Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/0881/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
19.1
Պատասխանող
Աբդուլ Նազիր Մամուի
Ասսիզ Սիդիկ
Աբդուլ Նազիր Մամուի
Ասսիզ Սիդիկ
Ասսիզ Սիդիկ
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արշակ Մաթևոսյան
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
Հոդվածներ
Երևանի քրեական դատարան
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 396 Մաս 1
Հոդված 396 Մաս 1
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արշակ Մաթևոսյան
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-05-18 | 16:30 | 2 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-05-15 | 17:40 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-04-03 | 14:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-03-27 | 16:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-03-12 | 17:30 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-02-24 | 15:30 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-02-11 | 15:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-01-26 | 16:30 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-12-24 | 16:30 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-11-07 | 14:00 | 2 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-03 | 17:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-09-03 | 15:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-25 | 14:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-07-02 | 17:30 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-10 | 16:30 | 2 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-12 | 14:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-15 | 14:30 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-04 | 15:00 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-02 | 15:15 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-01 | 16:30 | 2 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-03-31 | 14:00 | 2 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/0881/01/25
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
«07» նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Ասսիզ Սիդիկի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Ասսիզ Սիդիկին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ այն արարքի համար, որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, շահադիտական դրդումներով Աբդուլ Նազիրի հետ միասին նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել խմբի կազմում զբաղվել թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, որից հետո իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու նպատակով քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որից թվով երեք մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված 0,84, 0,87 և 0,86 գրամ՝ ընդհանուր զգալի չափերի՝ 2.57 գրամ քաշով հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված պարունակող փաթեթները՝ Ասսիզ Սիդիկը գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր մոտ, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կենտրոնականի բաժնում Ա.Սիդիկի անձնական խուզարկությամբ, որը թաքցված է եղել Ասսիզ Սիդիկի անդրավարտիքում, իսկ Աբդուլ Նազիրի մոտից հայտնաբերվել է թվով 2 հատ կարմիր և թվով 5 հատ սպիտակ մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված և ընդհանուր զգալի չափերի՝ 3.62 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փաթեթներ:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 4-ը:
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանը ստացել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 9-ին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 22-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 20-ին) Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 29-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշումը՝ Ասսիզ Սիդիկին ազատելով կալանքից, կամ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառել անազատության հետ չկապված խափանման միջոց (միջոցներ):
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի, ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի և ՄԻԵԿ 5-րդ հոդվածի պահանջներից:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու մտավախությանը՝ հարկ է փաստել, որ հենց վարույթի նյութերում առկա փաստական հանգամանքների համաձայն՝ Ասսիզ Սիդիկը և Աբդուլ Նազիրը տևական ժամանակ նկատել են ոստիկանության աշխատակիցներին, և ունենալով դեպքի վայրից փախուստի դիմելու և թաքնվելու ողջամիտ հնարավորություն, այնուամենայնիվ մնացել են տեղում այնքան ժամանակ, մինչ նրանց մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները:
Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հանգամանքին, ապա նշված հիմքը պաշտպանական կողմի գնահատմամբ առկա չէ, քանի որ Առաջին ատյանի դատարանը չի մատնանշել որևէ տվյալ կամ հանգամանք հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու վերաբերյալ, ավելին մեղադրյալը նախկինում երբևէ դատապարտված չի եղել, որը հիմք կհանդիսանար նման ենթադրության համար: Այսինքն, հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը, նրան մեղսագրվող արարքի բնույթը, ծանրության աստիճանը, այն չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության կամ հանցափորձի փուլերում գտնվելու հանգամանքը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը: Բացի այդ, Ասսիզ Սիդիկն արդեն տևական ժամանակ է ինչ գտնվում է անազատության մեջ, ուստի իրատեսական չէ, որ ազատության մեջ գտնվելով՝ կկատարի հանրորեն վտանգավոր այլ արարք:
Անդրադառնալով քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությանը՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական գործողություններ կատարելու եղանակով, ապա հարկ է փաստել, որ սույն վարույթն արդեն իսկ գտնվում է դատարանում, այսինքն ամբողջական ապացույցները հավաքված են, սույն վարույթով անցնող մեղադրյալները հարցաքննվել են, տվել են ցուցմունքներ: Ուստի, եթե անգամ մեղադրյալը որևէ կերպ փորձի միջամտել գործի քննությանը, ապա դատարանը զրկված չէ հետագայում գնահատելու անձանց ցուցմունքների իսկությունը, արժանահավատությունը: Միևնույն ժամանակ հարկ է փաստել, որ սույն վարույթն արդեն գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, գրավոր ապացույցներն ամբողջությամբ հետազոտվել են, ավելին դրանց արդյունքում պարզ է դարձել, որ Ասսիզ Սիդիկը որևէ առնչություն չունի իրեն մեղսագրվող արարքին, բացի այն, որ իր բջջային հեռախոսի լուսանկարչական հավելվածում առկա է մեկ լուսանկար մյուս մեղադրյալի հետ համատեղ: Իսկ ինչ վերաբերում է գործով անցնող մյուս մեղադրյալի վրա ազդեցություն գործադրելուն, մեկ անգամ ևս հարկ է նշել, որ մյուս մեղադրյալը գտնվում է անազատության մեջ, ինչպես նաև սահմանափակված է վերջինի այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, որպիսի պայմաններում արդեն իրատեսական չէ, որ մեղադրյալը կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով:
Ուստի, պաշտպանական կողմն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մատնանշված կալանավորման հիմքերը հիմնավոր չի համարել, քանի որ դրանք որևէ ձևով փաստարկված չեն և կրկնությունն են նախորդ որոշումների:
Առաջին ատյանի դատարանը կայացված ակտում չի նշել, թե որ փաստական տվյալներն են, որոնք հիմք են տալիս կարծելու, որ այլ խափանման միջոցները չեն կարող ապահովել Ասսիզ Սիդիկի պատշաճ վարքագիծը: Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը պատճառաբանված և հիմնավորված չէ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Ասսիզ Սիդիկի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ դատարանի նախորդ որոշումներով արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները:
Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք, այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել երեք ամսով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը, նույնպես գտնում է, որ նշված ռիսկն առկա է: Նման եզրահանգման հիմքում ընկած են ինչպես մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցագործության բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ այն, որ մեղադրյալն օտարերկրացի է, ՀՀ-ում չունի մշտական բնակության վայր, ամուր սոցիալական կապեր, ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, ինչը թույլ է տալիս գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ մեղադրյալն ազատության մեջ գտնվելու դեպքում հնարավոր է դիմի փախուստի:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ հարկ է նշել, որ թեև մեղադրյալը ՀՀ-ում դատապարտված չի եղել, այնուամենայնիվ, հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ մեղադրյալը ենթադրաբար խմբի կազմում զբաղվել է շահադիտական դրդումներով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալի աշխատանք և կայուն եկամուտ չունենալու հանգամանքը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշվածն ինքնին թույլ է տալիս գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկն ազատության մեջ գտնվելու դեպքում հնարավոր է կատարի հանցանք:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու մտավախությանը, գտնում է, որ նշված ռիսկը ևս առկա է՝ հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա ապացույցները, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրված ենթադրյալ հանցանքի համար սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը՝ գտնում է, որ ողջամիտ հիմքեր կան ենթադրելու, որ Ասսիզ Սիդիկը, հայտնվելով ազատության մեջ, հնարավոր է խոչընդոտի քրեական վարույթին՝ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին:
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է բնակչության առողջության դեմ ուղղված ծանր ենթադրյալ հանցանքի կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ կալանքի կիրառման պայմանների ու հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
«07» նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Ասսիզ Սիդիկի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Ասսիզ Սիդիկին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ այն արարքի համար, որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, շահադիտական դրդումներով Աբդուլ Նազիրի հետ միասին նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել խմբի կազմում զբաղվել թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, որից հետո իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու նպատակով քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որից թվով երեք մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված 0,84, 0,87 և 0,86 գրամ՝ ընդհանուր զգալի չափերի՝ 2.57 գրամ քաշով հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված պարունակող փաթեթները՝ Ասսիզ Սիդիկը գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր մոտ, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կենտրոնականի բաժնում Ա.Սիդիկի անձնական խուզարկությամբ, որը թաքցված է եղել Ասսիզ Սիդիկի անդրավարտիքում, իսկ Աբդուլ Նազիրի մոտից հայտնաբերվել է թվով 2 հատ կարմիր և թվով 5 հատ սպիտակ մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված և ընդհանուր զգալի չափերի՝ 3.62 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փաթեթներ:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 4-ը:
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանը ստացել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 9-ին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 22-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 20-ին) Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 29-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշումը՝ Ասսիզ Սիդիկին ազատելով կալանքից, կամ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառել անազատության հետ չկապված խափանման միջոց (միջոցներ):
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի, ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի և ՄԻԵԿ 5-րդ հոդվածի պահանջներից:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու մտավախությանը՝ հարկ է փաստել, որ հենց վարույթի նյութերում առկա փաստական հանգամանքների համաձայն՝ Ասսիզ Սիդիկը և Աբդուլ Նազիրը տևական ժամանակ նկատել են ոստիկանության աշխատակիցներին, և ունենալով դեպքի վայրից փախուստի դիմելու և թաքնվելու ողջամիտ հնարավորություն, այնուամենայնիվ մնացել են տեղում այնքան ժամանակ, մինչ նրանց մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները:
Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հանգամանքին, ապա նշված հիմքը պաշտպանական կողմի գնահատմամբ առկա չէ, քանի որ Առաջին ատյանի դատարանը չի մատնանշել որևէ տվյալ կամ հանգամանք հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու վերաբերյալ, ավելին մեղադրյալը նախկինում երբևէ դատապարտված չի եղել, որը հիմք կհանդիսանար նման ենթադրության համար: Այսինքն, հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը, նրան մեղսագրվող արարքի բնույթը, ծանրության աստիճանը, այն չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության կամ հանցափորձի փուլերում գտնվելու հանգամանքը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը: Բացի այդ, Ասսիզ Սիդիկն արդեն տևական ժամանակ է ինչ գտնվում է անազատության մեջ, ուստի իրատեսական չէ, որ ազատության մեջ գտնվելով՝ կկատարի հանրորեն վտանգավոր այլ արարք:
Անդրադառնալով քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությանը՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական գործողություններ կատարելու եղանակով, ապա հարկ է փաստել, որ սույն վարույթն արդեն իսկ գտնվում է դատարանում, այսինքն ամբողջական ապացույցները հավաքված են, սույն վարույթով անցնող մեղադրյալները հարցաքննվել են, տվել են ցուցմունքներ: Ուստի, եթե անգամ մեղադրյալը որևէ կերպ փորձի միջամտել գործի քննությանը, ապա դատարանը զրկված չէ հետագայում գնահատելու անձանց ցուցմունքների իսկությունը, արժանահավատությունը: Միևնույն ժամանակ հարկ է փաստել, որ սույն վարույթն արդեն գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, գրավոր ապացույցներն ամբողջությամբ հետազոտվել են, ավելին դրանց արդյունքում պարզ է դարձել, որ Ասսիզ Սիդիկը որևէ առնչություն չունի իրեն մեղսագրվող արարքին, բացի այն, որ իր բջջային հեռախոսի լուսանկարչական հավելվածում առկա է մեկ լուսանկար մյուս մեղադրյալի հետ համատեղ: Իսկ ինչ վերաբերում է գործով անցնող մյուս մեղադրյալի վրա ազդեցություն գործադրելուն, մեկ անգամ ևս հարկ է նշել, որ մյուս մեղադրյալը գտնվում է անազատության մեջ, ինչպես նաև սահմանափակված է վերջինի այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, որպիսի պայմաններում արդեն իրատեսական չէ, որ մեղադրյալը կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով:
Ուստի, պաշտպանական կողմն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մատնանշված կալանավորման հիմքերը հիմնավոր չի համարել, քանի որ դրանք որևէ ձևով փաստարկված չեն և կրկնությունն են նախորդ որոշումների:
Առաջին ատյանի դատարանը կայացված ակտում չի նշել, թե որ փաստական տվյալներն են, որոնք հիմք են տալիս կարծելու, որ այլ խափանման միջոցները չեն կարող ապահովել Ասսիզ Սիդիկի պատշաճ վարքագիծը: Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը պատճառաբանված և հիմնավորված չէ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Ասսիզ Սիդիկի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ դատարանի նախորդ որոշումներով արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները:
Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք, այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել երեք ամսով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը, նույնպես գտնում է, որ նշված ռիսկն առկա է: Նման եզրահանգման հիմքում ընկած են ինչպես մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցագործության բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ այն, որ մեղադրյալն օտարերկրացի է, ՀՀ-ում չունի մշտական բնակության վայր, ամուր սոցիալական կապեր, ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, ինչը թույլ է տալիս գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ մեղադրյալն ազատության մեջ գտնվելու դեպքում հնարավոր է դիմի փախուստի:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ հարկ է նշել, որ թեև մեղադրյալը ՀՀ-ում դատապարտված չի եղել, այնուամենայնիվ, հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ մեղադրյալը ենթադրաբար խմբի կազմում զբաղվել է շահադիտական դրդումներով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալի աշխատանք և կայուն եկամուտ չունենալու հանգամանքը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշվածն ինքնին թույլ է տալիս գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկն ազատության մեջ գտնվելու դեպքում հնարավոր է կատարի հանցանք:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու մտավախությանը, գտնում է, որ նշված ռիսկը ևս առկա է՝ հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա ապացույցները, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրված ենթադրյալ հանցանքի համար սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը՝ գտնում է, որ ողջամիտ հիմքեր կան ենթադրելու, որ Ասսիզ Սիդիկը, հայտնվելով ազատության մեջ, հնարավոր է խոչընդոտի քրեական վարույթին՝ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին:
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է բնակչության առողջության դեմ ուղղված ծանր ենթադրյալ հանցանքի կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ կալանքի կիրառման պայմանների ու հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0881/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 12-03-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15178024 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Աբդուլ Մամուի Նազիրին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ, շահադիտական դրդումներով քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որոնք ապօրինի իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր մոտ: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ասսիզ Սիդիկիին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ ապօրինի իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ, շահադիտական դրդումներով քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որոնք ապօրինի իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր մոտ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Աբդուլ |
