ԵԴ1/0820/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
հանրային մեղադրող Ռ.ԲԱԽՇՅԱՆԻ
պաշտպան Ռ.ՍԻՐԵԿԱՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ Գ.ՀԱՄԱՍՅԱՆԻ

2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ք. Երևանում

դռնբաց դատական նիստում, արագացված վարույթի կարգով, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Գրիգոր Աշոտի Համասյանի` ծնված 1983 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքում, ամուսնալուծված,միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ քաղաք Երևան, Արցախի փողոց, 8/13 շենք, 22 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (հինգ դրվագ), որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,


ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի օգոստոսի 7-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60998323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի օգոստոսի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60248723 քրեական վարույթը:
2023 թվականի փետրվարի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 60998323 քրեական վարույթը թիվ 60248723 քրեական վարույթին միացնելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Գրիգոր Համասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նույն օրը մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի փետրվարի 27-ի որոշմամբ Գրիգոր Աշոտի Համասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցվել է և նույն օրը որոշում է կայացվել հանրային քրեական նոր հետապնդում հարուցելու մասին այն բանի համար, որ «(…) նա ծանուցված լինելով «ծառայությունում կայացված թիվ 2215536964 որոշման հիման 1 տարի ժամկետով (2022 ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» թվականի դեկտեմբերի 19-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 19-ը) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելու մասին, 2023 թվականի մարտի 30-ին՝ ժամը 01:26-ին, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 37 DX 288 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180247799 արձանագրությունը::
(…):
Բացի այդ, Գրիգոր Աշոտի Համասյանը, ծանուցված լինելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կայացված թիվ 2215536964 որոշման հիման 1 տարի ժամկետով (2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 19-ը) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելու մասին, 2023 թվականի ապրիլի 26-ին՝ ժամը 02:10-ին, Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 37 DX 288 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180250466 արձանագրությունը:
(…):
Բացի այդ, Գրիգոր Աշոտի Համասյանը, ծանուցված լինելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կայացված թիվ 2215536964 որոշման հիման 1 տարի ժամկետով (2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 19-ը) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելու մասին, 2023 թվականի հունիսի 28-ին՝ ժամը 14:30-ին, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում՝ վարել է Տոյոտա» մակնիշի 37 DX 288 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8130256810 արձանագրությունը:
(…):
Բացի այդ, Գրիգոր Աշոտի Համասյանը, ծանուցված լինելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կայացված թիվ 2215536964 որոշման հիման 1 տարի ժամկետով (2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 19-ը) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելու մասին, 2023 թվականի օգոստոսի 27-ին՝ ժամը 19.50-ին, Երևան քաղաքի «Զվարթնոց» օդանավակայանում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 37 DX 288 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180261436 արձանագրությունը:
(…):
Բացի այդ, Գրիգոր Աշոտի Համասյանը, ծանուցված լինելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կայացված թիվ 2215536964 որոշման հիման 4-1 տարի ժամկետով (2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 19-ը) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելու մասին, 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 11:40-ին, Երևան քաղաքի Երևան քաղաքի Ծ. Իսակովի պողոտայում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 37 DX 288 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180259224 արձանագրությունը:
(…):»:
Քննիչի՝ 2025 թվականի մարտի 28-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գրիգոր Համասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի մարտի 11-ին գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան: 2025 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ջ.Հայրապետյանը ստանձնել է քրեական գործի վարույթը և նշանակել նախնական դատալսումներ:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ջ.Հայրապետյանի որոշմամբ մեղադրյալ Գրիգոր Աշոտի Համասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:


Արագացված վարույթ.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Գրիգոր Աշոտի Համասյանը միջնորդեց կիրառել արագացված վարույթ:
Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական որակումը ներկայացնելուց հետո Գ.Համասյանը հայտարարեց, որ իրեն ներկայացված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն է դրա հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին իր միջնորդությունը, այն ներկայացրել է կամավոր՝ պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Պաշտպան Ռ.Սիրեկանյանը նշեց, որ իր կողմից մեղադրյալին պարզաբանվել են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և միանում է միջնորդությանը։
Հանրային մեղադրողը Դատարանում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, փաստելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու (անցնելու) վերաբերյալ:


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ներկայացված մեղադրանքը Գրիգոր Աշոտի Համասյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելն ապացուցված է, նրա արարքները ճիշտ են որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․) 4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։(․․․)»։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (...)»:
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (նախկին օրենսգրքի) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան այլընտրանքային է, այն պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, հանրային աշխատանքների, այնպես էլ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևերով:
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Գրիգոր Աշոտի Համասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝
(…)։
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ:
(…)»:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, որպես մեղադրյալ Գ.Համասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ մեղադրյալը դատաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած արարքի համար մեղադրյալ Գրիգոր Համասյանն ենթակա է պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Գրիգոր Համասյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ հոդվածների պահանջները, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, որի համաձայն՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքները Դատարանին հնարավորություն են տալիս գալու հետևության, որ տվյալ դեպքում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ամբաստանյալի նկատմամբ հանրային աշխատանքները նշանակելու միջոցով՝ հաշվի առնելով նաև, որ առկա է մեղադրյալի համաձայնությունը: Դատարանի այս հետևությունը, ի թիվս այլոց, առավելապես հիմնված է մեղադրյալի խնամքին երեք անչափահաս երեխաների առկայությամբ:
Հետևաբար, Գրիգոր Աշոտի Համասյանի նկատմամբ հինգ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գ.Համասյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 60 (վաթսուն) ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(․․․)։2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ: (․․․)։»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը: (․․․)։»
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ հինգ դրվագով, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու արդյունքում Գրիգոր Աշոտի Համասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է սահմանել հանրային աշխատանքներ՝ 270 ժամ տևողությամբ:
Քննարկելով արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված նյութերը պետք է թողնել քրեական գործին կցված։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գրիգոր Աշոտի Համասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 347-350-րդ, 464․1-րդ-464․5-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Գրիգոր Աշոտի Համասյանին մեղավոր ճանաչել հինգ դրվագ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և յուրաքանչյուր դրվագով պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 60 ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու արդյունքում Գրիգոր Աշոտի Համասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել հանրային աշխատանքներ՝ 270 ժամ տևողությամբ:
Գրիգոր Աշոտի Համասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված նյութերը թողնել կցված քրեական գործին։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