ԵԴ1/0980/01/25

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

«10» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Ռ․Սմբատյան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արթուր Սամվելի Պուրտոյանի՝ /ծնված՝ 25.02.1996 թվականին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է քաղաք Երևան Ազատամարտիկների փողոց 87Բ/1 շենք, 6-րդ բնակարան հասցեում/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով
ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 17:50-ին Արթուր Պուրտոյանը ձերբակալվել է ապօրինի թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու անմիջոկանորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Մ.Միսակյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 12826924 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Լ.Քոչարյանը որոշում է կայացրել Արթուր Պուրտոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի համար, որ նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ/հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002թ. դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ Կառավարության 2010թ. մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար, քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ ապօրինի պահել զգալի չափերով՝ 0,18 գրամ քաշով, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2024 թվական դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության քրեկան ոստիկանության գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի ԹԱՇԴՊ բաժնում իրականացված Արթուր Սամվելի Պուրտոյանի անձնական խուզարկության ընթացքում։
Նույն օրը Արթուր Պուրտոյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Արթուր Պուրտոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Արթուր Պուրտոյանին ազատ արձակելու մասին՝ անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով:
2025 թվականի մարտի 21-ի Քննիչի որոշմամբ Արթուր Պուրտոյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր ապակյա գլանակը, 0.07 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված մասնիկներից կազմված Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող զանգվածը, Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող 0.18 գրամ քաշով բյուրեղանման զանգվածը ճանաչվել են որպես իրեղեն ապացույց:
2025 թվականի մարտի 21-ին որոշում է կայացվել Արթուր Պուրտոյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ապակյա գլանակը, 0.07 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված մասնիկներից կազմված Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող զանգվածի առթիվ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
2025 թվականի մարտի 25-ին որոշում է կայացվել թիվ 12826924 քրեական վարույթից թիվ 12146625 քրեական վարույթը անջատելու մասին:
2025 թվականի մարտի 24-ին կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին:
2025 թվականի մարտի 24-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մարտի 24-ին դատախազ Ս.Մնացականյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին:
Նույն օրը քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Ռ․Սմբատյանին:
2025 թվականի մարտի 27-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։
2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը:
3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը:
4. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրություն կազմելուց առաջ քննիչն իրավասու է մեղադրյալին հարցեր տալու միջոցով հավաստիանալու, թե արդյոք մեղադրյալը գիտակցում է իր միջնորդության բնույթն ու հետևանքները::
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝
1) մեղադրյալն անչափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.
5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար.
6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․
7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․
8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը::
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Դատավորը քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հակառակ դեպքում կայացվում է սույն օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործն ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու, ինչպես նաև դատավճռի կայացման օրվա մասին:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացվելուց հետո՝ երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին:
4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը::
Վերը շարադրված իրավական նորմերի պահանջներից ելնելով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում բացակայում են համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված հիմքերը: Մասնավորապես՝ Դատարանը փաստում է, որ մեղադրյալ Արթուր Պուրտոյանին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է վերջնիս կողմից, արարքին տրված իրավական գնահատականը համապատասխանում է մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին: Միևնույն ժամանակ բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, այլ առկա են հետևյալները՝
1) մեղադրյալը չափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է թվով 1 հանցանք կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-ին մասով սահմանված է տուգանք պատժատեսակ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի շահերին վնաս չի պատճառվել.
5) առկա չէ հարուցված գույքային հայց.
6) մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազը չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեմ.
7) մեղադրյալը չի հրաժարվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․
8) պահպանվել է ՀՀ քրեական դատավարու օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը. ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի Ձև 8 տեղեկանքի և «Դատալեքս» տեղեկատվական կայքէջի՝ Արթուր Պուրտոյանը համարվում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, վերջինս մեղադրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար, վերջինս ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, իսկ դատարանում գործի քննությունը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով իրականացվելու վերաբերյալ մեղադրյալի դիրքորոշման մասին 2025 թվականի մարտի 24-ին կազմված արձանագրության համաձայն՝ մեղադրյալը, ծանոթանալով քրեական վարույթի նյութերին, հայտնել է, որ չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Վերը շարադրվածի հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում պետք է դատավճիռ կայացնել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին::
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Արթուր Պուրտոյանի կողմից ընդունելու, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արթուր Պուրտոյանը մեղավորությամբ կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղսագրվող արարքը, այն կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության ու պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:»:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգավորումները՝ Դատարանը գտնում է, որ Արթուր Պուրտոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով: Դատարանը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Արթուր Պուրտոյանը չունի աշխատանք /ըստ ձերբակալվածի հարցաքննության արձանագրության/, արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է պատիժ սահմանել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ նախաքննության ընթացքում որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքերով ապակյա գլանակը, 0.07 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված մասնիկներից կազմված Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող զանգվածը, Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող 0.18 գրամ քաշով բյուրեղանման զանգվածը /փաթեթների ամբողջականությունը Դատարանի կողմից չի խախտվել և թմրամիջոցների տեսակը և քաշը նշված են ըստ իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշման/ պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 12146625 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար:
Վարույթին կից Դատարան է ներկայացվել երկու փաթեթ՝ 1-ն փաթեթի /Ա. Պուրտոյանի մոտից հայտնաբերվածները նշագրումով/ տնօրինման և պահպանման հարցին Դատարան արդեն իսկ անդրադարձավ, իսկ 2-րդ փաթեթը /Ա. Պուրտոյան գումար նշագրումով/՝ վերադարձնել Արթուր Պուրտոյանին: Երկու փաթեթների ամբողջականությունը Դատարանի կողմից չի խախտվել:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արթուր Պուրտոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 33-րդ, 347-350-րդ, 464.9-464.10-րդ հոդվածներով, Դատարանը՝

ՎՃՌԵՑ

Արթուր Սամվելի Պուրտոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արթուր Սամվելի Պուրտոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարույթում առկա ապացույցների տնօրինման հարցը լուծել ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով և սույն դատավճռի պատճառաբանական մասով սահմանված կարգի:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր ՝ Ռ. Ս Մ Բ Ա Տ Յ ԱՆ