| Ազգանուն | Նազիր |
| Հայրանուն | Մամուի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 393 Մաս 2 Կետ 1,3 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ասսիզ |
| Ազգանուն | Սիդիկ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 393 Մաս 2 Կետ 1,2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 12-03-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Մաթևոսյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 17-03-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «17» Մարտի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Արշակ Մաթևոսյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2025 թվականի մարտի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աբդուլ Մամուի Նազիրի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, և Ասսիզ Սիդիկի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: Քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0881/01/25 համարը: 2025 թվականի մարտի 12-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի մարտի 13-ին հանձնվել է դատավոր Արշակ Մաթևոսյանին: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310 հոդվածով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ նշանակել 2025 թվականի մարտի 31-ին՝ ժամը 14:00-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Շենգավիթ նստավայրում։ ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրանտ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աբդուլ |
| Ազգանուն | Նազիր |
| Հայրանուն | Մամուի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ասսիզ |
| Ազգանուն | Սիդիկ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մանուկ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 31-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 31-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 01-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 01-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 02-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 02-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 04-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 04-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 04-04-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ, ԱՅՆ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ ԿԱՄ ՓՈԽԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «4» Ապրիլի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ. հանրային մեղադրող՝ ՀՐԱՆՏ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ՝ ԱՍՍԻԶ ՍԻԴԻԿԻ ԵՎ ԱԲԴՈՒԼ ՄԱՄՈՒԻ ՆԱԶԻՐԻ թարգմանիչ՝ ԱՐՓԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում առաջնահերթության կարգով քննարկելով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի (1) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու, այն վերացնելու կամ փոխելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Թիվ 15178024 քրեական վարույթով 2025 թվականի փետրվարի 28-ին Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում հետևյալ արարքի համար. «[Ն]ա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, շահադիտական դրդումներով Աբդուլ Նազիրի հետ միասին նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել խմբի կազմում զբաղվել թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, որից հետո իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու նպատակով քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որից թվով երեք մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված 0,84, 0,87 և 0,86 գրամ՝ ընդհանուր զգալի չափերի՝ 2,57 գրամ քաշով հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված պարունակող փաթեթները՝ Ասսիզ Սիդիկը գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր մոտ, որոնք հայտնաբերվել են 2024թ. դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կենտրոնականի բաժնում Ա.Սիդիկի անձնական խուզարկությամբ, որը թաքցված է եղել Ասսիզ Սիդիկի անդրավարտիքում, իսկ Աբդուլ Նազիրի մոտից հայտնաբերվել է թվով 2 հատ կարմիր և թվով 5 հատ սպիտակ մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված և ընդհանուր զգալի չափերի՝ 3,62 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փաթեթներ»։ 2. Քննարկվող հարցի վերաբերյալ դատական նիստի ընթացքում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Հրանտ Պողոսյանն, ըստ էության, նշեց, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը վերացնելու կամ փոխելու հիմքեր առկա չեն, և կալանքի իրավաչափության պայմանները շարունակում են պահպանվել: Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկը, պատասխանելով նախագահողի հարցերին, սկզբում նշեց, որ բավարար չափով չի տիրապետում անգլերեն լեզվին, ինչից հետո նախագահողի կողմից նրան պարզաբանվեց, թե ինչ ենթադրյալ հանցանքի համար է նա մեղադրվում և ինչ հարց է քննարկվում։ Ասսիզ Սիդիկը հայտնեց, որ թմրամիջոցները ձեռք է բերել ոչ թե իրացնելու, այլ իր անձնական օգտագործման համար, չի պատրաստվում փախչել և կներկայանա Դատարանի յուրաքանչյուր կանչով, իսկ ազատության մեջ մնալու դեպքում որևէ հանցանք չի կատարի։ Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկը նաև նշեց, որ Հնդկաստանի Հանրապետությունում ունի հիվանդ մայր և նրա միակ խնամողն ինքն է։ 3. Կիրառման ենթակա իրավունք. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117 հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: 4. Դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 4.1 ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Դատարանն արձանագրում է, որ Ասսիզ Սիդիկի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչդատական վարույթի համար՝ 15178024) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ստացված լինելը բավարար է փաստելու, որ առկա է նրա կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու հիմնավոր կասկածը։ 4.2 ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականության մասին. -Ասսիզ Սիդիկը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Ասսիզ Սիդիկը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի համեմատաբար ակնհայտ փաստերի՝ իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարել է շահադիտական դրդումներով, հետևաբար ողջամիտ է ենթադրել, որ նա, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել համասեռ հանցանք: -Վերոգրյալի հետ միասին Դատարանը հաշվի է առնում նաև Ասսիզ Սիդիկին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կանխորոշիչ դեր ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը բարձր գնահատելու տեսանկյունից։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և համասեռ հանցանք կատարելու բարձր ռիսկ։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու բարձր հավանականության արձանագրումն ինքնին չի պարունակում անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում: Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը Դատարանը գնահատում է բացառապես անձի կողմից իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի ապացուցողական շեմի համատեքստում, ինչը որևէ կերպ չի կարող հանդիսանալ անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում. հակառակ պարագայում անհրաժեշտ կլինի հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի առկայություն։ Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության մասին. -Քրեական գործի փաստերը և Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ քանի դեռ քրեական գործով չի հարցաքննվել որևէ անձ, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Ասսիզ Սիդիկն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու բարձր ռիսկը։ Դատարանի հետևությունները չեն հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Հաշվի առնելով հիմնավոր կասկածի և մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները, ինչպես նաև մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու անհրաժեշտություն, այն իրավաչափ է, և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116,117, 270 և 316 հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 4-ը։ Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ (1)Ծնված՝ 1988 թվականի հունվարի 31-ին Հնդկաստանում, ազգությամբ հնդիկ, Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ՀՀ-ում չդատապարտված, ամուսնացած, ըստ իր խոսքերի ունի 3 երեխա, ՀՀ-ում բնակվել է Երևան քաղաքի Հասմիկի փողոցի 7/1 տանը: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 15-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 15-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 15-04-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ, ԱՅՆ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ ԿԱՄ ՓՈԽԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «15» Ապրիլի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ. մեղադրյալներ՝ ԱՍՍԻԶ ՍԻԴԻԿԻ ԵՎ ԱԲԴՈՒԼ ՄԱՄՈՒԻ ՆԱԶԻՐԻ պաշտպան՝ ՄԱՆՈՒԿ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ թարգմանիչ՝ ԱՐՓԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում առաջնահերթության կարգով քննարկելով մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի(1) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու, այն վերացնելու կամ փոխելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Թիվ 15178024 քրեական վարույթով 2025 թվականի փետրվարի 28-ին Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում հետևյալ արարքի համար. «[Ն]ա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, շահադիտական դրդումներով Ասսիզ Սիդիկի հետ միասին նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել խմբի կազմում զբաղվել թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, որից հետո իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու նպատակով քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որից ընդհանուր զգալի չափերի՝ 0,88, 0,87, 0,41, 0,36, 0,38, 0,34, 0,38 գրամ հաստատուն քաշերով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց պարունակող զանգվածները՝ թվով 2 հատ կարմիր և թվով 5 հատ սպիտակ մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված և ընդհանուր՝ 3,62 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փաթեթները գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով Աբդուլ Նազիրն ապօրինի պահել է իր մոտ, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կենտրոնական բաժնում վերջինիս անձնական խուզարկությամբ, իսկ Ասսիզ Սիդիկի մոտից հայտնաբերվել է թվով 3 հատ կարմիր գույնի մեկուսիչ ժապավենով փաթեթավորված՝ ընդհանուր 2,57 գրամ հաստատուն չոր քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված պարունակող փաթեթներ՝ լցված համապատասխանաբար 0,84, 0,87 և 0,86 գրամ հաստատուն քաշերով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող զանգվածներով»։ 2. Մինչդատական վարույթում Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը վերջին անգամ երկարաձգվել է 2 ամսով՝ մինչև 2024 թվականի ապրիլի 17-ը։ 3. Քննարկվող հարցի վերաբերյալ դատական նիստի ընթացքում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանը, ներկայացնելով քննարկվող հարցի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը, նշեց, Դատարանին խնդրեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառել կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոց կամ դրանց համակցություն։ Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրը, պատասխանելով նախագահողի հարցերին, սկզբում նշեց, որ բավարար չափով չի տիրապետում անգլերեն լեզվին, ինչից հետո նախագահողի կողմից նրան պարզաբանվեց, թե ինչ ենթադրյալ հանցանքի համար է նա մեղադրվում, և ինչ հարց է քննարկվում։ Աբդուլ Նազիրը հայտնեց, որ թմրամիջոցները ձեռք է բերել ոչ թե իրացնելու, այլ իր անձնական օգտագործման համար։ 4. Կիրառման ենթակա իրավունք. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117 հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: 5. Դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 4.1 ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Դատարանն արձանագրում է, որ Աբդուլ Մամուի Նազիրի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչդատական վարույթի համար՝ 15178024) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ստացված լինելը բավարար է փաստելու, որ առկա է նրա կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու հիմնավոր կասկածը։ 4.2 ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականության մասին. -Աբդուլ Նազիրը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Աբդուլ Նազիրը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի համեմատաբար ակնհայտ փաստերի՝ իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարել է շահադիտական դրդումներով, հետևաբար ողջամիտ է ենթադրել, որ նա, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել համասեռ հանցանք: -Վերոգրյալի հետ միասին Դատարանը հաշվի է առնում նաև Աբդուլ Նազիրին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կանխորոշիչ դեր ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը բարձր գնահատելու տեսանկյունից։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և համասեռ հանցանք կատարելու բարձր ռիսկ։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու բարձր հավանականության արձանագրումն ինքնին չի պարունակում անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում: Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը Դատարանը գնահատում է բացառապես անձի կողմից իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի ապացուցողական շեմի համատեքստում, ինչը որևէ կերպ չի կարող հանդիսանալ անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում. հակառակ պարագայում անհրաժեշտ կլինի հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի առկայություն։ Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության մասին. -Քրեական գործի փաստերը և Աբդուլ Նազիրին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ քանի դեռ քրեական գործով չի հարցաքննվել որևէ անձ, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Աբդուլ Նազիրն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու բարձր ռիսկը։ Դատարանի հետևությունները չեն հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Հաշվի առնելով հիմնավոր կասկածի և մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները, ինչպես նաև մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու անհրաժեշտություն, այն իրավաչափ է, և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116, 117, 270 և 316 հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը։ Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ (1)Ծնված՝ 1983 թվականի օգոստոսի 4-ին, ազգությամբ հնդիկ, Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի, հաշվառման և բնակության հասցեների վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն, անձնագիր՝ 5423 9098 9570։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 12-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 12-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 10-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել, քանի որ գրություն է ստացվել առ այն, որ հանրային մեղադրողը գտնվում է ամենամյա արձակուրդում: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 02-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 02-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 02-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «2» Հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ. հանրային մեղադրող՝ ՀՐԱՆՏ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ՝ ԱՍՍԻԶ ՍԻԴԻԿԻ ԵՎ ԱԲԴՈՒԼ ՄԱՄՈՒԻ ՆԱԶԻՐԻ պաշտպաններ՝ ՄԱՆՈՒԿ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ԵՎ ԿԱՐԻՆԵ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ թարգմանիչ՝ ԱՐՓԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի (1) նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 4-ը (այսուհետ՝ նաև Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշում)։ 2. Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ արձանագրվել է հետևյալը. «(...) ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Դատարանն արձանագրում է, որ Ասսիզ Սիդիկի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչդատական վարույթի համար՝ 15178024) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ստացված լինելը բավարար է փաստելու, որ առկա է նրա կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու հիմնավոր կասկածը։ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականության մասին. -Ասսիզ Սիդիկը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Ասսիզ Սիդիկը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի համեմատաբար ակնհայտ փաստերի՝ իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարել է շահադիտական դրդումներով, հետևաբար ողջամիտ է ենթադրել, որ նա, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել համասեռ հանցանք: -Վերոգրյալի հետ միասին Դատարանը հաշվի է առնում նաև Ասսիզ Սիդիկին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կանխորոշիչ դեր ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը բարձր գնահատելու տեսանկյունից։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և համասեռ հանցանք կատարելու բարձր ռիսկ։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու բարձր հավանականության արձանագրումն ինքնին չի պարունակում անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում: Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը Դատարանը գնահատում է բացառապես անձի կողմից իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի ապացուցողական շեմի համատեքստում, ինչը որևէ կերպ չի կարող հանդիսանալ անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում. հակառակ պարագայում անհրաժեշտ կլինի հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի առկայություն։ Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության մասին. -Քրեական գործի փաստերը և Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ քանի դեռ քրեական գործով չի հարցաքննվել որևէ անձ, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Ասսիզ Սիդիկն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու բարձր ռիսկը։ Դատարանի հետևությունները չեն հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Հաշվի առնելով հիմնավոր կասկածի և մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները, ինչպես նաև մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու անհրաժեշտություն, այն իրավաչափ է, և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ (...)»