցի կողմից տանող ուղեմասը քայլելով հատող հետիոտնի գոտկատեղից ներքև ընկած հատվածը, ով տեսագրության 19:28:59 վայրկյանին հասնում է ճանապարհի միջնամասում առկա զույգ հոծ գիծ գծանշմանը ու կանգնում գծանշման վրա՝ դեմքի հատվածով դեպի Պարոնյան փողոցի թիվ 22 հասցեի ուղղությամբ: Հետոտնի ձախ ձեռքում առկա է սպիտակ գույնի սումկա: Տեսագրության 19:29:04 վայրկյանին վայրկյանին հետիոտնը քայլ է կատարում ու հոծ գիծ գծանշման վրայից սկաում հատել Պարոնյան փողոցի՝ Լեոյի փողոցի կողմից տանող ուղեմասը քայլելով ու նույն պահին նույն ուղեմասի երկրորդ երթեկելի գոտով՝ հետիոտնի դիմացով ընթանում է մի սպիտակ գույնի սեդան թափք ունեցող ավտոմեքենան, որից հետո տեսագրության 19:29:06 վայրկյանին մի սև գույնի սեդան թափք ունեցող ավտոմեքենա, որը ըթանում է Պարոնյան փողոցի՝ Լեոյի փողոցի կողմից տանող ուղեմասի երկրորդ երթևեկելի գոտով, առջևի հատվածով վրաերթի է ենթարկում հետիոտնին, ինչի արդյունքում հետիոտնը օդ է բարձրանում ու պտտվելով ընկնում ասֆալտին նույն ուղեմասի առաջին գոտու տարածքում, իսկ վրաերթ կատարած ավտոմեքենան կանգնում է տեղում։ Տեսագրության 19:29:10 վայրկյանին բացվում է վրաերթ կատարած ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռը ու վարորդը իջնելով ավտոմեքենայից մոտենում է վրաերթի ենթարկված հետիոտնին: Տեսագրության 19:29:15 վայրկյանին դեպքի վայրում կանգնում է շտապօգնության ավտոմեքենա, հավաքվում են քաղաքացիներ ու տեսագրության 19:31:26 վայրկյանին հետիոտնին շտապօգնության ավտոմեքենայով տեղափոխում են: Տեսագրությունը ավարտվում է 19:35:00 վայրկյանին:
Լազերային սկավառակը դրվեց ծրարի մեջ, կնիքվեց ՀՀ ՔԿ թիվ 675 կլոր կնիքով::
Հիմնական դատալսումների ընթացքում դատավարության մասնակիցների ներկայությամբ հետազոտվել է «Էվոկաբանկ» ՓԲԸ-ի քաղաք Երևան Պարոնյան 15/3 հասցեում գտնվող մասնաճյուղի հատվածը արտաքին տեսանկարահանող սարքերի տեսաձայնագրությունները:
/տե՛ս հատոր 1-ին գ.թ. 27-29, լազերային սկավառակ՝ հատոր 1-ին գ.թ. 30, դատական նիստի արձանագրությունը/
2024 թվականի օգոստոսի 22-ի որոշմամբ «Էվոկաբանկ» ՓԲԸ-ից ստացված տեսագրությունը՝ լազերային սկավառակով ճանաչվել է որպես արտավարույթաին փաստաթուղթ:
/տե՛ս հատոր 1-ին գ.թ. 31, դատական նիստի արձանագրությունը/
2024 թվականի օգոստոսի 26-ին տեսագրությունը զննելու մասին կազմված արձանագրության համաձայն.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ, առաջին դասի խորհրդական Վահե Գրիգորյանս, վերանայելով վարույթումս քննվող թիվ 60305924 քրեական վարույթի նյութերն, այսօր՝ ժամը 14:00-ից մինչ 14:25-ն ընկած ժամանակահատվածում, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 41-րդ, 210-րդ, 211-րդ, 215-րդ, 216-րդ և 226-րդ հոդվածների պահանջները՝ կազմեցի սույն արձանագրությունն այն մասին, որ զննության ենթարկեցի 2024 թվականի օգոստոսի 26-ին Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 22/39 հասցեում գտնվող <<Իտալ Կազա>> ՍՊԸ-ից ստացված լազերային սկավառակը՝ առկա տեսագրությունով, որում առկա է 2024 թվականի օգոսըտոսի 16-ին՝ ժամը 19:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 22 հասցեի դիմաց տեղի ունեցած վրաերթի դեպքի տեսագրությունը։
