Գործ ԵԴ1/0913/01/25





ԲԺՇԿԱԿԱՆ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ


նախագահությամբ՝ դատավոր
քարտուղարությամբ՝

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող



պաշտպան
օրինական ներկայացուցիչ
անմեղսունակության վիճակում
հանցանք կատարած անձ

Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
Լ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ

Երևան քաղաքի Էրեբունի և
Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ
Մ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
Մ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ն.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

Ռ.ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԻ
2025 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով բժշկական հարկադրանքի վարույթի նյութերն՝ անմեղսունակության վիճակում ենթադրյալ արարք կատարած անձ՝
Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի՝ ծնված՝ 15.10.1984թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Թումանյան 1-ին անցուղի, 6 շենք, 4 բնակարան հասցեում, որպես անվտանգության միջոց է ընտրված բժշկական հսկողությունը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին ձերբակալվել է Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 5/:
1.2 Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 12800424 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 18/:
1.3 Նույն օրը որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Ռ.Հովսեփյանին ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 24-25/:
1.4 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 92-93, 96-100/:
1.5 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին մեղադրյալ Ռ.Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 103-105/:
1.6 2025 թվականի փետրվարի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 12800424 քրեական վարույթը բժշկական հարկադրանքի վարույթի փոխակերպելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 175-181/:
1.7 Նույն օրը որոշում է կայացվել Ռ.Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը վերացնելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 190-191/:
1.8 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 12800424 քրեական վարույթով Ն.Ասատրյանին որպես Ռ.Հովսեփյանի օրինական ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 192-195/:
1.9 Նույն օրը որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Ռ.Հովսեփյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 204-206/:
1.10 2025 թվականի փետրվարի 11-ին ձերբակալվել է Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 197-198/:
1.11 2025 թվականի փետրվարի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը թիվ ԵԴ1/0153/15/25 որոշմամբ Ռ.Հովսեփյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց է կիրառվել բժշկական հսկողությունը՝ երկու ամիս ժամկետով /հատոր 1-ին, գ.թ. 220-229/:
1.12 2025 թվականի փետրվարի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 12800424 քրեական վարույթից անհայտ անձի կողմից թմրամիջոց իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մաս անջատելու և անջատված մասին թիվ 12133425 համարը շնորհելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 255-256/:
1.13 2025 թվականի փետրվարի 28-ին կազմվել է թիվ 12800424 բժշկական հարկադրանքի վարույթով մեղադրական եզրափակիչ ակտը /հատոր 1-ին, գ.թ. 257-274/:
1.14 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 12800424 բժշկական հարկադրանքի վարույթի նյութերը՝ անմեղսունակության վիճակում գտնվող Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելու վերաբերյալ, որը թիվ ԵԴ1/0913/01/25 համարի ներքո մակագրվել և 2025 թվականի մարտի 17-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
1.15 2025 թվականի մարտի 17-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
1.16 2025 թվականի մարտի 27-ին անմեղսունակության վիճակում ենթադրյալ հանցանք կատարած Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված բժշկական հսկողությունը երկարաձգվել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 11-ը:
