ԵԴ1/0996/01/25







ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«04» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Գ.Գասպարյանի

դատական նիստերի քարտուղար Դ․Գրիգորյանի

հանրային մեղադրող Գ․Մուրադյանի

պաշտպան Ա․Մկրտչյանի

մեղադրյալ Բ․Հարությունյանի

դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի՝ (ծնված 1996 թվականի ապրիլի 20-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ՀՀ, Արարատի մարզ, գյուղ Դարբնիկ, Անդրանիկի 2 փակուղի, 14 տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, խափանման միջոցն է ընտրված բացակայելու արգելքը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի փետրվարի 10-ին Բորիս Վլադիկի Հարությունյանը ձերբակալվել է։
2025 թվականի փետրվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին քննիչ Ս.Հովսեփյանը կազմել է թիվ 12122825 քրեական վարույթը նախաձեռնելու արձանագրությունը:
2025 թվականի փետրվարի 11-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Գոհար Մուրադյանի որոշմամբ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2025 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի մարտի 19-ին կազմվել է մեղադրական եզրկացությունը։
2025 թվականի մարտի 25-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Գոհար Մուրադյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մարտի 25-ին քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, մակագրվել է դատավոր Գ.Գասպարյանին:
2025 թվականի մարտի 27-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.1 Բորիս Վլադիկի Հարությունյանը մեղադրվում է այն արարքի կատարման համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանաավմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, բջջային հեռախոսի «Տելեգրամ» հավելվածի օգտագործմամբ թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվող անհայտ օգտատիրոջից 2025 թվականի փետրվարի 10-ին փորձել է առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերել և պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քառասունութապատիկի չափով՝ խոշոր չափերի՝ 0.48 գրամ քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամիջոց, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել իրագործել իր դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը, քանի որ այն կատարելու ընթացքում բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: 0.48 գրամ քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 11-ին Երևան քաղաքի Արցախի 40/2 հասցեի հարևանությամբ գտնվող տարածքում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ:
Այսինքն՝ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:»
2. Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրողն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
3. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Հետազոտվեց ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտոնից ստացված ձև 8 տեղեկանքը համաձայն որի մեղադրյալը նախկինում դատապարտված չի եղել:
Հետազոտվեց ծննդի մասին պետական վկայականի պատճանները համաձայն որոնց Բորիս Վլադիկի Հարությունյանն ունի երեք անչափահաս երեխա։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Բորիս Վլադիկի Հարությունյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, դա ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 2-րդ մասին ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի կատարած հանցագործության համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ պետք է դիտել նախկինում դատապարտված չլինելը։
Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, ինչպես նաև երեք անչափահաս երեխաներ ունենալը։
Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, վերջինիս պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դիտավորության տեասկը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Դատարանը, հաշվի առնելով Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 1 (մեկ) ամիս 25 (քսանհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման, ազատության սահմանափակման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ժամկետները հաշվարկվում են ամիսներով և տարիներով: Հանրային աշխատանքների ժամկետը հաշվարկվում է ժամերով: Կարճաժամկետ ազատազրկման ժամկետը հաշվարկվում է օրերով և ամիսներով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված պատիժները փոխարինելիս կամ գումարելիս, ինչպես նաև պատիժը հաշվակցելիս ժամկետները կարող են հաշվարկվել օրերով:
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
4. Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց:
5. Հանցանքը կատարելուց հետո հոգեկան առողջության խնդիրներ ի հայտ գալու հիմքով անձի նկատմամբ նշանակված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցները կիրառելու ժամկետը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով հաշվակցվում է պատժի ժամկետին:»:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով մեղադրյալ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի կողմից մինչև դատավճիռ կայացնելը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվակցմանը Դատարանը սահմանված պատժին հաշվակցելով Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը՝ 1 (մեկ) ամիս 25 (քսանհինգ) օրը, գտնում է, որ մեղադրյալին պետք է ազատել նշանակված պատիժը կրելուց՝ այն փաստացի կրած լինելու հիմքով։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին Դատարանը, գտնում է, որ Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը Դատարանը գտնում է, որ 0․48 գրամ քաշով « a-PVP» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերադարձնել նախաքննական մարմնին։
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.


ՎՃՌԵՑ
1. Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 2–րդ մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 1 (մեկ) ամիս 25 (քսանհինգ) օր ժամկետով։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 1 (մեկ) ամիս 25 (քսանհինգ) օրը և Բորիս Վլադիկի Հարությունյանին ազատել պատիժը կրելուց։
3. Բորիս Վլադիկի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0․48 գրամ քաշով « a-PVP» տեսակի թմրամիջոցը վերադարձնել նախաքննական մարմնին։
5. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
6. Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