Լազերային սկավառակի վրա գործարանային գրառումներ չկան: Հատուկ համակարգչային տեխնիկայի գործադրմամբ լազերային սկավառակը բացվեց, որի արդյունքում պարզվեց, որ լազերային սկավառակում առկա է՝ A06_20240816192000 անվանումով տեսագրությունը։
Հատուկ համակարգչային ծրագրի գործադրմամբ՝ միացնելով A06_20240816192000 անվանումով տեասգրությունը էկրանի վերևի ձախ հատվածում երևում է 08-16-2024 N 19:20:00 ժամանակացույցը, իսկ ներքևի աջ հատվածում Camera 06 տեսախցիկի անվանումը: Տեսագրությունը սկսվում է 19:20:00 վայրկյանին: Տեսագրությունը կատարվել է արհեստական լուսավորության պայմաններում՝ Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 22/39 հասցեի շինության ճակատային հատվածում տեղադրված տեսախցիկի կողմից: Տեսագրությամբ երևում է, որ եղանակը պարզ է, առանց տեղումների, ասֆալտը՝ չոր: Տեսագրությամբ երևում են Պարոնյան փողոցի երկու երթևեկելի ուղեմասերը, որոնք միմյանցից բաժանված են զույգ հոծ գիծ գծանշմամբ։ Պարոնյան փողոցի՝ Լեոյի փողոցի կողմից տանող ուղեմասի աջ հատվածում առկա են կայանված ավտոմեքենաներ։ Տեսագրության 19:20:31 վայրկյանին տեսախցիկի տեսադաշտում երևում է, որ Պարոնյան փողոցի՝ Պռոշան փողոցի կողմից տանող ուղեմասի աջ հատվածում գտնվող շինության դուռը բացվում է ու մի քաղաքացի դուրս է գալիս շինությունից ու տեսգրության 19:20:36 վայրկյանին քաղաքացին կանգնում է նույն ուղեմասի 1-ին երթևեկելի գոտու աջակողմյան հատվածում, որտեղից էլ տեսագրության 19:20:45 վայրկյանին սկսում է քայլելով հատել նշված ուղեմասը ու տեսագրության 19:20:50 վայրկյանին հետիոտնը հասնելով ճանապարհի միջնամասում առկա զույգ հոծ գիծ գծանշման կանգնում է գծանշման վրա: Տեսագրության 19:20:55 վայրկյանին հետիոտնը կանգնած տեղից սկսում է հատել Պարանյան փողոցի՝ Լեոյի փողոցի կողմից՝ տանող ուղեմասը ու տեսագրության 19:20:57 վայրկյանին մի սև գույնի ավտոմեքեն, որը ընթանում է Պարոնյան փողոցի՝ Լեոյի փողոցի կողմից տանող ուղեմասի ձախակողմյան հատվածով, առջևի հատվածով վրաերթի է ենթարկում հետիոտնին, ինչի հետևանքով հետիոտնը օդ է բարձրանում ու առաջ շպրտվելով ընկնում ասֆալտին, իսկ ավտոմեքենան կանգնում է տեղում: Տեսագրության ավարտվում է 19:21:01 վայրկյանին:
Լազերային սկավառակը դրվեց ծրարի մեջ, կնիքվեց ՀՀ ՔԿ թիվ 675 կլոր կնիքով և կցվեց սույն արձանագրությանը:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում դատավարության մասնակիցների ներկայությամբ հետազոտվել է Պարոնյան փողոցի թիվ 22/39 հասցեում գտնվող Իտալ Կազա ՍՊԸ-ին պատկանող շինության ճակատային հատվածում տեղադրված տեսախցիկի կողմից 2024 թվականի օգոստոսի 16-ի ժամը 19:10-ի սահմաններում, նշված հասցեի դիմաց տեղի ունեցած վրաերթի դեպքը ֆիքսած տեսախցիկի տեսագրությունը:
/տե՛ս հատոր 1-ին գ.թ. 41-43, լազերային սկավառակ՝ հատոր 1-ին գ.թ. 44, դատական նիստի արձանագրությունը/
2024 թվականի օգոստոսի 26-ի որոշմամբ արոնյան փողոցի թիվ 22/39 հասցեում գտնվող Իտալ Կազա ՍՊԸ-ից ստացված տեսագրությունը՝ լազերային սկավառակով ճանաչվել է որպես արտավարույթաին փաստաթուղթ:
/տե՛ս հատոր 1-ին գ.թ. 45, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաավտոտեխնիկական և տեսաձայնագրային համալիր փորձաքննության թիվ 30842408 եզրակացության Հետևություններ բաժնի համաձայն.