1.17 Նույն օրը որոշում է կայացվել հիմնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.18 2025 թվականի մայիսի 21-ին կայացվել է անմեղսունակության վերդիկտ և նույն օրը որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված մեղավորությամբ կատարված այն արարքի համար, որ նա, «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին՝ քննությամբ չպարզված ժամին, «Տելեգրամ» բջջային հավելվածի «Աջիկա» անվանումով, քննությամբ դեռեւս չպարզված անհայտ օգտատիրոջից 60.000 ՀՀ դրամ գումարով առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707–Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափերի նվազագույն շեմի հարյուրքսանհինգապատիկը գերազանցող՝ երկուհարյուրյոթանասունապատիկի չափերով՝ 0.27 գրամ քաշով, առանձնապես խոշոր չափերի «Կոկաին» տեսակի թմրամիջոց և 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին այն ապօրինի պահել իր մոտ, որը հայտնաբերվել է նույն օրը Ռոբերտ Հովսեփյանին թմրամիջոց ապօրինի պահելու հիմնավոր կասկածով ձերբակալելուց հետո ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իրականացված վերջինիս անձնական խուզարկությամբ»:

3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1 ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ բաժնի պետի տեղակալի` հանցագործության մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի հաղորդումը, որի համաձայն՝ 2024թ. նոյեմբերի 12-ին ժամը 13:20-ին Երևան քաղաքի Գլինկայի փողոցի 4 հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և պահելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալել և ոստիկանության ԵՔՎ բաժին են տեղափոխել Ռոբերտ Հովսեփյանին և Գևորգ Նիկոյանին:
Ռ. Հովսեփյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է թվով 1 փաթեթ՝ 0.71 գրամ քաշով լցված սպիտակ բյուրեղանման զանգված, ով բանավոր հայտարարել է, որ հայտնաբերվածը հանդիսանում է Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 3/:
3.2 Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի ձերբակալման 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին՝ ժամը 13:40 րոպեին, Երևան քաղաքի Գլինկայի 4 հասցեի մոտից ապօրինի թմրանյութ պահելու կասկածանքով ձերբակալվել և ներկայացվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ վարչություն /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 5/:
3.3 Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Ռ.Հովսեփյանի տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է ֆոլգայի մեջ փաթաթված թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված սպիտակավուն զանգված, որի ընդհանուր քաշը կազմել է մոտ 0.71 գրամ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 6/:
3.4 Դատաքիմիական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1999Ք-24 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված 0.27 գրամ քաշով փոշեկոշտուկավոր զանգվածը հանդիսանում է «կոկաին» տեսակի թմրամիջոց /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 183-185/:
3.5 Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ թվային խուզարկության է ենթարկվել Ռ.Հովսեփյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բջջային հեռախոսը, որի տելեգրամ հավելվածից հայտնաբերվել է թմրամիջոցների առք ու վաճառքով զբաղվող էջի հետ նամակագրություն, թմրամիջոցներ ձեռք բերելու նպատակով, արտատպված լուսապատճեներով /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 135-138/:
3.6 Զննության 2025 թվականի փետրվարի 28-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ զննության է ենթարկվել Ռ.Հովսեփյանի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկության ժամանակ հայտնաբերված տվյալները: Զննությունը կատարվել է մասնակցությամբ ռուսերենի թարգմանիչ Արուսյակ Ստեփանյանի: Առկա են հաղորդագրություններ улей сaппорт օգտատիրոջ և Ռ. Հովսեփյանի միջև, վերջինիս կողմից գրված հաղորդագրությունները պայմանականորեն անվանենք օգտատեր, իսկ улей сaппорт օգտատեր 2:
Օգտատեր 1. Այնտեղ չկա ոչինչ:
Օգտատեր 2. Կրկին ստուգել եմ տեղեկատվությունը, տվյալ հասցեով: Հասցեն թարմ էր, առաքիչների հասցեով բողոք չի եկել, այդ ժամանակահատվածում ոչ մեկ չէր կարող հանել կլադը նշված տեղից: Կլադի համար գերազանց տեղ է ընտրված: Ցավոք չեմ կարող փոխարինում տրամադրել:
Օգտատեր 1. Ուղղակի ասա, սովորական է թե ուժեղ:
Օգտատեր 2. Նույն խմբաքանակն է:
Օգտատեր 1. Եղբայր իսկ գները թանկ են լինելու թե աստիճանաբար նախկին գներն է լինելու խնդրում եմ ասա:
Օգտատեր 2. Դեռ գինը նույնն է նվազեցում չի պլանավորվում, դրանք ապրանքի մնացորդներն են:
Նոյեմբերի 11-ին օգտատերը առաջինը գրում է:
Օգտատեր 1. Ողջույն եղբայր, գների մեջ փոփոխություն չկա առաջվանն է, ուղղակի այնքան թանկ է այդ գնով Երևանում շատ կանալներ կան, որ տալիս են, ասում եմ այդ ձև քանի, որ շատ է լինում որ և ապրանքն է կորում և գումարը, ուղղակի ուզում եմ իմանամ փոփոխություն լինելու է գնի մեջ:
Այնուհետև գրում է:
Օգտատեր 1. Եղբայր ոչ, թաղված չէր կարող լինել այնտեղ ասֆալտ էր, ճարում ես, ես երկու անգամ գումար եմ ծախսել:
Օգտատեր 2. Կխնդրեմ մի կրկնիր:
Օգտատեր 1. Եղբայր ծաղրում ես, մի օր է արդեն փնտրում եմ կլադը, այնտեղ ասֆալտ է, այնտեղ թաղելու տեղ չկա, նա թաքցրել է քարի տակ, բայց քարեր չկա: Տեսնում ես քո կլադմենը խաբում է քեզ Ով է սուտ խոսում, և հայհոյանքներ է ուղղում օգտատեր 2-ի հասցեին: Երբ ապրանքը կլինի ասա, երբ լինի ապրանքը ես կգնեմ միայն ասա: Փոփոխվել է ես գումարի կեսը կուղարկեմ, խնդրում եմ կես գրամ տվեք ուղղակի գումար չկա և ես էլ շատ վատ եմ, ես 6600 այն ժամանակ տվել եմ հիմա 3400 տամ խնդրում եմ 0,3 տվեք, շատ եմ խնդրում:
Օգտատեր 2. Ուղարկել է Տաջիկստանի բանկային տվյալներ, Ալիֆ բանկ, Հասանով Մուխամմադալի: Վճարիր անդորրագիրը վճարումից հետո:
Օգտատեր 1. Դա ինչպես է պետք ուղարկել, տերմինալով հա, մեր մոտ ՀՀ-ում ոնց պետք է անել, հենց հիմա մտնում եմ տերմինալ:
Օգտատեր 2. Կողմնորոշվիր ինչպես վճարել ես քեզ տվյալները փոխանցել եմ:
Օգտատեր 1. Լավ, եղբայր հիմա դուրս եմ գալիս բակ ու կանեմ այնպես ինչպես դու կասես, խնդրում եմ մեկ հարց, գնի փոփոխություն է տեղի ունեցել/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 248-249/:
3.7 Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Ռոբերտ Հովսեփյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.27 գրամ քաշով Կոկաին տեսակի թմրամիջոցը /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.8 Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության 2025 թվականի հունվարի 29-ի թիվ 20/2025 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ ՌՈԲԵՐՏ ԿՈՆՍՏԱՆՏԻՆԻ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԻ մոտ հայտնաբերվում է «ԱՆՁԻ և ՎԱՐՔԻ ՕՐԳԱՆԱԿԱՆ ԽԱՆԳԱՐՈՒՄ' ՓՍԻԽՈՏԻԿ ԴԵԿՈՄՊԵՆՍԱՑԻԱՆԵՐՈՎ, ԲԱՐԴԱՑԱԾ ԹՄՐԱՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ՀԱՄԱԿՑՎԱԾ ԳՈՐԾԱԾՄԱՄԲ: ՆԵՐԿԱՅՈՒՄՍ ՍՈՒՐ ՓՍԻԽՈՏԻԿ ԽԱՆԳԱՐՄԱՆ ՎԻՃԱԿ F07.8»: Փսիխոտիկ գեկոմպենսացիաները Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի մոտ դիտվում են 2022թ-ից, ինչի կապակցությամբ նաև ստացիոնար բուժումներ է ստացել: Ինչպես իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման պահին, այնպես էլ ներկայումս, Ռոբերտ կոնստանտինի Հովսեփյանը գտնվել է և գտնվում է փսիխոտիկ խանգարումների ազդեցության տակով, ինչով պայմանավորած չէր կարող և ներկայումս էլ չի կարող իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալ և ղեկավարել դրանք, գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը: Մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը զրկված է եղել իր գործողությունների փաստական հանգամանքները և սոցիալական նշանակությունը՝ հանրային վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու ունակությունից: Ուստի, մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանին հարկ է ճանաչել ԱՆՄԵՂՍՈւՆԱԿ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով Ռ.Հովսեփյանը հասարակության համար խիստ վտանգ է ներկայացնում, կարիք ունի բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կիրառման՝ հարկադիր բուժման ՀԱՏՈՒԿ ՏԻՊԻ հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում: Հարկադիր բուժման համար հակացուցումներ չկան: Մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը չի գտնվել պաթոլոգիական աֆեկտի վիճակում: Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը մեղսագրող արարքի ժամանակահատվածում գտնվելով փսիխոտիկ խանգարումների ազդեցության տակ՝ չէր կարող ճիշտ ընկալել գործի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգամանքները և վերարտադրել դրանք: Իր ներկա հոգեկան վիճակով Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը չի կարող մասնակցել քննչական և դատավարական գործողություններին /հատոր 1-ին, գ.թ. 169-174/:

4. Լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող: Միաժամանակ՝ առկա են նախկինում սեփականության դեմ ուղղված հանցանքներ կատարելու վերաբերյալ տվյալներ /հատոր 1-ին, գ.թ.9-11, դատական նիստի արձանագրություն/,

5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարք:
Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Վերոշարադրվածի լույսի ներքո, գնահատելով քրեական գործով հետազոտված թույլատրելի ապացույցները՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ բաժնի պետի տեղակալի` հանցագործության մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի հաղորդումը, Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի ձերբակալման 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի արձանագրությունը, Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի անձնական խուզարկության 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի արձանագրությունը, դատաքիմիական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1999Ք-24 եզրակացությունը, թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ի արձանագրությունը, զննության 2025 թվականի փետրվարի 28-ի արձանագրությունը, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված թմրամիջոցը, Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալը.
- Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը պայմանավորվածություն է ձեռք բերել թմրաշրջանառությամբ զբաղվող «Աջիկա» անվանումով կայք էջի օգտատիրոջ հետ անձնական օգտագործման նպատակով թմրանյութ ձեռք բերելու հարցի շուրջ,
- քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում 60.000 ՀՀ դրամ գումարով, առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի ձեռք է բերել և անձնական օգտագործման համար իր մոտ ապօրինի պահել առանձնապես խոշոր չափերի 0,27 գրամ քաշի կոկաին տեսակի թմրամիջոց,
- նշված թմրամիջոցը հայտնաբերվել է 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ-ում Ռ.Հովսեփյանի անձնական խուզարկության ընթացքում՝ նրա տաբատի դիմացի աջ գրպանից:
Ընդ որում` Դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստական հանգամանքներն ամրագրող վերոթվարկյալ ապացույցները համադրվում են միմյանց հետ, չեն հակասում և ունեն ներքին տրամաբանություն:
Միաժամանակ՝ Դատարանը փաստում է, որ ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության 2025 թվականի հունվարի 29-ի թիվ 20/2025 եզրակացության համաձայն՝ «ՌՈԲԵՐՏ ԿՈՆՍՏԱՆՏԻՆԻ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԻ մոտ հայտնաբերվում է «ԱՆՁԻ և ՎԱՐՔԻ ՕՐԳԱՆԱԿԱՆ ԽԱՆԳԱՐՈՒՄ' ՓՍԻԽՈՏԻԿ ԴԵԿՈՄՊԵՆՍԱՑԻԱՆԵՐՈՎ, ԲԱՐԴԱՑԱԾ ԹՄՐԱՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ՀԱՄԱԿՑՎԱԾ ԳՈՐԾԱԾՄԱՄԲ: ՆԵՐԿԱՅՈՒՄՍ ՍՈՒՐ ՓՍԻԽՈՏԻԿ ԽԱՆԳԱՐՄԱՆ ՎԻՃԱԿ F07.8»: Փսիխոտիկ գեկոմպենսացիաները Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի մոտ դիտվում են 2022թ-ից, ինչի կապակցությամբ նաև ստացիոնար բուժումներ է ստացել: Ինչպես իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման պահին, այնպես էլ ներկայումս, Ռոբերտ կոնստանտինի Հովսեփյանը գտնվել է և գտնվում է փսիխոտիկ խանգարումների ազդեցության տակով, ինչով պայմանավորած չէր կարող և ներկայումս էլ չի կարող իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալ և ղեկավարել դրանք, գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը: Մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը զրկված է եղել իր գործողությունների փաստական հանգամանքները և սոցիալական նշանակությունը՝ հանրային վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու ունակությունից: Ուստի, մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանին հարկ է ճանաչել ԱՆՄԵՂՍՈւՆԱԿ»:
5.2 Այսպիսով, Դատարանն ապացուցված է համարում, որ մեղադրյալ Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը անմեղսունակության վիճակում կատարել է իրեն վերագրված արարքը, որի համար կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասը:
5.3 Ապացուցված համարելով Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի անմեղսունակությունը քրեական օրենսգրքով արգելված արարքը կատարելու պահին՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ վերջինիս նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
- Ռ.Հովսեփյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց.
