ԵԴ1/0930/01/25

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«01» ապրիլի 2025 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, քարտուղարությամբ՝ Մ.Մկրտչյանի, քննության առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով թիվ ԵԴ1/0930/01/25 գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանի (ծնված 1982 թվականի օգոստոսի 06-ին, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ՀԾՀ 1608820114, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ ք. Երևան, Սողոմոն Տարոնցու նրբ., շենք 2, բն. 55 հասցեում, բնակվող՝ ք. Երևան, Լենինգրադյան փողոց, 12 շենք, բնակարան 33 հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2024 թվականի սեպտեմբերի 26-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանացագործությունների քննության բաժնի ավագ քննիչ Տ.Մուրադյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 70919924 համարի քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
1.2. 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Տ.Ադամյանը որոշում է կայացրել թիվ 70919924 քրեական վարույթի նյութերի 18-րդ էջում առկա «ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ԵԿԱՄՈՒՏՆԵՐԻ ԿՈՄԻՏԵ» անվանումով գրությունը որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
1.3. 2025 թվականի փետրվարի 04-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Տ.Ադամյանը որոշում է կայացրել թիվ 70919924 քրեական վարույթով «Արմենիա» ՄՕ ՓԲ ընկերության «Կարգո» բեռնային համարի համապատասխան ստորաբաժանումից թիվ 1ZXF36040452247620 համարի առաքանու վերաբերյալ կազմված բոլոր փաստաթղթերի բնօրինակները, ներառյալ թիվ 390-98766721 ավիաբեռնագիրը առգրավելու մասին:
1.4. 2025 թվականի փետրվարի 05-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Տ.Ադամյանը որոշում է կայացրել թիվ 70919924 քրեական վարույթով դատափաստաթղթաբանական փորձաքննություն նշանակելու և դրա կատարումը ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ի փորձագետներին հանձնարարելու մասին:
1.5. 2025 թվականի փետրվարի 14-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Տ.Ադամյանը որոշում է կայացրել թիվ 70919924 քրեական վարույթով թիվ 390-98766721 ավիաբեռնագիրը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
1.6. 2025 թվականի մարտի 10-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Ոսկանյանը որոշում է կայացրել թիվ 70919924 քրեական վարույթով Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.7. 2025 թվականի մարտի 10-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Տ.Ադամյանը որոշում է կայացրել թիվ 70919924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1.8. 2025 թվականի մարտի 11-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Տ.Ադամյանը թիվ 70919924 քրեական վարույթով կազմել է արձանագրություն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին, որտեղ արձանագրվել է մեղադրյալ Վլադիմիր Գասպարյանի հայտարարությունը հետևյալ բովանդակությամբ․ Հաստատում եմ, որ գիտակցում եմ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին իմ միջնորդության բնույթն ու հետևանքները , այն ներկայացրել եմ կամավոր, փաստաբանիս հետ խորհրդակցելուց հետո, խնդրում եմ կիրառել 12 ամիս տարեկետման ժամկետով:
1.9. 2025 թվականի մարտի 18-ին թիվ 70919924 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստանալով թիվ ԵԴ1/0930/01/25 դատական համարը, մակագրվել և ստացվել է նույն դատարանի դատավոր Մասիս Մելքոնյանի աշխատակազմում:
1.10. 2025 թվականի մարտի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/0930/01/25 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստացի նկարագրությունը.
Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն հանցանքի կատարման համար, որ նա տարիներ շարունակ «Էքսպրես Հայկ» ՍՊ ընկերությունում որպես վարորդ-առաքիչ աշխատելու ժամանակահատվածում ունենալով նշված ընկերության անվամբ ստացված առաքանին «Կարգո» բեռնային համալիրից ստանալու և ընկերության պահեստ տեղափոխելու լիազորություն և ձեռք բերելով բեռնափոխադրման վերաբերյալ կազմված փաստաթղթերի հետ աշխատելու փորձառություն և փաստաթղթերի նմուշներ, իր անձնական կարիքների համար՝ իր մոտ առկա մաշկային հիվանդության բուժման նպատակով, քննությամբ չպարզված օրը և հանգամանքներում «Էքսպրես Հայկ» ՍՊ ընկերության միջոցով ներմուծումը կազմակերպելու նպատակով, Հայաստանի Հանրապետությունում գրանցված «Հոլի» ՍՊ ընկերության («Holy» LLC) անվամբ Հնդկաստանի Հանրապետությունից պատվիրել է «Թալիքս 100 /Վելքաստ Պլանատ 100» տեսակի դեղամիջոց և տեղեկանալով, որ պատվիրված թիվ IXF36040452247620 համարի փոստային բեռնագրով առաքանին ներմուծվել է Հայաստանի Հանրապետություն և 25.07.2024թ. մուտքագրվել է «Արմենիա» միջազգային օդանավակայաններ» ՓԲԸ-ի Բեռնային համալիրի պահեստ, «ՀՀ արտաքին առևտրի ազգային մեկ պատուհան» համակարգում առաքանու մաքսային ձևակերպումները շրջանցելու և ներմուծման համար անհրաժեշտ վճարումները չկատարելու դիտավորությամբ, առաքանու բացթողումը մաքսային մարմնի կողմից հաստատելը կեղծելու նպատակով նույն օրը՝ 25.07.2024թ. քննությամբ չպարզված հանգամանքներում վերոհիշյալ փոստային առաքանու վերաբերյալ կազմված թիվ «390-98766721» համարի ձևաթուղթ-փաստաթղթի միջնահատվածում համակարգչային լազերային գունավոր տպիչ սարքի միջոցով կապտագույն ներկանյութով կատարել է ՀՀ ՊԵԿ էլեկտրոնային առևտրի և օդային տրանսպորտով իրականացվող փոխադրումների վարչության «ՀՀ ՊԵԿ ԱՐԵՎՄՏՅԱՆ ՄՎ ԱՊՐԱՆՔԸ ԲԱՑ Է ԹՈՂՆՎԱԾ ТОВАР ВЫПУЦЕН GOOD IS RELEASED CARGO ՏԵՍՈւՉ ԱԶԳԱՆՈՒՆ 20 թ. Կ/Հ...» գրառումներով ուղղանկյուն կնիքի մասնակի ընթեռնելի արտատպագրում, որից հետո վերոհիշյալ' կեղծված փաստաթուղթն օգտագործելու դիտավորությամբ 25.07.2025թ. առավոտյան գնացել է «Արմենիա» միջազգային օդանավակայաններ» ՓԲԸ-ի Բեռնային համալիրի պահեստ, որտեղ հանդիպելով անհատական բեռնափոխադրման ծառայություններ մատուցող Գոռ Համլետի Ղազարյանին, ծառայության համար նրան վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, տրամադրել թիվ 1XF36040452247620 համարի փոստային առաքանու ավիաբեռնագիրը և փոստային բեռնագիրը՝ վերջինից թաքցնելով առաքանու բացթողումը մաքսային մարմնի կողմից հաստատող կնիքի դրոշմն իր կողմից կեղծված լինելու հանգամանքը, խնդրել է մոտենալ բեռնային պահեստ և ստանալ առաքանին, ով կատարել է վերջինիս խնդրանքը, նույն օրը՝ 25.07.2024թ. ժամը 11:28-ին տվյալ առաքանու համար տրվել է թիվ 395421 նյութական անցագիր և 1XF36040452247620 ավիաբեռնագրով փոստային առաքանին դուրս է բերվել «Արմենիա միջազգային օդանավակայաններ» ՓԲԸ-ի Բեռնային համալիրի պահեստից:
Այսինքն, Վլադիմիր Հակորի Գասպարյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթ.