Փորձաքննությանը տրամադրված «Verbatim» ապրանքանիշի, «DVD-R» ձևա- տեսակի լազերային երկու սկավառակների վրա գրառված են թվով 2 տեսաֆայլեր՝ «mp4» ձևատեսակի (յուրաքանչյուր սկավառակի վրա մեկ տեսաֆայլ)։ Տեսաֆայլերը իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով, առանց ձայնային ազդանշանների ուղեկցության, վերարտադրման համար պիտանի տեսագրություն- ներ:
Հետազոտելի տեսագրություններում նկարահանված են վրաերթ, ինչպես նաև դրան նախորդող և հաջորդող իրադարձությունները, որոնք մանրամասն նկարագր- ված են հետազոտության «Տեսաձայնագրային մաս» բաժնում:
Տեսագրություններից առանձնացվեցին թվով 9 տեսապատկերներ, որոնք ենթարկվեցին համակարգչային մշակման (մասնավորապես փոփոխվեցին լուսավոր վածությունը, գունային հակադրությունը, որոշ տեսապատկերներ ենթարկվեցին թվային խոշորացման), գրառվեցին «Princo» ապրանքանիշի «CD-R» ձևատեսակի լազերային սկավառակի վրա և տրամադրվում են վարույթն իրականացնող մարմնին` սույն եզրակացությանը կից:
2. Անմիջական վրաերթի ընթացքում ավտոմեքենան արգելակելով ընթացել է 33,4 կմ/ժ արագությամբ։ Այս պահից առաջ ավտոմեքենան ընթացել է ավելի բարձր արագությամբ, իսկ այս պահից հետո ավտոմեքենայի արագությունը նվազում է մինչև զրո (ավտոմեքենան դադարեցնում է ընթացքը):
Տեսագրություններով որոշել ավտոմեքենայի ընթացքի արագությունը՝ վրաեր թին նախորդող ժամանակահատվածում հնարավոր չեղավ՝ փորձագիտական չափո րոշիչների անբավարարության պատճառով (մանրամասը տես հետազոտության «Տեսաձայնագրային մաս» բաժինը):
3. Հետիոտնը վրաերթի է ենթարկվում ուղեմասի երկրորդ ուղեգոտում («Հոծ գիծ» գծանշմանը հարող ուղեգոտում):
Հետազոտելի տեսագրություններում «Հոծ գիծ» գծանշումներից մինչև վրաերթը հետիոտնը անցել է ճանապարհ՝ 2,76-3,24 վայրկյանում (2.76-ից ավելի, 3.24-ից պակաս):
Պարզել հետիոտնի անցած ճանապարհի երկարությունը հնարավոր չէ՝ փոր ձագիտական չափորոշիչների անբավարարության պատճառով։ (մանրամասը տես հետազոտության «Տեսաձայնագրային մաս» բաժինը):
Կարող ենք միայն նշել, որ հետիոտնը «Հոծ գիծ» գծանշումներից մինչև վրաերթը կատարել է 6 քայլ:
4. Հետիոտնը ուղեմասը (որտեղ տեղի է ունենում վրաերթը) հատում է քայլելով:
/.../
5. «NISSAN TIIDA 1.5» մակնիշի 36 AU 633 հ/հ ավտոմոբիլի վարորդը ռեակցիայի ժամանակը տվյալ ճանապարհատրանսպորտային ծրագրության համար 0.6 վայրկյան է:
6. Փորձաքննությանը տրամադրված վիճակում «NISSAN TIIDA 1.5» մակնիշի 36 AU 633 հ/հ ավտոմոբիլի այնպիսի անսարքությունները, որոնք գոյություն ունեցած լինեին մինչ վրաերթը և պայմանավորեին տվյալ վրաերթի առաջացումը, չեն հայտ Սաբերվել:
7 և 8. Առաջադրված պայմաններում «NISSAN TIIDA 1.5» մակնիշի 36 AU 633 ավտոմոբիլի վարորդը տվյալ վրաերթը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն ունեցել է, սակայն նա ժամանակին չդիմելով արգելակման թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 67-9 կետի վերոհիշյալ պահանջի հակասող գործողություն, դրանով իսկ պայմանավորն տվյալ վրաերթի առաջացումը` ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից:
Առաջադրված պայմաններում «NISSAN TIIDA 1.5» մակնիշի 36 AU 633 h/հ ավտ մորիչի վարորդը, իր երթևեկության համար առաջացած վտանգը հայտնաբերել հնարավորություն ունենալու պահից սկսած, երթևեկության անվտանգությունն ապա հովելու և տվյալ վրաերթը կանխելու նպատակով, տեխնիկական տեսակետից պետք է ժամանակին կատարված արգելակումով իր վարած ավտոմոբիլի ընթացքը դանդա ղեցնելու, կամ էլ` այն լրիվ կանգնեցնելու միջոցով հնարավորություն տար հետիոտնին դուրս գալու վտանգավոր գոտուց:
Հետիոտնի գործողությունների գնահատման համար ավտոտեխնիկական փորձագետի հատուկ մասնագիտական գիտելիքներ չեն պահանջվում։ Դրանք ենթակա են իրավական գնահատման «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 25 հոդվածի համապատասխան պահանջների տեսանկյունից::
/տե՛ս հատոր 1-ին գ.թ. 81-91, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Եղիշե Նիկոլյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024 թվականի օգոստոսի 16-ին՝ ժամը 19:00-ի կողմերը ինքը եղել է Գյումրու իրենց տանը, երբ իրեն իր մայրիկի գործընկերներից են զանգահարել և տեղեկացրել, որ դեպք է տեղի ունեցել: Դեպքը տեղի է ունեցել «Ապրիկոթ» հյուրանոցի մոտ, նշեց նաև, որ իր մայրը այդ հյուրանոցում էր աշխատում: Իր իմացած տվյալներով իր մայրը հյուրանոցից դուրս է եկել, փողոցի կեսը անցել է, հոծ գծերի վրա կանգնել՝ աջ և ձախ կողմերը նայել ու փորձել անցնել փողոցի մյուս մաս: Տեղյակ է, որ դեպքի տեսագրություն կա, սակայն ինքը չի դիտել այն և չի էլ պատրաստվում դիտել: Իր ունեցած տվյալներով, երբ փորձագետի պատասխանը եկել է, հենց հաջորդ օրը կապի են դուրս