։ 3. Քննարկվող հարցի վերաբերյալ կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրողն, ըստ էության, նշեց, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխելու հիմքեր առկա չեն, և դրա իրավաչափության պայմանները շարունակում են պահպանվել: Պաշտպան Կարինե Մարգարյանն, ըստ էության, նշեց, որ առկա չէ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտություն, հավելելով, որ առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությունն ի զորու է չեզոքացնել մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի բոլոր ռիսկերը։ Մեղադրյալը հայտնեց, որ թմրամիջոցները ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար և դրանք չի վաճառել։ 4. Կիրառման ենթակա իրավունքը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117 հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119 հոդվածի համաձայն` «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (…)»: 5. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 և 117 հոդվածների բովանդակությունից կարելի է եզրակացնել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը կարող է փոխվել այնպիսի հանգամանքների պայմաններում, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին խափանման միջոցի գործողության ընթացքում վերացնում կամ փոխում են դրա իրավաչափության պայմանները՝ հնարավորություն տալով վարույթն իրականացնող մարմնին ընտրություն կատարել մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը հակակշռող առավել պիտանի խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության միջև։ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ԴՐԱՆՑ ԻՐԱՎԱՉԱՓՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ԿԱՄ ՎԵՐԱՑՄԱՆ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ. ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Հիմք ընդունելով Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ արված հետևությունները, Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք շարունակում են հիմնավոր լինել և դրանց անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. -Դատարանն արձանագրում է, որ Ասսիզ Սիդիկի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելո, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները: -Դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա։ Այսպիսով. Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 4-ը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116, 117, 119 և 270 հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 4-ը՝ պահպանելով կիրառված սահմանափակումները։ Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ (1)Ծնված՝ 1988 թվականի հունվարի 31-ին Հնդկաստանում, ազգությամբ հնդիկ, Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ՀՀ-ում չդատապարտված, ամուսնացած, ըստ իր խոսքերի ունի 3 երեխա, ՀՀ-ում բնակվել է Երևան քաղաքի Հասմիկի փողոցի 7/1 տանը: |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԴԱՏԱԿԱՆ ԱԿՏԻ ԱՆՀՍՏԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ ԼՈՒԾԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «15» Հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան) դատավոր Արշակ Մաթևոսյան, կատարման փուլում ուսումնասիրելով թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով Ասսիզ Սիդիկի վերաբերյալ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ» Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 2-ի որոշումը (այսուհետ՝ նաև Որոշման). Պ Ա Ր Զ Ե Ց Որոշման եզրափակիչ մասում, ի թիվս այլնի, նշվել է հետևյալը. «Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 4-ը՝ պահպանելով կիրառված սահմանափակումները»։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 283 հոդվածի համաձայն․ «1. Եզրափակիչ դատական ակտը կայացրած դատարանն իրավասու է համապատասխան որոշում կայացնելով լուծել դրա անհuտակությունները, եթե նման լուծումը չի փոխում դատական ակտի էությունը: 2. Լուծման ենթակա են հետևյալ անհստակությունները. 1) ճիշտ չի հաշվարկվել պատժաչափը. 2) չեն լուծվել կամ հստակ չեն լուծվել խափանման միջոցի կիրառման, ապացույցների պահպանման կամ տնօրինման, գույքի արգելադրման, վարութային ծախuերի բաշխման հարցերը. 3) դատավճռի նկարագրական կամ պատճառաբանական մասում առկա են ոչ միանշանակ ձևակերպումներ. 4) դատական ակտում առկա են վրիպակներ կամ բացթողումներ»։ Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցությունների իրավունքը Դատարանը չի սահմանափակել, մինչդեռ որոշման եզրափակիչ մասում նշվել է սահմանափակումների պահպանման մասին։ Որոշման մեջ առկա է անհստակություն՝ սխալ են նշվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները. տեղի է ունեցել վրիպակ, որը պետք է մեկնաբանվի՝ փոփոխվի, քանի որ այդ անհuտակությունների լուծումը չի փոխում դատական ակտի էությունը։ Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Որոշման եզրափակիչ մասում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանների մեջ տեղ գտած վրիպակը պետք է փոփոխել և շարադրել հետևյալ կերպ. «Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 4-ը»: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 283 հոդվածով` Դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ» Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 2-ի որոշման եզրափակիչ մասում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանների մեջ տեղ գտած վրիպակը փոփոխել և շարադրել հետևյալ կերպ. «Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 4-ը»: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 02-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «2» Հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ. հանրային մեղադրող՝ ՀՐԱՆՏ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ՝ ԱՍՍԻԶ ՍԻԴԻԿԻ ԵՎ ԱԲԴՈՒԼ ՄԱՄՈՒԻ ՆԱԶԻՐԻ պաշտպաններ՝ ՄԱՆՈՒԿ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ԵՎ ԿԱՐԻՆԵ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ թարգմանիչ՝ ԱՐՓԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի (1) նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը (այսուհետ՝ նաև Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 15-ի որոշում)։ 2. Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ արձանագրվել է հետևյալը. «(...) ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Դատարանն արձանագրում է, որ Աբդուլ Մամուի Նազիրի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչդատական վարույթի համար՝ 15178024) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ստացված լինելը բավարար է փաստելու, որ առկա է նրա կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու հիմնավոր կասկածը։ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականության մասին. -Աբդուլ Նազիրը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Աբդուլ Նազիրը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի համեմատաբար ակնհայտ փաստերի՝ իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարել է շահադիտական դրդումներով, հետևաբար ողջամիտ է ենթադրել, որ նա, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել համասեռ հանցանք: -Վերոգրյալի հետ միասին Դատարանը հաշվի է առնում նաև Աբդուլ Նազիրին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կանխորոշիչ դեր ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը բարձր գնահատելու տեսանկյունից։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և համասեռ հանցանք կատարելու բարձր ռիսկ։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու բարձր հավանականության արձանագրումն ինքնին չի պարունակում անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում: Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը Դատարանը գնահատում է բացառապես անձի կողմից իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի ապացուցողական շեմի համատեքստում, ինչը որևէ կերպ չի կարող հանդիսանալ անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում. հակառակ պարագայում անհրաժեշտ կլինի հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի առկայություն։ Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության մասին. -Քրեական գործի փաստերը և Աբդուլ Նազիրին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ քանի դեռ քրեական գործով չի հարցաքննվել որևէ անձ, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Աբդուլ Նազիրն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու բարձր ռիսկը։ Դատարանի հետևությունները չեն հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Հաշվի առնելով հիմնավոր կասկածի և մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները, ինչպես նաև մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու անհրաժեշտություն, այն իրավաչափ է, և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ (...)»։ 3. Քննարկվող հարցի վերաբերյալ կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրողն, ըստ էության, նշեց, որ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխելու հիմքեր առկա չեն, և դրա իրավաչափության պայմանները շարունակում են պահպանվել: Պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանն, ըստ էության, նշեց, որ առկա չէ մեղադրյալ Աբդուլ Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտություն, հավելելով, որ առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությունն ի զորու է չեզոքացնել մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի բոլոր ռիսկերը։ Մեղադրյալն, ըստ էության, միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ 4. Կիրառման ենթակա իրավունքը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117 հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119 հոդվածի համաձայն` «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (...) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (…)»: 5. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 և 117 հոդվածների բովանդակությունից կարելի է եզրակացնել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը կարող է փոխվել այնպիսի հանգամանքների պայմաններում, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին խափանման միջոցի գործողության ընթացքում վերացնում կամ փոխում են դրա իրավաչափության պայմանները՝ հնարավորություն տալով վարույթն իրականացնող մարմնին ընտրություն կատարել մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը հակակշռող առավել պիտանի խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության միջև։ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ԴՐԱՆՑ ԻՐԱՎԱՉԱՓՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ԿԱՄ ՎԵՐԱՑՄԱՆ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ. ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Հիմք ընդունելով Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ արված հետևությունները, Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք շարունակում են հիմնավոր լինել և դրանց անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. -Դատարանն արձանագրում է, որ Աբդուլ Մամուի Նազիրի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելո, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները: -Դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա։ Այսպիսով. Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116, 117, 119 և 270 հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը՝ պահպանելով կիրառված սահմանափակումները։ Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ (1)Ծնված՝ 1983 թվականի օգոստոսի 4-ին, ազգությամբ հնդիկ, Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի, հաշվառման և բնակության հասցեների վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն, անձնագիր՝ 5423 9098 9570։ |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԴԱՏԱԿԱՆ ԱԿՏԻ ԱՆՀՍՏԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ ԼՈՒԾԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «15» Հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան) դատավոր Արշակ Մաթևոսյան, կատարման փուլում ուսումնասիրելով թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով Աբդուլ Մամուի Նազիրի վերաբերյալ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ» Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 2-ի որոշումը (այսուհետ՝ նաև Որոշման). Պ Ա Ր Զ Ե Ց Որոշման եզրափակիչ մասում, ի թիվս այլնի, նշվել է հետևյալը. «Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը՝ պահպանելով կիրառված սահմանափակումները»։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 283 հոդվածի համաձայն․ «1. Եզրափակիչ դատական ակտը կայացրած դատարանն իրավասու է համապատասխան որոշում կայացնելով լուծել դրա անհuտակությունները, եթե նման լուծումը չի փոխում դատական ակտի էությունը: 2. Լուծման ենթակա են հետևյալ անհստակությունները. 1) ճիշտ չի հաշվարկվել պատժաչափը. 2) չեն լուծվել կամ հստակ չեն լուծվել խափանման միջոցի կիրառման, ապացույցների պահպանման կամ տնօրինման, գույքի արգելադրման, վարութային ծախuերի բաշխման հարցերը. 3) դատավճռի նկարագրական կամ պատճառաբանական մասում առկա են ոչ միանշանակ ձևակերպումներ. 4) դատական ակտում առկա են վրիպակներ կամ բացթողումներ»։ Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցությունների իրավունքը Դատարանը չի սահմանափակել, մինչդեռ որոշման եզրափակիչ մասում նշվել է սահմանափակումների պահպանման մասին։ Որոշման մեջ առկա է անհստակություն` սխալ են նշվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները. տեղի է ունեցել վրիպակ, որը պետք է մեկնաբանվի՝ փոփոխվի, քանի որ այդ անհuտակությունների լուծումը չի փոխում դատական ակտի էությունը։ Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Որոշման եզրափակիչ մասում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանների մեջ տեղ գտած վրիպակը պետք է փոփոխել և շարադրել հետևյալ կերպ. «Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը»: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 283 հոդվածով` Դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ» Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 2-ի որոշման եզրափակիչ մասում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանների մեջ տեղ գտած վրիպակը փոփոխել և շարադրել հետևյալ կերպ. +«Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը»: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 25-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 25-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 03-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 03-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 03-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «3» Հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ. հանրային մեղադրող՝ ՀՐԱՆՏ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ՝ ԱՍՍԻԶ ՍԻԴԻԿԻ ԵՎ ԱԲԴՈՒԼ ՄԱՄՈՒԻ ՆԱԶԻՐԻ պաշտպաններ՝ ՄԱՆՈՒԿ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ԵՎ ԿԱՐԻՆԵ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ թարգմանիչ՝ ԱՐՓԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի(1) նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը վերջին անգամ երկարաձգվել է 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ 2. Դատարանի նախորդ որոշումներով 2025 արձանագրվել է հետևյալը. «(...) ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Դատարանն արձանագրում է, որ Աբդուլ Մամուի Նազիրի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչդատական վարույթի համար՝ 15178024) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ստացված լինելը բավարար է փաստելու, որ առկա է նրա կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու հիմնավոր կասկածը։ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականության մասին. -Աբդուլ Նազիրը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Աբդուլ Նազիրը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի համեմատաբար ակնհայտ փաստերի՝ իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարել է շահադիտական դրդումներով, հետևաբար ողջամիտ է ենթադրել, որ նա, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել համասեռ հանցանք: -Վերոգրյալի հետ միասին Դատարանը հաշվի է առնում նաև Աբդուլ Նազիրին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կանխորոշիչ դեր ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը բարձր գնահատելու տեսանկյունից։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և համասեռ հանցանք կատարելու բարձր ռիսկ։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու բարձր հավանականության արձանագրումն ինքնին չի պարունակում անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում: Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը Դատարանը գնահատում է բացառապես անձի կողմից իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի ապացուցողական շեմի համատեքստում, ինչը որևէ կերպ չի կարող հանդիսանալ անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում. հակառակ պարագայում անհրաժեշտ կլինի հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի առկայություն։ Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության մասին. -Քրեական գործի փաստերը և Աբդուլ Նազիրին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ քանի դեռ քրեական գործով չի հարցաքննվել որևէ անձ, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Աբդուլ Նազիրն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու բարձր ռիսկը։ Դատարանի հետևությունները չեն հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Հաշվի առնելով հիմնավոր կասկածի և մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները, ինչպես նաև մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու անհրաժեշտություն, այն իրավաչափ է, և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ (...)»