- բժշկական բնույթի հարկադրանքի ի՞նչ միջոց պետք է կիրառվի Ռ.Հովսեփյանի նկատմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անվտանգության միջոցը պետական հարկադրանքով ապահովված քրեաիրավական ներգործության միջոց է, որը դատարանի դատավճռով կամ որոշմամբ պետության անունից նշանակվում է պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն գլխով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Անվտանգության միջոցների նպատակն է կանխել պատժի սպառնալիքով արգելված արարքների կատարումը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Դատարանը կարող է նշանակել անվտանգության միջոց, եթե համարի, որ սույն օրենսգրքով պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձը կրկին կարող է այդպիսի արարք կատարել, կամ անվտանգության միջոցի կիրառումն անհրաժեշտ է իր կամ այլ անձի անվտանգությունն ապահովելու համար: Սույն օրենսգրքի 120-րդ հոդվածով նախատեսված անվտանգության միջոցի նշանակման վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը հաշվի է առնում կոնկրետ անձի նկատմամբ դրա կիրառման անհրաժեշտության և առավել արդյունավետ իրականացման եղանակների վերաբերյալ փորձագետի, իսկ սույն օրենսգրքի 115-րդ և 116-րդ հոդվածներով նախատեսված անվտանգության միջոցների նշանակման վերաբերյալ՝ բժշկական-մասնագիտական հանձնաժողովի տված եզրակացությունը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի նկատմամբ կարող են նշանակվել անվտանգության հետևյալ միջոցները.
1) բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ՝
ա. հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում,
բ. ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
գ. հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
2) որոշակի վայրեր այցելելու արգելք,
3) հոգեբանական օգնություն ստանալու պարտականություն:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝
1) պատժի սպառնալիքով արգելված արարքի կատարման պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում,
/.../
2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը:
/.../։
4․ Դատարանը սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված և հոգեկան վիճակով իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն չներկայացնող անձի վերաբերյալ անհրաժեշտ նյութերն ուղարկում է առողջապահության համապատասխան մարմին՝ այդ անձի բուժման հարցը լուծելու համար։»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում է նշանակում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած այն անձի նկատմամբ, որի հոգեկան վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային պայմաններում:
2. Դատարանը հոգեբուժական կազմակերպության հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում է նշանակում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած այն անձի նկատմամբ, որն իր հոգեկան վիճակով վտանգավոր է իր կամ այլ անձի համար և պահանջում է մշտական հսկողություն:»:
Նույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը: Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կոնկրետ տեսակը նշանակելու որոշում կայացնելիս դատարանը հիմնվում է հոգեբուժական կազմակերպության հանձնաժողովի տված եզրակացության վրա:»։
5.4 Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ անձի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու և դրա տեսակը որոշելու իրավաչափությունն օրենսդիրը պայմանավորում է տվյալ անձի՝ հասարակության համար վտանգ ներկայացնելու հանգամանքի, ինչպես նաև անձի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցների կիրառման անհրաժեշտության հետ: Մասնավորապես, բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցները կարող են նշանակվել այն դեպքերում, երբ անձն իր առողջական վիճակով պայմանավորված կարիք ունի բժշկական միջամտության և այդ միջամտությունը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև կկանխի պատժի սպառնալիքով արգելված արարքների կատարումը:
Ընդ որում՝ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու պահին անձը պետք է շարունակի վտանգավոր լինել հասարակության համար, հակառակ դեպքում՝ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու հիմքը կվերանա։ Այս տեսանկյունից բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը պետք է պատշաճ գնահատման ենթարկի՝
- պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը,
- կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը,
- դրա կատարմանը նպաստած գործոնները,
- անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը,
- իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը:
Անվտանգության միջոց նշանակելը դատարանի համար ոչ թե պարտականություն է, այլ հայեցողության շրջանակներում տրված իրավունք: Օրենսդիրը հստակեցնում է, որ դատարանը կարող է նշանակել անվտանգության միջոց, եթե համարի, որ քրեական օրենսգրքով պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձը կրկին կարող է այդպիսի արարք կատարել, կամ անվտանգության միջոցի կիրառումն անհրաժեշտ է իր կամ այլ անձի անվտանգությունն ապահովելու համար:
Քննարկվող անվտանգության միջոցի նշանակման վերաբերյալ որոշում կայացնելիս Դատարանը հաշվի է առնում կոնկրետ անձի նկատմամբ դրա կիրառման անհրաժեշտության և առավել արդյունավետ իրականացման եղանակների վերաբերյալ բժշկական-մասնագիտական հանձնաժողովի տված եզրակացությունը: Ընդ որում, այդ եզրակացությունը դատարանի համար կաշկանդող չէ, քանի որ վերջինս ունի դատական հայեցողության շրջանակներում գործելու հնարավորություն։ Մասնավորապես անմեղսունակ անձանց նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառման հնարավորությունը պայմանավորվում է ոչ թե փորձաքննության անցկացման պահի դրությամբ իր կամ իրեն շրջապատող միջավայրի համար վտանգ ներկայացնելու հանգամանքով, այլ մինչև բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառման վարույթի դատական քննության ավարտը հասարակության համար վտանգավոր լինելու շարունակականության հանգամանքով: Վերջինս Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ կարող է գնահատվել ոչ միայն բժշկական փաստաթղթերի հետազոտության, այլ նաև հոգեկան հիվանդությամբ տառապող անձի անհատական հատկանիշների, դատական նիստերի դահլիճում նրա դրսևորած վարքագծի, ունեցած հոգեվիճակի անմիջական գնահատման արդյունքում:
Ավելին, բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառման մինչդատական վարույթի ընթացքում անձի հոգեկան առողջության վիճակին վերաբերող փորձաքննության անցկացման և գործը դատարանում քննելու պահերի միջև հնարավոր է երկար ժամկետային խզում։
Այս տեսանկյունից անհրաժեշտ է հաշվի առնել այն, որ հոգեկան հիվանդություն ունեցող անձը դատավարությունում ունի երկբնույթ դեր, մասնավորապես` նա և՛ շահագրգիռ անձ է, և՛ դատաքննության օբյեկտ: Այս հաշվառմամբ էլ դատաքննությանը նրա մասնակցության ապահովմանն ուղղված պարտականություններ են դրված վարույթն իրականացնող մարմնի վրա, ինչը պայմանավորված է ոչ միայն գործն անձամբ ներկայացնելու նրա իրավունքի ապահովման, այլ նաև դատավորին հնարավորություն տալու համար իր անձնական կարծիքը ձևավորել գործի և այդ անձի հոգեկան վիճակի վերաբերյալ (տե՛ս, mutatis mutandis, Եվրոպական դատարանի` Kovalev v. Russia գործով 2007 թվականի մայիսի 10-ի վճիռը, գանգատ թիվ 78145/01, կետեր 35-37): Դատավորի համար կարևոր է առնվազն հոգեկան հիվանդություն ունեցող անձի հետ կարճ հանդիպում ունենալը և նախընտրելի է նրան հարցեր ուղղելը: Եվրոպական դատարանը գտնում է, որ դատավորի կողմից գործի լուծումը միայն փաստաթղթավորված ապացույցների հիման վրա, առանց տեսնելու կամ լսելու անձին, հանդիսանում է Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված մրցակցության սկզբունքի խախտում (տե՛ս Եվրոպական դատարանի` Shtukaturov v. Russia գործով 2008 թվականի մարտի 24-ի վճիռը, գանգատ թիվ 4409/05, կետեր 72-73):
Հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած սուբյեկտի անձը գնահատելիս դատարանը պետք է քննարկի նրա նկատմամբ նախկինում իրականացվող բուժման հանգամանքը, դրա տևողությունը, պայմանները, նրա ներկա հոգեկան վիճակը, վարքագիծը։ Դատարանը պետք է ուշադրություն դարձնի նաև այն հանգամանքների վրա, թե արդյոք տվյալ անձը նախկինում հանրորեն վտանգավոր արարք կատարել և համապատասխան բուժում ստացել է, թե՝ ոչ։ Այս հանգամանքների պարզումը ևս կարող է էական նշանակություն ունենալ անձի` իր կամ շրջապատի համար վտանգավորության աստիճանը պարզելու հարցում։
Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի տեսակը որոշելու յուրաքանչյուր դեպքում դատարանը համապատասխան եզրակացության հետ մեկտեղ պետք է քննարկման առարկա դարձնի և հաշվի առնի նաև անձի կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։ Մասնավորապես, դատարանը պետք է քննարկման առարկա դարձնի այն հարցը, թե ինչ օբյեկտի, ինչպիսի հասարակական հարաբերությունների դեմ է ուղղված եղել անձի ոտնձգությունը։
Նշված հանգամանքների համատեղ գնահատմամբ միայն դատարանը կարող է հիմնավորված որոշում կայացնել անձի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու անհրաժեշտության և դրա կոնկրետ տեսակի վերաբերյալ։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցները միմյանցից տարբերվում են, նախևառաջ, անձին պահելու ռեժիմի խստությամբ։ Դրանցից առավել մեղմ ռեժիմն ունի հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողությունը և հարկադիր բուժումը, իսկ մյուս տեսակները ենթադրում են անձի անազատության իրավունքի սահմանափակում։
5.5 Վերոնշյալի հիման վրա անդրադառնալով Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու անհրաժեշտության հարցին՝ Դատարանը հաշվի է առնում ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության 2025 թվականի հունվարի 29-ի թիվ 20/2025 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ «Իր ներկա հոգեկան վիճակով Ռ.Հովսեփյանը հասարակության համար խիստ վտանգ է ներկայացնում, կարիք ունի բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կիրառման՝ հարկադիր բուժման ՀԱՏՈՒԿ ՏԻՊԻ հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում: Հարկադիր բուժման համար հակացուցումներ չկան: Մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը չի գտնվել պաթոլոգիական աֆեկտի վիճակում: Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը մեղսագրող արարքի ժամանակահատվածում գտնվելով փսիխոտիկ խանգարումների ազդեցության տակ՝ չէր կարող ճիշտ ընկալել գործի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգամանքները և վերարտադրել դրանք: Իր ներկա հոգեկան վիճակով Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանը չի կարող մասնակցել քննչական և դատավարական գործողություններին»:
Այսինքն, Դատարանը հաշվի է առնում՝
- Ռ.Հովսեփյանին վերագրված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը։ Մասնավորապես, նրան վերագրվում է բնակչության առողջության դեմ ուղղված միջին ծանրության հանցագործության օբյեկտիվ կողմի հատկանիշներ պարունակող արարք,
- Ռ.Հովսեփյանին մեղսագրվող արարքի կատարման պահին, այնպես էլ ներկայումս, վերջինս գտնվել է և գտնվում է փսիխոտիկ խանգարումների ազդեցության տակ, ինչով պայմանավորած չէր կարող և ներկայումս էլ չի կարող իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալ և ղեկավարել դրանք, գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը:
Վերոգրյալի հետ մեկտեղ Դատարանը հաշվի է առնում 1.11, 1.16 և 4.1 կետում արձանագրված հանգամանքները: Միաժամանակ՝ Դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի դիրքորոշումն առ այն, որ «/…/ յուրաքանչյուր դեպքում անձի հարկադիր պահումը պետք է արդարացված լինի և հիմնավորվի, որ այդ հանգամանքներում անհրաժեշտ է անձին զրկել ազատությունից՝ ելնելով տվյալ պահին նրա հոգեկան վիճակից։ Այլ խոսքերով, անձի ազատության հիմնարար իրավունքի սահմանափակման համատեքստում պետք է քննարկման առարկա դարձվի ազատությունից զրկելու հետ կապված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կիրառման համապատասխան բժշկական ցուցումի առկայության հանգամանքը՝ դատական քննության տվյալ պահի դրությամբ, քանի որ հնարավոր են