եկել իր և մայրիկի ազգականների հետ, դա խոսում է մեղադրյալի և վերջիիս ազգականների բարոյական վերաբերմունքի մասին: Սակայն իր խնդրանքով հետագայում որևէ զանգ կամ հանդիպում չի եղել մեղադրյալի կամ նրա ազգականների հետ, ինքը որևէ պահանջ չունի մեղադրյալից: Տեղյակ է միայն, որ մեղադրայլի հարազատները խնդրել են բողոք չներկայացնել, ավելի մանրամասներին ինքը չի տիրապետում: Ինքը ներկայումս էլ հոգեպես շատ վատ վիճակում է գտնվում, ինքը ամեն բան պատվով կատարել է իր ծնողի համար։ Նշեց, որ իրեն որևէ նյութական աջակցություն պետք չէ, պարզապես իր համար անհասկանալի է մեղադրյալի և նրա հարազատների բարոյական մոտեցումը եղելությանը: Մեղադրյալին դատապարտելու վերաբերյալ դիրքորոշում չներկայացրեց, սակայն նշեց, որ մեղադրյալին պատժելու հարցը կատարել այնպես ինչպես կարգն է և պահանջում է օրենքը: Դատարանում գույքային հայց չի ցանկանում ներկայացնել, միայն ցանկանում է որպեսզի ապահովագրական ծառայությունը վճարի իր հասանելիք գումարը:
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Վահագն Մինասյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում օգտվելով իր սահմանադրական իրավուքից հրաժարվեց ցուցմուք տալ, միաժամանակ պնդեց նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքները:
Դատարանը բավարարելով հանրային մեղադրողի միջնորդությունը թույլատրեց հրապարակել մեղադրյալ Վահագն Մինասյանի նախաքննական ցուցմունքները:
2024 թվականի օգոստոսի 23-ը Վահագն Մինասյանը որպես վկա տվել է հետևյալ ցուցմունքը.
Հարց- Առաջարկում եմ հայտնել 2024 թվականի օգոստոսի 16-ին Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 22 հացեի դիմացի ճանապարհահատվածում Ձեր կողմից վարած Նիսսան մակնիշի 36 AU 633 հաշվառման համարանիշի ավտոմոբիլով կատարված վրաերթի դեպքի մանրամասները:
Պատասխան- Ունի B, C կարգերի գործող վարորդական իրավունքի վկայական:
2024 թվականի օգոստոսի 16-ին՝ ժամը 19:00-ի սահմաններում իր մայրիկի անվամբ հաշվառված Նիսսան մակնիշի 36 AU 633 հաշվառման համարանիշի ավցտոմեքենան առանց բեռի և ուղևորի վարել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցով՝ Լոյի փողոցի կողմից դեպի Պռոշյան փողոցի ուղղությամբ, 2-րդ երթևեկելի գոտով, 50 կմ/ժ արագությամբ: Իր երթևեկելի ուղեմասի 1-ին երթևեկելի գոտում կայանված են եղել ավտոմեքենաներ: Հասնելով Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 22 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածին ավտոմեքենայի առջևի կենտրոնական հատվածով վրաերթի է ենթարկել ճանապարհը իր ընթացքի ուղղությամբ ձախից դեպի աջ հատող հետոտնին: Հետոտնին նկատել է ճանապարհի երկու երթևեկելի ուղեմասերը միմյանցից բաժանող զույգ հոծ գիծ գծանշման վրա՝ կանգնած վիճակում ու այդ պահին իր ավտոմեքենայի ու հետիոտնի միջև եղել է 7-ից 8 մետր տարածություն։ Իր ավտոմեքենայի ու ճանապարհի երթևեկելի ուղեմասերը միմյանցից բաժանող զույգ հոծ գիծ գծանշման միջև եղել է 0.5 մետր տարածություն: Հետիոտնին ավելի շուտ չի նկատել, քանի որ իր ավտոմեքենայի առջևից մի սպիտակ գույնի սեդան թափք ունեցող ավտոմեքենա է ընթացել՝ երկրորդ գոտով, որի մակնիշը և հաշվառման համարանիշերը չգիտի: Սպիտակ գույնի ավտոմեքենան անցել է հետիոտնին, որից հետո նոր ինքը նկատել է հետիոտնին։ Մոտ 0. 5 մետր է մնացել, որ հավասարվի հետիոտնին, երբ հետիոտնը սկսել է հատել ճանապարը:
Հետիոտնը ճանապարհը հատել է ուղիղ անկյան տակ, հանգիստ քայլելով: Երբ նկատել է հետիոտնի ընթացքը դիմել է արգելակման։ Հետիոտնը իր տեսադաշտում անցել է հոծ գծից սկսած 4 քայլ։ Հետիոտնին երբ նկատել է կանգնած վիճակում, չի մտածել, որ հետոտնը կաող է հատել ճանապարհը: Երթևեկության ընթացքում նայել է իր դիմաց: Հետիոտնին նկատելու պահին ոչ մի մանևրում չի կատարել։ Ավտոմեքենան վարել է սթափ վիճակում: Դեպքի պահին եղել է լույս, եղանակը պարզ է եղել, ասֆալտը՝ չոր, տեսանելություն՝ նորմալ։ Իր վարած ավտոմեքենան տեխնիկապես սարքին վիճակում է եղել։ Դեպքից հետ կանգնել է իջել ավտոմեքենայից և մոտեցել կնոջը, ով ասֆալտին շպրտված է եղել, օգնություն է ցանկացել ցուցաբերել կնոջը ու այդ պահին պատահական անցնող շտապօգնություն է կանգնել ու կնոջը տեղափոխել հիվանդանոց, իսկ ինքը մնացել է դեպքի վայրում: Դեպքի ականատես քաղաքացիների չի ճանաչում։ ՉԻ նկատել, թե հետոիոտնը ինչպես է հատել իր երթևեկելի ուղեմասի հանդիպակաց ուղեմասը և հայտնվել հոծ գծերի վրա կանգնած: Հետիոտնը եղել է անգիտակից: Դեպքից 3 օր անց իմացել է, որ հետիոտնը մահացել է, իսկ մինչև մահանալը հետաքրքրվել է հետիոտնի վիճակով։ Այս պահին դիրքորոշում չի հայտնում վրաերթի փաստով իր մեղավորության մասով::
2025 թվականի մարտի 12-ին Վահագն Մինասյանը որպես մեղադրյալ տվել է հետևյալ ցուցմունքը.