2025 թվականի մարտի 11-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Տ.Ադամյանը թիվ 70919924 քրեական վարույթով կազմել է արձանագրություն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին, որտեղ արձանագրվել է մեղադրյալ Վլադիմիր Գասպարյանի հայտարարությունը հետևյալ բովանդակությամբ․ Հաստատում եմ, որ գիտակցում եմ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին իմ միջնորդության բնույթն ու հետևանքները, այն ներկայացրել եմ կամավոր, փաստաբանիս հետ խորհրդակցելուց հետո, խնդրում եմ կիրառել 12 ամիս տարեկետման ժամկետով:
4. Դատավճռի պատճառաբանական մասը․
4.1. Դատարանի իրավական վերլուծությունը, դատարանի հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
4.2. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ օրենսգիրք) 55.2-րդ գլուխը կարգավորում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգը:
4.3. Օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ սկսելու կարգը, համաձայն որի՝ 1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով` առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին: 2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը: 3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը: 4. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրություն կազմելուց առաջ քննիչն իրավասու է մեղադրյալին հարցեր տալու միջոցով հավաստիանալու, թե արդյոք մեղադրյալը գիտակցում է իր միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
4.4. Օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ իրականացնելու հիմքը և բացառող հանգամանքները, համաձայն որի՝ 1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե` 1) մեղադրյալն անչափահաս է. 2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար. 3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար. 6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ` այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ. 7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց. 8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:
4.5. Օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հարցի լուծման կարգը, համաձայն որի՝ 1. Դատավորը քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հակառակ դեպքում կայացվում է սույն օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործն ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու, ինչպես նաև դատավճռի կայացման օրվա մասին: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացվելուց հետո` երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին: 4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ` 1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ. 2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին. 3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:
4.6. Օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատավճիռ կայացնելը, համաձայն որի՝ 1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: 2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո` հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում: 3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ` հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները: 4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: 5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ: 6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո` ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:
4.7. Օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատավճռի բողոքարկման սահմանները, համաձայն որի՝ 1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բողոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
4.8. Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթով մեղադրյալ Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանը մեղադրվում է ոչ մեծ ծանրության մեկ արարք կատարելու համար, նրան մեղսագրվող արարքի համար որպես պատիժ տուգանքը նախատեսված է, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել, ներկայացված չէ, մեղադրյալը գրավոր կարգով համաձայնվել է համաձայնությամբ իր նկատմամբ որպես պատիժ տուգանք նշանակելուն, հսկող դատախազի կողմից մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս՝ չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման դեմ:
4.9.Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս՝ Դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4.10. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածը սահմանում է պատիժ նշանակելը համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված կամ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում, համաձայն որի՝ (…) 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը` առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու (…):
4.11. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պետական կամ տեղական ինքնակառավարման մարմնի կամ դրանց կազմակերպության, առևտրային կամ այլ կազմակերպության, անհատ ձեռնարկատիրոջ, նոտարի, աուդիտորի կամ փաստաթուղթ կազմելու, տալու կամ դրա իսկությունը հավաստելու համար լիազորված այլ անձի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող կամ իրավունք վերապահող կամ պարտականությունից կամ պատասխանատվությունից ազատող փաստաթուղթ կեղծելը՝ կեղծողի կողմից անձամբ կամ այլ անձի կողմից այն օգտագործելու կամ իրացնելու նպատակով, կամ այդպիսի փաստաթուղթ իրացնելը կամ նույն նպատակով կեղծ դրոշմ, կնիք կամ ձևաթուղթ պատրաստելը կամ իրացնելը, ինչպես նաև կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելը պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
4.12. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ հասկացությունը, համաձայն որի՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է։
4.13. Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթով մեղադրյալ Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանը մեղադրվում է առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության մեկ արարք կատարելու համար, նրան մեղսագրվող արարքի համար որպես պատիժ տուգանքը նախատեսված է, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել, ներկայացված չէ, մեղադրյալը գրավոր կարգով համաձայնվել է համաձայնությամբ իր նկատմամբ որպես պատիժ տուգանք նշանակելուն, հսկող դատախազը, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս, չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման դեմ, հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված տուգանքը պետք է տարաժամկետել և Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանը նշանակված պատիժը պետք է կրի, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
4.14. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք։
4.15. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
4.16. Անդրադառնալով Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն կիրառված է ճիշտ, դա փոփոխելու և վերացնելու հիմքեր առկա չեն, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն ենթակա է վերացման:
4.17. Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ թիվ 70919924 քրեական վարույթի նյութերի 18-րդ էջում առկա «ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ԵԿԱՄՈՒՏՆԵՐԻ ԿՈՄԻՏԵ» անվանումով գրության, ինչպես նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ 390-98766721 ավիաբեռնագրի պահպանության հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել կցված քրեական գործի նյութերին:
5. Դատարանի եզրահանգումը.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55.2-րդ գլխի կարգավորումներով, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու համար:
2. Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու համար դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
3. Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում:
4. Վլադիմիր Հակոբի Գասպարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
5. Դատավճռի օրինակները տրամադրել վարույթի հանրային և մասնավոր մասնակիցներին:
6. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ՝ չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