։ 3. Քննարկվող հարցի վերաբերյալ կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրողն, ըստ էության, նշեց, որ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխելու հիմքեր առկա չեն, և դրա իրավաչափության պայմանները շարունակում են պահպանվել: Պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանն, ըստ էության, նշեց, որ առկա չէ մեղադրյալ Աբդուլ Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտություն, հավելելով, որ առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությունն ի զորու է չեզոքացնել մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի բոլոր ռիսկերը։ Մեղադրյալն, ըստ էության, միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ 4. Կիրառման ենթակա իրավունքը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117 հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119 հոդվածի համաձայն` «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (...) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (…)»: 5. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 և 117 հոդվածների բովանդակությունից կարելի է եզրակացնել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը կարող է փոխվել այնպիսի հանգամանքների պայմաններում, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին խափանման միջոցի գործողության ընթացքում վերացնում կամ փոխում են դրա իրավաչափության պայմանները՝ հնարավորություն տալով վարույթն իրականացնող մարմնին ընտրություն կատարել մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը հակակշռող առավել պիտանի խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության միջև։ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ԴՐԱՆՑ ԻՐԱՎԱՉԱՓՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ԿԱՄ ՎԵՐԱՑՄԱՆ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ. ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Հիմք ընդունելով Դատարանի նախորդ որոշումներով հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ արված հետևությունները, Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք շարունակում են հիմնավոր լինել և դրանց անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. -Դատարանն արձանագրում է, որ Աբդուլ Մամուի Նազիրի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելո, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ Դատարանի նախորդ որոշումներով արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները: -Դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա։ Այսպիսով. Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 ամսով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 17-ը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116, 117, 119 և 270 հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 17-ը։ Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ (1)Ծնված՝ 1983 թվականի օգոստոսի 4-ին, ազգությամբ հնդիկ, Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի, հաշվառման և բնակության հասցեների վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն, անձնագիր՝ 5423 9098 9570։ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 03-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «3» Հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ. հանրային մեղադրող՝ ՀՐԱՆՏ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ՝ ԱՍՍԻԶ ՍԻԴԻԿԻ ԵՎ ԱԲԴՈՒԼ ՄԱՄՈՒԻ ՆԱԶԻՐԻ պաշտպաններ՝ ՄԱՆՈՒԿ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ԵՎ ԿԱՐԻՆԵ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ թարգմանիչ՝ ԱՐՓԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի(1) նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը վերջին անգամ երկարաձգվել է 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 4-ը (այսուհետ՝ նաև Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշում)։ 2. Դատարանի նախորդ որոշումներով արձանագրվել է հետևյալը. «(...) ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Դատարանն արձանագրում է, որ Ասսիզ Սիդիկի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչդատական վարույթի համար՝ 15178024) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ստացված լինելը բավարար է փաստելու, որ առկա է նրա կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու հիմնավոր կասկածը։ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականության մասին. -Ասսիզ Սիդիկը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Ասսիզ Սիդիկը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի համեմատաբար ակնհայտ փաստերի՝ իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարել է շահադիտական դրդումներով, հետևաբար ողջամիտ է ենթադրել, որ նա, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել համասեռ հանցանք: -Վերոգրյալի հետ միասին Դատարանը հաշվի է առնում նաև Ասսիզ Սիդիկին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կանխորոշիչ դեր ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը բարձր գնահատելու տեսանկյունից։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և համասեռ հանցանք կատարելու բարձր ռիսկ։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու բարձր հավանականության արձանագրումն ինքնին չի պարունակում անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում: Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը Դատարանը գնահատում է բացառապես անձի կողմից իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի ապացուցողական շեմի համատեքստում, ինչը որևէ կերպ չի կարող հանդիսանալ անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում. հակառակ պարագայում անհրաժեշտ կլինի հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի առկայություն։ Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության մասին. -Քրեական գործի փաստերը և Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ քանի դեռ քրեական գործով չի հարցաքննվել որևէ անձ, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Ասսիզ Սիդիկն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու բարձր ռիսկը։ Դատարանի հետևությունները չեն հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Հաշվի առնելով հիմնավոր կասկածի և մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները, ինչպես նաև մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու անհրաժեշտություն, այն իրավաչափ է, և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ (...)»։ 3. Քննարկվող հարցի վերաբերյալ կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրողն, ըստ էության, նշեց, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխելու հիմքեր առկա չեն, և դրա իրավաչափության պայմանները շարունակում են պահպանվել: Պաշտպան Կարինե Մարգարյանն, ըստ էության, նշեց, որ առկա չէ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտություն, հավելելով, որ առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությունն ի զորու է չեզոքացնել մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի բոլոր ռիսկերը։ Մեղադրյալը հայտնեց, որ թմրամիջոցները ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար և դրանք չի վաճառել։ 4. Կիրառման ենթակա իրավունքը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117 հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119 հոդվածի համաձայն` «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (…)»: 5. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 և 117 հոդվածների բովանդակությունից կարելի է եզրակացնել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը կարող է փոխվել այնպիսի հանգամանքների պայմաններում, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին խափանման միջոցի գործողության ընթացքում վերացնում կամ փոխում են դրա իրավաչափության պայմանները՝ հնարավորություն տալով վարույթն իրականացնող մարմնին ընտրություն կատարել մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը հակակշռող առավել պիտանի խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության միջև։ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ԴՐԱՆՑ ԻՐԱՎԱՉԱՓՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ԿԱՄ ՎԵՐԱՑՄԱՆ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ. ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Հիմք ընդունելով Դատարանի նախորդ որոշումներով հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ արված հետևությունները, Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք շարունակում են հիմնավոր լինել և դրանց անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. -Դատարանն արձանագրում է, որ Ասսիզ Սիդիկի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելո, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ Դատարանի նախորդ որոշումներով արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները: -Դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա։ Այսպիսով. Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 ամսով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 4-ը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116, 117, 119 և 270 հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 4-ը։ Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ (1)Ծնված՝ 1988 թվականի հունվարի 31-ին Հնդկաստանում, ազգությամբ հնդիկ, Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ՀՀ-ում չդատապարտված, ամուսնացած, ըստ իր խոսքերի ունի 3 երեխա, ՀՀ-ում բնակվել է Երևան քաղաքի Հասմիկի փողոցի 7/1 տանը: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 07-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 07-11-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացվել, քանի որ պաշտպան Մ․Մելքոնյանից գրություն է ստացվել առ այն, որ 2025 թվականի նոյեմբերի 3-ից գտնվելու է չպլանավորված արձակուրդում 5 աշխատանքային օր տևողությամբ։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ խնդրել է դատական նիստը հետաձգել՝ կից ներկայացնելով համապատասխան հիմնավորումը։ Դատական նիստը հետաձգվել է մեկ այլ հերթի, որի մասին դատավարության մասնակիցները հեռախոսազանգի միջոցով տեղեկացվել են։ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 24-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը նշանակվել է 2025 թվականի դեկտեմբերի 8-ին՝ ժամը 14։00-իին։ |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Դատական նիստի տևողությունը | * |
| Դատաքննության հետաձգման պատճառը | Պաշտպան Մ․Մելքոքնյանից գրություն է ստացվել առ այն, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին։ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 24-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 24-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2025 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 26-01-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 26-01-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 11-02-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը նշանակվել է 2026 թվականի ՓԵՏՐՎԱՐԻ 20-ԻՆ՝ ժամը 14:00-ին: |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 20-02-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 24-02-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 24-02-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 12-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 12-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 27-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 27-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-04-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 03-04-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 03-04-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «3» Ապրիլի 2026թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ. հանրային մեղադրող՝ ՀՐԱՆՏ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ՝ ԱՍՍԻԶ ՍԻԴԻԿԻ ԵՎ ԱԲԴՈՒԼ ՄԱՄՈՒԻ ՆԱԶԻՐԻ պաշտպաններ՝ ՄԱՆՈՒԿ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ԵՎ ՄԱՐԻԱՄ ԱՂԱԲԵԿՅԱՆԻ թարգմանիչ՝ ԱՐՓԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի (1) նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը վերջին անգամ երկարաձգվել է մինչև 2026 թվականի ապրիլի 4-ը։ 2. Դատարանի նախորդ որոշումներով արձանագրվել է հետևյալը. «(...) ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Դատարանն արձանագրում է, որ Աբդուլ Մամուի Նազիրի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչդատական վարույթի համար՝ 15178024) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ստացված լինելը բավարար է փաստելու, որ առկա է նրա կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու հիմնավոր կասկածը։ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականության մասին. -Աբդուլ Նազիրը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Աբդուլ Նազիրը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի համեմատաբար ակնհայտ փաստերի՝ իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարել է շահադիտական դրդումներով, հետևաբար ողջամիտ է ենթադրել, որ նա, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել համասեռ հանցանք: -Վերոգրյալի հետ միասին Դատարանը հաշվի է առնում նաև Աբդուլ Նազիրին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կանխորոշիչ դեր ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը բարձր գնահատելու տեսանկյունից։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և համասեռ հանցանք կատարելու բարձր ռիսկ։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու բարձր հավանականության արձանագրումն ինքնին չի պարունակում անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում: Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը Դատարանը գնահատում է բացառապես անձի կողմից իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի ապացուցողական շեմի համատեքստում, ինչը որևէ կերպ չի կարող հանդիսանալ անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում. հակառակ պարագայում անհրաժեշտ կլինի հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի առկայություն։ Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության մասին. -Քրեական գործի փաստերը և Աբդուլ Նազիրին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ քանի դեռ քրեական գործով չի հարցաքննվել որևէ անձ, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Աբդուլ Նազիրն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու բարձր ռիսկը։ Դատարանի հետևությունները չեն հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Հաշվի առնելով հիմնավոր կասկածի և մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները, ինչպես նաև մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու անհրաժեշտություն, այն իրավաչափ է, և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ (...)»։ 3. Քննարկվող հարցի վերաբերյալ կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրողն, ըստ էության, նշեց, որ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխելու հիմքեր առկա չեն, և դրա իրավաչափության պայմանները շարունակում են պահպանվել: Պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանն, ըստ էության, նշեց, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի հիմքում ընկած՝ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները Դատարանը ճանաչել է անթույլատրելի, ուստի վերացել է մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու իրավաչափ հիմքերը: Մեղադրյալն, ըստ էության, միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: 4. Կիրառման ենթակա իրավունքը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117 հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119 հոդվածի համաձայն` «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (...) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (…)»: 5. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 և 117 հոդվածների բովանդակությունից կարելի է եզրակացնել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը կարող է փոխվել այնպիսի հանգամանքների պայմաններում, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին խափանման միջոցի գործողության ընթացքում վերացնում կամ փոխում են դրա իրավաչափության պայմանները՝ հնարավորություն տալով վարույթն իրականացնող մարմնին ընտրություն կատարել մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը հակակշռող առավել պիտանի խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության միջև։ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ԴՐԱՆՑ ԻՐԱՎԱՉԱՓՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ԿԱՄ ՎԵՐԱՑՄԱՆ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ. ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Հիմք ընդունելով Դատարանի նախորդ որոշումներով հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ արված հետևությունները, Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք շարունակում են հիմնավոր լինել և դրանց անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։ Միևնույն ժամանակ, քրեական գործով որոշ ապացույցներ անթույլատրելի ճանաչելու մասին որոշումը չի կարող անդրադառնալ Աբդուլ Նազիրին մեղսագրված արարքը նրա կողմից կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի վրա, քանի որ այդ հարցը պետք է լուծվի վերջնական դատական ակտով։ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. -Դատարանն արձանագրում է, որ Աբդուլ Մամուի Նազիրի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ Դատարանի նախորդ որոշումներով արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները: -Դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա։ -Անդրադառնալով Դատարանի նախորդ որոշումներով մեղադրյալ Աբդուլ Նազիրի կողմից քննությանը խոչընդոտելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ հետևություններին՝ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ դատական վարույթի սույն փուլում դրանք էապես բարձր չեն՝ պայմանավորված այն հանգամանքով, որ քրեական գործով հետազոտվել են բոլոր ապացույցները: Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ շարունակում են պահպանվել մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունները, մասնավորապես՝ դատարանի կանչով ներկայանալու պարտականությունը, չկատարելու ռիսկերը, քանի որ նա ՀՀ-ում չունի մշտական բնակության վայր: Այսպիսով. Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել 2 ամսով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 4-ը: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116, 117, 119 և 270 հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել մինչև 2026 թվականի հունիսի 4-ը։ Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 03-04-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ «3» Ապրիլի 2026թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ. հանրային մեղադրող՝ ՀՐԱՆՏ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ՝ ԱՍՍԻԶ ՍԻԴԻԿԻ ԵՎ ԱԲԴՈՒԼ ՄԱՄՈՒԻ ՆԱԶԻՐԻ պաշտպաններ՝ ՄԱՆՈՒԿ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ԵՎ ՄԱՐԻԱՄ ԱՂԱԲԵԿՅԱՆԻ թարգմանիչ՝ ԱՐՓԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի (1) նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը վերջին անգամ երկարաձգվել է մինչև 2026 թվականի ապրիլի 4-ը: 2. Դատարանի նախորդ որոշումներով արձանագրվել է հետևյալը. «(...) ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Դատարանն արձանագրում է, որ Ասսիզ Սիդիկի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչդատական վարույթի համար՝ 15178024) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ստացված լինելը բավարար է փաստելու, որ առկա է նրա կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու հիմնավոր կասկածը։ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականության մասին. -Ասսիզ Սիդիկը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Ասսիզ Սիդիկը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի համեմատաբար ակնհայտ փաստերի՝ իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարել է շահադիտական դրդումներով, հետևաբար ողջամիտ է ենթադրել, որ նա, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել համասեռ հանցանք: -Վերոգրյալի հետ միասին Դատարանը հաշվի է առնում նաև Ասսիզ Սիդիկին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կանխորոշիչ դեր ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը բարձր գնահատելու տեսանկյունից։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և համասեռ հանցանք կատարելու բարձր ռիսկ։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու բարձր հավանականության արձանագրումն ինքնին չի պարունակում անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում: Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը Դատարանը գնահատում է բացառապես անձի կողմից իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի ապացուցողական շեմի համատեքստում, ինչը որևէ կերպ չի կարող հանդիսանալ անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում. հակառակ պարագայում անհրաժեշտ կլինի հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի առկայություն։ Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության մասին. -Քրեական գործի փաստերը և Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ քանի դեռ քրեական գործով չի հարցաքննվել որևէ անձ, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Ասսիզ Սիդիկն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու բարձր ռիսկը։ Դատարանի հետևությունները չեն հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Հաշվի առնելով հիմնավոր կասկածի և մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները, ինչպես նաև մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու անհրաժեշտություն, այն իրավաչափ է, և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ (...)»։ 3. Քննարկվող հարցի վերաբերյալ կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրող Հրանտ Պողոսյանն, ըստ էության, նշեց, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխելու հիմքեր առկա չեն, և դրա իրավաչափության պայմանները շարունակում են պահպանվել: Պաշտպանն, ըստ էության, նշեց, որ քրեական գործի քննությունը հասել է ավարտին, հետազոտվել են բոլոր ապացույցները, որոնցից կան այնպիսինները, որոնք Դատարանի կողմից արդեն ճանաչվել են անթույլատրելի, ուստի վարչական հսկողությունը ի զորու կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Մեղադրյալն, ըստ էության, միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: 4. Կիրառման ենթակա իրավունքը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117 հոդվածի համաձայն` «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119 հոդվածի համաձայն` «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (…)»: 5. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 և 117 հոդվածների բովանդակությունից կարելի է եզրակացնել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը կարող է փոխվել այնպիսի հանգամանքների պայմաններում, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին խափանման միջոցի գործողության ընթացքում վերացնում կամ փոխում են դրա իրավաչափության պայմանները՝ հնարավորություն տալով վարույթն իրականացնող մարմնին ընտրություն կատարել մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը հակակշռող առավել պիտանի խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության միջև։ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ԴՐԱՆՑ ԻՐԱՎԱՉԱՓՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ԿԱՄ ՎԵՐԱՑՄԱՆ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ. 5.1 ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Հիմք ընդունելով Դատարանի նախորդ որոշումներով հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ արված հետևությունները, Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք շարունակում են հիմնավոր լինել և դրանց անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։ Միևնույն ժամանակ, քրեական գործով որոշ ապացույցներ անթույլատրելի ճանաչելու մասին որոշումը չի կարող անդրադառնալ Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրված արարքը նրա կողմից կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի վրա, քանի որ այդ հարցը պետք է լուծվի վերջնական դատական ակտով։ 5.2 ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. -Դատարանն արձանագրում է, որ Ասսիզ Սիդիկի կողմից քրեական գործի հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ Դատարանի նախորդ որոշումներով արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները: -Դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա։ Անդրադառնալով Դատարանի նախորդ որոշումներով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի կողմից քննությանը խոչընդոտելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ հետևություններին՝ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ դատական վարույթի սույն փուլում դրանք էապես բարձր չեն՝ պայմանավորված այն հանգամանքով, որ քրեական գործով հետազոտվել են բոլոր ապացույցները: Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ շարունակում են պահպանվել մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունները, մասնավորապես՝ դատարանի կանչով ներկայանալու պարտականությունը, չկատարելու ռիսկերը, քանի որ նա ՀՀ-ում չունի մշտական բնակության վայր: Այսպիսով. Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել 2 ամսով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 4-ը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116, 117, 119 և 270 հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգել 2 (երկու) ամսով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 4-ը։ Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ (1) |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 15-05-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 13:40 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 15-05-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատալսումները հետաձգվել են թարգմանչի չներկայանալու պատճառով: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 15-05-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 17:40 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 15-05-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Վերդիկտ
| Ամսաթիվ | 15-05-2026 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Աբդուլ |
| Ազգանուն | Նազիր |
| Հայրանուն | Մամուի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ասսիզ |
| Ազգանուն | Սիդիկ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Կայացվել է վերդիկտ | Մեղադրական |
| Կայացվել է վերդիկտ | Մեղադրական |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/0881/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼՆԵՐԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԸ ՓՈԽԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «15» Մայիսի 2026թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ՝ ԻՍԿՈՒՀԻ ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ. հանրային մեղադրող՝ ՀՐԱՆՏ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ՝ ԱՍՍԻԶ ՍԻԴԻԿԻ ԵՎ ԱԲԴՈՒԼ ՆԱԶԻՐԻ թարգմանիչ՝ ԱՐՓԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, մեղադրյալներ Աբդուլ Մամուի Նազիրի և Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կայացնելով մեղադրական վերդիկտ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. 2025 թվականի մարտի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աբդուլ Մամուի Նազիրի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, և Ասսիզ Սիդիկի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 2. Քրեական գործի քննության ընթացքում Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշումներով մեղադրյալներ Աբդուլ Մամուի Նազիրի և Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցների ժամկետը երկարաձգվել է, վերջին անգամ՝ 2 (երկու) ամսով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 4-ը։ 3. 2026 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276 հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված կարգով՝ վերդիկտ կայացնելիս դուրս չգալով մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքների շրջանակից և տվյալ հարցը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում քննարկելով կողմերի հետ՝ փոխել է մեղադրյալներին մեղսագրված արարքներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով տրված իրավական գնահատականը, հաստատված համարելով նրանց կողմից խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ առանց իրացնելու նպատակի 2.57 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու փաստական հանգամանքները (արարքները), սահմանելով, որ նրանցից յուրաքանչյուրի կողմից կատարված արարքի նկատմամբ ենթակա է կիրառման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396 հոդվածի 1-ին մասը։ 4. Իրավական վերլուծություն. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. «Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին»։ (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 և 117 հոդվածների բովանդակությունից կարելի է եզրակացնել, որ դատաքննության փուլում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը կարող է փոխվել այնպիսի հանգամանքների պայմաններում, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին խափանման միջոցի գործողության ընթացքում վերացնում կամ փոխում են դրա իրավաչափության պայմանները՝ հնարավորություն տալով ողջամտորեն ենթադրել, որ քրեադատավարական ներգործության ավելի մեղմ միջոցը կամ միջոցները կարող են ապահովել անձի պատշաճ վարքագիծը՝ հանդիսանալով մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոններ։ Այսպես. Մեջբերված իրավանորմերի և վերոգրյալ իրավական վերլուծությունների համատեքստում քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխելու կամ անփոփոխ թողնելու անհրաժեշտությունը՝ Դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը՝ -Հիմնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալներ Աբդուլ Մամուի Նազիրը և Ասսիզ Սիդիկը ցուցմունք են տվել այն մասին, որ ընդունում են իրենց կողմից «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու, պահելու և օգտագործելու հանգամանքը, -Ասսիզ Սիդիկը 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ից գտնվում է կալանքի տակ, իսկ Աբդուլ Մամուի Նազիրը՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ից։ -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396 հոդվածի 1-ին մասը դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքների շարքին, հետևաբար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 5-րդ մասի ուժով Աբդուլ Մամուի Նազիրն և Ասսիզ Սիդիկը չեն կարող դատապարտվել ազատազրկման։ Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված հանգամանքներն իրենց որակական հատկանիշներով փոխում են մեղադրյալի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության պայմանները, քանի որ. Այսպիսով. 1. Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Աբդուլ Մամուի Նազիրի և Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցները պետք է փոխել, որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120 հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետով սահմանված հիմքով դատական նիստերի դահլիճում նրանց անհապաղ ազատ արձակել։ 2. Բացակայելու արգելք խափանման միջոցը կիրառելիս Դատարանը հաշվի է առնում որ. -առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալները, օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, կարող են հեռանալ Հայաստանի Հանրապետությունից՝ այդպիսով չկատարելով վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով ներկայանալու պարտականությունը, քանի որ նրանք հանդիսանում են Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի և Հայաստանի Հանրապետությունում չունեն կայուն սոցիալական կապեր։ -բացակայելու արգելքի կիրառումը բավարար է մեղադրյալների կողմից վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով ներկայանալու պարտականության կատարումն ապահովելու համար։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115, 116, 117, 127 և 270 հոդվածներով՝ Դատարանը։ Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանքը, փոխել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքով, և նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատել արձակել։ 2. Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանքը, փոխել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքով, և նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ արձակել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից և հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-05-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-05-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 18-05-2026 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Աբդուլ |
| Ազգանուն | Նազիր |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 18-05-2026 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Կարճաժամկետ ազատազրկում |
| Լրացուցիչ պատիժ | Օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարել |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ասսիզ |
| Ազգանուն | Սիդիկ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 18-05-2026 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Կարճաժամկետ ազատազրկում |
| Լրացուցիչ պատիժ | Օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարել |
Դատական գործ N: ԵԴ1/0881/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-04-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 18-04-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ասսիզ Սիդիկիին մյուսեը՝ Աբդուլ Մամուի Նազիրի ԲԵկանել Երևան քաղաքի /Շենգավիթ/ առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.04.2025թ-ի որոշումը՝ Ասսիզ Սիդիկին ազատելով կալանքից կամ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառել անազատության հետ չկապված խափանման միջոց: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 06-05-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 06-05-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Մաթևոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 12-05-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 22-05-2025 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/0881/01/25 Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան Նախագահող դատավոր Ա․Մաթևոսյան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ «22» մայիսի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի ապրիլի 04-ի ԵԴ1/0881/01/25 որոշման դեմ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը. 2025 թվականի մարտի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աբդուլ Մամուի Նազիրի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Ասսիզ Սիդիկիի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 2025 թվականի մարտի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ նշված քրեական գործով վարույթ է ստանձնվել։ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 04-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամանակով: Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ 2025 թվականի ապրիլի 21-ին հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանը։ Վերաքննիչ դատարանի` 2025 թվականի մայիսի 12-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 04-ի ԵԴ1/0881/01/25 որոշման դեմ, ընդունվել է վարույթ և սահմանվել հատուկ վերանայման բողոքի քննությունն անցկացնելու գրավոր ընթացակարգ: Գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքներ. Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, շահադիտական դրդումներով Աբդուլ Նազիրի հետ միասին նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել, խմբի կազմում զբաղվել թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, որից հետո իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու նպատակով քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որից թվով երեք մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված 0,84, 0,87 և 0,86 գրամ՝ ընդհանուր զգալի չափերի՝ 2,57 գրամ քաշով հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված պարունակող փաթեթները՝ Ասսիզ Սիդիկը գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր մոտ, որոնք հայտնաբերվել են 2024թ. դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կենտրոնականի բաժնում Ա.Սիդիկի անձնական խուզարկությամբ, որը թաքցված է եղել Ասսիզ Սիդիկի անդրավարտիքում, իսկ Աբդուլ Նազիրի մոտից հայտնաբերվել է թվով 2 հատ կարմիր և թվով 5 հատ սպիտակ մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված և ընդհանուր զգալի չափերի՝ 3,62 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փաթեթներ»։ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման պատճառաբանությունների համաձայն` «(…) Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտությունը. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականության մասին. -Ասսիզ Սիդիկը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Ասսիզ Սիդիկը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի համեմատաբար ակնհայտ փաստերի՝ իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարել է շահադիտական դրդումներով, հետևաբար ողջամիտ է ենթադրել, որ նա, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել համասեռ հանցանք: -Վերոգրյալի հետ միասին Դատարանը հաշվի է առնում նաև Ասսիզ Սիդիկին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կանխորոշիչ դեր ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը բարձր գնահատելու տեսանկյունից։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և համասեռ հանցանք կատարելու բարձր ռիսկ։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու բարձր հավանականության արձանագրումն ինքնին չի պարունակում անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում: Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը Դատարանը գնահատում է բացառապես անձի կողմից իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի ապացուցողական շեմի համատեքստում, ինչը որևէ կերպ չի կարող հանդիսանալ անձի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում. հակառակ պարագայում անհրաժեշտ կլինի հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի առկայություն։ Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության մասին. Քրեական գործի փաստերը և Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ քանի դեռ քրեական գործով չի հարցաքննվել որևէ անձ, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Ասսիզ Սիդիկն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ • Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու բարձր ռիսկը։ Դատարանի հետևությունները չեն հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Հաշվի առնելով հիմնավոր կասկածի և մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները, ինչպես նաև մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելու անհրաժեշտություն, այն իրավաչափ է, և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ (…)»: Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և բողոքի պահանջը. Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կ. Մարգարյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/0881/01/25 քրեական վարույթով 2025 թվականի ապրիլի 04-ի որոշումը՝ Ասսիզ Սիդիկին ազատելով կալանքից կամ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառել անազատության հետ չկապված խափանման միջոց: Բողոքաբերի հատուկ վերանայման բողոքի համաձայն՝ «(…)Դատարանը անդրադառնալով կալանավորման իրավաչափության պայմաններին՝ հիմքերին, գտել է, որ մեղադրյալը ազատության մեջ մնալու պայմաններում՝ կխոչնդոտի քրեական վարույթին, կկատարի հանրորեն վտանգավոր այլ արարք, կդիմի փախուստի: Այսպես․ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելուն ապա հարկ է փաստել, որ հենց վարույթի նյութերում առկա փաստական հանգամանքների համաձայն Ասսիզ Սիդիկին և Աբդուլ Նազիրը տևական ժամանակ նկատել են ոստիկանության աշխատակիցներին, և ունենալով դեպքի վայրից փախուստի դիմելու և թաքնվելու ողջամիտ հնարավորություն, այնուամենայնիվ մնացել են տեղում այնքան ժամանակ մինչ նրանց մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հանգամանքին, ապա նշված հիմքը պաշտպանական կողմի գնահատմամբ առկա չէ քանի որ Դատարանը չի մատնանշել մեկ տվյալ նոր հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու վերաբերյալ, ավելին մեղադրյալը նախկինում որևէ անգամ դատապարտված չի եղել, որը հիմք կտար նման ենթադրության: Այսինքն, հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը, նրան մեղսագրվող արարքի բնույթը, ծանրության աստիճանը, այն չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության կամ հանցափորձի փուլերում գտնվելու հանգամանքը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը: Անդրադառնալով քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությանը՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական գործողություններ կատարելու եղանակով, ապա հարկ է փաստել, որ սույն վարույթը արդեն իսկ գտնվում է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, այսինքն ամբողջական ապացույցները հավաքված են, սույն վարույթով անցնող մեղադրյալները հարցաքննվել են, տվել են ցուցմունքներ: Ուստի, եթե անգամ մեղադրյալը որևէ կերպ փորձի միջամտել գործի քննությանը, ապա Դատարանը զրկված չէ հետագայում գնահատելու անձանց ցուցմունքների իսկությունը, արժանահավատությունը: Միևնույն ժամանակ գործով անցնող մյուս մեղադրյալը գտնվում է անազատության մեջ, ինչպես նաև սահմանափակված է վերջինիս այլ անձանց հետ շփումները: Որպիսի պայմաններում արդեն իրատեսական չէ, որ մեղադրյալը կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով: Մասնավորապես. մեղադրյալի կողմից արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը չի կարող մեկնաբանվել վերացականորեն: Այն պետք է հիմնվի փաստական տվյալների վրա: Վկաների նկատմամբ ճնշումների վտանգն ընդունելի է վարույթի սկզբնական փուլում: Այնուհետև, տևական ժամանակ հետո գործի քննության պահանջներն այլևս բավարար չեն անձի կալանքը հիմնավորելու համար: Սովորաբար, ենթադրյալ վտանգները ժամանակի հետ նվազում են` կատարված քննչական գործողություններին, արձանագրված վկայություններին և իրականացված ստուգումներին զուգահեռ: (…) Դատարանը կայացված ակտում չի նշել, թե որ փաստական տվյալներն են, որոնք հիմք են տալիս կարծելու, որ այլ խափանման միջոցները չեն կարող ապահովել Ասսիզ Սիդիկի պատշաճ վարքագիծը: (…)»։ Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները. Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ, բողոքի պատասխաններ չեն ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի համաձայն` «3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: 4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա:»: Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 04-ի ԵԴ1/0881/01/25 որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված նյութերը, գտնում է, որ սույն հատուկ վերանայման բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցին. հիմնավորված են արդյո՞ք Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 04-ի ԵԴ1/0881/01/25 որոշմամբ արտահայտված հետևությունները, թե՝ ոչ: Վերոգրյալի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝ (…) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…) 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ 1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով. 2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ. 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. 4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին. 5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:»: Խափանման միջոցի, այդ թվում՝ կալանավորման, կիրառման հիմքերն ամրագրած են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածում՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: 3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել` 1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը. 2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը. 3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս: 4. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները քննիչը կարող է կիրառել բացառապես հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:»: Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի կողմից իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ մեղադրանքի կողմը, մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների համար նրա դատապարտումը մեծապես հավանական համարելով, կազմված և հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, քրեական վարույթի նյութերն ուղարկել էր Առաջին ատյանի դատարան, ինչը թույլ է տալիս Վերաքննիչ դատարանին մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմանները հաղթահարված համարելու համար: Անդրադառնալով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի իրավաչափությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի այն եզրահանգման հետ, որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը կալանքից բացի քրեադատավարական ներգործության այլ միջոցներով հնարավոր չէ ապահովել։ Այլ կերպ՝ Վերաքննիչ դատարանը ևս արձանագրում է, որ սույն քրեական գործում առկա չեն այնպիսի փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են նախկինում արձանագրված՝ Ասսիզ Սիդիկի կալանքի տակ պահելու հիմքը։ Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից փախուստի վտանգը պետք է գնահատվի այնպիսի հանգամանքների լույսի ներքո, ինչպիսիք են անձի բնութագիրը, նրա բարոյականությունը, տուն ունենալու հանգամանքը, զբաղվածությունը, ունեցվածքը, ընտանեկան կապերը, ինչպես նաև բոլոր կապերն այն պետության հետ, որում նա հետապնդվում է (տես' Նեումեյսթերն ընդդեմ Ավստրիայի (Neumeister v. Austria) 1968 թվականի հունիսի 27-ի վճիռը, 10, շարք «Ա», թիվ 8): Վերոգրյալի համատեքստում Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով փախուստի դիմելու հավանականությանը փաստում է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկը Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր, կայուն և ամուր սոցիալական կապեր, ուստի բարձր է հավանականությունն առ այն, որ վերջինս, մնալով ազատության մեջ, կարող է դիմել փախուստի, հետևաբար՝ Բողոքաբերի այն պնդումը, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի փախուստն անիրատեսական է, անհիմն է և չի բխում ձեռք բերված տվյալներից: Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում նաև Առաջին ատյանի դատարանի այն հետևությանը, որ դատավարության տվյալ փուլում շարունակվում է պահպանվել և չի վերացել այն մտավախությունը, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկը կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթի քննությանը: Վերաքննիչ դատարանի նման հետևությունը բխում է, սույն գործի փաստական հանգամանքներից, մասնավորապես՝ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի, ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է մեղադրյալի ընկերը և սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը, և քանի դեռ սույն քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում և չեն հետազոտվել ապացույցները, ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Ասսիզ Սիդիկն իր օգտին ցուցմունքներ տալու կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել նրա վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալին մեղսագրվում է ապօրինի թմրաշրջանառությանն առնչվող արարք և հաշվի առնելով կատարված հանցանքի ծանրության աստիճանը, բնույթը, մասնավորապես՝ շահադիտական դրդումներով նախնական համաձայնությամբ մեկ այլ անձի հետ ենթադրյալ հանցանքը կատարելը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ չկան ներկայացված այնպիսի տվյալներ, որ մեղադրյալն ունի մշտական եկամուտ կամ աշխատանք, ուստի գտնում է, որ վերջինս հայտնվելով ազատության մեջ՝ կարող է կատարել իրեն մեղսագրված արարքին համասեռ արարքներ։ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ մինչդատական վարույթի ավարտված լինելն ու գործն այլևս Առաջին ատյանի դատարանի վարույթում գտնվելու փաստը, այլ կերպ՝ մեղադրյալի անձնական ազատության իրավունքը երաշխավորելու, իսկ այն սահմանափակված լինելու կամ սահմանափակելու պարագայում՝ դրա պիտանիությունն ու համաչափությունն ինքնուրույնաբար ստուգելու և պարզելու, անձի անձնական ազատության սահմանափակման ցանկացած դեպքով հանրային և մասնավոր շահերը համադրելու, հակակշռելու, ի հաշիվ մեկի՝ մյուսն առավել կարևորելիս իր հետևությունը պատշաճ խորությամբ հիմնավորելու հարցում Առաջին ատյանի դատարանն օժտված է առավել ընդգրկուն և լայն հնարավորություններով, քանի որ ողջ ծավալով և համակողմանիորեն ծանոթ է ինչպես մինչդատական վարույթի նյութերին, այնպես էլ իր վարույթում քննվող քրեական գործի դատական քննության արդյունքներին, տիրապետում է վարույթի ընթացքում ծագող կոնկրետ իրավիճակին, քաջատեղյակ է կոնկրետ խնդիրներից, մինչդեռ, Վերաքննիչ դատարանի այդ հնարավորությունները սահմանափակ են: Այլ կերպ ասած՝ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին, ուստի որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լինի առավել ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ, հակառակ մոտեցումը կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել Առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա՝ դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը: Մինչդեռ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ Բողոքաբերի կողմից չի ներկայացվել այնպիսի փաստական հիմնավորում, որը թույլ կտար բավարարելու նրա կողմից ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գալիս է այն հետևության, որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր չէ ապահովել առավել մեղմ խափանման միջոցների համակցության կիրառմամբ, իսկ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 04-ի ԵԴ1/0881/01/25 որոշմամբ պատշաճորեն հիմնավորվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման անհնարինությունը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները, հետևաբար՝ արձանագրելով և գալով հետևության, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանք ժամկետը պետք է երկարաձգել ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` 1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ. 2) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ. 3) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ:»: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց՝ Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը, մերժել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 04-ի ԵԴ1/0881/01/25 որոշումը, թողնել անփոփոխ։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո 15-օրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 22-05-2025 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-07-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 18-07-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Մանուկ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Աբդուլ Նազիր մյուսը՝ Ասսիզ Սիդիկ Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 02.07.2025թ. Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոխարինել վարչական հսկողությամբ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Կայացվել է որոշում | Ընդունվել է վարույթ |
| Որոշման ամսաթիվը | 11-08-2025 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «11» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետև՝ նաև Վերաքննիչ դատարան), նա¬խա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթար¬կե¬լով թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեակա¬ն գոր¬ծով մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի (այսուհետև՝ նաև մեղադրյալ) պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Ա.Մաթևոսյան) 2025 թվականի հուլիսի 2-ի որոշումը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի մարտի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետև՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան) ստացվել է թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աբդուլ Մամուի Նազիրի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 2025 թվականի մարտի 17-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Մաթևոսյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հուլիսի 2-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանը ստացել է 2025 թվականի հուլիսի 14-ին: 2025 թվականի հուլիսի 22-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը, որը փոստային ծառայությանն է հանձնված եղել 2025 թվականի հուլիսի 18-ին: Վերաքննիչ դատարանում ստացված թիվ ԵԴ1/0881/01/25 վարույթի նյութերը, բողոքի հետ միասին դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի աշխատակազմին են փոխանցվել 2025 թվականի հուլիսի 30-ին: 2025 թվականի օգոստոսի 1-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2025 թվականի օգոստոսի 11-ը: 2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «նա խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ, շահադիտական դրդումներով քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որոնք ապօրինի իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր մոտ և այդ գործողությունները դրսևորվում են հետևյալում. Այսպես. Աբդուլ Մամուի Նազիրը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, շահադիտական դրդումներով Ասսիզ Սիդիկի հետ միասին նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել խմբի կազմում զբաղվել թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, որից հետո իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու նպատակով քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որից ընդհանուր զգալի չափերի՝ 0,88, 0,87, 0,41, 0,36, 0,38, 0,34, 0,38 գրամ հաստատուն քաշերով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց պարունակող զանգվածները՝ թվով 2 հատ կարմիր և թվով 5 հատ սպիտակ մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված և ընդհանուր՝ 3,62 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փաթեթները գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով Աբդուլ Նազիրն ապօրինի պահել է իր մոտ, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կենտրոնական բաժնում վերջինիս անձնական խուզարկությամբ, իսկ Ասսիզ Սիդիկի մոտից հայտնաբերվել է թվով 3 հատ կարմիր գույնի մեկուսիչ ժապավենով փաթեթավորված՝ ընդհանուր 2,57 գրամ հաստատուն չոր քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված պարունակող փաթեթներ՝ լցված համապատասխանաբար 0,84, 0,87 և 0,86 գրամ հաստատուն քաշերով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող զանգվածներով»։ 3. Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները. «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 և 117 հոդվածների բովանդակությունից կարելի է եզրակացնել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը կարող է փոխվել այնպիսի հանգամանքների պայմաններում, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին խափանման միջոցի գործողության ընթացքում վերացնում կամ փոխում են դրա իրավաչափության պայմանները՝ հնարավորություն տալով վարույթն իրականացնող մարմնին ընտրություն կատարել մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը հակակշռող առավել պիտանի խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության միջև։ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ԴՐԱՆՑ ԻՐԱՎԱՉԱՓՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ԿԱՄ ՎԵՐԱՑՄԱՆ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ. ՀԻՄՆԱՎՈՐ ԿԱՍԿԱԾԸ. Հիմք ընդունելով Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ արված հետևությունները, Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք շարունակում են հիմնավոր լինել և դրանց անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ. -Դատարանն արձանագրում է, որ Աբդուլ Մամուի Նազիրի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելո, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները: -Դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք. այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա։ Այսպիսով. Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 ամսով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը»։ 4. Բողոքի հիմքերը, այն հաստատող փաստերը և պահանջը. Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանը ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է, որ մեղադրյալի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը այն աստիճան է նվազել, որ այլընտանքային խափանման միջոցները կարող են վերացնել նշված ռիսկերը: Բողոքաբերը նշել է նաև, որ առկա չեն մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու վտանգ, նախաքննական մարմինը վարույթի նյութերով չի մատնանշել մեկ տվյալ նոր հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու վերաբերյալ: Ամփոփելով, բողոքաբերը խնդրել է, որ վիճարկվող դատական ակտը բեկանել և փոփոխել, մեղադրյալ՝ Աբդուլ Նազիրի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխարինել այլնտրանքային խափանման միջոցով՝ վարչական հսկողությամբ: 5. Վարույթի մասնակիցների կողմից Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բողոքի պատասխանները, բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը և միջնորդությունները. Վարույթի մասնակիցները Վերաքննիչ դատարանին չեն ներկայացրել բողոքի պատասխաններ, բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր և միջնորդություններ: 6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դա¬տա¬կան ստուգ¬¬ման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշման օրինականութ¬յու¬¬նը և հիմ¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬յունը, ուսումնասիրելով Բողոքի վերաբերյալ ստացված նյութերը՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) 3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: 4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 389-րդ հոդվածի համաձայն` «Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման ենթակա են առաջին ատյանի դատարանի հետևյալ դատական ակտերը՝ (…) 2) կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու, կալանքի ժամկետը երկարաձգելու, կալանքը վերացնելու կամ կալանքի փոխարեն այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու, ինչպես նաև կալանքը վերացնելու կամ կալանքի փոխարեն այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին․(…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` 1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ./.../»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի՝ «/.../2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (...) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը /.../»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: 2. Մինչդատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել, կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երկու ամսից ոչ ավելի ժամկետով` պահպանելով սույն հոդվածով սահմանված մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետները:(...) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (...)»։ Վահագն Պողոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «Մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին» (տե՛ս Հարություն Խաչատրյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշումը): Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նկատել, որ Աբդուլ Նազիրին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքներին նրա առնչությունը հատուկ վերանայման բողոքում չի վիճարկվում: Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով մեղադրյալ Աբդուլ Նազիրի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, վերլուծելով քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Աբդուլ Նազիրի վերաբերյալ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ գտնվում է դատարանում և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը և իրավաչափ կերպով արձանագրել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով Պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքում վկայակոչված հիմքերին և փաստարկներին այն մասին, որ սխալ են Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ խափանման միջոցի կիրառման հիմքերի մասով, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքը խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հիմքերը՝ մասնավորապես քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու, փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու, իսկ Առաջին ատյանի դատարանը որպես վարույթ իրականացնող մարմին խափանման միջոցի հիմքերը քննարկելիս գնահատման է ենթարկում միայն այդ արարքների կատարման հնարավորության ռիսկը և ոչ թե կատարած կամ չկատարած լինելու վերաբերյալ հաստատված փաստերը: Առաջին ատյանի դատարանը, որպես վարույթ իրականացնող մարմին, մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին որոշմամբ արձանագրել է, որ դեռևս շարունակում են հիմնավոր լինել Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ արված հետևությունները, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները: Մասնավորապես. -Աբդուլ Նազիրը հանդիսանում է օտարերկրյա պետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր և աշխատանք, նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, հետևաբար վերջինի կայուն սոցիալական կապերը Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս են։ -Աբդուլ Նազիրը ՀՀ-ում չունի մշտական աշխատանք, և ըստ քրեական գործի նյութերի՝ մեղսագրվում է շահադիտական դրդումներով հանցանքի կատարում: -քրեական գործի փաստերը և Աբդուլ Նազիրին մեղսագրված արարքի փաստական նկարագիրը վկայում են նաև այն մասին, որ այն անձը, ով տեղեկություններ ունի և/կամ ներգրավված է առերևույթ հանցավոր դեպքին, հանդիսանում է վերջինի ընկերը և ողջամիտ է ենթադրությունն առ այն, որ Աբդուլ Նազիրն իր օգտին ցուցմունքներ տալու և/կամ ցուցմունքները համապատասխանեցնելու ակնկալիքով կարող է ազդեցություն գործադրել՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին։ Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի այն եզրահանգումներին, որ քրեական վարույթի ներկայիս փուլում դեռևս շարունակում է առկա լինել մեղադրյալ Աբդուլ Նազիրի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու, փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականությունը, հաշվի առնելով նաև Աբդուլ Նազիրի մեղսագրվող ենթադրյալ հանցավոր արարքների բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, որոնք գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էապես բարձրացնում է մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը։ Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև Աբդուլ Նազիրին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը ևս կարևոր նշանակություն ունի մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի ռիսկերը գնահատելու տեսանկյունից, թեև մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք հանդիսանում են քրեական վարույթին խոչընդոտելու և թաքնվելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ դատարանի վարույթում գտնվող գործով կիրառված խափանման միջոցի ակնհայտ անհամաչափության բացակայության պայմաններում, հենց Առաջին ատյանի դատարանը պետք է գնահատի կիրառված խափանման միջոցի արդյունավետությունը՝ որպես քրեական վարույթն իրականանացնող մարմին: Սույն դեպքում պաշտպանը Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներով փոփոխելու անհրաժեշտության վերաբերյալ ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, մինչդեռ քրեական գործը գտնվում է դատարանի վարույթում, և Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու, առավել մեղմ խափանման միջոց ընտրելու համար անհրաժեշտ են ծանրակշիռ փաստարկներ, ուստի կիրառված խափանման միջոցի ակնհայտ անհամաչափության բացակայության պայմաններում, հենց Առաջին ատյանի դատարանը պետք է գնահատի կիրառված խափանման միջոցի արդյունավետությունը՝ որպես քրեական վարույթն իրականացնող մարմին։ Վերոգրյալը բխում է նաև Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային պրակտիկայից, որի համաձայն՝ դատական քննության փուլում գտնվող քրեական վարույթներով խափանման միջոց կալանավորման իրավաչափության, այն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցերը քննարկելիս պետք է հաշվի առնել նաև այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին, ուստի որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լինի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ, հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Արման և Արքա Մադաթյանների վերաբերյալ գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման 18.1.-րդ կետը): Քննարկվող դեպքում, ինչպես նշվեց վերևում, բողոքաբերի կողմից Վերաքննիչ դատարան չեն ներկայացվել այնպիսի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ, որոնք թույլ կտային հիմնավորված ենթադրության հանգել Առաջին ատյանի դատարանի կայացրած դատական ակտի ոչ իրավաչափ լինելու վերաբերյալ: Ինչ վերաբերում է հատուկ վերանայման բողոքում ներկայացված մյուս փաստարկներին ու դատողություններին, ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխանները, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Ավելին՝ վիճարկվող դատական ակտում արդեն իսկ բերված են Վերաքննիչ դատարանի համար ըստ էության ընդունելի հիմնավորումներ՝ վերաքննիչ բողոքում նշված այն հիմքերի և հիմնավորումների առնչությամբ, որոնք էական են և ինքնին կամ համակցությամբ կարող էին ազդեցություն ունենալ սույն գործի ելքի վրա։ Ընդ որում, այդ կապակցությամբ հարկ է նաև փաստել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ թեև «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետը դատարանին պարտավորեցնում է պատճառաբանել իր որոշումները, սակայն այն չի կարող մեկնաբանվել որպես կողմի ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկին դատարանի կողմից մանրամասն պատասխան տալու պահանջ: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես ներկայացված բողոքում, այնպես էլ ստացված նյութերում բացակայում են Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ փաստական հանգամանքները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Աբդուլ Նազիրի պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշումը՝ թողնել անփոփոխ։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 363-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Մեղադրյալ Աբդուլ Մամուի Նազիրի պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքը մերժել` թիվ ԵԴ1/0881/01/25 վարույթով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 2-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ: 2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 29-07-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 29-07-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 04-08-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 31-07-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ասսիզ Սիդիկ մյուսը՝ Աբդուլ Մամուի Նազիրի ԲԵկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 02.07.2025թ.որոշումը՝ Ասսիզ Սիդիկին ազատելով կալանքից կամ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառել անազատության հետ չկապված խափանման միջոց: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Կայացվել է որոշում | Ընդունվել է վարույթ |
| Որոշման ամսաթիվը | 25-08-2025 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0881/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆԻ «25» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կ.Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարանի)՝ 2025 թվականի հուլիսի 2-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշումը, ՊԱՐԶԵՑ Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը. 2025 թվականի մարտի 5-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Է.Պետրոսյանի կողմից կազմվել է Ասսիզ Սիդիկի և Աբդուլ Մամուի Նազիրի վերաբերյալ թիվ 15178024 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը։ 2025 թվականի մարտի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ասսիզ Սիդիկի և Աբդուլ Մամուի Նազիրի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 2025 թվականի մարտի 17-ին Առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 2-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 4-ը: 2025 թվականի օգոստոսի 4-ին փոստային եղանակով Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կ.Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը։ 2025 թվականի օգոստոսի 13-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել, իսկ օգոստոսի 14-ին դատավոր Լ.Ալավերդյանի աշխատակազմին են փոխանցվել թիվ ԵԴ1/0881/01/25 վարույթի նյութերը։ Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի օգոստոսի 15-ի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ: Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա «(…) խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, շահադիտական դրդումներով Աբդուլ Նազիրի հետ միասին պայմանավորվածություն է ձեռք բերել խմբի կազմում զբաղվել թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, որից հետո իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու նպատակով քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և ժամանակահատվածում իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որից զգալի չափերի՝ 0.97, 0.98 և 0.98 գրամ հաստատուն քաշերով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը՝ փաթեթավորված թվով երեք կպչուն ժապավեններով, հայտնաբերվել է 2024թ. դեկտեմբերի 04-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կենտրոնականի բաժնում վերջինիս անձնական խուզարկությամբ: (...)»: Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 2-ի որոշման համաձայն՝ (...)Կիրառված խափանման միջոցների գործողության ընթացքում դրանց իրավաչափության պայմանների փոփոխության կամ վերացման գնահատում. Հիմնավոր կասկածը. Հիմք ընդունելով Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ արված հետեւությունները, Դատարանն արձանագրում է, որ լինել դրանք շարունակում են հիմնավոր լինել եւ դրանց անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտությունը. -Դատարանն արձանագրում է, որ Ասսիզ Սիդիկի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու, հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ Դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ արված հետեւությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա եւ/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսեւորման հավանականության վերաբերյալ Դատարանի նշված որոշումներով արված հետեւությունները։ -Դատարանի հետեւությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու եւ լուծելու աստիճանի բազմակողմանի եւ խորը վերլուծության արդյունք այդ հետեւությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Այսպիսով. Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձեւով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետեւաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք·է երկարաձգել 3 ամսով` մինչեւ 2025 թվականի հոկտեմբերի 4-ը։ (…)»։ Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կ.Մարգարյանը (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) փաստել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի, ՀՀ Սահմանադրության 27֊րդ հոդվածի և ՄԻԵԿ 5-րդ հոդվածի պահանջներից, ուստի այն ենթակա է բեկանման։ Բողոքաբերը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հիմքերին, նշել է, որ հենց վարույթի նյութերում առկա փաստական հանգամանքների համաձայն՝ Ասսիզ Սիդիկին և Աբդուլ Նազիրը տևական ժամանակ նկատել են ոստիկանության աշխատակիցներին, և ունենալով դեպքի վայրից փախուստի դիմելու և թաքնվելու ողջամիտ հնարավորություն, այնուամենայնիվ մնացել են տեղում այնքան ժամանակ մինչ նրանց մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հանգամանքին, ըստ Բողոքաբերի՝ նշված հիմքը առկա չէ, քանի որ Առաջին ատյանի դատարանը չի մատնանշել մեկ տվյալ նոր հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու վերաբերյալ, ավելին, մեղադրյալը նախկինում երբևէ դատապարտված չի եղել, որը հիմք կտար նման ենթադրության: Այսինքն, հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը, նրան մեղսագրվող արարքի բնույթը, ծանրության աստիճանը, այն չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության կամ հանցափորձի փուլերում գտնվելու հանգամանքը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը: Բացի դա, Ասսիզ Սիդիկին արդեն տևական ժամանակ է, ինչ գտնվում է անազատության մեջ: Ուստի իրատեսական չէ, որ ազատության մեջ գտնվելով՝ կկատարի հանրորեն վտանգավոր այլ արարք: Անդրադառնալով քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությանը՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական գործողություններ կատարելու եղանակով՝ Բողոքաբերն ընդգծել է, որ սույն վարույթը արդեն իսկ գտնվում է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, այսինքն՝ ամբողջական ապացույցները հավաքված են, սույն վարույթով անցնող մեղադրյալները հարցաքննվել են, տվել են ցուցմունքներ: Ուստի, եթե անգամ մեղադրյալը որևէ կերպ փորձի միջամտել գործի քննությանը, ապա դատարանը զրկված չէ հետագայում գնահատելու անձանց ցուցմունքների իսկությունը, արժանահավատությունը: Միևնույն ժամանակ գործով անցնող մյուս մեղադրյալը գտնվում է անազատության մեջ, ինչպես նաև սահմանափակված է վերջինիս՝ այլ անձաց հետ շփումները, որպիսի պայմաններում արդեն իրատեսական չէ, որ մեղադրյալը կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով: Բողոքաբերի գնահատմամբ՝ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մատնանշված կալանավորման հիմքերը հիմնավոր չեն, քանի որ դրանք որևէ ձևով փաստարկված չեն: Բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը կայացված ակտում չի նշել, թե որ փաստական տվյալներն են, որոնք հիմք են տալիս կարծելու, որ այլ խափանման միջոցները չեն կարող ապահովել Ասսիզ Սիդիկի պատշաճ վարքագիծը: Ելնելով վերոգրյալից՝ Բողոքաբերը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը և մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկին ազատել կալանքից կամ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառել անազատության հետ չկապված խափանման միջոց (միջոցներ): Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները. Վարույթի մասնակիցները բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ, բողոքի պատասխաններ չեն ներկայացրել։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն` «3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: 4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»: Մեջբերված քրեադատավարական նորմերի լույսի ներքո վերլուծելով հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերն ու փաստարկները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել հետևյալ հարցին. հիմնավոր են արդյո՞ք Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. Գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝ (…) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով: Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: (...) 