 Հարց- Առաջարկում եմ Ձեզ ներկայացված մեղադրանքի կապակցությամբ հայտնել դիրքորոշում և դրա վերաբերյալ տալ ճշմարտացի ցուցմունք։
Պատասխան- Իրեն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի համարում, քանի որ ունի վարորդական իրավունքի վկայական, ավտոմեքենան վարել է սթափ վիճակում ու չի գերազանցել արագությունը։ Ինքը ավտոմեքենան վարել է Պարոնյան փողոցով՝ Լեոյի փողոցի կողմից, 2-րդ երթևեկելի գոտով ու չի կարողանում հիշել, թե կինը ինչպես է հայտնվել իր ավտոմեքենայի դիմաց: Կնոջը նկատել է հոծ գիծ գծանշումների վրա կանգնած: Երթևեկության ընթացքում օգտվել է ավտոմեքենայի հայելիներից, չի կորող ասել, թե երթևեկության ընթացքում հայելիներին նայել է եղել պատճառը, որ հետիոտնի ճանապարհը հատելը չի նկատել: Դեպքից առաջ դիմել է արգելակման: Չի կարող ասել, թե հետիոտնին նկատելու պահին իր ավտոմեքենայի ու հետիոտնի միջև որքան տարածություն է եղել, սակայն նկատելու պահից սկսած դիմել է արգելակման: Չի հիշում, թե հետիոտնին երբ նկատել է, հետիոտնը ճանապարհի որ հատվածում է գտնվել: Հետոտնին վրաերթի է ենթարկել ավտոմեքենայի առջևի հատվածով: Դեպքի պահին եղանակը եղել է պարզ, առանց տեղումների, ասֆալտը՝ չոր::
/տե՛ս հատոր 1-ին գ.թ. 36-40, 144-147, դատական նիստի արձանագրությունը/
Փորձագետ Գոռ Մարգարյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում պատասխանելով դատավարության մասնակիցների հարցերին, նշեց որ քրեական գործում առկա տեսագրության վերաբերյալ ինքը որևէ բան չի կարող հայտնել, եզրակացությունում դատաավտոտեխնիկական մասն է ինքը կատարել, հիմնվելով տեսաձայնագրային փորձաքննություն իրականացրած փորձագետի կողից տրված տվյալների վրա: Ավտոմեքենաների միջև տարածությունը հստակ է նշված փորձագիտական եզրակացությունում: Հայտնեց նաև, որ երբ հետիոտնը հոծ գծի վրայից իր ոտքը դրել է Նիսսան մակնիշի երթևեկելի հատված՝ որ պահից վտանգը սկսվում է, այդ պահից սկսած հաշվվել է հետիոտնի և մեքենայի միջև հեռավորությունը, այդ ամենը տեսանյութի հետ որևէ առնչություն չունի: Ավտոմեքենայի արագությունը պարզ մաթեմատիկական հաշվարկ է: Նիսսան ավտոմեքենայի առջևից գնացող մեքենայի արագությունը սույն դեպքում որևէ նշանակություն չի ունեցել։ Ինչ վերաբերում է այն հանգամանքին, որ առջևի ավտոմեքենան հնարավոր է փակած լինի Նիսսան մակնիշի ավտոմեքենայի տեսադաշտը, նշեց․ որ 24 վայրկյան տեսադաշտը բաց է եղել, ինչը հաշվարկվել է Նիսսանի դիմացի ավտոմեքենայի անցնելուց և հետիոտնի կողմից ոտքը հոծ գծից երթևեկելի հատված դնելու պահով:
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների՝ մասնավորապես 2024 թվականի օգոստոսի 16-ին տեղի ունեցած դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին կազմված արձանագրության, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1045 եզրակացության, «Էվոկաբանկ» ՓԲԸ-ի քաղաք Երևան Պարոնյան 15/3 հասցեում գտնվող մասնաճյուղի հատվածը արտաքին տեսանկարահանող սարքերի տեսաձայնագրությունների և դրանց զննության մասին կազմված արձանագարության, Պարոնյան փողոցի թիվ 22/39 հասցեում գտնվող Իտալ Կազա ՍՊԸ-ին պատկանող շինության ճակատային հատվածում տեղադրված տեսախցիկի կողմից վրաերթի դեպքը ֆիքսած տեսախցիկի տեսագրության և դրա զննության մասին կազմված արձանագարության, դատաավտոտեխնիկական և տեսաձայնագրային համալիր փորձաքննության թիվ 30842408 եզրակացության, տուժող Եղիշե Նիկոլյանի ցուցմունքով, փորձագետ Գոռ Մարգարյանի ցուցմունքով Դատարանի կողմից հաստատվում են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Վահագն Սեյրանի Մինասյանը 2024 թվականի օգոստոսի 16-ին՝ ժամը 19:30-ի սահմաններում իր վարած «NISSAN TIDA1.5» մակնիշի 36 AU 633 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցով՝ Լեոյի փողոցի կողմից դեպի Պռոշյան փողոցի ուղղությամբ, երկրորդ երթևեկելի գոտով շուրջ 50 կմ/ժ արագությամբ և հասնելով Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 22 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածին՝ թույլ է տվել ՀՀ ճանապարհային երթևեկության կանոնները և տրանսպորտային միջոցների շահագործումն արգելող անսարքությունների և պայմանների ցանկը հաստատելու մասին ՀՀ կառավարության 2007 թվականի հունիսի 28-ի թիվ 955-Ն որոշման 67-րդ կետի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է` մինչև նշված վայր հասնելը 26,3 մետր հեռավորությունից իր վարած տրանսպորտային միջոցը կանգնեցնելու իրական հնարավորություն ունենալու պայմաններում, առնվազն 38,3 մետր (2.76 վայրկյան) հեռավորությունից ի վիճակի է եղել հայտնաբերել իր երթևեկության համար առաջացած վտանգը, մասնավորապես՝ իր երթևեկության նկատմամբ ճանապարհն ձախից դեպի աջ հատող հետիոտն Գայանե Ազատի Հարությունյանին, սակայն ժամանակին միջոցներ չի ձեռնարկել իր վարած ավտոմեքենայի ընթացքը դանդաղեցնելու, ընդհուպ մինչև այն կանգնեցնելու այն հաշվով, որպիսի թույլ տա վերջինիս անվտանգ ազատել ճանապարհի իր ընթացագոտին, որի արդյունքում երթևեկելի ճանապարհի իր ուղեմասի երկրորդ ուղեգոտում ավտոմեքենայի առջևի աջակողմյան մասով վրաերթի է ենթարկել հետիոտն Գայանե Ազատի Հարությունյանին՝ դրանցով իսկ պայմանավորել տվյալ վրաերթի առաջացումը՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, որի հետևանքով գլխուղեղի կենսական կարևորագույն ֆունկցիաների խանգարումից՝ փակ, բութ գանգուղեղային վնասվածք պատճառելով՝ անզգուշությամբ առաջացրել է վերջինիս մահ:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն՝