դեպքեր, երբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ստացված փորձագիտական եզրակացությունը լիովին չարտացոլի անձի՝ իր կամ այլ անձանց համար վտանգավորությունը՝ դատական վարույթի շրջանակներում հարկադրանքի միջոցի կիրառման պահին, հատկապես այն դեպքերում, երբ փորձագիտական եզրակացության և դատարանի որոշման կայացման միջև առկա է երկար ժամանակային խզում։ Նույնը վերաբերում է նաև այն դեպքերին, երբ անձի նկատմամբ դատահոգեբուժական փորձաքննություն է նշանակվում դատական վարույթի ընթացքում, սակայն երկար ժամանակ է անցնում փորձաքննության անցկացման պահից մինչև վարույթի ավարտը։ Այդ ընթացքում անձի հոգեկան վիճակը կարող է ենթարկվել փոփոխությունների՝ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելու մասին դատարանի որոշումը դարձնելով ժամանակավրեպ և հատուկ գիտելիքների կիրառմամբ ձեռք բերված այնպիսի ապացույցի վրա հիմնված, որն այլևս չի կարող դիտարկվել որպես տվյալ պահին անձի հոգեկան վիճակն օբյեկտիվորեն արտացոլող տվյալ /…/» (տե՛ս Սերժիկ Արշավիրի Ոսկանյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2024 թվականի փետրվարի 22-ի որոշման 20-րդ կետը): Այսինքն՝ Դատարանը, հաշվի առնելով, որ Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացությունը կազմվել է 2025 թվականի հունվարի 29-ին, արձանագրում է, որ փորձագիտական եզրակացության և դատարանի սույն դատավճռի կայացման միջև առկա չէ երկար ժամանակային խզում: Հետևաբար, Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանն իր առողջական վիճակով պայմանավորված կարիք ունի բժշկական միջամտության և այդ միջամտությունն անհրաժեշտ է ինչպես իր անվտանգությունն ապահովելու, այնպես էլ պատժի սպառնալիքով արգելված արարքների կատարումը կանխելու համար՝ հաշվի առնելով դատարանի եզրահանգման և փորձագիտական եզրակացության հետևությունների միջև առկա ժամանակային մեծ խզման բացակայությունը:
5.6 Հաշվի առնելով նախորդ կետում նշված հանգամանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում, քանի որ նա իր հոգեկան վիճակով կարիք ունի հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում բուժման, հետևաբար՝ առկա է նրա ազատության սահմանափակման իրավական հիմքերը։
5.7 Անդրադառնալով քրեական օրենքով արգելված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարած անձ Ռ.Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված անվտանգության միջոցին՝ բժշկական հսկողությանը, Դատարանը գտնում է, որ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելն այն պետք է թողնել անփոփոխ:
5.8 Անդրադառնալով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Ռոբերտ Հովսեփյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.27 գրամ քաշով Կոկաին տեսակի թմրամիջոցը տնօրինմանը, հաշվի առնելով՝ 1.12 կետում արձանագրվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված թմրամիջոցը հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 12133425 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
5.9 Քննության առնելով 70.000 /յոթանասուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով վարույթային ծախսերի (սույն քրեական գործով փորձաքննության արժեքը) բռնագանձման հարցը, Դատարանը, նկատի ունենալով մեղադրյալ Ռ.Հովսեփյանի անմեղսունակ լինելը, ինչպես նաև այն, որ չի հիմնավորվել վերջինիս վճարունակ լինելը, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 3-րդ մասի իրավակարգավորումները գտնում է, որ վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 364-րդ, 427-430-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու պահին ճանաչել անմեղսունակ և նրա նկատմամբ նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում:
Ռոբերտ Կոնստանտինի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված անվտանգության միջոցը՝ բժշկական հսկողությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված թմրամիջոցը հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 12133425 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