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝ «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 286-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատարանում խափանման միջոց կիրառելու և կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու վարույթի առարկան են կազմում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգման անհրաժեշտությունը և իրավաչափությունը, ավելի մեղմ խափանման միջոցներ կիրառելու հնարավորությունը (…)»։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Նարեկ Հարությունյանի գործով 2016 թվականի մարտի 30-ի թիվ ԵԱՆԴ/0081/01/14 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումն այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումների կայացումը և վերջիններիս` վերաքննության կարգով վերանայումը իրականացվում են տարբեր դատավարական գործառույթների շրջանակներում։ Անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումը կայացվում է գործի ըստ էության քննության շրջանակներում, իսկ վերաքննիչ դատարանի կողմից նշված ակտերի վերանայումը` ստորադաս դատարանի որոշումների ստուգման և վերանայման վերադաս դատական ատյանի գործառույթի շրջանակներում։ Վերոնշյալի հիման վրա ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից։ Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը։ Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն։ Վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարել ընդգծել, որ քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանների լայն մեկնաբանումը կհանգեցնի կոնկրետ գործով արդարադատություն իրականացնող առաջին ատյանի դատարանի գործունեությանն անհարկի միջամտության և կվտանգի դատավորի ներքին անկախությունը։ Հիմք ընդունելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումը և նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի վերաբերյալ քրեական գործն ըստ էության քննելու համար ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ առարկայազուրկ է հիմնավոր կասկածի առկայությանը կամ բացակայությանն անդրադառնալը: Վահագն Պողոսյանի գործով 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «Մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին»: Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «[Ո]րպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը (…) կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը»։ Անդրադառնալով կալանավորման շարունակական կիրառման հիմքերի բացակայության վերաբերյալ Բողոքաբերի հատուկ վերանայման բողոքում բերված փաստարկներին և գնահատման ենթարկելով գործի նյութերը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի նյութերում առկա են համապատասխան տեղեկություններ և փաստեր, որոնք թույլ են տալիս հիմնավորված ենթադրություն կատարել այն մասին, որ դեռևս պահպանվում է ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման հավանականությունը և այն կանխել հնարավոր է միայն վերջինիս ազատության իրավունքի սահմանափակմամբ։ Մասնավորապես՝ վարույթի քննությանը խոչընդոտելու, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու հավանականությունը շարունակում է առկա լինել։ Նշյալ եզրահանգման համար Վերաքննիչ դատարանը կարևորում է մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակն ու հանգամանքերը, սպասվող պատժի խստությունը, որպիսի տվյալները, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, էականորեն բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալի կողմից ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման հավանականությունը։ Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է հետևյալ հանգամանքները՝ - Ասսիզ Սիդիկին վերագրվող հանցագործության բնույթը, վտանգավորության աստիճանը և ակնկալվող պատժի խստությունը, - դեռևս չեն հետազոտվել գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները, - Ասսիզ Սիդիկն այլ պետության քաղաքացի է, ՀՀ-ում չունի մշտական բնակության վայր, սոցիալական կապեր, աշխատանք, - ենթադրյալ հանցանքը խմբի կազմում կատարելը։ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ հանցանքը ենթադրաբար խմբի կազմում կատարելը ևս բարձրացնում է քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը: Այս հետևությունը համահունչ է նաև Եվրոպական դատարանի կողմից ձևավորած իրավական դիրքորոշումներին, մասնավորապես՝ անդրադառնալով վարույթը խոչընդոտելու հիմքին` Եվրոպական դատարանը ընդգծել է, որ կազմակերպված հանցավոր գործունեությանը կամ հանցախմբերին առնչվող գործերով կալանավորված անձին ազատ արձակելու դեպքում նրա կողմից գործով վկաների կամ գործով անցնող այլ կասկածյալների վրա ճնշում գործադրելու կամ վարույթն այլ կերպ խոչընդոտելու ռիսկը հաճախ հատկապես բարձր է (տե´ս Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Stvrtecky v. Slovakia գործով 2018 թվականի հունիսի 5-ի վճիռը, գանգատ թիվ 55844/12, կետ 61)։ Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալ հանգամանքները, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և իրավական դիրքորոշումների համակցությամբ հաշվի առնելով քրեական գործի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև Ասսիզ Սիդիկի ենթադրյալ վարքագծի դրսևորումները, նրան վերագրվող արարքի բնույթն ու կալանքի համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի քննության տվյալ փուլում կալանքից զատ որևէ այլ խափանման միջոցով ողջամտորեն հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Միևնույն ժամանակ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ է ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների առկայություն։ Հակառակ մոտեցումը, Վերաքննիչ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել Առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով վերջինիս ներքին անկախությունը։ Մինչդեռ, տվյալ դեպքում ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում այդպիսի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ չեն մատնանշվել։ Ամփոփելով վերոշարադրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ, գործով ըստ էության կայացրել է ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բեկանելու իրավաչափ հիմքեր չկան: Հետևաբար, վիճարկվող որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կ.Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ մերժել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կ.Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ թիվ ԵԴ1/0881/01/25 վարույթով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 2-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո 15-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 13-08-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 13-08-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Ալավերդյան |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-10-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-10-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ասսիզ Սիդիկ մյուսը՝ Աբդուլ Մամուի Նազիրի Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 03.10.2025թ.որոշումը՝ Ասսիզ Սիդիկին ազատելով կալանքից կամ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառել անազատության հետ չկապված խափանման միջոց/միջոցներ/: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 28-10-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 28-10-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 29-10-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 07-11-2025 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/0881/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ «07» նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Ասսիզ Սիդիկի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Նախաքննական մարմնի կողմից Ասսիզ Սիդիկին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ այն արարքի համար, որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, շահադիտական դրդումներով Աբդուլ Նազիրի հետ միասին նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել խմբի կազմում զբաղվել թմրանյութերի ապօրինի իրացմամբ, որից հետո իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու նպատակով քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որից թվով երեք մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված 0,84, 0,87 և 0,86 գրամ՝ ընդհանուր զգալի չափերի՝ 2.57 գրամ քաշով հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված պարունակող փաթեթները՝ Ասսիզ Սիդիկը գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր մոտ, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կենտրոնականի բաժնում Ա.Սիդիկի անձնական խուզարկությամբ, որը թաքցված է եղել Ասսիզ Սիդիկի անդրավարտիքում, իսկ Աբդուլ Նազիրի մոտից հայտնաբերվել է թվով 2 հատ կարմիր և թվով 5 հատ սպիտակ մեկուսիչ ժապավեններով փաթեթավորված և ընդհանուր զգալի չափերի՝ 3.62 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բույսի վերնահատվածներից կազմված բուսական զանգված հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փաթեթներ: Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 4-ը: Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանը ստացել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 9-ին: 2025 թվականի հոկտեմբերի 22-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 20-ին) Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշման դեմ: Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 29-ին: Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշումը՝ Ասսիզ Սիդիկին ազատելով կալանքից, կամ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կիրառել անազատության հետ չկապված խափանման միջոց (միջոցներ): Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի, ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի և ՄԻԵԿ 5-րդ հոդվածի պահանջներից: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու մտավախությանը՝ հարկ է փաստել, որ հենց վարույթի նյութերում առկա փաստական հանգամանքների համաձայն՝ Ասսիզ Սիդիկը և Աբդուլ Նազիրը տևական ժամանակ նկատել են ոստիկանության աշխատակիցներին, և ունենալով դեպքի վայրից փախուստի դիմելու և թաքնվելու ողջամիտ հնարավորություն, այնուամենայնիվ մնացել են տեղում այնքան ժամանակ, մինչ նրանց մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հանգամանքին, ապա նշված հիմքը պաշտպանական կողմի գնահատմամբ առկա չէ, քանի որ Առաջին ատյանի դատարանը չի մատնանշել որևէ տվյալ կամ հանգամանք հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու վերաբերյալ, ավելին մեղադրյալը նախկինում երբևէ դատապարտված չի եղել, որը հիմք կհանդիսանար նման ենթադրության համար: Այսինքն, հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը, նրան մեղսագրվող արարքի բնույթը, ծանրության աստիճանը, այն չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության կամ հանցափորձի փուլերում գտնվելու հանգամանքը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը: Բացի այդ, Ասսիզ Սիդիկն արդեն տևական ժամանակ է ինչ գտնվում է անազատության մեջ, ուստի իրատեսական չէ, որ ազատության մեջ գտնվելով՝ կկատարի հանրորեն վտանգավոր այլ արարք: Անդրադառնալով քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությանը՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական գործողություններ կատարելու եղանակով, ապա հարկ է փաստել, որ սույն վարույթն արդեն իսկ գտնվում է դատարանում, այսինքն ամբողջական ապացույցները հավաքված են, սույն վարույթով անցնող մեղադրյալները հարցաքննվել են, տվել են ցուցմունքներ: Ուստի, եթե անգամ մեղադրյալը որևէ կերպ փորձի միջամտել գործի քննությանը, ապա դատարանը զրկված չէ հետագայում գնահատելու անձանց ցուցմունքների իսկությունը, արժանահավատությունը: Միևնույն ժամանակ հարկ է փաստել, որ սույն վարույթն արդեն գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, գրավոր ապացույցներն ամբողջությամբ հետազոտվել են, ավելին դրանց արդյունքում պարզ է դարձել, որ Ասսիզ Սիդիկը որևէ առնչություն չունի իրեն մեղսագրվող արարքին, բացի այն, որ իր բջջային հեռախոսի լուսանկարչական հավելվածում առկա է մեկ լուսանկար մյուս մեղադրյալի հետ համատեղ: Իսկ ինչ վերաբերում է գործով անցնող մյուս մեղադրյալի վրա ազդեցություն գործադրելուն, մեկ անգամ ևս հարկ է նշել, որ մյուս մեղադրյալը գտնվում է անազատության մեջ, ինչպես նաև սահմանափակված է վերջինի այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, որպիսի պայմաններում արդեն իրատեսական չէ, որ մեղադրյալը կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին՝ քրեական վարույթի մասնակիցների նկատմամբ անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով: Ուստի, պաշտպանական կողմն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մատնանշված կալանավորման հիմքերը հիմնավոր չի համարել, քանի որ դրանք որևէ ձևով փաստարկված չեն և կրկնությունն են նախորդ որոշումների: Առաջին ատյանի դատարանը կայացված ակտում չի նշել, թե որ փաստական տվյալներն են, որոնք հիմք են տալիս կարծելու, որ այլ խափանման միջոցները չեն կարող ապահովել Ասսիզ Սիդիկի պատշաճ վարքագիծը: Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը պատճառաբանված և հիմնավորված չէ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ: Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Ասսիզ Սիդիկի կողմից քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու բարձր ռիսկերի վերաբերյալ դատարանի նախորդ որոշումներով արված հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ի հայտ չեն եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց որակական հատկանիշներով ինքնին կամ քրեական գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին էական ազդեցություն կունենային դրանց վրա և/կամ կչեզոքացնեին մեղադրյալի ոչ օրինական վարքագծի դրսևորման հավանականության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի նշված որոշումներով արված հետևությունները: Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք, այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա: Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի գործողության ընթացքում էականորեն չեն փոփոխվել կամ վերացել դրա իրավաչափության պայմանները, հետևաբար այդ խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել երեք ամսով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է: Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը, նույնպես գտնում է, որ նշված ռիսկն առկա է: Նման եզրահանգման հիմքում ընկած են ինչպես մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցագործության բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ այն, որ մեղադրյալն օտարերկրացի է, ՀՀ-ում չունի մշտական բնակության վայր, ամուր սոցիալական կապեր, ընտանիքի անդամները բնակվում են Հնդկաստանի Հանրապետությունում, ինչը թույլ է տալիս գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ մեղադրյալն ազատության մեջ գտնվելու դեպքում հնարավոր է դիմի փախուստի: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ հարկ է նշել, որ թեև մեղադրյալը ՀՀ-ում դատապարտված չի եղել, այնուամենայնիվ, հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ մեղադրյալը ենթադրաբար խմբի կազմում զբաղվել է շահադիտական դրդումներով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալի աշխատանք և կայուն եկամուտ չունենալու հանգամանքը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշվածն ինքնին թույլ է տալիս գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկն ազատության մեջ գտնվելու դեպքում հնարավոր է կատարի հանցանք: Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու մտավախությանը, գտնում է, որ նշված ռիսկը ևս առկա է՝ հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա ապացույցները, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրված ենթադրյալ հանցանքի համար սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը՝ գտնում է, որ ողջամիտ հիմքեր կան ենթադրելու, որ Ասսիզ Սիդիկը, հայտնվելով ազատության մեջ, հնարավոր է խոչընդոտի քրեական վարույթին՝ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին: Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է բնակչության առողջության դեմ ուղղված ծանր ենթադրյալ հանցանքի կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ կալանքի կիրառման պայմանների ու հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ: Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ Ասսիզ Սիդիկի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Մեղադրյալ Ասսիզ Սիդիկի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/0881/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-11-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 24-12-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Նյութերը 2 հատոր՝ հատոր 1 «48» թերթ և հատոր 2 «70» թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 24-12-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Նյութերը 2 հատոր՝ հատոր 1 «48» թերթ և հատոր 2 «70» թերթ: |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 109869/25 |