 1. Ավտոմեքենա կամ մեխանիկական այլ տրանսպորտային միջոց վարող անձի կողմից ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովմանն ուղղված պահանջ կամ ճանապարհային երթևեկության կամ տրանսպորտային միջոցների շահագործման անվտանգությունն ապահովող կանոն խախտելը, որը մարդու առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է ծանր կամ միջին ծանրության վնաս՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով` երկուսից հինգ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որն անզգուշությամբ առաջացրել է մարդու մահ՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
/…/::
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:
8. Դեպոնացված ցուցմունքը չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում, եթե դատարանում վերաբերելի մասով չի հետազոտվել դրա տեսաձայնագրությունը:»։
ՀՀ քրեական դատավարության 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով:»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:»:
Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով, այնպես էլ Եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքն ըստ էության վերարտադրել է Սահմանադրությամբ ամրագրված անմեղության կանխավարկածի իրավունքը, նաև ամրագրել անմեղության կանխավարկածի հիմնական բաղադրիչները, որոնք համակցության մեջ արտացոլում են անմեղության կանխավարկածի բովանդակությունը: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հերքված չէ: Այլ խոսքով` քրեական դատարավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
Ապացույցների գնահատման կանոնները դատարանին պարտավորեցնում են քրեադատավարական նորմերում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա:
Օրենսգրքով սահմանված կանոնը, որի համաձայն չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը, նշանակում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Որպես այդպիսին պետք է հասկանալ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Դա, իհարկե, չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն դրա հավանականության աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների պատշաճ գնահատումը ենթադրում է դրա արդյունքում հիմնավոր, այսինքն՝ հասցեատերերի համար օբյեկտիվորեն համոզիչ, դատավարական ակտի կայացում:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի վարույթի համար նշանակություն ունեցող բոլոր հանգամանքների համակողմանի, անաչառ և պատշաճ քննությունը:
Ցանկացած դատավարական ակտում արվող եզրահանգման հիմնավորվածությունը կախված է նաև բացահայտված փաստերի վերաբերելիության ճիշտ գնահատականից: Յուրաքանչյուր ապացույցի վերաբերելիության ճիշտ որոշումը պետք է հանգեցնի օրինական և հիմնավոր որոշում կայացնելու համար անհրաժեշտ և բավարար ապացույցների հավաքմանը:
Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորի ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տա, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:
Միևնույն ժամանակ, ներքին համոզմամբ ապացույցների ազատ գնահատումը ենթադրում է, որ ապացույցը գնահատող անձը կաշկանդված չէ տվյալ ապացույցին վարույթի նախորդ փուլերում կամ տվյալ փուլի շրջանակներում այլ անձանց տված գնահատականներով:
Նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունենալու օրենսդրական արգելքը բացառում է որևէ ապացույցի նկատմամբ կանխակալ մոտեցում ցուցաբերելը (մյուս ապացույցների նկատմամբ այդ փաստական տվյալի ապացուցողական արժեքին առավելություն վերագրելը կամ այդ արժեքը նվազեցնելը), քանի դեռ այդ ապացույցը քրեադատավարական օրենսգրքով ամրագրված ընթացակարգով մրցակցության և կողմերի իրավահավասարության, մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի ապահովման և այլ սկզբունքների պահպանմամբ չի հետազոտվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում: Այնուհանդերձ, ապացույցների նկատմամբ կանխակալ մոտեցման արգելքը գործում է մինչև «պատշաճ իրավական ընթացակարգով դրանց գնահատումը», ուստի ապացույցների հետազոտումից հետո բացակայում է ապացույցների գնահատման արդյունքում դրանցից մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն վերագրելու արգելքը, հակառակ դեպքում, հակասական ապացույցների առկայության պարագայում հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ:
Ապացույցների գնահատման բնութագրիչ առանձնահատկությունն այն է, որ օրենքը, որպես կանոն, չի նշում, թե հատկապես որ ապացույցներով պետք է հաստատվի այս կամ այն հանգամանքը: Նշված կանոնից միակ բացառությունն այն հանգամանքներն են, որոնք կարող են հաստատվել միայն որոշակի տեսակի ապացույցներով:
Վերը շարադրված իրավադրույթների և իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար են ապացուցված համարելու Վահագն Մինասյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Վահագն Մինասյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որոնց նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության կատարման մեջ Վահագն Մինասյանի մեղքի ապացուցված լինելը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
- ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
- դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը::
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները::
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: …»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Դատարանը, Վահագն Մինասյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, հաշվի է առնում այն, որ վերջինս անզգուշությամբ կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցության հանգամանքը դատվածության և հետախուզման առկայության հարցման վերաբերյալ Ձև 8 տեղեկանք:
Դատարանը արձանագրում է որ, որպես մեղադրյալ Վահագն Մինասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Վահագն Մինասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտարկել այն, որ վերջինս դատվածություն ունենալու պայմաններում կատարել է նոր արարք: Մասնավորապես. Վահագն Մինասյանը 31.03.2023 թվականին թիվ ԵԴ/1307/0122 դատաճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել տուգանքի ձևով պատժատեսակի: Դատավճիռը 31.05.2023 թվականին ստացվել է Պրոբացիայի ծառայության Երևան քաղաք քաքային մարմնում ի կատար ածման, 01.06.2023 թվականին Վ.Մինասյանը վերցվել է հաշվառման: 14.09.2023 թվականին Դատարանի թիվ ԵԴ1/0144/13/23 որոշմամբ թիվ ԵԴ/1307/0122 դատավճռով նանակված տուգանքի չվճարված 270.000 ՀՀ դրամ տուգանքը փոխարինվել է 84 ժամ հանրային աշխատանքով: 24.12.2024 թվականին հանրային աշխատանքները փաստացի կրման հիմքով Վ. Մինասյանը հանվել է հաշվառումից: Սույն քրեական գործով մեղադրյալ Վ.Մինասյանին մեղսագրված արարքը կատարվել է 16.08.2024 թվականին։ Վերոշարադրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 2-րդ կետով, Դատարանը արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով արարքը կատարելու պահին՝ 16.08.2024 թվականին, Վահագն Մինասյանի դատվածությունը մարված չի եղել, հետևաբար վերջինս համարվում է դատվածություն ունեցող անձ:
Իսկ ինչ վեաբերում է այն հանգամանքին, որ 02.02.2025 թվականին Դատարանի թիվ ԵԴ/1382/01/22 դատավճռով Վահագն Մինասյանը մեղավոր է ճանարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով, որով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 4 տարի ժամկետով, ապա Դատարանը արձանագրում է, որ սույն քրեական վարույթով մեղսագրված արարքը կատարելու պահին՝ 16.08.2024 թվականին, նշված դատավճռով Վահագն Մինասյանը դեռևս մեղավոր ճանաչված չի եղել, ուստի այն վերոնշվածի համատեքստում իրավական որևէ հետևանք չի կարող առաջացնել:
Դատարանը որպես մեղադրյալ Վահագն Մինասյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ է դիտարկում այն, որ ունի առողջական խնդիրներ, բնութագրվում է դրական հատկանիշներով, կրիմինալոգիական բնութագիրը՝ ըստ ձև 8 տեղեկանքի՝ 5 կետ վարույթներով կանչվել է քրեական պատասխանատվության:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ անդրադառնալով մեղադրյալ Վահագն Մինասյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի և չափի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալ Վահագն Մինասյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ ազատազրկման ձևով:
Տվյալ դեպքում սահմանված պատժատեսակը համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման::
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
14. Եթե փորձաշրջանի ընթացքում պարզվում է, որ մինչև դատապարտվելն անձը կատարել է մեկ այլ հանցանք, որի համար քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել կամ օրենքով սահմանված կարգով քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից չի ազատվել, ապա դատարանը պատիժ է նշանակում հանցագործությունների համակցության համար պատիժ նշանակելու՝ սույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով սույն հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ: Եթե դատարանը նպատակահարմար չի համարում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը, ապա անցած փորձաշրջանի 2 օրը հաշվվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման 1 օրվա դիմաց::
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
 1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին:
3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
/.../
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
10. Հանցագործությունների համակցության դեպքում նշանակված հիմնական պատժին կարող են միացվել համակցությունը կազմող հանցանքների համար նշանակված լրացուցիչ պատիժները: Լրացուցիչ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում վերջնական լրացուցիչ պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը:
Այսպես, Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրյալի կատարած հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցագործության շարժառիթները և նպատակները, նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցության հանգամանքը, Վահագն Մինասյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, վերջինիս անձը բնութագրող հանգամանքները, գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի վերը մեջբերված կանոնով Դատարանը գտնում է, որ պետք է վերացնել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 02-ի թիվ ԵԴ/1382/01/22 դատավճռով՝ Վահագն Սեյրանի Մինասյանի նկատմամբ 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժի մնացած մասը՝ 3 /երեք/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով սահմանված կարգով Վահագն Սեյրանի Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված՝ 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժին պետք է մասնակի գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 02-ի թիվ ԵԴ/1382/01/22 դատավճռով 3 /երեք/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի 1 /մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և Վահագն Սեյրանի Մինասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 14-րդ մասի սահմանված կարգով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել Վահագն Սեյրանի Մինասյանի 04.11.2025 թվականից մինչև 23.01.2025 թվականը փորձաշրջանի մեջ գտնվելու ժամկետը` 2/երկու/ ամիս 19 /տասնինը/ օրը և պետք է թողնել կրելու ազատազրկում 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 20 /քսան/ օր ժամկետով ազատազրկում:
Վահագն Սեյրանի Մինասյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել սույն դատավճռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերջինիս փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
- որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
- վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
- ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
- դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
- ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Անդրադառնալով Վահագն Սեյրանի Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է որ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակաելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննության առնելով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «NISSAN TIDA1.5» մակնիշի 36 AU 633 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերադարձնել Կարինե Ժորիկի Հարությունյանին կամ վերջինիս լիազորված անձին, իսկ արտավարութային փաստաթղթերը՝ պահել քրեական գործում:
Անդրադառնալով վարույթային ծախսերին, Դատարանը գտնում է, որ Վահագն Սեյրանի Մինասյանից պետք է բռնագանձել 303.000 ՀՀ դրամի չափով դատական ծախս:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վահագն Սեյրանի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կանոններով վերացնել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 02-ի թիվ ԵԴ/1382/01/22 դատավճռով՝ Վահագն Սեյրանի Մինասյանի նկատմամբ 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժի մնացած մասը՝ 3 /երեք/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով սահմանված կարգով Վահագն Սեյրանի Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված՝ 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժին մասնակի գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 02-ի թիվ ԵԴ/1382/01/22 դատավճռով 3 /երեք/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի 1 /մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և Վահագն Սեյրանի Մինասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 14-րդ մասի սահմանված կարգով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել Վահագն Սեյրանի Մինասյանի 04.11.2025 թվականից մինչև 23.01.2025 թվականը փորձաշրջանի մեջ գտնվելու ժամկետը` 2/երկու/ ամիս 19 /տասնինը/ օրը և թողնել կրելու ազատազրկում 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 20 /քսան/ օր ժամկետով ազատազրկում:
Վահագն Սեյրանի Մինասյանի պատժի սկիզբը հաշվել սույն դատավճռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերջինիս փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վահագն Սեյրանի Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնել՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Վարույթում առկա ապացույցների տնօրինման հարցը լուծել ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով և սույն դատավճռի պատճառաբանական մասով սահմանված կարգի:
Վահագն Սեյրանի Մինասյանից բռնագանձել 303.000 ՀՀ դրամի չափով դատական ծախս:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ռ. ՍՄԲԱՏՅԱՆ